{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481993"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3481993","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"H επίδραση της γωνίας έγκλεισης των τρίτων γομφίων (οριζόντιος ή εγγύς γωνιώδης) στην περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση του τρίτου γομφίου με ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης.","abstract":"Εισαγωγή Οι τρίτοι γομφίοι της κάτω γνάθου συχνά παραμένουν έγκλειστοι εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη συχνότητα έγκλεισης μεταξύ των δοντιών. Η συσσώρευση μικροβιακού φορτίου, τρυγίας και πλάκας σε συνδυασμό με την αδυναμία εφαρμογής στοματικής υγιεινής στην περιοχή του κάτω τρίτου γομφίου, μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία περιοδοντικών βλαβών. Η επίπτωση της οστικής απώλειας άπω του δεύτερου γομφίου, σχετίζεται άμεσα με τη γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου στην κάτω γνάθο, καθώς οι εγγύς γωνιώδεις έγκλειστοι είναι περισσότερο πιθανό να δημιουργήσουν θυλάκους αλλά και οστικά ελλείμματα στην περιοχή, ακολουθούμενοι από τους οριζόντιους και τους κάθετους. Η περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου μετά την αφαίρεση του 3ου γομφίου επηρεάζεται από την ηλικία και το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή, τη γωνία έγκλεισης του 3ου γομφίου, τη δυνατότητα αναγέννησης του περιοδοντίου, την εφαρμογή στοματικής υγιεινής και τον έλεγχο της πλάκας μετεγχειρητικά, την προεγχειρητική περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου, τη χειρουργική τεχνική αφαίρεσης και τον χρόνο που παρήλθε από την εξαγωγή. Όσον αφορά την αφαίρεση των εγκλείστων κάτω τρίτων γομφίων, δεν γνωρίζουμε εάν κάποια τεχνική αφαίρεσης οστού υπερτερεί έναντι κάποιας άλλης σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και τις τυχόν επιπλοκές. Ενώ παλαιότερα για την αφαίρεση των έγκλειστων κάτω τρίτων γομφίων είχε προταθεί η ευρεία αφαίρεση οστού, σύμφωνα με την σύγχρονη προσέγγιση η αφαίρεση του οστού πρέπει να γίνεται σταδιακά και με φειδώ προκειμένου να μειωθεί το τραύμα και να επιτευχθεί καλύτερη μετεγχειρητική πορεία και πλήρης αποκατάσταση. Σκοπός Η παρούσα εργασία αποτελεί προοπτική κλινική μελέτη παρέμβασης. Η μηδενική υπόθεση αυτής της μελέτης είναι ότι: «Η γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου (εγγύς γωνιώδης ή οριζόντιος), δεν επηρεάζει την περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση αυτού, εάν χρησιμοποιηθεί η ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης». Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προσδιορισθεί, σε ασθενείς με έγκλειστους εγγύς γωνιώδεις ή οριζοντίους τρίτους γομφίους της κάτω γνάθου, η επίδραση της γωνίας έγκλεισης μετά την αφαίρεσή τους με την χρήση ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, στη μεταβολή της απώλειας πρόσφυσης και του βάθους θυλάκου άπω του δεύτερου γομφίου, όπως αυτά θα τεκμηριώνονται από κλινικές μετρήσεις, καθώς και του οστικού ελλείμματος άπω του δεύτερου γομφίου, όπως θα τεκμηριώνεται από κλινικές μετρήσεις και ακτινογραφική απεικόνιση. Υλικά & Μέθοδος Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν περιοδοντικά υγιείς ασθενείς με έγκλειστους τρίτους γομφίους στην κάτω γνάθο με οριζόντια ή εγγύς γωνία έγκλεισης κοντά στον ανατομικό αυχένα του δεύτερου γομφίου. Σε κάθε ασθενή για κάθε 3ο γομφίο της κάτω γνάθου που συμπεριελήφθη στη μελέτη, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε τρεις θέσεις άπω του δεύτερου γομφίου [άπω παρειακά (DB), άπω (D) και άπω γλωσσικά (DL)] και αφορούσαν το Βάθος Θυλάκου (ΒΘ), την Απώλεια Πρόσφυσης (ΑΠ) και την απόσταση του οστού από την αδαμαντινοοστεϊνική ένωση (BS), σε τρείς διαδοχικές χρονικές στιγμές ως εξής: προεγχειρητικά (Τ0), 6 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ1) και 12 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ2). Όλες οι μετρήσεις των περιοδοντικών δεικτών σε όλες τις επισκέψεις έγιναν από τον ίδιο εξεταστή (Γενικός Οδοντίατρος), με τη χρήση περιοδοντικής μύλης. Οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν από δύο δεξιόχειρες χειρουργούς, έναν Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό και ένα τελειόφοιτο μεταπτυχιακό φοιτητή Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, υπό τοπική αναισθησία. Με τη χρήση της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής στόχος ήταν η ελάχιστη αναγκαία ή μηδενική οστική αφαίρεση. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 16 εγγύς γωνιώδεις και 15 οριζόντιοι 3οι γομφίοι. Για κάθε μία από τις μετρήσεις για το ΒΘ, ΑΠ και το BS, δημιουργήσαμε μία νέα μεταβλητή που αντιστοιχεί στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου. Στη συνέχεια, έγινε χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες, ανάλογα με τη γωνία έγκλεισης. Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε P<0,05. Από τα αποτελέσματα, παρατηρείται ότι οι μεταβολές στις μετρήσεις στους 6 και 12 μήνες, δε διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με τη γωνία του εγκλείστου. