{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661794"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3661794","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η έννοια του “Κρατήματος” στην Εικαστική Θεραπεία - Art Therapy","abstract":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια του \"κρατήματος\" (holding), όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον D.W. Winnicott (1965), στην εικαστική ψυχοθεραπεία. Ο βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το \"κράτημα\" εφαρμόζεται στην εικαστική θεραπεία και πώς ενισχύει την θεραπευτική διαδικασία, δημιουργώντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον για τους/τις θεραπευόμενους/ες. Στο πρώτο μέρος, η εργασία περιλαμβάνει μια εκτενή θεωρητική πλαισίωση, η οποία αναλύει τη σύνδεση μεταξύ της ψυχανάλυσης, της τέχνης και της θεραπευτικής διαδικασίας. Παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη της εικαστικής ψυχοθεραπείας, με ιδιαίτερη αναφορά στην τριγωνική θεωρία, που περιγράφει τη δυναμική σχέση μεταξύ του/της θεραπευτή/τριας, του/της θεραπευόμενου/ης και του καλλιτεχνικού έργου. Η τέχνη αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης, το οποίο διευκολύνει την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την επεξεργασία εσωτερικών συγκρούσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται η εμπειρική έρευνα που βασίζεται σε συνεντεύξεις με επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές και ψυχοθεραπεύτριες που εφαρμόζουν την εικαστική θεραπεία. Οι συνεντεύξεις εστιάζουν στο πώς το \"κράτημα\" διαμορφώνει τη θεραπευτική διαδικασία και πώς η τέχνη λειτουργεί ως μέσο για την ενίσχυση της συναισθηματικής ασφάλειας των θεραπευόμενων. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 15 επαγγελματίες εικαστικής θεραπείας, οι οποίοι εργάζονται σε διαφορετικά πλαίσια. Οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν εμπειρία με ποικίλες διαταραχές, όπως κατάθλιψη, οριακή διαταραχή προσωπικότητας, άγχος, σχιζοφρένεια και άνοια. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Το πρωτόκολλο συνέντευξης περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την αντίληψη των συμμετεχόντων για την έννοια του \"κρατήματος\" και τον ρόλο του στην εικαστική θεραπεία. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι το \"κράτημα\" στην εικαστική θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των θεραπευόμενων, καθώς τους/τις επιτρέπει να εκφράζουν ελεύθερα συναισθήματα και σκέψεις που συχνά δεν μπορούν να διατυπωθούν λεκτικά, μέσω των καλλιτεχνικών τους δημιουργιών. Η τέχνη λειτουργεί ως συμβολικός δίαυλος, επιτρέποντας την εξωτερίκευση βαθύτερων συναισθημάτων, όπως ο φόβος, ο θυμός ή η λύπη, μέσα από χρώματα, σχήματα και υφές, χωρίς την ανάγκη λεκτικής επεξεργασίας. Η δημιουργική διαδικασία διευκολύνει την προβολή εσωτερικών εμπειριών και την επεξεργασία τραυματικών γεγονότων με έναν ασφαλή και μη απειλητικό τρόπο, καθώς η τέχνη παρέχει έναν χώρο όπου οι θεραπευόμενοι/ες μπορούν να αναπαραστήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις εμπειρίες τους, σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο \"κρατήματος\", όπου η παρουσία και η καθοδήγηση του/της θεραπευτή/τριας παρέχουν την απαραίτητη αίσθηση ασφάλειας και υποστήριξης, διευκολύνοντας την αυθεντική έκφραση και την ενδυνάμωση των θεραπευόμενων. Το \"κράτημα\", σύμφωνα με τους/τις θεραπευτές/τριες, επιτυγχάνεται τόσο μέσω της διαπροσωπικής σχέσης, όσο και μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της δημιουργίας ενός σταθερού και ασφαλούς θεραπευτικού πλαισίου, όπου οι θεραπευόμενοι/ες αισθάνονται αποδεκτοί/ές και προστατευμένοι/ες. Αυτό το περιβάλλον, σε συνδυασμό με τη χρήση της τέχνης ως συμβολικού μέσου έκφρασης, επιτρέπει την εξωτερίκευση και την επεξεργασία δύσκολων συναισθημάτων και ασυνείδητων συγκρούσεων με έναν μη απειλητικό και δημιουργικό τρόπο.