{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296179"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296179","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε νεογνά με Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας. Συστηματική βιβλιογραφική ανασκόππηση και μετα ανάλυση","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη χρήση της αεραγωγού λαρυγγικής μάσκας (LMA), σε πρόωρα νεογνά με σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (RDS). Ιστορικά: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ φαίνεται να μειώνει την ανάγκη για διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες είναι ολιγάριθμες και με μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Στόχος: Η σύγκριση της χορήγησης του επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (μέθοδος INSURE), μέσω λαρυγγικής μάσκας (LMΑ) και της παραμονής των νεογνών σε nCPAP χωρίς παρέμβαση, ώστε να αποδειχθεί ότι η χορήγηση του παράγοντα μέσω της υπεργλωττιδικής συσκευής είναι ασφαλής και αποτελεσματική μη επεμβατική τεχνική για τα πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ. Σχεδιασμός μελέτης: Για τη συγκεκριμένη ανασκόπηση και μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane (Central) και Google Scholar και αξιολογήθηκαν τα άρθρα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές από την έναρξη των βάσεων δεδομένων μέχρι και την 30η Σεπτεμβρίου του 2023. Συμπεριλήφθηκαν αποκλειστικά ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες μελέτες (RCT’s), οι οποίες συγκρίνουν τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικής συσκευής (λαρυγγικής μάσκας) (LMA) είτε έναντι της χορήγησης μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (ETT) είτε έναντι του μη επεμβατικού μηχανικού αερισμού Συνεχούς Θετικής Πίεσης Αεραγωγών μέσω ρινικής κάνουλας (nCPAP) σε πρόωρα νεογνά (<37w) με ΣΑΔ, χωρίς περιορισμούς στη γλώσσα ή στην ημερομηνία δημοσίευσης. Πραγματοποιήθηκαν ξεχωριστές μετα-αναλύσεις ως προς την πυκνότητα του χορηγούμενου οξυγόνου μετά την παρέμβαση, τον αριθμό δόσεων παράγοντα που χορηγήθηκαν, τη χορήγηση περισσότερων από μιας δόσης παράγοντα, το γαστρικό υπόλειμμα, τον μηχανικό αερισμό, τα σύνδρομα διαφυγής αέρα, την εγκεφαλική αιμορραγία, τις άλλες επιπλοκές, τη βρογχοπνευμονική δυσπλασία, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θνησιμότητα πριν την έξοδο από το νοσοκομείο. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 8 RCT, με συνολικό αριθμό 510 πρόωρων νεογνών, εκ των οποίων τα 184 αφορούσαν την ομάδα ΕΤΤ, τα 260 την ομάδα LMA και τα 66 την ομάδα nCPAP. Υπήρξε συσχετισμός μεταξύ της χορήγησης επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας με τη μείωση των αναγκών οξυγόνου (FiO2) συγκριτικά με την παραμονή των νεογνών αποκλειστικά σε nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5). Μεταξύ των παρεμβάσεων LMA και ΕΤΤ υπήρξε παρόμοια αποτελεσματικότητα στις τιμές FiO2 μετά την παρέμβαση (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)), με λιγότερες πιθανότητες για συμβάντα διασωλήνωσης ή/και μηχανικό αερισμό για την ομάδα LMA (OR=0.4). Η προσέγγιση LMA φάνηκε να έχει λιγότερες πιθανότητες για βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια της παρέμβασης (ΟR=0.4) και χαμηλότερη θνησιμότητα πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο, αλλά και υψηλότερες πιθανότητες για πνευμοθώρακα (OR=1.5) και βρογχοπνευμονική δυσπλασία (OR =1.3). Συμπεράσματα: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική τεχνική, καθώς μειώνει την ανάγκη σε συμπληρωματικά χορηγούμενο οξυγόνο (FiO2) μετά την παρέμβαση σε παρόμοιο βαθμό με την κλασική μέθοδο (ΕΤΤ), ενώ παρουσιάζει λιγότερα συμβάντα επαναδιασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περισσότερες ελεγχόμενες δοκιμές με μεγαλύτερα μεγέθη δείγματος, ώστε η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ να εδραιωθεί ως εναλλακτική μη επεμβατική μέθοδος.