{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481678"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481678","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The Interplay of Madness and Space in Modern and Contemporary Female Narratives","abstract":"Η ευρεία παρουσία λογοτεχνίας που αφορά τις ψυχικές ασθένειες σε αμερικανικές γυναικείες αφηγήσεις (τρέλας) μπορεί να εντοπιστεί σε ολόκληρη τη μεταμοντέρνα και σύγχρονη λογοτεχνία με χώρους (όπως νοσοκομεία, σπίτια ή χώρους εργασίας) και την συσχέτισή τους τόσο με τον φυσικό όσο και με τον ψυχολογικό κόσμο των γυναικείων χαρακτήρων να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παρουσίαση της επιρροής και του προσωπικού βιώματος μιας ψυχικής ασθένειας, όπως βλέπουμε στα έργα της Sylvia Plath, της Susanna Kaysen και της Ottessa Moshfegh. Συγκεκριμένα, στα έργα τους The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993) και My Year of Rest and Relaxation (2018), η Plath, η Kaysen και η Moshfegh παρουσιάζουν τις ζωές γυναικών πρωταγωνιστριών που παλεύουν με διαφορετικές μορφές ψυχικών ασθενειών στα πλαίσια της βαθύτερης αλληλεπίδρασής τους με τους χώρους όπου κατοικούν, αποτυπώνοντας τις προσωπικές εμπειρίες της γυναικείας τρέλας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει τις συνθήκες του περιβάλλοντος που διαμένουν, είτε αυτό είναι θεσμικό ή οικιακό, δημόσιο ή ιδιωτικό. Στο The Bell Jar, στην προσπάθεια της να αναπαράγει με έναν έμμεσο τρόπο τη προσωπική της εμπειρία σε μια ψυχιατρική κλινική, η Plath παρουσιάζει τη συναισθηματική δυσφορία της Esther μέσα από την αλληλεπίδρασή της με αστικούς χώρους, όπως αυτό της Νέας Υόρκης και της Βοστώνης, και κυρίως μέσα από την επίδραση που έχει σε αυτή ο χώρος του ψυχιατρείου, καθώς αυτό εκλαμβάνεται ως ένα πλαίσιο ελέγχου και παγίδευσης που επιδεινώνει τα συναισθήματα απελπισίας και εγκλωβισμού της κάτω από ένα φανταστικό γυάλινο κώδων. Με ανάλογο τρόπο στο Girl, Interrupted η Kaysen παρουσιάζει το δικό της παρελθόν και τις εμπειρίες της σε μια ψυχιατρική κλινική, η οποία ωστόσο αποκτά μια επιπλέον και μάλλον παράδοξη λειτουργία. Το ψυχιατρείο στην περίπτωσή της δεν είναι μόνο ένας χώρος εγκλωβισμού αλλά και ένας χώρος τάξης και άνεσης που λειτουργεί εκτός της κανονικότητας και παρέχει στην Kaysen μια ρουτίνα και τον χρόνο να κατανοήσει τη διάγνωσή της όπως και την αυτονομία της σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες νοσηλευόμενες. Τέλος, στο My Year of Rest and Relaxation, η Moshfegh μας δίνει μια διαφορετική οπτική τόσοτου οικιακού όσο και του αστικού χώρου της Νέας Υόρκης, καθώς παρουσιάζει την πρωταγωνίστρια της μέσα από την απόρριψη της για τον εξωτερικό κόσμο και την βίωση του διαμερίσματός της ως φυλακή και καταφύγιο ταυτόχρονα. Σε αυτό επιχειρεί να κοιμηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο καθώς αποφεύγει κάθε μορφή επικοινωνίας και διαφεύγει από κάθε είδους εξωτερικές ενασχολήσεις. Με τη συγκριτική ανάλυση των τριών αυτών έργων, στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του πώς η κάθε συγγραφέας χρησιμοποιεί τον χώρο ως ένα ευρύτερο πλαίσιο αναπαράστασης των ψυχικών διαταραχών γυναικείων χαρακτήρων, διευκολύνοντας την κατανόηση των κινήτρων και των προσωπικών τους εμπειριών. Παράλληλα, η εργασία αυτή θα αποκαλύψει τις μεταβολές στη δυναμικότητα του χώρου ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, όπου η εξουσία του ψυχιατρικού θεσμού μπορεί τελικά να μετατοπιστεί σε μια αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση. Ο χώρος επομένως όχι μόνο διαμορφώνει τις αφηγήσεις των τριών συγγραφέων αλλά και την αποδοχή και κατανόηση της ιδιαιτερότητας στη διαχείριση μιας ψυχικής ασθένειας.","abstract_html":"Η ευρεία παρουσία λογοτεχνίας που αφορά τις ψυχικές ασθένειες σε αμερικανικές γυναικείες αφηγήσεις (τρέλας) μπορεί να εντοπιστεί σε ολόκληρη τη μεταμοντέρνα και σύγχρονη λογοτεχνία με χώρους (όπως νοσοκομεία, σπίτια ή χώρους εργασίας) και την συσχέτισή τους τόσο με τον φυσικό όσο και με τον ψυχολογικό κόσμο των γυναικείων χαρακτήρων να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παρουσίαση της επιρροής και του προσωπικού βιώματος μιας ψυχικής ασθένειας, όπως βλέπουμε στα έργα της Sylvia Plath, της Susanna Kaysen και της Ottessa Moshfegh. Συγκεκριμένα, στα έργα τους The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993) και My Year of Rest and Relaxation (2018), η Plath, η Kaysen και η Moshfegh παρουσιάζουν τις ζωές γυναικών πρωταγωνιστριών που παλεύουν με διαφορετικές μορφές ψυχικών ασθενειών στα πλαίσια της βαθύτερης αλληλεπίδρασής τους με τους χώρους όπου κατοικούν, αποτυπώνοντας τις προσωπικές εμπειρίες της γυναικείας τρέλας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει τις συνθήκες του περιβάλλοντος που διαμένουν, είτε αυτό είναι θεσμικό ή οικιακό, δημόσιο ή ιδιωτικό. Στο The Bell Jar, στην προσπάθεια της να αναπαράγει με έναν έμμεσο τρόπο τη προσωπική της εμπειρία σε μια ψυχιατρική κλινική, η Plath παρουσιάζει τη συναισθηματική δυσφορία της Esther μέσα από την αλληλεπίδρασή της με αστικούς χώρους, όπως αυτό της Νέας Υόρκης και της Βοστώνης, και κυρίως μέσα από την επίδραση που έχει σε αυτή ο χώρος του ψυχιατρείου, καθώς αυτό εκλαμβάνεται ως ένα πλαίσιο ελέγχου και παγίδευσης που επιδεινώνει τα συναισθήματα απελπισίας και εγκλωβισμού της κάτω από ένα φανταστικό γυάλινο κώδων. Με ανάλογο τρόπο στο Girl, Interrupted η Kaysen παρουσιάζει το δικό της παρελθόν και τις εμπειρίες της σε μια ψυχιατρική κλινική, η οποία ωστόσο αποκτά μια επιπλέον και μάλλον παράδοξη λειτουργία. Το ψυχιατρείο στην περίπτωσή της δεν είναι μόνο ένας χώρος εγκλωβισμού αλλά και ένας χώρος τάξης και άνεσης που λειτουργεί εκτός της κανονικότητας και παρέχει στην Kaysen μια ρουτίνα και τον χρόνο να κατανοήσει τη διάγνωσή της όπως και την αυτονομία της σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες νοσηλευόμενες. Τέλος, στο My Year of Rest and Relaxation, η Moshfegh μας δίνει μια διαφορετική οπτική τόσοτου οικιακού όσο και του αστικού χώρου της Νέας Υόρκης, καθώς παρουσιάζει την πρωταγωνίστρια της μέσα από την απόρριψη της για τον εξωτερικό κόσμο και την βίωση του διαμερίσματός της ως φυλακή και καταφύγιο ταυτόχρονα. Σε αυτό επιχειρεί να κοιμηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο καθώς αποφεύγει κάθε μορφή επικοινωνίας και διαφεύγει από κάθε είδους εξωτερικές ενασχολήσεις. Με τη συγκριτική ανάλυση των τριών αυτών έργων, στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του πώς η κάθε συγγραφέας χρησιμοποιεί τον χώρο ως ένα ευρύτερο πλαίσιο αναπαράστασης των ψυχικών διαταραχών γυναικείων χαρακτήρων, διευκολύνοντας την κατανόηση των κινήτρων και των προσωπικών τους εμπειριών. Παράλληλα, η εργασία αυτή θα αποκαλύψει τις μεταβολές στη δυναμικότητα του χώρου ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, όπου η εξουσία του ψυχιατρικού θεσμού μπορεί τελικά να μετατοπιστεί σε μια αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση. Ο χώρος επομένως όχι μόνο