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Οι μέσες τιμές για το ΒΘ, την ΑΠ και το BS ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό χαμηλότερες σε σχέση με την αρχική εξέταση κατά την 1η επανεξέταση για το σύνολο της μελέτης. Στην ομάδα των εγγύς γωνιωδών 3ων γομφίων, οι μέσες τιμές κατά την 1η επανεξέταση, για το ΒΘ (D, DL) ήταν μικρότερες χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η μέση τιμή για το ΒΘ (DB) ήταν μικρότερη με οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά (Pvalue: 0,047, 95%). Στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων οι μέσες τιμές για τo ΒΘ, ΑΠ και το BS μειώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό για όλα τις θέσεις μέτρησης όπου (Pvalue <0,05), εκτός από ΒΘ (DB,D) και ΑΠ (DB). Κατά τη 2η επανεξέταση δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των μέσων τιμών σε σχέση με την 1η επανεξέταση, τόσο στην ομάδα των εγγύς όσο και στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων. Επιπλέον για κάθε μία από τις μετρήσεις δημιουργήσαμε και τις μεταβλητές που αντιστοιχούν στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων, ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, μικρότεροι ή ίσοι και μεγαλύτεροι των 25 ετών και ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Στη συνέχεια, έγινε και πάλι χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς. Από τα αποτελέσματα των ελέγχων στις διαφορές των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες δε προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μεταβολές των μετρήσεων ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Τέλος από τα αποτελέσματα των ελέγχων για τις παραπάνω συγκρίσεις, ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού 6μήνες μετεγχειρητικά δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για τις μετρήσεις άπω παρειακά του 2ου γομφίου. Συμπεράσματα H εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής κατά την αφαίρεση οριζόντιων και εγγύς γωνιωδών εγκλείστων κάτω 3ων γομφίων (που αποτελούν τους λιγότερους ευνοϊκούς τύπους έγκλεισης), προάγει την επούλωση των σκληρών και μαλακών ιστών, στην περιοχή άπω του 2ου γομφίου. Μεταξύ των δύο τύπων έγκλεισης (εγγύς γωνιώδεις και οριζόντιοι), με την εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των μετρήσεων άπω του 2ου γομφίου, ως προς το βάθος θυλάκου, την απώλεια πρόσφυσης και το bone sounding, τον 6ο και τον 12ο μετεγχειρητικό μήνα. Η μέση τιμή για όλες τις μετρήσεις που καταγράφηκαν στην 1η επανεξέταση (βάθος θυλάκου, απώλεια πρόσφυσης και bone sounding), παρουσίασε μείωση σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, σε σχέση με την αρχική εξέταση, ενώ μεταξύ των δύο επανεξετάσεων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Με την εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα ευρήματα των μετρήσεων, η οποία να σχετίζεται με την ηλικία των ασθενών, αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μικρό κυρίως στην ομάδα με ηλικία >25 ετών. Η εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής για την αφαίρεση εγκλείστων 3ων γομφίων στην κάτω γνάθο, είναι εφαρμόσιμη με την ίδια επιτυχία τόσο από χειρουργούς με μεγάλη κλινική εμπειρία όσο και με μικρότερη, βάσει των ευρημάτων της μελέτης.","abstract_html":"Εισαγωγή Οι τρίτοι γομφίοι της κάτω γνάθου συχνά παραμένουν έγκλειστοι εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη συχνότητα έγκλεισης μεταξύ των δοντιών. Η συσσώρευση μικροβιακού φορτίου, τρυγίας και πλάκας σε συνδυασμό με την αδυναμία εφαρμογής στοματικής υγιεινής στην περιοχή του κάτω τρίτου γομφίου, μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία περιοδοντικών βλαβών. Η επίπτωση της οστικής απώλειας άπω του δεύτερου γομφίου, σχετίζεται άμεσα με τη γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου στην κάτω γνάθο, καθώς οι εγγύς γωνιώδεις έγκλειστοι είναι περισσότερο πιθανό να δημιουργήσουν θυλάκους αλλά και οστικά ελλείμματα στην περιοχή, ακολουθούμενοι από τους οριζόντιους και τους κάθετους. Η περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου μετά την αφαίρεση του 3ου γομφίου επηρεάζεται από την ηλικία και το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή, τη γωνία έγκλεισης του 3ου γομφίου, τη δυνατότητα αναγέννησης του περιοδοντίου, την εφαρμογή στοματικής υγιεινής και τον έλεγχο της πλάκας μετεγχειρητικά, την προεγχειρητική περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου, τη χειρουργική τεχνική αφαίρεσης και τον χρόνο που παρήλθε από την εξαγωγή. Όσον αφορά την αφαίρεση των εγκλείστων κάτω τρίτων γομφίων, δεν γνωρίζουμε εάν κάποια τεχνική αφαίρεσης οστού υπερτερεί έναντι κάποιας άλλης σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και τις τυχόν επιπλοκές. Ενώ παλαιότερα για την αφαίρεση των έγκλειστων κάτω τρίτων γομφίων είχε προταθεί η ευρεία αφαίρεση οστού, σύμφωνα με την σύγχρονη προσέγγιση η αφαίρεση του οστού πρέπει να γίνεται σταδιακά και με φειδώ προκειμένου να μειωθεί το τραύμα και να επιτευχθεί καλύτερη μετεγχειρητική πορεία και πλήρης αποκατάσταση. Σκοπός Η παρούσα εργασία αποτελεί προοπτική κλινική μελέτη παρέμβασης. Η μηδενική υπόθεση αυτής της μελέτης είναι ότι: «Η γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου (εγγύς γωνιώδης ή οριζόντιος), δεν επηρεάζει την περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση αυτού, εάν χρησιμοποιηθεί η ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης». Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προσδιορισθεί, σε ασθενείς με έγκλειστους εγγύς γωνιώδεις ή οριζοντίους τρίτους γομφίους της κάτω γνάθου, η επίδραση της γωνίας έγκλεισης μετά την αφαίρεσή τους με την χρήση ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, στη μεταβολή της απώλειας πρόσφυσης και του βάθους θυλάκου άπω του δεύτερου γομφίου, όπως αυτά θα τεκμηριώνονται από κλινικές μετρήσεις, καθώς και του οστικού ελλείμματος άπω του δεύτερου γομφίου, όπως θα τεκμηριώνεται από κλινικές μετρήσεις και ακτινογραφική απεικόνιση. Υλικά &amp; Μέθοδος Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν περιοδοντικά υγιείς ασθενείς με έγκλειστους τρίτους γομφίους στην κάτω γνάθο με οριζόντια ή εγγύς γωνία έγκλεισης κοντά στον ανατομικό αυχένα του δεύτερου γομφίου. Σε κάθε ασθενή για κάθε 3ο γομφίο της κάτω γνάθου που συμπεριελήφθη στη μελέτη, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε τρεις θέσεις άπω του δεύτερου γομφίου [άπω παρειακά (DB), άπω (D) και άπω γλωσσικά (DL)] και αφορούσαν το Βάθος Θυλάκου (ΒΘ), την Απώλεια Πρόσφυσης (ΑΠ) και την απόσταση του οστού από την αδαμαντινοοστεϊνική ένωση (BS), σε τρείς διαδοχικές χρονικές στιγμές ως εξής: προεγχειρητικά (Τ0), 6 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ1) και 12 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ2). Όλες οι μετρήσεις των περιοδοντικών δεικτών σε όλες τις επισκέψεις έγιναν από τον ίδιο εξεταστή (Γενικός Οδοντίατρος), με τη χρήση περιοδοντικής μύλης. Οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν από δύο δεξιόχειρες χειρουργούς, έναν Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό και ένα τελειόφοιτο μεταπτυχιακό φοιτητή Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, υπό τοπική αναισθησία. Με τη χρήση της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής στόχος ήταν η ελάχιστη αναγκαία ή μηδενική οστική αφαίρεση. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 16 εγγύς γωνιώδεις και 15 οριζόντιοι 3οι γομφίοι. Για κάθε μία από τις μετρήσεις για το ΒΘ, ΑΠ και το BS, δημιουργήσαμε μία νέα μεταβλητή που αντιστοιχεί στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου. Στη συνέχεια, έγινε χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες, ανάλογα με τη γωνία έγκλεισης. Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε P&lt;0,05. Από τα αποτελέσματα, παρατηρείται ότι οι μεταβολές στις μετρήσεις στους 6 και 12 μήνες, δε διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με τη γωνία του εγκλείστου. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value&lt;0,05. Οι μέσες τιμές για το ΒΘ, την ΑΠ και το BS ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό χαμηλότερες σε σχέση με την αρχική εξέταση κατά την 1η επανεξέταση για το σύνολο της μελέτης. Στην ομάδα των εγγύς γωνιωδών 3ων γομφίων, οι μέσες τιμές κατά την 1η επανεξέταση, για το ΒΘ (D, DL) ήταν μικρότερες χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η μέση τιμή για το ΒΘ (DB) ήταν μικρότερη με οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά (Pvalue: 0,047, 95%). Στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων οι μέσες τιμές για τo ΒΘ, ΑΠ και το BS μειώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό για όλα τις θέσεις μέτρησης όπου (Pvalue &lt;0,05), εκτός από ΒΘ (DB,D) και ΑΠ (DB). Κατά τη 2η επανεξέταση δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των μέσων τιμών σε σχέση με την 1η επανεξέταση, τόσο στην ομάδα των εγγύς όσο και στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων. Επιπλέον για κάθε μία από τις μετρήσεις δημιουργήσαμε και τις μεταβλητές που αντιστοιχούν στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων, ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, μικρότεροι ή ίσοι και μεγαλύτεροι των 25 ετών και ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Στη συνέχεια, έγινε και πάλι χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς. Από τα αποτελέσματα των ελέγχων στις διαφορές των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες δε προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μεταβολές των μετρήσεων ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value&lt;0,05. Τέλος από τα αποτελέσματα των ελέγχων για τις παραπάνω συγκρίσεις, ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού 6μήνες μετεγχειρητικά δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για τις μετρήσεις άπω παρειακά του 2ου γομφίου. Συμπεράσματα H εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής κατά την αφαίρεση οριζόντιων και εγγύς γωνιωδών εγκλείστων κάτω 3ων γομφίων (που αποτελούν τους λιγότερους ευνοϊκούς τύπους έγκλεισης), προάγει την επούλωση των σκληρών και μαλακών ιστών, στην περιοχή άπω του 2ου γομφίου. Μεταξύ των δύο τύπων έγκλεισης (εγγύς γωνιώδεις και οριζόντιοι), με την εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των μετρήσεων άπω του 2ου γομφίου, ως προς το βάθος θυλάκου, την απώλεια πρόσφυσης και το bone sounding, τον 6ο και τον 12ο μετεγχειρητικό μήνα. Η μέση τιμή για όλες τις μετρήσεις που καταγράφηκαν στην 1η επανεξέταση (βάθος θυλάκου, απώλεια πρόσφυσης και bone sounding), παρουσίασε μείωση σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, σε σχέση με την αρχική εξέταση, ενώ μεταξύ των δύο επανεξετάσεων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Με την εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα ευρήματα των μετρήσεων, η οποία να σχετίζεται με την ηλικία των ασθενών, αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μικρό κυρίως στην ομάδα με ηλικία &gt;25 ετών. Η εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής για την αφαίρεση εγκλείστων 3ων γομφίων στην κάτω γνάθο, είναι εφαρμόσιμη με την ίδια επιτυχία τόσο από χειρουργούς με μεγάλη κλινική εμπειρία όσο και με μικρότερη, βάσει των ευρημάτων της μελέτης.","abstract_has_math":false,"creators":["Αράπη Ιουλία","Arapi Ioulia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481993"],"render_values":[{"text":"uoadl:3481993","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481993","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481993","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3481993","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αράπη