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη χρήση της αεραγωγού λαρυγγικής μάσκας (LMA), σε πρόωρα νεογνά με σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (RDS). Ιστορικά: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ φαίνεται να μειώνει την ανάγκη για διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες είναι ολιγάριθμες και με μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Στόχος: Η σύγκριση της χορήγησης του επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (μέθοδος INSURE), μέσω λαρυγγικής μάσκας (LMΑ) και της παραμονής των νεογνών σε nCPAP χωρίς παρέμβαση, ώστε να αποδειχθεί ότι η χορήγηση του παράγοντα μέσω της υπεργλωττιδικής συσκευής είναι ασφαλής και αποτελεσματική μη επεμβατική τεχνική για τα πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ. Σχεδιασμός μελέτης: Για τη συγκεκριμένη ανασκόπηση και μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane (Central) και Google Scholar και αξιολογήθηκαν τα άρθρα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές από την έναρξη των βάσεων δεδομένων μέχρι και την 30η Σεπτεμβρίου του 2023. Συμπεριλήφθηκαν αποκλειστικά ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες μελέτες (RCT’s), οι οποίες συγκρίνουν τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικής συσκευής (λαρυγγικής μάσκας) (LMA) είτε έναντι της χορήγησης μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (ETT) είτε έναντι του μη επεμβατικού μηχανικού αερισμού Συνεχούς Θετικής Πίεσης Αεραγωγών μέσω ρινικής κάνουλας (nCPAP) σε πρόωρα νεογνά (&lt;37w) με ΣΑΔ, χωρίς περιορισμούς στη γλώσσα ή στην ημερομηνία δημοσίευσης. Πραγματοποιήθηκαν ξεχωριστές μετα-αναλύσεις ως προς την πυκνότητα του χορηγούμενου οξυγόνου μετά την παρέμβαση, τον αριθμό δόσεων παράγοντα που χορηγήθηκαν, τη χορήγηση περισσότερων από μιας δόσης παράγοντα, το γαστρικό υπόλειμμα, τον μηχανικό αερισμό, τα σύνδρομα διαφυγής αέρα, την εγκεφαλική αιμορραγία, τις άλλες επιπλοκές, τη βρογχοπνευμονική δυσπλασία, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θνησιμότητα πριν την έξοδο από το νοσοκομείο. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 8 RCT, με συνολικό αριθμό 510 πρόωρων νεογνών, εκ των οποίων τα 184 αφορούσαν την ομάδα ΕΤΤ, τα 260 την ομάδα LMA και τα 66 την ομάδα nCPAP. Υπήρξε συσχετισμός μεταξύ της χορήγησης επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας με τη μείωση των αναγκών οξυγόνου (FiO2) συγκριτικά με την παραμονή των νεογνών αποκλειστικά σε nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5). Μεταξύ των παρεμβάσεων LMA και ΕΤΤ υπήρξε παρόμοια αποτελεσματικότητα στις τιμές FiO2 μετά την παρέμβαση (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)), με λιγότερες πιθανότητες για συμβάντα διασωλήνωσης ή/και μηχανικό αερισμό για την ομάδα LMA (OR=0.4). Η προσέγγιση LMA φάνηκε να έχει λιγότερες πιθανότητες για βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια της παρέμβασης (ΟR=0.4) και χαμηλότερη θνησιμότητα πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο, αλλά και υψηλότερες πιθανότητες για πνευμοθώρακα (OR=1.5) και βρογχοπνευμονική δυσπλασία (OR =1.3). Συμπεράσματα: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική τεχνική, καθώς μειώνει την ανάγκη σε συμπληρωματικά χορηγούμενο οξυγόνο (FiO2) μετά την παρέμβαση σε παρόμοιο βαθμό με την κλασική μέθοδο (ΕΤΤ), ενώ παρουσιάζει λιγότερα συμβάντα επαναδιασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περισσότερες ελεγχόμενες δοκιμές με μεγαλύτερα μεγέθη δείγματος, ώστε η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ να εδραιωθεί ως εναλλακτική μη επεμβατική μέθοδος.","abstract_has_math":false,"creators":["Τουμαγγέλοβα-Πουλτσάκη Τατιάνα","Toumanguelova-Poultsaki Tatiana"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296179"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296179","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296179","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296179","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296179","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τουμαγγέλοβα-Πουλτσάκη Τατιάνα","Toumanguelova-Poultsaki Tatiana"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296179"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη χρήση της αεραγωγού λαρυγγικής μάσκας (LMA), σε πρόωρα νεογνά με σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (RDS). Ιστορικά: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ φαίνεται να μειώνει την ανάγκη για διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες είναι ολιγάριθμες