{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296068"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296068","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Τα γυναικεία και τα ανδρικά χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία του Αισχύλου: Ἀγαμέμνων, Χοηφόροι, Εὐμενίδες","abstract":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη διπλή φύση, τόσο την αρσενική όσο και τη θηλυκή, της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου (Αγαμέμνων – Χοηφόροι – Ευμενίδες), αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η ηρωίδα κατασκευάζει και αξιοποιεί μια διπλή έμφυλη ταυτότητα που αμφισβητεί τις προσδοκίες της πατριαρχικής κοινωνίας. Η Κλυταιμνήστρα του Αισχύλου διαφέρει αισθητά από τις μεταγενέστερες απεικονίσεις της στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Δεν είναι μια φοβισμένη ή υποταγμένη γυναίκα, αλλά μια ρητορικά ισχυρή και πολιτικά έξυπνη μορφή που αναλαμβάνει την εξουσία και οργανώνει τη δολοφονία του Αγαμέμνονα με προμελετημένο έγκλημα. Τα ανδρικά χαρακτηριστικά της: η κυριαρχία, η λογική, η ρητορική δεινότητα και η πολιτική φιλοδοξία αντιπαραβάλλονται με τη συνειδητή χρήση της συμβατικής θηλυκότητάς της, καθιστώντας την ηρωίδα ταυτόχρονα μια παραβατική και εμβληματική μορφή της τραγικής έμφυλης ανατροπής. Εστιάζοντας στην απεικόνιση του Αισχύλου, η μελέτη αυτή εξετάζει πώς η Κλυταιμνήστρα κατασκευάζει την ταυτότητά της μέσα από τη γλώσσα, τις πράξεις και την αυτοπαρουσίασή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρήση της έμφυλης ρητορικής, των συμβολικών μοτίβων και των στρατηγικών που της επιτρέπουν να μετακινείται ανάμεσα σε ανδρικούς και γυναικείους ρόλους, ανάλογα τις περιστάσεις. Μέσα από την λεπτομερή ανάλυση επιλεγμένων αποσπασμάτων και την αξιοποίηση σημαντικής βιβλιογραφίας, αποδεικνύεται ότι η Κλυταιμνήστρα αποτελεί το αρχέτυπο της γυναίκας που υπερβαίνει τα έμφυλα όρια, προκαλώντας και εν τέλει αποσταθεροποιώντας τα ιδανικά του αθηναϊκού οἴκου, της πολιτικής τάξης και της γυναικείας αρετής. Ο χαρακτήρας της γίνεται πεδίο εξέτασης ανάμεσα στα παλαιά συστήματα ανταποδοτικής δικαιοσύνης και στις αναδυόμενες αντιλήψεις περί πολιτικής διακυβέρνησης. Η Κλυταιμνήστρα σταδιακά χάνει τα ανδρικά της γνωρίσματα και υποτάσσεται στη θηλυκή της φύση. Η πατριαρχία επικρατεί έναντι της μητριαρχίας. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Κλυταιμνήστρας, η ανάδειξη της ανατρεπτικής μορφής της και οι αλλαγές που επιφέρει στην κοινωνία. Η εργασία χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια κεφάλαια. Τα δύο πρώτα εξετάζουν τα ανδρικά και τα γυναικεία χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στον Αγαμέμνονα, το τρίτο και το τέταρτο κεφάλαιο στις Χοηφόρους και το πέμπτο στις Ευμενίδες. Για την διττή φύση της ηρωίδας αξιοποίησα σημαντική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Βασική μελέτη για την συμπεριφορά και τις κινήσεις της Κλυταιμνήστρας αποτέλεσε η μονογραφία της McClure (1999). Επίσης, ο Griffith (1995) και ο Bierl (2017) εστιάζουν στην δύναμη και την κοινωνικο-πολιτική εξουσία της ηρωίδας, ενώ η Zeitlin (1978) προσπαθεί να αποδώσει μια φεμινιστική προσέγγιση στην τριλογία. Τέλος, ο Goldhill (1984) & (2008) δίνει μια πολύπλευρη οπτική για το ανδρικό και το γυναικείο φύλο στην τραγωδία.","abstract_html":"Η παρούσα εργασία διερευνά τη διπλή φύση, τόσο την αρσενική όσο και τη θηλυκή, της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου (Αγαμέμνων – Χοηφόροι – Ευμενίδες), αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η ηρωίδα κατασκευάζει και αξιοποιεί μια διπλή έμφυλη ταυτότητα που αμφισβητεί τις προσδοκίες της πατριαρχικής κοινωνίας. Η Κλυταιμνήστρα του Αισχύλου διαφέρει αισθητά από τις μεταγενέστερες απεικονίσεις της στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Δεν είναι μια φοβισμένη ή υποταγμένη γυναίκα, αλλά μια ρητορικά ισχυρή και πολιτικά έξυπνη μορφή που αναλαμβάνει την εξουσία και οργανώνει τη δολοφονία του Αγαμέμνονα με προμελετημένο έγκλημα. Τα ανδρικά χαρακτηριστικά της: η κυριαρχία, η λογική, η ρητορική δεινότητα και η πολιτική φιλοδοξία αντιπαραβάλλονται με τη συνειδητή χρήση της συμβατικής θηλυκότητάς της, καθιστώντας την ηρωίδα ταυτόχρονα μια παραβατική και εμβληματική μορφή της τραγικής έμφυλης ανατροπής. Εστιάζοντας στην απεικόνιση του Αισχύλου, η μελέτη αυτή εξετάζει πώς η Κλυταιμνήστρα κατασκευάζει την ταυτότητά της μέσα από τη γλώσσα, τις πράξεις και την αυτοπαρουσίασή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρήση της έμφυλης ρητορικής, των συμβολικών μοτίβων και των στρατηγικών που της επιτρέπουν να μετακινείται ανάμεσα σε ανδρικούς και γυναικείους ρόλους, ανάλογα τις περιστάσεις. Μέσα από την λεπτομερή ανάλυση επιλεγμένων αποσπασμάτων και την αξιοποίηση σημαντικής βιβλιογραφίας, αποδεικνύεται ότι η Κλυταιμνήστρα αποτελεί το αρχέτυπο της γυναίκας που υπερβαίνει τα έμφυλα όρια, προκαλώντας και εν τέλει αποσταθεροποιώντας τα ιδανικά του αθηναϊκού οἴκου, της πολιτικής τάξης και της γυναικείας αρετής. Ο χαρακτήρας της γίνεται πεδίο εξέτασης ανάμεσα στα παλαιά συστήματα ανταποδοτικής δικαιοσύνης και στις αναδυόμενες αντιλήψεις περί πολιτικής διακυβέρνησης. Η Κλυταιμνήστρα σταδιακά χάνει τα ανδρικά της γνωρίσματα και υποτάσσεται στη θηλυκή της φύση. Η πατριαρχία επικρατεί έναντι της μητριαρχίας. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Κλυταιμνήστρας, η ανάδειξη της ανατρεπτικής μορφής της και οι αλλαγές που επιφέρει στην κοινωνία. Η εργασία χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια κεφάλαια. Τα δύο πρώτα εξετάζουν τα ανδρικά και τα γυναικεία χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στον Αγαμέμνονα, το τρίτο και το τέταρτο κεφάλαιο στις Χοηφόρους και το πέμπτο στις Ευμενίδες. Για την διττή φύση της ηρωίδας αξιοποίησα σημαντική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Βασική μελέτη για την συμπεριφορά και τις κινήσεις της Κλυταιμνήστρας αποτέλεσε η μονογραφία της McClure (1999). Επίσης, ο Griffith (1995) και ο Bierl (2017) εστιάζουν στην δύναμη και την κοινωνικο-πολιτική εξουσία της ηρωίδας, ενώ η Zeitlin (1978) προσπαθεί να αποδώσει μια φεμινιστική προσέγγιση στην τριλογία. Τέλος, ο Goldhill (1984) &amp; (2008) δίνει μια πολύπλευρη οπτική για το ανδρικό και το γυναικείο φύλο στην τραγωδία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ντόβα Αναστασία","Ntova Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z","subjects":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296068"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296068","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296068","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296068","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296068","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ντόβα Αναστασία","Ntova Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296068","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296068"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη διπλή φύση, τόσο την αρσενική όσο και τη θηλυκή, της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου (Αγαμέμνων – Χοηφόροι – Ευμενίδες), αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η ηρωίδα κατασκευάζει και αξιοποιεί μια διπλή έμφυλη ταυτότητα που αμφισβητεί τις προσδοκίες της πατριαρχικής κοινωνίας. Η Κλυταιμνήστρα του Αισχύλου διαφέρει αισθητά από τις μεταγενέστερες απεικονίσεις της στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Δεν είναι μια φοβισμένη ή υποταγμένη γυναίκα, αλλά μια ρητορικά