{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661718"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661718","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα","abstract":"Το έργο του Μένη Κουμανταρέα αποτελεί μέχρι σήμερα ένα (σχετικά) απάτητο μονοπάτι της ελληνικής μεταπολεμικής πεζογραφίας. Η παρούσα εργασία με τίτλο «Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα» εξετάζει τη θεματική της αυτοκαταστροφής σε επιλεγμένους χαρακτήρες από τη δεύτερη φάση της συγγραφικής πορείας του Κουμανταρέα, βάσει της μελέτης δύο έργων του συγκεκριμένα: της «Βιοτεχνίας Υαλικών» (1975) και των «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε πέντε πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες των βιβλίων αυτών: από τη «Βιοτεχνία Υαλικών» (1975) ερευνάται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Βλάσης και Μπέμπα Ταντή, ενώ από τα «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981) μπαίνουν στο μικροσκόπιο οι γυναικείοι χαρακτήρες «Στρατηγίνα», Ευδοκία και «Εβραία». Κοινός παρονομαστής τους αποτελεί το γεγονός ότι έχουν διαφύγει την εσωτερική (και μη) επανάσταση που πραγματοποιείται στα χρόνια της πρώτης νιότης (σε αντίθεση με τους χαρακτήρες από την πρώτη συγγραφική περίοδο του Μένη Κουμανταρέα), και έρχονται αντιμέτωποι με τις όποιες ελλείψεις έχουν σημειωθεί μέσα στα φαινομενικά ανέφελα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Η έρευνα βασίζεται στη μέθοδο του Vladimir Propp, που εδώ είναι προσαρμοσμένη για τη μελέτη της αυτοκαταστροφής. Μέσα από στάδια όπως η Αρχική Κατάσταση, η Φυγή ή οι Φήμες, η Κρίση και η Αυτοκαταστροφή, αποτυπώνεται η διαδρομή των ηρώων προς την οριστική κατάρρευση. Η εργασία υποστηρίζει πως οι χαρακτήρες αυτοί, λόγω της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν ή να επαναστατήσουν, οδηγούνται είτε σε φυσική είτε σε ψυχική εξόντωση. Μέσα τις αποτυχημένες επαναστάσεις των ηρώων αυτών και την ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή τους, αναδεικνύεται επίσης η κοινωνική κριτική του συγγραφέα για την Ελλάδα της Χούντας και της Μεταπολίτευσης.","abstract_html":"Το έργο του Μένη Κουμανταρέα αποτελεί μέχρι σήμερα ένα (σχετικά) απάτητο μονοπάτι της ελληνικής μεταπολεμικής πεζογραφίας. Η παρούσα εργασία με τίτλο «Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα» εξετάζει τη θεματική της αυτοκαταστροφής σε επιλεγμένους χαρακτήρες από τη δεύτερη φάση της συγγραφικής πορείας του Κουμανταρέα, βάσει της μελέτης δύο έργων του συγκεκριμένα: της «Βιοτεχνίας Υαλικών» (1975) και των «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε πέντε πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες των βιβλίων αυτών: από τη «Βιοτεχνία Υαλικών» (1975) ερευνάται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Βλάσης και Μπέμπα Ταντή, ενώ από τα «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981) μπαίνουν στο μικροσκόπιο οι γυναικείοι χαρακτήρες «Στρατηγίνα», Ευδοκία και «Εβραία». Κοινός παρονομαστής τους αποτελεί το γεγονός ότι έχουν διαφύγει την εσωτερική (και μη) επανάσταση που πραγματοποιείται στα χρόνια της πρώτης νιότης (σε αντίθεση με τους χαρακτήρες από την πρώτη συγγραφική περίοδο του Μένη Κουμανταρέα), και έρχονται αντιμέτωποι με τις όποιες ελλείψεις έχουν σημειωθεί μέσα στα φαινομενικά ανέφελα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Η έρευνα βασίζεται στη μέθοδο του Vladimir Propp, που εδώ είναι προσαρμοσμένη για τη μελέτη της αυτοκαταστροφής. Μέσα από στάδια όπως η Αρχική Κατάσταση, η Φυγή ή οι Φήμες, η Κρίση και η Αυτοκαταστροφή, αποτυπώνεται η διαδρομή των ηρώων προς την οριστική κατάρρευση. Η εργασία υποστηρίζει πως οι χαρακτήρες αυτοί, λόγω της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν ή να επαναστατήσουν, οδηγούνται είτε σε φυσική είτε σε ψυχική εξόντωση. Μέσα τις αποτυχημένες επαναστάσεις των ηρώων αυτών και την ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή τους, αναδεικνύεται επίσης η κοινωνική κριτική του συγγραφέα για την Ελλάδα της Χούντας και της Μεταπολίτευσης.