{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501385"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501385","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παρορμητικότητα και xρήση πολλαπλών oυσιών σε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη","abstract":"Εισαγωγή: Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο που παρατηρείται σε ασθενείς που βρίσκονται σε προγράμματα υποκατάστασης. Όταν εισάγονται σε κάποιο πρόγραμμα υποκατάστασης είτε με βουπρενορφίνη είτε με μεθαδόνη εισάγονται με βάση την κύρια ουσία χρήσης. Παράλληλα κάνουν χρήση και άλλων ουσιών, όπως αμφεταμίνες, κοκαΐνη, βενζοδιαζεπίνες, κάνναβη. Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι συνηθισμένη μεταξύ χρηστών οπιοειδών και οι θεραπευτικές ανάγκες των ασθενών που κάνουν χρήση πολλαπλών ουσιών είναι διαφορετικές. Η παραμονή σε πρόγραμμα υποκατάστασης αποτελεί μια μορφή θεραπείας και βοηθά στην πρόληψη θνησιμότητας και βελτίωση διάφορων δεικτών υγείας τόσο των χρηστών όσο και της κοινότητας. Η παρορμητικότητα έχει καλά τεκμηριωθεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα τόσο έναρξης , όσο και συνέχισης της χρήσης ουσιών αλλά και αποτέλεσμα της χρήσης αυτών. Σκοπός: Σκοπός αυτής της έρευνας αυτής ήταν να διερευνηθεί το φαινόμενο της χρήσης πολλαπλών ουσιών των ασθενών που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη και η σχέση του με την παρορμητικότητα. Πιο συγκεκριμένα διερευνήθηκε η χρήση πολλαπλών ουσιών και συσχετίστηκε με την παρορμητικότητα. Η παρορμητικότητα συσχετίστηκε με κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία, τόπος διαμονής, εργασία και οικογενειακή κατάσταση. Η χρήση πολλαπλών ουσιών και η παρορμητικότητα συσχετίστηκαν με τη συννοσηρότητα αλλά και με την ποιότητα ψυχικής και σωματικής υγείας αλλά και την βία. Μέθοδος: Συνολικά εξήντα πέντε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη στη Μονάδα Ολοκληρωμένης Θαραπείας της Εξάρτησης «Αβέρωφ», συμπλήρωσαν τρία ερωτηματολόγια. Ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη μέτρηση της παρορμητικότητας (Barratt Bis-11), ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη χρήση πολλαπλών ουσιών και άλλων δεικτών υγείας και ικανοποίησης (HTOP) και ένα σύντομο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Οι ασθενείς που συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια ήταν όσοι δέχτηκαν να λάβουν μέρος στην έρευνα και να υπογράψουν το έντυπο συγκατάθεσης, όσοι μιλούσαν ελληνικά ή αγγλικά και όσοι λόγω της ψυχικής τους κατάστασης ήταν σε θέση να λάβουν μέρος στην έρευνα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν, υψηλά επίπεδα παρορμητικότητας και χρήσης πολλαπλών ουσιών. Όσο περισσότερες ουσίες καταναλώνονται από τους συμμετέχοντες τόσο μεγαλύτερη παρορμητικότητα φαίνεται να εκδηλώνουν (r= 0,457, p=0,001). Η δόση βουπρενορφίνης σχετίζεται στατιστικώς σημαντικά και θετικά με τα τρία είδη παρορμητικότητας (r= 0,284, p=0,034; r= 0,301, p=0,024; r=0,331, p=0,009), με τους συντελεστές συσχέτισης όμως να είναι χαμηλότεροι σε σχέση με τους αντίστοιχους της χρήσης των πολλαπλών ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι η βουπρενορφίνη πιθανώς να μειώνει τα επίπεδα παρορμητικότητας των ερωτηθέντων. Τέλος υψηλή παρορμητικότητα φαίνεται να υπάρχει σε ασθενείς με συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Η αυξημένη παρορμητικότητα που εντοπίστηκε στους χρήστες πολλαπλών ουσιών, υποδεικνύει ότι κάποιες θεραπευτικές παρεμβάσεις (φαρμακευτικές ή ψυχολογικές), θα μπορούσαν να εστιάζονται στη μείωση της παρορμητικότητας. Η μεγαλύτερη δοσολογία στην βουπρενορφίνη συνοδεύεται από αυξημένη παρορμητικότητα, γεγονός χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση, προκειμένου να δούμε πως επιδρά η βουπρενορφίνη στη μείωση της χρήσης πολλαπλών ουσιών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο που παρατηρείται σε ασθενείς που βρίσκονται σε προγράμματα υποκατάστασης. Όταν εισάγονται σε κάποιο πρόγραμμα υποκατάστασης είτε με βουπρενορφίνη είτε με μεθαδόνη εισάγονται με βάση την κύρια ουσία χρήσης. Παράλληλα κάνουν χρήση και άλλων ουσιών, όπως αμφεταμίνες, κοκαΐνη, βενζοδιαζεπίνες, κάνναβη. Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι συνηθισμένη μεταξύ χρηστών οπιοειδών και οι θεραπευτικές ανάγκες των ασθενών που κάνουν χρήση πολλαπλών ουσιών είναι διαφορετικές. Η παραμονή σε πρόγραμμα υποκατάστασης αποτελεί μια μορφή θεραπείας και βοηθά στην πρόληψη θνησιμότητας και βελτίωση διάφορων δεικτών υγείας τόσο των χρηστών όσο και της κοινότητας. Η παρορμητικότητα έχει καλά τεκμηριωθεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα τόσο έναρξης , όσο και συνέχισης της χρήσης ουσιών αλλά και αποτέλεσμα της χρήσης αυτών. Σκοπός: Σκοπός αυτής της έρευνας αυτής ήταν να διερευνηθεί το φαινόμενο της χρήσης πολλαπλών ουσιών των ασθενών που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη και η σχέση του με την παρορμητικότητα. Πιο συγκεκριμένα διερευνήθηκε η χρήση πολλαπλών ουσιών και συσχετίστηκε με την παρορμητικότητα. Η παρορμητικότητα συσχετίστηκε με κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία, τόπος διαμονής, εργασία και οικογενειακή κατάσταση. Η χρήση πολλαπλών ουσιών και η παρορμητικότητα συσχετίστηκαν με τη συννοσηρότητα αλλά και με την ποιότητα ψυχικής και σωματικής υγείας αλλά και την βία. Μέθοδος: Συνολικά εξήντα πέντε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη στη Μονάδα Ολοκληρωμένης Θαραπείας της Εξάρτησης «Αβέρωφ», συμπλήρωσαν τρία ερωτηματολόγια. Ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη μέτρηση της παρορμητικότητας (Barratt Bis-11), ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη χρήση πολλαπλών ουσιών και άλλων δεικτών υγείας και ικανοποίησης (HTOP) και ένα σύντομο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Οι ασθενείς που συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια ήταν όσοι δέχτηκαν να λάβουν μέρος στην έρευνα και να υπογράψουν το έντυπο συγκατάθεσης, όσοι μιλούσαν ελληνικά ή αγγλικά και όσοι λόγω της ψυχικής τους κατάστασης ήταν σε θέση να λάβουν μέρος στην έρευνα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν, υψηλά επίπεδα παρορμητικότητας και χρήσης πολλαπλών ουσιών. Όσο περισσότερες ουσίες καταναλώνονται από τους συμμετέχοντες τόσο μεγαλύτερη παρορμητικότητα φαίνεται να εκδηλώνουν (r= 0,457, p=0,001). Η δόση βουπρενορφίνης σχετίζεται στατιστικώς σημαντικά και θετικά με τα τρία είδη παρορμητικότητας (r= 0,284, p=0,034; r= 0,301, p=0,024; r=0,331, p=0,009), με τους συντελεστές συσχέτισης όμως να είναι χαμηλότεροι σε σχέση με τους αντίστοιχους της χρήσης των πολλαπλών ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι η βουπρενορφίνη πιθανώς να μειώνει τα επίπεδα παρορμητικότητας των ερωτηθέντων. Τέλος υψηλή παρορμητικότητα φαίνεται να υπάρχει σε ασθενείς με συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Η αυξημένη παρορμητικότητα που εντοπίστηκε στους χρήστες πολλαπλών ουσιών, υποδεικνύει ότι κάποιες θεραπευτικές παρεμβάσεις (φαρμακευτικές ή ψυχολογικές), θα μπορούσαν να εστιάζονται στη μείωση της παρορμητικότητας. Η μεγαλύτερη δοσολογία στην βουπρενορφίνη συνοδεύεται από αυξημένη παρορμητικότητα, γεγονός χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση, προκειμένου να δούμε πως επιδρά η βουπρενορφίνη στη μείωση της χρήσης πολλαπλών ουσιών.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαουσίδου Δέσποινα","Tsaousidou Despina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501385"],"render_values":[{"text":"uoadl:3501385","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501385","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501385","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3501385","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαουσίδου Δέσποινα","Tsaousidou Despina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501385"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο που παρατηρείται σε ασθενείς που βρίσκονται σε προγράμματα υποκατάστασης. Όταν εισάγονται σε κάποιο πρόγραμμα υποκατάστασης είτε με βουπρενορφίνη είτε με μεθαδόνη εισάγονται με βάση την κύρια ουσία χρήσης. Παράλληλα κάνουν χρήση και άλλων ουσιών, όπως αμφεταμίνες, κοκαΐνη, βενζοδιαζεπίνες, κάνναβη. Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι συνηθισμένη μεταξύ χρηστών οπιοειδών και οι θεραπευτικές ανάγκες των ασθενών που κάνουν χρήση πολλαπλών ουσιών είναι διαφορετικές. Η παραμονή σε πρόγραμμα υποκατάστασης αποτελεί μια μορφή θεραπείας και βοηθά στην πρόληψη θνησιμότητας και βελτίωση διάφορων δεικτών υγείας τόσο των χρηστών όσο και της κοινότητας. Η παρορμητικότητα έχει καλά τεκμηριωθεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα τόσο έναρξης , όσο και συνέχισης της χρήσης ουσιών αλλά και αποτέλεσμα της χρήσης αυτών. Σκοπός: Σκοπός αυτής της έρευνας αυτής ήταν να διερευνηθεί το φαινόμενο της χρήσης πολλαπλών ουσιών των ασθενών που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη και η σχέση του με την παρορμητικότητα. Πιο συγκεκριμένα διερευνήθηκε η χρήση πολλαπλών ουσιών και συσχετίστηκε με την παρορμητικότητα. Η παρορμητικότητα συσχετίστηκε με κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία, τόπος διαμονής, εργασία και οικογενειακή κατάσταση. Η χρήση πολλαπλών ουσιών και η παρορμητικότητα συσχετίστηκαν με τη συννοσηρότητα αλλά και με την ποιότητα ψυχικής και σωματικής υγείας αλλά και την βία. Μέθοδος: Συνολικά εξήντα πέντε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη στη Μονάδα Ολοκληρωμένης Θαραπείας της Εξάρτησης «Αβέρωφ», συμπλήρωσαν τρία ερωτηματολόγια. Ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη μέτρηση της παρορμητικότητας (Barratt Bis-11), ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη χρήση πολλαπλών ουσιών και άλλων δεικτών υγείας και ικανοποίησης (HTOP) και ένα σύντομο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Οι ασθενείς που συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια ήταν όσοι δέχτηκαν να λάβουν μέρος στην έρευνα και να υπογράψουν το έντυπο συγκατάθεσης, όσοι μιλούσαν ελληνικά ή αγγλικά και όσοι λόγω της ψυχικής τους κατάστασης ήταν σε θέση να λάβουν μέρος στην έρευνα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν, υψηλά επίπεδα παρορμητικότητας και χρήσης πολλαπλών ουσιών. Όσο περισσότερες ουσίες καταναλώνονται από τους συμμετέχοντες τόσο μεγαλύτερη παρορμητικότητα φαίνεται να εκδηλώνουν (r= 0,457, p=0,001). Η δόση βουπρενορφίνης σχετίζεται στατιστικώς σημαντικά και θετικά με τα τρία είδη παρορμητικότητας (r= 0,284, p=0,034; r= 0,301, p=0,024; r=0,331, p=0,009), με τους συντελεστές συσχέτισης όμως να είναι χαμηλότεροι σε σχέση με τους αντίστοιχους της χρήσης των πολλαπλών ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι η βουπρενορφίνη πιθανώς να μειώνει τα επίπεδα παρορμητικότητας των ερωτηθέντων. Τέλος υψηλή παρορμητικότητα φαίνεται να υπάρχει σε ασθενείς με συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Η αυξημένη παρορμητικότητα που εντοπίστηκε στους χρήστες πολλαπλών ουσιών, υποδεικνύει ότι κάποιες θεραπευτικές παρεμβάσεις (φαρμακευτικές ή ψυχολογικές), θα μπορούσαν να εστιάζονται στη μείωση της παρορμητικότητας. Η μεγαλύτερη δοσολογία στην βουπρενορφίνη συνοδεύεται από αυξημένη παρορμητικότητα, γεγονός χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση, προκειμένου να δούμε πως επιδρά η βουπρενορφίνη στη μείωση της χρήσης πολλαπλών ουσιών.","Introduction: Polydrug use is a common phenomenon among clients in substitution treatment. When they are admitted to a substitution treatment programme with either buprenorphine or methadone, they are admitted on the basis of their primary substance of use. At the same time, they also use other substances, such as amphetamines, cocaine, benzodiazepines and cannabis. Polydrug use is common among opioid users, and the treatment needs of patients with polydrug use are different. Participation in a substitution programme is a form of treatment and helps to prevent mortality and improve various health indicators for both users and the community. Impulsivity is well documented as an important factor in the initiation and continuation of substance use, as well as a consequence of substance use. Objectives: The aim of this study was to investigate the phenomenon of multiple substance use among patients undergoing buprenorphine substitution treatment and its relationship with impulsivity. Specifically, multiple substance use was examined and correlated with impulsivity. Impulsivity was correlated with sociodemographic characteristics, age, place of residence, employment and marital status. Multiple substance use and impulsivity were correlated with comorbidity, mental and physical health, and violence. Method: A total of sixty-five