{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296266"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296266","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Συγκριτική ανάλυση δοσιμετρίας απορροφούμενων δόσεων ακτινοβολίας στην πυρηνική ιατρική: μελέτη της θεραπείας με Lu-177 χρησιμοποιώντας πολλαπλές υπολογιστικές μεθόδους","abstract":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας σε επιλεγμένα όργανα, στο πλαίσιο της εσωτερικής δοσιμετρίας στην Πυρηνική Ιατρική. Εξετάζονται δύο περιστατικά: ένας άνδρας (Περιστατικό 4) και μία γυναίκα (Περιστατικό 6), αμφότεροι υποβληθέντες σε θεραπεία με Λουτέσιο-177. Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν έξι διακριτές μέθοδοι υπολογισμού (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), αξιοποιώντας δεδομένα από πολυχρονικές σαρώσεις SPECT, εικόνες CT και τα λογισμικά OpenDose3D και MIRDcalc. Η τμηματοποίηση των οργάνων πραγματοποιήθηκε μέσω του εργαλείου TotalSegmentator, το οποίο βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, εξασφαλίζοντας υψηλή ανατομική ακρίβεια. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αξιοσημείωτες διαφορές στη δοσιμετρική κατανομή μεταξύ των δύο φύλων. Ενδεικτικά, η απορροφούμενη δόση στο στομάχι της γυναίκας ανήλθε σε 2,82 Gy έναντι 1,45 Gy στον άνδρα, σύμφωνα με τη μέθοδο Monte Carlo, με τις αποκλίσεις να αποδίδονται σε ανατομικούς, ιστολογικούς και γεωμετρικούς παράγοντες. Επιπλέον, η απουσία της σπλήνας στο γυναικείο μοντέλο (λόγω σπληνεκτομής) οδήγησε σε ανακατανομή της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα αυξημένες δόσεις σε νεφρούς (4,19 Gy δεξιός, 3,36 Gy αριστερός) και επινεφρίδιους αδένες (3,24 Gy δεξιός, 3,03 Gy αριστερός). Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέθοδος Phantom παρουσίασε σημαντική υπερεκτίμηση της δόσης (π.χ. 171,05 Gy στο στομάχι της γυναίκας), ενώ η Monte Carlo παρείχε πιο ρεαλιστικές και σταθερές εκτιμήσεις. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε όργανα με σύνθετη ανατομία, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, όπου η Monte Carlo κατέγραψε συνεπείς τιμές, αντανακλώντας τις φυσιολογικές και γεωμετρικές διαφοροποιήσεις. Η συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων καταδεικνύει ότι οι τεχνικές LED και FFT δύνανται να θεωρηθούν αξιόπιστες για την εκτίμηση οργάνων όπως το ήπαρ, οι νεφροί, το πάγκρεας και τα επινεφρίδια, παρουσιάζοντας αποκλίσεις εντός ή πλησίον του ±10%. Αντιθέτως, η μέθοδος Organ Mass χαρακτηρίζεται ως οριακά αποδεκτή για ορισμένα όργανα, ιδίως το ήπαρ και οι νεφροί, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της. Αντίθετα, οι μέθοδοι Phantom και Body Mass παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις και, συνεπώς, δεν ενδείκνυνται για την ακριβή εκτίμηση απορροφούμενης δόσης σε εξατομικευμένες κλινικές εφαρμογές. Συνολικά, η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της κατάλληλης μεθοδολογικής επιλογής στη δοσιμετρία, με τη μέθοδο Monte Carlo να υπερέχει λόγω της προσαρμοστικότητάς της στις ατομικές ανατομικές ιδιαιτερότητες. Τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για την εφαρμογή εξατομικευμένων στρατηγικών ακτινοπροστασίας και υποστηρίζουν την ευρύτερη ενσωμάτωση της μεθόδου Monte Carlo σε μελλοντικά κλινικά και ερευνητικά πρωτόκολλα, με στόχο τη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας τόσο στις θεραπευτικές όσο και στις διαγνωστικές διαδικασίες.","abstract_html":"Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας σε επιλεγμένα όργανα, στο πλαίσιο της εσωτερικής δοσιμετρίας στην Πυρηνική Ιατρική. Εξετάζονται δύο περιστατικά: ένας άνδρας (Περιστατικό 4) και μία γυναίκα (Περιστατικό 6), αμφότεροι υποβληθέντες σε θεραπεία με Λουτέσιο-177. Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν έξι διακριτές μέθοδοι υπολογισμού (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), αξιοποιώντας δεδομένα από πολυχρονικές σαρώσεις SPECT, εικόνες CT και τα λογισμικά OpenDose3D και MIRDcalc. Η τμηματοποίηση των οργάνων πραγματοποιήθηκε μέσω του εργαλείου TotalSegmentator, το οποίο βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, εξασφαλίζοντας υψηλή ανατομική ακρίβεια. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αξιοσημείωτες διαφορές στη δοσιμετρική κατανομή μεταξύ των δύο φύλων. Ενδεικτικά, η απορροφούμενη δόση στο στομάχι της γυναίκας ανήλθε σε 2,82 Gy έναντι 1,45 Gy στον άνδρα, σύμφωνα με τη μέθοδο Monte Carlo, με τις αποκλίσεις να αποδίδονται σε ανατομικούς, ιστολογικούς και γεωμετρικούς παράγοντες. Επιπλέον, η απουσία της σπλήνας στο γυναικείο μοντέλο (λόγω σπληνεκτομής) οδήγησε σε ανακατανομή της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα αυξημένες δόσεις σε νεφρούς (4,19 Gy δεξιός, 3,36 Gy αριστερός) και επινεφρίδιους αδένες (3,24 Gy δεξιός, 3,03 Gy αριστερός). Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέθοδος Phantom παρουσίασε σημαντική υπερεκτίμηση της δόσης (π.χ. 171,05 Gy στο στομάχι της γυναίκας), ενώ η Monte Carlo παρείχε πιο ρεαλιστικές και σταθερές εκτιμήσεις. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε όργανα με σύνθετη ανατομία, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, όπου η Monte Carlo κατέγραψε συνεπείς τιμές, αντανακλώντας τις φυσιολογικές και γεωμετρικές διαφοροποιήσεις. Η συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων καταδεικνύει ότι οι τεχνικές LED και FFT δύνανται να θεωρηθούν αξιόπιστες για την εκτίμηση οργάνων όπως το ήπαρ, οι νεφροί, το πάγκρεας και τα επινεφρίδια, παρουσιάζοντας αποκλίσεις εντός ή πλησίον του ±10%. Αντιθέτως, η μέθοδος Organ Mass χαρακτηρίζεται ως οριακά αποδεκτή για ορισμένα όργανα, ιδίως το ήπαρ και οι νεφροί, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της. Αντίθετα, οι μέθοδοι Phantom και Body Mass παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις και, συνεπώς, δεν ενδείκνυνται για την ακριβή εκτίμηση απορροφούμενης δόσης σε εξατομικευμένες κλινικές εφαρμογές. Συνολικά, η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της κατάλληλης μεθοδολογικής επιλογής στη δοσιμετρία, με τη μέθοδο Monte Carlo να υπερέχει λόγω της προσαρμοστικότητάς της στις ατομικές ανατομικές ιδιαιτερότητες. Τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για την εφαρμογή εξατομικευμένων στρατηγικών ακτινοπροστασίας και υποστηρίζουν την ευρύτερη ενσωμάτωση της μεθόδου Monte Carlo σε μελλοντικά κλινικά και ερευνητικά πρωτόκολλα, με στόχο τη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας τόσο στις θεραπευτικές όσο και στις διαγνωστικές διαδικασίες.","abstract_has_math":false,"creators":["Καραμήτσιου Αρετή","Karamitsiou Areti"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296266"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296266","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296266","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296266","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296266","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καραμήτσιου Αρετή","Karamitsiou Areti"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296266"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας σε επιλεγμένα όργανα, στο πλαίσιο της εσωτερικής δοσιμετρίας στην Πυρηνική Ιατρική. Εξετάζονται δύο περιστατικά: ένας άνδρας (Περιστατικό 4) και μία γυναίκα (Περιστατικό 6), αμφότεροι υποβληθέντες σε θεραπεία με Λουτέσιο-177. Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν έξι διακριτές μέθοδοι υπολογισμού (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), αξιοποιώντας δεδομένα από πολυχρονικές σαρώσεις SPECT, εικόνες CT και τα λογισμικά OpenDose3D και MIRDcalc. Η τμηματοποίηση των οργάνων πραγματοποιήθηκε μέσω του εργαλείου TotalSegmentator, το οποίο βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, εξασφαλίζοντας υψηλή ανατομική ακρίβεια. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αξιοσημείωτες διαφορές στη δοσιμετρική κατανομή μεταξύ των δύο φύλων. Ενδεικτικά, η απορροφούμενη δόση στο στομάχι της γυναίκας ανήλθε σε 2,82 Gy έναντι 1,45 Gy στον άνδρα, σύμφωνα με τη μέθοδο Monte Carlo, με τις αποκλίσεις να αποδίδονται σε ανατομικούς, ιστολογικούς και γεωμετρικούς παράγοντες. Επιπλέον, η απουσία της σπλήνας στο γυναικείο μοντέλο (λόγω σπληνεκτομής) οδήγησε σε ανακατανομή της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα αυξημένες δόσεις σε νεφρούς (4,19 Gy δεξιός, 3,36 Gy αριστερός) και επινεφρίδιους αδένες (3,24 Gy δεξιός, 3,03 Gy αριστερός). Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέθοδος Phantom παρουσίασε σημαντική υπερεκτίμηση της δόσης (π.χ. 171,05 Gy στο στομάχι της γυναίκας), ενώ η Monte Carlo παρείχε πιο ρεαλιστικές και σταθερές εκτιμήσεις. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε όργανα με σύνθετη ανατομία, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, όπου η Monte Carlo κατέγραψε συνεπείς τιμές, αντανακλώντας τις φυσιολογικές και γεωμετρικές διαφοροποιήσεις. Η συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων καταδεικνύει ότι οι τεχνικές LED και FFT δύνανται να θεωρηθούν αξιόπιστες για την εκτίμηση οργάνων όπως το ήπαρ, οι νεφροί, το πάγκρεας και τα επινεφρίδια, παρουσιάζοντας αποκλίσεις εντός ή πλησίον του ±10%. Αντιθέτως, η μέθοδος Organ Mass χαρακτηρίζεται ως οριακά αποδεκτή για ορισμένα όργανα, ιδίως το ήπαρ και οι νεφροί, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της. Αντίθετα, οι μέθοδοι Phantom και Body Mass παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις και, συνεπώς, δεν ενδείκνυνται για την ακριβή εκτίμηση απορροφούμενης δόσης σε εξατομικευμένες κλινικές εφαρμογές. Συνολικά, η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της κατάλληλης μεθοδολογικής επιλογής στη δοσιμετρία, με τη μέθοδο Monte Carlo να υπερέχει λόγω της προσαρμοστικότητάς της στις ατομικές ανατομικές ιδιαιτερότητες. Τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για την εφαρμογή εξατομικευμένων στρατηγικών ακτινοπροστασίας και υποστηρίζουν την ευρύτερη ενσωμάτωση της μεθόδου Monte Carlo σε μελλοντικά κλινικά και ερευνητικά πρωτόκολλα, με στόχο τη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας τόσο στις θεραπευτικές όσο και στις διαγνωστικές διαδικασίες.","This thesis focuses on the comparative analysis of absorbed radiation dose in selected organs, within the context of internal dosimetry in Nuclear Medicine. Two clinical cases were examined: a male (Case 4) and a female (Case 6), both undergoing treatment with Lutetium 177. Six distinct dose calculation methods were applied (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), utilizing data from multi-timepoint SPECT scans, CT images, and the OpenDose3D and MIRDcalc software platforms. Organ segmentation was performed using the TotalSegmentator tool, which is based on artificial intelligence, ensuring high anatomical accuracy. The results revealed notable differences in dose distribution between the two sexes. Indicatively, the absorbed dose to the female stomach reached 2.82 Gy compared to 1.45 Gy in the male case, according to the Monte Carlo method. These discrepancies were attributed to anatomical, histological, and geometrical factors. Furthermore, the absence of the spleen in the female model (due to splenectomy) led to redistribution of the radiation, resulting in elevated doses to the kidneys (4.19 Gy right, 3.36 Gy left) and adrenal glands (3.24 Gy right, 3.03 Gy left). It is worth noting that the Phantom method significantly overestimated the dose (e.g., 171.05 Gy to the female stomach), while the Monte Carlo method provided more realistic and consistent estimates. Similar findings were observed in organs with complex anatomy, such as the lungs and heart, where the Monte