{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3585163"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3585163","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μοριακά μονοπάτια ενδομητρίωσης : βιοδείκτες και στοχευμένη θεραπευτική αγωγή : Ανασκόπηση","abstract":"Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, καλοήθης και οιστρογονικά εξαρτώμενη φλεγμονώδης πάθηση, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία έκτοπου ενδομητρικού ιστού εκτός της μήτρας. Συχνές θέσεις εντόπησης της νόσου είναι εντός της πυέλου, πιο συγκεκριμένα στις ωοθήκες και στο περιτόναιο. Αφορά το 10-15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως δυσμηνόρροια, μητρορραγίες, πυελικό άλγος, υπογονιμότητα και δυσπαρεύνια. Λόγω της μεγάλης ποικιλίας των συμπτωμάτων της, αποτελεί πρόκληση για την διάγνωση της και την αντιμετώπιση της. Η διάγνωση της ενδομητρίωσης βασίζεται στο ατομικό αναμνηστικό, στην φυσική εξέταση και στις απεικονιστικές μεθόδους, όπως το υπερηχογράφημα και την μαγνητική τομογραφία. Επιβεβαιώνεται με λαπαροσκόπηση και με ιστολογική επιβεβαίωση. Η παθογένεια της ενδομητρίωσης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Οι κύριες θεωρίες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εμμηνορρυσία, τη μεταπλασία του περιτοναίου, τη μεταφορά ενδομητρικών κυττάρων μέσω της αιματικής ή λεμφικής κυκλοφορίας και τη συμμετοχή των βλαστικών κυττάρων. Οι βιοδείκτες φαίνεται να είναι πολύ χρήσιμοι στη διάγνωση, στη παρακολούθηση και κατανόηση της παθογένειας της νόσου. Βιοδείκτες όπως το CA-125, το HE4, η IL-6, η IL-8 και άλλες κυτταροκίνες, καθώς και τα miRNAs, έχουν ερευνηθεί εκτενώς. Οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες, όπως η IL-6, φαίνεται να έχουν διαγνωστική αξία, ενώ τα miRNAs και οι πρωτεϊνικοί δείκτες αποτελούν για αντικείμενο μελέτης με πολλές υποσχόμενες κατευθύνσεις για το μέλλον. Η θεραπεία της ενδομητρίωσης περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, όπως ορμονικές θεραπείες, για τη μείωση της φλεγμονής και τη διαχείριση των συμπτωμάτων, και χειρουργικές επεμβάσεις για την απομάκρυνση των ενδομητρικών βλαβών. Η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και η χρήση των βιοδεικτών μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της διάγνωσης και της εξατομικευμένης θεραπείας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, έχει γίνει ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών για τα μοριακά μονοπάτια της ενδομητρίωσης και πως σχτίζονται αυτά με την εύρεση βιοδεικτών και στοχευμένης θεραπείας για την νόσο.","abstract_html":"Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, καλοήθης και οιστρογονικά εξαρτώμενη φλεγμονώδης πάθηση, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία έκτοπου ενδομητρικού ιστού εκτός της μήτρας. Συχνές θέσεις εντόπησης της νόσου είναι εντός της πυέλου, πιο συγκεκριμένα στις ωοθήκες και στο περιτόναιο. Αφορά το 10-15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως δυσμηνόρροια, μητρορραγίες, πυελικό άλγος, υπογονιμότητα και δυσπαρεύνια. Λόγω της μεγάλης ποικιλίας των συμπτωμάτων της, αποτελεί πρόκληση για την διάγνωση της και την αντιμετώπιση της. Η διάγνωση της ενδομητρίωσης βασίζεται στο ατομικό αναμνηστικό, στην φυσική εξέταση και στις απεικονιστικές μεθόδους, όπως το υπερηχογράφημα και την μαγνητική τομογραφία. Επιβεβαιώνεται με λαπαροσκόπηση και με ιστολογική επιβεβαίωση. Η παθογένεια της ενδομητρίωσης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Οι κύριες θεωρίες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εμμηνορρυσία, τη μεταπλασία του περιτοναίου, τη μεταφορά ενδομητρικών κυττάρων μέσω της αιματικής ή λεμφικής