{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296285"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296285","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝΤΩΝ RNA (CIRCULATING RNAS) ΣΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΜΥΕΛΩΜΑ","abstract":"Το Πολλαπλό Μυέλωμα (MM) είναι η δεύτερη συχνότερη αιματολογική κακοήθεια μετά το λέμφωμα μη-Hodgkin και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων στον μυελό των οστών. Ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κακοήθων πλασματοκυττάρων οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές, όπως ανοσοανεπάρκεια, νεφρική δυσλειτουργία, αναιμία, οστεολυτικές βλάβες και βλάβες ζωτικών οργάνων, ειδικά στα προχωρημένα στάδια της νόσου. Παρά τις πρόσφατες προόδους στη θεραπεία του MM, η νόσος παραμένει χρόνια, ανίατη, με υψηλά ποσοστά υποτροπής και υψηλή ετερογένεια. Αυτό τονίζει την ανάγκη για νέους μοριακούς βιοδείκτες που θα συμβάλλουν στη βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης, της διαστρωμάτωσης κινδύνου και της παρακολούθησης των ασθενών. Αν και τα υπάρχοντα προγνωστικά και διαστρωμάτωσης κινδύνου μοντέλα βοηθούν στη διαχείριση των ασθενών, απαιτούνται πρόσθετοι βιοδείκτες για την εξατομίκευση της θεραπείας του MM. Η υγρή βιοψία αποτελεί μια ελκυστική, ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για την ανακάλυψη βιοδεικτών, επιτρέποντας τη δυναμική και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου μέσω δειγματοληψίας περιφερικού αίματος. Μεταξύ των πολλών βιοδεικτών που μελετώνται στην υγρή βιοψία, τα μη κωδικά μόρια RNA (ncRNAs) έχουν προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον λόγω του ρυθμιστικού τους ρόλου στη βιολογία του καρκίνου. Μια ειδική υποκατηγορία αυτών, τα θραύσματα tRNA (tRFs: tRNA-derived Fragments), έχουν πρόσφατα αναδειχθεί ως σημαντικοί ρυθμιστές της γονιδιακής έκφρασης και της εξέλιξης του καρκίνου. Ωστόσο, η κλινική τους σημασία στο MM παραμένει ανεξερεύνητη. Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την προγνωστική αξία τριών κυκλοφορούντων tRFs—των 5’-tRFGlyCCC, 5’h-tRFGlyGCC και 5’h-tRFValAAC—σε ασθενείς με MM. Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων τους πραγματοποιήθηκε σε δείγματα πλάσματος 83 ασθενών με MM με τη μέθοδο ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (real-time qPCR). Το RNA απομονώθηκε από το πλάσμα, ενισχύθηκε με cel-miR-39 ως εξωγενές πρότυπο αναφοράς, πολυαδενυλιώθηκε και υποβλήθηκε σε αντίστροφη μεταγραφή. Η έκφραση των κυκλοφορούντων tRFs αναλύθηκε με real-time qPCR και η σχετική ποσοτικοποίησή τους πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο ΔΔCT. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν περιγραφική στατιστική, αναλύσεις συσχέτισης και αναλύσεις επιβίωσης με καμπύλες Kaplan-Meier και με μοντέλα παλίνδρομης ανάλυσης κατά Cox. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε ομάδες υψηλών και χαμηλών επιπέδων tRFs με βάση τη διάμεση τιμή και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα επιβίωσης μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC συσχετίζονται ισχυρά με δυσμενή πρόγνωση. Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier έδειξε ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα των tRFs εμφάνισαν σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση (OS) (p=0.001, p=0.011 & p=0.005, αντίστοιχα) και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 & p=0.005, αντίστοιχα). Η μονοπαραγοντική ανάλυση Cox επιβεβαίωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα των tRFs αποτελούν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα χαμηλής επιβίωσης, ενώ η πολυπαραγοντική ανάλυση Cox έδειξε ότι τα tRFs μπορούν να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες στο MM. Επιπλέον, η ενσωμάτωση των επιπέδων των tRFs στο αναθεωρημένο διεθνές σύστημα σταδιοποίησης (R-ISS) βελτίωσε τη διαστρωμάτωση κινδύνου, ιδιαίτερα για τους ασθενείς σταδίου II, οι οποίοι παρουσιάζουν μεγάλη ετερογένεια. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν τη δυναμική των κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC ως μη επεμβατικούς προγνωστικούς βιοδείκτες για το MM. Η ενσωμάτωσή τους σε υπάρχοντα προγνωστικά μοντέλα μπορεί να βελτιώσει την εκτίμηση κινδύνου των ασθενών και να επιτρέψει πιο εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και τη διερεύνηση του μηχανιστικού ρόλου των tRFs στην εξέλιξη του MM.","abstract_html":"Το Πολλαπλό Μυέλωμα (MM) είναι η δεύτερη συχνότερη αιματολογική κακοήθεια μετά το λέμφωμα μη-Hodgkin και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων στον μυελό των οστών. Ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κακοήθων πλασματοκυττάρων οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές, όπως ανοσοανεπάρκεια, νεφρική δυσλειτουργία, αναιμία, οστεολυτικές βλάβες και βλάβες ζωτικών οργάνων, ειδικά στα προχωρημένα στάδια της νόσου. Παρά τις πρόσφατες προόδους στη θεραπεία του MM, η νόσος παραμένει χρόνια, ανίατη, με υψηλά ποσοστά υποτροπής και υψηλή ετερογένεια. Αυτό τονίζει την ανάγκη για νέους μοριακούς βιοδείκτες που θα συμβάλλουν στη βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης, της διαστρωμάτωσης κινδύνου και της παρακολούθησης των ασθενών. Αν και τα υπάρχοντα προγνωστικά και διαστρωμάτωσης κινδύνου μοντέλα βοηθούν στη διαχείριση των ασθενών, απαιτούνται πρόσθετοι βιοδείκτες για την εξατομίκευση της θεραπείας του MM. Η υγρή βιοψία αποτελεί μια ελκυστική, ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για την ανακάλυψη βιοδεικτών, επιτρέποντας τη δυναμική και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου μέσω δειγματοληψίας περιφερικού αίματος. Μεταξύ των πολλών βιοδεικτών που μελετώνται στην υγρή βιοψία, τα μη κωδικά μόρια RNA (ncRNAs) έχουν προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον λόγω του ρυθμιστικού τους ρόλου στη βιολογία του καρκίνου. Μια ειδική υποκατηγορία αυτών, τα θραύσματα tRNA (tRFs: tRNA-derived Fragments), έχουν πρόσφατα αναδειχθεί ως σημαντικοί ρυθμιστές της γονιδιακής έκφρασης και της εξέλιξης του καρκίνου. Ωστόσο, η κλινική τους σημασία στο MM παραμένει ανεξερεύνητη. Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την προγνωστική αξία τριών κυκλοφορούντων tRFs—των 5’-tRFGlyCCC, 5’h-tRFGlyGCC και 5’h-tRFValAAC—σε ασθενείς με MM. Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων τους πραγματοποιήθηκε σε δείγματα πλάσματος 83 ασθενών με MM με τη μέθοδο ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (real-time qPCR). Το RNA απομονώθηκε από το πλάσμα, ενισχύθηκε με cel-miR-39 ως εξωγενές πρότυπο αναφοράς, πολυαδενυλιώθηκε και υποβλήθηκε σε αντίστροφη μεταγραφή. Η έκφραση των κυκλοφορούντων tRFs αναλύθηκε με real-time qPCR και η σχετική ποσοτικοποίησή τους πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο ΔΔCT. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν περιγραφική στατιστική, αναλύσεις συσχέτισης και αναλύσεις επιβίωσης με καμπύλες Kaplan-Meier και με μοντέλα παλίνδρομης ανάλυσης κατά Cox. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε ομάδες υψηλών και χαμηλών επιπέδων tRFs με βάση τη διάμεση τιμή και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα επιβίωσης μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC συσχετίζονται ισχυρά με δυσμενή πρόγνωση. Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier έδειξε ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα των tRFs εμφάνισαν σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση (OS) (p=0.001, p=0.011 &amp; p=0.005, αντίστοιχα) και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 &amp; p=0.005, αντίστοιχα). Η μονοπαραγοντική ανάλυση Cox επιβεβαίωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα των tRFs αποτελούν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα χαμηλής επιβίωσης, ενώ η πολυπαραγοντική ανάλυση Cox έδειξε ότι τα tRFs μπορούν να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες στο MM. Επιπλέον, η ενσωμάτωση των επιπέδων των tRFs στο αναθεωρημένο διεθνές σύστημα σταδιοποίησης (R-ISS) βελτίωσε τη διαστρωμάτωση κινδύνου, ιδιαίτερα για τους ασθενείς σταδίου II, οι οποίοι παρουσιάζουν μεγάλη ετερογένεια. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν τη δυναμική των κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC ως μη επεμβατικούς προγνωστικούς βιοδείκτες για το MM. Η ενσωμάτωσή τους σε υπάρχοντα προγνωστικά μοντέλα μπορεί να βελτιώσει την εκτίμηση κινδύνου των ασθενών και να επιτρέψει πιο εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και τη διερεύνηση του μηχανιστικού ρόλου των tRFs στην εξέλιξη του MM.","abstract_has_math":false,"creators":["ΣΠΑΘΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ","SPATHI ANDREAS EVANGELIA"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296285"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296285","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296285","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296285","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296285","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΣΠΑΘΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ","SPATHI ANDREAS EVANGELIA"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296285"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το Πολλαπλό Μυέλωμα (MM) είναι η δεύτερη συχνότερη αιματολογική κακοήθεια μετά το λέμφωμα μη-Hodgkin και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων στον μυελό των οστών. Ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κακοήθων πλασματοκυττάρων οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές, όπως ανοσοανεπάρκεια, νεφρική δυσλειτουργία, αναιμία, οστεολυτικές βλάβες και βλάβες ζωτικών οργάνων, ειδικά στα προχωρημένα στάδια της νόσου. Παρά τις πρόσφατες προόδους στη θεραπεία του MM, η νόσος παραμένει χρόνια, ανίατη, με υψηλά ποσοστά υποτροπής και υψηλή ετερογένεια. Αυτό τονίζει την ανάγκη για νέους μοριακούς βιοδείκτες που θα συμβάλλουν στη βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης, της διαστρωμάτωσης κινδύνου και της παρακολούθησης των ασθενών. Αν και τα υπάρχοντα προγνωστικά και διαστρωμάτωσης κινδύνου μοντέλα βοηθούν στη διαχείριση των ασθενών, απαιτούνται πρόσθετοι βιοδείκτες για την εξατομίκευση της θεραπείας του MM. Η υγρή βιοψία αποτελεί μια ελκυστική, ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για την ανακάλυψη βιοδεικτών, επιτρέποντας τη δυναμική και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου μέσω δειγματοληψίας περιφερικού αίματος. Μεταξύ των πολλών βιοδεικτών που μελετώνται στην υγρή βιοψία, τα μη κωδικά μόρια RNA (ncRNAs) έχουν προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον λόγω του ρυθμιστικού τους ρόλου στη βιολογία του καρκίνου. Μια ειδική υποκατηγορία αυτών, τα θραύσματα tRNA (tRFs: tRNA-derived Fragments), έχουν πρόσφατα αναδειχθεί ως σημαντικοί ρυθμιστές της γονιδιακής έκφρασης και της εξέλιξης του καρκίνου. Ωστόσο, η κλινική τους σημασία στο MM παραμένει ανεξερεύνητη. Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την προγνωστική αξία τριών κυκλοφορούντων tRFs—των 5’-tRFGlyCCC, 5’h-tRFGlyGCC και 5’h-tRFValAAC—σε ασθενείς με MM. Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων τους πραγματοποιήθηκε σε δείγματα πλάσματος 83 ασθενών με MM με τη μέθοδο ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (real-time qPCR). Το RNA απομονώθηκε από το πλάσμα, ενισχύθηκε με cel-miR-39 ως εξωγενές πρότυπο αναφοράς, πολυαδενυλιώθηκε και υποβλήθηκε σε αντίστροφη μεταγραφή. Η έκφραση των κυκλοφορούντων tRFs αναλύθηκε με real-time qPCR και η σχετική ποσοτικοποίησή τους πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο ΔΔCT. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν περιγραφική στατιστική, αναλύσεις συσχέτισης και αναλύσεις επιβίωσης με καμπύλες Kaplan-Meier και με μοντέλα παλίνδρομης ανάλυσης κατά Cox. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε ομάδες υψηλών και χαμηλών επιπέδων tRFs με βάση τη διάμεση τιμή και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα επιβίωσης μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC συσχετίζονται ισχυρά με δυσμενή πρόγνωση. Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier έδειξε ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα των tRFs εμφάνισαν σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση (OS) (p=0.001, p=0.011 & p=0.005, αντίστοιχα) και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 & p=0.005, αντίστοιχα). Η μονοπαραγοντική ανάλυση Cox επιβεβαίωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα των tRFs αποτελούν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα χαμηλής επιβίωσης, ενώ η πολυπαραγοντική ανάλυση Cox έδειξε ότι τα tRFs μπορούν να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες στο MM. Επιπλέον, η ενσωμάτωση των επιπέδων των tRFs στο αναθεωρημένο διεθνές σύστημα σταδιοποίησης (R-ISS) βελτίωσε τη διαστρωμάτωση κινδύνου, ιδιαίτερα για τους ασθενείς σταδίου II, οι οποίοι παρουσιάζουν μεγάλη ετερογένεια. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν τη δυναμική των κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC ως μη επεμβατικούς προγνωστικούς βιοδείκτες για το MM. Η ενσωμάτωσή τους σε υπάρχοντα προγνωστικά μοντέλα μπορεί να βελτιώσει την εκτίμηση κινδύνου των ασθενών και να επιτρέψει πιο εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και τη διερεύνηση του μηχανιστικού ρόλου των tRFs στην εξέλιξη του MM.","Multiple Myeloma (MM) is the second most common hematological malignancy after non-Hodgkin Lymphoma and it affects the proliferation of plasma cells in the bone marrow (BM). The uncontrolled proliferation of malignant plasma cells results in severe complications, including immunodeficiency, renal dysfunction, anemia, osteolytic bone lesions, and end-organ damage in advanced disease stages. Despite recent advancements in MM therapeutics, the disease remains chronic, incurable, with high relapse rates and substantial heterogeneity This underscores the need for novel molecular biomarkers, to improve early diagnosis, risk stratification and patient monitoring. While current prognostic and risk stratification models aid in clinical management, additional markers are required to better personalize MM treatment. Liquid biopsy offers a promising, minimally invasive approach for biomarker discovery, allowing real-time monitoring of disease progression through peripheral blood sampling and offering a more dynamic representation of the disease progression. Among the many markers in liquid biopsy, non-coding RNAs (ncRNAs) have gained significant attention due to their regulatory role in cancer biology. tRNA-derived fragments (tRFs) are a specific subset of ncRNAs that have recently gained attention. They are implicated in various malignancies because of their involvement in gene expression regulation and cancer progression. However, their clinical significance in MM remains unexplored. This study evaluates the prognostic value of three circulating tRFs -5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC- in MM patients. Using real-time quantitative PCR (qPCR), we quantified the levels of these tRFs in plasma samples from 85 MM patients. RNA was extracted from plasma, spiked with cel-miR-39 as an exogenous reference, polyadenylated, and reverse-transcribed. The expression of circulating tRFs was assessed using real-time qPCR and analyzed via the ΔΔCT method. Statistical analyses included descriptive statistics, correlation tests, and survival analysis using Kaplan-Meier curves and Cox proportional hazards models. Patients were classified into high- and low-expression groups based on median tRF levels, and survival outcomes were compared. Our findings reveal that low circulating levels of 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC are strongly associated with poor prognosis. Kaplan-Meier survival analysis demonstrated that patients with low levels of tRFs exhibited significantly worse overall survival (OS) (p=0.001, p=0.011 & p=0.005, respectively) and progression-free survival (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 & p=0.005, respectively). Univariate Cox regression further confirmed that low levels of tRF is a significant risk factor for poor survival, while multivariate analysis established that these tRFs serve as independent prognostic markers in MM. Notably, incorporating tRF levels into the Revised International Staging System (R-ISS) enhanced risk stratification, particularly for stage II patients, who exhibit substantial heterogeneity. In conclusion, our results highlight the potential of circulating 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC as non-invasive prognostic biomarkers for MM. Their integration into existing prognostic models may refine patient risk assessment and enable more personalized treatment approaches. Further studies in larger cohorts are warranted to validate these findings and explore their mechanistic roles in MM progression."