{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295417"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295417","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η επίδραση του μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση: αξιολόγηση με έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες","abstract":"Η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί ασκησιογενή μυϊκό μικροτραυματισμό, προκαλώντας μια σειρά αλλαγών σε βιοδείκτες μέσω των οποίων μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή του. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση του ασκησιογενούς μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση μέσα από έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες καθώς και η συσχέτιση που μπορεί να έχουν τα δύο άκρα. Συγκεκριμένα αξιολογήσαμε διάφορα είδη δύναμης μετά από έκκεντρη άσκηση στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Δεκαοκτώ γυναίκες (23,7 ± 1,6 έτη, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) πραγματοποίησαν δύο συνεδρίες έκκεντρης άσκησης (μια σε κάθε πόδι) με διαφορά μεταξύ τους δύο εβδομάδες. Ακριβώς πριν και σαράντα οκτώ ώρες μετά την κάθε έκκεντρη άσκηση αξιολογήθηκαν ο καθυστερημένος μυϊκός πόνος, η μέγιστη ισομετρική και έκκεντρη ροπή καθώς και ο δείκτης κόπωσης στους εκτείνοντες της άρθρωσης του γόνατος και των δύο κάτω άκρων. Η ύπαρξη μυϊκού μικροτραυματισμού επιβεβαιώθηκε από την αύξηση του καθυστερημένου μυϊκού πόνου στο επιδέξιο άκρο από το 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 και στο μη επιδέξιο άκρο από το 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, το οποίο είναι στατιστικά σημαντικό και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Παράλληλα φαίνεται ότι υπάρχει ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των δύο ποδιών όσον αφορά τον καθυστερημένο μυϊκό πόνο (r = 0,718, p < 0,001), υποδηλώνοντας παρόμοια απάντηση στην έκκεντρη άσκηση. Επιπλέον η μέγιστη έκκεντρη ροπή, εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση 48 ώρες μετά την έκκεντρη άσκηση και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Αναλυτικότερα η μέγιστη έκκεντρη ροπή μειώθηκε από τα 221,4 ± 59,5 Nm στα 171,6 ± 44,8 Nm στο επιδέξιο άκρο και από τα 234,3 ± 68,5 Νm στα 178,5 ± 69,8 Nm στο μη επιδέξιο άκρο. Η συσχέτιση των τιμών της έκκεντρης ροπής ήταν στατιστικά σημαντική μεταξύ των δύο άκρων (r = 0,752, p < 0,001). Από τα αποτελέσματα αυτά προέκυψε ότι η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση αφενός προκαλεί μυϊκό μικροτραυματισμό όπως συμπεραίνουμε από τις αλλαγές στους βιοδείκτες, και αφετέρου προκαλεί παρόμοιο μυϊκό μικροτραυματισμό και στα δύο κάτω άκρα.","abstract_html":"Η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί ασκησιογενή μυϊκό μικροτραυματισμό, προκαλώντας μια σειρά αλλαγών σε βιοδείκτες μέσω των οποίων μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή του. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση του ασκησιογενούς μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση μέσα από έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες καθώς και η συσχέτιση που μπορεί να έχουν τα δύο άκρα. Συγκεκριμένα αξιολογήσαμε διάφορα είδη δύναμης μετά από έκκεντρη άσκηση στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Δεκαοκτώ γυναίκες (23,7 ± 1,6 έτη, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) πραγματοποίησαν δύο συνεδρίες έκκεντρης άσκησης (μια σε κάθε πόδι) με διαφορά μεταξύ τους δύο εβδομάδες. Ακριβώς πριν και σαράντα οκτώ ώρες μετά την κάθε έκκεντρη άσκηση αξιολογήθηκαν ο καθυστερημένος μυϊκός πόνος, η μέγιστη ισομετρική και έκκεντρη ροπή καθώς