{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296741"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296741","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς θεραπείας και δοσιμετρική σύγκρισή της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία για τη μονοϊσοκεντρική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφαλικών μεταστάσεων","abstract":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς ακτινοθεραπείας (Dynamic Conformal Arc - DCA) και η δοσομετρική σύγκριση της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία (Volumetric Modulated Arc Therapy - VMAT) στο πλαίσιο της μονοϊσοκεντρικής στερεοτακτικής ακτινοχειρουργικής (SRS) για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η μέθοδος περιλάμβανε σχεδιασμό θεραπευτικών πλάνων με την τεχνική VMAT και DCA αρχικά σε ανθρωπόμορφο ομοίωμα για τρία διαφορετικά μεγέθη όγκων σε πέντε διαφορετικές ανατομικές περιοχές, για τη μελέτη της επίδρασης της θέσης και του μεγέθους. Καθώς και μελέτη σε κλινικά περιστατικά τόσο με μονήρεις μεταστάσεις (10 ασθενείς) αλλά και με πολλαπλές (30 ασθενείς). Ακολούθησε δοσιμετρική ανάλυση και αξιολόγηση δεικτών ποιότητας (CI, GI, V12, V20, MUs,GPR) αλλά και μετρικών πολυπλοκότητας (MCS, PI, SAS,ALPO, LS κ.ά.). Επίσης τα πλάνα DCA εισήχθησαν στον optimizer του συστήματος σχεδιασμού θεραπείας για τον επανυπολογισμό της δόσης. Τα αποτελέσματα στο ανθρωπόμορφο ομοίωμα ανέδειξαν ότι το μέγεθος της μετάστασης επηρέασε μόνο τον Paddick CI (p = 5.3×10⁻¹⁶), με τη HyperArc να υπερέχει ιδιαίτερα στους μικρούς όγκους. Αντιθέτως, η θέση της μετάστασης δεν φάνηκε να επηρεάζει τους δείκτες ποιότητας. Για τις μονήρεις εγκεφαλικές μεταστάσεις, η HyperArc τεχνική ανέδειξε καλύτερη συμμόρφωση δόσης με διάμεση τιμή Paddick CI = 0.81, υπερέχοντας της DCA (CI = 0.65) και της OptDCA (CI = 0.74). Ωστόσο, η DCA απαιτούσε σημαντικά λιγότερα MUs (1693 MUs) έναντι της HyperArc (3369 MUs) με την OptDCA να εμφανίζει ενδιάμεσες τιμές (2314 MUs), προσφέροντας πλεονέκτημα στον χρόνο παράδοσης της θεραπείας. Επιπλέον, οι μετρικές πολυπλοκότητας (ALPO, MCS) κατέδειξαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές για την HyperArc τεχνική, με διάμεση τιμή 6,5 για την ALPO και 0,15 για την MCS, επιβεβαιώνοντας την περιπλοκότητα της τεχνικής. Τέλος για τις πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις η τεχνική HyperArc παρουσίασε καλύτερη συμμόρφωση δόσης (CI =0.72), αλλά με περισσότερα MUs (5376). Η OptDCA, ως βελτιστοποιημένη παραλλαγή της DCA, προσέφερε συγκρίσιμη ποιότητα πλάνων (CI=0.71), λιγότερα MUs (4820) και χαμηλότερες τιμές πολυπλοκότητας (ALPO =9,56) έναντι της HyperArc (ALPO=7,31), η οποία εμφάνισε μέτρια θετική συσχέτιση με το GPR. Συμπερασματικά, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν κλινικά αποδεκτά πλάνα και η επιλογή τεχνικής θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των μεταστάσεων, με στόχο την επίτευξη βέλτιστης δοσιμετρικής απόδοσης και μέγιστης προστασίας των γειτονικών υγιών ιστών, χωρίς να αυξάνεται η πολυπλοκότητα του πλάνου θεραπείας.","abstract_html":"Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς ακτινοθεραπείας (Dynamic Conformal Arc - DCA) και η δοσομετρική σύγκριση της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία (Volumetric Modulated Arc Therapy - VMAT) στο πλαίσιο της μονοϊσοκεντρικής στερεοτακτικής ακτινοχειρουργικής (SRS) για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η μέθοδος περιλάμβανε σχεδιασμό θεραπευτικών πλάνων με την τεχνική VMAT και DCA αρχικά σε ανθρωπόμορφο ομοίωμα για τρία διαφορετικά μεγέθη όγκων σε πέντε διαφορετικές ανατομικές περιοχές, για τη μελέτη της επίδρασης της θέσης και του μεγέθους. Καθώς και μελέτη σε κλινικά περιστατικά τόσο με μονήρεις μεταστάσεις (10 ασθενείς) αλλά και με πολλαπλές (30 ασθενείς). Ακολούθησε δοσιμετρική ανάλυση και αξιολόγηση δεικτών ποιότητας (CI, GI, V12, V20, MUs,GPR) αλλά και μετρικών πολυπλοκότητας (MCS, PI, SAS,ALPO, LS κ.ά.). Επίσης τα πλάνα DCA εισήχθησαν στον optimizer του συστήματος σχεδιασμού θεραπείας για τον επανυπολογισμό της δόσης. Τα αποτελέσματα στο ανθρωπόμορφο ομοίωμα ανέδειξαν ότι το μέγεθος της μετάστασης επηρέασε μόνο τον Paddick CI (p = 5.3×10⁻¹⁶), με τη HyperArc να υπερέχει ιδιαίτερα στους μικρούς όγκους. Αντιθέτως, η θέση της μετάστασης δεν φάνηκε να επηρεάζει τους δείκτες ποιότητας. Για τις μονήρεις εγκεφαλικές μεταστάσεις, η HyperArc τεχνική ανέδειξε καλύτερη συμμόρφωση δόσης με διάμεση τιμή Paddick CI = 0.81, υπερέχοντας της DCA (CI = 0.65) και της OptDCA (CI = 0.74). Ωστόσο, η DCA απαιτούσε σημαντικά λιγότερα MUs (1693 MUs) έναντι της HyperArc (3369 MUs) με την OptDCA να εμφανίζει ενδιάμεσες τιμές (2314 MUs), προσφέροντας πλεονέκτημα στον χρόνο παράδοσης της θεραπείας. Επιπλέον, οι μετρικές πολυπλοκότητας (ALPO, MCS) κατέδειξαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές για την HyperArc τεχνική, με διάμεση τιμή 6,5 για την ALPO και 0,15 για την MCS, επιβεβαιώνοντας την περιπλοκότητα της τεχνικής. Τέλος για τις πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις η τεχνική HyperArc παρουσίασε καλύτερη συμμόρφωση δόσης (CI =0.72), αλλά με περισσότερα MUs (5376). Η OptDCA, ως βελτιστοποιημένη παραλλαγή της DCA, προσέφερε συγκρίσιμη ποιότητα πλάνων (CI=0.71), λιγότερα MUs (4820) και χαμηλότερες τιμές πολυπλοκότητας (ALPO =9,56) έναντι της HyperArc (ALPO=7,31), η οποία εμφάνισε μέτρια θετική συσχέτιση με το GPR. Συμπερασματικά, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν κλινικά αποδεκτά πλάνα και η επιλογή τεχνικής θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των μεταστάσεων, με στόχο την επίτευξη βέλτιστης δοσιμετρικής απόδοσης και μέγιστης προστασίας των γειτονικών υγιών ιστών, χωρίς να αυξάνεται η πολυπλοκότητα του πλάνου θεραπείας.","abstract_has_math":false,"creators":["Γιαννοπούλου Μαρία","Giannopoulou Maria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296741"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296741","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296741","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296741","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296741","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Γιαννοπούλου Μαρία","Giannopoulou Maria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296741"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς ακτινοθεραπείας (Dynamic Conformal Arc - DCA) και η δοσομετρική σύγκριση της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία (Volumetric Modulated Arc Therapy - VMAT) στο πλαίσιο της μονοϊσοκεντρικής στερεοτακτικής ακτινοχειρουργικής (SRS) για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η μέθοδος περιλάμβανε σχεδιασμό θεραπευτικών πλάνων με την τεχνική VMAT και DCA αρχικά σε ανθρωπόμορφο ομοίωμα για τρία διαφορετικά μεγέθη όγκων σε πέντε διαφορετικές ανατομικές περιοχές, για τη μελέτη της επίδρασης της θέσης και του μεγέθους. Καθώς και μελέτη σε κλινικά περιστατικά τόσο με μονήρεις μεταστάσεις (10 ασθενείς) αλλά και με πολλαπλές (30 ασθενείς). Ακολούθησε δοσιμετρική ανάλυση και αξιολόγηση δεικτών ποιότητας (CI, GI, V12, V20, MUs,GPR) αλλά και μετρικών πολυπλοκότητας (MCS, PI, SAS,ALPO, LS κ.