{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295235"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295235","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σύγκριση οστικής πυκνότητας και παραγόντων κινδύνου για οστεοπορωτικό κάταγμα μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδος και χωρίς: προοπτική μελέτη ασθενών - μαρτύρων","abstract":"Εισαγωγή: Λίγες συγκριτικές μελέτες υπάρχουν στην βιβλιογραφία που να συγκρίνουν άμεσα την οστική πυκνότητα (BMD) μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας και χωρίς. Η παρουσία χαμηλού BMD την στιγμή του κατάγματος άπω πέρατος κερκίδας μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη έναρξης αντιστεοπορωτικής αγωγής για την μείωση του κινδύνου για κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης. Μεθοδολογία: Εξήντα-τρεις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας συγκρίθηκαν με εξήντα-τέσσερις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς ιστορικό κατάγματος. Καμία ομάδα δεν είχε προηγούμενο ιστορικό αντι-οστεοπορωτικής αγωγής. Αναλυτικό ιατρικό ιστορικό κατεγγράφη από τους ασθενείς. Τα πρωτογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση BMD του αυχένα του μηριαίου και ολικής ΟΜΣΣ (Ο1-Ο4) καθώς και η σύγκριση των σκορ FRAX για μείζων οστεοπορωτικό κάταγμα και κάταγμα ισχίου μεταξύ των δύο ομάδων. Δευτερογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση συννοσηροτήτων, παραγόντων κινδύνου και βιοχημικών δεικτών αίματος (Ca+2, αλβουμίνη, PTH) μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα: Τα BMD και T-score για το ισχίο και την ΟΜΣΣ δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Παρ’ όλα αυτά, τα FRAX σκορ (μείζον και ισχίου) διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (p= 0.005), όπως και θα ανέμενε κανείς αφού το κάταγμα αυξάνει τον κίνδυνο για μελλοντικό κάταγμα σύμφωνα με τον αλγόριθμο FRAX. Οι μεταβολικοί και βιοχημικοί δείκτες (PTH, αλβουμίνη, διορθωμένο ασβέστιο) ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο ομάδων εκτός από την Βιταμίνη D, η οποία εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p= 0.044) με μέσες τιμές 25.82 και 20.82 στις ομάδες ελέγχου και κατάγματος αντίστοιχα. Ανάμεσα στους παράγοντες κινδύνου, μόνο η πολυφαρμακία ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα κατάγματος (p= 0.001, 0% και 14.3%), ενώ οι επιληπτικές κρίσεις παρουσίασαν υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα κατάγματος (p= 0.058, 0% και 6.3%). Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι μέρος της βιβλιογραφίας συσχετίζει τα κατάγματα άπω πέρατος κερκίδας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλό BMD, η μελέτη μας δεν επιβεβαίωσε την υπόθεση. Παρ’ όλα αυτά, το χαμηλότερο FRAX σκορ σε αυτούς τους ασθενείς καθιστά αναγκαία την διερεύνηση της ανάγκης για θεραπεία. Η πολυφαρμακία και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επίσης συνδέθηκαν με το κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας. Η μελέτη προσφέρει καινούρια, μοναδικά δεδομένα για τον Ελληνικό πληθυσμό.","abstract_html":"Εισαγωγή: Λίγες συγκριτικές μελέτες υπάρχουν στην βιβλιογραφία που να συγκρίνουν άμεσα την οστική πυκνότητα (BMD) μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας και χωρίς. Η παρουσία χαμηλού BMD την στιγμή του κατάγματος άπω πέρατος κερκίδας μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη έναρξης αντιστεοπορωτικής αγωγής για την μείωση του κινδύνου για κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης. Μεθοδολογία: Εξήντα-τρεις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας συγκρίθηκαν με εξήντα-τέσσερις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς ιστορικό κατάγματος. Καμία ομάδα δεν είχε προηγούμενο ιστορικό αντι-οστεοπορωτικής αγωγής. Αναλυτικό ιατρικό ιστορικό κατεγγράφη από τους ασθενείς. Τα πρωτογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση BMD του αυχένα του μηριαίου και ολικής ΟΜΣΣ (Ο1-Ο4) καθώς και η σύγκριση των σκορ FRAX για μείζων οστεοπορωτικό κάταγμα και κάταγμα ισχίου μεταξύ των δύο ομάδων. Δευτερογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση συννοσηροτήτων, παραγόντων κινδύνου και βιοχημικών δεικτών αίματος (Ca+2, αλβουμίνη, PTH) μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα: Τα BMD και T-score για το ισχίο και την ΟΜΣΣ δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Παρ’ όλα αυτά, τα FRAX σκορ (μείζον και ισχίου) διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (p= 0.005), όπως και θα ανέμενε κανείς αφού το κάταγμα αυξάνει τον κίνδυνο για μελλοντικό κάταγμα σύμφωνα με τον αλγόριθμο FRAX. Οι μεταβολικοί και βιοχημικοί δείκτες (PTH, αλβουμίνη, διορθωμένο ασβέστιο) ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο ομάδων εκτός από την Βιταμίνη D, η οποία εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p= 0.044) με μέσες τιμές 25.82 και 20.82 στις ομάδες ελέγχου και κατάγματος αντίστοιχα. Ανάμεσα στους παράγοντες κινδύνου, μόνο η πολυφαρμακία ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα κατάγματος (p= 0.001, 0% και 14.3%), ενώ οι επιληπτικές κρίσεις παρουσίασαν υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα κατάγματος (p= 0.058, 0% και 6.3%). Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι μέρος της βιβλιογραφίας συσχετίζει τα κατάγματα άπω πέρατος κερκίδας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλό BMD, η μελέτη μας δεν επιβεβαίωσε την υπόθεση. Παρ’ όλα αυτά, το χαμηλότερο FRAX σκορ σε αυτούς τους ασθενείς καθιστά αναγκαία την διερεύνηση της ανάγκης για θεραπεία. Η πολυφαρμακία και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επίσης συνδέθηκαν με το κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας. Η μελέτη προσφέρει καινούρια, μοναδικά δεδομένα για τον Ελληνικό πληθυσμό.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννάτος Βασίλειος","Giannatos Vasileios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295235"],"render_values":[{"text":"uoadl:5295235","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295235","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295235","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5295235","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννάτος Βασίλειος","Giannatos Vasileios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295235"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Λίγες συγκριτικές μελέτες υπάρχουν στην βιβλιογραφία που να συγκρίνουν άμεσα την οστική πυκνότητα (BMD) μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας και χωρίς. Η παρουσία χαμηλού BMD την στιγμή του κατάγματος άπω πέρατος κερκίδας μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη έναρξης αντιστεοπορωτικής αγωγής για την μείωση του κινδύνου για κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης. Μεθοδολογία: Εξήντα-τρεις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας συγκρίθηκαν με εξήντα-τέσσερις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς ιστορικό κατάγματος. Καμία ομάδα δεν είχε προηγούμενο ιστορικό αντι-οστεοπορωτικής αγωγής. Αναλυτικό ιατρικό ιστορικό κατεγγράφη από τους ασθενείς. Τα πρωτογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση BMD του αυχένα του μηριαίου και ολικής ΟΜΣΣ (Ο1-Ο4) καθώς και η σύγκριση των σκορ FRAX για μείζων οστεοπορωτικό κάταγμα και κάταγμα ισχίου μεταξύ των δύο ομάδων. Δευτερογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση συννοσηροτήτων, παραγόντων κινδύνου και βιοχημικών δεικτών αίματος (Ca+2, αλβουμίνη, PTH) μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα: Τα BMD και T-score για το ισχίο και την ΟΜΣΣ δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Παρ’ όλα αυτά, τα FRAX σκορ (μείζον και ισχίου) διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (p= 0.005), όπως και θα ανέμενε κανείς αφού το κάταγμα αυξάνει τον κίνδυνο για μελλοντικό κάταγμα σύμφωνα με τον αλγόριθμο FRAX. Οι μεταβολικοί και βιοχημικοί δείκτες (PTH, αλβουμίνη, διορθωμένο ασβέστιο) ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο ομάδων εκτός από την Βιταμίνη D, η οποία εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p= 0.044) με μέσες τιμές 25.82 και 20.82 στις ομάδες ελέγχου και κατάγματος αντίστοιχα. Ανάμεσα στους παράγοντες κινδύνου, μόνο η πολυφαρμακία ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα κατάγματος (p= 0.001, 0% και 14.3%), ενώ οι επιληπτικές κρίσεις παρουσίασαν υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα κατάγματος (p= 0.058, 0% και 6.3%). Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι μέρος της βιβλιογραφίας συσχετίζει τα κατάγματα άπω πέρατος κερκίδας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλό BMD, η μελέτη μας δεν επιβεβαίωσε την υπόθεση. Παρ’ όλα αυτά, το χαμηλότερο FRAX σκορ σε αυτούς τους ασθενείς καθιστά αναγκαία την διερεύνηση της ανάγκης για θεραπεία. Η πολυφαρμακία και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επίσης συνδέθηκαν με το κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας. Η μελέτη προσφέρει καινούρια, μοναδικά δεδομένα για τον Ελληνικό πληθυσμό.","Background: Few comparative studies directly compare bone mineral density (BMD) among postmenopausal women with distal radius fractures and those without such fractures. The presence of low BMD at the time of a distal radius fracture may indicate the need for initiating osteoporosis treatment to mitigate the risk of subsequent spinal or hip fractures. Materials and Methods: Sixty-three postmenopausal women with distal radius fractures were compared to 64 postmenopausal women with no history of fractures. Neither group had a prior history of anti-osteoporotic treatment. A comprehensive medical history was documented. Primary objectives included comparing BMD at the femoral neck and lumbar spine, as well as FRAX scores between the two groups. Secondary goals involved assessing comorbidities, risk factors, and biochemical blood markers (Ca+2, albumin, PTH) between the two groups. Results: BMD and T-scores for the hip and lumbar spine were compared between groups, revealing no statistically significant differences. However, FRAX scores (Major & Hip) differed significantly in the fracture group (p=0.005), aligning with expectations that a previous fracture elevates the FRAX risk for future fractures. Metabolic and biochemical values (PTH, albumin, and corrected calcium) were similar between the two groups, except for Vitamin D, which exhibited a significant difference (p=0.044) with mean values of 25.82 and 20.82 in the non-fracture and fracture groups, respectively. Among risk factors and comorbidities, only multi-drug regimens were significantly higher in the fracture group (p=0.001, 0% and 14.3%, respectively), while epileptic seizures showed a higher prevalence of 6.3% in the fracture group compared to 0% in the non-fracture group (p=0.058). Conclusion: Despite some literature associating distal radius fractures in postmenopausal women with low BMD, our study did not validate this hypothesis. Nonetheless, a lower FRAX in the fracture group necessitates increased consideration for osteoporosis treatment. Multiple-drug regimens and lower vitamin D levels were also linked to the fracture group. This study contributes novel data on the Greek population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σύγκριση οστικής πυκνότητας και παραγόντων κινδύνου για οστεοπορωτικό κάταγμα μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδος και χωρίς: προοπτική μελέτη ασθενών - μαρτύρων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννάτος Βασίλειος","Giannatos Vasileios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Λίγες συγκριτικές μελέτες υπάρχουν στην βιβλιογραφία που να συγκρίνουν άμεσα την οστική πυκνότητα (BMD) μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας και χωρίς. Η παρουσία χαμηλού BMD την στιγμή του κατάγματος άπω πέρατος κερκίδας μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη έναρξης αντιστεοπορωτικής αγωγής για την μείωση του κινδύνου για κάταγμα ισχίου ή σπονδυλικής στήλης. Μεθοδολογία: Εξήντα-τρεις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας συγκρίθηκαν με εξήντα-τέσσερις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες χωρίς ιστορικό κατάγματος. Καμία ομάδα δεν είχε προηγούμενο ιστορικό αντι-οστεοπορωτικής αγωγής. Αναλυτικό ιατρικό ιστορικό κατεγγράφη από τους ασθενείς. Τα πρωτογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση BMD του αυχένα του μηριαίου και ολικής ΟΜΣΣ (Ο1-Ο4) καθώς και η σύγκριση των σκορ FRAX για μείζων οστεοπορωτικό κάταγμα και κάταγμα ισχίου μεταξύ των δύο ομάδων. Δευτερογενή