{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296705"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296705","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Επίδραση των DOACS στις κλασικές δοκιμασίες πήξης στα καρδιαγγειακά νοσήματα","abstract":"H καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί τη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Για την πρόληψη σχηματισμού θρόμβων, στους συγκεκριμένους ασθενείς, που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβώσεις, χορηγείται αντιπηκτική αγωγή, η οποία για πολλά χρόνια βασιζόταν σε αναστολείς της βιταμίνης Κ. Τα τελευταία χρόνια, τα άμεσα από του στόματος δρώντα αντιπηκτικά (DOACs), έχουν αντικαταστήσει την παραδοσιακή θεραπεία λόγω της σταθερής τους δράσης και τη μειωμένη ανάγκη για τακτική παρακολούθηση των επιπέδων πηκτικότητας. Στο πλαίσιο αυτό διενεργήθηκε μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο την αξιολόγηση της συγκριτικής αποτελεσματικότητας των διαφόρων DOACs και της επίδρασής τους στις παραδοσιακές δοκιμασίες αιμόστασης. Επιπλέον, αυτή η ανασκόπηση στόχευε και στην αναφορά παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν DOACs. Η αξιολόγηση ανέδειξε διαφορές στην επίδραση των DOACs στις κλασικές εργαστηριακές παραμέτρους πήξης, όπως οι δοκιμασίες PT και aPTT. Συγκεκριμένα, το dabigatran προκαλεί παράταση του aPTT, ενώ το rivaroxaban και το apixaban επηρεάζουν τις δοκιμασίες αντι-Χa. Η χρωμογονική ανάλυση anti-Xa θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης των επιπέδων των άμεσων αναστολέων του παράγοντα Χa. Επιπρόσθετα, η ανασκόπηση τόνισε τις πιθανές διακυμάνσεις στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των DOACs, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για εξατομικευμένη θεραπεία. Σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή, τα DOACs αποτελούν ασφαλέστερη επιλογή συγκριτικά με τους αναστολείς της βιταμίνης Κ, ενώ σε ασθενείς με αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο φαίνεται πως το rivaroxaban παρατείνει τα PT και aPTT κατά τη χορήγηση. Συνολικά, παρά τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα DOACs, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης ευελιξίας, τη μειωμένη ανάγκη παρακολούθησης και σταθερά δοσολογικά σχήματα, οι προκλήσεις για τους ασθενείς παραμένουν. Η κατανόηση των επίμονων κινδύνων αιμορραγίας, οι απαιτήσεις συνεπούς πρόσληψης και η επίγνωση των πιθανών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της ασφάλειας των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με DOACs. Κάτι τέτοιο υπογραμμίζει τη σημασία της εκπαίδευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με την διαχείριση των DOACs κατά τη διάρκεια εκλεκτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη παρέχει ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που μπορούν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές προτάσεις για συνεχιζόμενη έρευνα, τεχνολογικές εξελίξεις και διεπιστημονική συνεργασία γύρω από τα DOACs.","abstract_html":"H καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί τη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Για την πρόληψη σχηματισμού θρόμβων, στους συγκεκριμένους ασθενείς, που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβώσεις, χορηγείται αντιπηκτική αγωγή, η οποία για πολλά χρόνια βασιζόταν σε αναστολείς της βιταμίνης Κ. Τα τελευταία χρόνια, τα άμεσα από του στόματος δρώντα αντιπηκτικά (DOACs), έχουν αντικαταστήσει την παραδοσιακή θεραπεία λόγω της σταθερής τους δράσης και τη μειωμένη ανάγκη για τακτική παρακολούθηση των επιπέδων πηκτικότητας. Στο πλαίσιο αυτό διενεργήθηκε μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο την αξιολόγηση της συγκριτικής αποτελεσματικότητας των διαφόρων DOACs και της επίδρασής τους στις παραδοσιακές δοκιμασίες αιμόστασης. Επιπλέον, αυτή η ανασκόπηση στόχευε και στην αναφορά παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν DOACs. Η αξιολόγηση ανέδειξε διαφορές στην επίδραση των DOACs στις κλασικές εργαστηριακές παραμέτρους πήξης, όπως οι δοκιμασίες PT και aPTT. Συγκεκριμένα, το dabigatran προκαλεί παράταση