{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5294979"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5294979","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, πρακτικές ενέσιμης χρήσης και λοιμώδη νοσήματα σε μετανάστες χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών","abstract":"Εισαγωγή: Οι Χρήστες Ενέσιμων Ναρκωτικών (ΧΕΝ) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Ορισμένες υποομάδες, όπως οι μετανάστες ΧΕΝ, είναι ακόμα πιο ευάλωτες εξαιτίας εμποδίων πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικού αποκλεισμού. Παρόλα αυτά, οι διαθέσιμες έρευνες για αυτόν τον πληθυσμό είναι περιορισμένες. Σκοπός: Η αποτύπωση των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών, της πρόσβασης σε υπηρεσίες μείωσης της βλάβης και σε έλεγχο για λοιμώδη νοσήματα, των πρακτικών ενέσιμης χρήσης και του επιπολασμού της λοίμωξης HIV σε μετανάστες ΧΕΝ και η σύγκριση σε σχέση με Έλληνες ΧΕΝ. Υλικό-Μέθοδοi: Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα των προγραμμάτων «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» (2012-2013) και «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ HIV-HCV» (2018-2020) που πραγματοποιήθηκαν σε ΧΕΝ στην Αθήνα (Ν=4273 μοναδικοί συμμετέχοντες). Τα άτομα προσελκύστηκαν στα προγράμματα μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας RDS. Πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση με τη μέθοδο των Γενικευμένων Εκτιμητικών Εξισώσεων (Generalized Estimating Equations). Αποτελέσματα: Το 17.6% των συμμετεχόντων (Ν=748) ήταν μετανάστες με πιο συχνή χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν (13.5% των μεταναστών ΧΕΝ), το Ιράν (12.2%) και την Αλβανία (10.3%). Σε σχέση με τους Έλληνες, οι μετανάστες αναφέρουν πιο συχνά αστεγία (47.0% έναντι 19.0%), ιστορικό φυλάκισης (56.3% έναντι 45.9%), καθημερινή ενέσιμη χρήση (48.5% έναντι 33.3%), λήψη δωρεάν συρίγγων από προγράμματα διανομής (53.9% έναντι 46.4%) και λιγότερο συχνά συμμετοχή σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοιειδή (9.3% έναντι 32.5) και έλεγχο για HIV τους τελευταίους 12 μήνες (31.0% έναντι 49.0%). Ο επιπολασμός HIV ήταν 13.6% (95% ΔΕ: 12.5,14.7) και 18.1% (95% ΔΕ: 15.5,21.0) σε Έλληνες και μετανάστες, αντίστοιχα. Στα αποτελέσματα της μονοπαραγοντικής ανάλυσης οι μετανάστες ΧΕΝ φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην λοίμωξη HIV (OR=1.38; 95% ΔΕ:1.11-1.71, p=0.003), ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση η χώρα καταγωγής δεν φαίνεται να είναι ανεξάρτητος παράγοντας για την λοίμωξη HIV (OR=0.85; 95% ΔΕ: 0.65-1.12, p=0.255). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η αστεγία, το ιστορικό φυλάκισης, η χρήσης κοκαΐνης ως κύριας ουσίας ενέσιμης χρήσης, η καθημερινή ενέσιμη χρήση και η κοινή χρήση εξοπλισμού ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου HIV. Συμπεράσματα: Οι μετανάστες ΧΕΝ στην Αθήνα έχουν υψηλότερο επιπολασμό HIV που φαίνεται ότι συνδέεται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες (κυρίως την απουσία στέγης), υιοθέτηση επικίνδυνων πρακτικών ενέσιμης χρήσης και δυσκολίες πρόσβασης σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοειδή και έλεγχο για HIV. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης του HIV σε πληθυσμούς που βιώνουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και αυξημένη έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι Χρήστες Ενέσιμων Ναρκωτικών (ΧΕΝ) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Ορισμένες υποομάδες, όπως οι μετανάστες ΧΕΝ, είναι ακόμα πιο ευάλωτες εξαιτίας εμποδίων πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικού αποκλεισμού. Παρόλα αυτά, οι διαθέσιμες έρευνες για αυτόν τον πληθυσμό είναι περιορισμένες. Σκοπός: Η αποτύπωση των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών, της πρόσβασης σε υπηρεσίες μείωσης της βλάβης και σε έλεγχο για λοιμώδη νοσήματα, των πρακτικών ενέσιμης χρήσης και του επιπολασμού της λοίμωξης HIV σε μετανάστες ΧΕΝ και η σύγκριση σε σχέση με Έλληνες ΧΕΝ. Υλικό-Μέθοδοi: Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα των προγραμμάτων «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» (2012-2013) και «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ HIV-HCV» (2018-2020) που πραγματοποιήθηκαν σε ΧΕΝ στην Αθήνα (Ν=4273 μοναδικοί συμμετέχοντες). Τα άτομα προσελκύστηκαν στα προγράμματα μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας RDS. Πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση με τη μέθοδο των Γενικευμένων Εκτιμητικών Εξισώσεων (Generalized Estimating Equations). Αποτελέσματα: Το 17.6% των συμμετεχόντων (Ν=748) ήταν μετανάστες με πιο συχνή χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν (13.5% των μεταναστών ΧΕΝ), το Ιράν (12.2%) και την Αλβανία (10.3%). Σε σχέση με τους Έλληνες, οι μετανάστες αναφέρουν πιο συχνά αστεγία (47.0% έναντι 19.0%), ιστορικό φυλάκισης (56.3% έναντι 45.9%), καθημερινή ενέσιμη χρήση (48.5% έναντι 33.3%), λήψη δωρεάν συρίγγων από προγράμματα διανομής (53.9% έναντι 46.4%) και λιγότερο συχνά συμμετοχή σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοιειδή (9.3% έναντι 32.5) και έλεγχο για HIV τους τελευταίους 12 μήνες (31.0% έναντι 49.0%). Ο επιπολασμός HIV ήταν 13.6% (95% ΔΕ: 12.5,14.7) και 18.1% (95% ΔΕ: 15.5,21.0) σε Έλληνες και μετανάστες, αντίστοιχα. Στα αποτελέσματα της μονοπαραγοντικής ανάλυσης οι μετανάστες ΧΕΝ φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην λοίμωξη HIV (OR=1.38; 95% ΔΕ:1.11-1.71, p=0.003), ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση η χώρα καταγωγής δεν φαίνεται να είναι ανεξάρτητος παράγοντας για την λοίμωξη HIV (OR=0.85; 95% ΔΕ: 0.65-1.12, p=0.255). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η αστεγία, το ιστορικό φυλάκισης, η χρήσης κοκαΐνης ως κύριας ουσίας ενέσιμης χρήσης, η καθημερινή ενέσιμη χρήση και η κοινή χρήση εξοπλισμού ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου HIV. Συμπεράσματα: Οι μετανάστες ΧΕΝ στην Αθήνα έχουν υψηλότερο επιπολασμό HIV που φαίνεται ότι συνδέεται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες (κυρίως την απουσία στέγης), υιοθέτηση επικίνδυνων πρακτικών ενέσιμης χρήσης και δυσκολίες πρόσβασης σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοειδή και έλεγχο για HIV. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης του HIV σε πληθυσμούς που βιώνουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και αυξημένη έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.","abstract_has_math":false,"creators":["Φράγκου Αικατερίνη","Fragkou Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:51Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5294979"],"render_values":[{"text":"uoadl:5294979","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5294979","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5294979","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5294979","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Φράγκου Αικατερίνη","Fragkou Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5294979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5294979"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι Χρήστες Ενέσιμων Ναρκωτικών (ΧΕΝ) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Ορισμένες υποομάδες, όπως οι μετανάστες ΧΕΝ, είναι ακόμα πιο ευάλωτες εξαιτίας εμποδίων πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικού αποκλεισμού. Παρόλα αυτά, οι διαθέσιμες έρευνες για αυτόν τον πληθυσμό είναι περιορισμένες. Σκοπός: Η αποτύπωση των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών, της πρόσβασης σε υπηρεσίες μείωσης της βλάβης και σε έλεγχο για λοιμώδη νοσήματα, των πρακτικών ενέσιμης χρήσης και του επιπολασμού της λοίμωξης HIV σε μετανάστες ΧΕΝ και η σύγκριση σε σχέση με Έλληνες ΧΕΝ. Υλικό-Μέθοδοi: Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα των προγραμμάτων «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» (2012-2013) και «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ HIV-HCV» (2018-2020) που πραγματοποιήθηκαν σε ΧΕΝ στην Αθήνα (Ν=4273 μοναδικοί συμμετέχοντες). Τα άτομα προσελκύστηκαν στα προγράμματα μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας RDS. Πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση με τη μέθοδο των Γενικευμένων Εκτιμητικών Εξισώσεων (Generalized Estimating Equations). Αποτελέσματα: Το 17.6% των συμμετεχόντων (Ν=748) ήταν μετανάστες με πιο συχνή χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν (13.5% των μεταναστών ΧΕΝ), το Ιράν (12.2%) και την Αλβανία (10.3%). Σε σχέση με τους Έλληνες, οι μετανάστες αναφέρουν πιο συχνά αστεγία (47.0% έναντι 19.0%), ιστορικό φυλάκισης (56.3% έναντι 45.9%), καθημερινή ενέσιμη χρήση (48.5% έναντι 33.3%), λήψη δωρεάν συρίγγων από προγράμματα διανομής (53.9% έναντι 46.4%) και λιγότερο συχνά συμμετοχή σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοιειδή (9.3% έναντι 32.5) και έλεγχο για HIV τους τελευταίους 12 μήνες (31.0% έναντι 49.0%). Ο επιπολασμός HIV ήταν 13.6% (95% ΔΕ: 12.5,14.7) και 18.1% (95% ΔΕ: 15.5,21.0) σε Έλληνες και μετανάστες, αντίστοιχα. Στα αποτελέσματα της μονοπαραγοντικής ανάλυσης οι μετανάστες ΧΕΝ φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην λοίμωξη HIV (OR=1.38; 95% ΔΕ:1.11-1.71, p=0.003), ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση η χώρα καταγωγής δεν φαίνεται να είναι ανεξάρτητος παράγοντας για την λοίμωξη HIV (OR=0.85; 95% ΔΕ: 0.65-1.12, p=0.255). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η αστεγία, το ιστορικό φυλάκισης, η χρήσης κοκαΐνης ως κύριας ουσίας ενέσιμης χρήσης, η καθημερινή ενέσιμη χρήση και η κοινή χρήση εξοπλισμού ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου HIV. Συμπεράσματα: Οι μετανάστες ΧΕΝ στην Αθήνα έχουν υψηλότερο επιπολασμό HIV που φαίνεται ότι συνδέεται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες (κυρίως την απουσία στέγης), υιοθέτηση επικίνδυνων πρακτικών ενέσιμης χρήσης και δυσκολίες πρόσβασης σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοειδή και έλεγχο για HIV. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης του HIV σε πληθυσμούς που βιώνουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και αυξημένη έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.","Introduction: People Who Inject Drugs (PWID) are at increased risk of HIV infection. Some subgroups, such as migrant PWID, are even more vulnerable due to barriers in accessing health services and social exclusion. However, the available research on this population is limited. Aims: To describe the sociodemographic characteristics, access to harm reduction services and HIV testing, injecting drug use practices, and HIV prevalence among migrant PWID, and to compare them with Greek PWID. Materials and Methods: The analysis was based on data from PWID who participated in the \"ARISTOTLE\" (2012-2013) and \"ARISTOTLE HIV-HCV\" (2018-2020) programs. PWID were recruited through the Respondent Driven Sampling (RDS) method. Univariable and multivariable analyses were performed using Generalized Estimating Equations Results: Out of 4273 participants, 17.6% (N=748) were migrants, with the most frequent countries of origin being Afghanistan (13.5% of migrant PWID), Iran (12.2%), and