{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501176"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501176","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μεγάλη Ιδέα και Ελληνοθωμανισμός: Η περίπτωση του Παύλου Καρολίδη","abstract":"Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει την ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του Παύλου Καρολίδη, μέσα από την ανάλυση του ιστοριογραφικού του έργου, με έμφαση στην περίοδο 1872–1912. Ο Παύλος Καρολίδης έζησε και δραστηριοποιήθηκε συγγραφικά, ακαδημαϊκά και πολιτικά σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, τόσο στο ελληνικό βασίλειο όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η εργασία εξετάζει πώς ο Π. Καρολίδης εγγράφεται στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, η οποία, από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα, χαρακτηρίζεται από κρίσιμες αναζητήσεις γύρω από την εθνική ταυτότητα, τη θέση του ελληνισμού στην πολυεθνοτική Ανατολή και τις εδαφικές διεκδικήσεις που διαμόρφωσαν τη στρατηγική του ελληνικού κράτους. Την ίδια περίοδο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πολιτικό και διοικητικό της σύστημα, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τις εντεινόμενες εθνοτικές πιέσεις, να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα και να διατηρήσει την κοινωνική της συνοχή. Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει τον Παύλο Καρολίδη αφενός σε σχέση με την ελληνική εθνικιστική ιδεολογία και αφετέρου ως διανοούμενο που συγκροτήθηκε ιδεολογικά μέσα από μια διαλεκτική σχέση με τη μικρασιατική του καταγωγή, την ορθόδοξη πολιτισμική του κληρονομιά και την εμπειρία ζωής σε ένα πολυεθνοτικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο οθωμανικό περιβάλλον. Το πρώτο κεφάλαιο έχει εισαγωγικό χαρακτήρα. Παρουσιάζεται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και μια παράλληλη εξέταση της εθνικής ιδεολογίας της Μεγάλης Ιδέας και των διαφορετικών κατευθύνσεων που ακολούθησε, ανάλογα με τις πολιτικές και ιστορικές συγκυρίες. Μέσα από την ανάλυση της Μεγάλης Ιδέας, αναδεικνύεται πώς οι εκάστοτε συνθήκες διαμόρφωναν διαφορετικά νοήματα και ερμηνείες της, τόσο εντός όσο και εκτός του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει την πρώιμη περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας του Π. Καρολίδη, κατά την οποία επιχείρησε, μέσα από το ιστοριογραφικό του έργο, να αναδείξει τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία ως κοιτίδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού. Παράλληλα, αναλύεται η απαρχή της πολιτικής του δραστηριοποίησης, η οποία συνδέεται με την εμπειρία και τις συνέπειες του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897. Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την πολιτική του δράση στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο 1908–1912, με έμφαση στη στάση του απέναντι στα εθνικά ζητήματα και στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις εντός της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Αναλύεται η θέση του απέναντι στις κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις της εποχής: αφενός τον εθνοκεντρισμό και αφετέρου την προοπτική ελληνοθωμανικής συνεργασίας. Εξετάζεται, επίσης, η στάση του απέναντι σε βασικούς θεσμούς εκπροσώπησης των ελληνορθοδόξων, όπως η Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι ελληνικές διπλωματικές αρχές. Στο τελευταίο κεφάλαιο επιχειρείται η συγκέντρωση και ανάλυση των βασικών πολιτικών απόψεων του Παύλου Καρολίδη, με στόχο την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές αντλούνται από τις ιδεολογικές του αρχές και συνδιαλέγονται με τις επιστημονικές του αντιλήψεις, όπως αυτές εκφράζονται στην πλούσια ιστοριογραφική του παραγωγή.","abstract_html":"Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει την ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του Παύλου Καρολίδη, μέσα από την ανάλυση του ιστοριογραφικού του έργου, με έμφαση στην περίοδο 1872–1912. Ο Παύλος Καρολίδης έζησε και δραστηριοποιήθηκε συγγραφικά, ακαδημαϊκά και πολιτικά σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, τόσο στο ελληνικό βασίλειο όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η εργασία εξετάζει πώς ο Π. Καρολίδης εγγράφεται στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, η οποία, από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα, χαρακτηρίζεται από κρίσιμες αναζητήσεις γύρω από την εθνική ταυτότητα, τη θέση του ελληνισμού στην πολυεθνοτική Ανατολή και τις εδαφικές διεκδικήσεις που διαμόρφωσαν τη στρατηγική του ελληνικού κράτους. Την ίδια περίοδο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πολιτικό και διοικητικό της σύστημα, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τις εντεινόμενες εθνοτικές πιέσεις, να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα και να διατηρήσει την κοινωνική της συνοχή. Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει τον Παύλο Καρολίδη αφενός σε σχέση με την ελληνική εθνικιστική ιδεολογία και αφετέρου ως διανοούμενο που συγκροτήθηκε ιδεολογικά μέσα από μια διαλεκτική σχέση με τη μικρασιατική του καταγωγή, την ορθόδοξη πολιτισμική του κληρονομιά και την εμπειρία ζωής σε ένα πολυεθνοτικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο οθωμανικό περιβάλλον. Το πρώτο κεφάλαιο έχει εισαγωγικό χαρακτήρα. Παρουσιάζεται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και μια παράλληλη εξέταση της εθνικής ιδεολογίας της Μεγάλης Ιδέας και των διαφορετικών κατευθύνσεων που ακολούθησε, ανάλογα με τις πολιτικές και ιστορικές συγκυρίες. Μέσα από την ανάλυση της Μεγάλης Ιδέας, αναδεικνύεται πώς οι εκάστοτε συνθήκες διαμόρφωναν διαφορετικά νοήματα και ερμηνείες της, τόσο εντός όσο και εκτός του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει την πρώιμη περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας του Π. Καρολίδη, κατά την οποία επιχείρησε, μέσα από το ιστοριογραφικό του έργο, να αναδείξει τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία ως κοιτίδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού. Παράλληλα, αναλύεται η απαρχή της πολιτικής του δραστηριοποίησης, η οποία συνδέεται με την εμπειρία και τις συνέπειες του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897. Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την πολιτική του δράση στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο 1908–1912, με έμφαση στη στάση του απέναντι στα εθνικά ζητήματα και στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις εντός της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Αναλύεται η θέση του απέναντι στις κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις της εποχής: αφενός τον εθνοκεντρισμό και αφετέρου την προοπτική ελληνοθωμανικής συνεργασίας. Εξετάζεται, επίσης, η στάση του απέναντι σε βασικούς θεσμούς εκπροσώπησης των ελληνορθοδόξων, όπως η Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι ελληνικές διπλωματικές αρχές. Στο τελευταίο κεφάλαιο επιχειρείται η συγκέντρωση και ανάλυση των βασικών πολιτικών απόψεων του Παύλου Καρολίδη, με στόχο την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές αντλούνται από τις ιδεολογικές του αρχές και συνδιαλέγονται με τις επιστημονικές του αντιλήψεις, όπως αυτές εκφράζονται στην πλούσια ιστοριογραφική του παραγωγή.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπακίρης Κυριάκος","Bakiris Kyriakos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:39Z","subjects":["Ιστορία","History"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501176"],"render_values":[{"text":"uoadl:3501176","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501176","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501176","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3501176","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπακίρης Κυριάκος","Bakiris Kyriakos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Ιστορία","History"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501176"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει την ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του Παύλου Καρολίδη, μέσα από την ανάλυση του ιστοριογραφικού του έργου, με έμφαση στην περίοδο 1872–1912. Ο Παύλος Καρολίδης έζησε και δραστηριοποιήθηκε συγγραφικά, ακαδημαϊκά και πολιτικά σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, τόσο στο ελληνικό βασίλειο όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η εργασία εξετάζει πώς ο Π. Καρολίδης εγγράφεται στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, η οποία, από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα, χαρακτηρίζεται από κρίσιμες αναζητήσεις γύρω από την εθνική ταυτότητα, τη θέση του ελληνισμού στην πολυεθνοτική Ανατολή και τις εδαφικές διεκδικήσεις που διαμόρφωσαν τη στρατηγική του ελληνικού κράτους. Την ίδια περίοδο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πολιτικό και διοικητικό της σύστημα, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τις εντεινόμενες εθνοτικές πιέσεις, να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα και να διατηρήσει την κοινωνική της συνοχή. Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει τον Παύλο Καρολίδη αφενός σε σχέση με την ελληνική εθνικιστική ιδεολογία και αφετέρου ως διανοούμενο που συγκροτήθηκε ιδεολογικά μέσα από μια διαλεκτική σχέση με τη μικρασιατική του καταγωγή, την ορθόδοξη πολιτισμική του κληρονομιά και την εμπειρία ζωής σε ένα πολυεθνοτικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο οθωμανικό περιβάλλον. Το πρώτο κεφάλαιο έχει εισαγωγικό χαρακτήρα. Παρουσιάζεται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και μια παράλληλη εξέταση της εθνικής ιδεολογίας της Μεγάλης Ιδέας και των διαφορετικών κατευθύνσεων που ακολούθησε, ανάλογα με τις πολιτικές και ιστορικές συγκυρίες. Μέσα από την ανάλυση της Μεγάλης Ιδέας, αναδεικνύεται πώς οι εκάστοτε συνθήκες διαμόρφωναν διαφορετικά νοήματα και ερμηνείες της, τόσο εντός όσο και εκτός του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει την πρώιμη περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας του Π. Καρολίδη, κατά την οποία επιχείρησε, μέσα από το ιστοριογραφικό του έργο, να αναδείξει τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία ως κοιτίδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού. Παράλληλα, αναλύεται η απαρχή της πολιτικής του δραστηριοποίησης, η οποία συνδέεται με την εμπειρία και τις συνέπειες του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897. Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την πολιτική του δράση στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο 1908–1912, με έμφαση στη στάση του απέναντι στα εθνικά ζητήματα και στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις εντός της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Αναλύεται η θέση του απέναντι στις κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις της εποχής: αφενός τον εθνοκεντρισμό και αφετέρου την προοπτική ελληνοθωμανικής συνεργασίας. Εξετάζεται, επίσης, η στάση του απέναντι σε βασικούς θεσμούς εκπροσώπησης των ελληνορθοδόξων, όπως η Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι ελληνικές διπλωματικές αρχές. Στο τελευταίο κεφάλαιο επιχειρείται η συγκέντρωση και ανάλυση των βασικών πολιτικών απόψεων του Παύλου Καρολίδη, με στόχο την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές αντλούνται από τις ιδεολογικές του αρχές και συνδιαλέγονται με τις επιστημονικές του αντιλήψεις, όπως αυτές εκφράζονται στην πλούσια ιστοριογραφική του παραγωγή.","This Master's Thesis examines the ideological and political formation of Pavlos Karolidis through a critical analysis of his historiographical work, with a particular focus on the period 1872–1912. Pavlos Karolidis was active as a writer, academic, and politician during a time of profound social and political transformation, both in the Kingdom of Greece and within the Ottoman Empire. The study investigates how P. Karolidis is situated within the ideological and political landscape of his time—a period spanning the late nineteenth and early twentieth centuries—characterised by intense debates over national identity, the position of Hellenism within the multi-ethnic East, and the territorial claims that informed the strategic direction of the Greek state. Concurrently, the Ottoman Empire was undergoing efforts to restructure its political and administrative systems, attempting to address growing ethnic tensions, preserve its territorial integrity, and maintain social cohesion. The aim of the thesis is to explore Pavlos Karolidis both in relation to dominant currents of Greek nationalist ideology, and as an intellectual shaped by a dialectical relationship with his Asia Minor origins, Orthodox cultural heritage, and lived experience within a multi-ethnic and rapidly transforming Ottoman world. The first chapter serves as an introduction, presenting the broader historical context in both Greece and the Ottoman Empire. It includes a parallel analysis of the national ideology of the Megali Idea (Great Idea), tracing its evolution and