{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3497950"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3497950","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Subverting the Monomyth through the absence or presence of archetypes in J.R.R Tolkien’s The Lord of the Rings and J.D Salinger’s The Catcher in the Rye","abstract":"Αυτή η εργασία προσπαθεί να εξετάσει την σημασία και την επιρροή του μύθου και των αρχετύπων στην λογοτεχνία. Τα λογοτεχνικά κείμενα που θα επιγκεντρωθώ είναι το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του J. R. R. Tolkien (1954) και ο Φύλακας στην Σίκαλη του J.D. Salinger (1951), αναλύοντας τις πορείες των πρωταγωνιστών τους. Αξοιοποιώντας την έννοια του Μονομύθου ή του Κύκλου του Ήρωα, όπως αναπτύχθηκε στο βιβλίο του Joseph Campbell ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα (1949), θα προσπαθήσω να δείξω πως οι ήρωες των σύγχρονων αφηγήσεων μπορούν εν μέρει να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την σταθερή δομή του Μονομύθου. Ο Μονομύθος του Campbell περιγράφει μια σειρά σταδίων που ακολουθούν παραδοσιακά οι ήρωες στις περιπέτειές τους, ξεκινώντας απο το κάλεσμα για περιπέτεια, περνώντας απο δοκιμασίες και δυσκολίες, έως μία κορύφωση που συνοδεύεται από την μεταμόρφωση του ήρωα και την επιστροφή στο σπίτι. Επιπλέον, θα εξετάσω πώς η παρουσία ή η απουσία αρχετύπων επηρεάζει την δομή των αφηγήσεων και την ανάπτυξη των ηρωών. Τα αρχέτυπα του Carl Jung, που περιλαμβάνουν φιγούρες όπως ο ήρωας, ο μέντορας και η σκιά, καθορίζουν το εσωτερικό και εξωτερικό ταξιδι του ήρωα. Θα δείξω πώς αυτά τα αρχέτυπα λειτουργούν στα μυθιστορήματα, δίνοντας στους ήρωες την απαραίτητη δομή για την αναπτυξή τους, είτε την δέχονται έιτε όχι. Η εργασία μου χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει το θεωρητικό πλαίσιο που χρησιμοποιώ για να συνδέσω τα αρχέτυπα του Jung με τον Μονομύθο του Campbell και την λογοτεχνία. Η δεύτερη και η τρίτη ενότητα επικεντρώνονται στα ταξίδια των ηρώων του Φρόντο Μπάγκινς και του Χόλντεν Κόλφιλντ, ανιστοιχα. Διαβάζω και τα δύο μυθιστορήματα μέσω της θεωρίας του Campbell, αποδεικνύοντας ότι η εφαρμογή της είναι αδύνατη όταν οι ήρωες αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ή να αγνωνιστούν ενάντια σε ορισμένα αρχέτυπα και όταν δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση του ταξιδιού τους. Επιπλέον, υποστηρίζω ότι οι περιπέτειες του δεν καταλήγουν σε θρίαμβο αλλά σε αποτυχία ή ακομή και τρέλα. Ο Φρόντο είναι το πρότυπο ενός απρόθυμου ήρωα του οποίου η αποστολή γυρίζει γύρω απο την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού. Η αποτυχία του να αναγνωρίσει και να έρθει σε 45 επάφη με τα αρχέτυπα, οπώς για παράδειγμα με την σκιά του, τον οδήγει σε ένα ταξίδι γεμάτο από εξάντληση, θυσία και ψυχολογική ζημιά. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του Φρόντο είναι ατελές, καθώς η αδυναμία του να εκπληρώσει τον σκοπό του τον αφήνει σε μία κατάσταση ψυχολογικής διάλυσης, αποδεικνύοντας το κόστος του ηρωισμού. Παρομοίως ο Χόλντεν ανατρέπει τα αρχέτυπα με έναν πιο άμεσο τρόπο, δηλαδή ως αντίδραση στο τραύμα του και ως μία μορφή εφηβικής επανάστασης. Ο Χόλντεν απορρίπτει ενεργά τους ρόλους που του επιβάλλει η κοινωνία και οι ενήλικες γύρω του, απορρίπτοντας διαρκώς χαρακτήρες μέντορες. Το ταξίδι του χαρακτηρίζεται από αποξένωση, απομόνωση και την αδυναμία του να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του είναι ένα που δεν προωθεί την προσωπική ανάπτυξή του. Αντιθέτως προωθεί την ψυχολογική του πτώση, καθώς ο ίδιος απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Η αποτυχία του να αποδεχτεί ή να αλληλεπιδράσει με τα αρχέτυπα που θα τον γείωναν, τον εμποδίζει να ωριμάσει, μία διαδικασία που είναι χαρακτηριστική του Μονομύθου. Η τελευταία ενότητα αυτής της εργασίας είναι μία προσπάθεια