Ιουλία","Arapi Ioulia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3481993","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481993"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Οι τρίτοι γομφίοι της κάτω γνάθου συχνά παραμένουν έγκλειστοι εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη συχνότητα έγκλεισης μεταξύ των δοντιών. Η συσσώρευση μικροβιακού φορτίου, τρυγίας και πλάκας σε συνδυασμό με την αδυναμία εφαρμογής στοματικής υγιεινής στην περιοχή του κάτω τρίτου γομφίου, μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία περιοδοντικών βλαβών. Η επίπτωση της οστικής απώλειας άπω του δεύτερου γομφίου, σχετίζεται άμεσα με τη γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου στην κάτω γνάθο, καθώς οι εγγύς γωνιώδεις έγκλειστοι είναι περισσότερο πιθανό να δημιουργήσουν θυλάκους αλλά και οστικά ελλείμματα στην περιοχή, ακολουθούμενοι από τους οριζόντιους και τους κάθετους. Η περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου μετά την αφαίρεση του 3ου γομφίου επηρεάζεται από την ηλικία και το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή, τη γωνία έγκλεισης του 3ου γομφίου, τη δυνατότητα αναγέννησης του περιοδοντίου, την εφαρμογή στοματικής υγιεινής και τον έλεγχο της πλάκας μετεγχειρητικά, την προεγχειρητική περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου, τη χειρουργική τεχνική αφαίρεσης και τον χρόνο που παρήλθε από την εξαγωγή. Όσον αφορά την αφαίρεση των εγκλείστων κάτω τρίτων γομφίων, δεν γνωρίζουμε εάν κάποια τεχνική αφαίρεσης οστού υπερτερεί έναντι κάποιας άλλης σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και τις τυχόν επιπλοκές. Ενώ παλαιότερα για την αφαίρεση των έγκλειστων κάτω τρίτων γομφίων είχε προταθεί η ευρεία αφαίρεση οστού, σύμφωνα με την σύγχρονη προσέγγιση η αφαίρεση του οστού πρέπει να γίνεται σταδιακά και με φειδώ προκειμένου να μειωθεί το τραύμα και να επιτευχθεί καλύτερη μετεγχειρητική πορεία και πλήρης αποκατάσταση. Σκοπός Η παρούσα εργασία αποτελεί προοπτική κλινική μελέτη παρέμβασης. Η μηδενική υπόθεση αυτής της μελέτης είναι ότι: «Η γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου (εγγύς γωνιώδης ή οριζόντιος), δεν επηρεάζει την περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση αυτού, εάν χρησιμοποιηθεί η ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης». Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προσδιορισθεί, σε ασθενείς με έγκλειστους εγγύς γωνιώδεις ή οριζοντίους τρίτους γομφίους της κάτω γνάθου, η επίδραση της γωνίας έγκλεισης μετά την αφαίρεσή τους με την χρήση ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, στη μεταβολή της απώλειας πρόσφυσης και του βάθους θυλάκου άπω του δεύτερου γομφίου, όπως αυτά θα τεκμηριώνονται από κλινικές μετρήσεις, καθώς και του οστικού ελλείμματος άπω του δεύτερου γομφίου, όπως θα τεκμηριώνεται από κλινικές μετρήσεις και ακτινογραφική απεικόνιση. Υλικά & Μέθοδος Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν περιοδοντικά υγιείς ασθενείς με έγκλειστους τρίτους γομφίους στην κάτω γνάθο με οριζόντια ή εγγύς γωνία έγκλεισης κοντά στον ανατομικό αυχένα του δεύτερου γομφίου. Σε κάθε ασθενή για κάθε 3ο γομφίο της κάτω γνάθου που συμπεριελήφθη στη μελέτη, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε τρεις θέσεις άπω του δεύτερου γομφίου [άπω παρειακά (DB), άπω (D) και άπω γλωσσικά (DL)] και αφορούσαν το Βάθος Θυλάκου (ΒΘ), την Απώλεια Πρόσφυσης (ΑΠ) και την απόσταση του οστού από την αδαμαντινοοστεϊνική ένωση (BS), σε τρείς διαδοχικές χρονικές στιγμές ως εξής: προεγχειρητικά (Τ0), 6 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ1) και 12 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ2). Όλες οι μετρήσεις των περιοδοντικών δεικτών σε όλες τις επισκέψεις έγιναν από τον ίδιο εξεταστή (Γενικός Οδοντίατρος), με τη χρήση περιοδοντικής μύλης. Οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν από δύο δεξιόχειρες χειρουργούς, έναν Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό και ένα τελειόφοιτο μεταπτυχιακό φοιτητή Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, υπό τοπική αναισθησία. Με τη χρήση της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής στόχος ήταν η ελάχιστη αναγκαία ή μηδενική οστική αφαίρεση. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 16 εγγύς γωνιώδεις και 15 οριζόντιοι 3οι γομφίοι. Για κάθε μία από τις μετρήσεις για το ΒΘ, ΑΠ και το BS, δημιουργήσαμε μία νέα μεταβλητή που αντιστοιχεί στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου. Στη συνέχεια, έγινε χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες, ανάλογα με τη γωνία έγκλεισης. Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε P<0,05. Από τα αποτελέσματα, παρατηρείται ότι οι μεταβολές στις μετρήσεις στους 6 και 12 μήνες, δε διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με τη γωνία του εγκλείστου. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Οι μέσες τιμές για το ΒΘ, την ΑΠ και το BS ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό χαμηλότερες σε σχέση με την αρχική εξέταση κατά την 1η επανεξέταση για το σύνολο της μελέτης. Στην ομάδα των εγγύς γωνιωδών 3ων γομφίων, οι μέσες τιμές κατά την 1η επανεξέταση, για το ΒΘ (D, DL) ήταν μικρότερες χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η μέση τιμή για το ΒΘ (DB) ήταν μικρότερη με οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά (Pvalue: 0,047, 95%). Στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων οι μέσες τιμές για τo ΒΘ, ΑΠ και το BS μειώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό για όλα τις θέσεις μέτρησης όπου (Pvalue <0,05), εκτός από ΒΘ (DB,D) και ΑΠ (DB). Κατά τη 2η επανεξέταση δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των μέσων τιμών σε σχέση με την 1η επανεξέταση, τόσο στην ομάδα των εγγύς όσο και στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων. Επιπλέον για κάθε μία από τις μετρήσεις δημιουργήσαμε και τις μεταβλητές που αντιστοιχούν στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων, ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, μικρότεροι ή ίσοι και μεγαλύτεροι των 25 ετών και ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Στη συνέχεια, έγινε και πάλι χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς. Από τα αποτελέσματα των ελέγχων στις διαφορές των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες δε προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μεταβολές των μετρήσεων ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Τέλος από τα αποτελέσματα των ελέγχων για τις παραπάνω συγκρίσεις, ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού 6μήνες μετεγχειρητικά δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για τις μετρήσεις άπω παρειακά του 2ου γομφίου. Συμπεράσματα H εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής κατά την αφαίρεση οριζόντιων και εγγύς γωνιωδών εγκλείστων κάτω 3ων γομφίων (που αποτελούν τους λιγότερους ευνοϊκούς τύπους έγκλεισης), προάγει την επούλωση των σκληρών και μαλακών ιστών, στην περιοχή άπω του 2ου γομφίου. Μεταξύ των δύο τύπων έγκλεισης (εγγύς γωνιώδεις και οριζόντιοι), με την εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των μετρήσεων άπω του 2ου γομφίου, ως προς το βάθος θυλάκου, την απώλεια πρόσφυσης και το bone sounding, τον 6ο και τον 12ο μετεγχειρητικό μήνα. Η μέση τιμή για όλες τις μετρήσεις που καταγράφηκαν στην 1η επανεξέταση (βάθος θυλάκου, απώλεια πρόσφυσης και bone sounding), παρουσίασε μείωση σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, σε σχέση με την αρχική εξέταση, ενώ μεταξύ των δύο επανεξετάσεων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Με την εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα ευρήματα των μετρήσεων, η οποία να σχετίζεται με την ηλικία των ασθενών, αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μικρό κυρίως στην ομάδα με ηλικία >25 ετών. Η εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής για την αφαίρεση εγκλείστων 3ων γομφίων στην κάτω γνάθο, είναι εφαρμόσιμη με την ίδια επιτυχία τόσο από χειρουργούς με μεγάλη κλινική εμπειρία όσο και με μικρότερη, βάσει των ευρημάτων της μελέτης.","Introduction Mandibular third molars often remain impacted, presenting the highest impaction rate among teeth. The accumulation of microbial load, calculus, and plaque, combined with the inability to maintain oral hygiene in the area of the mandibular third molar, can lead to periodontal lesions. The degree of bone loss distal to the second molar is directly related to the angulation of the impacted third molar. Mesioangularly impacted third molars are more likely to create pockets and bone defects, followed by horizontally and vertically impacted molars. Periodontal status of the adjacent second molar after third molar extraction may be affected by many factors including patient's age and immunity system, position of the impacted tooth, contact surface with the second molar, periodontal regeneration, oral hygiene, postoperative plaque control, preoperative periodontal condition of the second molar, surgical removal technique, and time elapsed since extraction. Regarding the removal of impacted mandibular third molars, it remains unclear if a removal technique is superior to others in terms of effectiveness and complications. While broad bone removal was traditionally proposed, modern surgical approaches advocate for minimal and gradual bone removal to ensure full recovery and better postoperative outcomes. Aim This study is a prospective clinical intervention study. The hypothesis is that: \"The angulation of the impacted third molar (mesioangular or horizontal) does not affect the periodontal status of the second molar following extraction, when a minimally invasive removal technique is applied.\" The study aims to evaluate, in patients with impacted mandibular third molars, the effect of the impaction angle (horizontal or mesioangular) on the attachment loss and pocket depth distal to the second molar, as documented by clinical examination as well as the bone defect distal to the second molar, as documented by clinical examination and radiographic imaging. Materials & Methods The study included periodontally healthy patients with horizontally or mesioangularly impacted mandibular third molars, close to the cervical region of the second molar. For every mandibular molar included in the study, distal to the adjacent second molar, measurements for periodontal indices were performed at three different sites (distobuccal, distal and distolingual). Periodontal indices measured included Simplified Gingival Index, Bleeding of Probation (BοP), Pocket Depth (PD), Attachment Loss (AL) and Bone Sounding (BS), in three different time periods, preoperatively, 6- and 12-months post operatively. All measurements were performed by the same examiner (General Dentist) using a periodontal probe. Surgeries were performed under local anaesthesia by two right-handed surgeons, an Oral and Maxillofacial Surgeon and a postgraduate