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝΤΩΝ RNA (CIRCULATING RNAS) ΣΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΜΥΕΛΩΜΑ"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΣΠΑΘΗ ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ","SPATHI ANDREAS EVANGELIA"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το Πολλαπλό Μυέλωμα (MM) είναι η δεύτερη συχνότερη αιματολογική κακοήθεια μετά το λέμφωμα μη-Hodgkin και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό των πλασματοκυττάρων στον μυελό των οστών. Ο ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός των κακοήθων πλασματοκυττάρων οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές, όπως ανοσοανεπάρκεια, νεφρική δυσλειτουργία, αναιμία, οστεολυτικές βλάβες και βλάβες ζωτικών οργάνων, ειδικά στα προχωρημένα στάδια της νόσου. Παρά τις πρόσφατες προόδους στη θεραπεία του MM, η νόσος παραμένει χρόνια, ανίατη, με υψηλά ποσοστά υποτροπής και υψηλή ετερογένεια. Αυτό τονίζει την ανάγκη για νέους μοριακούς βιοδείκτες που θα συμβάλλουν στη βελτίωση της έγκαιρης διάγνωσης, της διαστρωμάτωσης κινδύνου και της παρακολούθησης των ασθενών. Αν και τα υπάρχοντα προγνωστικά και διαστρωμάτωσης κινδύνου μοντέλα βοηθούν στη διαχείριση των ασθενών, απαιτούνται πρόσθετοι βιοδείκτες για την εξατομίκευση της θεραπείας του MM. Η υγρή βιοψία αποτελεί μια ελκυστική, ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση για την ανακάλυψη βιοδεικτών, επιτρέποντας τη δυναμική και σε πραγματικό χρόνο παρακολούθηση της εξέλιξης της νόσου μέσω δειγματοληψίας περιφερικού αίματος. Μεταξύ των πολλών βιοδεικτών που μελετώνται στην υγρή βιοψία, τα μη κωδικά μόρια RNA (ncRNAs) έχουν προσελκύσει σημαντικό ενδιαφέρον λόγω του ρυθμιστικού τους ρόλου στη βιολογία του καρκίνου. Μια ειδική υποκατηγορία αυτών, τα θραύσματα tRNA (tRFs: tRNA-derived Fragments), έχουν πρόσφατα αναδειχθεί ως σημαντικοί ρυθμιστές της γονιδιακής έκφρασης και της εξέλιξης του καρκίνου. Ωστόσο, η κλινική τους σημασία στο MM παραμένει ανεξερεύνητη. Η παρούσα μελέτη αξιολογεί την προγνωστική αξία τριών κυκλοφορούντων tRFs—των 5’-tRFGlyCCC, 5’h-tRFGlyGCC και 5’h-tRFValAAC—σε ασθενείς με MM. Η ποσοτικοποίηση των επιπέδων τους πραγματοποιήθηκε σε δείγματα πλάσματος 83 ασθενών με MM με τη μέθοδο ποσοτικής αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης σε πραγματικό χρόνο (real-time qPCR). Το RNA απομονώθηκε από το πλάσμα, ενισχύθηκε με cel-miR-39 ως εξωγενές πρότυπο αναφοράς, πολυαδενυλιώθηκε και υποβλήθηκε σε αντίστροφη μεταγραφή. Η έκφραση των κυκλοφορούντων tRFs αναλύθηκε με real-time qPCR και η σχετική ποσοτικοποίησή τους πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο ΔΔCT. Οι στατιστικές αναλύσεις περιλάμβαναν περιγραφική στατιστική, αναλύσεις συσχέτισης και αναλύσεις επιβίωσης με καμπύλες Kaplan-Meier και με μοντέλα παλίνδρομης ανάλυσης κατά Cox. Οι ασθενείς ταξινομήθηκαν σε ομάδες υψηλών και χαμηλών επιπέδων tRFs με βάση τη διάμεση τιμή και συγκρίθηκαν τα αποτελέσματα επιβίωσης μεταξύ των ομάδων. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι τα χαμηλά επίπεδα κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC συσχετίζονται ισχυρά με δυσμενή πρόγνωση. Η ανάλυση επιβίωσης Kaplan-Meier έδειξε ότι οι ασθενείς με χαμηλά επίπεδα των tRFs εμφάνισαν σημαντικά χειρότερη συνολική επιβίωση (OS) (p=0.001, p=0.011 & p=0.005, αντίστοιχα) και επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 & p=0.005, αντίστοιχα). Η μονοπαραγοντική ανάλυση Cox επιβεβαίωσε ότι τα χαμηλά επίπεδα των tRFs αποτελούν σημαντικό προγνωστικό παράγοντα χαμηλής επιβίωσης, ενώ η πολυπαραγοντική ανάλυση Cox έδειξε ότι τα tRFs μπορούν να λειτουργήσουν ως ανεξάρτητοι προγνωστικοί δείκτες στο MM. Επιπλέον, η ενσωμάτωση των επιπέδων των tRFs στο αναθεωρημένο διεθνές σύστημα σταδιοποίησης (R-ISS) βελτίωσε τη διαστρωμάτωση κινδύνου, ιδιαίτερα για τους ασθενείς σταδίου II, οι οποίοι παρουσιάζουν μεγάλη ετερογένεια. Συμπερασματικά, τα αποτελέσματά μας υπογραμμίζουν τη δυναμική των κυκλοφορούντων 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC και 5h-tRFValAAC ως μη επεμβατικούς προγνωστικούς βιοδείκτες για το MM. Η ενσωμάτωσή τους σε υπάρχοντα προγνωστικά μοντέλα μπορεί να βελτιώσει την εκτίμηση κινδύνου των ασθενών και να επιτρέψει πιο εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες σε μεγαλύτερους πληθυσμούς για την επιβεβαίωση αυτών των ευρημάτων και τη διερεύνηση του μηχανιστικού ρόλου των tRFs στην εξέλιξη του MM.","Multiple Myeloma (MM) is the second most common hematological malignancy after non-Hodgkin Lymphoma and it affects the proliferation of plasma cells in the bone marrow (BM). The uncontrolled proliferation of malignant plasma cells results in severe complications, including immunodeficiency, renal dysfunction, anemia, osteolytic bone lesions, and end-organ damage in advanced disease stages. Despite recent advancements in MM therapeutics, the disease remains chronic, incurable, with high relapse rates and substantial heterogeneity This underscores the need for novel molecular biomarkers, to improve early diagnosis, risk stratification and patient monitoring. While current prognostic and risk stratification models aid in clinical management, additional markers are required to better personalize MM treatment. Liquid biopsy offers a promising, minimally invasive approach for biomarker discovery, allowing real-time monitoring of disease progression through peripheral blood sampling and offering a more dynamic representation of the disease progression. Among the many markers in liquid biopsy, non-coding RNAs (ncRNAs) have gained significant attention due to their regulatory role in cancer biology. tRNA-derived fragments (tRFs) are a specific subset of ncRNAs that have recently gained attention. They are implicated in various malignancies because of their involvement in gene expression regulation and cancer progression. However, their clinical significance in MM remains unexplored. This study evaluates the prognostic value of three circulating tRFs -5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC- in MM patients. Using real-time quantitative PCR (qPCR), we quantified the levels of these tRFs in plasma samples from 85 MM patients. RNA was extracted from plasma, spiked with cel-miR-39 as an exogenous reference, polyadenylated, and reverse-transcribed. The expression of circulating tRFs was assessed using real-time qPCR and analyzed via the ΔΔCT method. Statistical analyses included descriptive statistics, correlation tests, and survival analysis using Kaplan-Meier curves and Cox proportional hazards models. Patients were classified into high- and low-expression groups based on median tRF levels, and survival outcomes were compared. Our findings reveal that low circulating levels of 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC are strongly associated with poor prognosis. Kaplan-Meier survival analysis demonstrated that patients with low levels of tRFs exhibited significantly worse overall survival (OS) (p=0.001, p=0.011 & p=0.005, respectively) and progression-free survival (PFS) (p = 0.009, p = 0.028 & p=0.005, respectively). Univariate Cox regression further confirmed that low levels of tRF is a significant risk factor for poor survival, while multivariate analysis established that these tRFs serve as independent prognostic markers in MM. Notably, incorporating tRF levels into the Revised International Staging System (R-ISS) enhanced risk stratification, particularly for stage II patients, who exhibit substantial heterogeneity. In conclusion, our results highlight the potential of circulating 5’-tRFGlyCCC, 5h-tRFGlyGCC, and 5h-tRFValAAC as non-invasive prognostic biomarkers for MM. Their integration into existing prognostic models may refine patient risk assessment and enable more personalized treatment approaches. Further studies in larger cohorts are warranted to validate these findings and explore their mechanistic roles in MM progression."],"dc:identifier":["uoadl:5296285","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296285"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝΤΩΝ RNA (CIRCULATING RNAS) ΣΤΟ ΠΟΛΛΑΠΛΟ ΜΥΕΛΩΜΑ"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:32:58Z"}