{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296690"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296690","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη","abstract":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με κύριο χαρακτηριστικό την υπεργλυκαιμία. Τις τελευταίες δεκαετίες, η έρευνα έχει στραφεί στις ψυχιατρικές εκδηλώσεις των ασθενών με ΣΔ. Συχνές εκδηλώσεις είναι η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές στη λήψη τροφής και η σχιζοφρένεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κατάθλιψης και του άγχους στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, η διερεύνηση της συναισθηματικής δυσφορίας (distress) που προκύπτει εξαιτίας του διαβήτη (με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων). Επίσης, διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στις ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου και την αυτοδιαχείριση του διαβήτη. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν169 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, με μέση ηλικία τα 58,2 έτη που προσέρχονταν στα τακτικά-εξωτερικά ιατρεία του Παθολογικού Διαβητολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν». Στους ασθενείς δόθηκαν ερωτηματολόγια (Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε όσον αφορά στις ενέργειες αυτοφροντίδας σε σχέση με τη συνύπαρξη κατάθλιψης και άγχους (p= 0,002 και p= 0,028 αντίστοιχα). Όσον αφορά στους συντελεστές συσχέτισης του Spearman μεταξύ των κλιμάκων PAID και HADS, σημαντικές συσχετίσεις υπήρξαν μεταξύ όλων των διαστάσεων (p<0.0001). Οι συντελεστές συσχέτισης μεταξύ των κλιμάκων SDSCA και PAID δείχνουν ότι περισσότερες ενέργειες για την αυτοφροντίδα που αφορούσε στη δίαιτα των ασθενών σχετίζονταν με λιγότερα συναισθηματικά προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και με λιγότερα συνολικά προβλήματα. Οι γυναίκες είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα εξαιτίας του διαβήτη σε σύγκριση με τους άντρες, ασθενείς με κακή οικονομική κατάσταση είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους ασθενείς με καλή/ πολύ καλή οικονομική κατάσταση (p=0,004) και οι παχύσαρκοι είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους λιποβαρείς/ φυσιολογικούς (p=0,006) και με τους υπέρβαρους ασθενείς (p=0,001).Επιπλέον σημαντικότερα συναισθηματικά προβλήματα είχαν όσοι έκαναν χρήση ινσουλίνης (είτε ταχείας, είτε μακράς δράσης). Στατιστικά σημαντική διαφορά στα συναισθηματικά προβλήματα σε σχέση με το ΣΔ βρέθηκε τόσο με την ηλικία διάγνωσης, όσο και με τα επίπεδα της HbA1c. Τα ίδια αποτελέσματα προέκυψαν όσον αφορά στη μεταβλητή προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και την κοινωνική υποστήριξη. Τέλος η συνύπαρξη άγχους ή κατάθλιψης βρέθηκε να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα σε όλες τις μεταβλητές που μελετήθηκαν. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με ΣΔ είναι δυνατόν να εκδηλώσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα προβλήματα αυτά είναι πιο έντονα στο γυναικείο φύλο, σε ασθενείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σε παχύσαρκα άτομα. Η συνύπαρξη άγχους και κατάθλιψης κάνει αυτά τα προβλήματα πιο έντονα. Για να εξαχθούν όμως ασφαλέστερα συμπεράσματα χρειάζεται να γίνουν πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών μαρτύρων για μεγάλο χρονικό διάστημα.","abstract_html":"Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με κύριο χαρακτηριστικό την υπεργλυκαιμία. Τις τελευταίες δεκαετίες, η έρευνα έχει στραφεί στις ψυχιατρικές εκδηλώσεις των ασθενών με ΣΔ. Συχνές εκδηλώσεις είναι η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές στη λήψη τροφής και η σχιζοφρένεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κατάθλιψης και του άγχους στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, η διερεύνηση της συναισθηματικής δυσφορίας (distress) που προκύπτει εξαιτίας του διαβήτη (με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων). Επίσης, διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στις ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου και την αυτοδιαχείριση του διαβήτη. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν169 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, με μέση ηλικία τα 58,2 έτη που προσέρχονταν στα τακτικά-εξωτερικά ιατρεία του Παθολογικού Διαβητολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν». Στους ασθενείς δόθηκαν ερωτηματολόγια (Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε όσον αφορά στις ενέργειες αυτοφροντίδας σε σχέση με τη συνύπαρξη κατάθλιψης και άγχους (p= 0,002 και p= 0,028 αντίστοιχα). Όσον αφορά στους συντελεστές συσχέτισης του Spearman μεταξύ των κλιμάκων PAID και HADS, σημαντικές συσχετίσεις υπήρξαν μεταξύ όλων των διαστάσεων (p&lt;0.0001). Οι συντελεστές συσχέτισης μεταξύ των κλιμάκων SDSCA και PAID δείχνουν ότι περισσότερες ενέργειες για την αυτοφροντίδα που αφορούσε στη δίαιτα των ασθενών σχετίζονταν με λιγότερα συναισθηματικά προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και με λιγότερα συνολικά προβλήματα. Οι γυναίκες είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα εξαιτίας του διαβήτη σε σύγκριση με τους άντρες, ασθενείς με κακή οικονομική κατάσταση είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους ασθενείς με καλή/ πολύ καλή οικονομική κατάσταση (p=0,004) και οι παχύσαρκοι είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους λιποβαρείς/ φυσιολογικούς (p=0,006) και με τους υπέρβαρους ασθενείς (p=0,001).Επιπλέον σημαντικότερα συναισθηματικά προβλήματα είχαν όσοι έκαναν χρήση ινσουλίνης (είτε ταχείας, είτε μακράς δράσης). Στατιστικά σημαντική διαφορά στα συναισθηματικά προβλήματα σε σχέση με το ΣΔ βρέθηκε τόσο με την ηλικία διάγνωσης, όσο και με τα επίπεδα της HbA1c. Τα ίδια αποτελέσματα προέκυψαν όσον αφορά στη μεταβλητή προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και την κοινωνική υποστήριξη. Τέλος η συνύπαρξη άγχους ή κατάθλιψης βρέθηκε να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα σε όλες τις μεταβλητές που μελετήθηκαν. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με ΣΔ είναι δυνατόν να εκδηλώσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα προβλήματα αυτά είναι πιο έντονα στο γυναικείο φύλο, σε ασθενείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σε παχύσαρκα άτομα. Η συνύπαρξη άγχους και κατάθλιψης κάνει αυτά τα προβλήματα πιο έντονα. Για να εξαχθούν όμως ασφαλέστερα συμπεράσματα χρειάζεται να γίνουν πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών μαρτύρων για μεγάλο χρονικό διάστημα.","abstract_has_math":false,"creators":["Σαμαρτζή Αθανασία","Samartzi Athanasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:00Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296690"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296690","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296690","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296690","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296690","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σαμαρτζή Αθανασία","Samartzi Athanasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296690"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με κύριο χαρακτηριστικό την υπεργλυκαιμία. Τις τελευταίες δεκαετίες, η έρευνα έχει στραφεί στις ψυχιατρικές εκδηλώσεις των ασθενών με ΣΔ. Συχνές εκδηλώσεις είναι η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές στη λήψη τροφής και η σχιζοφρένεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κατάθλιψης και του άγχους στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, η διερεύνηση της συναισθηματικής δυσφορίας (distress) που προκύπτει εξαιτίας του διαβήτη (με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων). Επίσης, διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στις ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου και την αυτοδιαχείριση του διαβήτη. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν169 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, με μέση ηλικία τα 58,2 έτη που προσέρχονταν στα τακτικά-εξωτερικά ιατρεία του Παθολογικού Διαβητολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν». Στους ασθενείς δόθηκαν ερωτηματολόγια (Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε όσον αφορά στις ενέργειες αυτοφροντίδας σε σχέση με τη συνύπαρξη κατάθλιψης και άγχους (p= 0,002 και p= 0,028 αντίστοιχα). Όσον αφορά στους συντελεστές συσχέτισης του Spearman μεταξύ των κλιμάκων PAID και HADS, σημαντικές συσχετίσεις υπήρξαν μεταξύ όλων των διαστάσεων (p<0.0001). Οι συντελεστές συσχέτισης μεταξύ των κλιμάκων SDSCA και PAID δείχνουν ότι περισσότερες ενέργειες για την αυτοφροντίδα που αφορούσε στη δίαιτα των ασθενών σχετίζονταν με λιγότερα συναισθηματικά προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και με λιγότερα συνολικά προβλήματα. Οι γυναίκες είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα εξαιτίας του διαβήτη σε σύγκριση με τους άντρες, ασθενείς με κακή οικονομική κατάσταση είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους ασθενείς με καλή/ πολύ καλή οικονομική κατάσταση (p=0,004) και οι παχύσαρκοι είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους λιποβαρείς/ φυσιολογικούς (p=0,006) και με τους υπέρβαρους ασθενείς (p=0,001).