student in Dentoalveolar Surgery. The minimally invasive technique aimed for minimal or zero bone removal. Results Ultimately, the study analysed 16 mesioangular and 15 horizontally impacted third molars. For measurements of PD, AL and BS, a new variable was created representing the difference between baseline and follow-up values at 6 and 12 months. Mann-Whitney U tests were used to assess statistically significant differences based on the impaction angle. The significance level was set at P<0.05. Results showed no statistically significant differences in measurement changes at 6 and 12 months based on the impaction angle (P>0.05). Mean values for PD, AL, and BS were significantly lower at six-month follow-up compared to baseline overall. In the mesioangular group, mean PD values (D, DL) were lower without statistical significance, while PD (DB) showed a marginally significant difference (P=0.047). In the horizontal group, PD, AL and BS values decreased statisticallly significantly at all measurement points except PD (DB, D) and AL (DB). Both groups showed no statistical significantly different mean values at the second follow-up compared to the first. Additional analyses compared measurement changes according to age group (≤25 years or >25 years) and surgeon experience. Mann-Whitney U tests showed no statistically significant differences in measurement changes according to age. Also, no statistically significant difference was found in distobuccal area of 2nd molar according to surgeon experience. Conclusions Minimally invasive technique promotes healing of hard and soft tissues after removing horizontally and mesioangularly impacted mandibular third molars, which are the least favourable impaction types for periodontal tissue healing. Using minimally invasive technique for mandibular third molar removal, no statistically significant differences were observed regarding changes in PD, AL, or BS distal to the second molar between mesioangular and horizontal impactions, at 6 and 12 months postoperatively. Mean values for all recorded measurements decreased in both groups at 6-month follow-up compared to baseline. Subgroup analysis according to age (over and under 25years old), showed no statistically significant difference for mean values of periodontal indices. Sample size was limited especially for patients aged over 25years old. The technique can be applied successfully by surgeons with both extensive and limited clinical experience according to our results."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["H επίδραση της γωνίας έγκλεισης των τρίτων γομφίων (οριζόντιος ή εγγύς γωνιώδης) στην περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση του τρίτου γομφίου με ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αράπη Ιουλία","Arapi Ioulia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή Οι τρίτοι γομφίοι της κάτω γνάθου συχνά παραμένουν έγκλειστοι εμφανίζοντας τη μεγαλύτερη συχνότητα έγκλεισης μεταξύ των δοντιών. Η συσσώρευση μικροβιακού φορτίου, τρυγίας και πλάκας σε συνδυασμό με την αδυναμία εφαρμογής στοματικής υγιεινής στην περιοχή του κάτω τρίτου γομφίου, μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία περιοδοντικών βλαβών. Η επίπτωση της οστικής απώλειας άπω του δεύτερου γομφίου, σχετίζεται άμεσα με τη γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου στην κάτω γνάθο, καθώς οι εγγύς γωνιώδεις έγκλειστοι είναι περισσότερο πιθανό να δημιουργήσουν θυλάκους αλλά και οστικά ελλείμματα στην περιοχή, ακολουθούμενοι από τους οριζόντιους και τους κάθετους. Η περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου μετά την αφαίρεση του 3ου γομφίου επηρεάζεται από την ηλικία και το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή, τη γωνία έγκλεισης του 3ου γομφίου, τη δυνατότητα αναγέννησης του περιοδοντίου, την εφαρμογή στοματικής υγιεινής και τον έλεγχο της πλάκας μετεγχειρητικά, την προεγχειρητική περιοδοντική κατάσταση του 2ου γομφίου, τη χειρουργική τεχνική αφαίρεσης και τον χρόνο που παρήλθε από την εξαγωγή. Όσον αφορά την αφαίρεση των εγκλείστων κάτω τρίτων γομφίων, δεν γνωρίζουμε εάν κάποια τεχνική αφαίρεσης οστού υπερτερεί έναντι κάποιας άλλης σε σχέση με την αποτελεσματικότητα και τις τυχόν επιπλοκές. Ενώ παλαιότερα για την αφαίρεση των έγκλειστων κάτω τρίτων γομφίων είχε προταθεί η ευρεία αφαίρεση οστού, σύμφωνα με την σύγχρονη προσέγγιση η αφαίρεση του οστού πρέπει να γίνεται σταδιακά και με φειδώ προκειμένου να μειωθεί το τραύμα και να επιτευχθεί καλύτερη μετεγχειρητική πορεία και πλήρης αποκατάσταση. Σκοπός Η παρούσα εργασία αποτελεί προοπτική κλινική μελέτη παρέμβασης. Η μηδενική υπόθεση αυτής της μελέτης είναι ότι: «Η γωνία έγκλεισης του τρίτου γομφίου (εγγύς γωνιώδης ή οριζόντιος), δεν επηρεάζει την περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση αυτού, εάν χρησιμοποιηθεί η ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης». Σκοπός της μελέτης αυτής είναι να προσδιορισθεί, σε ασθενείς με έγκλειστους εγγύς γωνιώδεις ή οριζοντίους τρίτους γομφίους της κάτω γνάθου, η επίδραση της γωνίας έγκλεισης μετά την αφαίρεσή τους με την χρήση ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, στη μεταβολή της απώλειας πρόσφυσης και του βάθους θυλάκου άπω του δεύτερου γομφίου, όπως αυτά θα τεκμηριώνονται από κλινικές μετρήσεις, καθώς και του οστικού ελλείμματος άπω του δεύτερου γομφίου, όπως θα τεκμηριώνεται από κλινικές μετρήσεις και ακτινογραφική απεικόνιση. Υλικά & Μέθοδος Το υλικό της μελέτης αποτέλεσαν περιοδοντικά υγιείς ασθενείς με