{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661288"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661288","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ιστορίες Συμμετοχής τεσσάρων μουσικών στο Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας. Η επίδραση της διδασκαλίας του Γεώργιου Χατζηνίκου.","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τα μουσικά φεστιβάλ ως μη τυπική μορφή μουσικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μελετά το Φεστιβάλ Χόρτου - Μαγνησίας και ειδικότερα τα σεμινάρια του Γεώργιου Χατζηνίκου στο πλαίσιο αυτού, εστιάζοντας στον τρόπο επίδρασης αυτής της εμπειρίας σε πολλαπλές πτυχές της ταυτότητάς των συμμετεχόντων(προσωπική, καλλιτεχνική, επαγγελματική, εκπαιδευτική) εν γένει και της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής τους πορείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία ελάχιστες είναι οι έρευνες που ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές προεκτάσεις των μουσικών φεστιβάλ παρά το μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν. Οι περισσότερες πραγματεύονται τα μουσικά φεστιβάλ ως καταναλωτικό προϊόν με σκοπό την παροχή πληροφοριών για την αναβάθμιση της ποιότητάς τους και την ανάπτυξη των τόπων που τα φιλοξενούν. Λιγότερες τα προσεγγίζουν ως μορφή μουσικής εκπαίδευσης, ενώ άλλες ερευνούν μόνο τα κίνητρα ή τα οφέλη συμμετοχής σε αυτά, εστιάζοντας ωστόσο στον γενικό πληθυσμό. Στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την έντονη παρουσία μουσικών φεστιβάλ, η ερευνητική δραστηριότητα περιορίζεται στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, όπου μελετώνται η επίδρασή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των τόπων υποδοχής και στην προώθηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να παρέχει πλούσια δεδομένα, αξιοποιήσιμα αφενός σε εκπαιδευτικά πλαίσια, στη μεθόδευση της διδασκαλίας του μαθήματος της μουσικής. Αφετέρου, επιδιώκει να παρέχει στους αναγνώστες, είτε πρόκειται για μουσικούς κάθε επιπέδου είτε για ακροατές, την αφορμή να αναστοχαστούν και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τη Μουσική. Η εξέταση της πραγμάτωσης κλασικής μουσικής εκτός του τυπικού πλαισίου των σχολικών και ωδειακών μαθημάτων και των συναυλιακών χώρων παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, ακολουθώντας ένα γενικότερο άνοιγμα της μουσικής εκπαίδευσης στην κοινωνία, μέσω μη τυπικών μορφών μάθησης. Η απουσία των παραπάνω δεδομένων τόσο από την ελληνική όσο και από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης. Σκοπός της έρευνας είναι να αναλυθούν σε βάθος οι ποιότητες του Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας και των σεμιναρίων του Γιώργου Χατζηνίκου, προκειμένου να αναδειχθεί η επίδρασή τους στους συμμετέχοντες, αναφορικά με την αντίληψή τους για τη μουσική, τη σχέση τους με αυτή ως εκπαιδευόμενοι μουσικοί τότε και ως ενεργοί στο χώρο της διδασκαλίας πλέον. Ως θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιήθηκε η θεωρία της εγκαθιδρυμένης μάθησης των Lave & Wenger (1991) - το φεστιβάλ αποτέλεσε την κοινότητα πρακτικής, όπου η μάθηση πραγματωνόταν με νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Για τη διεξαγωγή της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα η μελέτη περίπτωσης. Κύριο εργαλείο συλλογής δεδομένων αποτέλεσε η αφηγηματική συνέντευξη, η οποία επέτρεψε την ανάδυση πλούσιου ερευνητικού υλικού, καθώς οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν σε βάθος τα μαθησιακά και κοινωνικά βιώματά τους μέσα από τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ και μέσω της διδασκαλίας του Γ. Χατζηνίκου. Η τριγωνοποίηση επιτεύχθηκε με την αξιοποίηση αρχειακού υλικού και τεκμηρίων που προσκόμισαν οι συμμετέχοντες στην ερευνήτρια. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πως το Φεστιβάλ Χόρτου απευθύνεται τόσο σε ειδήμονες όσο και στο αμύητο κοινό και επιδιώκει μέσα από τις πρακτικές του να φέρει τους νέους της Ελλάδας και του εξωτερικού σε έναν γόνιμο πολιτιστικό διάλογο. Διαφάνηκε επιπλέον η σύνδεση της μουσικής με τον εαυτό.. Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση της μουσικής ως όλον μέσα από μια βιωματική διαδικασία παρείχε στους συμμετέχοντες εφόδια και κίνητρο για την ατομική προσπάθεια αναζήτησης του εαυτού τους, οδηγώντας τους σε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Μία ακόμη θεματική που αναδύθηκε αφορούσε τη σύνδεση της μουσικής με τη σχέση με τους άλλους. Η ομαδική δράση σε όλες τις δραστηριότητες του σεμιναρίου δημιουργούσε ανάμεσα στους μουσικούς αφενός την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, καλλιεργούσε αφετέρου και επικοινωνιακές μουσικές δεξιότητες στη σχέση τους με το ακροατήριο. Έγινε τέλος φανερή η σύνδεση της φύσης και της μικρής κοινωνίας με την αντίληψη και την πραγμάτωση της μουσικής, καθώς εναρμονίστηκαν οι καθημερινές μουσικές πρακτικές δραστηριότητες με την ροή της καθημερινής ζωής στη φύση, απελευθερώνοντας συναισθήματα ασφάλειας και αποδέσμευσης από τους περιορισμούς της ζωής στα αστικά κέντρα. Τα πορίσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για προεκτάσεις στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσαρμοσμένες οι πρακτικές διδασκαλίας που αναδύονται και να εξεταστεί η αποτελεσματικότητά τους σε τυπικά εκπαιδευτικά πλαίσια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η συνεξέταση των παραπάνω μεθόδων με την ανάπτυξη μουσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, οι οποίες αποτελούν βασικούς στόχους του προγράμματος σπουδών του μαθήματος της μουσικής.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τα μουσικά φεστιβάλ ως μη τυπική μορφή μουσικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μελετά το Φεστιβάλ Χόρτου - Μαγνησίας και ειδικότερα τα σεμινάρια του Γεώργιου Χατζηνίκου στο πλαίσιο αυτού, εστιάζοντας στον τρόπο επίδρασης αυτής της εμπειρίας σε πολλαπλές πτυχές της ταυτότητάς των συμμετεχόντων(προσωπική, καλλιτεχνική, επαγγελματική, εκπαιδευτική) εν γένει και της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής τους πορείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία ελάχιστες είναι οι έρευνες που ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές προεκτάσεις των μουσικών φεστιβάλ παρά το μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν. Οι περισσότερες πραγματεύονται τα μουσικά φεστιβάλ ως καταναλωτικό προϊόν με σκοπό την παροχή πληροφοριών για την αναβάθμιση της ποιότητάς τους και την ανάπτυξη των τόπων που τα φιλοξενούν. Λιγότερες τα προσεγγίζουν ως μορφή μουσικής εκπαίδευσης, ενώ άλλες ερευνούν μόνο τα κίνητρα ή τα οφέλη συμμετοχής σε αυτά, εστιάζοντας ωστόσο στον γενικό πληθυσμό. Στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την έντονη παρουσία μουσικών φεστιβάλ, η ερευνητική δραστηριότητα περιορίζεται στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, όπου μελετώνται η επίδρασή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των τόπων υποδοχής και στην προώθηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να παρέχει πλούσια δεδομένα, αξιοποιήσιμα αφενός σε εκπαιδευτικά πλαίσια, στη μεθόδευση της διδασκαλίας του μαθήματος της μουσικής. Αφετέρου, επιδιώκει να παρέχει στους αναγνώστες, είτε πρόκειται για μουσικούς κάθε επιπέδου είτε για ακροατές, την αφορμή να αναστοχαστούν και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τη Μουσική. Η εξέταση της πραγμάτωσης κλασικής μουσικής εκτός του τυπικού πλαισίου των σχολικών και ωδειακών μαθημάτων και των συναυλιακών χώρων παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, ακολουθώντας ένα γενικότερο άνοιγμα της μουσικής εκπαίδευσης στην κοινωνία, μέσω μη τυπικών μορφών μάθησης. Η απουσία των παραπάνω δεδομένων τόσο από την ελληνική όσο και από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης. Σκοπός της έρευνας είναι