{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501312"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501312","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Temporal Dynamics of Color-Motion Asynchrony in Vision","abstract":"Η ασυγχρονία χρώματος-κίνησης (CMA) είναι ένας τύπος αντιληπτικής ασυγχρονίας, όπου οι παρατηρητές αναφέρουν ότι αντιλαμβάνονται αλλαγές στο χρώμα πριν από ταυτόχρονες αλλαγές στην κατεύθυνση της κίνησης. Έχει μελετηθεί εκτενώς ως εργαλείο για τη διερεύνηση των χρονικών δυναμικών της νευρωνικής επεξεργασίας στην όραση και των μηχανισμών που διέπουν την αντιληπτική σύνθεση. Η παρούσα μελέτη επανεξετάζει τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", η οποία αποδίδει αυτές τις ασυγχρονίες σε διαφορές στον χρόνο επεξεργασίας χαρακτηριστικών, όπως το χρώμα, η κίνηση και ο προσανατολισμός, ενώ εξετάζει παράλληλα ανταγωνιστικές θεωρίες, όπως η υπόθεση των χρονικών δεικτών και η υπόθεση της μετάβλεψης (σε αντίθεση με την πρόβλεψη). Διεξήχθησαν δύο πειράματα χρησιμοποιώντας κυκλικά ερεθίσματα με κατακόρυφες ρίγες, στα οποία η φωτεινότητα άλλαζε σύμφωνα με ημιτονοειδή συνάρτηση, εναλλάσσοντας μεταξύ χρωματικών (κόκκινο-πράσινο) και κινητικών (δεξιά-αριστερά) καταστάσεων. Στο Πείραμα 1 εφαρμόστηκε μια διαδικασία Δύο Εναλλακτικών Αναγκαστικών Επιλογών (2AFC) για την εκτίμηση των ατομικών αντιληπτικών ασυγχρονιών του κάθε συμμετέχοντα, ενώ στο Πείραμα 2 αξιολογήθηκε η αντιληπτική σύνθεση χρώματος και κίνησης σε διαφορετικές συχνότητες ταλάντωσης (1,25–10 Hz) υπό συνθήκες φυσικής και αντιληπτικής συγχρονίας. Συμμετείχαν άτομα με φυσιολογική ή διορθωμένη όραση, καθώς και άτομα με προβλήματα όρασης, για να διερευνηθούν οι ατομικές διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες αντιληπτικής σύνθεσης. Το Πείραμα 1 αποκάλυψε σταθερές θετικές καθυστερήσεις (~60 ms) στη σύνθεση χρώματος-κίνησης στους συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση, ευθυγραμμιζόμενες με τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\". Οι συμμετέχοντες με προβλήματα όρασης παρουσίασαν αμελητέα ασυγχρονία, υποδεικνύοντας διαφορετικούς μηχανισμούς αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Το Πείραμα 2 έδειξε ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες ταλάντωσης. Σε υψηλότερες συχνότητες, ωστόσο, οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια, ανεξαρτήτως συνθήκης καθυστέρησης. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", προτείνοντας ότι η αντιληπτική ασυγχρονία προκύπτει από διαφορές στους χρόνους επεξεργασίας. Επίσης, δείχνουν ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες, ενώ αυτή η ικανότητα μειώνεται σε υψηλότερες συχνότητες, όπου οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια.","abstract_html":"Η ασυγχρονία χρώματος-κίνησης (CMA) είναι ένας τύπος αντιληπτικής ασυγχρονίας, όπου οι παρατηρητές αναφέρουν ότι αντιλαμβάνονται αλλαγές στο χρώμα πριν από ταυτόχρονες αλλαγές στην κατεύθυνση της κίνησης. Έχει μελετηθεί εκτενώς ως εργαλείο για τη διερεύνηση των χρονικών δυναμικών της νευρωνικής επεξεργασίας στην όραση και των μηχανισμών που διέπουν την αντιληπτική σύνθεση. Η παρούσα μελέτη επανεξετάζει τη θεωρία του &quot;χρόνου του εγκεφάλου&quot;, η οποία αποδίδει αυτές τις ασυγχρονίες σε διαφορές στον χρόνο επεξεργασίας χαρακτηριστικών, όπως το χρώμα, η κίνηση και ο προσανατολισμός, ενώ εξετάζει παράλληλα ανταγωνιστικές θεωρίες, όπως η υπόθεση των χρονικών δεικτών και η υπόθεση της μετάβλεψης (σε αντίθεση με την πρόβλεψη). Διεξήχθησαν δύο πειράματα χρησιμοποιώντας κυκλικά ερεθίσματα με κατακόρυφες ρίγες, στα οποία η φωτεινότητα άλλαζε σύμφωνα με ημιτονοειδή συνάρτηση, εναλλάσσοντας μεταξύ χρωματικών (κόκκινο-πράσινο) και κινητικών (δεξιά-αριστερά) καταστάσεων. Στο Πείραμα 1 εφαρμόστηκε μια διαδικασία Δύο Εναλλακτικών Αναγκαστικών Επιλογών (2AFC) για την εκτίμηση των ατομικών αντιληπτικών ασυγχρονιών του κάθε συμμετέχοντα, ενώ στο Πείραμα 2 αξιολογήθηκε η αντιληπτική σύνθεση