{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3497914"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3497914","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Οι περί κοσμολογίας αντιλήψεις των Μιλησίων φιλοσόφων και η κριτική του Αριστοτέλη","abstract":"Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα της προέλευσης του κόσμου. Οι πρώτοι στους οποίους πιστώνεται ήταν οι ποιητές Όμηρος και Ησίοδος. Στα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια υπάρχει συνύπαρξη του θεϊκού στοιχείου με τον άνθρωπο. Ο Όμηρος απεικόνισε τους θεούς του ελληνικού πανθέου, προσδίδοντάς τους ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Από την άλλη, ο Ησίοδος, στο έργο του Θεογονία, αφηγείται τη δημιουργία του κόσμου παραθέτοντας όλες τις ελάσσονες και μείζονες θεότητες διαδοχικά, σύμφωνα με τη γενεαλογία τους. Η παρούσα μελέτη διερευνά τις κοσμολογικές αντιλήψεις των προσωκρατικών φιλοσόφων της Μιλήτου — Θαλή, Αναξίμανδρου και Αναξιμένη — και την κριτική που τους ασκεί ο Αριστοτέλης στο πλαίσιο της φυσικής του φιλοσοφίας. Οι Μιλήσιοι, ως θεμελιωτές της πρώιμης φυσικής σκέψης, επιχείρησαν τη μετάβαση από τον μυθικό στον ορθολογικό λόγο, επιχειρώντας να προσδιορίσουν την πρωταρχική ἀρχή του κόσμου: ο Θαλής προέβαλε το ὕδωρ ως αρχή των πάντων, ο Αναξίμανδρος το ἄπειρον ως άϋλη, ακαθόριστη πηγή των όντων, ενώ ο Αναξιμένης ανέδειξε τον ἀέρα ως θεμελιώδες και δυναμικά μεταβαλλόμενο στοιχείο. Η εργασία εξετάζει τις θεωρητικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις των τριών στοχαστών, καθώς και την προσφορά τους στην ανάπτυξη της φυσικής ερμηνείας του κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική αποτίμηση του Αριστοτέλη, ο οποίος αναλύει διεξοδικά τη σκέψη του περί δημιουργίας του κόσμου και εισάγει την έννοια της πρώτης αρχής, ασκώντας παράλληλα κριτική στους τρεις Μιλήσιους φιλοσόφους.","abstract_html":"Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα της προέλευσης του κόσμου. Οι πρώτοι στους οποίους πιστώνεται ήταν οι ποιητές Όμηρος και Ησίοδος. Στα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια υπάρχει συνύπαρξη του θεϊκού στοιχείου με τον άνθρωπο. Ο Όμηρος απεικόνισε τους θεούς του ελληνικού πανθέου, προσδίδοντάς τους ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Από την άλλη, ο Ησίοδος, στο έργο του Θεογονία, αφηγείται τη δημιουργία του κόσμου παραθέτοντας όλες τις ελάσσονες και μείζονες θεότητες διαδοχικά, σύμφωνα με τη γενεαλογία τους. Η παρούσα μελέτη διερευνά τις κοσμολογικές αντιλήψεις των προσωκρατικών φιλοσόφων της Μιλήτου — Θαλή, Αναξίμανδρου και Αναξιμένη — και την κριτική που τους ασκεί ο Αριστοτέλης στο πλαίσιο της φυσικής του φιλοσοφίας. Οι Μιλήσιοι, ως θεμελιωτές της πρώιμης φυσικής σκέψης, επιχείρησαν τη μετάβαση από τον μυθικό στον ορθολογικό λόγο, επιχειρώντας να προσδιορίσουν την πρωταρχική ἀρχή του κόσμου: ο Θαλής προέβαλε το ὕδωρ ως αρχή των πάντων, ο Αναξίμανδρος το ἄπειρον ως άϋλη, ακαθόριστη πηγή των όντων, ενώ ο Αναξιμένης ανέδειξε τον ἀέρα ως θεμελιώδες και δυναμικά μεταβαλλόμενο στοιχείο. Η εργασία εξετάζει τις θεωρητικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις των τριών στοχαστών, καθώς και την προσφορά τους στην ανάπτυξη της φυσικής ερμηνείας του κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική αποτίμηση του Αριστοτέλη, ο οποίος αναλύει διεξοδικά τη σκέψη του περί δημιουργίας του κόσμου και εισάγει την έννοια της πρώτης αρχής, ασκώντας παράλληλα κριτική στους τρεις Μιλήσιους φιλοσόφους.","abstract_has_math":false,"creators":["Σίμος Χρήστος","Simos