διαμορφώνει τις αφηγήσεις των τριών συγγραφέων αλλά και την αποδοχή και κατανόηση της ιδιαιτερότητας στη διαχείριση μιας ψυχικής ασθένειας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ξύδη Μαρία","Xydi Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481678"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481678","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481678","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481678","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481678","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ξύδη Μαρία","Xydi Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481678"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ευρεία παρουσία λογοτεχνίας που αφορά τις ψυχικές ασθένειες σε αμερικανικές γυναικείες αφηγήσεις (τρέλας) μπορεί να εντοπιστεί σε ολόκληρη τη μεταμοντέρνα και σύγχρονη λογοτεχνία με χώρους (όπως νοσοκομεία, σπίτια ή χώρους εργασίας) και την συσχέτισή τους τόσο με τον φυσικό όσο και με τον ψυχολογικό κόσμο των γυναικείων χαρακτήρων να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παρουσίαση της επιρροής και του προσωπικού βιώματος μιας ψυχικής ασθένειας, όπως βλέπουμε στα έργα της Sylvia Plath, της Susanna Kaysen και της Ottessa Moshfegh. Συγκεκριμένα, στα έργα τους The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993) και My Year of Rest and Relaxation (2018), η Plath, η Kaysen και η Moshfegh παρουσιάζουν τις ζωές γυναικών πρωταγωνιστριών που παλεύουν με διαφορετικές μορφές ψυχικών ασθενειών στα πλαίσια της βαθύτερης αλληλεπίδρασής τους με τους χώρους όπου κατοικούν, αποτυπώνοντας τις προσωπικές εμπειρίες της γυναικείας τρέλας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει τις συνθήκες του περιβάλλοντος που διαμένουν, είτε αυτό είναι θεσμικό ή οικιακό, δημόσιο ή ιδιωτικό. Στο The Bell Jar, στην προσπάθεια της να αναπαράγει με έναν έμμεσο τρόπο τη προσωπική της εμπειρία σε μια ψυχιατρική κλινική, η Plath παρουσιάζει τη συναισθηματική δυσφορία της Esther μέσα από την αλληλεπίδρασή της με αστικούς χώρους, όπως αυτό της Νέας Υόρκης και της Βοστώνης, και κυρίως μέσα από την επίδραση που έχει σε αυτή ο χώρος του ψυχιατρείου, καθώς αυτό εκλαμβάνεται ως ένα πλαίσιο ελέγχου και παγίδευσης που επιδεινώνει τα συναισθήματα απελπισίας και εγκλωβισμού της κάτω από ένα φανταστικό γυάλινο κώδων. Με ανάλογο τρόπο στο Girl, Interrupted η Kaysen παρουσιάζει το δικό της παρελθόν και τις εμπειρίες της σε μια ψυχιατρική κλινική, η οποία ωστόσο αποκτά μια επιπλέον και μάλλον παράδοξη λειτουργία. Το ψυχιατρείο στην περίπτωσή της δεν είναι μόνο ένας χώρος εγκλωβισμού αλλά και ένας χώρος τάξης και άνεσης που λειτουργεί εκτός της κανονικότητας και παρέχει στην Kaysen μια ρουτίνα και τον χρόνο να κατανοήσει τη διάγνωσή της όπως και την αυτονομία της σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες νοσηλευόμενες. Τέλος, στο My Year of Rest and Relaxation, η Moshfegh μας δίνει μια διαφορετική οπτική τόσοτου οικιακού όσο και του αστικού χώρου της Νέας Υόρκης, καθώς παρουσιάζει την πρωταγωνίστρια της μέσα από την απόρριψη της για τον εξωτερικό κόσμο και την βίωση του διαμερίσματός της ως φυλακή και καταφύγιο ταυτόχρονα. Σε αυτό επιχειρεί να κοιμηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο καθώς αποφεύγει κάθε μορφή επικοινωνίας και διαφεύγει από κάθε είδους εξωτερικές ενασχολήσεις. Με τη συγκριτική ανάλυση των τριών αυτών έργων, στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του πώς η κάθε