{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296869"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296869","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The role of Siglec-1 in the pathogenesis of idiopathic inflammatory myopathies","abstract":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (IIMs) είναι μια ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την ανοσολογική βλάβη του μυϊκού ιστού καθώς και τη συστηματική εμπλοκή. Η αιτιοπαθογένεση των IIM παραμένει ασαφής, αν και διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, όπως μεταξύ άλλων, η ανοσολογική δυσλειτουργία, η γενετική προδιάθεση, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και οι κακοήθειες. Τις τελευταίες δεκαετίες, ένας αυξανόμενος αριθμός στοιχείων από γονιδιωματικές και πρωτεωμικές μελέτες έχει αναδείξει τον ρόλο των ιντερφερονών (IFNs), και ιδιαίτερα των IFNs τύπου Ι, στην παθογένεση των IIMs, τόσο σε επίπεδο μυϊκού ιστού όσο και σε επίπεδο περιφερικού αίματος. Η επεμβατικότητα της μυϊκής βιοψίας, καθώς και η δαπανηρή και χρονοβόρα αξιολόγηση της υπογραφής της IFN-I στο περιφερικό αίμα, έχουν οδηγήσει στην αναζήτηση εναλλακτικών δεικτών της βιολογικής δράσης της IFN-I σε ασθενείς με IIM. Η λεκτίνη 1 τύπου Ig με συγγένεια για το σιαλικό οξύ (Siglec-1 ή CD169), η οποία εκφράζεται κυρίως σε μονοκύτταρα και μακροφάγα και συμμετέχει στη δέσμευση, την εσωτερίκευση και την παρουσίαση αντιγόνου, έχει πρόσφατα συσχετιστεί με τις IIMs ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της υπογραφής IFN τύπου Ι. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή με IIM. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να συσχετίσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 μεταξύ διαφορετικών υποπληθυσμών μονοκυττάρων με την έκφραση ISG μεταγράφων που επάγονται από ιντερφερόνες τύπου Ι και II. Τελικός στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε εάν η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μπορεί να λειτουργήσει ως ανεξάρτητος βιοδείκτης για τη δραστηριότητα της IFN-I σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτωματολογία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 διαδοχικοί, αθεράπευτοι ασθενείς (patients, Pt) με κλινική υποψία IIM σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017 για ενήλικες και παιδία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών για την ανίχνευση αυτοαντισωμάτων που είναι ειδικά ή σχετίζονται με τη μυοσίτιδα (MSAs, MAAs). Από τους ασθενείς, συλλέχθηκε περιφερικό αίμα από το οποίο απομονώθηκαν τα λευκοκύτταρα. Η έκφραση του Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων αξιολογήθηκε μέσω ενός πάνελ επτά φθοριοχρωμάτων σε κυτταρόμετρο FACSymphony A3 (BD Biosciences). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν απομόνωση RNA, σύνθεση cDNA και qPCR για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων γονιδιακής έκφρασης των γονιδίων: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. Η ανίχνευση αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας στον ορό των ασθενών πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το διαγνωστικό κιτ EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA. Εξετάστηκαν επίσης δείγματα περιφερειακού αίματος 10 υγιών ατόμων (healthy controls, HC). Όλοι οι ασθενείς και τα υγιή άτομα έδωσαν τη γραπτή ενημερωμένη συγκατάθεσή τους. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε στη γλώσσα προγραμματισμού Python (έκδοση 3.13). Αποτελέσματα: Η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να είναι αυξημένη στην ομάδα ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Συγκεκριμένα, τα ενδιάμεσα μονοκύτταρα παρουσίασαν την υψηλότερη έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 9,5% / διάμεσος HC 3,8%, p = 0,0454), τα κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν μέτρια έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 1,3% / διάμεσος HC 0,5%, p = 0,0079) ενώ τα μη-κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν χαμηλή έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 0,7% / διάμεσος HC 0,9%, p = 0,8746). Όσον αφορά τη γονιδιακή έκφραση, τα