Christos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3497914"],"render_values":[{"text":"uoadl:3497914","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497914","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497914","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3497914","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σίμος Χρήστος","Simos Christos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3497914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497914"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα της προέλευσης του κόσμου. Οι πρώτοι στους οποίους πιστώνεται ήταν οι ποιητές Όμηρος και Ησίοδος. Στα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια υπάρχει συνύπαρξη του θεϊκού στοιχείου με τον άνθρωπο. Ο Όμηρος απεικόνισε τους θεούς του ελληνικού πανθέου, προσδίδοντάς τους ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Από την άλλη, ο Ησίοδος, στο έργο του Θεογονία, αφηγείται τη δημιουργία του κόσμου παραθέτοντας όλες τις ελάσσονες και μείζονες θεότητες διαδοχικά, σύμφωνα με τη γενεαλογία τους. Η παρούσα μελέτη διερευνά τις κοσμολογικές αντιλήψεις των προσωκρατικών φιλοσόφων της Μιλήτου — Θαλή, Αναξίμανδρου και Αναξιμένη — και την κριτική που τους ασκεί ο Αριστοτέλης στο πλαίσιο της φυσικής του φιλοσοφίας. Οι Μιλήσιοι, ως θεμελιωτές της πρώιμης φυσικής σκέψης, επιχείρησαν τη μετάβαση από τον μυθικό στον ορθολογικό λόγο, επιχειρώντας να προσδιορίσουν την πρωταρχική ἀρχή του κόσμου: ο Θαλής προέβαλε το ὕδωρ ως αρχή των πάντων, ο Αναξίμανδρος το ἄπειρον ως άϋλη, ακαθόριστη πηγή των όντων, ενώ ο Αναξιμένης ανέδειξε τον ἀέρα ως θεμελιώδες και δυναμικά μεταβαλλόμενο στοιχείο. Η εργασία εξετάζει τις θεωρητικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις των τριών στοχαστών, καθώς και την προσφορά τους στην ανάπτυξη της φυσικής ερμηνείας του κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική αποτίμηση του Αριστοτέλη, ο οποίος αναλύει διεξοδικά τη σκέψη του περί δημιουργίας του κόσμου και εισάγει την έννοια της πρώτης αρχής, ασκώντας παράλληλα κριτική στους τρεις Μιλήσιους φιλοσόφους.","Since the beginning of his existence, man has tried to answer the fundamental question of the origin of the world. The first to whom it is credited were the poets Homer and Hesiod. In the Homeric epics Iliad and Odyssey there is a coexistence of the divine element with man. Homer depicted the gods of the Greek pantheon, giving them anthropomorphic characteristics. On the other hand, Hesiod, in his work Theogony, narrates the creation of the world by listing all the minor and major deities in succession, according to their genealogy. This study explores the cosmological conceptions of the pre-Socratic philosophers of Miletus — Thales, Anaximander, and Anaximenes — and the criticism that Aristotle makes of them in the context of his natural philosophy. The Milesians, as founders of early natural thought, attempted the transition from mythical to rational reason, attempting to determine the primary principle of the world: Thales proposed water as the principle of all things, Anaximander proposed the infinite as the immaterial, indeterminate source of beings, while Anaximenes highlighted air as a fundamental and dynamically changing element. The paper examines the theoretical and methodological premises of the three thinkers, as well as their contribution to the development of the natural interpretation of the world. Particular emphasis is given to the critical assessment of Aristotle, who thoroughly analyzes his thought on the creation of the world and introduces the concept of the first principle, while also criticizing the three Milesian philosophers."