να συγκρίνω τα δύο ταξίδια. Συγκρίνοντας αυτούς του δύο ήρωες, σκοπεύω να δείξω ότι και οι δύο χαρακτήρες αναδεικνύουν τους περιορισμούς του Μονομύθου και των αρχέτυπων και την καθολικότητα τους, ειδικά όταν πρόκειται για αφηγήσεις τρέλας.","abstract_html":"Αυτή η εργασία προσπαθεί να εξετάσει την σημασία και την επιρροή του μύθου και των αρχετύπων στην λογοτεχνία. Τα λογοτεχνικά κείμενα που θα επιγκεντρωθώ είναι το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του J. R. R. Tolkien (1954) και ο Φύλακας στην Σίκαλη του J.D. Salinger (1951), αναλύοντας τις πορείες των πρωταγωνιστών τους. Αξοιοποιώντας την έννοια του Μονομύθου ή του Κύκλου του Ήρωα, όπως αναπτύχθηκε στο βιβλίο του Joseph Campbell ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα (1949), θα προσπαθήσω να δείξω πως οι ήρωες των σύγχρονων αφηγήσεων μπορούν εν μέρει να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την σταθερή δομή του Μονομύθου. Ο Μονομύθος του Campbell περιγράφει μια σειρά σταδίων που ακολουθούν παραδοσιακά οι ήρωες στις περιπέτειές τους, ξεκινώντας απο το κάλεσμα για περιπέτεια, περνώντας απο δοκιμασίες και δυσκολίες, έως μία κορύφωση που συνοδεύεται από την μεταμόρφωση του ήρωα και την επιστροφή στο σπίτι. Επιπλέον, θα εξετάσω πώς η παρουσία ή η απουσία αρχετύπων επηρεάζει την δομή των αφηγήσεων και την ανάπτυξη των ηρωών. Τα αρχέτυπα του Carl Jung, που περιλαμβάνουν φιγούρες όπως ο ήρωας, ο μέντορας και η σκιά, καθορίζουν το εσωτερικό και εξωτερικό ταξιδι του ήρωα. Θα δείξω πώς αυτά τα αρχέτυπα λειτουργούν στα μυθιστορήματα, δίνοντας στους ήρωες την απαραίτητη δομή για την αναπτυξή τους, είτε την δέχονται έιτε όχι. Η εργασία μου χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει το θεωρητικό πλαίσιο που χρησιμοποιώ για να συνδέσω τα αρχέτυπα του Jung με τον Μονομύθο του Campbell και την λογοτεχνία. Η δεύτερη και η τρίτη ενότητα επικεντρώνονται στα ταξίδια των ηρώων του Φρόντο Μπάγκινς και του Χόλντεν Κόλφιλντ, ανιστοιχα. Διαβάζω και τα δύο μυθιστορήματα μέσω της θεωρίας του Campbell, αποδεικνύοντας ότι η εφαρμογή της είναι αδύνατη όταν οι ήρωες αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ή να αγνωνιστούν ενάντια σε ορισμένα αρχέτυπα και όταν δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση του ταξιδιού τους. Επιπλέον, υποστηρίζω ότι οι περιπέτειες του δεν καταλήγουν σε θρίαμβο αλλά σε αποτυχία ή ακομή και τρέλα. Ο Φρόντο είναι το πρότυπο ενός απρόθυμου ήρωα του οποίου η αποστολή γυρίζει γύρω απο την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού. Η αποτυχία του να αναγνωρίσει και να έρθει σε 45 επάφη με τα αρχέτυπα, οπώς για παράδειγμα με την σκιά του, τον οδήγει σε ένα ταξίδι γεμάτο από εξάντληση, θυσία και ψυχολογική ζημιά. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του Φρόντο είναι ατελές, καθώς η αδυναμία του να εκπληρώσει τον σκοπό του τον αφήνει σε μία κατάσταση ψυχολογικής διάλυσης, αποδεικνύοντας το κόστος του ηρωισμού. Παρομοίως ο Χόλντεν ανατρέπει τα αρχέτυπα με έναν πιο άμεσο τρόπο, δηλαδή ως αντίδραση στο τραύμα του και ως μία μορφή εφηβικής επανάστασης. Ο Χόλντεν απορρίπτει ενεργά τους ρόλους που του επιβάλλει η κοινωνία και οι ενήλικες γύρω του, απορρίπτοντας διαρκώς χαρακτήρες μέντορες. Το ταξίδι του χαρακτηρίζεται από αποξένωση, απομόνωση και την αδυναμία του να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του είναι ένα που δεν προωθεί την προσωπική ανάπτυξή του. Αντιθέτως προωθεί την ψυχολογική του πτώση, καθώς ο ίδιος απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Η αποτυχία του να αποδεχτεί ή να αλληλεπιδράσει με τα αρχέτυπα που θα τον γείωναν, τον εμποδίζει να ωριμάσει, μία διαδικασία που είναι χαρακτηριστική του Μονομύθου. Η τελευταία ενότητα αυτής της εργασίας είναι μία προσπάθεια να συγκρίνω τα δύο ταξίδια. Συγκρίνοντας αυτούς του δύο ήρωες, σκοπεύω να δείξω