{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295119"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295119","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Assesment of glucose variability in patients with type 1 diabetes mellitus who use continuous glucose monitoring during acute disease","abstract":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τον ρόλο της γλυκαιμικής μεταβλητότητας στη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη, εξετάζοντας την επίδραση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2 σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) που αντιμετωπίστηκαν σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αναφέρεται στις διακυμάνσεις των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, οι οποίες δεν αποτυπώνονται επαρκώς από τη συμβατική μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Η υψηλή γλυκαιμική μεταβλητότητα συνδέεται με ανεπιθύμητες επιπλοκές όπως η υπογλυκαιμία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και το οξειδωτικό στρες, καθιστώντας τη σημαντικό θεραπευτικό στόχο. Η συνεχής καταγραφή της γλυκόζης (CGM) έχει μεταμορφώσει τη φροντίδα του σακχαρώδη διαβήτη, προσφέροντας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο που βελτιστοποιούν τις θεραπευτικές παρεμβάσεις. Μελέτες δείχνουν ότι η συνεχής καταγραφή της γλυκ΄όζης συμβάλλει στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, στη μείωση της σοβαρής υπογλυκαιμίας και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ΣΔ1. Ωστόσο, η πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή παραμένει περιορισμένη λόγω κόστους και διαθεσιμότητας, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η οποία ανέδειξε τη σημασία της διαχείρισης της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, καθώς οι ασθενείς με υψηλή διακύμανση των τιμών της γλυκόζης παρουσίασαν χειρότερη πρόγνωση. Η τηλεϊατρική και η συνεχής καταγραφή τνης γλυκ΄όζης διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στην απομακρυσμένη παρακολούθηση, μειώνοντας την ανάγκη για επισκέψεις σε νοσοκομεία και βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη στην διάρκεια της πανδημίας. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης, οι οποίες απαιτούν εξατομικευμένες στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι νέες τεχνολογίες, όπως τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος και οι υποστηρικτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, συμβάλλουν στη βελτίωση του ελέγχου της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Φαρμακολογικές προσεγγίσεις, όπως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2, έχουν επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικές στη σταθεροποίηση των επιπέδων γλυκόζης. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η διατροφή και η άσκηση, διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μείωση της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Η μελλοντική έρευνα είναι ανάγκη να επικεντρωθεί στην τυποποίηση των μετρήσεων της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, στη διεξαγωγή μακροχρόνιων μελετών για τις επιπτώσεις της και στην ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη με στόχο την βελτίωση της περίθαλψης αυτών των ασθενών στο μέλλον.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη διερευνά τον ρόλο της γλυκαιμικής μεταβλητότητας στη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη, εξετάζοντας την επίδραση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2 σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) που αντιμετωπίστηκαν σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αναφέρεται στις διακυμάνσεις των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, οι οποίες δεν αποτυπώνονται επαρκώς από τη συμβατική μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Η υψηλή γλυκαιμική μεταβλητότητα συνδέεται με ανεπιθύμητες επιπλοκές όπως η υπογλυκαιμία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και το οξειδωτικό στρες, καθιστώντας τη σημαντικό θεραπευτικό στόχο. Η συνεχής καταγραφή της γλυκόζης (CGM) έχει μεταμορφώσει τη φροντίδα του σακχαρώδη διαβήτη, προσφέροντας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο που βελτιστοποιούν τις θεραπευτικές παρεμβάσεις. Μελέτες δείχνουν ότι η συνεχής καταγραφή της γλυκ΄όζης συμβάλλει στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, στη μείωση της σοβαρής υπογλυκαιμίας και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ΣΔ1. Ωστόσο, η πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή παραμένει περιορισμένη λόγω κόστους και διαθεσιμότητας, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η οποία ανέδειξε τη σημασία της διαχείρισης της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, καθώς οι ασθενείς με υψηλή διακύμανση των τιμών της γλυκόζης παρουσίασαν χειρότερη πρόγνωση. Η τηλεϊατρική και η συνεχής καταγραφή τνης γλυκ΄όζης διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στην απομακρυσμένη παρακολούθηση, μειώνοντας την ανάγκη για επισκέψεις σε νοσοκομεία και βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη στην διάρκεια της πανδημίας. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης, οι οποίες απαιτούν εξατομικευμένες στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι νέες τεχνολογίες, όπως τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος και οι υποστηρικτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, συμβάλλουν στη βελτίωση του ελέγχου της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Φαρμακολογικές προσεγγίσεις, όπως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2, έχουν επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικές στη σταθεροποίηση των επιπέδων γλυκόζης. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η διατροφή και η άσκηση, διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μείωση της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Η μελλοντική έρευνα είναι ανάγκη να επικεντρωθεί στην τυποποίηση των μετρήσεων της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, στη διεξαγωγή μακροχρόνιων μελετών για τις επιπτώσεις της και στην ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη με στόχο την βελτίωση της περίθαλψης αυτών των ασθενών στο μέλλον.","abstract_has_math":false,"creators":["Αβραμίδης Κωνσταντίνος","Avramidis Konstantinos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295119"],"render_values":[{"text":"uoadl:5295119","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295119","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295119","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5295119","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αβραμίδης Κωνσταντίνος","Avramidis Konstantinos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295119","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295119"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τον ρόλο της γλυκαιμικής μεταβλητότητας στη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη, εξετάζοντας την επίδραση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2 σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) που αντιμετωπίστηκαν σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αναφέρεται στις διακυμάνσεις των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, οι οποίες δεν αποτυπώνονται επαρκώς από τη συμβατική μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Η υψηλή γλυκαιμική μεταβλητότητα συνδέεται με ανεπιθύμητες επιπλοκές όπως η υπογλυκαιμία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και το οξειδωτικό στρες, καθιστώντας τη σημαντικό θεραπευτικό στόχο. Η συνεχής καταγραφή της γλυκόζης (CGM) έχει μεταμορφώσει τη φροντίδα του σακχαρώδη διαβήτη, προσφέροντας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο που βελτιστοποιούν τις θεραπευτικές παρεμβάσεις. Μελέτες δείχνουν ότι η συνεχής καταγραφή της γλυκ΄όζης συμβάλλει στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, στη μείωση της σοβαρής υπογλυκαιμίας και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ΣΔ1. Ωστόσο, η πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή παραμένει περιορισμένη λόγω κόστους και διαθεσιμότητας, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η οποία ανέδειξε τη σημασία της διαχείρισης της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, καθώς οι ασθενείς με υψηλή διακύμανση των τιμών της γλυκόζης παρουσίασαν χειρότερη πρόγνωση. Η τηλεϊατρική και η συνεχής καταγραφή τνης γλυκ΄όζης διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στην απομακρυσμένη παρακολούθηση, μειώνοντας την ανάγκη για επισκέψεις σε νοσοκομεία και βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη στην διάρκεια της πανδημίας. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης, οι οποίες απαιτούν εξατομικευμένες στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι νέες τεχνολογίες, όπως τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος και οι υποστηρικτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, συμβάλλουν στη βελτίωση του ελέγχου της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Φαρμακολογικές προσεγγίσεις, όπως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2, έχουν επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικές στη σταθεροποίηση των επιπέδων γλυκόζης. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η διατροφή και η άσκηση, διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μείωση της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Η μελλοντική έρευνα είναι ανάγκη να επικεντρωθεί στην τυποποίηση των μετρήσεων της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, στη διεξαγωγή μακροχρόνιων μελετών για τις επιπτώσεις της και στην ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη με στόχο την βελτίωση της περίθαλψης αυτών των ασθενών στο μέλλον.","In this study we explore glycemic variability (GV) in diabetes mellitus management by analyzing the effect of SARS-Co-2 infection in patients with type 1 diabetes mellitus who were treated on outpatient setting. We emphasize on GV impact on diabetes related complications, monitoring methods and emerging treatments. GV refers to fluctuations in blood glucose levels, which traditional HbA1c measurements do not fully capture. High GV is linked to hypoglycemia, cardiovascular disease, and oxidative stress making it a critical therapeutic target. Continuous glucose monitoring (CGM) has revolutionized diabetes care, providing real-time data that helps optimize treatment. Studies show that CGM improves glycemic control, reduces severe hypoglycemia and enhances quality of life, especially in pateients with type 1 diabetes. However, accessibility and cost barriers persist especially during the COVID-19 pandemic that underscored the importance of GV management, as diabetes patients with high GV faced worse outcomes. Telemedicine and CGM played crucial roles in remote monitoring, reducing hospital visits while improving diabetes management. GV is particularly challenging in different populations, such as the elderly, pediatric patients and pregnant women with gestational diabetes. Each group requires tailored management strategies to mitigate risks associated with glucose fluctuations. Emerging technologies like artificial pancreas systems and AI-driven decision support are improving GV control. Pharmacological approaches, including GLP-1 receptor agonists and SGLT2 inhibitors, also help stabilize blood glucose levels. Additionally, lifestyle interventions, such as diet and exercise, play a crucial role in reducing GV. Future research should focus on standardizing GV metrics, conducting long-term studies on its effects, and integrating AI into diabetes management. Addressing these gaps could improve outcomes and quality of life for patients with diabetes."