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπίτσικα Κωνσταντίνα-Βασιλική","Bitsika Konstantina-Vasiliki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z","subjects":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661718"],"render_values":[{"text":"uoadl:3661718","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661718","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661718","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3661718","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπίτσικα Κωνσταντίνα-Βασιλική","Bitsika Konstantina-Vasiliki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661718"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το έργο του Μένη Κουμανταρέα αποτελεί μέχρι σήμερα ένα (σχετικά) απάτητο μονοπάτι της ελληνικής μεταπολεμικής πεζογραφίας. Η παρούσα εργασία με τίτλο «Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα» εξετάζει τη θεματική της αυτοκαταστροφής σε επιλεγμένους χαρακτήρες από τη δεύτερη φάση της συγγραφικής πορείας του Κουμανταρέα, βάσει της μελέτης δύο έργων του συγκεκριμένα: της «Βιοτεχνίας Υαλικών» (1975) και των «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε πέντε πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες των βιβλίων αυτών: από τη «Βιοτεχνία Υαλικών» (1975) ερευνάται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Βλάσης και Μπέμπα Ταντή, ενώ από τα «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981) μπαίνουν στο μικροσκόπιο οι γυναικείοι χαρακτήρες «Στρατηγίνα», Ευδοκία και «Εβραία». Κοινός παρονομαστής τους αποτελεί το γεγονός ότι έχουν διαφύγει την εσωτερική (και μη) επανάσταση που πραγματοποιείται στα χρόνια της πρώτης νιότης (σε αντίθεση με τους χαρακτήρες από την πρώτη συγγραφική περίοδο του Μένη Κουμανταρέα), και έρχονται αντιμέτωποι με τις όποιες ελλείψεις έχουν σημειωθεί μέσα στα φαινομενικά ανέφελα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Η έρευνα βασίζεται στη μέθοδο του Vladimir Propp, που εδώ είναι προσαρμοσμένη για τη μελέτη της αυτοκαταστροφής. Μέσα από στάδια όπως η Αρχική Κατάσταση, η Φυγή ή οι Φήμες, η Κρίση και η Αυτοκαταστροφή, αποτυπώνεται η διαδρομή των ηρώων προς την οριστική κατάρρευση. Η εργασία υποστηρίζει πως οι χαρακτήρες αυτοί, λόγω της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν ή να επαναστατήσουν, οδηγούνται είτε σε φυσική είτε σε ψυχική εξόντωση. Μέσα τις αποτυχημένες επαναστάσεις των ηρώων αυτών και την ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή τους, αναδεικνύεται επίσης η κοινωνική κριτική του συγγραφέα για την Ελλάδα της Χούντας και της Μεταπολίτευσης.","The work of Menis Koumantareas remains, to this day, a (relatively) unexplored path within Greek post-war literature. This thesis, titled “Five Faces Burning: The Method of Self-Destruction in Characters of Menis Koumantareas”, examines the theme of self-destruction in selected characters from the second phase of Koumantareas’ literary career, based specifically on two of his works: Glass Factory (1975) and Seraphim and Cherubim (1981). The analysis focuses on five central characters from these books: from Glass Factory, the main couple Vlassis and Beba Tanti are studied, while from Seraphim and Cherubim the female characters \"Strategina\", Evdokia, and the \"Jewish Woman\" come under the microscope. What they all share is that they have evaded the internal (and external) revolution typically experienced in early youth (in contrast to the characters from Koumantareas’ first writing period), and are later confronted with the voids that have emerged during the seemingly untroubled years of adult life. The research is based on the method of Vladimir Propp, which is here adapted to study self-destruction. Through stages such as the Initial Situation, Flight or Rumors, Crisis, and Self-Destruction, the trajectory of the characters toward definitive collapse is traced. The thesis argues that, due to their inability to adapt or truly rebel, these characters are ultimately led to either physical or psychological annihilation. Through the failed revolutions and total self-destruction of these characters, Koumantareas’ social critique of Junta-era and post-Junta Greece is also brought to light."