γονίδια MX1 (p = 0,0003), ISG15 (p = 0,0009), SIGLEC1 (p = 0,003), IFI6 (p = 0,0004) και GBP1 (p = 0,002) παρουσίασαν αυξημένη έκφραση στους ασθενείς συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες. Η ανάλυση συσχέτισης αποκάλυψε ότι τα γονίδια SIGLEC1 (r = 0,915), ISG15 (r = 0,828) και IFI6 (r = 0,740) παρουσίασαν ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 στα κλασικά μονοκύτταρα. Επιπλέον, το γονίδιο SIGLEC1 εμφάνισε ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 σε μη-κλασικά μονοκύτταρα (r = 0,803). Όσον αφορά τη θετικότητα αυτοαντισωμάτων MSA και MAA, οι ασθενείς με TIF-1γ παρουσίασαν υψηλή έκφραση Siglec-1 στα μονοκύτταρα (κλασικά: p = 0,0103, ενδιάμεσα: p = 0,0506 (τάση) και μη-κλασικά: p = 0,0231). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να συσχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με την έκφραση γονίδιων που επάγονται από την IFN τύπου Ι σε ασθενείς με κλινική υποψία IIM. Επιπλέον, τα επίπεδα έκφρασης Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων, ιδιαίτερα στα ενδιάμεσα και κλασικά μονοκύτταρα, ενδέχεται να αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της δραστηριότητας της νόσου ή της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεδομένων των προ-φλεγμονωδών χαρακτηριστικών και του γνωστού ρόλου αυτών των υποπληθυσμών μονοκυττάρων στα διάφορα στάδια εξέλιξης της νόσου IIM. Επομένως, το Siglec-1 προτείνεται ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της δραστηριότητας της IFN τύπου Ι.","abstract_html":"Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (IIMs) είναι μια ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την ανοσολογική βλάβη του μυϊκού ιστού καθώς και τη συστηματική εμπλοκή. Η αιτιοπαθογένεση των IIM παραμένει ασαφής, αν και διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, όπως μεταξύ άλλων, η ανοσολογική δυσλειτουργία, η γενετική προδιάθεση, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και οι κακοήθειες. Τις τελευταίες δεκαετίες, ένας αυξανόμενος αριθμός στοιχείων από γονιδιωματικές και πρωτεωμικές μελέτες έχει αναδείξει τον ρόλο των ιντερφερονών (IFNs), και ιδιαίτερα των IFNs τύπου Ι, στην παθογένεση των IIMs, τόσο σε επίπεδο μυϊκού ιστού όσο και σε επίπεδο περιφερικού αίματος. Η επεμβατικότητα της μυϊκής βιοψίας, καθώς και η δαπανηρή και χρονοβόρα αξιολόγηση της υπογραφής της IFN-I στο περιφερικό αίμα, έχουν οδηγήσει στην αναζήτηση εναλλακτικών δεικτών της βιολογικής δράσης της IFN-I σε ασθενείς με IIM. Η λεκτίνη 1 τύπου Ig με συγγένεια για το σιαλικό οξύ (Siglec-1 ή CD169), η οποία εκφράζεται κυρίως σε μονοκύτταρα και μακροφάγα και συμμετέχει στη δέσμευση, την εσωτερίκευση και την παρουσίαση αντιγόνου, έχει πρόσφατα συσχετιστεί με τις IIMs ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της υπογραφής IFN τύπου Ι. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή με IIM. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να συσχετίσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 μεταξύ διαφορετικών υποπληθυσμών μονοκυττάρων με την έκφραση ISG μεταγράφων που επάγονται από ιντερφερόνες τύπου Ι και II. Τελικός στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε εάν η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μπορεί να λειτουργήσει ως ανεξάρτητος βιοδείκτης για τη δραστηριότητα της IFN-I σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτωματολογία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 διαδοχικοί, αθεράπευτοι ασθενείς (patients, Pt) με κλινική υποψία IIM σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017 για ενήλικες και παιδία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών για την ανίχνευση αυτοαντισωμάτων που είναι ειδικά ή σχετίζονται με τη μυοσίτιδα (MSAs, MAAs). Από τους ασθενείς, συλλέχθηκε περιφερικό αίμα από το οποίο απομονώθηκαν τα λευκοκύτταρα. Η έκφραση του Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων αξιολογήθηκε μέσω ενός πάνελ επτά φθοριοχρωμάτων σε κυτταρόμετρο FACSymphony A3 (BD Biosciences). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν απομόνωση RNA, σύνθεση cDNA και qPCR για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων γονιδιακής έκφρασης των γονιδίων: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. Η ανίχνευση αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας στον ορό των ασθενών πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το διαγνωστικό κιτ EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA. Εξετάστηκαν επίσης δείγματα περιφερειακού αίματος 10 υγιών ατόμων (healthy controls, HC). Όλοι οι ασθενείς και τα υγιή άτομα έδωσαν τη γραπτή ενημερωμένη συγκατάθεσή τους. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε στη γλώσσα προγραμματισμού Python (έκδοση 3.13). Αποτελέσματα: Η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να είναι αυξημένη στην ομάδα ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Συγκεκριμένα, τα ενδιάμεσα μονοκύτταρα παρουσίασαν την υψηλότερη έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 9,5% / διάμεσος HC 3,8%, p = 0,0454), τα κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν μέτρια έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 1,3% / διάμεσος HC 0,5%, p = 0,0079) ενώ τα μη-κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν χαμηλή έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 0,7% / διάμεσος HC 0,9%, p = 0,8746). Όσον αφορά τη γονιδιακή έκφραση, τα γονίδια MX1 (p = 0,0003), ISG15 (p = 0,0009), SIGLEC1 (p = 0,003), IFI6 (p = 0,0004) και GBP1 (p = 0,002) παρουσίασαν αυξημένη έκφραση στους ασθενείς συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες. Η ανάλυση συσχέτισης αποκάλυψε ότι τα γονίδια SIGLEC1 (r = 0,915), ISG15 (r = 0,828) και IFI6 (r = 0,740) παρουσίασαν ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 στα κλασικά μονοκύτταρα. Επιπλέον, το γονίδιο SIGLEC1 εμφάνισε ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 σε μη-κλασικά μονοκύτταρα (r = 0,803). Όσον αφορά τη θετικότητα αυτοαντισωμάτων MSA και MAA, οι ασθενείς με TIF-1γ παρουσίασαν υψηλή έκφραση Siglec-1 στα μονοκύτταρα (κλασικά: p = 0,0103, ενδιάμεσα: p = 0,0506 (τάση) και μη-κλασικά: p = 0,0231). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να συσχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με την έκφραση γονίδιων που επάγονται από την IFN τύπου Ι σε ασθενείς με κλινική υποψία IIM. Επιπλέον, τα επίπεδα έκφρασης Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων, ιδιαίτερα στα ενδιάμεσα και κλασικά μονοκύτταρα, ενδέχεται να αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της δραστηριότητας της νόσου ή της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεδομένων των προ-φλεγμονωδών χαρακτηριστικών και του γνωστού ρόλου αυτών των υποπληθυσμών μονοκυττάρων στα διάφορα στάδια εξέλιξης της νόσου IIM. Επομένως, το Siglec-1 προτείνεται ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της δραστηριότητας της IFN τύπου Ι.","abstract_has_math":false,"creators":["Παππά Ελευθερία","Papa Lefteria"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296869"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296869","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296869","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296869","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296869","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Παππά Ελευθερία","Papa Lefteria"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296869","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296869"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (IIMs) είναι μια ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την ανοσολογική βλάβη του μυϊκού ιστού καθώς και τη συστηματική εμπλοκή. Η αιτιοπαθογένεση των IIM παραμένει ασαφής, αν και διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, όπως μεταξύ άλλων, η ανοσολογική δυσλειτουργία, η γενετική προδιάθεση, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και οι κακοήθειες. Τις τελευταίες δεκαετίες, ένας αυξανόμενος αριθμός στοιχείων από γονιδιωματικές και πρωτεωμικές μελέτες έχει αναδείξει τον ρόλο των ιντερφερονών (IFNs), και ιδιαίτερα των IFNs τύπου Ι, στην παθογένεση των IIMs, τόσο σε επίπεδο μυϊκού ιστού όσο και σε επίπεδο περιφερικού αίματος. Η επεμβατικότητα της μυϊκής βιοψίας, καθώς και η δαπανηρή και χρονοβόρα αξιολόγηση της υπογραφής της IFN-I στο περιφερικό αίμα, έχουν οδηγήσει στην αναζήτηση εναλλακτικών δεικτών της βιολογικής δράσης της IFN-I σε ασθενείς με IIM. Η λεκτίνη 1 τύπου Ig με συγγένεια για το σιαλικό οξύ (Siglec-1 ή CD169), η οποία εκφράζεται κυρίως σε μονοκύτταρα και μακροφάγα και συμμετέχει στη δέσμευση, την εσωτερίκευση και την παρουσίαση αντιγόνου, έχει πρόσφατα συσχετιστεί με τις IIMs ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της υπογραφής IFN τύπου Ι. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή με IIM. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να συσχετίσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 μεταξύ διαφορετικών υποπληθυσμών μονοκυττάρων με την έκφραση ISG μεταγράφων που επάγονται από ιντερφερόνες τύπου Ι και II. Τελικός στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε εάν η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μπορεί να λειτουργήσει ως ανεξάρτητος βιοδείκτης για τη δραστηριότητα της IFN-I σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτωματολογία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 διαδοχικοί, αθεράπευτοι ασθενείς (patients, Pt) με κλινική υποψία IIM σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017 για ενήλικες και παιδία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών για την ανίχνευση αυτοαντισωμάτων που είναι ειδικά ή σχετίζονται με τη μυοσίτιδα (MSAs, MAAs). Από τους ασθενείς, συλλέχθηκε περιφερικό αίμα από το οποίο απομονώθηκαν τα λευκοκύτταρα. Η έκφραση του Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων αξιολογήθηκε μέσω ενός πάνελ επτά φθοριοχρωμάτων σε κυτταρόμετρο FACSymphony A3 (BD Biosciences). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν απομόνωση RNA, σύνθεση cDNA και qPCR για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων γονιδιακής έκφρασης των γονιδίων: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. Η ανίχνευση αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας στον ορό των ασθενών πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το διαγνωστικό κιτ EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA. Εξετάστηκαν επίσης δείγματα περιφερειακού αίματος 10 υγιών ατόμων (healthy controls, HC). Όλοι οι ασθενείς και τα υγιή άτομα έδωσαν τη γραπτή ενημερωμένη συγκατάθεσή τους. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε στη γλώσσα προγραμματισμού Python (έκδοση 3.13). Αποτελέσματα: Η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να είναι αυξημένη στην ομάδα ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Συγκεκριμένα, τα ενδιάμεσα μονοκύτταρα παρουσίασαν την υψηλότερη έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 9,5% / διάμεσος HC 3,8%, p = 0,0454), τα κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν μέτρια έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 1,3% / διάμεσος HC 0,5%, p = 0,0079) ενώ τα μη-κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν χαμηλή έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 0,7% / διάμεσος HC 0,9%, p = 0,8746). Όσον αφορά τη γονιδιακή έκφραση, τα γονίδια MX1 (p = 0,0003), ISG15 (p = 0,0009), SIGLEC1 (p = 0,003), IFI6 (p = 0,0004) και GBP1 (p = 0,002) παρουσίασαν αυξημένη έκφραση στους ασθενείς συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες. Η ανάλυση συσχέτισης αποκάλυψε ότι τα γονίδια SIGLEC1 (r = 0,915), ISG15 (r = 0,828) και IFI6 (r = 0,740) παρουσίασαν ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 στα κλασικά μονοκύτταρα. Επιπλέον, το γονίδιο SIGLEC1 εμφάνισε ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 σε μη-κλασικά μονοκύτταρα (r = 0,803). Όσον αφορά τη θετικότητα αυτοαντισωμάτων MSA και MAA, οι ασθενείς με TIF-1γ παρουσίασαν υψηλή έκφραση Siglec-1 στα μονοκύτταρα (κλασικά: p = 0,0103, ενδιάμεσα: p = 0,0506 (τάση) και μη-κλασικά: p = 0,0231). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να συσχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με την έκφραση γονίδιων που επάγονται από την IFN τύπου Ι σε ασθενείς με κλινική υποψία IIM. Επιπλέον, τα επίπεδα έκφρασης Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων, ιδιαίτερα στα ενδιάμεσα και κλασικά μονοκύτταρα, ενδέχεται να αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της δραστηριότητας της νόσου ή της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεδομένων των προ-φλεγμονωδών χαρακτηριστικών και του γνωστού ρόλου αυτών των υποπληθυσμών μονοκυττάρων στα διάφορα στάδια εξέλιξης της νόσου IIM. Επομένως, το Siglec-1 προτείνεται ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της δραστηριότητας της IFN τύπου Ι.","Background: Idiopathic inflammatory myopathies (IIMs) are a group of rare systemic autoimmune diseases characterized by a wide range of clinical manifestations, primarily defined by immune-mediated muscle injury, as well as by systemic involvement. The etiopathogenesis of IIMs remains unclear, but innate and adaptive immune dysfunction, genetic predisposition, environmental factors, and malignancies have been implicated. Over the past few decades, an increasing amount of evidence from genomic and proteomic studies has highlighted the role of interferons (IFNs), and particularly type I IFNs, in the pathogenesis of IIMs, both at the level of muscle tissue and peripheral blood. The invasiveness of a muscle biopsy, as well as the costly and time-consuming assessment of the IFN-I signature in peripheral blood, has led to the investigation of alternative markers for monitoring IFN activity in IIM patients. The sialic acid-binding Ig-like lectin 1 (Siglec-1 or CD169), primarily expressed on monocytes and macrophages and involved in antigen capture, internalization, and presentation, has been recently associated with IIM as a candidate biomarker for assessing the type I IFN signature. Aim of the study: The purpose of this study was to assess the Siglec-1 protein expression on monocytes via flow cytometry in patients presenting with IIM symptomatology. We further aimed to associate the expression of Siglec-1 on different monocyte subclasses with the expression of type I and type II interferon- stimulated gene (ISG) transcripts. We ultimately aimed to assess whether the Siglec- 1 protein expression on monocytes can act as an independent biomarker for IFN-I gene activity in patients presenting with IIM symptomatology. Methods: We enrolled 40 consecutive and untreated patients presenting with a suspected IIM diagnosis based on the 2017 EULAR/ACR criteria for adult and juvenile IIM, who were referred to the Molecular and Applied Physiology Unit at the Medical School of Athens for the detection of myositis-associated and specific autoantibodies (MSAs, MAAs). For these patients, peripheral blood was collected from which leukocytes were isolated. The expression of Siglec-1 on monocyte subclasses was assessed using flow cytometry via a 7-colour panel on a FACSymphony A3 (BD Biosciences). RNA extraction, cDNA synthesis, and qPCR were performed on matched samples to quantify the gene expression levels of the following genes: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. The detection of myositis autoantibodies in the serum of patients was performed using the EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA kit. Flow cytometry and qPCR were also performed for 10 healthy controls (HC). All patients and HC have given their written informed consent. Data analysis was performed in Python (version 3.13). Results: Siglec-1 expression on monocytes was increased in the patient cohort compared to HCs. Particularly, intermediate monocytes had the highest Siglec-1 expression (Pt median 9.5% vs HC median 3.8%, p = 0.0454), classical monocytes had moderate Siglec-1 expression (Pt median 1.3%, vs HC median 0.5%, p = 0.0079) while non-classical had low Siglec-1 expression (Pt median 0.7%, vs HC 0.9%, p = 0.8746). Regarding gene expression, MX1 (p = 0.0003), ISG15 (p = 0.0009), SIGLEC1 (p = 0.003), IFI6 (p = 0.0004), and GBP1 (p = 0.002) were upregulated in patients compared to HCs. Correlation analysis revealed that SIGLEC1 (r = 0.915), ISG15 (r = 0.828), and IFI6 (r = 0.740) genes are strongly correlated with Siglec-1 protein expression on classical monocytes. Additionally, the SIGLEC1 gene exhibited a strong positive