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Οι περί κοσμολογίας αντιλήψεις των Μιλησίων φιλοσόφων και η κριτική του Αριστοτέλη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σίμος Χρήστος","Simos Christos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Από την αρχή της ύπαρξής του ο άνθρωπος προσπάθησε να απαντήσει στο θεμελιώδες ερώτημα της προέλευσης του κόσμου. Οι πρώτοι στους οποίους πιστώνεται ήταν οι ποιητές Όμηρος και Ησίοδος. Στα ομηρικά έπη Ιλιάδα και Οδύσσεια υπάρχει συνύπαρξη του θεϊκού στοιχείου με τον άνθρωπο. Ο Όμηρος απεικόνισε τους θεούς του ελληνικού πανθέου, προσδίδοντάς τους ανθρωπόμορφα χαρακτηριστικά. Από την άλλη, ο Ησίοδος, στο έργο του Θεογονία, αφηγείται τη δημιουργία του κόσμου παραθέτοντας όλες τις ελάσσονες και μείζονες θεότητες διαδοχικά, σύμφωνα με τη γενεαλογία τους. Η παρούσα μελέτη διερευνά τις κοσμολογικές αντιλήψεις των προσωκρατικών φιλοσόφων της Μιλήτου — Θαλή, Αναξίμανδρου και Αναξιμένη — και την κριτική που τους ασκεί ο Αριστοτέλης στο πλαίσιο της φυσικής του φιλοσοφίας. Οι Μιλήσιοι, ως θεμελιωτές της πρώιμης φυσικής σκέψης, επιχείρησαν τη μετάβαση από τον μυθικό στον ορθολογικό λόγο, επιχειρώντας να προσδιορίσουν την πρωταρχική ἀρχή του κόσμου: ο Θαλής προέβαλε το ὕδωρ ως αρχή των πάντων, ο Αναξίμανδρος το ἄπειρον ως άϋλη, ακαθόριστη πηγή των όντων, ενώ ο Αναξιμένης ανέδειξε τον ἀέρα ως θεμελιώδες και δυναμικά μεταβαλλόμενο στοιχείο. Η εργασία εξετάζει τις θεωρητικές και μεθοδολογικές προϋποθέσεις των τριών στοχαστών, καθώς και την προσφορά τους στην ανάπτυξη της φυσικής ερμηνείας του κόσμου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην κριτική αποτίμηση του Αριστοτέλη, ο οποίος αναλύει διεξοδικά τη σκέψη του περί δημιουργίας του κόσμου και εισάγει την έννοια της πρώτης αρχής, ασκώντας παράλληλα κριτική στους τρεις Μιλήσιους φιλοσόφους.","Since the beginning of his existence, man has tried to answer the fundamental question of the origin of the world. The first to whom it is credited were the poets Homer and Hesiod. In the Homeric epics Iliad and Odyssey there is a coexistence of the divine element with man. Homer depicted the gods of the Greek pantheon, giving them anthropomorphic characteristics. On the other hand, Hesiod, in his work Theogony, narrates the creation of the world by listing all the minor and major deities in succession, according to their genealogy. This study explores the cosmological conceptions of the pre-Socratic philosophers of Miletus — Thales, Anaximander, and Anaximenes — and the criticism that Aristotle makes of them in the context of his natural philosophy. The Milesians, as founders of early natural thought, attempted the transition from mythical to rational reason, attempting to determine the primary principle of the world: Thales proposed water as the principle of all things, Anaximander proposed the infinite as the immaterial, indeterminate source of beings, while Anaximenes highlighted air as a fundamental and dynamically changing element. The paper examines the theoretical and methodological premises of the three thinkers, as well as their contribution to the development of the natural interpretation of the world. Particular emphasis is given to the critical assessment of Aristotle, who thoroughly analyzes his thought on the creation of the world and introduces the concept of the first principle, while also criticizing the three Milesian philosophers."],"dc:identifier":["uoadl:3497914","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497914"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Οι περί κοσμολογίας αντιλήψεις των Μιλησίων φιλοσόφων και η κριτική του Αριστοτέλη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z"}