{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295847"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5295847","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός","abstract":"Ο τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί μια νοσολογική οντότητα, η οποία παρατηρείται ως επιπλοκή συνήθως σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και υπόβαθρο δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και σπανιότερα σε άλλου τύπου παθήσεις, όπως υποφωσφοραιμικές ραχίτιδες, ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμό, ογκογενή οστεομαλακία και σύνδρομα δυσαπορρόφησης. Χαρακτηρίζεται από σταθερά υψηλά επίπεδα παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής οζώδους υπερπλασίας των παραθυρεοειδών αδένων. Εμφανίζεται με ένα σύνολο κλινικών εκδηλώσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν αρκετά συστήματα και κυρίως το μυοσκελετικό. Οι παθολογικές μεταβολές στα οστά στον τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό μπορεί να είναι απόρροια της δράσης των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης στο αίμα, όπως και των μεταβολικών διαταραχών που παρατηρούνται στη χρόνια νεφρική νόσο. Η διάγνωση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού βασίζεται κυρίως σε κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, ενώ η θεραπεία του περιλαμβάνει φαρμακευτικές καθώς και χειρουργικές μεθόδους. Στο παρόν άρθρο γίνεται αναφορά στην αιτοπαθογένεση, παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και έλεγχος προς επιβεβαίωση των δεδομένων αυτών ή προσθήκη νέων μέσω της ανασκοπήσεως της διαθέσιμης πρόσφατης βιβλιογραφίας, με σκοπό την κατάλληλη διαχείριση ενός τέτοιου ασθενούς. Επίσης αναφέρονται και ορισμένα στοιχεία από την ανατομία και φυσιολογία των παραθυρεοειδών αδένων, τα οποία θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μεταβολών που παρατηρούνται στη νόσο.","abstract_html":"Ο τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί μια νοσολογική οντότητα, η οποία παρατηρείται ως επιπλοκή συνήθως σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και υπόβαθρο δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και σπανιότερα σε άλλου τύπου παθήσεις, όπως υποφωσφοραιμικές ραχίτιδες, ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμό, ογκογενή οστεομαλακία και σύνδρομα δυσαπορρόφησης. Χαρακτηρίζεται από σταθερά υψηλά επίπεδα παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής οζώδους υπερπλασίας των παραθυρεοειδών αδένων. Εμφανίζεται με ένα σύνολο κλινικών εκδηλώσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν αρκετά συστήματα και κυρίως το μυοσκελετικό. Οι παθολογικές μεταβολές στα οστά στον τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό μπορεί να είναι απόρροια της δράσης των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης στο αίμα, όπως και των μεταβολικών διαταραχών που παρατηρούνται στη χρόνια νεφρική νόσο. Η διάγνωση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού βασίζεται κυρίως σε κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, ενώ η θεραπεία του περιλαμβάνει φαρμακευτικές καθώς και χειρουργικές μεθόδους. Στο παρόν άρθρο γίνεται αναφορά στην αιτοπαθογένεση, παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και έλεγχος προς επιβεβαίωση των δεδομένων αυτών ή προσθήκη νέων μέσω της ανασκοπήσεως της διαθέσιμης πρόσφατης βιβλιογραφίας, με σκοπό την κατάλληλη διαχείριση ενός τέτοιου ασθενούς. Επίσης αναφέρονται και ορισμένα στοιχεία από την ανατομία και φυσιολογία των παραθυρεοειδών αδένων, τα οποία θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μεταβολών που παρατηρούνται στη νόσο.","abstract_has_math":false,"creators":["Μοσχονάς Σπυρίδων-Γεράσιμος","Moschonas Spyridon-Gerasimos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:55Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295847"],"render_values":[{"text":"uoadl:5295847","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295847","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295847","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5295847","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μοσχονάς Σπυρίδων-Γεράσιμος","Moschonas Spyridon-Gerasimos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5295847","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295847"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί μια νοσολογική οντότητα, η οποία παρατηρείται ως επιπλοκή συνήθως σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και υπόβαθρο δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και σπανιότερα σε άλλου τύπου παθήσεις, όπως υποφωσφοραιμικές ραχίτιδες, ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμό, ογκογενή οστεομαλακία και σύνδρομα δυσαπορρόφησης. Χαρακτηρίζεται από σταθερά υψηλά επίπεδα παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής οζώδους υπερπλασίας των παραθυρεοειδών αδένων. Εμφανίζεται με ένα σύνολο κλινικών εκδηλώσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν αρκετά συστήματα και κυρίως το μυοσκελετικό. Οι παθολογικές μεταβολές στα οστά στον τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό μπορεί να είναι απόρροια της δράσης των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης στο αίμα, όπως και των μεταβολικών διαταραχών που παρατηρούνται στη χρόνια νεφρική νόσο. Η διάγνωση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού βασίζεται κυρίως σε κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, ενώ η θεραπεία του περιλαμβάνει φαρμακευτικές καθώς και χειρουργικές μεθόδους. Στο παρόν άρθρο γίνεται αναφορά στην