correlation with Siglec-1 protein expression in non-classical monocytes (r = 0.803). Regarding MSA and MAA positivity, TIF-1γ-positive patients showed high expression of Siglec-1 on monocytes (classical: p = 0.0103, intermediate: p = 0.0506 (trend), and non-classical: p = 0.0231). Conclusion: In conclusion, Siglec-1 expression on monocytes was found to be highly correlated with type I IFN-induced genes in patients with a suspected IIM diagnosis. Additionally, the expression levels of Siglec-1 on monocyte subclasses, particularly on intermediate and classical monocytes, can be useful in monitoring disease activity or drug responses, given the pro-inflammatory characteristics and the known role of these monocyte subclasses at different stages of IIM disease. Therefore, Siglec-1 can be a candidate biomarker for assessing type I IFN activity."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The role of Siglec-1 in the pathogenesis of idiopathic inflammatory myopathies"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Παππά Ελευθερία","Papa Lefteria"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Θεωρητικό Υπόβαθρο: Οι ιδιοπαθείς φλεγμονώδεις μυοπάθειες (IIMs) είναι μια ομάδα σπάνιων συστηματικών αυτοάνοσων νοσημάτων που χαρακτηρίζονται από ένα ευρύ φάσμα κλινικών εκδηλώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την ανοσολογική βλάβη του μυϊκού ιστού καθώς και τη συστηματική εμπλοκή. Η αιτιοπαθογένεση των IIM παραμένει ασαφής, αν και διάφοροι παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί, όπως μεταξύ άλλων, η ανοσολογική δυσλειτουργία, η γενετική προδιάθεση, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες και οι κακοήθειες. Τις τελευταίες δεκαετίες, ένας αυξανόμενος αριθμός στοιχείων από γονιδιωματικές και πρωτεωμικές μελέτες έχει αναδείξει τον ρόλο των ιντερφερονών (IFNs), και ιδιαίτερα των IFNs τύπου Ι, στην παθογένεση των IIMs, τόσο σε επίπεδο μυϊκού ιστού όσο και σε επίπεδο περιφερικού αίματος. Η επεμβατικότητα της μυϊκής βιοψίας, καθώς και η δαπανηρή και χρονοβόρα αξιολόγηση της υπογραφής της IFN-I στο περιφερικό αίμα, έχουν οδηγήσει στην αναζήτηση εναλλακτικών δεικτών της βιολογικής δράσης της IFN-I σε ασθενείς με IIM. Η λεκτίνη 1 τύπου Ig με συγγένεια για το σιαλικό οξύ (Siglec-1 ή CD169), η οποία εκφράζεται κυρίως σε μονοκύτταρα και μακροφάγα και συμμετέχει στη δέσμευση, την εσωτερίκευση και την παρουσίαση αντιγόνου, έχει πρόσφατα συσχετιστεί με τις IIMs ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της υπογραφής IFN τύπου Ι. Σκοπός της μελέτης: Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογήσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μέσω κυτταρομετρίας ροής σε ασθενείς με κλινική εικόνα συμβατή με IIM. Επιπλέον, στόχος μας ήταν να συσχετίσουμε την έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 μεταξύ διαφορετικών υποπληθυσμών μονοκυττάρων με την έκφραση ISG μεταγράφων που επάγονται από ιντερφερόνες τύπου Ι και II. Τελικός στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε εάν η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα μπορεί να λειτουργήσει ως ανεξάρτητος βιοδείκτης για τη δραστηριότητα της IFN-I σε ασθενείς που παρουσιάζουν συμπτωματολογία IIM. Μέθοδοι: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 40 διαδοχικοί, αθεράπευτοι ασθενείς (patients, Pt) με κλινική υποψία IIM σύμφωνα με τα κριτήρια EULAR/ACR του 2017 για ενήλικες και παιδία, οι οποίοι παραπέμφθηκαν στη Μονάδα Μοριακής και Εφαρμοσμένης Φυσιολογίας της Ιατρικής Σχολής Αθηνών για την ανίχνευση αυτοαντισωμάτων που είναι ειδικά ή σχετίζονται με τη μυοσίτιδα (MSAs, MAAs). Από τους ασθενείς, συλλέχθηκε περιφερικό αίμα από το οποίο απομονώθηκαν τα λευκοκύτταρα. Η έκφραση του Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων αξιολογήθηκε μέσω ενός πάνελ επτά φθοριοχρωμάτων σε κυτταρόμετρο FACSymphony A3 (BD Biosciences). Επιπλέον, πραγματοποιήθηκαν απομόνωση RNA, σύνθεση cDNA και qPCR για την ποσοτικοποίηση των επιπέδων γονιδιακής έκφρασης των γονιδίων: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. Η ανίχνευση αυτοαντισωμάτων μυοσίτιδας στον ορό των ασθενών πραγματοποιήθηκε χρησιμοποιώντας