κυκλοφορίας και τη συμμετοχή των βλαστικών κυττάρων. Οι βιοδείκτες φαίνεται να είναι πολύ χρήσιμοι στη διάγνωση, στη παρακολούθηση και κατανόηση της παθογένειας της νόσου. Βιοδείκτες όπως το CA-125, το HE4, η IL-6, η IL-8 και άλλες κυτταροκίνες, καθώς και τα miRNAs, έχουν ερευνηθεί εκτενώς. Οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες, όπως η IL-6, φαίνεται να έχουν διαγνωστική αξία, ενώ τα miRNAs και οι πρωτεϊνικοί δείκτες αποτελούν για αντικείμενο μελέτης με πολλές υποσχόμενες κατευθύνσεις για το μέλλον. Η θεραπεία της ενδομητρίωσης περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, όπως ορμονικές θεραπείες, για τη μείωση της φλεγμονής και τη διαχείριση των συμπτωμάτων, και χειρουργικές επεμβάσεις για την απομάκρυνση των ενδομητρικών βλαβών. Η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και η χρήση των βιοδεικτών μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της διάγνωσης και της εξατομικευμένης θεραπείας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, έχει γίνει ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών για τα μοριακά μονοπάτια της ενδομητρίωσης και πως σχτίζονται αυτά με την εύρεση βιοδεικτών και στοχευμένης θεραπείας για την νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Χωριανοπούλου Ειρήνη","Chorianopoulou Eirini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:45Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3585163"],"render_values":[{"text":"uoadl:3585163","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3585163","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3585163","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3585163","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Χωριανοπούλου Ειρήνη","Chorianopoulou Eirini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3585163","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3585163"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, καλοήθης και οιστρογονικά εξαρτώμενη φλεγμονώδης πάθηση, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία έκτοπου ενδομητρικού ιστού εκτός της μήτρας. Συχνές θέσεις εντόπησης της νόσου είναι εντός της πυέλου, πιο συγκεκριμένα στις ωοθήκες και στο περιτόναιο. Αφορά το 10-15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως δυσμηνόρροια, μητρορραγίες, πυελικό άλγος, υπογονιμότητα και δυσπαρεύνια. Λόγω της μεγάλης ποικιλίας των συμπτωμάτων της, αποτελεί πρόκληση για την διάγνωση της και την αντιμετώπιση της. Η διάγνωση της ενδομητρίωσης βασίζεται στο ατομικό αναμνηστικό, στην φυσική εξέταση και στις απεικονιστικές μεθόδους, όπως το υπερηχογράφημα και την μαγνητική τομογραφία. Επιβεβαιώνεται με λαπαροσκόπηση και με ιστολογική επιβεβαίωση. Η παθογένεια της ενδομητρίωσης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Οι κύριες θεωρίες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εμμηνορρυσία, τη μεταπλασία του περιτοναίου, τη μεταφορά ενδομητρικών κυττάρων μέσω της αιματικής ή λεμφικής κυκλοφορίας και τη συμμετοχή των βλαστικών κυττάρων. Οι βιοδείκτες φαίνεται να είναι πολύ χρήσιμοι στη διάγνωση, στη παρακολούθηση και κατανόηση της παθογένειας της νόσου. Βιοδείκτες όπως το CA-125, το HE4, η IL-6, η IL-8 και άλλες κυτταροκίνες, καθώς και τα miRNAs, έχουν ερευνηθεί εκτενώς. Οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες, όπως η IL-6, φαίνεται να έχουν διαγνωστική αξία, ενώ τα miRNAs και οι πρωτεϊνικοί δείκτες αποτελούν για αντικείμενο μελέτης με πολλές υποσχόμενες κατευθύνσεις για το μέλλον. Η θεραπεία της ενδομητρίωσης περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, όπως ορμονικές θεραπείες, για τη μείωση της φλεγμονής και τη διαχείριση των συμπτωμάτων, και χειρουργικές