Carlo approach yielded stable values that more accurately reflected physiological and geometric variations. The comparative evaluation of the methods indicates that the LED and FFT techniques can be considered reliable for estimating absorbed dose in organs such as the liver, kidneys, pancreas, and adrenal glands, demonstrating deviations within or near ±10%. In contrast, the Organ Mass method is characterized as marginally acceptable for certain organs, particularly the liver and kidneys, thus requiring careful application and interpretation. On the other hand, the Phantom and Body Mass methods exhibited significant deviations and are therefore not recommended for accurate dose estimation in personalized clinical settings. Overall, the analysis highlights the importance of selecting appropriate dosimetric methodologies, with the Monte Carlo method demonstrating superiority due to its adaptability to individual anatomical characteristics. The findings underscore the need for the implementation of personalized radiation protection strategies and advocate for the broader integration of the Monte Carlo approach in future clinical and research protocols, aiming to enhance accuracy and effectiveness in both therapeutic and diagnostic procedures."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Συγκριτική ανάλυση δοσιμετρίας απορροφούμενων δόσεων ακτινοβολίας στην πυρηνική ιατρική: μελέτη της θεραπείας με Lu-177 χρησιμοποιώντας πολλαπλές υπολογιστικές μεθόδους"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καραμήτσιου Αρετή","Karamitsiou Areti"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα διπλωματική εργασία εστιάζει στη συγκριτική ανάλυση της απορροφούμενης δόσης ακτινοβολίας σε επιλεγμένα όργανα, στο πλαίσιο της εσωτερικής δοσιμετρίας στην Πυρηνική Ιατρική. Εξετάζονται δύο περιστατικά: ένας άνδρας (Περιστατικό 4) και μία γυναίκα (Περιστατικό 6), αμφότεροι υποβληθέντες σε θεραπεία με Λουτέσιο-177. Στο πλαίσιο της μελέτης εφαρμόστηκαν έξι διακριτές μέθοδοι υπολογισμού (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), αξιοποιώντας δεδομένα από πολυχρονικές σαρώσεις SPECT, εικόνες CT και τα λογισμικά OpenDose3D και MIRDcalc. Η τμηματοποίηση των οργάνων πραγματοποιήθηκε μέσω του εργαλείου TotalSegmentator, το οποίο βασίζεται σε τεχνητή νοημοσύνη, εξασφαλίζοντας υψηλή ανατομική ακρίβεια. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν αξιοσημείωτες διαφορές στη δοσιμετρική κατανομή μεταξύ των δύο φύλων. Ενδεικτικά, η απορροφούμενη δόση στο στομάχι της γυναίκας ανήλθε σε 2,82 Gy έναντι 1,45 Gy στον άνδρα, σύμφωνα με τη μέθοδο Monte Carlo, με τις αποκλίσεις να αποδίδονται σε ανατομικούς, ιστολογικούς και γεωμετρικούς παράγοντες. Επιπλέον, η απουσία της σπλήνας στο γυναικείο μοντέλο (λόγω σπληνεκτομής) οδήγησε σε ανακατανομή της ακτινοβολίας, με αποτέλεσμα αυξημένες δόσεις σε νεφρούς (4,19 Gy δεξιός, 3,36 Gy αριστερός) και επινεφρίδιους αδένες (3,24 Gy δεξιός, 3,03 Gy αριστερός). Αξίζει να σημειωθεί ότι η μέθοδος Phantom παρουσίασε σημαντική υπερεκτίμηση της δόσης (π.χ. 171,05 Gy στο στομάχι της γυναίκας), ενώ η Monte Carlo παρείχε πιο ρεαλιστικές και σταθερές εκτιμήσεις. Το ίδιο παρατηρήθηκε και σε όργανα με σύνθετη ανατομία, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά, όπου η Monte Carlo κατέγραψε συνεπείς τιμές, αντανακλώντας τις φυσιολογικές και γεωμετρικές διαφοροποιήσεις. Η συγκριτική αξιολόγηση των μεθόδων καταδεικνύει ότι οι τεχνικές LED και FFT δύνανται να θεωρηθούν αξιόπιστες για την εκτίμηση οργάνων όπως το ήπαρ, οι νεφροί, το πάγκρεας και τα επινεφρίδια, παρουσιάζοντας αποκλίσεις εντός ή πλησίον του ±10%. Αντιθέτως, η μέθοδος Organ Mass χαρακτηρίζεται ως οριακά αποδεκτή για ορισμένα όργανα, ιδίως το ήπαρ και οι νεφροί, γεγονός που υπαγορεύει προσεκτική εφαρμογή και ερμηνεία των αποτελεσμάτων της. Αντίθετα, οι μέθοδοι Phantom και Body Mass παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις και, συνεπώς, δεν ενδείκνυνται για την ακριβή εκτίμηση απορροφούμενης δόσης σε εξατομικευμένες κλινικές εφαρμογές. Συνολικά, η ανάλυση αναδεικνύει τη σημασία της κατάλληλης μεθοδολογικής επιλογής στη δοσιμετρία, με τη μέθοδο Monte Carlo να υπερέχει λόγω της προσαρμοστικότητάς της στις ατομικές ανατομικές ιδιαιτερότητες. Τα ευρήματα ενισχύουν την ανάγκη για την εφαρμογή εξατομικευμένων στρατηγικών ακτινοπροστασίας και υποστηρίζουν την ευρύτερη ενσωμάτωση της μεθόδου Monte Carlo σε μελλοντικά κλινικά και ερευνητικά πρωτόκολλα, με στόχο τη βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας τόσο στις θεραπευτικές όσο και στις διαγνωστικές διαδικασίες.","This thesis focuses on the comparative analysis of absorbed radiation dose in selected organs, within the context of internal dosimetry in Nuclear Medicine. Two clinical cases were examined: a male (Case 4) and a female (Case 6), both undergoing treatment with Lutetium 177. Six distinct dose calculation methods were applied (Phantom, Body Mass, Organ Mass, Local Energy Deposition, FFT Convolution, Monte Carlo), utilizing data from multi-timepoint SPECT scans, CT images, and the OpenDose3D and MIRDcalc software platforms. Organ segmentation was performed using the TotalSegmentator tool, which is based on artificial intelligence, ensuring high anatomical accuracy. The results revealed notable differences in dose distribution between the two sexes. Indicatively, the absorbed dose to the female stomach reached 2.82 Gy compared to 1.45 Gy in the male case, according to the Monte Carlo method. These discrepancies were attributed to anatomical, histological, and geometrical factors. Furthermore, the absence of the spleen in the female model (due to splenectomy) led to redistribution of the radiation, resulting in elevated doses to the kidneys (4.19 Gy right, 3.36 Gy left) and adrenal glands (3.24 Gy right, 3.03 Gy left). It is worth noting that the Phantom method significantly overestimated the dose (e.g., 171.05 Gy to the female stomach), while the Monte Carlo method provided more realistic and consistent estimates. Similar findings were observed in organs with complex anatomy, such as the lungs and heart, where the Monte Carlo approach yielded stable values that more accurately reflected physiological and geometric variations. The comparative evaluation of the methods indicates that the LED and FFT techniques can be considered reliable for estimating absorbed dose in organs such as the liver, kidneys, pancreas, and adrenal glands, demonstrating deviations within or near ±10%. In contrast, the Organ Mass method is characterized as marginally acceptable for certain organs, particularly the liver and kidneys, thus requiring careful application and interpretation. On the other hand, the Phantom and Body Mass methods exhibited significant deviations and are therefore not recommended for accurate dose estimation in personalized clinical settings. Overall, the analysis highlights the importance of selecting appropriate dosimetric methodologies, with the Monte Carlo method demonstrating superiority due to its adaptability to individual anatomical characteristics. The findings underscore the need for the implementation of personalized radiation protection strategies and advocate for the broader integration of the Monte Carlo approach in future clinical and research protocols, aiming to enhance accuracy and effectiveness in both therapeutic and diagnostic procedures."],"dc:identifier":["uoadl:5296266","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296266"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Συγκριτική ανάλυση δοσιμετρίας απορροφούμενων δόσεων ακτινοβολίας στην πυρηνική ιατρική: μελέτη της θεραπείας με Lu-177 χρησιμοποιώντας πολλαπλές υπολογιστικές μεθόδους"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z"}