Albania (10.3%). Compared to Greeks, migrants more often reported homelessness (47.0% vs 19.0%), a history of imprisonment (56.3% vs 45.9%), daily injecting drug use (48.5% vs 33.3%), receiving free syringes from distribution programs (53.9% vs 46.4%), and less often participation in opioid substitution programs (9.3% vs 32.5) and HIV testing in the last 12 months (31.0% vs 49.0%). HIV prevalence was 13.6% (95% CI: 12.5, 14.7) and 18.1% (95% CI: 15.5, 21.0) in Greeks and migrants, respectively. In the univariabe analysis results, migrant PWID had higher risk of HIV, as compared to Greeks (OR=1.38; 95% CI: 1.11-1.71, p=0.003), while in the multivariable analysis, country of origin did not appear to be an independent risk factor for HIV infection (OR=0.85; 95% CI: 0.65-1.12, p=0.255). In the multivariable analysis, homelessness, history of imprisonment, using cocaine as the main substance of injecting drug use, daily injecting drug use, and sharing equipment were independent risk factors for HIV. Conclusions: Migrant PWID in Athens have a higher HIV prevalence that appears to be associated with socioeconomic factors (mainly homelessness), the adoption of risky injecting practices, and difficulties in accessing opioid substitution programs and HIV testing. The findings confirm the need for targeted HIV prevention interventions in populations experiencing socioeconomic inequalities and increased exposure to risk factors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, πρακτικές ενέσιμης χρήσης και λοιμώδη νοσήματα σε μετανάστες χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Φράγκου Αικατερίνη","Fragkou Aikaterini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι Χρήστες Ενέσιμων Ναρκωτικών (ΧΕΝ) διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από HIV. Ορισμένες υποομάδες, όπως οι μετανάστες ΧΕΝ, είναι ακόμα πιο ευάλωτες εξαιτίας εμποδίων πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και κοινωνικού αποκλεισμού. Παρόλα αυτά, οι διαθέσιμες έρευνες για αυτόν τον πληθυσμό είναι περιορισμένες. Σκοπός: Η αποτύπωση των κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών, της πρόσβασης σε υπηρεσίες μείωσης της βλάβης και σε έλεγχο για λοιμώδη νοσήματα, των πρακτικών ενέσιμης χρήσης και του επιπολασμού της λοίμωξης HIV σε μετανάστες ΧΕΝ και η σύγκριση σε σχέση με Έλληνες ΧΕΝ. Υλικό-Μέθοδοi: Στην παρούσα εργασία αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα των προγραμμάτων «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ» (2012-2013) και «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ HIV-HCV» (2018-2020) που πραγματοποιήθηκαν σε ΧΕΝ στην Αθήνα (Ν=4273 μοναδικοί συμμετέχοντες). Τα άτομα προσελκύστηκαν στα προγράμματα μέσω της μεθόδου δειγματοληψίας RDS. Πραγματοποιήθηκε μονοπαραγοντική και πολυπαραγοντική ανάλυση με τη μέθοδο των Γενικευμένων Εκτιμητικών Εξισώσεων (Generalized Estimating Equations). Αποτελέσματα: Το 17.6% των συμμετεχόντων (Ν=748) ήταν μετανάστες με πιο συχνή χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν (13.5% των μεταναστών ΧΕΝ), το Ιράν (12.2%) και την Αλβανία (10.3%). Σε σχέση με τους Έλληνες, οι μετανάστες αναφέρουν πιο συχνά αστεγία (47.0% έναντι 19.0%), ιστορικό φυλάκισης (56.3% έναντι 45.9%), καθημερινή ενέσιμη χρήση (48.5% έναντι 33.3%), λήψη δωρεάν συρίγγων από προγράμματα διανομής (53.9% έναντι 46.4%) και λιγότερο συχνά συμμετοχή σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοιειδή (9.3% έναντι 32.5) και έλεγχο για HIV τους τελευταίους 12 μήνες (31.0% έναντι 49.0%). Ο επιπολασμός HIV ήταν 13.6% (95% ΔΕ: 12.5,14.7) και 18.1% (95% ΔΕ: 15.5,21.0) σε Έλληνες και μετανάστες, αντίστοιχα. Στα αποτελέσματα της μονοπαραγοντικής ανάλυσης οι μετανάστες ΧΕΝ φαίνεται να