να αναλυθούν σε βάθος οι ποιότητες του Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας και των σεμιναρίων του Γιώργου Χατζηνίκου, προκειμένου να αναδειχθεί η επίδρασή τους στους συμμετέχοντες, αναφορικά με την αντίληψή τους για τη μουσική, τη σχέση τους με αυτή ως εκπαιδευόμενοι μουσικοί τότε και ως ενεργοί στο χώρο της διδασκαλίας πλέον. Ως θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιήθηκε η θεωρία της εγκαθιδρυμένης μάθησης των Lave &amp; Wenger (1991) - το φεστιβάλ αποτέλεσε την κοινότητα πρακτικής, όπου η μάθηση πραγματωνόταν με νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Για τη διεξαγωγή της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα η μελέτη περίπτωσης. Κύριο εργαλείο συλλογής δεδομένων αποτέλεσε η αφηγηματική συνέντευξη, η οποία επέτρεψε την ανάδυση πλούσιου ερευνητικού υλικού, καθώς οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν σε βάθος τα μαθησιακά και κοινωνικά βιώματά τους μέσα από τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ και μέσω της διδασκαλίας του Γ. Χατζηνίκου. Η τριγωνοποίηση επιτεύχθηκε με την αξιοποίηση αρχειακού υλικού και τεκμηρίων που προσκόμισαν οι συμμετέχοντες στην ερευνήτρια. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πως το Φεστιβάλ Χόρτου απευθύνεται τόσο σε ειδήμονες όσο και στο αμύητο κοινό και επιδιώκει μέσα από τις πρακτικές του να φέρει τους νέους της Ελλάδας και του εξωτερικού σε έναν γόνιμο πολιτιστικό διάλογο. Διαφάνηκε επιπλέον η σύνδεση της μουσικής με τον εαυτό.. Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση της μουσικής ως όλον μέσα από μια βιωματική διαδικασία παρείχε στους συμμετέχοντες εφόδια και κίνητρο για την ατομική προσπάθεια αναζήτησης του εαυτού τους, οδηγώντας τους σε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Μία ακόμη θεματική που αναδύθηκε αφορούσε τη σύνδεση της μουσικής με τη σχέση με τους άλλους. Η ομαδική δράση σε όλες τις δραστηριότητες του σεμιναρίου δημιουργούσε ανάμεσα στους μουσικούς αφενός την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, καλλιεργούσε αφετέρου και επικοινωνιακές μουσικές δεξιότητες στη σχέση τους με το ακροατήριο. Έγινε τέλος φανερή η σύνδεση της φύσης και της μικρής κοινωνίας με την αντίληψη και την πραγμάτωση της μουσικής, καθώς εναρμονίστηκαν οι καθημερινές μουσικές πρακτικές δραστηριότητες με την ροή της καθημερινής ζωής στη φύση, απελευθερώνοντας συναισθήματα ασφάλειας και αποδέσμευσης από τους περιορισμούς της ζωής στα αστικά κέντρα. Τα πορίσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για προεκτάσεις στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσαρμοσμένες οι πρακτικές διδασκαλίας που αναδύονται και να εξεταστεί η αποτελεσματικότητά τους σε τυπικά εκπαιδευτικά πλαίσια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η συνεξέταση των παραπάνω μεθόδων με την ανάπτυξη μουσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, οι οποίες αποτελούν βασικούς στόχους του προγράμματος σπουδών του μαθήματος της μουσικής.","abstract_has_math":false,"creators":["Ακριβοπούλου Σεμίνα","Akrivopoulou Semina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661288"],"render_values":[{"text":"uoadl:3661288","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661288","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661288","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3661288","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ακριβοπούλου Σεμίνα","Akrivopoulou Semina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661288"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τα μουσικά φεστιβάλ ως μη τυπική μορφή μουσικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μελετά το Φεστιβάλ Χόρτου - Μαγνησίας και ειδικότερα τα σεμινάρια του Γεώργιου Χατζηνίκου στο πλαίσιο αυτού, εστιάζοντας στον τρόπο επίδρασης αυτής της εμπειρίας σε πολλαπλές πτυχές της ταυτότητάς των συμμετεχόντων(προσωπική, καλλιτεχνική, επαγγελματική, εκπαιδευτική) εν