χρώματος και κίνησης σε διαφορετικές συχνότητες ταλάντωσης (1,25–10 Hz) υπό συνθήκες φυσικής και αντιληπτικής συγχρονίας. Συμμετείχαν άτομα με φυσιολογική ή διορθωμένη όραση, καθώς και άτομα με προβλήματα όρασης, για να διερευνηθούν οι ατομικές διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες αντιληπτικής σύνθεσης. Το Πείραμα 1 αποκάλυψε σταθερές θετικές καθυστερήσεις (~60 ms) στη σύνθεση χρώματος-κίνησης στους συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση, ευθυγραμμιζόμενες με τη θεωρία του &quot;χρόνου του εγκεφάλου&quot;. Οι συμμετέχοντες με προβλήματα όρασης παρουσίασαν αμελητέα ασυγχρονία, υποδεικνύοντας διαφορετικούς μηχανισμούς αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Το Πείραμα 2 έδειξε ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες ταλάντωσης. Σε υψηλότερες συχνότητες, ωστόσο, οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια, ανεξαρτήτως συνθήκης καθυστέρησης. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία του &quot;χρόνου του εγκεφάλου&quot;, προτείνοντας ότι η αντιληπτική ασυγχρονία προκύπτει από διαφορές στους χρόνους επεξεργασίας. Επίσης, δείχνουν ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες, ενώ αυτή η ικανότητα μειώνεται σε υψηλότερες συχνότητες, όπου οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Ζέρβας Αθανάσιος","Zervas Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:39Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501312"],"render_values":[{"text":"uoadl:3501312","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501312","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501312","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3501312","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ζέρβας Αθανάσιος","Zervas Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501312"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ασυγχρονία χρώματος-κίνησης (CMA) είναι ένας τύπος αντιληπτικής ασυγχρονίας, όπου οι παρατηρητές αναφέρουν ότι αντιλαμβάνονται αλλαγές στο χρώμα πριν από ταυτόχρονες αλλαγές στην κατεύθυνση της κίνησης. Έχει μελετηθεί εκτενώς ως εργαλείο για τη διερεύνηση των χρονικών δυναμικών της νευρωνικής επεξεργασίας στην όραση και των μηχανισμών που διέπουν την αντιληπτική σύνθεση. Η παρούσα μελέτη επανεξετάζει τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", η οποία αποδίδει αυτές τις ασυγχρονίες σε διαφορές στον χρόνο επεξεργασίας χαρακτηριστικών, όπως το χρώμα, η κίνηση και ο προσανατολισμός, ενώ εξετάζει παράλληλα ανταγωνιστικές θεωρίες, όπως η υπόθεση των χρονικών δεικτών και η υπόθεση της μετάβλεψης (σε αντίθεση με την πρόβλεψη). Διεξήχθησαν δύο πειράματα χρησιμοποιώντας κυκλικά ερεθίσματα με κατακόρυφες ρίγες, στα οποία η φωτεινότητα άλλαζε σύμφωνα με ημιτονοειδή συνάρτηση, εναλλάσσοντας μεταξύ χρωματικών (κόκκινο-πράσινο) και κινητικών (δεξιά-αριστερά) καταστάσεων. Στο Πείραμα 1 εφαρμόστηκε μια διαδικασία Δύο Εναλλακτικών Αναγκαστικών Επιλογών (2AFC) για την εκτίμηση των ατομικών αντιληπτικών ασυγχρονιών του κάθε συμμετέχοντα, ενώ στο Πείραμα 2 αξιολογήθηκε η αντιληπτική σύνθεση χρώματος και κίνησης σε διαφορετικές συχνότητες ταλάντωσης (1,25–10 Hz) υπό συνθήκες φυσικής και αντιληπτικής συγχρονίας. Συμμετείχαν άτομα με φυσιολογική ή διορθωμένη όραση, καθώς και άτομα με προβλήματα όρασης, για να διερευνηθούν οι ατομικές διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες αντιληπτικής σύνθεσης. Το Πείραμα 1 αποκάλυψε σταθερές θετικές καθυστερήσεις (~60 ms) στη σύνθεση χρώματος-κίνησης στους συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση, ευθυγραμμιζόμενες με τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\". Οι συμμετέχοντες με προβλήματα όρασης παρουσίασαν αμελητέα ασυγχρονία, υποδεικνύοντας διαφορετικούς μηχανισμούς αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Το Πείραμα 2 έδειξε ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες ταλάντωσης. Σε υψηλότερες συχνότητες, ωστόσο, οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια, ανεξαρτήτως συνθήκης καθυστέρησης. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", προτείνοντας ότι η αντιληπτική ασυγχρονία προκύπτει από διαφορές στους χρόνους επεξεργασίας. Επίσης, δείχνουν ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες, ενώ αυτή η ικανότητα μειώνεται σε υψηλότερες συχνότητες, όπου οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια.","Background: Color-motion asynchrony (CMA) is a type of perceptual asynchrony, where observers report perceiving changes in color before simultaneous changes in motion direction. It has been studied extensively as a tool to investigate the temporal dynamics of neural processing in vision and the mechanisms underlying feature integration. This study revisits the brain-time theory of perception, which attributes these asynchronies to differences in processing times for attributes such as color, motion, and orientation, alongside competing hypotheses like the temporal marker and postdiction models. Methods: Two experiments were conducted using sinusoidal gratings oscillating between chromatic (red-green) and motion (left-right) states. Experiment 1 employed a Two-Alternative Forced Choice (2AFC) paradigm to estimate individual perceptual asynchronies, while Experiment 2 evaluated feature binding across oscillatory frequencies (1.25–10 Hz) under conditions of physical and perceptual synchrony. Participants with normal or corrected-to-normal vision, as well as those with visual impairments, were included to explore individual variability. Results: Experiment 1 revealed consistent positive delays (~60 ms) in color-motion pairing among participants with normal vision, aligning with the brain-time hypothesis. Participants with visual impairments exhibited negligible asynchrony, suggesting distinct mechanisms of sensory integration. Experiment 2 demonstrated that compensating for neural delays improved perceptual binding at low frequencies. At higher frequencies, however, participants struggled to pair color and motion accurately, regardless of the delay condition, likely due to limitations in temporal resolution and attentional mechanisms. Conclusions: The findings provide support for the brain-time theory, suggesting that perceptual asynchrony arises from differences in processing times between visual attributes like color and motion. The results demonstrate that compensating for neural delays enhances feature binding under favorable conditions, particularly at low oscillatory frequencies, but this ability diminishes at higher frequencies, where participants struggle to pair color and motion accurately."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Temporal Dynamics of Color-Motion Asynchrony in Vision"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ζέρβας Αθανάσιος","Zervas Athanasios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ασυγχρονία χρώματος-κίνησης (CMA) είναι ένας τύπος αντιληπτικής ασυγχρονίας, όπου οι παρατηρητές αναφέρουν ότι αντιλαμβάνονται αλλαγές στο χρώμα πριν από ταυτόχρονες αλλαγές στην κατεύθυνση της κίνησης. Έχει μελετηθεί εκτενώς ως εργαλείο για τη διερεύνηση των χρονικών δυναμικών της νευρωνικής επεξεργασίας στην όραση και των μηχανισμών που διέπουν την αντιληπτική σύνθεση. Η παρούσα μελέτη επανεξετάζει τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", η οποία αποδίδει αυτές τις ασυγχρονίες σε διαφορές στον χρόνο επεξεργασίας χαρακτηριστικών, όπως το χρώμα, η κίνηση και ο προσανατολισμός, ενώ εξετάζει παράλληλα ανταγωνιστικές θεωρίες, όπως η υπόθεση των χρονικών δεικτών και η υπόθεση της μετάβλεψης (σε αντίθεση με την πρόβλεψη). Διεξήχθησαν δύο πειράματα χρησιμοποιώντας κυκλικά ερεθίσματα με κατακόρυφες ρίγες, στα οποία η φωτεινότητα άλλαζε σύμφωνα με ημιτονοειδή συνάρτηση, εναλλάσσοντας μεταξύ χρωματικών (κόκκινο-πράσινο) και κινητικών (δεξιά-αριστερά) καταστάσεων. Στο Πείραμα 1 εφαρμόστηκε μια διαδικασία Δύο Εναλλακτικών