{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296231"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296231","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξειδικευμένες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις για τη θεραπεία του μυοπεριτονιακού πόνου στον αυχένα: Συγκριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας","abstract":"Εισαγωγή Το Μυοπεριτονιακό Σύνδρομο Πόνου (ΜΣΠ) είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες μυϊκού πόνου και χαρακτηρίζεται από την παρουσία σημείων πυροδότησης μέσα σε μια τεταμένη δεσμίδα μυ, προκαλώντας πόνο και περιορισμένη κινητικότητα, ιδιαίτερα στον αυχένα. Αν και διάφορες φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται στη διαχείρισή του, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σκοπός Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση περιγράφει τις φυσικοθεραπευτικές τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί για τη διαχείριση του ΜΣΠ στον αυχένα, βασιζόμενη σε δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs). Μέθοδος Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στην βάση δεδομένων PubMed, με χρονικό περιορισμό 2019-2025. Επιλέχθηκαν 45 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs) που εξετάζουν την εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων στο ΜΣΠ του αυχένα. Οι κύριες τεχνικές που περιγράφονται είναι ο ξηρός βελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός, η θεραπευτική άσκηση, η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός, ο υπέρηχος, η θερμοθεραπεία, ο κρουστικός υπέρηχος, τεχνικές νευροδυναμικής κινητοποίησης, τεχνικές διάτασης, το λέιζερ, η ηλεκτρική διέγερση (TENS), η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση. Αποτελέσματα Στις μελέτες περιγράφονται οι επιδράσεις των παρεμβάσεων στη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την τροποποίηση των μυοπεριτονιακών σημείων πυροδότησης, με διαφορετικά θεραπευτικά πρωτόκολλα και παραμέτρους εφαρμογής. Όλες οι μελέτες καταγράφουν θετικές επιδράσεις στη διαχείριση του πόνου και της κινητικότητας. Ο ξηρός βελονισμός εμφανίζεται ως μία από τις συχνότερα μελετημένες τεχνικές, με αρκετές έρευνες να αναφέρουν σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση του κατωφλίου πίεσης πόνου. Η θεραπευτική άσκηση αναφέρεται επίσης ως ωφέλιμη στη λειτουργική αποκατάσταση, ειδικά όταν συνδυάζεται με άλλες παρεμβάσεις. Η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, ο υπέρηχος και η ηλεκτρική διέγερση (TENS) εμφανίζουν θετικά αποτελέσματα, αλλά με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι μελέτες δείχνουν ότι η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση έχουν συμπληρωματικό ρόλο, αν και τα αποτελέσματά τους δεν είναι απόλυτα εδραιωμένα. Συμπεράσματα Οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ευρέως για την αντιμετώπιση του ΜΣΠ στον αυχένα, με ποικίλες τεχνικές που παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις ως προς τα πρωτόκολλα εφαρμογής και τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις μελέτες που αναλύθηκαν στην παρούσα βιβλιογραφία, ο ξηρός βελονισμός, η θεραπευτική άσκηση και η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός κατατάσσονται στις πιο μελετημένες προσεγγίσεις, με στατιστικά σημαντικά οφέλη στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η συνδυαστική χρήση τεχνικών αναδεικνύεται ως η πιο αποδοτική στρατηγική για την αποτελεσματική διαχείριση του συνδρόμου.","abstract_html":"Εισαγωγή Το Μυοπεριτονιακό Σύνδρομο Πόνου (ΜΣΠ) είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες μυϊκού πόνου και χαρακτηρίζεται από την παρουσία σημείων πυροδότησης μέσα σε μια τεταμένη δεσμίδα μυ, προκαλώντας πόνο και περιορισμένη κινητικότητα, ιδιαίτερα στον αυχένα. Αν και διάφορες φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται στη διαχείρισή του, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σκοπός Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση περιγράφει τις φυσικοθεραπευτικές τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί για τη διαχείριση του ΜΣΠ στον αυχένα, βασιζόμενη σε δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs). Μέθοδος Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στην βάση δεδομένων PubMed, με χρονικό περιορισμό 2019-2025. Επιλέχθηκαν 45 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs) που εξετάζουν την εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων στο ΜΣΠ του αυχένα. Οι κύριες τεχνικές που περιγράφονται είναι ο ξηρός βελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός, η θεραπευτική άσκηση, η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός, ο υπέρηχος, η θερμοθεραπεία, ο κρουστικός υπέρηχος, τεχνικές νευροδυναμικής κινητοποίησης, τεχνικές διάτασης, το λέιζερ, η ηλεκτρική