γένει και της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής τους πορείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία ελάχιστες είναι οι έρευνες που ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές προεκτάσεις των μουσικών φεστιβάλ παρά το μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν. Οι περισσότερες πραγματεύονται τα μουσικά φεστιβάλ ως καταναλωτικό προϊόν με σκοπό την παροχή πληροφοριών για την αναβάθμιση της ποιότητάς τους και την ανάπτυξη των τόπων που τα φιλοξενούν. Λιγότερες τα προσεγγίζουν ως μορφή μουσικής εκπαίδευσης, ενώ άλλες ερευνούν μόνο τα κίνητρα ή τα οφέλη συμμετοχής σε αυτά, εστιάζοντας ωστόσο στον γενικό πληθυσμό. Στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την έντονη παρουσία μουσικών φεστιβάλ, η ερευνητική δραστηριότητα περιορίζεται στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, όπου μελετώνται η επίδρασή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των τόπων υποδοχής και στην προώθηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να παρέχει πλούσια δεδομένα, αξιοποιήσιμα αφενός σε εκπαιδευτικά πλαίσια, στη μεθόδευση της διδασκαλίας του μαθήματος της μουσικής. Αφετέρου, επιδιώκει να παρέχει στους αναγνώστες, είτε πρόκειται για μουσικούς κάθε επιπέδου είτε για ακροατές, την αφορμή να αναστοχαστούν και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τη Μουσική. Η εξέταση της πραγμάτωσης κλασικής μουσικής εκτός του τυπικού πλαισίου των σχολικών και ωδειακών μαθημάτων και των συναυλιακών χώρων παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, ακολουθώντας ένα γενικότερο άνοιγμα της μουσικής εκπαίδευσης στην κοινωνία, μέσω μη τυπικών μορφών μάθησης. Η απουσία των παραπάνω δεδομένων τόσο από την ελληνική όσο και από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης. Σκοπός της έρευνας είναι να αναλυθούν σε βάθος οι ποιότητες του Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας και των σεμιναρίων του Γιώργου Χατζηνίκου, προκειμένου να αναδειχθεί η επίδρασή τους στους συμμετέχοντες, αναφορικά με την αντίληψή τους για τη μουσική, τη σχέση τους με αυτή ως εκπαιδευόμενοι μουσικοί τότε και ως ενεργοί στο χώρο της διδασκαλίας πλέον. Ως θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιήθηκε η θεωρία της εγκαθιδρυμένης μάθησης των Lave & Wenger (1991) - το φεστιβάλ αποτέλεσε την κοινότητα πρακτικής, όπου η μάθηση πραγματωνόταν με νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Για τη διεξαγωγή της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα η μελέτη περίπτωσης. Κύριο εργαλείο συλλογής δεδομένων αποτέλεσε η αφηγηματική συνέντευξη, η οποία επέτρεψε την ανάδυση πλούσιου ερευνητικού υλικού, καθώς οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν σε βάθος τα μαθησιακά και κοινωνικά βιώματά τους μέσα από τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ και μέσω της διδασκαλίας του Γ. Χατζηνίκου. Η τριγωνοποίηση επιτεύχθηκε με την αξιοποίηση αρχειακού υλικού και τεκμηρίων που προσκόμισαν οι συμμετέχοντες στην ερευνήτρια. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πως το Φεστιβάλ Χόρτου απευθύνεται τόσο σε ειδήμονες όσο και στο αμύητο κοινό και επιδιώκει μέσα από τις πρακτικές του να φέρει τους νέους της Ελλάδας και του εξωτερικού σε έναν γόνιμο πολιτιστικό διάλογο. Διαφάνηκε επιπλέον η σύνδεση της μουσικής με τον εαυτό.. Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση της μουσικής ως όλον μέσα από μια βιωματική διαδικασία παρείχε στους συμμετέχοντες εφόδια και κίνητρο για την ατομική προσπάθεια αναζήτησης του εαυτού τους, οδηγώντας τους σε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Μία ακόμη θεματική που αναδύθηκε αφορούσε τη σύνδεση της μουσικής με τη σχέση με τους άλλους. Η ομαδική δράση σε όλες τις δραστηριότητες του σεμιναρίου δημιουργούσε ανάμεσα στους μουσικούς αφενός την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, καλλιεργούσε αφετέρου και επικοινωνιακές μουσικές δεξιότητες στη σχέση τους με το ακροατήριο. Έγινε τέλος φανερή η σύνδεση της φύσης και της μικρής κοινωνίας με την αντίληψη και την πραγμάτωση της μουσικής, καθώς εναρμονίστηκαν οι καθημερινές μουσικές πρακτικές δραστηριότητες με την ροή της καθημερινής ζωής στη φύση, απελευθερώνοντας συναισθήματα ασφάλειας και αποδέσμευσης από τους περιορισμούς της ζωής στα αστικά κέντρα. Τα πορίσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για προεκτάσεις στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσαρμοσμένες οι πρακτικές διδασκαλίας που αναδύονται και να εξεταστεί η αποτελεσματικότητά τους σε τυπικά εκπαιδευτικά πλαίσια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η συνεξέταση των παραπάνω μεθόδων με την ανάπτυξη μουσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, οι οποίες αποτελούν βασικούς στόχους του προγράμματος σπουδών του μαθήματος της μουσικής.","This thesis examines music festivals as a non-formal form of music education. Specifically, it focuses on the Horto Festival in Magnesia, and particularly the seminars conducted by Giorgos Hadjinikos within its framework. The study explores the impact of this experience on multiple aspects of the participants' identity (personal, artistic, professional, and educational) as well as on their artistic and educational trajectory. In international literature, there are very few studies addressing the educational dimensions of music festivals, despite their significant research interest. Most studies treat music festivals as consumer products, aiming to provide information for improving their quality and enhancing the development of the hosting locations. Fewer studies approach them as a form of music education, while others examine only the motivations or benefits of participation, focusing primarily on the general population. In Greece, despite the strong presence of music festivals, research activity is largely confined to theses, which typically explore their impact on the sustainable development of host locations and the promotion of intangible cultural heritage. This study aspires to provide valuable data that can be utilized both in educational contexts, particularly in the structuring of music teaching, and as a means of encouraging musicians of all levels and listeners alike to reflect on and redefine their relationship with music. The study of classical music practices outside the formal settings of schools, conservatories, and concert venues is of great interest, aligning with a broader movement toward integrating music education into society through non-formal learning methods. The absence of such data from both Greek and international literature underscores the significance and necessity of this research. The aim of the study is to analyze in depth the qualities of the Horto Festival and Giorgos Hadjinikos’ seminars, highlighting their impact on participants regarding their perception of music and their relationship with it—both as student musicians at the time and as active educators today. The theoretical framework is based on Lave and Wenger’s (1991) theory of situated learning, wherein the festival is conceptualized as a community of practice where learning occurs through legitimate peripheral participation. A qualitative methodology was employed for this research, specifically a case study approach. The primary data collection tool was the narrative interview, which allowed for the emergence of rich research material as participants recounted their learning and social experiences through their involvement in the festival and their engagement with Giorgos Hadjinikos' teaching. Triangulation was achieved through the use of archival materials and documents provided by the participants to the researcher. The collected data were analyzed using thematic analysis. The findings revealed that the Horto