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια του &quot;κρατήματος&quot; (holding), όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον D.W. Winnicott (1965), στην εικαστική ψυχοθεραπεία. Ο βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το &quot;κράτημα&quot; εφαρμόζεται στην εικαστική θεραπεία και πώς ενισχύει την θεραπευτική διαδικασία, δημιουργώντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον για τους/τις θεραπευόμενους/ες. Στο πρώτο μέρος, η εργασία περιλαμβάνει μια εκτενή θεωρητική πλαισίωση, η οποία αναλύει τη σύνδεση μεταξύ της ψυχανάλυσης, της τέχνης και της θεραπευτικής διαδικασίας. Παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη της εικαστικής ψυχοθεραπείας, με ιδιαίτερη αναφορά στην τριγωνική θεωρία, που περιγράφει τη δυναμική σχέση μεταξύ του/της θεραπευτή/τριας, του/της θεραπευόμενου/ης και του καλλιτεχνικού έργου. Η τέχνη αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης, το οποίο διευκολύνει την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την επεξεργασία εσωτερικών συγκρούσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται η εμπειρική έρευνα που βασίζεται σε συνεντεύξεις με επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές και ψυχοθεραπεύτριες που εφαρμόζουν την εικαστική θεραπεία. Οι συνεντεύξεις εστιάζουν στο πώς το &quot;κράτημα&quot; διαμορφώνει τη θεραπευτική διαδικασία και πώς η τέχνη λειτουργεί ως μέσο για την ενίσχυση της συναισθηματικής ασφάλειας των θεραπευόμενων. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 15 επαγγελματίες εικαστικής θεραπείας, οι οποίοι εργάζονται σε διαφορετικά πλαίσια. Οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν εμπειρία με ποικίλες διαταραχές, όπως κατάθλιψη, οριακή διαταραχή προσωπικότητας, άγχος, σχιζοφρένεια και άνοια. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Το πρωτόκολλο συνέντευξης περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την αντίληψη των συμμετεχόντων για την έννοια του &quot;κρατήματος&quot; και τον ρόλο του στην εικαστική θεραπεία. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι το &quot;κράτημα&quot; στην εικαστική θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των θεραπευόμενων, καθώς τους/τις επιτρέπει να εκφράζουν ελεύθερα συναισθήματα και σκέψεις που συχνά δεν μπορούν να διατυπωθούν λεκτικά, μέσω των καλλιτεχνικών τους δημιουργιών. Η τέχνη λειτουργεί ως συμβολικός δίαυλος, επιτρέποντας την εξωτερίκευση βαθύτερων συναισθημάτων, όπως ο φόβος, ο θυμός ή η λύπη, μέσα από χρώματα, σχήματα και υφές, χωρίς την ανάγκη λεκτικής επεξεργασίας. Η δημιουργική διαδικασία διευκολύνει την προβολή εσωτερικών εμπειριών και την επεξεργασία τραυματικών γεγονότων με έναν ασφαλή και μη απειλητικό τρόπο, καθώς η τέχνη παρέχει έναν χώρο όπου οι θεραπευόμενοι/ες μπορούν να αναπαραστήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις εμπειρίες τους, σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο &quot;κρατήματος&quot;, όπου η παρουσία και η καθοδήγηση του/της θεραπευτή/τριας παρέχουν την απαραίτητη αίσθηση ασφάλειας και υποστήριξης, διευκολύνοντας την αυθεντική έκφραση και την ενδυνάμωση των θεραπευόμενων. Το &quot;κράτημα&quot;, σύμφωνα με τους/τις θεραπευτές/τριες, επιτυγχάνεται τόσο μέσω της διαπροσωπικής σχέσης, όσο και μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της δημιουργίας ενός σταθερού και ασφαλούς θεραπευτικού πλαισίου, όπου οι θεραπευόμενοι/ες αισθάνονται αποδεκτοί/ές και προστατευμένοι/ες. Αυτό το περιβάλλον, σε συνδυασμό με τη χρήση της τέχνης ως συμβολικού μέσου έκφρασης, επιτρέπει την εξωτερίκευση και την επεξεργασία δύσκολων συναισθημάτων και ασυνείδητων συγκρούσεων με έναν μη απειλητικό και δημιουργικό τρόπο.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαλιβέρου Ελισάβετ","Saliverou Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z","subjects":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661794"],"render_values":[{"text":"uoadl:3661794","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661794","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661794","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3661794","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαλιβέρου Ελισάβετ","Saliverou Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3661794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661794"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια του \"κρατήματος\" (holding), όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον D.W. Winnicott (1965), στην εικαστική ψυχοθεραπεία. Ο βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το \"κράτημα\" εφαρμόζεται στην εικαστική θεραπεία και πώς ενισχύει την θεραπευτική διαδικασία, δημιουργώντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον για τους/τις θεραπευόμενους/ες. Στο πρώτο μέρος, η εργασία