{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:3866209"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:3866209","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Καρδιοαγγειακή αποκατάσταση σε ασθενείς με υπέρταση","abstract":"Η Αρτηριακή Υπέρταση (ΑΥ) αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου και συνιστά ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, παρά τη συνεχή πρόοδο και βελτίωση των φαρμακευτικών θεραπευτικών επιλογών. Η αναζήτηση ολοκληρωμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων κρίνεται αναγκαία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου και των επιπλοκών της. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης ως ολοκληρωμένης παρέμβασης στη διαχείριση της Αρτηριακής Υπέρτασης, εστιάζοντας στη φυσιολογία της πάθησης, στις κλινικές εκβάσεις και στις σύγχρονες θεραπευτικές στρατηγικές. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε έγκριτες βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) και σε επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες των οργανισμών AHA, ESC και WHO, για την περίοδο 2000–2024. Επιλέχθηκαν 63 σχετικές μελέτες και μετα-αναλύσεις, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους και αποτέλεσαν υλικό προς επεξεργασία. Αποτελέσματα: Η εφαρμογή ενός προγράμματος Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης σε ασθενείς με Αρτηριακή Υπέρταση οδήγησε σε ελάττωση της Συστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 5–10 mmHg και της Διαστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 3–6 mmHg, συνοδευόμενη από βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας και μείωση των δεικτών φλεγμονής. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνητότητας, όπως τεκμηριώνεται από δεδομένα μεγάλων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Η Καρδιοαγγειακή Αποκατάσταση συνιστά μια πολυπαραγοντική θεραπευτική προσέγγιση με σημαντικό όφελος στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η συστηματική ένταξή της στα καθιερωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα δύναται να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της καρδιαγγειακής πρόγνωσης σε υπερτασικούς ασθενείς.","abstract_html":"Η Αρτηριακή Υπέρταση (ΑΥ) αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου και συνιστά ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, παρά τη συνεχή πρόοδο και βελτίωση των φαρμακευτικών θεραπευτικών επιλογών. Η αναζήτηση ολοκληρωμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων κρίνεται αναγκαία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου και των επιπλοκών της. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης ως ολοκληρωμένης παρέμβασης στη διαχείριση της Αρτηριακής Υπέρτασης, εστιάζοντας στη φυσιολογία της πάθησης, στις κλινικές εκβάσεις και στις σύγχρονες θεραπευτικές στρατηγικές. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε έγκριτες βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) και σε επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες των οργανισμών AHA, ESC και WHO, για την περίοδο 2000–2024. Επιλέχθηκαν 63 σχετικές μελέτες και μετα-αναλύσεις, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους και αποτέλεσαν υλικό προς επεξεργασία. Αποτελέσματα: Η εφαρμογή ενός προγράμματος Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης σε ασθενείς με Αρτηριακή Υπέρταση οδήγησε σε ελάττωση της Συστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 5–10 mmHg και της Διαστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 3–6 mmHg, συνοδευόμενη από βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας και μείωση των δεικτών φλεγμονής. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνητότητας, όπως τεκμηριώνεται από δεδομένα μεγάλων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Η Καρδιοαγγειακή Αποκατάσταση συνιστά μια πολυπαραγοντική θεραπευτική προσέγγιση με σημαντικό όφελος στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η συστηματική ένταξή της στα καθιερωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα δύναται να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της καρδιαγγειακής πρόγνωσης σε υπερτασικούς ασθενείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμου Γεωργία","Dimou Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:49Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3866209"],"render_values":[{"text":"uoadl:3866209","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3866209","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3866209","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A3866209","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμου Γεωργία","Dimou Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:3866209","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3866209"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Αρτηριακή Υπέρταση (ΑΥ) αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου και συνιστά ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, παρά τη συνεχή πρόοδο και βελτίωση των φαρμακευτικών θεραπευτικών επιλογών. Η αναζήτηση ολοκληρωμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων κρίνεται αναγκαία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου και των επιπλοκών της. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης ως ολοκληρωμένης παρέμβασης στη διαχείριση της Αρτηριακής Υπέρτασης, εστιάζοντας στη φυσιολογία της πάθησης, στις κλινικές εκβάσεις και στις σύγχρονες θεραπευτικές στρατηγικές. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε έγκριτες βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) και σε επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες των οργανισμών AHA, ESC και WHO, για την περίοδο 2000–2024. Επιλέχθηκαν 63 σχετικές μελέτες και μετα-αναλύσεις, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους και αποτέλεσαν υλικό προς επεξεργασία. Αποτελέσματα: Η εφαρμογή ενός προγράμματος Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης σε ασθενείς με Αρτηριακή Υπέρταση οδήγησε σε ελάττωση της Συστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 5–10 mmHg και της Διαστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 3–6 mmHg, συνοδευόμενη από βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας και μείωση των δεικτών φλεγμονής. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνητότητας, όπως τεκμηριώνεται από δεδομένα μεγάλων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Η Καρδιοαγγειακή Αποκατάσταση συνιστά μια πολυπαραγοντική θεραπευτική προσέγγιση με σημαντικό όφελος στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η συστηματική ένταξή της στα καθιερωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα δύναται να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της καρδιαγγειακής πρόγνωσης σε υπερτασικούς ασθενείς.","Arterial hypertension constitutes one of the most significant modifiable risk factors for cardiovascular disease and remains partially uncontrolled worldwide despite advances in pharmacological therapy. The search for integrated therapeutic interventions is deemed essential for the more effective management of the disease and its complications. The aim of this study was to investigate the role of cardiovascular rehabilitation as a comprehensive intervention in the management of arterial hypertension, focusing on physiological mechanisms, clinical outcomes, and modern therapeutic strategies. Material and Methods: A literature review was conducted using reputable scientific databases (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) and official guidelines from AHA, ESC, and WHO, covering the period from 2000 to 2024. A total of 63 relevant studies and meta-analyses were selected and evaluated based on their validity and reliability, and constituted the material for analysis. Results: The implementation of a Cardiac Rehabilitation program in patients with arterial hypertension led to a reduction in Systolic Blood Pressure by 5–10 mmHg and in Diastolic Blood Pressure by 3–6 mmHg, accompanied by improvement in endothelial function and reduction in inflammatory markers. Additionally, a significant decrease in cardiovascular mortality was recorded, as documented in large clinical trials. Conclusions: Cardiac Rehabilitation constitutes a comprehensive therapeutic approach with substantial benefits in the regulation of arterial blood pressure. Its systematic integration into standard therapeutic protocols may significantly contribute to improved cardiovascular prognosis in hypertensive patients."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Καρδιοαγγειακή αποκατάσταση σε ασθενείς με υπέρταση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμου Γεωργία","Dimou Georgia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η Αρτηριακή Υπέρταση (ΑΥ) αποτελεί έναν εκ των σημαντικότερων τροποποιήσιμων παραγόντων κινδύνου για την εκδήλωση καρδιαγγειακής νόσου και συνιστά ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας, παρά τη συνεχή πρόοδο και βελτίωση των φαρμακευτικών θεραπευτικών επιλογών. Η αναζήτηση ολοκληρωμένων θεραπευτικών παρεμβάσεων κρίνεται αναγκαία για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της νόσου και των επιπλοκών της. Σκοπός της παρούσας εργασίας ήταν η διερεύνηση του ρόλου της Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης ως ολοκληρωμένης παρέμβασης στη διαχείριση της Αρτηριακής Υπέρτασης, εστιάζοντας στη φυσιολογία της πάθησης, στις κλινικές εκβάσεις και στις σύγχρονες θεραπευτικές στρατηγικές. Υλικό και μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε βιβλιογραφική ανασκόπηση σε έγκριτες βάσεις δεδομένων (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) και σε επίσημες κατευθυντήριες οδηγίες των οργανισμών AHA, ESC και WHO, για την περίοδο 2000–2024. Επιλέχθηκαν 63 σχετικές μελέτες και μετα-αναλύσεις, οι οποίες αξιολογήθηκαν ως προς την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους και αποτέλεσαν υλικό προς επεξεργασία. Αποτελέσματα: Η εφαρμογή ενός προγράμματος Καρδιοαγγειακής Αποκατάστασης σε ασθενείς με Αρτηριακή Υπέρταση οδήγησε σε ελάττωση της Συστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 5–10 mmHg και της Διαστολικής Αρτηριακής Πίεσης κατά 3–6 mmHg, συνοδευόμενη από βελτίωση της ενδοθηλιακής λειτουργίας και μείωση των δεικτών φλεγμονής. Παράλληλα, καταγράφηκε σημαντική μείωση της καρδιαγγειακής θνητότητας, όπως τεκμηριώνεται από δεδομένα μεγάλων κλινικών μελετών. Συμπεράσματα: Η Καρδιοαγγειακή Αποκατάσταση συνιστά μια πολυπαραγοντική θεραπευτική προσέγγιση με σημαντικό όφελος στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Η συστηματική ένταξή της στα καθιερωμένα θεραπευτικά πρωτόκολλα δύναται να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της καρδιαγγειακής πρόγνωσης σε υπερτασικούς ασθενείς.","Arterial hypertension constitutes one of the most significant modifiable risk factors for cardiovascular disease and remains partially uncontrolled worldwide despite advances in pharmacological therapy. The search for integrated therapeutic interventions is deemed essential for the more effective management of the disease and its complications. The aim of this study was to investigate the role of cardiovascular rehabilitation as a comprehensive intervention in the management of arterial hypertension, focusing on physiological mechanisms, clinical outcomes, and modern therapeutic strategies. Material and Methods: A literature review was conducted using reputable scientific databases (PubMed, Cochrane Library, CINAHL, CENTRAL, Google Scholar) and official guidelines from AHA, ESC, and WHO, covering the period from 2000 to 2024. A total of 63 relevant studies and meta-analyses were selected and evaluated based on their validity and reliability, and constituted the material for analysis. Results: The implementation of a Cardiac Rehabilitation program in patients with arterial hypertension led to a reduction in Systolic Blood Pressure by 5–10 mmHg and in Diastolic Blood Pressure by 3–6 mmHg, accompanied by improvement in endothelial function and reduction in inflammatory markers. Additionally, a significant decrease in cardiovascular mortality was recorded, as documented in large clinical trials. Conclusions: Cardiac Rehabilitation constitutes a comprehensive therapeutic approach with substantial benefits in the regulation of arterial blood pressure. Its systematic integration into standard therapeutic protocols may significantly contribute to improved cardiovascular prognosis in hypertensive patients."],"dc:identifier":["uoadl:3866209","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/3866209"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Καρδιοαγγειακή αποκατάσταση σε ασθενείς με υπέρταση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:49Z"}