ότι και οι δύο χαρακτήρες αναδεικνύουν τους περιορισμούς του Μονομύθου και των αρχέτυπων και την καθολικότητα τους, ειδικά όταν πρόκειται για αφηγήσεις τρέλας.","abstract_has_math":false,"creators":["Καρυδάς Παναγιώτης","Karydas Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3497950"],"render_values":[{"text":"uoadl:3497950","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497950","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497950","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3497950","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καρυδάς Παναγιώτης","Karydas Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3497950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497950"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αυτή η εργασία προσπαθεί να εξετάσει την σημασία και την επιρροή του μύθου και των αρχετύπων στην λογοτεχνία. Τα λογοτεχνικά κείμενα που θα επιγκεντρωθώ είναι το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του J. R. R. Tolkien (1954) και ο Φύλακας στην Σίκαλη του J.D. Salinger (1951), αναλύοντας τις πορείες των πρωταγωνιστών τους. Αξοιοποιώντας την έννοια του Μονομύθου ή του Κύκλου του Ήρωα, όπως αναπτύχθηκε στο βιβλίο του Joseph Campbell ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα (1949), θα προσπαθήσω να δείξω πως οι ήρωες των σύγχρονων αφηγήσεων μπορούν εν μέρει να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την σταθερή δομή του Μονομύθου. Ο Μονομύθος του Campbell περιγράφει μια σειρά σταδίων που ακολουθούν παραδοσιακά οι ήρωες στις περιπέτειές τους, ξεκινώντας απο το κάλεσμα για περιπέτεια, περνώντας απο δοκιμασίες και δυσκολίες, έως μία κορύφωση που συνοδεύεται από την μεταμόρφωση του ήρωα και την επιστροφή στο σπίτι. Επιπλέον, θα εξετάσω πώς η παρουσία ή η απουσία αρχετύπων επηρεάζει την δομή των αφηγήσεων και την ανάπτυξη των ηρωών. Τα αρχέτυπα του Carl Jung, που περιλαμβάνουν φιγούρες όπως ο ήρωας, ο μέντορας και η σκιά, καθορίζουν το εσωτερικό και εξωτερικό ταξιδι του ήρωα. Θα δείξω πώς αυτά τα αρχέτυπα λειτουργούν στα μυθιστορήματα, δίνοντας στους ήρωες την απαραίτητη δομή για την αναπτυξή τους, είτε την δέχονται έιτε όχι. Η εργασία μου χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει το θεωρητικό πλαίσιο που χρησιμοποιώ για να συνδέσω τα αρχέτυπα του Jung με τον Μονομύθο του Campbell και την λογοτεχνία. Η δεύτερη και η τρίτη ενότητα επικεντρώνονται στα ταξίδια των ηρώων του Φρόντο Μπάγκινς και του Χόλντεν Κόλφιλντ, ανιστοιχα. Διαβάζω και τα δύο μυθιστορήματα μέσω της θεωρίας του Campbell, αποδεικνύοντας ότι η εφαρμογή της είναι αδύνατη όταν οι ήρωες αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ή να αγνωνιστούν ενάντια σε ορισμένα αρχέτυπα και όταν δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση του ταξιδιού τους. Επιπλέον, υποστηρίζω ότι οι περιπέτειες του δεν καταλήγουν σε θρίαμβο αλλά σε αποτυχία ή ακομή και τρέλα. Ο Φρόντο είναι το πρότυπο ενός απρόθυμου ήρωα του οποίου η αποστολή γυρίζει γύρω απο την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού. Η αποτυχία του να αναγνωρίσει και να έρθει σε 45 επάφη με τα αρχέτυπα, οπώς για παράδειγμα με την σκιά του, τον οδήγει σε ένα ταξίδι γεμάτο από εξάντληση, θυσία και ψυχολογική ζημιά. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του Φρόντο είναι ατελές, καθώς η αδυναμία του να εκπληρώσει τον σκοπό του τον αφήνει σε μία κατάσταση ψυχολογικής διάλυσης, αποδεικνύοντας το κόστος του ηρωισμού. Παρομοίως ο Χόλντεν ανατρέπει τα αρχέτυπα με έναν πιο άμεσο τρόπο, δηλαδή ως αντίδραση στο τραύμα του και ως μία μορφή εφηβικής επανάστασης. Ο Χόλντεν απορρίπτει ενεργά τους ρόλους που του επιβάλλει η κοινωνία και οι ενήλικες γύρω του, απορρίπτοντας διαρκώς χαρακτήρες μέντορες. Το ταξίδι του χαρακτηρίζεται από αποξένωση, απομόνωση και την αδυναμία του