περιλαμβάνει μια εκτενή θεωρητική πλαισίωση, η οποία αναλύει τη σύνδεση μεταξύ της ψυχανάλυσης, της τέχνης και της θεραπευτικής διαδικασίας. Παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη της εικαστικής ψυχοθεραπείας, με ιδιαίτερη αναφορά στην τριγωνική θεωρία, που περιγράφει τη δυναμική σχέση μεταξύ του/της θεραπευτή/τριας, του/της θεραπευόμενου/ης και του καλλιτεχνικού έργου. Η τέχνη αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης, το οποίο διευκολύνει την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την επεξεργασία εσωτερικών συγκρούσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται η εμπειρική έρευνα που βασίζεται σε συνεντεύξεις με επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές και ψυχοθεραπεύτριες που εφαρμόζουν την εικαστική θεραπεία. Οι συνεντεύξεις εστιάζουν στο πώς το \"κράτημα\" διαμορφώνει τη θεραπευτική διαδικασία και πώς η τέχνη λειτουργεί ως μέσο για την ενίσχυση της συναισθηματικής ασφάλειας των θεραπευόμενων. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 15 επαγγελματίες εικαστικής θεραπείας, οι οποίοι εργάζονται σε διαφορετικά πλαίσια. Οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν εμπειρία με ποικίλες διαταραχές, όπως κατάθλιψη, οριακή διαταραχή προσωπικότητας, άγχος, σχιζοφρένεια και άνοια. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Το πρωτόκολλο συνέντευξης περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την αντίληψη των συμμετεχόντων για την έννοια του \"κρατήματος\" και τον ρόλο του στην εικαστική θεραπεία. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι το \"κράτημα\" στην εικαστική θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των θεραπευόμενων, καθώς τους/τις επιτρέπει να εκφράζουν ελεύθερα συναισθήματα και σκέψεις που συχνά δεν μπορούν να διατυπωθούν λεκτικά, μέσω των καλλιτεχνικών τους δημιουργιών. Η τέχνη λειτουργεί ως συμβολικός δίαυλος, επιτρέποντας την εξωτερίκευση βαθύτερων συναισθημάτων, όπως ο φόβος, ο θυμός ή η λύπη, μέσα από χρώματα, σχήματα και υφές, χωρίς την ανάγκη λεκτικής επεξεργασίας. Η δημιουργική διαδικασία διευκολύνει την προβολή εσωτερικών εμπειριών και την επεξεργασία τραυματικών γεγονότων με έναν ασφαλή και μη απειλητικό τρόπο, καθώς η τέχνη παρέχει έναν χώρο όπου οι θεραπευόμενοι/ες μπορούν να αναπαραστήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις εμπειρίες τους, σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο \"κρατήματος\", όπου η παρουσία και η καθοδήγηση του/της θεραπευτή/τριας παρέχουν την απαραίτητη αίσθηση ασφάλειας και υποστήριξης, διευκολύνοντας την αυθεντική έκφραση και την ενδυνάμωση των θεραπευόμενων. Το \"κράτημα\", σύμφωνα με τους/τις θεραπευτές/τριες, επιτυγχάνεται τόσο μέσω της διαπροσωπικής σχέσης, όσο και μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της δημιουργίας ενός σταθερού και ασφαλούς θεραπευτικού πλαισίου, όπου οι θεραπευόμενοι/ες αισθάνονται αποδεκτοί/ές και προστατευμένοι/ες. Αυτό το περιβάλλον, σε συνδυασμό με τη χρήση της τέχνης ως συμβολικού μέσου έκφρασης, επιτρέπει την εξωτερίκευση και την επεξεργασία δύσκολων συναισθημάτων και ασυνείδητων συγκρούσεων με έναν μη απειλητικό και δημιουργικό τρόπο.","This study examines the concept of \"holding,\" as developed by D.W. Winnicott (1965), in the context of art therapy. The primary objective of the research is to explore how \"holding\" is applied in art therapy and how it enhances the therapeutic process by creating a safe and supportive environment for clients. In the first part, the study includes an extensive theoretical framework that analyzes the connection between psychoanalysis, art, and the therapeutic process. It outlines the historical development of art therapy, with particular reference to the triangular theory, which describes the dynamic relationship between the therapist, the client, and the artwork. Art is recognized as an independent medium of communication and expression, facilitating access to the unconscious and the resolution of internal conflicts. The second part presents empirical research based on interviews with professional art therapists. These interviews focus on how \"holding\" shapes the therapeutic process and how art functions as a tool to enhance the emotional security of clients. The research sample included 15 professional art therapists working in various settings. Participants had