του aPTT, ενώ το rivaroxaban και το apixaban επηρεάζουν τις δοκιμασίες αντι-Χa. Η χρωμογονική ανάλυση anti-Xa θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης των επιπέδων των άμεσων αναστολέων του παράγοντα Χa. Επιπρόσθετα, η ανασκόπηση τόνισε τις πιθανές διακυμάνσεις στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των DOACs, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για εξατομικευμένη θεραπεία. Σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή, τα DOACs αποτελούν ασφαλέστερη επιλογή συγκριτικά με τους αναστολείς της βιταμίνης Κ, ενώ σε ασθενείς με αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο φαίνεται πως το rivaroxaban παρατείνει τα PT και aPTT κατά τη χορήγηση. Συνολικά, παρά τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα DOACs, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης ευελιξίας, τη μειωμένη ανάγκη παρακολούθησης και σταθερά δοσολογικά σχήματα, οι προκλήσεις για τους ασθενείς παραμένουν. Η κατανόηση των επίμονων κινδύνων αιμορραγίας, οι απαιτήσεις συνεπούς πρόσληψης και η επίγνωση των πιθανών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της ασφάλειας των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με DOACs. Κάτι τέτοιο υπογραμμίζει τη σημασία της εκπαίδευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με την διαχείριση των DOACs κατά τη διάρκεια εκλεκτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη παρέχει ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που μπορούν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές προτάσεις για συνεχιζόμενη έρευνα, τεχνολογικές εξελίξεις και διεπιστημονική συνεργασία γύρω από τα DOACs.","abstract_has_math":false,"creators":["Δήμος Ευάγγελος","Dimos Evangelos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296705"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296705","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296705","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296705","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296705","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δήμος Ευάγγελος","Dimos Evangelos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296705","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296705"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["H καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί τη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Για την πρόληψη σχηματισμού θρόμβων, στους συγκεκριμένους ασθενείς, που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβώσεις, χορηγείται αντιπηκτική αγωγή, η οποία για πολλά χρόνια βασιζόταν σε αναστολείς της βιταμίνης Κ. Τα τελευταία χρόνια, τα άμεσα από του στόματος δρώντα αντιπηκτικά (DOACs), έχουν αντικαταστήσει την παραδοσιακή θεραπεία λόγω της σταθερής τους δράσης και τη μειωμένη ανάγκη για τακτική παρακολούθηση των επιπέδων πηκτικότητας. Στο πλαίσιο αυτό διενεργήθηκε μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο την αξιολόγηση της συγκριτικής αποτελεσματικότητας των διαφόρων DOACs και της επίδρασής τους στις παραδοσιακές δοκιμασίες αιμόστασης. Επιπλέον, αυτή η ανασκόπηση στόχευε και στην αναφορά παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν DOACs. Η αξιολόγηση ανέδειξε διαφορές στην επίδραση των DOACs στις κλασικές εργαστηριακές παραμέτρους πήξης, όπως οι δοκιμασίες PT και aPTT. Συγκεκριμένα, το dabigatran προκαλεί παράταση του aPTT, ενώ το rivaroxaban και το apixaban επηρεάζουν τις δοκιμασίες αντι-Χa. Η χρωμογονική ανάλυση anti-Xa θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης των επιπέδων των άμεσων αναστολέων του παράγοντα Χa. Επιπρόσθετα, η ανασκόπηση τόνισε τις πιθανές διακυμάνσεις στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των DOACs, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για εξατομικευμένη θεραπεία. Σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή, τα DOACs αποτελούν ασφαλέστερη επιλογή συγκριτικά με τους αναστολείς της βιταμίνης Κ, ενώ σε ασθενείς με αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο φαίνεται πως το rivaroxaban παρατείνει τα PT και aPTT κατά τη