the diverse directions it assumed depending on political and historical circumstances. Through this framework, the chapter explores how different conjunctures attributed shifting meanings and interpretations to the Megali Idea, both within and beyond the borders of the Greek nation-state. The second chapter focuses on the early period of P. Karolidis’ scholarly activity, during which he sought, through his historical writings, to position Asia Minor and Cappadocia as cradles of both Hellenic and European civilisation. In parallel, the chapter examines the beginnings of his political engagement, shaped in part by the experience and aftermath of the Greco-Turkish War of 1897. The third chapter addresses P. Karolidis’ involvement in the Ottoman Parliament between 1908 and 1912, with particular emphasis on his stance regarding national questions and the internal tensions within the Greek Orthodox community. The analysis considers his positioning in relation to the competing ideological trends of the time—namely, ethnocentrism and the possibility of Greco-Ottoman cooperation—as well as his relationship to institutional structures representing the Greek Orthodox population, such as the Constantinople Organisation, the Ecumenical Patriarchate, and Greek diplomatic authorities. The final chapter offers a synthesis and critical analysis of P. Karolidis’ central political views, aiming to illuminate how these emerged from his ideological convictions and interacted with his broader scholarly worldview, as articulated in his extensive historiographical output."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μεγάλη Ιδέα και Ελληνοθωμανισμός: Η περίπτωση του Παύλου Καρολίδη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπακίρης Κυριάκος","Bakiris Kyriakos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα Μεταπτυχιακή Διπλωματική Εργασία επιχειρεί να προσεγγίσει την ιδεολογική και πολιτική συγκρότηση του Παύλου Καρολίδη, μέσα από την ανάλυση του ιστοριογραφικού του έργου, με έμφαση στην περίοδο 1872–1912. Ο Παύλος Καρολίδης έζησε και δραστηριοποιήθηκε συγγραφικά, ακαδημαϊκά και πολιτικά σε μια εποχή έντονων κοινωνικών και πολιτικών μετασχηματισμών, τόσο στο ελληνικό βασίλειο όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η εργασία εξετάζει πώς ο Π. Καρολίδης εγγράφεται στο ιδεολογικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, η οποία, από τα τέλη του 19ου έως τις αρχές του 20ού αιώνα, χαρακτηρίζεται από κρίσιμες αναζητήσεις γύρω από την εθνική ταυτότητα, τη θέση του ελληνισμού στην πολυεθνοτική Ανατολή και τις εδαφικές διεκδικήσεις που διαμόρφωσαν τη στρατηγική του ελληνικού κράτους. Την ίδια περίοδο, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιχειρεί να αναδιαμορφώσει το πολιτικό και διοικητικό της σύστημα, σε μια προσπάθεια να διαχειριστεί τις εντεινόμενες εθνοτικές πιέσεις, να διαφυλάξει την εδαφική της ακεραιότητα και να διατηρήσει την κοινωνική της συνοχή. Σκοπός της μελέτης είναι να εξετάσει τον Παύλο Καρολίδη αφενός σε σχέση με την ελληνική εθνικιστική ιδεολογία και αφετέρου ως διανοούμενο που συγκροτήθηκε ιδεολογικά μέσα από μια διαλεκτική σχέση με τη μικρασιατική του καταγωγή, την ορθόδοξη πολιτισμική του κληρονομιά και την εμπειρία ζωής σε ένα πολυεθνοτικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο οθωμανικό περιβάλλον. Το πρώτο κεφάλαιο έχει εισαγωγικό χαρακτήρα. Παρουσιάζεται το ιστορικό πλαίσιο της εποχής, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, καθώς και μια παράλληλη εξέταση της εθνικής ιδεολογίας της Μεγάλης Ιδέας και των διαφορετικών κατευθύνσεων που ακολούθησε, ανάλογα με τις πολιτικές και ιστορικές συγκυρίες. Μέσα από την ανάλυση της Μεγάλης Ιδέας, αναδεικνύεται πώς οι εκάστοτε συνθήκες διαμόρφωναν διαφορετικά νοήματα και ερμηνείες της, τόσο εντός όσο και εκτός του ελληνικού κράτους. Το δεύτερο κεφάλαιο εξετάζει την πρώιμη περίοδο της συγγραφικής δραστηριότητας του Π. Καρολίδη, κατά την οποία επιχείρησε, μέσα από το ιστοριογραφικό του έργο, να αναδείξει τη Μικρά Ασία και την Καππαδοκία ως κοιτίδες του ελληνικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού. Παράλληλα, αναλύεται η απαρχή της πολιτικής του δραστηριοποίησης, η οποία συνδέεται με την εμπειρία και τις συνέπειες του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1897. Το τρίτο κεφάλαιο ασχολείται με την πολιτική του δράση στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο κατά την περίοδο 1908–1912, με έμφαση στη στάση του απέναντι στα εθνικά ζητήματα και στις εσωτερικές αντιπαραθέσεις εντός της ελληνορθόδοξης κοινότητας. Αναλύεται η θέση του απέναντι στις κυρίαρχες ιδεολογικές τάσεις της εποχής: αφενός τον εθνοκεντρισμό και αφετέρου την προοπτική ελληνοθωμανικής συνεργασίας. Εξετάζεται, επίσης, η στάση του απέναντι σε βασικούς θεσμούς εκπροσώπησης των ελληνορθοδόξων, όπως η Οργάνωση Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο και οι ελληνικές διπλωματικές αρχές. Στο τελευταίο κεφάλαιο επιχειρείται η συγκέντρωση και ανάλυση των βασικών πολιτικών απόψεων του Παύλου Καρολίδη, με στόχο την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτές αντλούνται από τις ιδεολογικές του αρχές και συνδιαλέγονται με τις επιστημονικές του αντιλήψεις, όπως αυτές εκφράζονται στην πλούσια ιστοριογραφική του παραγωγή.","This Master's Thesis examines the ideological and political formation of Pavlos Karolidis through a critical analysis of his historiographical work, with a particular focus on the period 1872–1912. Pavlos Karolidis was active as a writer, academic, and politician during a time of profound social and political transformation, both in the Kingdom of Greece and within the Ottoman Empire. The study investigates how P. Karolidis is situated within the ideological and political landscape of his time—a period spanning the late nineteenth and early twentieth centuries—characterised by intense debates over national identity, the position of Hellenism within the multi-ethnic East, and the territorial claims that informed the strategic direction of the Greek state. Concurrently, the Ottoman Empire was undergoing efforts to restructure its political and administrative systems, attempting to address growing ethnic tensions, preserve its territorial integrity, and maintain social cohesion. The aim of the thesis is to explore Pavlos Karolidis both in relation to dominant currents of Greek nationalist ideology, and as an intellectual shaped by a dialectical relationship with his Asia Minor origins, Orthodox cultural heritage, and lived experience within a multi-ethnic and rapidly transforming Ottoman world. The first chapter serves as an introduction, presenting the broader historical context in both Greece and the Ottoman Empire. It includes a parallel analysis of the national ideology of the Megali Idea (Great Idea), tracing its evolution and the diverse directions it assumed depending on political and historical circumstances. Through this framework, the chapter explores how different conjunctures attributed shifting meanings and interpretations to the Megali Idea, both within and beyond the borders of the Greek nation-state. The second chapter focuses on the early period of P. Karolidis’ scholarly activity, during which he sought, through his historical writings, to position Asia Minor and Cappadocia as cradles of both Hellenic and European civilisation. In parallel, the chapter examines the beginnings of his political engagement, shaped in part by the experience and aftermath of the Greco-Turkish War of 1897. The third chapter addresses P. Karolidis’ involvement in the Ottoman Parliament between 1908 and 1912, with particular emphasis on his stance regarding national questions and the internal tensions within the Greek Orthodox community. The analysis considers his positioning in relation to the competing ideological trends of the time—namely, ethnocentrism and the possibility of Greco-Ottoman cooperation—as well as his relationship to institutional structures representing the Greek Orthodox population, such as the Constantinople Organisation, the Ecumenical Patriarchate, and Greek diplomatic authorities. The final chapter offers a synthesis and critical analysis of P. Karolidis’ central political views, aiming to illuminate how these emerged from his ideological convictions and interacted with his broader scholarly worldview, as articulated in his extensive historiographical output."],"dc:identifier":["uoadl:3501176","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501176"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Ιστορία","History"],"dc:title":["Μεγάλη Ιδέα και Ελληνοθωμανισμός: Η περίπτωση του Παύλου Καρολίδη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:39Z"}