διέγερση (TENS), η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση. Αποτελέσματα Στις μελέτες περιγράφονται οι επιδράσεις των παρεμβάσεων στη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την τροποποίηση των μυοπεριτονιακών σημείων πυροδότησης, με διαφορετικά θεραπευτικά πρωτόκολλα και παραμέτρους εφαρμογής. Όλες οι μελέτες καταγράφουν θετικές επιδράσεις στη διαχείριση του πόνου και της κινητικότητας. Ο ξηρός βελονισμός εμφανίζεται ως μία από τις συχνότερα μελετημένες τεχνικές, με αρκετές έρευνες να αναφέρουν σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση του κατωφλίου πίεσης πόνου. Η θεραπευτική άσκηση αναφέρεται επίσης ως ωφέλιμη στη λειτουργική αποκατάσταση, ειδικά όταν συνδυάζεται με άλλες παρεμβάσεις. Η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, ο υπέρηχος και η ηλεκτρική διέγερση (TENS) εμφανίζουν θετικά αποτελέσματα, αλλά με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι μελέτες δείχνουν ότι η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση έχουν συμπληρωματικό ρόλο, αν και τα αποτελέσματά τους δεν είναι απόλυτα εδραιωμένα. Συμπεράσματα Οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ευρέως για την αντιμετώπιση του ΜΣΠ στον αυχένα, με ποικίλες τεχνικές που παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις ως προς τα πρωτόκολλα εφαρμογής και τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις μελέτες που αναλύθηκαν στην παρούσα βιβλιογραφία, ο ξηρός βελονισμός, η θεραπευτική άσκηση και η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός κατατάσσονται στις πιο μελετημένες προσεγγίσεις, με στατιστικά σημαντικά οφέλη στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η συνδυαστική χρήση τεχνικών αναδεικνύεται ως η πιο αποδοτική στρατηγική για την αποτελεσματική διαχείριση του συνδρόμου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σημάτη Αικατερίνη","Simati Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296231"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296231","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296231","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296231","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296231","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σημάτη Αικατερίνη","Simati Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296231","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296231"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή Το Μυοπεριτονιακό Σύνδρομο Πόνου (ΜΣΠ) είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες μυϊκού πόνου και χαρακτηρίζεται από την παρουσία σημείων πυροδότησης μέσα σε μια τεταμένη δεσμίδα μυ, προκαλώντας πόνο και περιορισμένη κινητικότητα, ιδιαίτερα στον αυχένα. Αν και διάφορες φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται στη διαχείρισή του, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σκοπός Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση περιγράφει τις φυσικοθεραπευτικές τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί για τη διαχείριση του ΜΣΠ στον αυχένα, βασιζόμενη σε δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs). Μέθοδος Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στην βάση δεδομένων PubMed, με χρονικό περιορισμό 2019-2025. Επιλέχθηκαν 45 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs) που εξετάζουν την εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων στο ΜΣΠ του αυχένα. Οι κύριες τεχνικές που περιγράφονται είναι ο ξηρός βελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός, η θεραπευτική άσκηση, η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός, ο υπέρηχος, η θερμοθεραπεία, ο κρουστικός υπέρηχος, τεχνικές νευροδυναμικής κινητοποίησης, τεχνικές διάτασης, το λέιζερ, η ηλεκτρική διέγερση (TENS), η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση. Αποτελέσματα Στις μελέτες περιγράφονται οι επιδράσεις των παρεμβάσεων στη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την τροποποίηση των μυοπεριτονιακών σημείων πυροδότησης, με διαφορετικά θεραπευτικά πρωτόκολλα και παραμέτρους εφαρμογής. Όλες οι μελέτες καταγράφουν θετικές επιδράσεις στη διαχείριση του πόνου και της κινητικότητας. Ο ξηρός βελονισμός εμφανίζεται ως μία από τις συχνότερα μελετημένες τεχνικές, με αρκετές έρευνες να αναφέρουν σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση του κατωφλίου πίεσης πόνου. Η θεραπευτική άσκηση αναφέρεται επίσης ως ωφέλιμη στη λειτουργική αποκατάσταση, ειδικά όταν συνδυάζεται με άλλες παρεμβάσεις. Η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, ο υπέρηχος και η ηλεκτρική διέγερση (TENS) εμφανίζουν θετικά αποτελέσματα, αλλά με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι μελέτες δείχνουν ότι η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση έχουν συμπληρωματικό ρόλο, αν και τα αποτελέσματά