χορήγηση. Συνολικά, παρά τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα DOACs, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης ευελιξίας, τη μειωμένη ανάγκη παρακολούθησης και σταθερά δοσολογικά σχήματα, οι προκλήσεις για τους ασθενείς παραμένουν. Η κατανόηση των επίμονων κινδύνων αιμορραγίας, οι απαιτήσεις συνεπούς πρόσληψης και η επίγνωση των πιθανών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της ασφάλειας των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με DOACs. Κάτι τέτοιο υπογραμμίζει τη σημασία της εκπαίδευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με την διαχείριση των DOACs κατά τη διάρκεια εκλεκτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη παρέχει ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που μπορούν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές προτάσεις για συνεχιζόμενη έρευνα, τεχνολογικές εξελίξεις και διεπιστημονική συνεργασία γύρω από τα DOACs.","Cardiovascular disease (CVD) is the leading cause of death worldwide, as the patients are in high risk of thrombosis, the prevention of which is based on anticoagulant therapy. For many years vitamin K inhibitors were the choice of treatment. In recent years, direct-acting oral anticoagulants (DOACs) have replaced traditional therapy due to their consistent action and the reduced need for regular monitoring of coagulation levels. In this context, a literature review was conducted to comprehensively evaluate the effectiveness of different DOACs and their impact on traditional hemostasis tests. Additionally, this review aimed to identify risk factors in patients receiving DOACs. The evaluation highlighted differences in the effect of DOACs on laboratory coagulation tests, such as PT and aPTT. Specifically, dabigatran prolongs aPTT, while rivaroxaban and apixaban affect anti-Xa test. The chromogenic anti-Xa analysis is considered the most reliable method of measuring Direct-Xa-Inhibitors levels. Furthermore, the review emphasized potential variations in effectiveness among different DOACs, providing valuable information for personalized treatment. In patients with non-valvular atrial fibrillation, DOACs are a safer treatment option compared to classical vitamin K inhibitors, whereas in patients with increased risk of bleeding, rivaroxaban appears to prolong PT και aPTT upon administration. Overall, despite the advantages of DOACs, including improved flexibility, reduced monitoring, and fixed-dose treatment, challenges for patients remain. Understanding the persistent risk of bleeding, ensuring consistent adherence and being aware of potential drug interactions are critical aspects of patient’s safety during DOACs therapy. This underscores the importance of continuing education of healthcare providers on managing DOACs during elective procedures. This study provides a broad spectrum of information that can be utilized for future research, technological advancements, and interdisciplinary collaboration regarding DOACs."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Επίδραση των DOACS στις κλασικές δοκιμασίες πήξης στα καρδιαγγειακά νοσήματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δήμος Ευάγγελος","Dimos Evangelos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["H καρδιαγγειακή νόσος αποτελεί τη κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως. Για την πρόληψη σχηματισμού θρόμβων, στους συγκεκριμένους ασθενείς, που παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο για θρομβώσεις, χορηγείται αντιπηκτική αγωγή, η οποία για πολλά χρόνια βασιζόταν σε αναστολείς της βιταμίνης Κ. Τα τελευταία χρόνια, τα άμεσα από του στόματος δρώντα αντιπηκτικά (DOACs), έχουν αντικαταστήσει την παραδοσιακή θεραπεία λόγω της σταθερής τους δράσης και τη μειωμένη ανάγκη για τακτική παρακολούθηση των επιπέδων πηκτικότητας. Στο πλαίσιο αυτό διενεργήθηκε μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας με στόχο την αξιολόγηση της συγκριτικής αποτελεσματικότητας των διαφόρων DOACs και της επίδρασής τους στις παραδοσιακές δοκιμασίες αιμόστασης. Επιπλέον, αυτή η ανασκόπηση στόχευε και στην αναφορά