experience with diverse disorders, such as depression, borderline personality disorder, anxiety, schizophrenia, and dementia. Data were collected through semi-structured interviews. The interview protocol included questions about the participants' perceptions of the concept of \"holding\" and its role in art therapy. The findings indicate that \"holding\" in art therapy is vital for supporting clients, allowing them to freely express emotions and thoughts that are often difficult to articulate verbally through their artistic creations. Art functions as a symbolic channel, enabling the externalization of deeper emotions such as fear, anger, or sadness through colors, shapes, and textures without requiring verbal processing. The creative process facilitates the projection of internal experiences and the processing of traumatic events in a safe and non-threatening manner. Art provides a space where clients can represent and renegotiate their experiences within a therapeutic framework of \"holding.\" In this framework, the therapist's presence and guidance offer the necessary sense of safety and support, fostering authentic expression and empowerment for the clients. According to the therapists, \"holding\" is achieved both through the interpersonal relationship and through artistic creation within a stable and secure therapeutic environment where clients feel accepted and protected. This environment, combined with the use of art as a symbolic means of expression, enables the externalization and processing of difficult emotions and unconscious conflicts in a non-threatening and creative way. Keywords: holding, art therapy, psychoanalysis, psychological characteristics, therapeutic framework"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η έννοια του “Κρατήματος” στην Εικαστική Θεραπεία - Art Therapy"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαλιβέρου Ελισάβετ","Saliverou Elisavet"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία εξετάζει την έννοια του \"κρατήματος\" (holding), όπως αυτή αναπτύχθηκε από τον D.W. Winnicott (1965), στην εικαστική ψυχοθεραπεία. Ο βασικός στόχος της έρευνας είναι η διερεύνηση του τρόπου με τον οποίο το \"κράτημα\" εφαρμόζεται στην εικαστική θεραπεία και πώς ενισχύει την θεραπευτική διαδικασία, δημιουργώντας ένα ασφαλές και υποστηρικτικό περιβάλλον για τους/τις θεραπευόμενους/ες. Στο πρώτο μέρος, η εργασία περιλαμβάνει μια εκτενή θεωρητική πλαισίωση, η οποία αναλύει τη σύνδεση μεταξύ της ψυχανάλυσης, της τέχνης και της θεραπευτικής διαδικασίας. Παρουσιάζεται η ιστορική εξέλιξη της εικαστικής ψυχοθεραπείας, με ιδιαίτερη αναφορά στην τριγωνική θεωρία, που περιγράφει τη δυναμική σχέση μεταξύ του/της θεραπευτή/τριας, του/της θεραπευόμενου/ης και του καλλιτεχνικού έργου. Η τέχνη αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο μέσο επικοινωνίας και έκφρασης, το οποίο διευκολύνει την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την επεξεργασία εσωτερικών συγκρούσεων. Στο δεύτερο μέρος, παρουσιάζεται η εμπειρική έρευνα που βασίζεται σε συνεντεύξεις με επαγγελματίες ψυχοθεραπευτές και ψυχοθεραπεύτριες που εφαρμόζουν την εικαστική θεραπεία. Οι συνεντεύξεις εστιάζουν στο πώς το \"κράτημα\" διαμορφώνει τη θεραπευτική διαδικασία και πώς η τέχνη λειτουργεί ως μέσο για την ενίσχυση της συναισθηματικής ασφάλειας των θεραπευόμενων. Το δείγμα της έρευνας περιλάμβανε 15 επαγγελματίες εικαστικής θεραπείας, οι οποίοι εργάζονται σε διαφορετικά πλαίσια. Οι συμμετέχοντες/ουσες είχαν εμπειρία με ποικίλες διαταραχές, όπως κατάθλιψη, οριακή διαταραχή προσωπικότητας, άγχος, σχιζοφρένεια και άνοια. Η συλλογή δεδομένων έγινε μέσω ημιδομημένων συνεντεύξεων. Το πρωτόκολλο συνέντευξης περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με την αντίληψη των συμμετεχόντων για την έννοια του \"κρατήματος\" και τον ρόλο του στην εικαστική θεραπεία. Τα ευρήματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι το \"κράτημα\" στην εικαστική θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για την υποστήριξη των θεραπευόμενων, καθώς τους/τις επιτρέπει να εκφράζουν ελεύθερα συναισθήματα και σκέψεις που συχνά δεν μπορούν να διατυπωθούν λεκτικά, μέσω των καλλιτεχνικών τους δημιουργιών. Η τέχνη λειτουργεί ως συμβολικός δίαυλος, επιτρέποντας την εξωτερίκευση βαθύτερων συναισθημάτων, όπως ο φόβος, ο θυμός ή η λύπη, μέσα από