Επιπλέον σημαντικότερα συναισθηματικά προβλήματα είχαν όσοι έκαναν χρήση ινσουλίνης (είτε ταχείας, είτε μακράς δράσης). Στατιστικά σημαντική διαφορά στα συναισθηματικά προβλήματα σε σχέση με το ΣΔ βρέθηκε τόσο με την ηλικία διάγνωσης, όσο και με τα επίπεδα της HbA1c. Τα ίδια αποτελέσματα προέκυψαν όσον αφορά στη μεταβλητή προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και την κοινωνική υποστήριξη. Τέλος η συνύπαρξη άγχους ή κατάθλιψης βρέθηκε να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα σε όλες τις μεταβλητές που μελετήθηκαν. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με ΣΔ είναι δυνατόν να εκδηλώσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα προβλήματα αυτά είναι πιο έντονα στο γυναικείο φύλο, σε ασθενείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σε παχύσαρκα άτομα. Η συνύπαρξη άγχους και κατάθλιψης κάνει αυτά τα προβλήματα πιο έντονα. Για να εξαχθούν όμως ασφαλέστερα συμπεράσματα χρειάζεται να γίνουν πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών μαρτύρων για μεγάλο χρονικό διάστημα.","Introduction: Diabetes Mellitus (DM) is a multifactorial condition, with its main clinical manifestation being hyperglycemia. Up-to-date, research has turned its attention to the psychiatric manifestations of DM. More frequent conditions, among others, are depression, anxiety disorders, eating disorders and schizophrenia. The purpose of the present study was to investigate depression and stress in patients with DM, emotional distress due to Diabetes (with the use of questionnaires). In addition, we investigated the correlation between psychological effects and self-management. Materials and Methods: 169 patients with DM, mean age 58.2 years either from Diabetic Clinic or during their hospital stay in “Attikon” Hospital. Study was conducted with the use of questionnaires Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA) and Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Statistical analysis was done with SPSS 26.0. Results: Statistically significant difference was found between self-care activities and depression and stress (p=0.002 και p=0.028 respectively). With respect to the Spearman coefficient between PAID and HADS there was statistical significance in all areas, which were studied. Coefficient correlation between SDSCA and PAID showed that more self-care activities regarding diet correlated with less emotional problems and with less problems generally. Women had more emotional problems. The same was true for patients with poor financial situation (p=0.004), as well as obese patients, when compared to normal weight patients (p=0.006) and overweight (p=0.001). In addition, patients using insulin (either rapid analogues or long acting) manifested more emotional problems. Statistical significant difference was found in emotional problems with respect to age of diagnosis and HbA1c levels. The same results were found also in emotional problems and social support. Finally, coexistence of stress or depression, was found to cause more problems in all variables. Conclusions: Patients with DM might manifested depression and stress. These conditions are more common in women, in patients with low economic status and obesity. However, more multi-center randomized controlled studies are needed in order to draw safer conclusions. Key words: Diabetes Mellitus, depression, self-care activities"]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σαμαρτζή Αθανασία","Samartzi Athanasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Ο Σακχαρώδης Διαβήτης είναι μια πολυπαραγοντική νόσος με κύριο χαρακτηριστικό την υπεργλυκαιμία. Τις τελευταίες δεκαετίες, η έρευνα έχει στραφεί στις ψυχιατρικές εκδηλώσεις των ασθενών με ΣΔ. Συχνές εκδηλώσεις είναι η κατάθλιψη, οι αγχώδεις διαταραχές, οι διαταραχές στη λήψη τροφής και η σχιζοφρένεια. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν η διερεύνηση της κατάθλιψης και του άγχους στα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη, η διερεύνηση της συναισθηματικής δυσφορίας (distress) που προκύπτει εξαιτίας του διαβήτη (με τη χρήση ειδικών ερωτηματολογίων). Επίσης, διερευνήθηκε η πιθανή συσχέτιση ανάμεσα στις ψυχολογικές επιπτώσεις της νόσου και την αυτοδιαχείριση του διαβήτη. Υλικό και Μέθοδοι: Στη μελέτη συμμετείχαν169 ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, με μέση ηλικία τα 58,2 έτη που προσέρχονταν στα τακτικά-εξωτερικά ιατρεία του Παθολογικού Διαβητολογικού ιατρείου του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν». Στους ασθενείς δόθηκαν ερωτηματολόγια (Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA), Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στατιστικά