επεμβάσεις για την απομάκρυνση των ενδομητρικών βλαβών. Η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και η χρήση των βιοδεικτών μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της διάγνωσης και της εξατομικευμένης θεραπείας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, έχει γίνει ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών για τα μοριακά μονοπάτια της ενδομητρίωσης και πως σχτίζονται αυτά με την εύρεση βιοδεικτών και στοχευμένης θεραπείας για την νόσο.","Endometriosis is a chronic, benign, and estrogen-dependent inflammatory disease characterized by the presence of ectopic endometrial tissue outside the uterus. It most commonly affects the pelvic region, particularly the ovaries and peritoneum. The condition affects 10-15% of women of reproductive age and presents with symptoms such as dysmenorrhea, metrorrhagia, pelvic pain, infertility, and dyspareunia. Due to its diverse clinical manifestations, endometriosis remains a diagnostic and therapeutic challenge. Diagnosis is based on medical history, physical examination, and imaging techniques such as ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI), while definitive confirmation requires laparoscopy and histological analysis. The exact pathogenesis of endometriosis remains unclear, with several theories proposed, including retrograde menstruation, peritoneal metaplasia, vascular or lymphatic dissemination of endometrial cells, and the involvement of stem cells. Biomarkers have shown great potential in the diagnosis, monitoring, and pathophysiological understanding of the disease. Various biomarkers, such as CA-125, HE4, IL-6, IL-8, other cytokines, and miRNAs, have been extensively studied. Inflammatory cytokines like IL-6 demonstrate diagnostic significance, while miRNAs and protein markers represent promising areas of research with potential future clinical applications. The treatment of endometriosis includes pharmacological approaches, primarily hormonal therapies to reduce inflammation and manage symptoms, as well as surgical interventions for the removal of endometrial lesions. The development of targeted therapies, alongside the integration of biomarkers, holds promise for improving diagnostic accuracy and advancing personalized treatment strategies. This dissertation presents a comprehensive review of recent research on the molecular mechanisms of endometriosis, emphasizing their association with the identification of biomarkers and the development of targeted therapies for more effective disease management."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μοριακά μονοπάτια ενδομητρίωσης : βιοδείκτες και στοχευμένη θεραπευτική αγωγή : Ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Χωριανοπούλου Ειρήνη","Chorianopoulou Eirini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ενδομητρίωση είναι μια χρόνια, καλοήθης και οιστρογονικά εξαρτώμενη φλεγμονώδης πάθηση, που χαρακτηρίζεται από την παρουσία έκτοπου ενδομητρικού ιστού εκτός της μήτρας. Συχνές θέσεις εντόπησης της νόσου είναι εντός της πυέλου, πιο συγκεκριμένα στις ωοθήκες και στο περιτόναιο. Αφορά το 10-15% των γυναικών αναπαραγωγικής ηλικίας και εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως δυσμηνόρροια, μητρορραγίες, πυελικό άλγος, υπογονιμότητα και δυσπαρεύνια. Λόγω της μεγάλης ποικιλίας των συμπτωμάτων της, αποτελεί πρόκληση για την διάγνωση της και την αντιμετώπιση της. Η διάγνωση της ενδομητρίωσης βασίζεται στο ατομικό αναμνηστικό, στην φυσική εξέταση και στις απεικονιστικές μεθόδους, όπως το υπερηχογράφημα και την μαγνητική τομογραφία. Επιβεβαιώνεται με λαπαροσκόπηση και με ιστολογική επιβεβαίωση. Η