είναι πιο ευάλωτοι απέναντι στην λοίμωξη HIV (OR=1.38; 95% ΔΕ:1.11-1.71, p=0.003), ενώ στην πολυπαραγοντική ανάλυση η χώρα καταγωγής δεν φαίνεται να είναι ανεξάρτητος παράγοντας για την λοίμωξη HIV (OR=0.85; 95% ΔΕ: 0.65-1.12, p=0.255). Στην πολυπαραγοντική ανάλυση, η αστεγία, το ιστορικό φυλάκισης, η χρήσης κοκαΐνης ως κύριας ουσίας ενέσιμης χρήσης, η καθημερινή ενέσιμη χρήση και η κοινή χρήση εξοπλισμού ήταν ανεξάρτητοι παράγοντες κινδύνου HIV. Συμπεράσματα: Οι μετανάστες ΧΕΝ στην Αθήνα έχουν υψηλότερο επιπολασμό HIV που φαίνεται ότι συνδέεται με κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες (κυρίως την απουσία στέγης), υιοθέτηση επικίνδυνων πρακτικών ενέσιμης χρήσης και δυσκολίες πρόσβασης σε προγράμματα υποκατάστασης με οπιοειδή και έλεγχο για HIV. Τα ευρήματα επιβεβαιώνουν την ανάγκη για στοχευμένες παρεμβάσεις πρόληψης του HIV σε πληθυσμούς που βιώνουν κοινωνικοοικονομικές ανισότητες και αυξημένη έκθεση σε παράγοντες κινδύνου.","Introduction: People Who Inject Drugs (PWID) are at increased risk of HIV infection. Some subgroups, such as migrant PWID, are even more vulnerable due to barriers in accessing health services and social exclusion. However, the available research on this population is limited. Aims: To describe the sociodemographic characteristics, access to harm reduction services and HIV testing, injecting drug use practices, and HIV prevalence among migrant PWID, and to compare them with Greek PWID. Materials and Methods: The analysis was based on data from PWID who participated in the \"ARISTOTLE\" (2012-2013) and \"ARISTOTLE HIV-HCV\" (2018-2020) programs. PWID were recruited through the Respondent Driven Sampling (RDS) method. Univariable and multivariable analyses were performed using Generalized Estimating Equations Results: Out of 4273 participants, 17.6% (N=748) were migrants, with the most frequent countries of origin being Afghanistan (13.5% of migrant PWID), Iran (12.2%), and Albania (10.3%). Compared to Greeks, migrants more often reported homelessness (47.0% vs 19.0%), a history of imprisonment (56.3% vs 45.9%), daily injecting drug use (48.5% vs 33.3%), receiving free syringes from distribution programs (53.9% vs 46.4%), and less often participation in opioid substitution programs (9.3% vs 32.5) and HIV testing in the last 12 months (31.0% vs 49.0%). HIV prevalence was 13.6% (95% CI: 12.5, 14.7) and 18.1% (95% CI: 15.5, 21.0) in Greeks and migrants, respectively. In the univariabe analysis results, migrant PWID had higher risk of HIV, as compared to Greeks (OR=1.38; 95% CI: 1.11-1.71, p=0.003), while in the multivariable analysis, country of origin did not appear to be an independent risk factor for HIV infection (OR=0.85; 95% CI: 0.65-1.12, p=0.255). In the multivariable analysis, homelessness, history of imprisonment, using cocaine as the main substance of injecting drug use, daily injecting drug use, and sharing equipment were independent risk factors for HIV. Conclusions: Migrant PWID in Athens have a higher HIV prevalence that appears to be associated with socioeconomic factors (mainly homelessness), the adoption of risky injecting practices, and difficulties in accessing opioid substitution programs and HIV testing. The findings confirm the need for targeted HIV prevention interventions in populations experiencing socioeconomic inequalities and increased exposure to risk factors."],"dc:identifier":["uoadl:5294979","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5294979"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κοινωνικοδημογραφικά χαρακτηριστικά, πρακτικές ενέσιμης χρήσης και λοιμώδη νοσήματα σε μετανάστες χρήστες ενέσιμων ναρκωτικών"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:51Z"}