και με μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Στόχος: Η σύγκριση της χορήγησης του επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (μέθοδος INSURE), μέσω λαρυγγικής μάσκας (LMΑ) και της παραμονής των νεογνών σε nCPAP χωρίς παρέμβαση, ώστε να αποδειχθεί ότι η χορήγηση του παράγοντα μέσω της υπεργλωττιδικής συσκευής είναι ασφαλής και αποτελεσματική μη επεμβατική τεχνική για τα πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ. Σχεδιασμός μελέτης: Για τη συγκεκριμένη ανασκόπηση και μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane (Central) και Google Scholar και αξιολογήθηκαν τα άρθρα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές από την έναρξη των βάσεων δεδομένων μέχρι και την 30η Σεπτεμβρίου του 2023. Συμπεριλήφθηκαν αποκλειστικά ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες μελέτες (RCT’s), οι οποίες συγκρίνουν τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικής συσκευής (λαρυγγικής μάσκας) (LMA) είτε έναντι της χορήγησης μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (ETT) είτε έναντι του μη επεμβατικού μηχανικού αερισμού Συνεχούς Θετικής Πίεσης Αεραγωγών μέσω ρινικής κάνουλας (nCPAP) σε πρόωρα νεογνά (<37w) με ΣΑΔ, χωρίς περιορισμούς στη γλώσσα ή στην ημερομηνία δημοσίευσης. Πραγματοποιήθηκαν ξεχωριστές μετα-αναλύσεις ως προς την πυκνότητα του χορηγούμενου οξυγόνου μετά την παρέμβαση, τον αριθμό δόσεων παράγοντα που χορηγήθηκαν, τη χορήγηση περισσότερων από μιας δόσης παράγοντα, το γαστρικό υπόλειμμα, τον μηχανικό αερισμό, τα σύνδρομα διαφυγής αέρα, την εγκεφαλική αιμορραγία, τις άλλες επιπλοκές, τη βρογχοπνευμονική δυσπλασία, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θνησιμότητα πριν την έξοδο από το νοσοκομείο. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 8 RCT, με συνολικό αριθμό 510 πρόωρων νεογνών, εκ των οποίων τα 184 αφορούσαν την ομάδα ΕΤΤ, τα 260 την ομάδα LMA και τα 66 την ομάδα nCPAP. Υπήρξε συσχετισμός μεταξύ της χορήγησης επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας με τη μείωση των αναγκών οξυγόνου (FiO2) συγκριτικά με την παραμονή των νεογνών αποκλειστικά σε nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5). Μεταξύ των παρεμβάσεων LMA και ΕΤΤ υπήρξε παρόμοια αποτελεσματικότητα στις τιμές FiO2 μετά την παρέμβαση (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)), με λιγότερες πιθανότητες για συμβάντα διασωλήνωσης ή/και μηχανικό αερισμό για την ομάδα LMA (OR=0.4). Η προσέγγιση LMA φάνηκε να έχει λιγότερες πιθανότητες για βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια της παρέμβασης (ΟR=0.4) και χαμηλότερη θνησιμότητα πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο, αλλά και υψηλότερες πιθανότητες για πνευμοθώρακα (OR=1.5) και βρογχοπνευμονική δυσπλασία (OR =1.3). Συμπεράσματα: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική τεχνική, καθώς μειώνει την ανάγκη σε συμπληρωματικά χορηγούμενο οξυγόνο (FiO2) μετά την παρέμβαση σε παρόμοιο βαθμό με την κλασική μέθοδο (ΕΤΤ), ενώ παρουσιάζει λιγότερα συμβάντα επαναδιασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περισσότερες ελεγχόμενες δοκιμές με μεγαλύτερα μεγέθη δείγματος, ώστε η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ να εδραιωθεί ως εναλλακτική μη επεμβατική μέθοδος.","This thesis explores the administration of surfactant via supraglottic devices, particularly focusing on the utilization of the laryngeal mask airway (LMA), in preterm newborns affected by respiratory distress syndrome (RDS). Theoretical background: Administration of surfactant via supraglottic devices to premature neonates with RDS appears to reduce the need of intubation and mechanical ventilation. However, the clinical studies that prove this are few and small participants in size. Objective: To evaluate the effectiveness and safety of surfactant delivery via laryngeal mask airway (LMA) in comparison to endotracheal tube (ETT) and no surfactant/nCPAP. Methods: For the scope of this review and meta-analysis, the PubMed, Cochrane (Central) and Google Scholar databases were systematically searched from their inception until September 30, 2023. Randomized controlled trials (RCT's), comparing surfactant administration via a supraglottic airway device (laryngeal