{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501492"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501492","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης αναφορικά με την συνεργασία των εκπαιδευτικών γενικής και παράλληλης στήριξης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση.","abstract":"Περίληψη Κεντρική θέση στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς είναι τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας και δημοκρατικής συμμετοχής. Τα εμπόδια στην πραγματοποίησή τους σε μια υπάρχουσα κοινωνία πρέπει να εντοπιστούν, να αμφισβητηθούν και να αρθούν. Το απώτερο μέλημα είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης για όλους και να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που προωθεί τη συμμετοχή, την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του/ της κάθε μαθητή/ μαθήτριας. Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ποιοτική έρευνα, μέσω της οποίας διερευνήθηκαν και αναλύθηκαν οι αντιλήψεις τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Α΄θμιας εκπαίδευσης και τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Β΄θμιας εκπαίδευσης αναφορικά με την αντίληψή τους για την ενταξιακή εκπαίδευση και τις μορφές συνεργασίας που αναπτύσσονται στις σχολικές μονάδες στις οποίες και εργάζονται. Πιο συγκεκριμένα το μεθοδολογικό εργαλείο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ημι- δομημένη συνέντευξη, ενώ η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται στην ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, παρατηρείται ότι οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης σε θεωρητικό επίπεδο αναγνωρίζουν τη σημασία της ενταξιακής εκπαίδευσης και της αποδοχής της διαφορετικότητας στην εκπαιδευτική πρακτική. Ωστόσο, διαφαίνεται η προσκόλλησή τους σε διαγνωστικού τύπου, κατηγοριοποιητικές και ενίοτε διαχωριστικές προσεγγίσεις. Παράλληλα, η εφαρμογή διαφοροποιημένων διδακτικών πρακτικών χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και απουσία συστηματικότητας, γεγονός που περιορίζει τη δυναμική του ενταξιακού μοντέλου στην καθημερινή σχολική πράξη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης εξακολουθεί να προσδιορίζεται κυρίως ως επικουρικός και περιθωριοποιημένος σε σχέση με τον κεντρικό σχεδιασμό της διδακτικής διαδικασίας, στοιχείο που υπονομεύει την καλλιέργεια ουσιαστικών όρων ένταξης των μαθητών/μαθητριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρά την ευνοϊκή προδιάθεση για συνεργασία με το προσωπικό της γενικής εκπαίδευσης, η έλλειψη θεσμικής κατοχύρωσης του ρόλου τους, η ασαφής οριοθέτηση αρμοδιοτήτων καθώς και η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένη επιμόρφωση δυσχεραίνει τη δημιουργία μιας κουλτούρας συλλογικής ευθύνης και σχεδιασμού. Παράλληλα, η παρεχόμενη υποστήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα αξιολογείται ως ελλιπής, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των ενταξιακών πρακτικών. Η αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) διαφαίνεται ως δυνητικά ενισχυτικό εργαλείο στη διδακτική πράξη, όμως δεν δύναται να υποκαταστήσει την ανάγκη για θεσμικά κατοχυρωμένο χρόνο συνεργασίας και συστηματικού παιδαγωγικού συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών.","abstract_html":"Περίληψη Κεντρική θέση στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς είναι τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας και δημοκρατικής συμμετοχής. Τα εμπόδια στην πραγματοποίησή τους σε μια υπάρχουσα κοινωνία πρέπει να εντοπιστούν, να αμφισβητηθούν και να αρθούν. Το απώτερο μέλημα είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης για όλους και να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που προωθεί τη συμμετοχή, την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του/ της κάθε μαθητή/ μαθήτριας. Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ποιοτική έρευνα, μέσω της οποίας διερευνήθηκαν και αναλύθηκαν οι αντιλήψεις τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Α΄θμιας εκπαίδευσης και τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Β΄θμιας εκπαίδευσης αναφορικά με την αντίληψή τους για την ενταξιακή εκπαίδευση και τις μορφές συνεργασίας που αναπτύσσονται στις σχολικές μονάδες στις οποίες και εργάζονται. Πιο συγκεκριμένα το μεθοδολογικό εργαλείο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ημι- δομημένη συνέντευξη, ενώ η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται στην ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, παρατηρείται ότι οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης σε θεωρητικό επίπεδο αναγνωρίζουν τη σημασία της ενταξιακής εκπαίδευσης και της αποδοχής της διαφορετικότητας στην εκπαιδευτική πρακτική. Ωστόσο, διαφαίνεται η προσκόλλησή τους σε διαγνωστικού τύπου, κατηγοριοποιητικές και ενίοτε διαχωριστικές προσεγγίσεις. Παράλληλα, η εφαρμογή διαφοροποιημένων διδακτικών πρακτικών χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και απουσία συστηματικότητας, γεγονός που περιορίζει τη δυναμική του ενταξιακού μοντέλου στην καθημερινή σχολική πράξη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης εξακολουθεί να προσδιορίζεται κυρίως ως επικουρικός και περιθωριοποιημένος σε σχέση με τον κεντρικό σχεδιασμό της διδακτικής διαδικασίας, στοιχείο που υπονομεύει την καλλιέργεια ουσιαστικών όρων ένταξης των μαθητών/μαθητριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρά την ευνοϊκή προδιάθεση για συνεργασία με το προσωπικό της γενικής εκπαίδευσης, η έλλειψη θεσμικής κατοχύρωσης του ρόλου τους, η ασαφής οριοθέτηση αρμοδιοτήτων καθώς και η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένη επιμόρφωση δυσχεραίνει τη δημιουργία μιας κουλτούρας συλλογικής ευθύνης και σχεδιασμού. Παράλληλα, η παρεχόμενη υποστήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα αξιολογείται ως ελλιπής, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των ενταξιακών πρακτικών. Η αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) διαφαίνεται ως δυνητικά ενισχυτικό εργαλείο στη διδακτική πράξη, όμως δεν δύναται να υποκαταστήσει την ανάγκη για θεσμικά κατοχυρωμένο χρόνο συνεργασίας και συστηματικού παιδαγωγικού συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ψαρρά Κυριακή-Μαρία","Psarra Kyriaki-Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501492"],"render_values":[{"text":"uoadl:3501492","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501492","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501492","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3501492","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ψαρρά Κυριακή-Μαρία","Psarra Kyriaki-Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501492"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Περίληψη Κεντρική θέση στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς είναι τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας και δημοκρατικής συμμετοχής. Τα εμπόδια στην πραγματοποίησή τους σε μια υπάρχουσα κοινωνία πρέπει να εντοπιστούν, να αμφισβητηθούν και να αρθούν. Το απώτερο μέλημα είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης για όλους και να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που προωθεί τη συμμετοχή, την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του/ της κάθε μαθητή/ μαθήτριας. Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ποιοτική έρευνα, μέσω της οποίας διερευνήθηκαν και αναλύθηκαν οι αντιλήψεις τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Α΄θμιας εκπαίδευσης και τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Β΄θμιας εκπαίδευσης αναφορικά με την αντίληψή τους για την ενταξιακή εκπαίδευση και τις μορφές συνεργασίας που αναπτύσσονται στις σχολικές μονάδες στις οποίες και εργάζονται. Πιο συγκεκριμένα το μεθοδολογικό εργαλείο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ημι- δομημένη συνέντευξη, ενώ η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται στην ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, παρατηρείται ότι οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης σε θεωρητικό επίπεδο αναγνωρίζουν τη σημασία της ενταξιακής εκπαίδευσης και της αποδοχής της διαφορετικότητας στην εκπαιδευτική πρακτική. Ωστόσο, διαφαίνεται η προσκόλλησή τους σε διαγνωστικού τύπου, κατηγοριοποιητικές και ενίοτε διαχωριστικές προσεγγίσεις. Παράλληλα, η εφαρμογή διαφοροποιημένων διδακτικών πρακτικών χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και απουσία συστηματικότητας, γεγονός που περιορίζει τη δυναμική του ενταξιακού μοντέλου στην καθημερινή σχολική πράξη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης εξακολουθεί να προσδιορίζεται κυρίως ως επικουρικός και περιθωριοποιημένος σε σχέση με τον κεντρικό σχεδιασμό της διδακτικής διαδικασίας, στοιχείο που υπονομεύει την καλλιέργεια ουσιαστικών όρων ένταξης των μαθητών/μαθητριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρά την ευνοϊκή προδιάθεση για συνεργασία με το προσωπικό της γενικής εκπαίδευσης, η έλλειψη θεσμικής κατοχύρωσης του ρόλου τους, η ασαφής οριοθέτηση αρμοδιοτήτων καθώς και