Festival appeals both to experts and to the uninitiated public, aiming to foster a fruitful cultural dialogue among young people from Greece and abroad through its practices. Furthermore, the connection between music and the self, became evident. Specifically, approaching music as a holistic experience through an immersive process provided participants with tools and motivation for personal self-exploration, leading to a journey of self-definition. Another key theme that emerged was the connection between music and interpersonal relationships. The collaborative nature of all seminar activities fostered a sense of belonging among musicians while also cultivating their communicative musical skills in relation to the audience. Finally, the connection between nature, the small local community, and musical perception and practice became apparent, as daily musical activities harmonized with the natural flow of life, generating feelings of security and liberation from the constraints of urban life. The conclusions of this research can serve as a basis for further exploration in the field of music education. The teaching practices identified in this study could be adapted and implemented in formal educational settings, and their effectiveness examined. It would be particularly interesting to explore these methods in relation to the development of musical and communicative skills, which are fundamental objectives of the music education curriculum."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ιστορίες Συμμετοχής τεσσάρων μουσικών στο Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας. Η επίδραση της διδασκαλίας του Γεώργιου Χατζηνίκου."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ακριβοπούλου Σεμίνα","Akrivopoulou Semina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εξετάζει τα μουσικά φεστιβάλ ως μη τυπική μορφή μουσικής εκπαίδευσης. Συγκεκριμένα, μελετά το Φεστιβάλ Χόρτου - Μαγνησίας και ειδικότερα τα σεμινάρια του Γεώργιου Χατζηνίκου στο πλαίσιο αυτού, εστιάζοντας στον τρόπο επίδρασης αυτής της εμπειρίας σε πολλαπλές πτυχές της ταυτότητάς των συμμετεχόντων(προσωπική, καλλιτεχνική, επαγγελματική, εκπαιδευτική) εν γένει και της καλλιτεχνικής και εκπαιδευτικής τους πορείας. Στη διεθνή βιβλιογραφία ελάχιστες είναι οι έρευνες που ασχολούνται με τις εκπαιδευτικές προεκτάσεις των μουσικών φεστιβάλ παρά το μεγάλο ερευνητικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν. Οι περισσότερες πραγματεύονται τα μουσικά φεστιβάλ ως καταναλωτικό προϊόν με σκοπό την παροχή πληροφοριών για την αναβάθμιση της ποιότητάς τους και την ανάπτυξη των τόπων που τα φιλοξενούν. Λιγότερες τα προσεγγίζουν ως μορφή μουσικής εκπαίδευσης, ενώ άλλες ερευνούν μόνο τα κίνητρα ή τα οφέλη συμμετοχής σε αυτά, εστιάζοντας ωστόσο στον γενικό πληθυσμό. Στην ελληνική πραγματικότητα, παρά την έντονη παρουσία μουσικών φεστιβάλ, η ερευνητική δραστηριότητα περιορίζεται στα πλαίσια διπλωματικών εργασιών, όπου μελετώνται η επίδρασή τους στη βιώσιμη ανάπτυξη των τόπων υποδοχής και στην προώθηση της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς. Η παρούσα έρευνα φιλοδοξεί να παρέχει πλούσια δεδομένα, αξιοποιήσιμα αφενός σε εκπαιδευτικά πλαίσια, στη μεθόδευση της διδασκαλίας του μαθήματος της μουσικής. Αφετέρου, επιδιώκει να παρέχει στους αναγνώστες, είτε πρόκειται για μουσικούς κάθε επιπέδου είτε για ακροατές, την αφορμή να αναστοχαστούν και να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με τη Μουσική. Η εξέταση της πραγμάτωσης κλασικής μουσικής εκτός του τυπικού πλαισίου των σχολικών και ωδειακών μαθημάτων και των συναυλιακών χώρων παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, ακολουθώντας ένα γενικότερο άνοιγμα της μουσικής εκπαίδευσης στην κοινωνία, μέσω μη τυπικών μορφών μάθησης. Η απουσία των παραπάνω δεδομένων τόσο από την ελληνική όσο και από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία επιβεβαιώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της παρούσας μελέτης. Σκοπός της έρευνας είναι να αναλυθούν σε βάθος οι ποιότητες του Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας και των σεμιναρίων του Γιώργου Χατζηνίκου, προκειμένου να αναδειχθεί η επίδρασή τους στους συμμετέχοντες, αναφορικά με την αντίληψή τους για τη μουσική, τη σχέση τους με αυτή ως εκπαιδευόμενοι μουσικοί τότε και ως ενεργοί στο χώρο της διδασκαλίας πλέον. Ως θεωρητικό πλαίσιο αξιοποιήθηκε η θεωρία της εγκαθιδρυμένης μάθησης των Lave & Wenger (1991) - το φεστιβάλ αποτέλεσε την κοινότητα πρακτικής, όπου η μάθηση πραγματωνόταν με νόμιμη περιφερειακή συμμετοχή. Για τη διεξαγωγή της έρευνας αξιοποιήθηκε η ποιοτική μεθοδολογία και συγκεκριμένα η μελέτη περίπτωσης. Κύριο εργαλείο συλλογής δεδομένων αποτέλεσε η αφηγηματική συνέντευξη, η οποία επέτρεψε την ανάδυση πλούσιου ερευνητικού υλικού, καθώς οι συμμετέχοντες αφηγήθηκαν σε βάθος τα μαθησιακά και κοινωνικά βιώματά τους μέσα από τη συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ και μέσω της διδασκαλίας του Γ. Χατζηνίκου. Η τριγωνοποίηση επιτεύχθηκε με την αξιοποίηση αρχειακού υλικού και τεκμηρίων που προσκόμισαν οι συμμετέχοντες στην ερευνήτρια. Το ερευνητικό υλικό αναλύθηκε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν πως το Φεστιβάλ Χόρτου απευθύνεται τόσο σε ειδήμονες όσο και στο αμύητο κοινό και επιδιώκει μέσα από τις πρακτικές του να φέρει τους νέους της Ελλάδας και του εξωτερικού σε έναν γόνιμο πολιτιστικό διάλογο. Διαφάνηκε επιπλέον η σύνδεση της μουσικής με τον εαυτό.. Συγκεκριμένα, η αντιμετώπιση της μουσικής ως όλον μέσα από μια βιωματική διαδικασία παρείχε στους συμμετέχοντες εφόδια και κίνητρο για την ατομική προσπάθεια αναζήτησης του εαυτού τους, οδηγώντας τους σε μια διαδικασία αυτοπροσδιορισμού. Μία ακόμη θεματική που αναδύθηκε αφορούσε τη σύνδεση της μουσικής με τη σχέση με τους άλλους. Η ομαδική δράση σε όλες τις δραστηριότητες του σεμιναρίου δημιουργούσε ανάμεσα στους μουσικούς αφενός την αίσθηση του ανήκειν σε μια ομάδα, καλλιεργούσε αφετέρου και επικοινωνιακές μουσικές δεξιότητες στη σχέση τους με το ακροατήριο. Έγινε τέλος φανερή η σύνδεση της φύσης και της μικρής κοινωνίας με την αντίληψη και την πραγμάτωση της μουσικής, καθώς εναρμονίστηκαν οι καθημερινές μουσικές πρακτικές δραστηριότητες με την ροή της καθημερινής ζωής στη φύση, απελευθερώνοντας συναισθήματα ασφάλειας και αποδέσμευσης από τους περιορισμούς της ζωής στα αστικά κέντρα. Τα πορίσματα της παρούσας έρευνας μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για προεκτάσεις στον τομέα της μουσικής εκπαίδευσης. Θα μπορούσαν να εφαρμοστούν προσαρμοσμένες οι πρακτικές διδασκαλίας που αναδύονται και να εξεταστεί η αποτελεσματικότητά τους σε τυπικά εκπαιδευτικά πλαίσια. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον θα παρουσίαζε η συνεξέταση των παραπάνω μεθόδων με την ανάπτυξη μουσικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, οι οποίες αποτελούν βασικούς στόχους του προγράμματος σπουδών του μαθήματος της μουσικής.","This thesis examines music festivals as a non-formal form of music education. Specifically, it focuses on the Horto Festival in Magnesia, and particularly the seminars conducted by Giorgos Hadjinikos within its framework. The study explores the impact of this experience on multiple aspects of the participants' identity (personal, artistic, professional, and educational) as well as on their artistic and educational trajectory. In international literature, there are very few studies addressing the educational dimensions of music festivals, despite their significant research interest. Most studies treat music festivals as consumer products, aiming to provide information for improving their quality and enhancing the development of the hosting locations. Fewer studies approach them as a form of music education, while others examine only the motivations or