να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του είναι ένα που δεν προωθεί την προσωπική ανάπτυξή του. Αντιθέτως προωθεί την ψυχολογική του πτώση, καθώς ο ίδιος απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Η αποτυχία του να αποδεχτεί ή να αλληλεπιδράσει με τα αρχέτυπα που θα τον γείωναν, τον εμποδίζει να ωριμάσει, μία διαδικασία που είναι χαρακτηριστική του Μονομύθου. Η τελευταία ενότητα αυτής της εργασίας είναι μία προσπάθεια να συγκρίνω τα δύο ταξίδια. Συγκρίνοντας αυτούς του δύο ήρωες, σκοπεύω να δείξω ότι και οι δύο χαρακτήρες αναδεικνύουν τους περιορισμούς του Μονομύθου και των αρχέτυπων και την καθολικότητα τους, ειδικά όταν πρόκειται για αφηγήσεις τρέλας.","This dissertation sets out to examine the importance and impact of the myth and archetypes within literature. The literary texts I will be focusing on are J. R. R. Tolkien’s The Lord of the Rings 1954 and J. D. Salinger’s The Catcher in the Rye 1951, close reading the main characters’ journeys. Drawing on Joseph Campbell’s idea of the Monomyth or the Hero’s Cycle, developed in his book The Hero with a Thousand Faces 1949, I will attempt to show how heroes of modern narratives can partly undermine and subvert the rigid structure of the Monomyth. Campbell’s monomyth outlines a series a stage that heroes traditionally under in their journeys, ranging from the call to adventure, through trials and tribulations, to a climactic transformation with a return home. Additionally, I will examine how the presence or the absence of archetypes influences the structure of the narratives and the development of the heroes. Carl Jung’s archetypes which include figures like the hero, the mentor, the shadow define a hero’s internal and external journey. I will demonstrate how these archetypes operate within the novels, providing with heroes with the structure necessary for their growth and development whether they accept it or not. The project is divided into four sections. The first part consists of the theoretical framework I utilize to connect Jungian archetypes to Joseph Campbell’s Monomyth and literature. Part two and three focus on Frodo’s Baggins’ and Holden Caulfield’s heroes’ journeys respectively. I read both novels through Campbell’s theory, demonstrating that its application is hindered when the heroes fail to acknowledge or struggle against archetypes and face certain challenges that are necessary for the completion of their journey. Moreover, I argue that their journeys do not end triumphantly but in failure and even madness. Frodo is a model of a reluctant hero whose quest centres on the destruction of the One Ring. His failure to fully engage with archetypes such as his shadow result in a journey characterized by exhaustion, sacrifice and psychological damage. I argue that Frodo’s journey is incomplete as his inability to fulfil his end leaves him in a state of psychological disintegration reflecting the cost of his heroism. Similarly, Holden subverts archetypes but in a more immediate way, as a trauma response and as a form of teenage rebellion. Holden actively rejects roles that society and adults impose on him, dismissing mentor figures. His journey is marked by alienation and by his inability to reconcile with his past trauma. I argue that his journey is one that resists personal development and instead it is one that reinforces psychological decline, as he becomes disconnected from reality. His failure to adhere or engage with archetypes that would ground him into reality, prevents him from maturing that is typical of the Monomyth. The final section of this dissertation is an attempt to compare the two journeys. By comparing these two heroes, I aim to demonstrate that both characters highlight the limitations of the Monomyth and archetypes and their universality, especially when examining madness narratives."