και ο δείκτης κόπωσης στους εκτείνοντες της άρθρωσης του γόνατος και των δύο κάτω άκρων. Η ύπαρξη μυϊκού μικροτραυματισμού επιβεβαιώθηκε από την αύξηση του καθυστερημένου μυϊκού πόνου στο επιδέξιο άκρο από το 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 και στο μη επιδέξιο άκρο από το 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, το οποίο είναι στατιστικά σημαντικό και για τα δύο άκρα (p &lt; 0,001). Παράλληλα φαίνεται ότι υπάρχει ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των δύο ποδιών όσον αφορά τον καθυστερημένο μυϊκό πόνο (r = 0,718, p &lt; 0,001), υποδηλώνοντας παρόμοια απάντηση στην έκκεντρη άσκηση. Επιπλέον η μέγιστη έκκεντρη ροπή, εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση 48 ώρες μετά την έκκεντρη άσκηση και για τα δύο άκρα (p &lt; 0,001). Αναλυτικότερα η μέγιστη έκκεντρη ροπή μειώθηκε από τα 221,4 ± 59,5 Nm στα 171,6 ± 44,8 Nm στο επιδέξιο άκρο και από τα 234,3 ± 68,5 Νm στα 178,5 ± 69,8 Nm στο μη επιδέξιο άκρο. Η συσχέτιση των τιμών της έκκεντρης ροπής ήταν στατιστικά σημαντική μεταξύ των δύο άκρων (r = 0,752, p &lt; 0,001). Από τα αποτελέσματα αυτά προέκυψε ότι η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση αφενός προκαλεί μυϊκό μικροτραυματισμό όπως συμπεραίνουμε από τις αλλαγές στους βιοδείκτες, και αφετέρου προκαλεί παρόμοιο μυϊκό μικροτραυματισμό και στα δύο κάτω άκρα.","abstract_has_math":false,"creators":["Προκοπίου Ναταλία","Prokopiou Natalia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295417"],"render_values":[{"text":"uoadl:5295417","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295417","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295417","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5295417","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Προκοπίου Ναταλία","Prokopiou Natalia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295417"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί ασκησιογενή μυϊκό μικροτραυματισμό, προκαλώντας μια σειρά αλλαγών σε βιοδείκτες μέσω των οποίων μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή του. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση του ασκησιογενούς μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση μέσα από έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες καθώς και η συσχέτιση που μπορεί να έχουν τα δύο άκρα. Συγκεκριμένα αξιολογήσαμε διάφορα είδη δύναμης μετά από έκκεντρη άσκηση στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Δεκαοκτώ γυναίκες (23,7 ± 1,6 έτη, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) πραγματοποίησαν δύο συνεδρίες έκκεντρης άσκησης (μια σε κάθε πόδι) με διαφορά μεταξύ τους δύο εβδομάδες. Ακριβώς πριν και σαράντα οκτώ ώρες μετά την κάθε έκκεντρη άσκηση αξιολογήθηκαν ο καθυστερημένος μυϊκός πόνος, η μέγιστη ισομετρική και έκκεντρη ροπή καθώς και ο δείκτης κόπωσης στους εκτείνοντες της άρθρωσης του γόνατος και των δύο κάτω άκρων. Η ύπαρξη μυϊκού μικροτραυματισμού επιβεβαιώθηκε από την αύξηση του καθυστερημένου μυϊκού πόνου στο επιδέξιο άκρο από το 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 και στο μη επιδέξιο άκρο από το 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, το οποίο είναι στατιστικά σημαντικό και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Παράλληλα φαίνεται ότι υπάρχει ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των δύο ποδιών όσον αφορά τον καθυστερημένο μυϊκό πόνο (r = 0,718, p < 0,001), υποδηλώνοντας παρόμοια απάντηση στην έκκεντρη άσκηση. Επιπλέον η μέγιστη έκκεντρη ροπή, εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση 48 ώρες μετά την έκκεντρη άσκηση