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπίτσικα Κωνσταντίνα-Βασιλική","Bitsika Konstantina-Vasiliki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το έργο του Μένη Κουμανταρέα αποτελεί μέχρι σήμερα ένα (σχετικά) απάτητο μονοπάτι της ελληνικής μεταπολεμικής πεζογραφίας. Η παρούσα εργασία με τίτλο «Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα» εξετάζει τη θεματική της αυτοκαταστροφής σε επιλεγμένους χαρακτήρες από τη δεύτερη φάση της συγγραφικής πορείας του Κουμανταρέα, βάσει της μελέτης δύο έργων του συγκεκριμένα: της «Βιοτεχνίας Υαλικών» (1975) και των «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981). Η ανάλυση επικεντρώνεται σε πέντε πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες των βιβλίων αυτών: από τη «Βιοτεχνία Υαλικών» (1975) ερευνάται το πρωταγωνιστικό ζευγάρι Βλάσης και Μπέμπα Ταντή, ενώ από τα «Σεραφείμ και Χερουβείμ» (1981) μπαίνουν στο μικροσκόπιο οι γυναικείοι χαρακτήρες «Στρατηγίνα», Ευδοκία και «Εβραία». Κοινός παρονομαστής τους αποτελεί το γεγονός ότι έχουν διαφύγει την εσωτερική (και μη) επανάσταση που πραγματοποιείται στα χρόνια της πρώτης νιότης (σε αντίθεση με τους χαρακτήρες από την πρώτη συγγραφική περίοδο του Μένη Κουμανταρέα), και έρχονται αντιμέτωποι με τις όποιες ελλείψεις έχουν σημειωθεί μέσα στα φαινομενικά ανέφελα χρόνια της ενήλικης ζωής τους. Η έρευνα βασίζεται στη μέθοδο του Vladimir Propp, που εδώ είναι προσαρμοσμένη για τη μελέτη της αυτοκαταστροφής. Μέσα από στάδια όπως η Αρχική Κατάσταση, η Φυγή ή οι Φήμες, η Κρίση και η Αυτοκαταστροφή, αποτυπώνεται η διαδρομή των ηρώων προς την οριστική κατάρρευση. Η εργασία υποστηρίζει πως οι χαρακτήρες αυτοί, λόγω της αδυναμίας τους να προσαρμοστούν ή να επαναστατήσουν, οδηγούνται είτε σε φυσική είτε σε ψυχική εξόντωση. Μέσα τις αποτυχημένες επαναστάσεις των ηρώων αυτών και την ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή τους, αναδεικνύεται επίσης η κοινωνική κριτική του συγγραφέα για την Ελλάδα της Χούντας και της Μεταπολίτευσης.","The work of Menis Koumantareas remains, to this day, a (relatively) unexplored path within Greek post-war literature. This thesis, titled “Five Faces Burning: The Method of Self-Destruction in Characters of Menis Koumantareas”, examines the theme of self-destruction in selected characters from the second phase of Koumantareas’ literary career, based specifically on two of his works: Glass Factory (1975) and Seraphim and Cherubim (1981). The analysis focuses on five central characters from these books: from Glass Factory, the main couple Vlassis and Beba Tanti are studied, while from Seraphim and Cherubim the female characters \"Strategina\", Evdokia, and the \"Jewish Woman\" come under the microscope. What they all share is that they have evaded the internal (and external) revolution typically experienced in early youth (in contrast to the characters from Koumantareas’ first writing period), and are later confronted with the voids that have emerged during the seemingly untroubled years of adult life. The research is based on the method of Vladimir Propp, which is here adapted to study self-destruction. Through stages such as the Initial Situation, Flight or Rumors, Crisis, and Self-Destruction, the trajectory of the characters toward definitive collapse is traced. The thesis argues that, due to their inability to adapt or truly rebel, these characters are ultimately led to either physical or psychological annihilation. Through the failed revolutions and total self-destruction of these characters, Koumantareas’ social critique of Junta-era and post-Junta Greece is also brought to light."],"dc:identifier":["uoadl:3661718","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661718"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Κοινωνικές, Πολιτικές και Οικονομικές επιστήμες","Social, Political and Economic sciences"],"dc:title":["Πέντε πρόσωπα καίγονται: Η μέθοδος της αυτοκαταστροφής σε χαρακτήρες του Μένη Κουμανταρέα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z"}