σημαντική διαφορά βρέθηκε όσον αφορά στις ενέργειες αυτοφροντίδας σε σχέση με τη συνύπαρξη κατάθλιψης και άγχους (p= 0,002 και p= 0,028 αντίστοιχα). Όσον αφορά στους συντελεστές συσχέτισης του Spearman μεταξύ των κλιμάκων PAID και HADS, σημαντικές συσχετίσεις υπήρξαν μεταξύ όλων των διαστάσεων (p<0.0001). Οι συντελεστές συσχέτισης μεταξύ των κλιμάκων SDSCA και PAID δείχνουν ότι περισσότερες ενέργειες για την αυτοφροντίδα που αφορούσε στη δίαιτα των ασθενών σχετίζονταν με λιγότερα συναισθηματικά προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και με λιγότερα συνολικά προβλήματα. Οι γυναίκες είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα εξαιτίας του διαβήτη σε σύγκριση με τους άντρες, ασθενείς με κακή οικονομική κατάσταση είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους ασθενείς με καλή/ πολύ καλή οικονομική κατάσταση (p=0,004) και οι παχύσαρκοι είχαν σημαντικά περισσότερα συναισθηματικά προβλήματα σε σύγκριση με τους λιποβαρείς/ φυσιολογικούς (p=0,006) και με τους υπέρβαρους ασθενείς (p=0,001).Επιπλέον σημαντικότερα συναισθηματικά προβλήματα είχαν όσοι έκαναν χρήση ινσουλίνης (είτε ταχείας, είτε μακράς δράσης). Στατιστικά σημαντική διαφορά στα συναισθηματικά προβλήματα σε σχέση με το ΣΔ βρέθηκε τόσο με την ηλικία διάγνωσης, όσο και με τα επίπεδα της HbA1c. Τα ίδια αποτελέσματα προέκυψαν όσον αφορά στη μεταβλητή προβλήματα σχετιζόμενα με το διαβήτη και την κοινωνική υποστήριξη. Τέλος η συνύπαρξη άγχους ή κατάθλιψης βρέθηκε να δημιουργεί περισσότερα προβλήματα σε όλες τις μεταβλητές που μελετήθηκαν. Συμπέρασμα: Οι ασθενείς με ΣΔ είναι δυνατόν να εκδηλώσουν συμπτώματα κατάθλιψης και άγχους. Τα προβλήματα αυτά είναι πιο έντονα στο γυναικείο φύλο, σε ασθενείς με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και σε παχύσαρκα άτομα. Η συνύπαρξη άγχους και κατάθλιψης κάνει αυτά τα προβλήματα πιο έντονα. Για να εξαχθούν όμως ασφαλέστερα συμπεράσματα χρειάζεται να γίνουν πολυκεντρικές τυχαιοποιημένες μελέτες ασθενών μαρτύρων για μεγάλο χρονικό διάστημα.","Introduction: Diabetes Mellitus (DM) is a multifactorial condition, with its main clinical manifestation being hyperglycemia. Up-to-date, research has turned its attention to the psychiatric manifestations of DM. More frequent conditions, among others, are depression, anxiety disorders, eating disorders and schizophrenia. The purpose of the present study was to investigate depression and stress in patients with DM, emotional distress due to Diabetes (with the use of questionnaires). In addition, we investigated the correlation between psychological effects and self-management. Materials and Methods: 169 patients with DM, mean age 58.2 years either from Diabetic Clinic or during their hospital stay in “Attikon” Hospital. Study was conducted with the use of questionnaires Problem Areas in Diabetes (PAID), Summary of Diabetes Self-Care Activities (SDSCA) and Hospital Anxiety and Depression Scale (HADS). Statistical analysis was done with SPSS 26.0. Results: Statistically significant difference was found between self-care activities and depression and stress (p=0.002 και p=0.028 respectively). With respect to the Spearman coefficient between PAID and HADS there was statistical significance in all areas, which were studied. Coefficient correlation between SDSCA and PAID showed that more self-care activities regarding diet correlated with less emotional problems and with less problems generally. Women had more emotional problems. The same was true for patients with poor financial situation (p=0.004), as well as obese patients, when compared to normal weight patients (p=0.006) and overweight (p=0.001). In addition, patients using insulin (either rapid analogues or long acting) manifested more emotional problems. Statistical significant difference was found in emotional problems with respect to age of diagnosis and HbA1c levels. The same results were found also in emotional problems and social support. Finally, coexistence of stress or depression, was found to cause more problems in all variables. Conclusions: Patients with DM might manifested depression and stress. These conditions are more common in women, in patients with low economic status and obesity. However, more multi-center randomized controlled studies are needed in order to draw safer conclusions. Key words: Diabetes Mellitus, depression, self-care activities"],"dc:identifier":["uoadl:5296690","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296690"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη ψυχολογικών παραγόντων σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:00Z"}