έγκλειστους τρίτους γομφίους στην κάτω γνάθο με οριζόντια ή εγγύς γωνία έγκλεισης κοντά στον ανατομικό αυχένα του δεύτερου γομφίου. Σε κάθε ασθενή για κάθε 3ο γομφίο της κάτω γνάθου που συμπεριελήφθη στη μελέτη, πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις σε τρεις θέσεις άπω του δεύτερου γομφίου [άπω παρειακά (DB), άπω (D) και άπω γλωσσικά (DL)] και αφορούσαν το Βάθος Θυλάκου (ΒΘ), την Απώλεια Πρόσφυσης (ΑΠ) και την απόσταση του οστού από την αδαμαντινοοστεϊνική ένωση (BS), σε τρείς διαδοχικές χρονικές στιγμές ως εξής: προεγχειρητικά (Τ0), 6 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ1) και 12 μήνες μετά την επέμβαση αφαίρεσης του εγκλείστου (Τ2). Όλες οι μετρήσεις των περιοδοντικών δεικτών σε όλες τις επισκέψεις έγιναν από τον ίδιο εξεταστή (Γενικός Οδοντίατρος), με τη χρήση περιοδοντικής μύλης. Οι επεμβάσεις πραγματοποιήθηκαν από δύο δεξιόχειρες χειρουργούς, έναν Στοματικό και Γναθοπροσωπικό Χειρουργό και ένα τελειόφοιτο μεταπτυχιακό φοιτητή Οδοντοφατνιακής Χειρουργικής, υπό τοπική αναισθησία. Με τη χρήση της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής στόχος ήταν η ελάχιστη αναγκαία ή μηδενική οστική αφαίρεση. Αποτελέσματα Στη μελέτη συμπεριελήφθησαν 16 εγγύς γωνιώδεις και 15 οριζόντιοι 3οι γομφίοι. Για κάθε μία από τις μετρήσεις για το ΒΘ, ΑΠ και το BS, δημιουργήσαμε μία νέα μεταβλητή που αντιστοιχεί στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου. Στη συνέχεια, έγινε χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες, ανάλογα με τη γωνία έγκλεισης. Το γενικό ελάχιστο επιθυμητό επίπεδο στατιστικής σημαντικότητας καθορίστηκε σε P<0,05. Από τα αποτελέσματα, παρατηρείται ότι οι μεταβολές στις μετρήσεις στους 6 και 12 μήνες, δε διαφέρουν στατιστικά σημαντικά ανάλογα με τη γωνία του εγκλείστου. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Οι μέσες τιμές για το ΒΘ, την ΑΠ και το BS ήταν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό χαμηλότερες σε σχέση με την αρχική εξέταση κατά την 1η επανεξέταση για το σύνολο της μελέτης. Στην ομάδα των εγγύς γωνιωδών 3ων γομφίων, οι μέσες τιμές κατά την 1η επανεξέταση, για το ΒΘ (D, DL) ήταν μικρότερες χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Η μέση τιμή για το ΒΘ (DB) ήταν μικρότερη με οριακά στατιστικά σημαντική διαφορά (Pvalue: 0,047, 95%). Στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων οι μέσες τιμές για τo ΒΘ, ΑΠ και το BS μειώθηκαν σε στατιστικά σημαντικό βαθμό για όλα τις θέσεις μέτρησης όπου (Pvalue <0,05), εκτός από ΒΘ (DB,D) και ΑΠ (DB). Κατά τη 2η επανεξέταση δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των μέσων τιμών σε σχέση με την 1η επανεξέταση, τόσο στην ομάδα των εγγύς όσο και στην ομάδα των οριζόντιων 3ων γομφίων. Επιπλέον για κάθε μία από τις μετρήσεις δημιουργήσαμε και τις μεταβλητές που αντιστοιχούν στη διαφορά της αρχικής μέτρησης, από την επαναληπτική μέτρηση του 6μήνου και του 12μήνου για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς στη μεταβολή των μετρήσεων, ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα, μικρότεροι ή ίσοι και μεγαλύτεροι των 25 ετών και ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού. Στη συνέχεια, έγινε και πάλι χρήση του μη παραμετρικού ελέγχου Mann Whitney U, για τη σύγκριση της ύπαρξης στατιστικά σημαντικής διαφοράς. Από τα αποτελέσματα των ελέγχων στις διαφορές των μετρήσεων στους 6 μήνες και στους 12 μήνες δε προκύπτουν στατιστικά σημαντικές διαφορές στις μεταβολές των μετρήσεων ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα. Σε κανέναν από τους ελέγχους δε παρατηρήθηκε p-value<0,05. Τέλος από τα αποτελέσματα των ελέγχων για τις παραπάνω συγκρίσεις, ανάλογα με την εμπειρία του χειρουργού 6μήνες μετεγχειρητικά δεν προκύπτει στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων για τις μετρήσεις άπω παρειακά του 2ου γομφίου. Συμπεράσματα H εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής κατά την αφαίρεση οριζόντιων και εγγύς γωνιωδών εγκλείστων κάτω 3ων γομφίων (που αποτελούν τους λιγότερους ευνοϊκούς τύπους έγκλεισης), προάγει την επούλωση των σκληρών και μαλακών ιστών, στην περιοχή άπω του 2ου γομφίου. Μεταξύ των δύο τύπων έγκλεισης (εγγύς γωνιώδεις και οριζόντιοι), με την εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής, δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη μεταβολή των μετρήσεων άπω του 2ου γομφίου, ως προς το βάθος θυλάκου, την απώλεια πρόσφυσης και το bone sounding, τον 6ο και τον 12ο μετεγχειρητικό μήνα. Η μέση τιμή για όλες τις μετρήσεις που καταγράφηκαν στην 1η επανεξέταση (βάθος θυλάκου, απώλεια πρόσφυσης και bone sounding), παρουσίασε μείωση σε στατιστικά σημαντικό βαθμό, σε σχέση με την αρχική εξέταση, ενώ μεταξύ των δύο επανεξετάσεων δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά. Με την εφαρμογή της ελάχιστα παρεμβατικής τεχνικής, δεν φαίνεται να υπάρχει στατιστικά σημαντική διαφορά στα ευρήματα των μετρήσεων, η οποία να σχετίζεται με την ηλικία των ασθενών, αν και το μέγεθος του δείγματος ήταν μικρό κυρίως στην ομάδα με ηλικία >25 ετών. Η εφαρμογή της εν λόγω τεχνικής για την αφαίρεση εγκλείστων 3ων γομφίων στην κάτω γνάθο, είναι εφαρμόσιμη με την ίδια επιτυχία τόσο από χειρουργούς με μεγάλη κλινική εμπειρία όσο και με μικρότερη, βάσει των ευρημάτων της μελέτης.","Introduction Mandibular third molars often remain impacted, presenting the highest impaction rate among teeth. The accumulation of microbial load, calculus, and plaque, combined with the inability to maintain oral hygiene in the area of the mandibular third molar, can lead