συγγραφέας χρησιμοποιεί τον χώρο ως ένα ευρύτερο πλαίσιο αναπαράστασης των ψυχικών διαταραχών γυναικείων χαρακτήρων, διευκολύνοντας την κατανόηση των κινήτρων και των προσωπικών τους εμπειριών. Παράλληλα, η εργασία αυτή θα αποκαλύψει τις μεταβολές στη δυναμικότητα του χώρου ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, όπου η εξουσία του ψυχιατρικού θεσμού μπορεί τελικά να μετατοπιστεί σε μια αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση. Ο χώρος επομένως όχι μόνο διαμορφώνει τις αφηγήσεις των τριών συγγραφέων αλλά και την αποδοχή και κατανόηση της ιδιαιτερότητας στη διαχείριση μιας ψυχικής ασθένειας.","The recurring and widespread presence of mental illness writing in American female (madness) narratives can be traced throughout the postmodern and contemporary realm of writing with spaces (like hospitals, homes, or workspaces) and their preoccupation with both the physical and the psychological world of female characters playing a vital role in reflecting the influence and individual experience of mental disorder just as we see in the works of Sylvia Plath, Susanna Kaysen, and Ottessa Moshfegh. In particular, in their works The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993), and My Year of Rest and Relaxation (2018), Plath, Kaysen, and Moshfegh depict the lives of female protagonists who struggle with different forms of mental disorder as they engage deeply with the spaces that they inhabit, reflecting the personal experiences of female madness as well as the intersection of space in its ability to shape the conditions of the environments that these characters inhabit whether they are institutional or domestic and public or private. In The Bell Jar, in her way to covertly reflect on her own experience in a psychiatric institution, Plath presents Esther’s emotional distress through her interactions with urban spaces, like that of New York City and Boston, and most importantly the effect that the space of the psychiatric hospital has on her as it is viewed as a space of control and entrapment that enforces her feelings of hopelessness and imprisonment under an imaginary bell jar. In a very similar manner, in Girl, Interrupted, Kaysen projects her own background and encounters in the psychiatric hospital which yet provides an additional and rather paradoxical function of the hospital as not only a space of entrapment but also a space of order and comfort that exists outside of normality and provides Kaysen with a routine and the time to understand her diagnosis and autonomy in relation tο the various other female inpatients. Lastly, in My Year of Rest and Relaxation, Moshfegh provides us with a different perspective on both the domestic and the urban space of New York City as she follows her protagonist’s rejection of the external space and experience of her own apartment as a prison and refuge where she is attempting to sleep in for a whole year, cutting off all forms of contact and escaping from the outer world. By comparatively analyzing the three works, the aim of my thesis is to reveal how each author employs space as a diverse projection of the female characters’ mental health issues that aids our understanding of their motifs and personal experiences while ultimately exposing the change is spatial dynamics through different time periods where the power of the psychiatric institution can later be shifted into a self-imposed isolation. Space can therefore shape their narratives but also the acceptance and understanding of discreteness in dealing with mental disorders."