ά.). Επίσης τα πλάνα DCA εισήχθησαν στον optimizer του συστήματος σχεδιασμού θεραπείας για τον επανυπολογισμό της δόσης. Τα αποτελέσματα στο ανθρωπόμορφο ομοίωμα ανέδειξαν ότι το μέγεθος της μετάστασης επηρέασε μόνο τον Paddick CI (p = 5.3×10⁻¹⁶), με τη HyperArc να υπερέχει ιδιαίτερα στους μικρούς όγκους. Αντιθέτως, η θέση της μετάστασης δεν φάνηκε να επηρεάζει τους δείκτες ποιότητας. Για τις μονήρεις εγκεφαλικές μεταστάσεις, η HyperArc τεχνική ανέδειξε καλύτερη συμμόρφωση δόσης με διάμεση τιμή Paddick CI = 0.81, υπερέχοντας της DCA (CI = 0.65) και της OptDCA (CI = 0.74). Ωστόσο, η DCA απαιτούσε σημαντικά λιγότερα MUs (1693 MUs) έναντι της HyperArc (3369 MUs) με την OptDCA να εμφανίζει ενδιάμεσες τιμές (2314 MUs), προσφέροντας πλεονέκτημα στον χρόνο παράδοσης της θεραπείας. Επιπλέον, οι μετρικές πολυπλοκότητας (ALPO, MCS) κατέδειξαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές για την HyperArc τεχνική, με διάμεση τιμή 6,5 για την ALPO και 0,15 για την MCS, επιβεβαιώνοντας την περιπλοκότητα της τεχνικής. Τέλος για τις πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις η τεχνική HyperArc παρουσίασε καλύτερη συμμόρφωση δόσης (CI =0.72), αλλά με περισσότερα MUs (5376). Η OptDCA, ως βελτιστοποιημένη παραλλαγή της DCA, προσέφερε συγκρίσιμη ποιότητα πλάνων (CI=0.71), λιγότερα MUs (4820) και χαμηλότερες τιμές πολυπλοκότητας (ALPO =9,56) έναντι της HyperArc (ALPO=7,31), η οποία εμφάνισε μέτρια θετική συσχέτιση με το GPR. Συμπερασματικά, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν κλινικά αποδεκτά πλάνα και η επιλογή τεχνικής θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των μεταστάσεων, με στόχο την επίτευξη βέλτιστης δοσιμετρικής απόδοσης και μέγιστης προστασίας των γειτονικών υγιών ιστών, χωρίς να αυξάνεται η πολυπλοκότητα του πλάνου θεραπείας.","The aim of the thesis is to study Dynamic Conformal Arc (DCA) radiotherapy and to perform a dosimetric comparison with Volumetric Modulated Arc Therapy (VMAT) within the context of single-isocenter Stereotactic Radiosurgery (SRS) for brain metastases. The methodology included the treatment planning using both techniques, initially applied to an anthropomorphic phantom with three different tumour volumes in five anatomical locations, to assess the effect of target size and position. The study also involved clinical cases, including patients with single (n=10) and multiple (n=30) brain metastases. Dosimetric analysis followed, evaluating quality indices (CI, GI, V12, V20, MUs, GPR) and complexity metrics (MCS, PI, SAS, ALPO, LS, etc.). Furthermore, DCA plans were re imported into the treatment planning system’s optimizer for dose recalculation. Anthropomorphic phantom results indicated that lesion size significantly affected the Paddick Conformity Index (p = 5.3×10⁻¹⁶), with HyperArc outperforming particularly for small targets, while lesion position showed no notable impact on plan quality indices. In single metastasis cases, HyperArc demonstrated superior dose conformity (median CI = 0.81) compared to DCA (CI = 0.65) and OptDCA (CI = 0.74). However, DCA required substantially fewer Monitor Units (1693 MUs) than HyperArc (3369 MUs), with OptDCA displayed intermediate values (2314 MUs), offering an advantage in treatment delivery time. Complexity metrics (e.g., ALPO and MCS) were significantly lower in HyperArc plans (ALPO = 6.5, MCS = 0.15), reflecting the technique’s increased modulation. For multiple metastases, HyperArc again achieved higher conformity (CI = 0.72), though with increased MUs (5376). OptDCA provided comparable plan quality (CI = 0.71), reduced MUs (4820), and lower complexity (ALPO = 9.56) relative to HyperArc (ALPO = 7.31), with a moderate positive correlation observed between ALPO and GPR, indicating the relevance of plan simplicity to delivery accuracy. In conclusion, all techniques produced clinically acceptable plans, but the selection of technique should be individualized based on the number, size, and location of metastases aiming to optimize dosimetric performance and healthy tissue sparing while minimizing treatment complexity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς θεραπείας και δοσιμετρική σύγκρισή της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία για τη μονοϊσοκεντρική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφαλικών μεταστάσεων"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Γιαννοπούλου Μαρία","Giannopoulou Maria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς ακτινοθεραπείας (Dynamic Conformal Arc - DCA) και η δοσομετρική σύγκριση της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία (Volumetric Modulated Arc Therapy - VMAT) στο πλαίσιο της μονοϊσοκεντρικής στερεοτακτικής ακτινοχειρουργικής (SRS) για εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η μέθοδος περιλάμβανε σχεδιασμό θεραπευτικών πλάνων με την τεχνική VMAT και DCA αρχικά σε ανθρωπόμορφο ομοίωμα για τρία διαφορετικά μεγέθη όγκων σε πέντε διαφορετικές ανατομικές περιοχές, για τη μελέτη της επίδρασης της θέσης και του μεγέθους. Καθώς και μελέτη σε κλινικά περιστατικά τόσο με μονήρεις μεταστάσεις (10 ασθενείς) αλλά και με πολλαπλές (30 ασθενείς). Ακολούθησε δοσιμετρική ανάλυση και αξιολόγηση δεικτών ποιότητας (CI, GI, V12, V20, MUs,GPR) αλλά και μετρικών πολυπλοκότητας (MCS, PI, SAS,ALPO, LS κ.ά.). Επίσης τα πλάνα DCA εισήχθησαν στον optimizer του συστήματος σχεδιασμού θεραπείας για τον επανυπολογισμό της δόσης. Τα αποτελέσματα στο ανθρωπόμορφο ομοίωμα ανέδειξαν ότι το μέγεθος της μετάστασης επηρέασε μόνο τον Paddick CI (p = 5.3×10⁻¹⁶), με τη HyperArc να υπερέχει ιδιαίτερα στους μικρούς όγκους. Αντιθέτως, η θέση της μετάστασης δεν φάνηκε να επηρεάζει τους δείκτες ποιότητας. Για τις μονήρεις εγκεφαλικές μεταστάσεις, η HyperArc τεχνική ανέδειξε καλύτερη συμμόρφωση δόσης με διάμεση τιμή Paddick CI = 0.81, υπερέχοντας της DCA (CI = 0.65) και της OptDCA (CI = 0.74). Ωστόσο, η DCA απαιτούσε σημαντικά λιγότερα MUs (1693 MUs) έναντι της HyperArc (3369 MUs) με την OptDCA να εμφανίζει ενδιάμεσες τιμές (2314 MUs), προσφέροντας πλεονέκτημα στον χρόνο παράδοσης της θεραπείας. Επιπλέον, οι μετρικές πολυπλοκότητας (ALPO, MCS) κατέδειξαν σημαντικά χαμηλότερες τιμές για την HyperArc τεχνική, με διάμεση τιμή 6,5 για την ALPO και 0,15 για την MCS, επιβεβαιώνοντας την περιπλοκότητα της τεχνικής. Τέλος για τις πολλαπλές εγκεφαλικές μεταστάσεις η τεχνική HyperArc