ισχυρή και πολιτικά έξυπνη μορφή που αναλαμβάνει την εξουσία και οργανώνει τη δολοφονία του Αγαμέμνονα με προμελετημένο έγκλημα. Τα ανδρικά χαρακτηριστικά της: η κυριαρχία, η λογική, η ρητορική δεινότητα και η πολιτική φιλοδοξία αντιπαραβάλλονται με τη συνειδητή χρήση της συμβατικής θηλυκότητάς της, καθιστώντας την ηρωίδα ταυτόχρονα μια παραβατική και εμβληματική μορφή της τραγικής έμφυλης ανατροπής. Εστιάζοντας στην απεικόνιση του Αισχύλου, η μελέτη αυτή εξετάζει πώς η Κλυταιμνήστρα κατασκευάζει την ταυτότητά της μέσα από τη γλώσσα, τις πράξεις και την αυτοπαρουσίασή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρήση της έμφυλης ρητορικής, των συμβολικών μοτίβων και των στρατηγικών που της επιτρέπουν να μετακινείται ανάμεσα σε ανδρικούς και γυναικείους ρόλους, ανάλογα τις περιστάσεις. Μέσα από την λεπτομερή ανάλυση επιλεγμένων αποσπασμάτων και την αξιοποίηση σημαντικής βιβλιογραφίας, αποδεικνύεται ότι η Κλυταιμνήστρα αποτελεί το αρχέτυπο της γυναίκας που υπερβαίνει τα έμφυλα όρια, προκαλώντας και εν τέλει αποσταθεροποιώντας τα ιδανικά του αθηναϊκού οἴκου, της πολιτικής τάξης και της γυναικείας αρετής. Ο χαρακτήρας της γίνεται πεδίο εξέτασης ανάμεσα στα παλαιά συστήματα ανταποδοτικής δικαιοσύνης και στις αναδυόμενες αντιλήψεις περί πολιτικής διακυβέρνησης. Η Κλυταιμνήστρα σταδιακά χάνει τα ανδρικά της γνωρίσματα και υποτάσσεται στη θηλυκή της φύση. Η πατριαρχία επικρατεί έναντι της μητριαρχίας. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Κλυταιμνήστρας, η ανάδειξη της ανατρεπτικής μορφής της και οι αλλαγές που επιφέρει στην κοινωνία. Η εργασία χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια κεφάλαια. Τα δύο πρώτα εξετάζουν τα ανδρικά και τα γυναικεία χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στον Αγαμέμνονα, το τρίτο και το τέταρτο κεφάλαιο στις Χοηφόρους και το πέμπτο στις Ευμενίδες. Για την διττή φύση της ηρωίδας αξιοποίησα σημαντική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Βασική μελέτη για την συμπεριφορά και τις κινήσεις της Κλυταιμνήστρας αποτέλεσε η μονογραφία της McClure (1999). Επίσης, ο Griffith (1995) και ο Bierl (2017) εστιάζουν στην δύναμη και την κοινωνικο-πολιτική εξουσία της ηρωίδας, ενώ η Zeitlin (1978) προσπαθεί να αποδώσει μια φεμινιστική προσέγγιση στην τριλογία. Τέλος, ο Goldhill (1984) & (2008) δίνει μια πολύπλευρη οπτική για το ανδρικό και το γυναικείο φύλο στην τραγωδία.","This paper explores the dual nature, both masculine and feminine, of Clytemnestra in Aeschylus' Oresteia trilogy (Agamemnon – Libation Bearers – Eumenides), highlighting how the heroine constructs and deploys a hybrid gender identity that defies the expectations of her patriarchal society. Aeschylus’ Clytemnestra stands apart from later representations in Sophocles and Euripides. She is not a fearful or submissive woman, but a rhetorically powerful, politically strategic figure who assumes authority and orchestrates the murder of Agamemnon with premeditated precision. Her masculine traits: domination, rationality, rhetorical mastery, and political ambition are juxtaposed with her deliberate manipulation of conventional femininity, rendering her both a transgressive and emblematic character of tragic gender inversion. By focusing on Aeschylus’ portrayal, this study investigates how Clytemnestra constructs her identity through her language, actions, and self-representation. Special attention is paid to the use of gendered rhetoric, symbolic motifs and performative strategies that allow her to move between masculine and feminine roles as circumstances demand. Through close reading of selected passages and engagement with key scholarly works, this paper argues that Clytemnestra exemplifies the archetype of the gender-transcending