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The Interplay of Madness and Space in Modern and Contemporary Female Narratives"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ξύδη Μαρία","Xydi Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ευρεία παρουσία λογοτεχνίας που αφορά τις ψυχικές ασθένειες σε αμερικανικές γυναικείες αφηγήσεις (τρέλας) μπορεί να εντοπιστεί σε ολόκληρη τη μεταμοντέρνα και σύγχρονη λογοτεχνία με χώρους (όπως νοσοκομεία, σπίτια ή χώρους εργασίας) και την συσχέτισή τους τόσο με τον φυσικό όσο και με τον ψυχολογικό κόσμο των γυναικείων χαρακτήρων να παίζουν καθοριστικό ρόλο στην παρουσίαση της επιρροής και του προσωπικού βιώματος μιας ψυχικής ασθένειας, όπως βλέπουμε στα έργα της Sylvia Plath, της Susanna Kaysen και της Ottessa Moshfegh. Συγκεκριμένα, στα έργα τους The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993) και My Year of Rest and Relaxation (2018), η Plath, η Kaysen και η Moshfegh παρουσιάζουν τις ζωές γυναικών πρωταγωνιστριών που παλεύουν με διαφορετικές μορφές ψυχικών ασθενειών στα πλαίσια της βαθύτερης αλληλεπίδρασής τους με τους χώρους όπου κατοικούν, αποτυπώνοντας τις προσωπικές εμπειρίες της γυναικείας τρέλας καθώς και τον τρόπο με τον οποίο ο χώρος έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει τις συνθήκες του περιβάλλοντος που διαμένουν, είτε αυτό είναι θεσμικό ή οικιακό, δημόσιο ή ιδιωτικό. Στο The Bell Jar, στην προσπάθεια της να αναπαράγει με έναν έμμεσο τρόπο τη προσωπική της εμπειρία σε μια ψυχιατρική κλινική, η Plath παρουσιάζει τη συναισθηματική δυσφορία της Esther μέσα από την αλληλεπίδρασή της με αστικούς χώρους, όπως αυτό της Νέας Υόρκης και της Βοστώνης, και κυρίως μέσα από την επίδραση που έχει σε αυτή ο χώρος του ψυχιατρείου, καθώς αυτό εκλαμβάνεται ως ένα πλαίσιο ελέγχου και παγίδευσης που επιδεινώνει τα συναισθήματα απελπισίας και εγκλωβισμού της κάτω από ένα φανταστικό γυάλινο κώδων. Με ανάλογο τρόπο στο Girl, Interrupted η Kaysen παρουσιάζει το δικό της παρελθόν και τις εμπειρίες της σε μια ψυχιατρική κλινική, η οποία ωστόσο αποκτά μια επιπλέον και μάλλον παράδοξη λειτουργία. Το ψυχιατρείο στην περίπτωσή της δεν είναι μόνο ένας χώρος εγκλωβισμού αλλά και ένας χώρος τάξης και άνεσης που λειτουργεί εκτός της κανονικότητας και παρέχει στην Kaysen μια ρουτίνα και τον χρόνο να κατανοήσει τη διάγνωσή της όπως και την αυτονομία της σε σχέση με τις υπόλοιπες γυναίκες νοσηλευόμενες. Τέλος, στο My Year of Rest and Relaxation, η Moshfegh μας δίνει μια διαφορετική οπτική τόσοτου οικιακού όσο και του αστικού χώρου της Νέας Υόρκης, καθώς παρουσιάζει την πρωταγωνίστρια της μέσα από την απόρριψη της για τον εξωτερικό κόσμο και την βίωση του διαμερίσματός της ως φυλακή και καταφύγιο ταυτόχρονα. Σε αυτό επιχειρεί να κοιμηθεί για έναν ολόκληρο χρόνο καθώς αποφεύγει κάθε μορφή επικοινωνίας και διαφεύγει από κάθε είδους εξωτερικές ενασχολήσεις. Με τη συγκριτική ανάλυση των τριών αυτών έργων, στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η διερεύνηση του πώς η κάθε συγγραφέας χρησιμοποιεί τον χώρο ως ένα ευρύτερο πλαίσιο αναπαράστασης των ψυχικών διαταραχών γυναικείων χαρακτήρων, διευκολύνοντας την κατανόηση των κινήτρων και των προσωπικών τους εμπειριών. Παράλληλα, η εργασία αυτή θα αποκαλύψει τις μεταβολές στη δυναμικότητα του χώρου ανάμεσα σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, όπου η εξουσία του