παθογένεια της ενδομητρίωσης δεν έχει διευκρινιστεί πλήρως. Οι κύριες θεωρίες περιλαμβάνουν την παλίνδρομη εμμηνορρυσία, τη μεταπλασία του περιτοναίου, τη μεταφορά ενδομητρικών κυττάρων μέσω της αιματικής ή λεμφικής κυκλοφορίας και τη συμμετοχή των βλαστικών κυττάρων. Οι βιοδείκτες φαίνεται να είναι πολύ χρήσιμοι στη διάγνωση, στη παρακολούθηση και κατανόηση της παθογένειας της νόσου. Βιοδείκτες όπως το CA-125, το HE4, η IL-6, η IL-8 και άλλες κυτταροκίνες, καθώς και τα miRNAs, έχουν ερευνηθεί εκτενώς. Οι φλεγμονώδεις κυτταροκίνες, όπως η IL-6, φαίνεται να έχουν διαγνωστική αξία, ενώ τα miRNAs και οι πρωτεϊνικοί δείκτες αποτελούν για αντικείμενο μελέτης με πολλές υποσχόμενες κατευθύνσεις για το μέλλον. Η θεραπεία της ενδομητρίωσης περιλαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, όπως ορμονικές θεραπείες, για τη μείωση της φλεγμονής και τη διαχείριση των συμπτωμάτων, και χειρουργικές επεμβάσεις για την απομάκρυνση των ενδομητρικών βλαβών. Η ανάπτυξη στοχευμένων θεραπειών και η χρήση των βιοδεικτών μπορούν να συμβάλουν στη βελτίωση της διάγνωσης και της εξατομικευμένης θεραπείας. Στην παρούσα διπλωματική εργασία, έχει γίνει ανασκόπηση των πρόσφατων ερευνών για τα μοριακά μονοπάτια της ενδομητρίωσης και πως σχτίζονται αυτά με την εύρεση βιοδεικτών και στοχευμένης θεραπείας για την νόσο.","Endometriosis is a chronic, benign, and estrogen-dependent inflammatory disease characterized by the presence of ectopic endometrial tissue outside the uterus. It most commonly affects the pelvic region, particularly the ovaries and peritoneum. The condition affects 10-15% of women of reproductive age and presents with symptoms such as dysmenorrhea, metrorrhagia, pelvic pain, infertility, and dyspareunia. Due to its diverse clinical manifestations, endometriosis remains a diagnostic and therapeutic challenge. Diagnosis is based on medical history, physical examination, and imaging techniques such as ultrasound and magnetic resonance imaging (MRI), while definitive confirmation requires laparoscopy and histological analysis. The exact pathogenesis of endometriosis remains unclear, with several theories proposed, including retrograde menstruation, peritoneal metaplasia, vascular or lymphatic dissemination of endometrial cells, and the involvement of stem cells. Biomarkers have shown great potential in the diagnosis, monitoring, and pathophysiological understanding of the disease. Various biomarkers, such as CA-125, HE4, IL-6, IL-8, other cytokines, and miRNAs, have been extensively studied. Inflammatory cytokines like IL-6 demonstrate diagnostic significance, while miRNAs and protein markers represent promising areas of research with potential future clinical applications. The treatment of endometriosis includes pharmacological approaches, primarily hormonal therapies to reduce inflammation and manage symptoms, as well as surgical interventions for the removal of endometrial lesions. The development of targeted therapies, alongside the integration of biomarkers, holds promise for improving diagnostic accuracy and advancing personalized treatment strategies. This dissertation presents a comprehensive review of recent research on the molecular mechanisms of endometriosis, emphasizing their association with the identification of biomarkers and the development of targeted therapies for more effective disease management."],"dc:identifier":["uoadl:3585163","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3585163"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μοριακά μονοπάτια ενδομητρίωσης : βιοδείκτες και στοχευμένη θεραπευτική αγωγή : Ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:45Z"}