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Subverting the Monomyth through the absence or presence of archetypes in J.R.R Tolkien’s The Lord of the Rings and J.D Salinger’s The Catcher in the Rye"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καρυδάς Παναγιώτης","Karydas Panagiotis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Αυτή η εργασία προσπαθεί να εξετάσει την σημασία και την επιρροή του μύθου και των αρχετύπων στην λογοτεχνία. Τα λογοτεχνικά κείμενα που θα επιγκεντρωθώ είναι το Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών του J. R. R. Tolkien (1954) και ο Φύλακας στην Σίκαλη του J.D. Salinger (1951), αναλύοντας τις πορείες των πρωταγωνιστών τους. Αξοιοποιώντας την έννοια του Μονομύθου ή του Κύκλου του Ήρωα, όπως αναπτύχθηκε στο βιβλίο του Joseph Campbell ο Ήρωας με τα Χίλια Πρόσωπα (1949), θα προσπαθήσω να δείξω πως οι ήρωες των σύγχρονων αφηγήσεων μπορούν εν μέρει να υπονομεύσουν και να ανατρέψουν την σταθερή δομή του Μονομύθου. Ο Μονομύθος του Campbell περιγράφει μια σειρά σταδίων που ακολουθούν παραδοσιακά οι ήρωες στις περιπέτειές τους, ξεκινώντας απο το κάλεσμα για περιπέτεια, περνώντας απο δοκιμασίες και δυσκολίες, έως μία κορύφωση που συνοδεύεται από την μεταμόρφωση του ήρωα και την επιστροφή στο σπίτι. Επιπλέον, θα εξετάσω πώς η παρουσία ή η απουσία αρχετύπων επηρεάζει την δομή των αφηγήσεων και την ανάπτυξη των ηρωών. Τα αρχέτυπα του Carl Jung, που περιλαμβάνουν φιγούρες όπως ο ήρωας, ο μέντορας και η σκιά, καθορίζουν το εσωτερικό και εξωτερικό ταξιδι του ήρωα. Θα δείξω πώς αυτά τα αρχέτυπα λειτουργούν στα μυθιστορήματα, δίνοντας στους ήρωες την απαραίτητη δομή για την αναπτυξή τους, είτε την δέχονται έιτε όχι. Η εργασία μου χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες. Η πρώτη ενότητα περιλαμβάνει το θεωρητικό πλαίσιο που χρησιμοποιώ για να συνδέσω τα αρχέτυπα του Jung με τον Μονομύθο του Campbell και την λογοτεχνία. Η δεύτερη και η τρίτη ενότητα επικεντρώνονται στα ταξίδια των ηρώων του Φρόντο Μπάγκινς και του Χόλντεν Κόλφιλντ, ανιστοιχα. Διαβάζω και τα δύο μυθιστορήματα μέσω της θεωρίας του Campbell, αποδεικνύοντας ότι η εφαρμογή της είναι αδύνατη όταν οι ήρωες αποτυγχάνουν να αναγνωρίσουν ή να αγνωνιστούν ενάντια σε ορισμένα αρχέτυπα και όταν δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν προκλήσεις που είναι απαραίτητες για την ολοκλήρωση του ταξιδιού τους. Επιπλέον, υποστηρίζω ότι οι περιπέτειες του δεν καταλήγουν σε θρίαμβο αλλά σε αποτυχία ή ακομή και τρέλα. Ο Φρόντο είναι το πρότυπο ενός απρόθυμου ήρωα του οποίου η αποστολή γυρίζει γύρω απο την καταστροφή του Ενός Δαχτυλιδιού. Η αποτυχία του να αναγνωρίσει και να έρθει σε 45 επάφη με τα αρχέτυπα, οπώς για παράδειγμα με την σκιά του, τον οδήγει σε ένα ταξίδι γεμάτο από εξάντληση, θυσία και ψυχολογική ζημιά. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του Φρόντο είναι ατελές, καθώς η αδυναμία του να εκπληρώσει τον σκοπό του τον αφήνει σε μία κατάσταση ψυχολογικής διάλυσης, αποδεικνύοντας το κόστος του ηρωισμού. Παρομοίως ο Χόλντεν ανατρέπει τα αρχέτυπα με έναν πιο άμεσο τρόπο, δηλαδή ως αντίδραση στο τραύμα του και ως μία μορφή εφηβικής επανάστασης. Ο Χόλντεν απορρίπτει ενεργά τους ρόλους που του επιβάλλει η κοινωνία και οι ενήλικες γύρω του, απορρίπτοντας διαρκώς χαρακτήρες μέντορες. Το ταξίδι του χαρακτηρίζεται από αποξένωση, απομόνωση και την αδυναμία του να συμφιλιωθεί με το παρελθόν του. Υποστηρίζω, λοιπόν, ότι το ταξίδι του είναι ένα που δεν προωθεί την προσωπική ανάπτυξή του. Αντιθέτως προωθεί την ψυχολογική του πτώση, καθώς ο ίδιος απομακρύνεται από την πραγματικότητα. Η αποτυχία του να αποδεχτεί ή να αλληλεπιδράσει με τα αρχέτυπα που θα τον γείωναν, τον εμποδίζει να ωριμάσει, μία διαδικασία που είναι χαρακτηριστική του Μονομύθου. Η τελευταία ενότητα αυτής