αποτελέσματα ήταν η σύγκριση συννοσηροτήτων, παραγόντων κινδύνου και βιοχημικών δεικτών αίματος (Ca+2, αλβουμίνη, PTH) μεταξύ των δύο ομάδων. Αποτελέσματα: Τα BMD και T-score για το ισχίο και την ΟΜΣΣ δεν είχαν στατιστικά σημαντική διαφορά μεταξύ των δύο ομάδων. Παρ’ όλα αυτά, τα FRAX σκορ (μείζον και ισχίου) διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δύο ομάδων (p= 0.005), όπως και θα ανέμενε κανείς αφού το κάταγμα αυξάνει τον κίνδυνο για μελλοντικό κάταγμα σύμφωνα με τον αλγόριθμο FRAX. Οι μεταβολικοί και βιοχημικοί δείκτες (PTH, αλβουμίνη, διορθωμένο ασβέστιο) ήταν παρόμοιοι μεταξύ των δύο ομάδων εκτός από την Βιταμίνη D, η οποία εμφάνισε στατιστικά σημαντική διαφορά (p= 0.044) με μέσες τιμές 25.82 και 20.82 στις ομάδες ελέγχου και κατάγματος αντίστοιχα. Ανάμεσα στους παράγοντες κινδύνου, μόνο η πολυφαρμακία ήταν σημαντικά υψηλότερη στην ομάδα κατάγματος (p= 0.001, 0% και 14.3%), ενώ οι επιληπτικές κρίσεις παρουσίασαν υψηλότερη επίπτωση στην ομάδα κατάγματος (p= 0.058, 0% και 6.3%). Συμπεράσματα: Παρά το γεγονός ότι μέρος της βιβλιογραφίας συσχετίζει τα κατάγματα άπω πέρατος κερκίδας σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με χαμηλό BMD, η μελέτη μας δεν επιβεβαίωσε την υπόθεση. Παρ’ όλα αυτά, το χαμηλότερο FRAX σκορ σε αυτούς τους ασθενείς καθιστά αναγκαία την διερεύνηση της ανάγκης για θεραπεία. Η πολυφαρμακία και τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D επίσης συνδέθηκαν με το κάταγμα άπω πέρατος κερκίδας. Η μελέτη προσφέρει καινούρια, μοναδικά δεδομένα για τον Ελληνικό πληθυσμό.","Background: Few comparative studies directly compare bone mineral density (BMD) among postmenopausal women with distal radius fractures and those without such fractures. The presence of low BMD at the time of a distal radius fracture may indicate the need for initiating osteoporosis treatment to mitigate the risk of subsequent spinal or hip fractures. Materials and Methods: Sixty-three postmenopausal women with distal radius fractures were compared to 64 postmenopausal women with no history of fractures. Neither group had a prior history of anti-osteoporotic treatment. A comprehensive medical history was documented. Primary objectives included comparing BMD at the femoral neck and lumbar spine, as well as FRAX scores between the two groups. Secondary goals involved assessing comorbidities, risk factors, and biochemical blood markers (Ca+2, albumin, PTH) between the two groups. Results: BMD and T-scores for the hip and lumbar spine were compared between groups, revealing no statistically significant differences. However, FRAX scores (Major & Hip) differed significantly in the fracture group (p=0.005), aligning with expectations that a previous fracture elevates the FRAX risk for future fractures. Metabolic and biochemical values (PTH, albumin, and corrected calcium) were similar between the two groups, except for Vitamin D, which exhibited a significant difference (p=0.044) with mean values of 25.82 and 20.82 in the non-fracture and fracture groups, respectively. Among risk factors and comorbidities, only multi-drug regimens were significantly higher in the fracture group (p=0.001, 0% and 14.3%, respectively), while epileptic seizures showed a higher prevalence of 6.3% in the fracture group compared to 0% in the non-fracture group (p=0.058). Conclusion: Despite some literature associating distal radius fractures in postmenopausal women with low BMD, our study did not validate this hypothesis. Nonetheless, a lower FRAX in the fracture group necessitates increased consideration for osteoporosis treatment. Multiple-drug regimens and lower vitamin D levels were also linked to the fracture group. This study contributes novel data on the Greek population."],"dc:identifier":["uoadl:5295235","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295235"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σύγκριση οστικής πυκνότητας και παραγόντων κινδύνου για οστεοπορωτικό κάταγμα μεταξύ μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών με κάταγμα άπω πέρατος κερκίδος και χωρίς: προοπτική μελέτη ασθενών - μαρτύρων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z"}