παρουσίασε καλύτερη συμμόρφωση δόσης (CI =0.72), αλλά με περισσότερα MUs (5376). Η OptDCA, ως βελτιστοποιημένη παραλλαγή της DCA, προσέφερε συγκρίσιμη ποιότητα πλάνων (CI=0.71), λιγότερα MUs (4820) και χαμηλότερες τιμές πολυπλοκότητας (ALPO =9,56) έναντι της HyperArc (ALPO=7,31), η οποία εμφάνισε μέτρια θετική συσχέτιση με το GPR. Συμπερασματικά, και οι δύο τεχνικές παρουσίασαν κλινικά αποδεκτά πλάνα και η επιλογή τεχνικής θα πρέπει να εξατομικεύεται με βάση τον αριθμό, το μέγεθος και τη θέση των μεταστάσεων, με στόχο την επίτευξη βέλτιστης δοσιμετρικής απόδοσης και μέγιστης προστασίας των γειτονικών υγιών ιστών, χωρίς να αυξάνεται η πολυπλοκότητα του πλάνου θεραπείας.","The aim of the thesis is to study Dynamic Conformal Arc (DCA) radiotherapy and to perform a dosimetric comparison with Volumetric Modulated Arc Therapy (VMAT) within the context of single-isocenter Stereotactic Radiosurgery (SRS) for brain metastases. The methodology included the treatment planning using both techniques, initially applied to an anthropomorphic phantom with three different tumour volumes in five anatomical locations, to assess the effect of target size and position. The study also involved clinical cases, including patients with single (n=10) and multiple (n=30) brain metastases. Dosimetric analysis followed, evaluating quality indices (CI, GI, V12, V20, MUs, GPR) and complexity metrics (MCS, PI, SAS, ALPO, LS, etc.). Furthermore, DCA plans were re imported into the treatment planning system’s optimizer for dose recalculation. Anthropomorphic phantom results indicated that lesion size significantly affected the Paddick Conformity Index (p = 5.3×10⁻¹⁶), with HyperArc outperforming particularly for small targets, while lesion position showed no notable impact on plan quality indices. In single metastasis cases, HyperArc demonstrated superior dose conformity (median CI = 0.81) compared to DCA (CI = 0.65) and OptDCA (CI = 0.74). However, DCA required substantially fewer Monitor Units (1693 MUs) than HyperArc (3369 MUs), with OptDCA displayed intermediate values (2314 MUs), offering an advantage in treatment delivery time. Complexity metrics (e.g., ALPO and MCS) were significantly lower in HyperArc plans (ALPO = 6.5, MCS = 0.15), reflecting the technique’s increased modulation. For multiple metastases, HyperArc again achieved higher conformity (CI = 0.72), though with increased MUs (5376). OptDCA provided comparable plan quality (CI = 0.71), reduced MUs (4820), and lower complexity (ALPO = 9.56) relative to HyperArc (ALPO = 7.31), with a moderate positive correlation observed between ALPO and GPR, indicating the relevance of plan simplicity to delivery accuracy. In conclusion, all techniques produced clinically acceptable plans, but the selection of technique should be individualized based on the number, size, and location of metastases aiming to optimize dosimetric performance and healthy tissue sparing while minimizing treatment complexity."],"dc:identifier":["uoadl:5296741","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296741"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Μελέτη της δυναμικής σύμμορφης τοξοειδούς θεραπείας και δοσιμετρική σύγκρισή της με την ογκομετρικά διαμορφούμενη τοξοειδή θεραπεία για τη μονοϊσοκεντρική στερεοτακτική ακτινοχειρουργική εγκεφαλικών μεταστάσεων"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}