patients undergoing buprenorphine substitution treatment at the Averof Integrated Addiction Treatment Unit completed three questionnaires. One self-report questionnaire measured impulsivity (Barratt Bis-11), one self-report questionnaire measured multiple substance use and other health and satisfaction indicators (HTOP), and a short questionnaire collected demographic data. Patients who completed the questionnaires were those who agreed to participate in the study and signed the informed consent form, those who spoke Greek or English, and those who, because of their mental state, could not consent to the study. Results: The results of the study showed high levels of impulsivity and multiple substance use. The more substances participants used, the more impulsive they appeared to be (r=0.457, p=0.001). Buprenorphine dose is statistically significantly and positively related to the three types of impulsivity (r=0.284, p=0.034; r=0.301, p=0.024; r=0.331, p=0.009), but the correlation coefficients are lower than those for polydruguse. This means that buprenorphine may reduce respondents' impulsivity. Finally, high impulsivity seems to be present in patients with co-morbidity. Conclusions: The increased impulsivity found in polysubstance users suggests that some therapeutic interventions (pharmacological or psychological) could focus on reducing impulsivity. Higher doses of buprenorphine are associated with increased impulsivity, a finding that requires further investigation to determine how buprenorphine affects the reduction of polysubstance use."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παρορμητικότητα και xρήση πολλαπλών oυσιών σε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαουσίδου Δέσποινα","Tsaousidou Despina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι ένα σύνηθες φαινόμενο που παρατηρείται σε ασθενείς που βρίσκονται σε προγράμματα υποκατάστασης. Όταν εισάγονται σε κάποιο πρόγραμμα υποκατάστασης είτε με βουπρενορφίνη είτε με μεθαδόνη εισάγονται με βάση την κύρια ουσία χρήσης. Παράλληλα κάνουν χρήση και άλλων ουσιών, όπως αμφεταμίνες, κοκαΐνη, βενζοδιαζεπίνες, κάνναβη. Η χρήση πολλαπλών ουσιών είναι συνηθισμένη μεταξύ χρηστών οπιοειδών και οι θεραπευτικές ανάγκες των ασθενών που κάνουν χρήση πολλαπλών ουσιών είναι διαφορετικές. Η παραμονή σε πρόγραμμα υποκατάστασης αποτελεί μια μορφή θεραπείας και βοηθά στην πρόληψη θνησιμότητας και βελτίωση διάφορων δεικτών υγείας τόσο των χρηστών όσο και της κοινότητας. Η παρορμητικότητα έχει καλά τεκμηριωθεί ότι αποτελεί σημαντικό παράγοντα τόσο έναρξης , όσο και συνέχισης της χρήσης ουσιών αλλά και αποτέλεσμα της χρήσης αυτών. Σκοπός: Σκοπός αυτής της έρευνας αυτής ήταν να διερευνηθεί το φαινόμενο της χρήσης πολλαπλών ουσιών των ασθενών που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη και η σχέση του με την παρορμητικότητα. Πιο συγκεκριμένα διερευνήθηκε η χρήση πολλαπλών ουσιών και συσχετίστηκε με την παρορμητικότητα. Η παρορμητικότητα συσχετίστηκε με κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, ηλικία, τόπος διαμονής, εργασία και οικογενειακή κατάσταση. Η χρήση πολλαπλών ουσιών και η παρορμητικότητα συσχετίστηκαν με τη συννοσηρότητα αλλά και με την ποιότητα ψυχικής και σωματικής υγείας αλλά και την βία. Μέθοδος: Συνολικά εξήντα πέντε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη στη Μονάδα Ολοκληρωμένης Θαραπείας της Εξάρτησης «Αβέρωφ», συμπλήρωσαν τρία ερωτηματολόγια. Ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη μέτρηση της παρορμητικότητας (Barratt Bis-11), ένα ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς που αφορούσε στη χρήση πολλαπλών ουσιών και άλλων δεικτών υγείας και ικανοποίησης (HTOP) και ένα σύντομο ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων. Οι ασθενείς που συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια ήταν όσοι δέχτηκαν να λάβουν μέρος στην έρευνα και να υπογράψουν το έντυπο συγκατάθεσης, όσοι μιλούσαν ελληνικά ή αγγλικά και όσοι λόγω της ψυχικής τους κατάστασης ήταν σε θέση να λάβουν μέρος στην έρευνα. Αποτελέσματα: Τα αποτελέσματα της έρευνας έδειξαν, υψηλά επίπεδα παρορμητικότητας και χρήσης πολλαπλών ουσιών. Όσο περισσότερες ουσίες καταναλώνονται από τους συμμετέχοντες τόσο