to periodontal lesions. The degree of bone loss distal to the second molar is directly related to the angulation of the impacted third molar. Mesioangularly impacted third molars are more likely to create pockets and bone defects, followed by horizontally and vertically impacted molars. Periodontal status of the adjacent second molar after third molar extraction may be affected by many factors including patient's age and immunity system, position of the impacted tooth, contact surface with the second molar, periodontal regeneration, oral hygiene, postoperative plaque control, preoperative periodontal condition of the second molar, surgical removal technique, and time elapsed since extraction. Regarding the removal of impacted mandibular third molars, it remains unclear if a removal technique is superior to others in terms of effectiveness and complications. While broad bone removal was traditionally proposed, modern surgical approaches advocate for minimal and gradual bone removal to ensure full recovery and better postoperative outcomes. Aim This study is a prospective clinical intervention study. The hypothesis is that: \"The angulation of the impacted third molar (mesioangular or horizontal) does not affect the periodontal status of the second molar following extraction, when a minimally invasive removal technique is applied.\" The study aims to evaluate, in patients with impacted mandibular third molars, the effect of the impaction angle (horizontal or mesioangular) on the attachment loss and pocket depth distal to the second molar, as documented by clinical examination as well as the bone defect distal to the second molar, as documented by clinical examination and radiographic imaging. Materials & Methods The study included periodontally healthy patients with horizontally or mesioangularly impacted mandibular third molars, close to the cervical region of the second molar. For every mandibular molar included in the study, distal to the adjacent second molar, measurements for periodontal indices were performed at three different sites (distobuccal, distal and distolingual). Periodontal indices measured included Simplified Gingival Index, Bleeding of Probation (BοP), Pocket Depth (PD), Attachment Loss (AL) and Bone Sounding (BS), in three different time periods, preoperatively, 6- and 12-months post operatively. All measurements were performed by the same examiner (General Dentist) using a periodontal probe. Surgeries were performed under local anaesthesia by two right-handed surgeons, an Oral and Maxillofacial Surgeon and a postgraduate student in Dentoalveolar Surgery. The minimally invasive technique aimed for minimal or zero bone removal. Results Ultimately, the study analysed 16 mesioangular and 15 horizontally impacted third molars. For measurements of PD, AL and BS, a new variable was created representing the difference between baseline and follow-up values at 6 and 12 months. Mann-Whitney U tests were used to assess statistically significant differences based on the impaction angle. The significance level was set at P<0.05. Results showed no statistically significant differences in measurement changes at 6 and 12 months based on the impaction angle (P>0.05). Mean values for PD, AL, and BS were significantly lower at six-month follow-up compared to baseline overall. In the mesioangular group, mean PD values (D, DL) were lower without statistical significance, while PD (DB) showed a marginally significant difference (P=0.047). In the horizontal group, PD, AL and BS values decreased statisticallly significantly at all measurement points except PD (DB, D) and AL (DB). Both groups showed no statistical significantly different mean values at the second follow-up compared to the first. Additional analyses compared measurement changes according to age group (≤25 years or >25 years) and surgeon experience. Mann-Whitney U tests showed no statistically significant differences in measurement changes according to age. Also, no statistically significant difference was found in distobuccal area of 2nd molar according to surgeon experience. Conclusions Minimally invasive technique promotes healing of hard and soft tissues after removing horizontally and mesioangularly impacted mandibular third molars, which are the least favourable impaction types for periodontal tissue healing. Using minimally invasive technique for mandibular third molar removal, no statistically significant differences were observed regarding changes in PD, AL, or BS distal to the second molar between mesioangular and horizontal impactions, at 6 and 12 months postoperatively. Mean values for all recorded measurements decreased in both groups at 6-month follow-up compared to baseline. Subgroup analysis according to age (over and under 25years old), showed no statistically significant difference for mean values of periodontal indices. Sample size was limited especially for patients aged over 25years old. The technique can be applied successfully by surgeons with both extensive and limited clinical experience according to our results."],"dc:identifier":["uoadl:3481993","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3481993"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["H επίδραση της γωνίας έγκλεισης των τρίτων γομφίων (οριζόντιος ή εγγύς γωνιώδης) στην περιοδοντική κατάσταση του δεύτερου γομφίου μετά την αφαίρεση του τρίτου γομφίου με ελάχιστα παρεμβατική τεχνική αφαίρεσης."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z"}