παραγόντων κινδύνου σε ασθενείς που λαμβάνουν DOACs. Η αξιολόγηση ανέδειξε διαφορές στην επίδραση των DOACs στις κλασικές εργαστηριακές παραμέτρους πήξης, όπως οι δοκιμασίες PT και aPTT. Συγκεκριμένα, το dabigatran προκαλεί παράταση του aPTT, ενώ το rivaroxaban και το apixaban επηρεάζουν τις δοκιμασίες αντι-Χa. Η χρωμογονική ανάλυση anti-Xa θεωρείται η πιο αξιόπιστη μέθοδος μέτρησης των επιπέδων των άμεσων αναστολέων του παράγοντα Χa. Επιπρόσθετα, η ανασκόπηση τόνισε τις πιθανές διακυμάνσεις στην αποτελεσματικότητα μεταξύ των DOACs, παρέχοντας πολύτιμες πληροφορίες για εξατομικευμένη θεραπεία. Σε ασθενείς με μη βαλβιδική κολπική μαρμαρυγή, τα DOACs αποτελούν ασφαλέστερη επιλογή συγκριτικά με τους αναστολείς της βιταμίνης Κ, ενώ σε ασθενείς με αυξημένο αιμορραγικό κίνδυνο φαίνεται πως το rivaroxaban παρατείνει τα PT και aPTT κατά τη χορήγηση. Συνολικά, παρά τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν τα DOACs, συμπεριλαμβανομένης της βελτιωμένης ευελιξίας, τη μειωμένη ανάγκη παρακολούθησης και σταθερά δοσολογικά σχήματα, οι προκλήσεις για τους ασθενείς παραμένουν. Η κατανόηση των επίμονων κινδύνων αιμορραγίας, οι απαιτήσεις συνεπούς πρόσληψης και η επίγνωση των πιθανών αλληλεπιδράσεων φαρμάκων αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της ασφάλειας των ασθενών κατά τη διάρκεια της θεραπείας με DOACs. Κάτι τέτοιο υπογραμμίζει τη σημασία της εκπαίδευσης των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με την διαχείριση των DOACs κατά τη διάρκεια εκλεκτικών παρεμβάσεων. Η παρούσα μελέτη παρέχει ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών που μπορούν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές προτάσεις για συνεχιζόμενη έρευνα, τεχνολογικές εξελίξεις και διεπιστημονική συνεργασία γύρω από τα DOACs.","Cardiovascular disease (CVD) is the leading cause of death worldwide, as the patients are in high risk of thrombosis, the prevention of which is based on anticoagulant therapy. For many years vitamin K inhibitors were the choice of treatment. In recent years, direct-acting oral anticoagulants (DOACs) have replaced traditional therapy due to their consistent action and the reduced need for regular monitoring of coagulation levels. In this context, a literature review was conducted to comprehensively evaluate the effectiveness of different DOACs and their impact on traditional hemostasis tests. Additionally, this review aimed to identify risk factors in patients receiving DOACs. The evaluation highlighted differences in the effect of DOACs on laboratory coagulation tests, such as PT and aPTT. Specifically, dabigatran prolongs aPTT, while rivaroxaban and apixaban affect anti-Xa test. The chromogenic anti-Xa analysis is considered the most reliable method of measuring Direct-Xa-Inhibitors levels. Furthermore, the review emphasized potential variations in effectiveness among different DOACs, providing valuable information for personalized treatment. In patients with non-valvular atrial fibrillation, DOACs are a safer treatment option compared to classical vitamin K inhibitors, whereas in patients with increased risk of bleeding, rivaroxaban appears to prolong PT και aPTT upon administration. Overall, despite the advantages of DOACs, including improved flexibility, reduced monitoring, and fixed-dose treatment, challenges for patients remain. Understanding the persistent risk of bleeding, ensuring consistent adherence and being aware of potential drug interactions are critical aspects of patient’s safety during DOACs therapy. This underscores the importance of continuing education of healthcare providers on managing DOACs during elective procedures. This study provides a broad spectrum of information that can be utilized for future research, technological advancements, and interdisciplinary collaboration regarding DOACs."],"dc:identifier":["uoadl:5296705","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296705"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Επίδραση των DOACS στις κλασικές δοκιμασίες πήξης στα καρδιαγγειακά νοσήματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}