{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295474"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295474","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση της Εμπειρίας Παιδιών με Αναπηρία στο Ελληνικό Σχολείο: Φαινομενολογική και Υπαρξιστική Προσέγγιση","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις υποκειμενικές εμπειρίες των παιδιών με αναπηρία στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον, υπό το πρίσμα της φαινομενολογικής και υπαρξιστικής φιλοσοφικής προσέγγισης. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι να φέρει στο φως τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών και τι αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές με αναπηρία στη σχολική ζωή, Καθώς και να καταδείξει την απόρροια της κοινωνικής κατασκευής αλλά και της εκπαιδευτικής πραγματικότητας που έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που κατά περίπτωση ενδυναμώνει και περιορίζει τα παιδιά. Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογία μέσω συνεντεύξεων σε παιδιά με αναπηρία, που φοιτούν σε τυπικό ελληνικό σχολείο. Η θεματολογία περιλάμβανε ερωτήσεις όσο αφορά την εικόνα του σώματος, τις κοινωνικές σχέσεις, την αίσθηση του ανήκειν και το ρόλο των εκπαιδευτικών στη διαδικασία. Αποδείχθηκε ότι πολλά παιδιά έχουν το αίσθημα το αποκλεισμό, του στιγματισμού ή ακόμα νιώθουν και την απόρριψη ακόμα όχι μόνο από τους συμμαθητές τους αλλά και από όλο το σχολείο σαν σύνολο. Οι μαρτυρίες των παιδιών για βίωμα εκφοβισμού, ελλιπείς φιλικές σχέσεις ή ακόμα και αδιαφορία από τους δασκάλους είναι απόδειξη ενός κόσμου που ακόμα προσπαθεί να επιτύχει την ισότιμη συμπερίληψη. Η φαινομενολογική προσέγγιση στηρίχθηκε στην υποκειμενική εμπειρία των παιδιών και πως αυτά βιώνουν τόσο το σώμα τους όσο και την πραγματικότητα γύρω τους. Από την άλλη πλευρά ακόμα η υπαρξιστική οπτική έφερε στο προσκήνιο τις έννοιες του αυτοπροσδιορισμού και της νοηματοδότησης της ύπαρξής τους μέσα σε αυτό το περιοριστικό σύστημα. Πολλές φιλοσοφικές προσεγγίσεις, όπως ενδεικτικά αυτές των Husserl, Merleau-Ponty, και Reynolds, αναπτύχθηκαν για να κατανοηθεί ότι η αναπηρία ή οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο της κοινωνίας είναι ένας διαφορετικός τρόπος ύπαρξης στον χωροχρόνο. Η έρευνα καταλήγει ότι η υποκειμενική βιωμένη εμπειρία των παιδιών με αναπηρία θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των πολιτικών ένταξης, από τη στιγμή που αυτή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Βασική μέριμνα θα έπρεπε να είναι η ομαλή ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον και η θεσμική στήριξη, που θα σέβεται και θα λαμβάνει υπόψιν τις ανάγκες τους. Η φωνή των παιδιών μας επισημαίνει ότι η ενσυναίσθηση και η αποδοχή δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια. Ένα σχολείο για όλους οφείλει να είναι σχολείο για κάθε παιδί.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις υποκειμενικές εμπειρίες των παιδιών με αναπηρία στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον, υπό το πρίσμα της φαινομενολογικής και υπαρξιστικής φιλοσοφικής προσέγγισης. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι να φέρει στο φως τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών και τι αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές με αναπηρία στη σχολική ζωή, Καθώς και να καταδείξει την απόρροια της κοινωνικής κατασκευής αλλά και της εκπαιδευτικής πραγματικότητας που έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που κατά περίπτωση ενδυναμώνει και περιορίζει τα παιδιά. Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογία μέσω συνεντεύξεων σε παιδιά με αναπηρία, που φοιτούν σε τυπικό ελληνικό σχολείο. Η θεματολογία περιλάμβανε ερωτήσεις όσο αφορά την εικόνα του σώματος, τις κοινωνικές σχέσεις, την αίσθηση του ανήκειν και το ρόλο των εκπαιδευτικών στη διαδικασία. Αποδείχθηκε ότι πολλά παιδιά έχουν το αίσθημα το αποκλεισμό, του στιγματισμού ή ακόμα νιώθουν και την απόρριψη ακόμα όχι μόνο από τους συμμαθητές τους αλλά και από όλο το σχολείο σαν σύνολο. Οι μαρτυρίες των παιδιών για βίωμα εκφοβισμού, ελλιπείς φιλικές σχέσεις ή ακόμα και αδιαφορία από τους δασκάλους είναι απόδειξη ενός κόσμου που ακόμα προσπαθεί να επιτύχει την ισότιμη συμπερίληψη. Η φαινομενολογική προσέγγιση στηρίχθηκε στην υποκειμενική εμπειρία των παιδιών και πως αυτά βιώνουν τόσο το σώμα τους όσο και την πραγματικότητα γύρω τους. Από την άλλη πλευρά ακόμα η υπαρξιστική οπτική έφερε στο προσκήνιο τις έννοιες του αυτοπροσδιορισμού και της νοηματοδότησης της ύπαρξής τους μέσα σε αυτό το περιοριστικό σύστημα. Πολλές φιλοσοφικές προσεγγίσεις, όπως ενδεικτικά αυτές των Husserl, Merleau-Ponty, και Reynolds, αναπτύχθηκαν για να κατανοηθεί ότι η αναπηρία ή οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο της κοινωνίας είναι ένας διαφορετικός τρόπος ύπαρξης στον χωροχρόνο. Η έρευνα καταλήγει ότι η υποκειμενική βιωμένη εμπειρία των παιδιών με αναπηρία θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των πολιτικών ένταξης, από τη στιγμή που αυτή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Βασική μέριμνα θα έπρεπε να είναι η ομαλή ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον και η θεσμική στήριξη, που θα σέβεται και θα λαμβάνει υπόψιν τις ανάγκες τους. Η φωνή των παιδιών μας επισημαίνει ότι η ενσυναίσθηση και η αποδοχή δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια. Ένα σχολείο για όλους οφείλει να είναι σχολείο για κάθε παιδί.","abstract_has_math":false,"creators":["Μελετίου Ελικωνή-Χριστίνα","Meletiou Elikoni-Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:55Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek","English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295474"],"render_values":[{"text":"uoadl:5295474","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295474","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295474","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5295474","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μελετίου Ελικωνή-Χριστίνα","Meletiou Elikoni-Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek","English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295474","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295474"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις υποκειμενικές εμπειρίες των παιδιών με αναπηρία στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον, υπό το πρίσμα της φαινομενολογικής και υπαρξιστικής φιλοσοφικής προσέγγισης. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι να φέρει στο φως τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών και τι αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές με αναπηρία στη σχολική ζωή, Καθώς και να καταδείξει την απόρροια της κοινωνικής κατασκευής αλλά και της εκπαιδευτικής πραγματικότητας που έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που κατά περίπτωση ενδυναμώνει και περιορίζει τα παιδιά. Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογία μέσω συνεντεύξεων σε παιδιά με αναπηρία, που φοιτούν σε τυπικό ελληνικό σχολείο. Η θεματολογία περιλάμβανε ερωτήσεις όσο αφορά την εικόνα του σώματος, τις κοινωνικές σχέσεις, την αίσθηση του ανήκειν και το ρόλο των εκπαιδευτικών στη διαδικασία. Αποδείχθηκε ότι πολλά παιδιά έχουν το αίσθημα το αποκλεισμό, του στιγματισμού ή ακόμα νιώθουν και την απόρριψη ακόμα όχι μόνο από τους συμμαθητές τους αλλά και από όλο το σχολείο σαν σύνολο. Οι μαρτυρίες των παιδιών για βίωμα εκφοβισμού, ελλιπείς φιλικές σχέσεις ή ακόμα και αδιαφορία από τους δασκάλους είναι απόδειξη ενός κόσμου που ακόμα προσπαθεί να επιτύχει την ισότιμη συμπερίληψη. Η φαινομενολογική προσέγγιση στηρίχθηκε στην υποκειμενική εμπειρία των παιδιών και πως αυτά βιώνουν τόσο το σώμα τους όσο και την πραγματικότητα γύρω τους. Από την άλλη πλευρά ακόμα η υπαρξιστική οπτική έφερε στο προσκήνιο τις έννοιες του αυτοπροσδιορισμού και της νοηματοδότησης της ύπαρξής τους μέσα σε αυτό το περιοριστικό σύστημα. Πολλές φιλοσοφικές προσεγγίσεις, όπως ενδεικτικά αυτές των Husserl, Merleau-Ponty, και Reynolds, αναπτύχθηκαν για να κατανοηθεί ότι η αναπηρία ή οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο της κοινωνίας είναι ένας διαφορετικός τρόπος ύπαρξης στον χωροχρόνο. Η έρευνα καταλήγει ότι η υποκειμενική βιωμένη εμπειρία των παιδιών με αναπηρία θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των πολιτικών ένταξης, από τη στιγμή που αυτή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Βασική μέριμνα θα έπρεπε να είναι η ομαλή ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον και η θεσμική στήριξη, που θα σέβεται και θα λαμβάνει υπόψιν τις ανάγκες τους. Η φωνή των παιδιών μας επισημαίνει ότι η ενσυναίσθηση και η αποδοχή δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια. Ένα σχολείο για όλους οφείλει να είναι σχολείο για κάθε παιδί.","This study explores the subjective experiences of children with disabilities in the Greek school environment through the lens of phenomenological and existential philosophical approaches. The aim of this study is to shed light on the personal experiences of these children and the challenges they face in their daily school life, as well as to highlight the interplay between social construction and educational reality, which has created an environment that at times both empowers and restricts them. The research was based on a qualitative methodology, using interviews with children with disabilities who attend mainstream Greek schools. The thematic areas included questions regarding body image, social relationships, the sense of belonging, and the role of teachers in the process. It was revealed that many children experience feelings of exclusion, stigmatization, or even rejection, not only from their peers but also from the school community. The children's testimonies of experiencing bullying, lack of friendships, and even indifference from teachers are evidence of a world still striving to achieve genuine inclusive equality. The phenomenological approach focused on the children's subjective experiences and how they perceive their bodies and the reality around them. On the other hand, the existential perspective brought forth the concepts of self-determination and the search for meaning in their existence within this restrictive system. Various philosophical frameworks, such as those of Husserl, Merleau-Ponty, and Reynolds, were employed to understand that disability, or anything that deviates from societal norms, represents a different mode of being in space and time. The study concludes that the subjective lived experiences of children with disabilities should be at the core of inclusion policies, especially since true inclusion has yet to be achieved. A primary concern should be their smooth integration into the school environment and institutional support that respects and considers their needs. The voices of these children remind us that empathy and acceptance should not be a luxury. A school for all must truly be a school for every child."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση της Εμπειρίας Παιδιών με Αναπηρία στο Ελληνικό Σχολείο: Φαινομενολογική και Υπαρξιστική Προσέγγιση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μελετίου Ελικωνή-Χριστίνα","Meletiou Elikoni-Christina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τις υποκειμενικές εμπειρίες των παιδιών με αναπηρία στο ελληνικό σχολικό περιβάλλον, υπό το πρίσμα της φαινομενολογικής και υπαρξιστικής φιλοσοφικής προσέγγισης. Ο στόχος της μελέτης αυτής είναι να φέρει στο φως τις προσωπικές εμπειρίες των παιδιών και τι αντιμετωπίζουν καθημερινά οι μαθητές με αναπηρία στη σχολική ζωή, Καθώς και να καταδείξει την απόρροια της κοινωνικής κατασκευής αλλά και της εκπαιδευτικής πραγματικότητας που έχουν δημιουργήσει ένα περιβάλλον που κατά περίπτωση ενδυναμώνει και περιορίζει τα παιδιά. Η έρευνα βασίστηκε σε ποιοτική μεθοδολογία μέσω συνεντεύξεων σε παιδιά με αναπηρία, που φοιτούν σε τυπικό ελληνικό σχολείο. Η θεματολογία περιλάμβανε ερωτήσεις όσο αφορά την εικόνα του σώματος, τις κοινωνικές σχέσεις, την αίσθηση του ανήκειν και το ρόλο των εκπαιδευτικών στη διαδικασία. Αποδείχθηκε ότι πολλά παιδιά