αιτοπαθογένεση, παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και έλεγχος προς επιβεβαίωση των δεδομένων αυτών ή προσθήκη νέων μέσω της ανασκοπήσεως της διαθέσιμης πρόσφατης βιβλιογραφίας, με σκοπό την κατάλληλη διαχείριση ενός τέτοιου ασθενούς. Επίσης αναφέρονται και ορισμένα στοιχεία από την ανατομία και φυσιολογία των παραθυρεοειδών αδένων, τα οποία θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μεταβολών που παρατηρούνται στη νόσο.","Tertiary hyperparathyroidism represents a disease, which occurs as a complication usually in patients with chronic kidney disease (CKD) and background of secondary hyperparathyroidism and less often in other conditions, such as hypophosphatemic rickets syndromes, pseudohypoparathyroidism, oncogenic osteomalacia and malabsorption syndromes. It is characterized by persistently elevated parathyroid hormone (PTH) and calcium levels in blood, as a result of reactive nodular hyperplasia of the parathyroid glands. It is manifested by a variety of clinical symptoms, affecting multiple systems and mainly the musculoskeletal. The pathological changes in bones, observed in tertiary hyperparathyroidism, can be a result of the increased PTH levels in the blood, as well as of the metabolic disorders connected with CKD. The diagnosis of tertiary hyperparathyroidism is based on clinical and laboratory findings, while its treatment includes medical as well as surgical methods. In this article there is a reference in etiology, pathophysiology, clinical picture, diagnostic and therapeutical approach of tertiary hyperparathyroidism and confirmation check of this information or addition of new through a review of the current available literature, aiming to the adequate management of such a patient case. There is also a brief reference of some elements from the anatomy and physiology of the parathyroid glands, which are going to contribute to a better understanding of the pathophysiological changes that occur in the disease."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μοσχονάς Σπυρίδων-Γεράσιμος","Moschonas Spyridon-Gerasimos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί μια νοσολογική οντότητα, η οποία παρατηρείται ως επιπλοκή συνήθως σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και υπόβαθρο δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και σπανιότερα σε άλλου τύπου παθήσεις, όπως υποφωσφοραιμικές ραχίτιδες, ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμό, ογκογενή οστεομαλακία και σύνδρομα δυσαπορρόφησης. Χαρακτηρίζεται από σταθερά υψηλά επίπεδα παραθορμόνης και ασβεστίου στο αίμα ως αποτέλεσμα της αντιδραστικής οζώδους υπερπλασίας των παραθυρεοειδών αδένων. Εμφανίζεται με ένα σύνολο κλινικών εκδηλώσεων, οι οποίες περιλαμβάνουν αρκετά συστήματα και κυρίως το μυοσκελετικό. Οι παθολογικές μεταβολές στα οστά στον τριτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό μπορεί να είναι απόρροια της δράσης των αυξημένων επιπέδων παραθορμόνης στο αίμα, όπως και των μεταβολικών διαταραχών που παρατηρούνται στη χρόνια νεφρική νόσο. Η διάγνωση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού βασίζεται κυρίως σε κλινικά και εργαστηριακά ευρήματα, ενώ η θεραπεία του περιλαμβάνει φαρμακευτικές καθώς και χειρουργικές μεθόδους. Στο παρόν άρθρο γίνεται αναφορά στην αιτοπαθογένεση, παθοφυσιολογία, κλινική εικόνα, διαγνωστική και θεραπευτική προσέγγιση του τριτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού και έλεγχος προς επιβεβαίωση των δεδομένων αυτών ή προσθήκη νέων μέσω της ανασκοπήσεως της διαθέσιμης πρόσφατης βιβλιογραφίας, με σκοπό την κατάλληλη διαχείριση ενός τέτοιου ασθενούς. Επίσης αναφέρονται και ορισμένα στοιχεία από την ανατομία και φυσιολογία των παραθυρεοειδών αδένων, τα οποία θα βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη κατανόηση των παθοφυσιολογικών μεταβολών που παρατηρούνται στη νόσο.","Tertiary hyperparathyroidism represents a disease, which occurs as a complication usually in patients with chronic kidney disease (CKD) and background of secondary hyperparathyroidism and less often in other conditions, such as hypophosphatemic rickets syndromes, pseudohypoparathyroidism, oncogenic osteomalacia and malabsorption syndromes. It is characterized by persistently elevated parathyroid hormone (PTH) and calcium levels in blood, as a result of reactive nodular hyperplasia of the parathyroid glands. It is manifested by a variety of clinical symptoms, affecting multiple systems and mainly the musculoskeletal. The pathological changes in bones, observed in tertiary hyperparathyroidism, can be a result of the increased PTH levels in the blood, as well as of the metabolic disorders connected with CKD. The diagnosis of tertiary hyperparathyroidism is based on clinical and laboratory findings, while its treatment includes medical as well as surgical methods. In this article there is a reference in etiology, pathophysiology, clinical picture, diagnostic and therapeutical approach of tertiary hyperparathyroidism and confirmation check of this information or addition of new through a review of the current available literature, aiming to the adequate management of such a patient case. There is also a brief reference of some elements from the anatomy and physiology of the parathyroid glands, which are going to contribute to a better understanding of the pathophysiological changes that occur in the disease."],"dc:identifier":["uoadl:5295847","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5295847"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:55Z"}