και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Αναλυτικότερα η μέγιστη έκκεντρη ροπή μειώθηκε από τα 221,4 ± 59,5 Nm στα 171,6 ± 44,8 Nm στο επιδέξιο άκρο και από τα 234,3 ± 68,5 Νm στα 178,5 ± 69,8 Nm στο μη επιδέξιο άκρο. Η συσχέτιση των τιμών της έκκεντρης ροπής ήταν στατιστικά σημαντική μεταξύ των δύο άκρων (r = 0,752, p < 0,001). Από τα αποτελέσματα αυτά προέκυψε ότι η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση αφενός προκαλεί μυϊκό μικροτραυματισμό όπως συμπεραίνουμε από τις αλλαγές στους βιοδείκτες, και αφετέρου προκαλεί παρόμοιο μυϊκό μικροτραυματισμό και στα δύο κάτω άκρα.","Unaccustomed eccentric exercise has been shown to induce exercise-induced muscle damage, triggering a series of changes in biomarkers through which its presence can be confirmed. The aim of this study is to evaluate exercise-induced muscle damage in strength and fatigue through eccentric and isometric assessments, as well as the correlation between the two lower limbs. Specifically, different types of strength were assessed after eccentric exercise using an isokinetic dynamometer. Eighteen women (23,7 ± 1,6 years, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) performed two sessions of eccentric exercise (one for each leg) with a two week interval between them. Delayed onset muscle soreness (DOMS), maximal isometric and eccentric torque, and the fatigue index of the knee extensor muscles of both lower limbs were evaluated immediately before and 48 hours after each eccentric exercise session. The presence of muscle damage was confirmed by the increase in DOMS in the dominant leg from 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 and in the non-dominant leg from 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, which was statistically significant for both limbs (p < 0,001). Additionally, a strong positive correlation was observed between the two legs regarding DOMS (r = 0,718, p < 0,001), suggesting a similar response to eccentric exercise. Moreover, maximal eccentric torque showed a statistically significant decrease 48 hours post-exercise in both limbs (p < 0,001). Specifically, maximal eccentric torque decreased from 221,4 ± 59,5 Nm to 171,6 ± 44,8 Nm in the dominant leg and from 234,3 ± 68,5 Νm to 178,5 ± 69,8 Nm in the non-dominant leg. The correlation of eccentric torque values was statistically significant between the two limbs (r = 0,752, p < 0,001). These findings suggest that unaccustomed eccentric exercise induces muscle damage, as evidenced by changes in biomarkers, and results in a similar degree of muscle damage in both lower limbs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η επίδραση του μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση: αξιολόγηση με έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Προκοπίου Ναταλία","Prokopiou Natalia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί ασκησιογενή μυϊκό μικροτραυματισμό, προκαλώντας μια σειρά αλλαγών σε βιοδείκτες μέσω των οποίων μπορούμε να επιβεβαιώσουμε την ύπαρξή του. Σκοπός της μελέτης είναι η αξιολόγηση του ασκησιογενούς μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση μέσα από έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες καθώς και η συσχέτιση που μπορεί να έχουν τα δύο άκρα. Συγκεκριμένα αξιολογήσαμε διάφορα είδη δύναμης μετά από έκκεντρη άσκηση στο ισοκινητικό δυναμόμετρο. Δεκαοκτώ γυναίκες (23,7 ± 1,6 έτη, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) πραγματοποίησαν δύο συνεδρίες έκκεντρης άσκησης (μια σε κάθε πόδι) με διαφορά μεταξύ τους δύο εβδομάδες. Ακριβώς πριν και σαράντα οκτώ ώρες μετά την κάθε έκκεντρη άσκηση αξιολογήθηκαν