{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501619"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3501619","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση εξαρτημένου από ουσίες άνδρα, με τον πατέρα του","abstract":"Εισαγωγή: Η μελέτη της θεωρίας του γονικού δεσμού αποτυπώνει την σημασία που έχει η σχέση του γονέα με το παιδί όπως επίσης και τον τρόπο που ο ασφαλής ή ανασφαλής γονικός δεσμός έχει την δύναμη να επηρεάσει σημαντικά στην ζωή των ατόμων. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει τη σχέση του πατέρα και του εξαρτημένου γιου που κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 άνδρες εξαρτημένοι από ουσίες που βρίσκονταν σε θεραπεία σε πρόγραμμα απεξάρτησης χωρίς υποκατάστατα με μέσο όρο ηλικίας τα 41 έτη και 47 άνδρες που δεν είχαν στο ιστορικό τους διαταραχή χρήσης ουσιών, με μέσο όρο ηλικίας 31 ετών. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μια σειρά ερωτηματολογίων: το ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, το ερωτηματολόγιο του γονικού δεσμού (PBI Parental Bonding Instrument), και το ερωτηματολόγιο του παιδικού τραύματος (CTQ Childhood Trauma Questionnaire). Τα παραπάνω ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν εντύπως από τη κλινική ομάδα και ηλεκτρονικά από την ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας την κλινική ομάδα με την ομάδα ελέγχου, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές. Συγκεκριμένα, ο πατρικός δεσμός της κλινικής ομάδας φάνηκε να είναι ένας δεσμός με ελλείψεις και δυσλειτουργίες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στον τύπο γονικού δεσμού μεταξύ της κλινικής ομάδας και της ομάδας ελέγχου σύμφωνα με τις διαστάσεις του PBI (p<0,05). Φάνηκε ότι η ποιότητα του πατρικού γονικού δεσμού ήταν χαμηλότερη στις διαστάσεις της «Φροντίδας» και της «Υπερπροστασίας» στους άνδρες της κλινικής ομάδας, υποδηλώνοντας γονική φροντίδα χαμηλότερης ποιότητας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, οπού η βαθμολογία ήταν υψηλότερη. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες αναδείχθηκε και στον τρόπο ανατροφής από τον πατέρα. Το ποσοστό «Συναισθηματικός Τύπος Γονικού Δεσμού» φάνηκε να είναι σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα ελέγχου, ενώ το ποσοστό «Γονικός Δεσμός Χωρίς Συναίσθημα» ήταν σημαντικά υψηλότερο στη κλινική ομάδα (p=0,001). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων αναφορικά με το τραύμα και τη κακοποίηση. Οι άνδρες της κλινικής ομάδας φάνηκε να έχουν αυξημένα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις μορφές του CTQ (συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική), συγκριτικά με τους άνδρες της ομάδας ελέγχου (p=0,001, p=0,001, p=0,003). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτής της έρευνας ανέδειξαν ότι υπάρχει διαφορά στη σχέση που αναπτύσσουν με τον πατέρα τους οι άνδρες που έχουν κάνει χρήση ουσιών συγκριτικά με αυτούς που δεν έχουν κάνει. Συμβαδίζουν ταυτόχρονα με τη βιβλιογραφία του γονικού δεσμού και τη ποιότητα αυτού αναλογικά με τη εμφάνιση της χρήσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η κλινική ομάδα ανδρών εμφανίζει σημαντικά χαμηλά ποσοστά φροντίδας και προστασίας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αντίστοιχες μελέτες.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η μελέτη της θεωρίας του γονικού δεσμού αποτυπώνει την σημασία που έχει η σχέση του γονέα με το παιδί όπως επίσης και τον τρόπο που ο ασφαλής ή ανασφαλής γονικός δεσμός έχει την δύναμη να επηρεάσει σημαντικά στην ζωή των ατόμων. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει τη σχέση του πατέρα και του εξαρτημένου γιου που κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 άνδρες εξαρτημένοι από ουσίες που βρίσκονταν σε θεραπεία σε πρόγραμμα απεξάρτησης χωρίς υποκατάστατα με μέσο όρο ηλικίας τα 41 έτη και 47 άνδρες που δεν είχαν στο ιστορικό τους διαταραχή χρήσης ουσιών, με μέσο όρο ηλικίας 31 ετών. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μια σειρά ερωτηματολογίων: το ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, το ερωτηματολόγιο του γονικού δεσμού (PBI Parental Bonding Instrument), και το ερωτηματολόγιο του παιδικού τραύματος (CTQ Childhood Trauma Questionnaire). Τα παραπάνω ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν εντύπως από τη κλινική ομάδα και ηλεκτρονικά από την ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας την κλινική ομάδα με την ομάδα ελέγχου, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές. Συγκεκριμένα, ο πατρικός δεσμός της κλινικής ομάδας φάνηκε να είναι ένας δεσμός με ελλείψεις και δυσλειτουργίες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στον τύπο γονικού δεσμού μεταξύ της κλινικής ομάδας και της ομάδας ελέγχου σύμφωνα με τις διαστάσεις του PBI (p&lt;0,05). Φάνηκε ότι η ποιότητα του πατρικού γονικού δεσμού ήταν χαμηλότερη στις διαστάσεις της «Φροντίδας» και της «Υπερπροστασίας» στους άνδρες της κλινικής ομάδας, υποδηλώνοντας γονική φροντίδα χαμηλότερης ποιότητας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, οπού η βαθμολογία ήταν υψηλότερη. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες αναδείχθηκε και στον τρόπο ανατροφής από τον πατέρα. Το ποσοστό «Συναισθηματικός Τύπος Γονικού Δεσμού» φάνηκε να είναι σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα ελέγχου, ενώ το ποσοστό «Γονικός Δεσμός Χωρίς Συναίσθημα» ήταν σημαντικά υψηλότερο στη κλινική ομάδα (p=0,001). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων αναφορικά με το τραύμα και τη κακοποίηση. Οι άνδρες της κλινικής ομάδας φάνηκε να έχουν αυξημένα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις μορφές του CTQ (συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική), συγκριτικά με τους άνδρες της ομάδας ελέγχου (p=0,001, p=0,001, p=0,003). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτής της έρευνας ανέδειξαν ότι υπάρχει διαφορά στη σχέση που αναπτύσσουν με τον πατέρα τους οι άνδρες που έχουν κάνει χρήση ουσιών συγκριτικά με αυτούς που δεν έχουν κάνει. Συμβαδίζουν ταυτόχρονα με τη βιβλιογραφία του γονικού δεσμού και τη ποιότητα αυτού αναλογικά με τη εμφάνιση της χρήσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η κλινική ομάδα ανδρών εμφανίζει σημαντικά χαμηλά ποσοστά φροντίδας και προστασίας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αντίστοιχες μελέτες.","abstract_has_math":false,"creators":["Γκουρομέτσιου Δομνίκη","Gkourometsiou Domniki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501619"],"render_values":[{"text":"uoadl:3501619","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501619","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501619","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3501619","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γκουρομέτσιου Δομνίκη","Gkourometsiou Domniki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3501619","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501619"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η μελέτη της θεωρίας του γονικού δεσμού αποτυπώνει την σημασία που έχει η σχέση του γονέα με το παιδί όπως επίσης και τον τρόπο που ο ασφαλής ή ανασφαλής γονικός δεσμός έχει την δύναμη να επηρεάσει σημαντικά στην ζωή των ατόμων. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει τη σχέση του πατέρα και του εξαρτημένου γιου που κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 άνδρες εξαρτημένοι από ουσίες που βρίσκονταν σε θεραπεία σε πρόγραμμα απεξάρτησης χωρίς υποκατάστατα με μέσο όρο ηλικίας τα 41 έτη και 47 άνδρες που δεν είχαν στο ιστορικό τους διαταραχή χρήσης ουσιών, με μέσο όρο ηλικίας 31 ετών. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μια σειρά ερωτηματολογίων: το ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, το ερωτηματολόγιο του γονικού δεσμού (PBI Parental Bonding Instrument), και το ερωτηματολόγιο του παιδικού τραύματος (CTQ Childhood Trauma Questionnaire). Τα παραπάνω ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν εντύπως από τη κλινική ομάδα και ηλεκτρονικά από την ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας την κλινική ομάδα με την ομάδα ελέγχου, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές. Συγκεκριμένα, ο πατρικός δεσμός της κλινικής ομάδας φάνηκε να είναι ένας δεσμός με ελλείψεις και δυσλειτουργίες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στον τύπο γονικού δεσμού μεταξύ της κλινικής ομάδας και της ομάδας ελέγχου σύμφωνα με τις διαστάσεις του PBI (p<0,05). Φάνηκε ότι η ποιότητα του πατρικού γονικού δεσμού ήταν χαμηλότερη στις διαστάσεις της «Φροντίδας» και της «Υπερπροστασίας» στους άνδρες της κλινικής ομάδας, υποδηλώνοντας γονική φροντίδα χαμηλότερης ποιότητας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, οπού η βαθμολογία ήταν υψηλότερη. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες αναδείχθηκε και στον τρόπο ανατροφής από τον πατέρα. Το ποσοστό «Συναισθηματικός Τύπος Γονικού Δεσμού» φάνηκε να είναι σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα ελέγχου, ενώ το ποσοστό «Γονικός Δεσμός Χωρίς Συναίσθημα» ήταν σημαντικά υψηλότερο στη κλινική ομάδα (p=0,001). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων αναφορικά με το τραύμα και τη κακοποίηση. Οι άνδρες της κλινικής ομάδας φάνηκε να έχουν αυξημένα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις μορφές του CTQ (συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική), συγκριτικά με τους άνδρες της ομάδας ελέγχου (p=0,001, p=0,001, p=0,003). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτής της έρευνας ανέδειξαν ότι υπάρχει διαφορά στη σχέση που αναπτύσσουν με τον πατέρα τους οι άνδρες που έχουν κάνει χρήση ουσιών συγκριτικά με αυτούς που δεν έχουν κάνει. Συμβαδίζουν ταυτόχρονα με τη βιβλιογραφία του γονικού δεσμού και τη ποιότητα αυτού αναλογικά με τη εμφάνιση της χρήσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η κλινική ομάδα ανδρών εμφανίζει σημαντικά χαμηλά ποσοστά φροντίδας και προστασίας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αντίστοιχες μελέτες.","Introduction: The study of parental attachment theory captures the importance of the father-child relationship as well as the way in which a secure or insecure parental bond has the power to significantly influence individuals' lives. Purpose: The present study aims to investigate the relationship between a father and an addicted son who uses addictive substances. Methodology: The study involved 30 substance-dependent men undergoing treatment in a non-substitution detoxification program with an average age of 41 years, and 47 men with no history of substance use disorder, with an average age of 31 years. The participants completed a series of questionnaires: the demographic questionnaire, the parental bonding instrument (PBI), and the childhood trauma questionnaire (CTQ). The above questionnaires were completed in paper form by the clinical team and electronically by the control team. Results: Comparing the clinical group to the control group, significant differences were found. Specifically, the paternal bond of the clinical group appeared to be a bond with deficiencies and dysfunctions compared to the control group. There was a statistically significant difference in the type of parental bond between the clinical group and the control group according to the dimensions of the PBI (p<0.05). It appeared that the quality of the paternal parental bond was lower in the dimensions of \"Care\" and \"Overprotection\" in the men of the clinical group, indicating lower quality parental care compared to the control group, where the score was higher. A significant difference between the two groups was also revealed in the way they were raised by their fathers. The \"Emotional Type of Parental Bond\" rate was significantly higher in the control group, while the \"Emotional-Free Parental Bond\" rate was significantly higher in the clinical group (p=0.001). Additionally, a statistically significant difference was observed between the two groups with regard to trauma and abuse. The men in the clinical group had higher rates of abuse in all forms of the CTQ (emotional, physical, sexual) compared to the men in the control group (p=0.001, p=0.001, p=0.003). Conclusions: The findings of this research showed that there is a difference in the relationship that men who have used substances develop with their father compared to those who have not. They coincide with the literature on the parental bond and the quality of the bond in proportion to the appearance of use. According to the results, the clinical group of men shows significantly lower rates of care and protection compared to the control group, a fact that is also confirmed by the corresponding studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση εξαρτημένου από ουσίες άνδρα, με τον πατέρα του"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γκουρομέτσιου Δομνίκη","Gkourometsiou Domniki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η μελέτη της θεωρίας του γονικού δεσμού αποτυπώνει την σημασία που έχει η σχέση του γονέα με το παιδί όπως επίσης και τον τρόπο που ο ασφαλής ή ανασφαλής γονικός δεσμός έχει την δύναμη να επηρεάσει σημαντικά στην ζωή των ατόμων. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη έχει σκοπό να διερευνήσει τη σχέση του πατέρα και του εξαρτημένου γιου που κάνει χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών. Μεθοδολογία: Στην έρευνα συμμετείχαν 30 άνδρες εξαρτημένοι από ουσίες που βρίσκονταν σε θεραπεία σε πρόγραμμα απεξάρτησης χωρίς υποκατάστατα με μέσο όρο ηλικίας τα 41 έτη και 47 άνδρες που δεν είχαν στο ιστορικό τους διαταραχή χρήσης ουσιών, με μέσο όρο ηλικίας 31 ετών. Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν μια σειρά ερωτηματολογίων: το ερωτηματολόγιο δημογραφικών στοιχείων, το ερωτηματολόγιο του γονικού δεσμού (PBI Parental Bonding Instrument), και το ερωτηματολόγιο του παιδικού τραύματος (CTQ Childhood Trauma Questionnaire). Τα παραπάνω ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν εντύπως από τη κλινική ομάδα και ηλεκτρονικά από την ομάδα ελέγχου. Αποτελέσματα: Συγκρίνοντας την κλινική ομάδα με την ομάδα ελέγχου, διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές. Συγκεκριμένα, ο πατρικός δεσμός της κλινικής ομάδας φάνηκε να είναι ένας δεσμός με ελλείψεις και δυσλειτουργίες συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Υπήρχε στατιστικά σημαντική διαφορά στον τύπο γονικού δεσμού μεταξύ της κλινικής ομάδας και της ομάδας ελέγχου σύμφωνα με τις διαστάσεις του PBI (p<0,05). Φάνηκε ότι η ποιότητα του πατρικού γονικού δεσμού ήταν χαμηλότερη στις διαστάσεις της «Φροντίδας» και της «Υπερπροστασίας» στους άνδρες της κλινικής ομάδας, υποδηλώνοντας γονική φροντίδα χαμηλότερης ποιότητας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, οπού η βαθμολογία ήταν υψηλότερη. Σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες αναδείχθηκε και στον τρόπο ανατροφής από τον πατέρα. Το ποσοστό «Συναισθηματικός Τύπος Γονικού Δεσμού» φάνηκε να είναι σημαντικά υψηλότερο στην ομάδα ελέγχου, ενώ το ποσοστό «Γονικός Δεσμός Χωρίς Συναίσθημα» ήταν σημαντικά υψηλότερο στη κλινική ομάδα (p=0,001). Επιπλέον, παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων αναφορικά με το τραύμα και τη κακοποίηση. Οι άνδρες της κλινικής ομάδας φάνηκε να έχουν αυξημένα ποσοστά κακοποίησης σε όλες τις μορφές του CTQ (συναισθηματική, σωματική, σεξουαλική), συγκριτικά με τους άνδρες της ομάδας ελέγχου (p=0,001, p=0,001, p=0,003). Συμπεράσματα: Τα ευρήματα αυτής της έρευνας ανέδειξαν ότι υπάρχει διαφορά στη σχέση που αναπτύσσουν με τον πατέρα τους οι άνδρες που έχουν κάνει χρήση ουσιών συγκριτικά με αυτούς που δεν έχουν κάνει. Συμβαδίζουν ταυτόχρονα με τη βιβλιογραφία του γονικού δεσμού και τη ποιότητα αυτού αναλογικά με τη εμφάνιση της χρήσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, η κλινική ομάδα ανδρών εμφανίζει σημαντικά χαμηλά ποσοστά φροντίδας και προστασίας συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, γεγονός που επιβεβαιώνουν και οι αντίστοιχες μελέτες.","Introduction: The study of parental attachment theory captures the importance of the father-child relationship as well as the way in which a secure or insecure parental bond has the power to significantly influence individuals' lives. Purpose: The present study aims to investigate the relationship between a father and an addicted son who uses addictive substances. Methodology: The study involved 30 substance-dependent men undergoing treatment in a non-substitution detoxification program with an average age of 41 years, and 47 men with no history of substance use disorder, with an average age of 31 years. The participants completed a series of questionnaires: the demographic questionnaire, the parental bonding instrument (PBI), and the childhood trauma questionnaire (CTQ). The above questionnaires were completed in paper form by the clinical team and electronically by the control team. Results: Comparing the clinical group to the control group, significant differences were found. Specifically, the paternal bond of the clinical group appeared to be a bond with deficiencies and dysfunctions compared to the control group. There was a statistically significant difference in the type of parental bond between the clinical group and the control group according to the dimensions of the PBI (p<0.05). It appeared that the quality of the paternal parental bond was lower in the dimensions of \"Care\" and \"Overprotection\" in the men of the clinical group, indicating lower quality parental care compared to the control group, where the score was higher. A significant difference between the two groups was also revealed in the way they were raised by their fathers. The \"Emotional Type of Parental Bond\" rate was significantly higher in the control group, while the \"Emotional-Free Parental Bond\" rate was significantly higher in the clinical group (p=0.001). Additionally, a statistically significant difference was observed between the two groups with regard to trauma and abuse. The men in the clinical group had higher rates of abuse in all forms of the CTQ (emotional, physical, sexual) compared to the men in the control group (p=0.001, p=0.001, p=0.003). Conclusions: The findings of this research showed that there is a difference in the relationship that men who have used substances develop with their father compared to those who have not. They coincide with the literature on the parental bond and the quality of the bond in proportion to the appearance of use. According to the results, the clinical group of men shows significantly lower rates of care and protection compared to the control group, a fact that is also confirmed by the corresponding studies."],"dc:identifier":["uoadl:3501619","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3501619"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχέση εξαρτημένου από ουσίες άνδρα, με τον πατέρα του"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:42Z"}