mask) versus an endotracheal tube (ETT) or nCPAP support for preterm neonates (<37w) with RDS, without restrictions on language or date of publication, were included. Separate meta-analyses were conducted on FiO2, number of surfactant doses administered, administration of more than one dose, mechanical ventilation, air leak syndroms, intraventricular haemorrhage, other complications, bronchopulmonary dysplasia, length of hospital stay and mortality before discharge. Results: 8 RCTs were selected, with a total number of 510 participants, 184 for the ETT group, 260 for the LMA group and 66 for the nCPAP group. There were significantly lower FiO2 demands after surfactant administration via LMA in comparison to nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5) and similar FiO2 demands after surfactant delivery between LMA and ETT group (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)).The LMA approach had less intubation / mechanical ventilation and bradycardia events in comparison to ETT group (OR=0.4) but higher odds for bronchopulmonary dysplasia (OR =1.3) and pneumothorax (OR=1.5). Conclusions: The surfactant delivery via LMA seems to be an effective method of surfactant administration as it decreases the oxygen need rate (FiO2) to the same extent as the classic ETT method, while reduces the intubation / mechanical ventilation events. However, more evidence on the efficacy and safety of administering surfactant via supraglottic aiway devices to preterm neonates with RDS is needed to establish this method in everyday practice."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε νεογνά με Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας. Συστηματική βιβλιογραφική ανασκόππηση και μετα ανάλυση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τουμαγγέλοβα-Πουλτσάκη Τατιάνα","Toumanguelova-Poultsaki Tatiana"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία διερευνά τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών, εστιάζοντας ιδιαίτερα στη χρήση της αεραγωγού λαρυγγικής μάσκας (LMA), σε πρόωρα νεογνά με σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας (RDS). Ιστορικά: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ φαίνεται να μειώνει την ανάγκη για διασωλήνωση και μηχανικό αερισμό. Ωστόσο, οι κλινικές μελέτες είναι ολιγάριθμες και με μικρό αριθμό συμμετεχόντων. Στόχος: Η σύγκριση της χορήγησης του επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (μέθοδος INSURE), μέσω λαρυγγικής μάσκας (LMΑ) και της παραμονής των νεογνών σε nCPAP χωρίς παρέμβαση, ώστε να αποδειχθεί ότι η χορήγηση του παράγοντα μέσω της υπεργλωττιδικής συσκευής είναι ασφαλής και αποτελεσματική μη επεμβατική τεχνική για τα πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ. Σχεδιασμός μελέτης: Για τη συγκεκριμένη ανασκόπηση και μετα-ανάλυση πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane (Central) και Google Scholar και αξιολογήθηκαν τα άρθρα που συμπεριλαμβάνονταν σε αυτές από την έναρξη των βάσεων δεδομένων μέχρι και την 30η Σεπτεμβρίου του 2023. Συμπεριλήφθηκαν αποκλειστικά ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες μελέτες (RCT’s), οι οποίες συγκρίνουν τη χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικής συσκευής (λαρυγγικής μάσκας) (LMA) είτε έναντι της χορήγησης μέσω ενδοτραχειακού σωλήνα (ETT) είτε έναντι του μη επεμβατικού μηχανικού αερισμού Συνεχούς Θετικής Πίεσης Αεραγωγών μέσω ρινικής κάνουλας (nCPAP) σε πρόωρα νεογνά (<37w) με ΣΑΔ, χωρίς περιορισμούς στη γλώσσα ή στην ημερομηνία δημοσίευσης. Πραγματοποιήθηκαν ξεχωριστές μετα-αναλύσεις ως προς την πυκνότητα του χορηγούμενου οξυγόνου μετά την παρέμβαση, τον αριθμό δόσεων παράγοντα που χορηγήθηκαν, τη χορήγηση περισσότερων από μιας δόσης παράγοντα, το γαστρικό υπόλειμμα, τον μηχανικό αερισμό, τα σύνδρομα διαφυγής αέρα, την εγκεφαλική αιμορραγία, τις άλλες επιπλοκές, τη βρογχοπνευμονική δυσπλασία, τη διάρκεια νοσηλείας και τη θνησιμότητα πριν την έξοδο από το νοσοκομείο. Αποτελέσματα: Επιλέχθηκαν 8 RCT, με συνολικό αριθμό 510 πρόωρων νεογνών, εκ των οποίων τα 184 αφορούσαν την ομάδα ΕΤΤ, τα 260 την ομάδα LMA και τα 66 την ομάδα nCPAP. Υπήρξε συσχετισμός μεταξύ της χορήγησης επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας με τη μείωση των αναγκών οξυγόνου (FiO2) συγκριτικά με την παραμονή των νεογνών αποκλειστικά σε nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5). Μεταξύ των παρεμβάσεων LMA και ΕΤΤ υπήρξε παρόμοια αποτελεσματικότητα στις τιμές FiO2 μετά την παρέμβαση (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)), με λιγότερες πιθανότητες για συμβάντα διασωλήνωσης ή/και μηχανικό αερισμό για την ομάδα LMA (OR=0.4). Η προσέγγιση LMA φάνηκε να έχει λιγότερες πιθανότητες για βραδυκαρδία κατά τη διάρκεια της παρέμβασης (ΟR=0.4) και χαμηλότερη θνησιμότητα πριν από την έξοδο από το νοσοκομείο, αλλά και υψηλότερες πιθανότητες για πνευμοθώρακα (OR=1.5) και βρογχοπνευμονική δυσπλασία (OR =1.3). Συμπεράσματα: Η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω λαρυγγικής μάσκας φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική τεχνική, καθώς μειώνει την ανάγκη σε συμπληρωματικά χορηγούμενο οξυγόνο (FiO2) μετά την παρέμβαση σε παρόμοιο βαθμό με την κλασική μέθοδο (ΕΤΤ), ενώ παρουσιάζει λιγότερα συμβάντα επαναδιασωλήνωσης και μηχανικού αερισμού. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να πραγματοποιηθούν περισσότερες ελεγχόμενες δοκιμές με μεγαλύτερα μεγέθη δείγματος, ώστε η χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργωττιδικών συσκευών σε πρόωρα νεογνά με ΣΑΔ να εδραιωθεί ως εναλλακτική μη επεμβατική μέθοδος.","This thesis explores the administration of surfactant via supraglottic devices, particularly focusing on the utilization of the laryngeal mask airway (LMA), in preterm newborns affected by respiratory distress syndrome (RDS). Theoretical background: Administration of surfactant via supraglottic devices to premature neonates with RDS appears to reduce the need of intubation and mechanical ventilation. However, the clinical studies that prove this are few and small participants in size. Objective: To evaluate the effectiveness and safety of surfactant delivery via laryngeal mask airway (LMA) in comparison to endotracheal tube (ETT) and no surfactant/nCPAP. Methods: For the scope of this review and meta-analysis, the PubMed, Cochrane (Central) and Google Scholar databases were systematically searched from their inception until September 30, 2023. Randomized controlled trials (RCT's), comparing surfactant administration via a supraglottic airway device (laryngeal mask) versus an endotracheal tube (ETT) or nCPAP support for preterm neonates (<37w) with RDS, without restrictions on language or date of publication, were included. Separate meta-analyses were conducted on FiO2, number of surfactant doses administered, administration of more than one dose, mechanical ventilation, air leak syndroms, intraventricular haemorrhage, other complications, bronchopulmonary dysplasia, length of hospital stay and mortality before discharge. Results: 8 RCTs were selected, with a total number of 510 participants, 184 for the ETT group, 260 for the LMA group and 66 for the nCPAP group. There were significantly lower FiO2 demands after surfactant administration via LMA in comparison to nCPAP (ROM= MeanLMA/MeanCPAP=1.5) and similar FiO2 demands after surfactant delivery between LMA and ETT group (ROM = 0.94 (95% CI: 0.85-1.04)).The LMA approach had less intubation / mechanical ventilation and bradycardia events in comparison to ETT group (OR=0.4) but higher odds for bronchopulmonary dysplasia (OR =1.3) and pneumothorax (OR=1.5). Conclusions: The surfactant delivery via LMA seems to be an effective method of surfactant administration as it decreases the oxygen need rate (FiO2) to the same extent as the classic ETT method, while reduces the intubation / mechanical ventilation events. However, more evidence on the efficacy and safety of administering surfactant via supraglottic aiway devices to preterm neonates with RDS is needed to establish this method in everyday practice."],"dc:identifier":["uoadl:5296179","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296179"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χορήγηση επιφανειοδραστικού παράγοντα μέσω υπεργλωττιδικών συσκευών σε νεογνά με Σύνδρομο Αναπνευστικής Δυσχέρειας. Συστηματική βιβλιογραφική ανασκόππηση και μετα ανάλυση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z"}