{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296318"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296318","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας: Μέθοδοι, επιπολασμός υποδιάγνωσης και στρατηγικές ευαισθητοποίησης","abstract":"Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί σοβαρή και προοδευτική επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη, κυρίως τύπου 2 (T2D), και αποτελεί κύρια αιτία χρόνιας νεφρικής νόσου και τελικού σταδίου νεφρικής ανεπάρκειας. Η υποδιάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς η πρώιμη διάγνωση βασίζεται στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας, η οποία συχνά παραβλέπεται. Η μικροαλβουμινουρία αποτελεί πρώιμο και ευαίσθητο δείκτη νεφρικής βλάβης, αλλά ταυτόχρονα παραμένει υποεκτιμημένη σε μεγάλο αριθμό ασθενών, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν ότι οι βιοδείκτεςCystatin C και neutrophilgelatinase-associatedlipocalin(NGAL) αναδεικνύονται ως πολύτιμα εργαλεία για την έγκαιρη ανίχνευση της διαβητικής νεφροπάθειας. Η αυξημένη συγκέντρωση της Cystatin C συσχετίζεται σημαντικά με τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (eGFR) και την παρουσία μικροαλβουμινουρίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πρώιμου δείκτη νεφρικής βλάβης. Παράλληλα, η NGAL εμφανίζει υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας και συσχετίζεται με την εξέλιξη της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, καθιστώντας την έναν πολλά υποσχόμενο βιοδείκτη. Τα νεκροτομικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη νεφρική βλάβη σε προχωρημένα στάδια της διαβητικής νεφροπάθειας, αποκαλύπτοντας πάχυνση της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων και διάχυτη μεσαγγειακή διήθηση. Αυτές οι ιστολογικές αλλοιώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, προκειμένου να αποτραπεί η προοδευτική επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας και να βελτιωθούν τα κλινικά αποτελέσματα. Η ενσωμάτωση των νέων βιοδεικτών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της πρόγνωσης των ασθενών με διαβητική νεφροπάθεια.","abstract_html":"Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί σοβαρή και προοδευτική επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη, κυρίως τύπου 2 (T2D), και αποτελεί κύρια αιτία χρόνιας νεφρικής νόσου και τελικού σταδίου νεφρικής ανεπάρκειας. Η υποδιάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς η πρώιμη διάγνωση βασίζεται στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας, η οποία συχνά παραβλέπεται. Η μικροαλβουμινουρία αποτελεί πρώιμο και ευαίσθητο δείκτη νεφρικής βλάβης, αλλά ταυτόχρονα παραμένει υποεκτιμημένη σε μεγάλο αριθμό ασθενών, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν ότι οι βιοδείκτεςCystatin C και neutrophilgelatinase-associatedlipocalin(NGAL) αναδεικνύονται ως πολύτιμα εργαλεία για την έγκαιρη ανίχνευση της διαβητικής νεφροπάθειας. Η αυξημένη συγκέντρωση της Cystatin C συσχετίζεται σημαντικά με τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (eGFR) και την παρουσία μικροαλβουμινουρίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πρώιμου δείκτη νεφρικής βλάβης. Παράλληλα, η NGAL εμφανίζει υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας και συσχετίζεται με την εξέλιξη της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, καθιστώντας την έναν πολλά υποσχόμενο βιοδείκτη. Τα νεκροτομικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη νεφρική βλάβη σε προχωρημένα στάδια της διαβητικής νεφροπάθειας, αποκαλύπτοντας πάχυνση της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων και διάχυτη μεσαγγειακή διήθηση. Αυτές οι ιστολογικές αλλοιώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, προκειμένου να αποτραπεί η προοδευτική επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας και να βελτιωθούν τα κλινικά αποτελέσματα. Η ενσωμάτωση των νέων βιοδεικτών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της πρόγνωσης των ασθενών με διαβητική νεφροπάθεια.","abstract_has_math":false,"creators":["Αγγελοπούλου Νίκη","Angelopoulou Niki"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296318"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296318","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296318","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296318","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296318","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αγγελοπούλου Νίκη","Angelopoulou Niki"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296318"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί σοβαρή και προοδευτική επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη, κυρίως τύπου 2 (T2D), και αποτελεί κύρια αιτία χρόνιας νεφρικής νόσου και τελικού σταδίου νεφρικής ανεπάρκειας. Η υποδιάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς η πρώιμη διάγνωση βασίζεται στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας, η οποία συχνά παραβλέπεται. Η μικροαλβουμινουρία αποτελεί πρώιμο και ευαίσθητο δείκτη νεφρικής βλάβης, αλλά ταυτόχρονα παραμένει υποεκτιμημένη σε μεγάλο αριθμό ασθενών, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν ότι οι βιοδείκτεςCystatin C και neutrophilgelatinase-associatedlipocalin(NGAL) αναδεικνύονται ως πολύτιμα εργαλεία για την έγκαιρη ανίχνευση της διαβητικής νεφροπάθειας. Η αυξημένη συγκέντρωση της Cystatin C συσχετίζεται σημαντικά με τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (eGFR) και την παρουσία μικροαλβουμινουρίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πρώιμου δείκτη νεφρικής βλάβης. Παράλληλα, η NGAL εμφανίζει υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας και συσχετίζεται με την εξέλιξη της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, καθιστώντας την έναν πολλά υποσχόμενο βιοδείκτη. Τα νεκροτομικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη νεφρική βλάβη σε προχωρημένα στάδια της διαβητικής νεφροπάθειας, αποκαλύπτοντας πάχυνση της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων και διάχυτη μεσαγγειακή διήθηση. Αυτές οι ιστολογικές αλλοιώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, προκειμένου να αποτραπεί η προοδευτική επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας και να βελτιωθούν τα κλινικά αποτελέσματα. Η ενσωμάτωση των νέων βιοδεικτών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της πρόγνωσης των ασθενών με διαβητική νεφροπάθεια.","Diabetic nephropathy is a severe and progressive complication of diabetes mellitus, particularly type 2 (T2D), and remains a leading cause of chronic kidney disease and end-stage renal failure. Underdiagnosis of diabetic nephropathy is a critical issue, as early diagnosis relies on detecting microalbuminuria, which is often overlooked. Microalbuminuria is an early and sensitive indicator of renal damage but remains underappreciated in a significant number of patients, resulting in delayed diagnosis and an increased risk of disease progression. The results of this study demonstrate that biomarkers such as Cystatin C and neutrophil gelatinase-associated lipocalin(NGAL) are valuable tools for the early detection of diabetic nephropathy. Elevated levels of Cystatin C are significantly correlated with reduced glomerular filtration rate (eGFR) and the presence of microalbuminuria, confirming its role as an early marker of renal impairment. Additionally, NGAL shows high sensitivity and specificity in detecting microalbuminuria and is associated with the progression of chronic renal failure, making it a promising biomarker. Autopsy findings confirm extensive renal damage in advanced stages of diabetic nephropathy, revealing thickening of the glomerular basement membrane and diffuse mesangial infiltration. These histological alterations underscore the necessity for early diagnosis and intervention to prevent the progressive decline of renal function and improve clinical outcomes. Integrating new biomarkers into routine clinical practice could significantly enhance the accuracy of diagnosis and prognosis in patients with diabetic nephropathy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας: Μέθοδοι, επιπολασμός υποδιάγνωσης και στρατηγικές ευαισθητοποίησης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αγγελοπούλου Νίκη","Angelopoulou Niki"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η διαβητική νεφροπάθεια αποτελεί σοβαρή και προοδευτική επιπλοκή του σακχαρώδους διαβήτη, κυρίως τύπου 2 (T2D), και αποτελεί κύρια αιτία χρόνιας νεφρικής νόσου και τελικού σταδίου νεφρικής ανεπάρκειας. Η υποδιάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας παραμένει ένα σημαντικό πρόβλημα, καθώς η πρώιμη διάγνωση βασίζεται στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας, η οποία συχνά παραβλέπεται. Η μικροαλβουμινουρία αποτελεί πρώιμο και ευαίσθητο δείκτη νεφρικής βλάβης, αλλά ταυτόχρονα παραμένει υποεκτιμημένη σε μεγάλο αριθμό ασθενών, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και αυξημένο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.Τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης καταδεικνύουν ότι οι βιοδείκτεςCystatin C και neutrophilgelatinase-associatedlipocalin(NGAL) αναδεικνύονται ως πολύτιμα εργαλεία για την έγκαιρη ανίχνευση της διαβητικής νεφροπάθειας. Η αυξημένη συγκέντρωση της Cystatin C συσχετίζεται σημαντικά με τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης (eGFR) και την παρουσία μικροαλβουμινουρίας, γεγονός που επιβεβαιώνει τον ρόλο της ως πρώιμου δείκτη νεφρικής βλάβης. Παράλληλα, η NGAL εμφανίζει υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανίχνευση μικροαλβουμινουρίας και συσχετίζεται με την εξέλιξη της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, καθιστώντας την έναν πολλά υποσχόμενο βιοδείκτη. Τα νεκροτομικά ευρήματα επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη νεφρική βλάβη σε προχωρημένα στάδια της διαβητικής νεφροπάθειας, αποκαλύπτοντας πάχυνση της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων και διάχυτη μεσαγγειακή διήθηση. Αυτές οι ιστολογικές αλλοιώσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη για έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, προκειμένου να αποτραπεί η προοδευτική επιδείνωση της νεφρικής λειτουργίας και να βελτιωθούν τα κλινικά αποτελέσματα. Η ενσωμάτωση των νέων βιοδεικτών στην καθημερινή κλινική πράξη μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη βελτίωση της διάγνωσης και της πρόγνωσης των ασθενών με διαβητική νεφροπάθεια.","Diabetic nephropathy is a severe and progressive complication of diabetes mellitus, particularly type 2 (T2D), and remains a leading cause of chronic kidney disease and end-stage renal failure. Underdiagnosis of diabetic nephropathy is a critical issue, as early diagnosis relies on detecting microalbuminuria, which is often overlooked. Microalbuminuria is an early and sensitive indicator of renal damage but remains underappreciated in a significant number of patients, resulting in delayed diagnosis and an increased risk of disease progression. The results of this study demonstrate that biomarkers such as Cystatin C and neutrophil gelatinase-associated lipocalin(NGAL) are valuable tools for the early detection of diabetic nephropathy. Elevated levels of Cystatin C are significantly correlated with reduced glomerular filtration rate (eGFR) and the presence of microalbuminuria, confirming its role as an early marker of renal impairment. Additionally, NGAL shows high sensitivity and specificity in detecting microalbuminuria and is associated with the progression of chronic renal failure, making it a promising biomarker. Autopsy findings confirm extensive renal damage in advanced stages of diabetic nephropathy, revealing thickening of the glomerular basement membrane and diffuse mesangial infiltration. These histological alterations underscore the necessity for early diagnosis and intervention to prevent the progressive decline of renal function and improve clinical outcomes. Integrating new biomarkers into routine clinical practice could significantly enhance the accuracy of diagnosis and prognosis in patients with diabetic nephropathy."],"dc:identifier":["uoadl:5296318","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296318"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διάγνωση της διαβητικής νεφροπάθειας: Μέθοδοι, επιπολασμός υποδιάγνωσης και στρατηγικές ευαισθητοποίησης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:00Z"}