μεγαλύτερη παρορμητικότητα φαίνεται να εκδηλώνουν (r= 0,457, p=0,001). Η δόση βουπρενορφίνης σχετίζεται στατιστικώς σημαντικά και θετικά με τα τρία είδη παρορμητικότητας (r= 0,284, p=0,034; r= 0,301, p=0,024; r=0,331, p=0,009), με τους συντελεστές συσχέτισης όμως να είναι χαμηλότεροι σε σχέση με τους αντίστοιχους της χρήσης των πολλαπλών ουσιών. Αυτό σημαίνει ότι η βουπρενορφίνη πιθανώς να μειώνει τα επίπεδα παρορμητικότητας των ερωτηθέντων. Τέλος υψηλή παρορμητικότητα φαίνεται να υπάρχει σε ασθενείς με συννοσηρότητα. Συμπεράσματα : Η αυξημένη παρορμητικότητα που εντοπίστηκε στους χρήστες πολλαπλών ουσιών, υποδεικνύει ότι κάποιες θεραπευτικές παρεμβάσεις (φαρμακευτικές ή ψυχολογικές), θα μπορούσαν να εστιάζονται στη μείωση της παρορμητικότητας. Η μεγαλύτερη δοσολογία στην βουπρενορφίνη συνοδεύεται από αυξημένη παρορμητικότητα, γεγονός χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση, προκειμένου να δούμε πως επιδρά η βουπρενορφίνη στη μείωση της χρήσης πολλαπλών ουσιών.","Introduction: Polydrug use is a common phenomenon among clients in substitution treatment. When they are admitted to a substitution treatment programme with either buprenorphine or methadone, they are admitted on the basis of their primary substance of use. At the same time, they also use other substances, such as amphetamines, cocaine, benzodiazepines and cannabis. Polydrug use is common among opioid users, and the treatment needs of patients with polydrug use are different. Participation in a substitution programme is a form of treatment and helps to prevent mortality and improve various health indicators for both users and the community. Impulsivity is well documented as an important factor in the initiation and continuation of substance use, as well as a consequence of substance use. Objectives: The aim of this study was to investigate the phenomenon of multiple substance use among patients undergoing buprenorphine substitution treatment and its relationship with impulsivity. Specifically, multiple substance use was examined and correlated with impulsivity. Impulsivity was correlated with sociodemographic characteristics, age, place of residence, employment and marital status. Multiple substance use and impulsivity were correlated with comorbidity, mental and physical health, and violence. Method: A total of sixty-five patients undergoing buprenorphine substitution treatment at the Averof Integrated Addiction Treatment Unit completed three questionnaires. One self-report questionnaire measured impulsivity (Barratt Bis-11), one self-report questionnaire measured multiple substance use and other health and satisfaction indicators (HTOP), and a short questionnaire collected demographic data. Patients who completed the questionnaires were those who agreed to participate in the study and signed the informed consent form, those who spoke Greek or English, and those who, because of their mental state, could not consent to the study. Results: The results of the study showed high levels of impulsivity and multiple substance use. The more substances participants used, the more impulsive they appeared to be (r=0.457, p=0.001). Buprenorphine dose is statistically significantly and positively related to the three types of impulsivity (r=0.284, p=0.034; r=0.301, p=0.024; r=0.331, p=0.009), but the correlation coefficients are lower than those for polydruguse. This means that buprenorphine may reduce respondents' impulsivity. Finally, high impulsivity seems to be present in patients with co-morbidity. Conclusions: The increased impulsivity found in polysubstance users suggests that some therapeutic interventions (pharmacological or psychological) could focus on reducing impulsivity. Higher doses of buprenorphine are associated with increased impulsivity, a finding that requires further investigation to determine how buprenorphine affects the reduction of polysubstance use."],"dc:identifier":["uoadl:3501385","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501385"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παρορμητικότητα και xρήση πολλαπλών oυσιών σε ασθενείς που βρίσκονται σε υποκατάσταση με βουπρενορφίνη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z"}