χρώματα, σχήματα και υφές, χωρίς την ανάγκη λεκτικής επεξεργασίας. Η δημιουργική διαδικασία διευκολύνει την προβολή εσωτερικών εμπειριών και την επεξεργασία τραυματικών γεγονότων με έναν ασφαλή και μη απειλητικό τρόπο, καθώς η τέχνη παρέχει έναν χώρο όπου οι θεραπευόμενοι/ες μπορούν να αναπαραστήσουν και να αναδιαπραγματευτούν τις εμπειρίες τους, σε ένα θεραπευτικό πλαίσιο \"κρατήματος\", όπου η παρουσία και η καθοδήγηση του/της θεραπευτή/τριας παρέχουν την απαραίτητη αίσθηση ασφάλειας και υποστήριξης, διευκολύνοντας την αυθεντική έκφραση και την ενδυνάμωση των θεραπευόμενων. Το \"κράτημα\", σύμφωνα με τους/τις θεραπευτές/τριες, επιτυγχάνεται τόσο μέσω της διαπροσωπικής σχέσης, όσο και μέσω της καλλιτεχνικής δημιουργίας και της δημιουργίας ενός σταθερού και ασφαλούς θεραπευτικού πλαισίου, όπου οι θεραπευόμενοι/ες αισθάνονται αποδεκτοί/ές και προστατευμένοι/ες. Αυτό το περιβάλλον, σε συνδυασμό με τη χρήση της τέχνης ως συμβολικού μέσου έκφρασης, επιτρέπει την εξωτερίκευση και την επεξεργασία δύσκολων συναισθημάτων και ασυνείδητων συγκρούσεων με έναν μη απειλητικό και δημιουργικό τρόπο.","This study examines the concept of \"holding,\" as developed by D.W. Winnicott (1965), in the context of art therapy. The primary objective of the research is to explore how \"holding\" is applied in art therapy and how it enhances the therapeutic process by creating a safe and supportive environment for clients. In the first part, the study includes an extensive theoretical framework that analyzes the connection between psychoanalysis, art, and the therapeutic process. It outlines the historical development of art therapy, with particular reference to the triangular theory, which describes the dynamic relationship between the therapist, the client, and the artwork. Art is recognized as an independent medium of communication and expression, facilitating access to the unconscious and the resolution of internal conflicts. The second part presents empirical research based on interviews with professional art therapists. These interviews focus on how \"holding\" shapes the therapeutic process and how art functions as a tool to enhance the emotional security of clients. The research sample included 15 professional art therapists working in various settings. Participants had experience with diverse disorders, such as depression, borderline personality disorder, anxiety, schizophrenia, and dementia. Data were collected through semi-structured interviews. The interview protocol included questions about the participants' perceptions of the concept of \"holding\" and its role in art therapy. The findings indicate that \"holding\" in art therapy is vital for supporting clients, allowing them to freely express emotions and thoughts that are often difficult to articulate verbally through their artistic creations. Art functions as a symbolic channel, enabling the externalization of deeper emotions such as fear, anger, or sadness through colors, shapes, and textures without requiring verbal processing. The creative process facilitates the projection of internal experiences and the processing of traumatic events in a safe and non-threatening manner. Art provides a space where clients can represent and renegotiate their experiences within a therapeutic framework of \"holding.\" In this framework, the therapist's presence and guidance offer the necessary sense of safety and support, fostering authentic expression and empowerment for the clients. According to the therapists, \"holding\" is achieved both through the interpersonal relationship and through artistic creation within a stable and secure therapeutic environment where clients feel accepted and protected. This environment, combined with the use of art as a symbolic means of expression, enables the externalization and processing of difficult emotions and unconscious conflicts in a non-threatening and creative way. Keywords: holding, art therapy, psychoanalysis, psychological characteristics, therapeutic framework"],"dc:identifier":["uoadl:3661794","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3661794"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Φιλοσοφία- Ψυχολογία","Philosophy - Psychology"],"dc:title":["Η έννοια του “Κρατήματος” στην Εικαστική Θεραπεία - Art Therapy"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:47Z"}