ο καθυστερημένος μυϊκός πόνος, η μέγιστη ισομετρική και έκκεντρη ροπή καθώς και ο δείκτης κόπωσης στους εκτείνοντες της άρθρωσης του γόνατος και των δύο κάτω άκρων. Η ύπαρξη μυϊκού μικροτραυματισμού επιβεβαιώθηκε από την αύξηση του καθυστερημένου μυϊκού πόνου στο επιδέξιο άκρο από το 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 και στο μη επιδέξιο άκρο από το 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, το οποίο είναι στατιστικά σημαντικό και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Παράλληλα φαίνεται ότι υπάρχει ισχυρή θετική συσχέτιση μεταξύ των δύο ποδιών όσον αφορά τον καθυστερημένο μυϊκό πόνο (r = 0,718, p < 0,001), υποδηλώνοντας παρόμοια απάντηση στην έκκεντρη άσκηση. Επιπλέον η μέγιστη έκκεντρη ροπή, εμφάνισε στατιστικά σημαντική μείωση 48 ώρες μετά την έκκεντρη άσκηση και για τα δύο άκρα (p < 0,001). Αναλυτικότερα η μέγιστη έκκεντρη ροπή μειώθηκε από τα 221,4 ± 59,5 Nm στα 171,6 ± 44,8 Nm στο επιδέξιο άκρο και από τα 234,3 ± 68,5 Νm στα 178,5 ± 69,8 Nm στο μη επιδέξιο άκρο. Η συσχέτιση των τιμών της έκκεντρης ροπής ήταν στατιστικά σημαντική μεταξύ των δύο άκρων (r = 0,752, p < 0,001). Από τα αποτελέσματα αυτά προέκυψε ότι η ασυνήθιστη έκκεντρη άσκηση αφενός προκαλεί μυϊκό μικροτραυματισμό όπως συμπεραίνουμε από τις αλλαγές στους βιοδείκτες, και αφετέρου προκαλεί παρόμοιο μυϊκό μικροτραυματισμό και στα δύο κάτω άκρα.","Unaccustomed eccentric exercise has been shown to induce exercise-induced muscle damage, triggering a series of changes in biomarkers through which its presence can be confirmed. The aim of this study is to evaluate exercise-induced muscle damage in strength and fatigue through eccentric and isometric assessments, as well as the correlation between the two lower limbs. Specifically, different types of strength were assessed after eccentric exercise using an isokinetic dynamometer. Eighteen women (23,7 ± 1,6 years, 58,4 ± 10,2 kg, 163,4 ± 5,6 cm) performed two sessions of eccentric exercise (one for each leg) with a two week interval between them. Delayed onset muscle soreness (DOMS), maximal isometric and eccentric torque, and the fatigue index of the knee extensor muscles of both lower limbs were evaluated immediately before and 48 hours after each eccentric exercise session. The presence of muscle damage was confirmed by the increase in DOMS in the dominant leg from 1,4 ± 0,6 στο 5,9 ± 1,8 and in the non-dominant leg from 1,5 ± 0,6 στο 5,7 ± 2,1, which was statistically significant for both limbs (p < 0,001). Additionally, a strong positive correlation was observed between the two legs regarding DOMS (r = 0,718, p < 0,001), suggesting a similar response to eccentric exercise. Moreover, maximal eccentric torque showed a statistically significant decrease 48 hours post-exercise in both limbs (p < 0,001). Specifically, maximal eccentric torque decreased from 221,4 ± 59,5 Nm to 171,6 ± 44,8 Nm in the dominant leg and from 234,3 ± 68,5 Νm to 178,5 ± 69,8 Nm in the non-dominant leg. The correlation of eccentric torque values was statistically significant between the two limbs (r = 0,752, p < 0,001). These findings suggest that unaccustomed eccentric exercise induces muscle damage, as evidenced by changes in biomarkers, and results in a similar degree of muscle damage in both lower limbs."],"dc:identifier":["uoadl:5295417","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295417"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Η επίδραση του μυϊκού μικροτραυματισμού στη δύναμη και την κόπωση: αξιολόγηση με έκκεντρες και ισομετρικές δοκιμασίες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:53Z"}