τους δεν είναι απόλυτα εδραιωμένα. Συμπεράσματα Οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ευρέως για την αντιμετώπιση του ΜΣΠ στον αυχένα, με ποικίλες τεχνικές που παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις ως προς τα πρωτόκολλα εφαρμογής και τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις μελέτες που αναλύθηκαν στην παρούσα βιβλιογραφία, ο ξηρός βελονισμός, η θεραπευτική άσκηση και η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός κατατάσσονται στις πιο μελετημένες προσεγγίσεις, με στατιστικά σημαντικά οφέλη στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η συνδυαστική χρήση τεχνικών αναδεικνύεται ως η πιο αποδοτική στρατηγική για την αποτελεσματική διαχείριση του συνδρόμου.","Introduction Myofascial Pain Syndrome (MPS) is one of the most common causes of muscle pain and is characterized by the presence of trigger points within a taut muscle band, leading to pain and restricted mobility, particularly in the cervical region. Although various physiotherapeutic approaches are used for its management, their effectiveness has not been fully clarified. Purpose This literature review describes the physiotherapeutic techniques applied for the management of MPS in the cervical region, based on data from randomized controlled trials (RCTs). Methods A search was conducted in the PubMed database, covering the period from 2019 to 2025. A total of 45 RCTs were selected, examining the application of physiotherapeutic interventions for cervical MPS. The main techniques described include dry needling, electroacupuncture, therapeutic exercise, manual myofascial release, ultrasound, thermotherapy, shockwave therapy, neurodynamic mobilization techniques, stretching techniques, laser therapy, transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS), kinesiotaping, and photobiomodulation. Results The studies report on the impact of these interventions on pain reduction, functional improvement, and alterations in myofascial trigger point characteristics, with variations in treatment protocols and application parameters. Most studies report positive effects on pain and mobility management. Dry needling is among the most frequently studied techniques, with several studies reporting significant pain reduction and increased pressure pain threshold. Therapeutic exercise is also considered beneficial for functional recovery, especially when combined with other interventions. Manual myofascial release, ultrasound, and TENS demonstrate positive effects, although their effectiveness varies depending on the treatment protocol. Studies indicate that kinesiotaping and photobiomodulation may have a complementary role, although their outcomes are not yet fully established. Conclusion Physiotherapeutic interventions are widely applied for the management of cervical MPS, utilizing various techniques that differ in terms of treatment protocols and reported outcomes. Based on the studies reviewed in this literature review, dry needling, therapeutic exercise, and myofascial release emerge as the most extensively studied approaches, demonstrating documented benefits in pain reduction and functional improvement. However, a multimodal approach combining techniques appears to be the most effective strategy for managing the syndrome."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξειδικευμένες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις για τη θεραπεία του μυοπεριτονιακού πόνου στον αυχένα: Συγκριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σημάτη Αικατερίνη","Simati Aikaterini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή Το Μυοπεριτονιακό Σύνδρομο Πόνου (ΜΣΠ) είναι μία από τις πιο κοινές αιτίες μυϊκού πόνου και χαρακτηρίζεται από την παρουσία σημείων πυροδότησης μέσα σε μια τεταμένη δεσμίδα μυ, προκαλώντας πόνο και περιορισμένη κινητικότητα, ιδιαίτερα στον αυχένα. Αν και διάφορες φυσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις χρησιμοποιούνται στη διαχείρισή του, η αποτελεσματικότητά τους δεν έχει αποσαφηνιστεί πλήρως. Σκοπός Η παρούσα βιβλιογραφική ανασκόπηση περιγράφει τις φυσικοθεραπευτικές τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί για τη διαχείριση του ΜΣΠ στον αυχένα, βασιζόμενη σε δεδομένα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs). Μέθοδος Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στην βάση δεδομένων PubMed, με χρονικό περιορισμό 2019-2025. Επιλέχθηκαν 45 τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές (RCTs) που εξετάζουν την εφαρμογή φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων στο ΜΣΠ του αυχένα. Οι κύριες τεχνικές που περιγράφονται είναι ο ξηρός βελονισμός, ο ηλεκτροβελονισμός, η θεραπευτική άσκηση, η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός, ο υπέρηχος, η