Αναγκαστικών Επιλογών (2AFC) για την εκτίμηση των ατομικών αντιληπτικών ασυγχρονιών του κάθε συμμετέχοντα, ενώ στο Πείραμα 2 αξιολογήθηκε η αντιληπτική σύνθεση χρώματος και κίνησης σε διαφορετικές συχνότητες ταλάντωσης (1,25–10 Hz) υπό συνθήκες φυσικής και αντιληπτικής συγχρονίας. Συμμετείχαν άτομα με φυσιολογική ή διορθωμένη όραση, καθώς και άτομα με προβλήματα όρασης, για να διερευνηθούν οι ατομικές διαφοροποιήσεις στις διαδικασίες αντιληπτικής σύνθεσης. Το Πείραμα 1 αποκάλυψε σταθερές θετικές καθυστερήσεις (~60 ms) στη σύνθεση χρώματος-κίνησης στους συμμετέχοντες με φυσιολογική όραση, ευθυγραμμιζόμενες με τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\". Οι συμμετέχοντες με προβλήματα όρασης παρουσίασαν αμελητέα ασυγχρονία, υποδεικνύοντας διαφορετικούς μηχανισμούς αισθητηριακής ολοκλήρωσης. Το Πείραμα 2 έδειξε ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες ταλάντωσης. Σε υψηλότερες συχνότητες, ωστόσο, οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια, ανεξαρτήτως συνθήκης καθυστέρησης. Τα ευρήματα υποστηρίζουν τη θεωρία του \"χρόνου του εγκεφάλου\", προτείνοντας ότι η αντιληπτική ασυγχρονία προκύπτει από διαφορές στους χρόνους επεξεργασίας. Επίσης, δείχνουν ότι η αντιστάθμιση των νευρωνικών καθυστερήσεων βελτιώνει την αντιληπτική σύνθεση σε χαμηλές συχνότητες, ενώ αυτή η ικανότητα μειώνεται σε υψηλότερες συχνότητες, όπου οι συμμετέχοντες δυσκολεύονται να συνθέσουν χρώμα και κίνηση με ακρίβεια.","Background: Color-motion asynchrony (CMA) is a type of perceptual asynchrony, where observers report perceiving changes in color before simultaneous changes in motion direction. It has been studied extensively as a tool to investigate the temporal dynamics of neural processing in vision and the mechanisms underlying feature integration. This study revisits the brain-time theory of perception, which attributes these asynchronies to differences in processing times for attributes such as color, motion, and orientation, alongside competing hypotheses like the temporal marker and postdiction models. Methods: Two experiments were conducted using sinusoidal gratings oscillating between chromatic (red-green) and motion (left-right) states. Experiment 1 employed a Two-Alternative Forced Choice (2AFC) paradigm to estimate individual perceptual asynchronies, while Experiment 2 evaluated feature binding across oscillatory frequencies (1.25–10 Hz) under conditions of physical and perceptual synchrony. Participants with normal or corrected-to-normal vision, as well as those with visual impairments, were included to explore individual variability. Results: Experiment 1 revealed consistent positive delays (~60 ms) in color-motion pairing among participants with normal vision, aligning with the brain-time hypothesis. Participants with visual impairments exhibited negligible asynchrony, suggesting distinct mechanisms of sensory integration. Experiment 2 demonstrated that compensating for neural delays improved perceptual binding at low frequencies. At higher frequencies, however, participants struggled to pair color and motion accurately, regardless of the delay condition, likely due to limitations in temporal resolution and attentional mechanisms. Conclusions: The findings provide support for the brain-time theory, suggesting that perceptual asynchrony arises from differences in processing times between visual attributes like color and motion. The results demonstrate that compensating for neural delays enhances feature binding under favorable conditions, particularly at low oscillatory frequencies, but this ability diminishes at higher frequencies, where participants struggle to pair color and motion accurately."],"dc:identifier":["uoadl:3501312","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501312"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Temporal Dynamics of Color-Motion Asynchrony in Vision"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:39Z"}