ψυχιατρικού θεσμού μπορεί τελικά να μετατοπιστεί σε μια αυτοεπιβαλλόμενη απομόνωση. Ο χώρος επομένως όχι μόνο διαμορφώνει τις αφηγήσεις των τριών συγγραφέων αλλά και την αποδοχή και κατανόηση της ιδιαιτερότητας στη διαχείριση μιας ψυχικής ασθένειας.","The recurring and widespread presence of mental illness writing in American female (madness) narratives can be traced throughout the postmodern and contemporary realm of writing with spaces (like hospitals, homes, or workspaces) and their preoccupation with both the physical and the psychological world of female characters playing a vital role in reflecting the influence and individual experience of mental disorder just as we see in the works of Sylvia Plath, Susanna Kaysen, and Ottessa Moshfegh. In particular, in their works The Bell Jar (1963), Girl, Interrupted (1993), and My Year of Rest and Relaxation (2018), Plath, Kaysen, and Moshfegh depict the lives of female protagonists who struggle with different forms of mental disorder as they engage deeply with the spaces that they inhabit, reflecting the personal experiences of female madness as well as the intersection of space in its ability to shape the conditions of the environments that these characters inhabit whether they are institutional or domestic and public or private. In The Bell Jar, in her way to covertly reflect on her own experience in a psychiatric institution, Plath presents Esther’s emotional distress through her interactions with urban spaces, like that of New York City and Boston, and most importantly the effect that the space of the psychiatric hospital has on her as it is viewed as a space of control and entrapment that enforces her feelings of hopelessness and imprisonment under an imaginary bell jar. In a very similar manner, in Girl, Interrupted, Kaysen projects her own background and encounters in the psychiatric hospital which yet provides an additional and rather paradoxical function of the hospital as not only a space of entrapment but also a space of order and comfort that exists outside of normality and provides Kaysen with a routine and the time to understand her diagnosis and autonomy in relation tο the various other female inpatients. Lastly, in My Year of Rest and Relaxation, Moshfegh provides us with a different perspective on both the domestic and the urban space of New York City as she follows her protagonist’s rejection of the external space and experience of her own apartment as a prison and refuge where she is attempting to sleep in for a whole year, cutting off all forms of contact and escaping from the outer world. By comparatively analyzing the three works, the aim of my thesis is to reveal how each author employs space as a diverse projection of the female characters’ mental health issues that aids our understanding of their motifs and personal experiences while ultimately exposing the change is spatial dynamics through different time periods where the power of the psychiatric institution can later be shifted into a self-imposed isolation. Space can therefore shape their narratives but also the acceptance and understanding of discreteness in dealing with mental disorders."],"dc:identifier":["uoadl:3481678","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481678"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["The Interplay of Madness and Space in Modern and Contemporary Female Narratives"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:36Z"}