benefits of participation, focusing primarily on the general population. In Greece, despite the strong presence of music festivals, research activity is largely confined to theses, which typically explore their impact on the sustainable development of host locations and the promotion of intangible cultural heritage. This study aspires to provide valuable data that can be utilized both in educational contexts, particularly in the structuring of music teaching, and as a means of encouraging musicians of all levels and listeners alike to reflect on and redefine their relationship with music. The study of classical music practices outside the formal settings of schools, conservatories, and concert venues is of great interest, aligning with a broader movement toward integrating music education into society through non-formal learning methods. The absence of such data from both Greek and international literature underscores the significance and necessity of this research. The aim of the study is to analyze in depth the qualities of the Horto Festival and Giorgos Hadjinikos’ seminars, highlighting their impact on participants regarding their perception of music and their relationship with it—both as student musicians at the time and as active educators today. The theoretical framework is based on Lave and Wenger’s (1991) theory of situated learning, wherein the festival is conceptualized as a community of practice where learning occurs through legitimate peripheral participation. A qualitative methodology was employed for this research, specifically a case study approach. The primary data collection tool was the narrative interview, which allowed for the emergence of rich research material as participants recounted their learning and social experiences through their involvement in the festival and their engagement with Giorgos Hadjinikos' teaching. Triangulation was achieved through the use of archival materials and documents provided by the participants to the researcher. The collected data were analyzed using thematic analysis. The findings revealed that the Horto Festival appeals both to experts and to the uninitiated public, aiming to foster a fruitful cultural dialogue among young people from Greece and abroad through its practices. Furthermore, the connection between music and the self, became evident. Specifically, approaching music as a holistic experience through an immersive process provided participants with tools and motivation for personal self-exploration, leading to a journey of self-definition. Another key theme that emerged was the connection between music and interpersonal relationships. The collaborative nature of all seminar activities fostered a sense of belonging among musicians while also cultivating their communicative musical skills in relation to the audience. Finally, the connection between nature, the small local community, and musical perception and practice became apparent, as daily musical activities harmonized with the natural flow of life, generating feelings of security and liberation from the constraints of urban life. The conclusions of this research can serve as a basis for further exploration in the field of music education. The teaching practices identified in this study could be adapted and implemented in formal educational settings, and their effectiveness examined. It would be particularly interesting to explore these methods in relation to the development of musical and communicative skills, which are fundamental objectives of the music education curriculum."],"dc:identifier":["uoadl:3661288","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661288"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Ιστορίες Συμμετοχής τεσσάρων μουσικών στο Φεστιβάλ Χόρτου- Μαγνησίας. Η επίδραση της διδασκαλίας του Γεώργιου Χατζηνίκου."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z"}