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Assesment of glucose variability in patients with type 1 diabetes mellitus who use continuous glucose monitoring during acute disease"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αβραμίδης Κωνσταντίνος","Avramidis Konstantinos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη διερευνά τον ρόλο της γλυκαιμικής μεταβλητότητας στη διαχείριση του σακχαρώδους διαβήτη, εξετάζοντας την επίδραση της λοίμωξης από τον ιό SARS-CoV-2 σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (ΣΔ1) που αντιμετωπίστηκαν σε εξωνοσοκομειακό περιβάλλον. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αναφέρεται στις διακυμάνσεις των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, οι οποίες δεν αποτυπώνονται επαρκώς από τη συμβατική μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης (HbA1c). Η υψηλή γλυκαιμική μεταβλητότητα συνδέεται με ανεπιθύμητες επιπλοκές όπως η υπογλυκαιμία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα και το οξειδωτικό στρες, καθιστώντας τη σημαντικό θεραπευτικό στόχο. Η συνεχής καταγραφή της γλυκόζης (CGM) έχει μεταμορφώσει τη φροντίδα του σακχαρώδη διαβήτη, προσφέροντας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο που βελτιστοποιούν τις θεραπευτικές παρεμβάσεις. Μελέτες δείχνουν ότι η συνεχής καταγραφή της γλυκ΄όζης συμβάλλει στη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου, στη μείωση της σοβαρής υπογλυκαιμίας και στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, ιδιαίτερα σε ασθενείς με ΣΔ1. Ωστόσο, η πρόσβαση στην τεχνολογία αυτή παραμένει περιορισμένη λόγω κόστους και διαθεσιμότητας, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, η οποία ανέδειξε τη σημασία της διαχείρισης της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, καθώς οι ασθενείς με υψηλή διακύμανση των τιμών της γλυκόζης παρουσίασαν χειρότερη πρόγνωση. Η τηλεϊατρική και η συνεχής καταγραφή τνης γλυκ΄όζης διαδραμάτισαν κρίσιμο ρόλο στην απομακρυσμένη παρακολούθηση, μειώνοντας την ανάγκη για επισκέψεις σε νοσοκομεία και βελτιώνοντας τη συνολική διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη στην διάρκεια της πανδημίας. Η γλυκαιμική μεταβλητότητα αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση σε διάφορες πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης, οι οποίες απαιτούν εξατομικευμένες στρατηγικές αντιμετώπισης. Οι νέες τεχνολογίες, όπως τα συστήματα τεχνητού παγκρέατος και οι υποστηρικτικές εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης, συμβάλλουν στη βελτίωση του ελέγχου της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Φαρμακολογικές προσεγγίσεις, όπως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2, έχουν επίσης αποδειχθεί αποτελεσματικές στη σταθεροποίηση των επιπέδων γλυκόζης. Επιπλέον, οι παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, όπως η διατροφή και η άσκηση, διαδραματίζουν θεμελιώδη ρόλο στη μείωση της γλυκαιμικής μεταβλητότητας. Η μελλοντική έρευνα είναι ανάγκη να επικεντρωθεί στην τυποποίηση των μετρήσεων της γλυκαιμικής μεταβλητότητας, στη διεξαγωγή μακροχρόνιων μελετών για τις επιπτώσεις της και στην ενσωμάτωση της τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση του σακχαρώδη διαβήτη με στόχο την βελτίωση της περίθαλψης αυτών των ασθενών στο μέλλον.","In this study we explore glycemic variability (GV) in diabetes mellitus management by analyzing the effect of SARS-Co-2 infection in patients with type 1 diabetes mellitus who were treated on outpatient setting. We emphasize on GV impact on diabetes related complications, monitoring methods and emerging treatments. GV refers to fluctuations in blood glucose levels, which traditional HbA1c measurements do not fully capture. High GV is linked to hypoglycemia, cardiovascular disease, and oxidative stress making it a critical therapeutic target. Continuous glucose monitoring (CGM) has revolutionized diabetes care, providing real-time data that helps optimize treatment. Studies show that CGM improves glycemic control, reduces severe hypoglycemia and enhances quality of life, especially in pateients with type 1 diabetes. However, accessibility and cost barriers persist especially during the COVID-19 pandemic that underscored the importance of GV management, as diabetes patients with high GV faced worse outcomes. Telemedicine and CGM played crucial roles in remote monitoring, reducing hospital visits while improving diabetes management. GV is particularly challenging in different populations, such as the elderly, pediatric patients and pregnant women with gestational diabetes. Each group requires tailored management strategies to mitigate risks associated with glucose fluctuations. Emerging technologies like artificial pancreas systems and AI-driven decision support are improving GV control. Pharmacological approaches, including GLP-1 receptor agonists and SGLT2 inhibitors, also help stabilize blood glucose levels. Additionally, lifestyle interventions, such as diet and exercise, play a crucial role in reducing GV. Future research should focus on standardizing GV metrics, conducting long-term studies on its effects, and integrating AI into diabetes management. Addressing these gaps could improve outcomes and quality of life for patients with diabetes."],"dc:identifier":["uoadl:5295119","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295119"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Assesment of glucose variability in patients with type 1 diabetes mellitus who use continuous glucose monitoring during acute disease"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z"}