θερμοθεραπεία, ο κρουστικός υπέρηχος, τεχνικές νευροδυναμικής κινητοποίησης, τεχνικές διάτασης, το λέιζερ, η ηλεκτρική διέγερση (TENS), η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση. Αποτελέσματα Στις μελέτες περιγράφονται οι επιδράσεις των παρεμβάσεων στη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργικότητας και την τροποποίηση των μυοπεριτονιακών σημείων πυροδότησης, με διαφορετικά θεραπευτικά πρωτόκολλα και παραμέτρους εφαρμογής. Όλες οι μελέτες καταγράφουν θετικές επιδράσεις στη διαχείριση του πόνου και της κινητικότητας. Ο ξηρός βελονισμός εμφανίζεται ως μία από τις συχνότερα μελετημένες τεχνικές, με αρκετές έρευνες να αναφέρουν σημαντική μείωση του πόνου και αύξηση του κατωφλίου πίεσης πόνου. Η θεραπευτική άσκηση αναφέρεται επίσης ως ωφέλιμη στη λειτουργική αποκατάσταση, ειδικά όταν συνδυάζεται με άλλες παρεμβάσεις. Η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση, ο υπέρηχος και η ηλεκτρική διέγερση (TENS) εμφανίζουν θετικά αποτελέσματα, αλλά με διαφοροποιήσεις ανάλογα με το θεραπευτικό πρωτόκολλο. Οι μελέτες δείχνουν ότι η κινησιοπερίδεση και η φωτοβιοτροποποίηση έχουν συμπληρωματικό ρόλο, αν και τα αποτελέσματά τους δεν είναι απόλυτα εδραιωμένα. Συμπεράσματα Οι φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ευρέως για την αντιμετώπιση του ΜΣΠ στον αυχένα, με ποικίλες τεχνικές που παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις ως προς τα πρωτόκολλα εφαρμογής και τα αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις μελέτες που αναλύθηκαν στην παρούσα βιβλιογραφία, ο ξηρός βελονισμός, η θεραπευτική άσκηση και η μυοπεριτονιακή απελευθέρωση δια χειρός κατατάσσονται στις πιο μελετημένες προσεγγίσεις, με στατιστικά σημαντικά οφέλη στη μείωση του πόνου και στη βελτίωση της κινητικότητας. Η συνδυαστική χρήση τεχνικών αναδεικνύεται ως η πιο αποδοτική στρατηγική για την αποτελεσματική διαχείριση του συνδρόμου.","Introduction Myofascial Pain Syndrome (MPS) is one of the most common causes of muscle pain and is characterized by the presence of trigger points within a taut muscle band, leading to pain and restricted mobility, particularly in the cervical region. Although various physiotherapeutic approaches are used for its management, their effectiveness has not been fully clarified. Purpose This literature review describes the physiotherapeutic techniques applied for the management of MPS in the cervical region, based on data from randomized controlled trials (RCTs). Methods A search was conducted in the PubMed database, covering the period from 2019 to 2025. A total of 45 RCTs were selected, examining the application of physiotherapeutic interventions for cervical MPS. The main techniques described include dry needling, electroacupuncture, therapeutic exercise, manual myofascial release, ultrasound, thermotherapy, shockwave therapy, neurodynamic mobilization techniques, stretching techniques, laser therapy, transcutaneous electrical nerve stimulation (TENS), kinesiotaping, and photobiomodulation. Results The studies report on the impact of these interventions on pain reduction, functional improvement, and alterations in myofascial trigger point characteristics, with variations in treatment protocols and application parameters. Most studies report positive effects on pain and mobility management. Dry needling is among the most frequently studied techniques, with several studies reporting significant pain reduction and increased pressure pain threshold. Therapeutic exercise is also considered beneficial for functional recovery, especially when combined with other interventions. Manual myofascial release, ultrasound, and TENS demonstrate positive effects, although their effectiveness varies depending on the treatment protocol. Studies indicate that kinesiotaping and photobiomodulation may have a complementary role, although their outcomes are not yet fully established. Conclusion Physiotherapeutic interventions are widely applied for the management of cervical MPS, utilizing various techniques that differ in terms of treatment protocols and reported outcomes. Based on the studies reviewed in this literature review, dry needling, therapeutic exercise, and myofascial release emerge as the most extensively studied approaches, demonstrating documented benefits in pain reduction and functional improvement. However, a multimodal approach combining techniques appears to be the most effective strategy for managing the syndrome."],"dc:identifier":["uoadl:5296231","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296231"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξειδικευμένες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις για τη θεραπεία του μυοπεριτονιακού πόνου στον αυχένα: Συγκριτική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z"}