της εργασίας είναι μία προσπάθεια να συγκρίνω τα δύο ταξίδια. Συγκρίνοντας αυτούς του δύο ήρωες, σκοπεύω να δείξω ότι και οι δύο χαρακτήρες αναδεικνύουν τους περιορισμούς του Μονομύθου και των αρχέτυπων και την καθολικότητα τους, ειδικά όταν πρόκειται για αφηγήσεις τρέλας.","This dissertation sets out to examine the importance and impact of the myth and archetypes within literature. The literary texts I will be focusing on are J. R. R. Tolkien’s The Lord of the Rings 1954 and J. D. Salinger’s The Catcher in the Rye 1951, close reading the main characters’ journeys. Drawing on Joseph Campbell’s idea of the Monomyth or the Hero’s Cycle, developed in his book The Hero with a Thousand Faces 1949, I will attempt to show how heroes of modern narratives can partly undermine and subvert the rigid structure of the Monomyth. Campbell’s monomyth outlines a series a stage that heroes traditionally under in their journeys, ranging from the call to adventure, through trials and tribulations, to a climactic transformation with a return home. Additionally, I will examine how the presence or the absence of archetypes influences the structure of the narratives and the development of the heroes. Carl Jung’s archetypes which include figures like the hero, the mentor, the shadow define a hero’s internal and external journey. I will demonstrate how these archetypes operate within the novels, providing with heroes with the structure necessary for their growth and development whether they accept it or not. The project is divided into four sections. The first part consists of the theoretical framework I utilize to connect Jungian archetypes to Joseph Campbell’s Monomyth and literature. Part two and three focus on Frodo’s Baggins’ and Holden Caulfield’s heroes’ journeys respectively. I read both novels through Campbell’s theory, demonstrating that its application is hindered when the heroes fail to acknowledge or struggle against archetypes and face certain challenges that are necessary for the completion of their journey. Moreover, I argue that their journeys do not end triumphantly but in failure and even madness. Frodo is a model of a reluctant hero whose quest centres on the destruction of the One Ring. His failure to fully engage with archetypes such as his shadow result in a journey characterized by exhaustion, sacrifice and psychological damage. I argue that Frodo’s journey is incomplete as his inability to fulfil his end leaves him in a state of psychological disintegration reflecting the cost of his heroism. Similarly, Holden subverts archetypes but in a more immediate way, as a trauma response and as a form of teenage rebellion. Holden actively rejects roles that society and adults impose on him, dismissing mentor figures. His journey is marked by alienation and by his inability to reconcile with his past trauma. I argue that his journey is one that resists personal development and instead it is one that reinforces psychological decline, as he becomes disconnected from reality. His failure to adhere or engage with archetypes that would ground him into reality, prevents him from maturing that is typical of the Monomyth. The final section of this dissertation is an attempt to compare the two journeys. By comparing these two heroes, I aim to demonstrate that both characters highlight the limitations of the Monomyth and archetypes and their universality, especially when examining madness narratives."],"dc:identifier":["uoadl:3497950","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3497950"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Subverting the Monomyth through the absence or presence of archetypes in J.R.R Tolkien’s The Lord of the Rings and J.D Salinger’s The Catcher in the Rye"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:38Z"}