έχουν το αίσθημα το αποκλεισμό, του στιγματισμού ή ακόμα νιώθουν και την απόρριψη ακόμα όχι μόνο από τους συμμαθητές τους αλλά και από όλο το σχολείο σαν σύνολο. Οι μαρτυρίες των παιδιών για βίωμα εκφοβισμού, ελλιπείς φιλικές σχέσεις ή ακόμα και αδιαφορία από τους δασκάλους είναι απόδειξη ενός κόσμου που ακόμα προσπαθεί να επιτύχει την ισότιμη συμπερίληψη. Η φαινομενολογική προσέγγιση στηρίχθηκε στην υποκειμενική εμπειρία των παιδιών και πως αυτά βιώνουν τόσο το σώμα τους όσο και την πραγματικότητα γύρω τους. Από την άλλη πλευρά ακόμα η υπαρξιστική οπτική έφερε στο προσκήνιο τις έννοιες του αυτοπροσδιορισμού και της νοηματοδότησης της ύπαρξής τους μέσα σε αυτό το περιοριστικό σύστημα. Πολλές φιλοσοφικές προσεγγίσεις, όπως ενδεικτικά αυτές των Husserl, Merleau-Ponty, και Reynolds, αναπτύχθηκαν για να κατανοηθεί ότι η αναπηρία ή οτιδήποτε παρεκκλίνει από το πρότυπο της κοινωνίας είναι ένας διαφορετικός τρόπος ύπαρξης στον χωροχρόνο. Η έρευνα καταλήγει ότι η υποκειμενική βιωμένη εμπειρία των παιδιών με αναπηρία θα έπρεπε να είναι στο επίκεντρο των πολιτικών ένταξης, από τη στιγμή που αυτή δεν έχει ακόμα επιτευχθεί. Βασική μέριμνα θα έπρεπε να είναι η ομαλή ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον και η θεσμική στήριξη, που θα σέβεται και θα λαμβάνει υπόψιν τις ανάγκες τους. Η φωνή των παιδιών μας επισημαίνει ότι η ενσυναίσθηση και η αποδοχή δεν θα έπρεπε να είναι πολυτέλεια. Ένα σχολείο για όλους οφείλει να είναι σχολείο για κάθε παιδί.","This study explores the subjective experiences of children with disabilities in the Greek school environment through the lens of phenomenological and existential philosophical approaches. The aim of this study is to shed light on the personal experiences of these children and the challenges they face in their daily school life, as well as to highlight the interplay between social construction and educational reality, which has created an environment that at times both empowers and restricts them. The research was based on a qualitative methodology, using interviews with children with disabilities who attend mainstream Greek schools. The thematic areas included questions regarding body image, social relationships, the sense of belonging, and the role of teachers in the process. It was revealed that many children experience feelings of exclusion, stigmatization, or even rejection, not only from their peers but also from the school community. The children's testimonies of experiencing bullying, lack of friendships, and even indifference from teachers are evidence of a world still striving to achieve genuine inclusive equality. The phenomenological approach focused on the children's subjective experiences and how they perceive their bodies and the reality around them. On the other hand, the existential perspective brought forth the concepts of self-determination and the search for meaning in their existence within this restrictive system. Various philosophical frameworks, such as those of Husserl, Merleau-Ponty, and Reynolds, were employed to understand that disability, or anything that deviates from societal norms, represents a different mode of being in space and time. The study concludes that the subjective lived experiences of children with disabilities should be at the core of inclusion policies, especially since true inclusion has yet to be achieved. A primary concern should be their smooth integration into the school environment and institutional support that respects and considers their needs. The voices of these children remind us that empathy and acceptance should not be a luxury. A school for all must truly be a school for every child."],"dc:identifier":["uoadl:5295474","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295474"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek","English"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Διερεύνηση της Εμπειρίας Παιδιών με Αναπηρία στο Ελληνικό Σχολείο: Φαινομενολογική και Υπαρξιστική Προσέγγιση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:55Z"}