woman who challenges and ultimately destabilizes the Athenian ideals of oikos, political order, and female virtue. Her character becomes a site for examining the old systems of retributive justice and emerging notions of civic governance. All in all, Clytemnestra gradually loses her masculine traits and submits to her feminine nature, allowing patriarchy to ultimately prevail over matriarchy. The aim of this thesis is to outline the character of Clytemnestra, highlight her subversive nature, and examine the changes she brings about in society. The study is divided into five chapters. The first two focus on the masculine and feminine traits of Clytemnestra in Agamemnon, the third and fourth on The Libation Bearers, and the fifth on The Eumenides. To explore the dual nature of the heroine, I have drawn upon significant Greek and international bibliography. A key study on Clytemnestra’s behavior and actions is the monograph of McClure (1999). In addition, Griffith (1995) and Bierl (2017) focus on the heroine’s power and socio-political role, while Zeitlin (1978) offers a feminist reading of the trilogy. Finally, Goldhill (1984) & (2008) provides a multifaceted analysis of gender in Greek tragedy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Τα γυναικεία και τα ανδρικά χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία του Αισχύλου: Ἀγαμέμνων, Χοηφόροι, Εὐμενίδες"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ντόβα Αναστασία","Ntova Anastasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα εργασία διερευνά τη διπλή φύση, τόσο την αρσενική όσο και τη θηλυκή, της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία Ορέστεια του Αισχύλου (Αγαμέμνων – Χοηφόροι – Ευμενίδες), αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο η ηρωίδα κατασκευάζει και αξιοποιεί μια διπλή έμφυλη ταυτότητα που αμφισβητεί τις προσδοκίες της πατριαρχικής κοινωνίας. Η Κλυταιμνήστρα του Αισχύλου διαφέρει αισθητά από τις μεταγενέστερες απεικονίσεις της στον Σοφοκλή και τον Ευριπίδη. Δεν είναι μια φοβισμένη ή υποταγμένη γυναίκα, αλλά μια ρητορικά ισχυρή και πολιτικά έξυπνη μορφή που αναλαμβάνει την εξουσία και οργανώνει τη δολοφονία του Αγαμέμνονα με προμελετημένο έγκλημα. Τα ανδρικά χαρακτηριστικά της: η κυριαρχία, η λογική, η ρητορική δεινότητα και η πολιτική φιλοδοξία αντιπαραβάλλονται με τη συνειδητή χρήση της συμβατικής θηλυκότητάς της, καθιστώντας την ηρωίδα ταυτόχρονα μια παραβατική και εμβληματική μορφή της τραγικής έμφυλης ανατροπής. Εστιάζοντας στην απεικόνιση του Αισχύλου, η μελέτη αυτή εξετάζει πώς η Κλυταιμνήστρα κατασκευάζει την ταυτότητά της μέσα από τη γλώσσα, τις πράξεις και την αυτοπαρουσίασή της. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρήση της έμφυλης ρητορικής, των συμβολικών μοτίβων και των στρατηγικών που της επιτρέπουν να μετακινείται ανάμεσα σε ανδρικούς και γυναικείους ρόλους, ανάλογα τις περιστάσεις. Μέσα από την λεπτομερή ανάλυση επιλεγμένων αποσπασμάτων και την αξιοποίηση σημαντικής βιβλιογραφίας, αποδεικνύεται ότι η Κλυταιμνήστρα αποτελεί το αρχέτυπο της γυναίκας που υπερβαίνει τα έμφυλα όρια, προκαλώντας και εν τέλει αποσταθεροποιώντας τα ιδανικά του αθηναϊκού οἴκου, της πολιτικής τάξης και της γυναικείας αρετής. Ο χαρακτήρας της γίνεται πεδίο εξέτασης ανάμεσα στα παλαιά συστήματα ανταποδοτικής δικαιοσύνης και στις αναδυόμενες αντιλήψεις περί πολιτικής διακυβέρνησης. Η Κλυταιμνήστρα σταδιακά χάνει τα ανδρικά της γνωρίσματα και υποτάσσεται στη θηλυκή της φύση. Η πατριαρχία επικρατεί έναντι της μητριαρχίας. Στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι η σκιαγράφηση του χαρακτήρα της Κλυταιμνήστρας, η ανάδειξη της ανατρεπτικής μορφής της και οι αλλαγές που επιφέρει στην κοινωνία. Η εργασία χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια κεφάλαια. Τα δύο πρώτα εξετάζουν τα ανδρικά και τα γυναικεία χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στον Αγαμέμνονα, το τρίτο και το τέταρτο κεφάλαιο στις Χοηφόρους και το πέμπτο στις Ευμενίδες. Για την διττή φύση της ηρωίδας αξιοποίησα σημαντική ελληνόγλωσση και ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Βασική μελέτη για την συμπεριφορά και τις κινήσεις της Κλυταιμνήστρας αποτέλεσε η μονογραφία της McClure (1999). Επίσης, ο Griffith (1995) και ο Bierl (2017) εστιάζουν στην δύναμη και την κοινωνικο-πολιτική εξουσία της ηρωίδας, ενώ η Zeitlin (1978) προσπαθεί να αποδώσει μια φεμινιστική προσέγγιση στην τριλογία. Τέλος, ο Goldhill (1984) & (2008) δίνει μια πολύπλευρη οπτική για το ανδρικό και το γυναικείο φύλο στην τραγωδία.","This paper explores the dual nature, both masculine and feminine, of Clytemnestra in Aeschylus' Oresteia trilogy (Agamemnon – Libation Bearers – Eumenides), highlighting how the heroine constructs and deploys a hybrid gender identity that defies the expectations of her patriarchal society. Aeschylus’ Clytemnestra stands apart from later representations in Sophocles and Euripides. She is not a fearful or submissive woman, but a rhetorically powerful, politically strategic figure who assumes authority and orchestrates the murder of Agamemnon with premeditated precision. Her masculine traits: domination, rationality, rhetorical mastery, and political ambition are juxtaposed with her deliberate manipulation of conventional femininity, rendering her both a transgressive and emblematic character of tragic gender inversion. By focusing on Aeschylus’ portrayal, this study investigates how Clytemnestra constructs her identity through her language, actions, and self-representation. Special attention is paid to the use of gendered rhetoric, symbolic motifs and performative strategies that allow her to move between masculine and feminine roles as circumstances demand. Through close reading of selected passages and engagement with key scholarly works, this paper argues that Clytemnestra exemplifies the archetype of the gender-transcending woman who challenges and ultimately destabilizes the Athenian ideals of oikos, political order, and female virtue. Her character becomes a site for examining the old systems of retributive justice and emerging notions of civic governance. All in all, Clytemnestra gradually loses her masculine traits and submits to her feminine nature, allowing patriarchy to ultimately prevail over matriarchy. The aim of this thesis is to outline the character of Clytemnestra, highlight her subversive nature, and examine the changes she brings about in society. The study is divided into five chapters. The first two focus on the masculine and feminine traits of Clytemnestra in Agamemnon, the third and fourth on The Libation Bearers, and the fifth on The Eumenides. To explore the dual nature of the heroine, I have drawn upon significant Greek and international bibliography. A key study on Clytemnestra’s behavior and actions is the monograph of McClure (1999). In addition, Griffith (1995) and Bierl (2017) focus on the heroine’s power and socio-political role, while Zeitlin (1978) offers a feminist reading of the trilogy. Finally, Goldhill (1984) & (2008) provides a multifaceted analysis of gender in Greek tragedy."],"dc:identifier":["uoadl:5296068","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296068"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Γλώσσα – Λογοτεχνία","Language – Literature"],"dc:title":["Τα γυναικεία και τα ανδρικά χαρακτηριστικά της Κλυταιμνήστρας στην τριλογία του Αισχύλου: Ἀγαμέμνων, Χοηφόροι, Εὐμενίδες"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z"}