η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένη επιμόρφωση δυσχεραίνει τη δημιουργία μιας κουλτούρας συλλογικής ευθύνης και σχεδιασμού. Παράλληλα, η παρεχόμενη υποστήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα αξιολογείται ως ελλιπής, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των ενταξιακών πρακτικών. Η αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) διαφαίνεται ως δυνητικά ενισχυτικό εργαλείο στη διδακτική πράξη, όμως δεν δύναται να υποκαταστήσει την ανάγκη για θεσμικά κατοχυρωμένο χρόνο συνεργασίας και συστηματικού παιδαγωγικού συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών.","Abstract A central aspect of the demands for an inclusive society is the issue of social justice, equality, and democratic participation. The barriers to achieving these in an existing society must be identified, questioned, and removed. The ultimate goal is to improve the quality of education for all and create an environment that promotes participation, interaction and the development of each student's potential. This research study is a qualitative study that explores and analyzes the perceptions of four (4) primary education support teachers and four (4) secondary education support teachers regarding their views on inclusive education and the forms of collaboration developed within their respective schools. Specifically, the methodological tool used in this thesis is the semi-structured interview, while data analysis is based on content analysis. According to the findings of the research, it is observed that support teachers theoretically recognize the importance of inclusive education and the acceptance of diversity in educational practice. However, there appears to be a persistence in diagnostic, categorical, and at times segregative approaches. At the same time, the implementation of differentiated teaching practices is characterized by fragmentation and a lack of systematic application, which limits the potential of the inclusive model in daily school practice. The role of support teachers continues to be defined mainly as auxiliary and marginalized in relation to the central planning of the teaching process—an element that undermines the development of meaningful conditions for the inclusion of students with disabilities and/or special educational needs. Despite a favorable disposition toward collaboration with general education staff, the lack of institutional recognition of their role, the vague delineation of responsibilities, and the limited access to specialized training hinder the creation of a culture of shared responsibility and joint planning. Moreover, the support provided by the educational system is evaluated as insufficient, limiting the effectiveness of inclusive practices. The use of Information and Communication Technologies (ICT) appears to be a potentially supportive tool in teaching practice, but it cannot replace the need for institutionally guaranteed time for collaboration and systematic pedagogical coordination among the involved educators."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης αναφορικά με την συνεργασία των εκπαιδευτικών γενικής και παράλληλης στήριξης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ψαρρά Κυριακή-Μαρία","Psarra Kyriaki-Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Περίληψη Κεντρική θέση στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας χωρίς αποκλεισμούς είναι τα ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης, ισότητας και δημοκρατικής συμμετοχής. Τα εμπόδια στην πραγματοποίησή τους σε μια υπάρχουσα κοινωνία πρέπει να εντοπιστούν, να αμφισβητηθούν και να αρθούν. Το απώτερο μέλημα είναι να βελτιωθεί η ποιότητα της εκπαίδευσης για όλους και να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που προωθεί τη συμμετοχή, την αλληλεπίδραση και την ανάπτυξη των δυνατοτήτων του/ της κάθε μαθητή/ μαθήτριας. Η παρούσα ερευνητική εργασία είναι μια ποιοτική έρευνα, μέσω της οποίας διερευνήθηκαν και αναλύθηκαν οι αντιλήψεις τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Α΄θμιας εκπαίδευσης και τεσσάρων (4) εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης της Β΄θμιας εκπαίδευσης αναφορικά με την αντίληψή τους για την ενταξιακή εκπαίδευση και τις μορφές συνεργασίας που αναπτύσσονται στις σχολικές μονάδες στις οποίες και εργάζονται. Πιο συγκεκριμένα το μεθοδολογικό εργαλείο της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η ημι- δομημένη συνέντευξη, ενώ η ανάλυση των δεδομένων βασίζεται στην ανάλυση περιεχομένου. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έρευνας, παρατηρείται ότι οι εκπαιδευτικοί παράλληλης στήριξης σε θεωρητικό επίπεδο αναγνωρίζουν τη σημασία της ενταξιακής εκπαίδευσης και της αποδοχής της διαφορετικότητας στην εκπαιδευτική πρακτική. Ωστόσο, διαφαίνεται η προσκόλλησή τους σε διαγνωστικού τύπου, κατηγοριοποιητικές και ενίοτε διαχωριστικές προσεγγίσεις. Παράλληλα, η εφαρμογή διαφοροποιημένων διδακτικών πρακτικών χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα και απουσία συστηματικότητας, γεγονός που περιορίζει τη δυναμική του ενταξιακού μοντέλου στην καθημερινή σχολική πράξη. Ο ρόλος των εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης εξακολουθεί να προσδιορίζεται κυρίως ως επικουρικός και περιθωριοποιημένος σε σχέση με τον κεντρικό σχεδιασμό της διδακτικής διαδικασίας, στοιχείο που υπονομεύει την καλλιέργεια ουσιαστικών όρων ένταξης των μαθητών/μαθητριών με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Παρά την ευνοϊκή προδιάθεση για συνεργασία με το προσωπικό της γενικής εκπαίδευσης, η έλλειψη θεσμικής κατοχύρωσης του ρόλου τους, η ασαφής οριοθέτηση αρμοδιοτήτων καθώς και η περιορισμένη πρόσβαση σε εξειδικευμένη επιμόρφωση δυσχεραίνει τη δημιουργία μιας κουλτούρας συλλογικής ευθύνης και σχεδιασμού. Παράλληλα, η παρεχόμενη υποστήριξη από το εκπαιδευτικό σύστημα αξιολογείται ως ελλιπής, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των ενταξιακών πρακτικών. Η αξιοποίηση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) διαφαίνεται ως δυνητικά ενισχυτικό εργαλείο στη διδακτική πράξη, όμως δεν δύναται να υποκαταστήσει την ανάγκη για θεσμικά κατοχυρωμένο χρόνο συνεργασίας και συστηματικού παιδαγωγικού συντονισμού μεταξύ των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών.","Abstract A central aspect of the demands for an inclusive society is the issue of social justice, equality, and democratic participation. The barriers to achieving these in an existing society must be identified, questioned, and removed. The ultimate goal is to improve the quality of education for all and create an environment that promotes participation, interaction and the development of each student's potential. This research study is a qualitative study that explores and analyzes the perceptions of four (4) primary education support teachers and four (4) secondary education support teachers regarding their views on inclusive education and the forms of collaboration developed within their respective schools. Specifically, the methodological tool used in this thesis is the semi-structured interview, while data analysis is based on content analysis. According to the findings of the research, it is observed that support teachers theoretically recognize the importance of inclusive education and the acceptance of diversity in educational practice. However, there appears to be a persistence in diagnostic, categorical, and at times segregative approaches. At the same time, the implementation of differentiated teaching practices is characterized by fragmentation and a lack of systematic application, which limits the potential of the inclusive model in daily school practice. The role of support teachers continues to be defined mainly as auxiliary and marginalized in relation to the central planning of the teaching process—an element that undermines the development of meaningful conditions for the inclusion of students with disabilities and/or special educational needs. Despite a favorable disposition toward collaboration with general education staff, the lack of institutional recognition of their role, the vague delineation of responsibilities, and the limited access to specialized training hinder the creation of a culture of shared responsibility and joint planning. Moreover, the support provided by the educational system is evaluated as insufficient, limiting the effectiveness of inclusive practices. The use of Information and Communication Technologies (ICT) appears to be a potentially supportive tool in teaching practice, but it cannot replace the need for institutionally guaranteed time for collaboration and systematic pedagogical coordination among the involved educators."],"dc:identifier":["uoadl:3501492","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501492"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Απόψεις και εμπειρίες εκπαιδευτικών παράλληλης στήριξης αναφορικά με την συνεργασία των εκπαιδευτικών γενικής και παράλληλης στήριξης στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z"}