το διαγνωστικό κιτ EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA. Εξετάστηκαν επίσης δείγματα περιφερειακού αίματος 10 υγιών ατόμων (healthy controls, HC). Όλοι οι ασθενείς και τα υγιή άτομα έδωσαν τη γραπτή ενημερωμένη συγκατάθεσή τους. Η στατιστική ανάλυση πραγματοποιήθηκε στη γλώσσα προγραμματισμού Python (έκδοση 3.13). Αποτελέσματα: Η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να είναι αυξημένη στην ομάδα ασθενών σε σύγκριση με τους υγιείς μάρτυρες. Συγκεκριμένα, τα ενδιάμεσα μονοκύτταρα παρουσίασαν την υψηλότερη έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 9,5% / διάμεσος HC 3,8%, p = 0,0454), τα κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν μέτρια έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 1,3% / διάμεσος HC 0,5%, p = 0,0079) ενώ τα μη-κλασικά μονοκύτταρα παρουσίασαν χαμηλή έκφραση Siglec-1 (διάμεσος Pt 0,7% / διάμεσος HC 0,9%, p = 0,8746). Όσον αφορά τη γονιδιακή έκφραση, τα γονίδια MX1 (p = 0,0003), ISG15 (p = 0,0009), SIGLEC1 (p = 0,003), IFI6 (p = 0,0004) και GBP1 (p = 0,002) παρουσίασαν αυξημένη έκφραση στους ασθενείς συγκριτικά με τους υγιείς μάρτυρες. Η ανάλυση συσχέτισης αποκάλυψε ότι τα γονίδια SIGLEC1 (r = 0,915), ISG15 (r = 0,828) και IFI6 (r = 0,740) παρουσίασαν ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 στα κλασικά μονοκύτταρα. Επιπλέον, το γονίδιο SIGLEC1 εμφάνισε ισχυρή θετική συσχέτιση με την έκφραση πρωτεΐνης Siglec-1 σε μη-κλασικά μονοκύτταρα (r = 0,803). Όσον αφορά τη θετικότητα αυτοαντισωμάτων MSA και MAA, οι ασθενείς με TIF-1γ παρουσίασαν υψηλή έκφραση Siglec-1 στα μονοκύτταρα (κλασικά: p = 0,0103, ενδιάμεσα: p = 0,0506 (τάση) και μη-κλασικά: p = 0,0231). Συμπεράσματα: Συμπερασματικά, η έκφραση της πρωτεΐνης Siglec-1 στα μονοκύτταρα βρέθηκε να συσχετίζεται σε σημαντικό βαθμό με την έκφραση γονίδιων που επάγονται από την IFN τύπου Ι σε ασθενείς με κλινική υποψία IIM. Επιπλέον, τα επίπεδα έκφρασης Siglec-1 σε υποπληθυσμούς μονοκυττάρων, ιδιαίτερα στα ενδιάμεσα και κλασικά μονοκύτταρα, ενδέχεται να αποτελούν χρήσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της δραστηριότητας της νόσου ή της θεραπευτικής ανταπόκρισης δεδομένων των προ-φλεγμονωδών χαρακτηριστικών και του γνωστού ρόλου αυτών των υποπληθυσμών μονοκυττάρων στα διάφορα στάδια εξέλιξης της νόσου IIM. Επομένως, το Siglec-1 προτείνεται ως υποψήφιος βιοδείκτης για την αξιολόγηση της δραστηριότητας της IFN τύπου Ι.","Background: Idiopathic inflammatory myopathies (IIMs) are a group of rare systemic autoimmune diseases characterized by a wide range of clinical manifestations, primarily defined by immune-mediated muscle injury, as well as by systemic involvement. The etiopathogenesis of IIMs remains unclear, but innate and adaptive immune dysfunction, genetic predisposition, environmental factors, and malignancies have been implicated. Over the past few decades, an increasing amount of evidence from genomic and proteomic studies has highlighted the role of interferons (IFNs), and particularly type I IFNs, in the pathogenesis of IIMs, both at the level of muscle tissue and peripheral blood. The invasiveness of a muscle biopsy, as well as the costly and time-consuming assessment of the IFN-I signature in peripheral blood, has led to the investigation of alternative markers for monitoring IFN activity in IIM patients. The sialic acid-binding Ig-like lectin 1 (Siglec-1 or CD169), primarily expressed on monocytes and macrophages and involved in antigen capture, internalization, and presentation, has been recently associated with IIM as a candidate biomarker for assessing the type I IFN signature. Aim of the study: The purpose of this study was to assess the Siglec-1 protein expression on monocytes via flow cytometry in patients presenting with IIM symptomatology. We further aimed to associate the expression of Siglec-1 on different monocyte subclasses with the expression of type I and type II interferon- stimulated gene (ISG) transcripts. We ultimately aimed to assess whether the Siglec- 1 protein expression on monocytes can act as an independent biomarker for IFN-I gene activity in patients presenting with IIM symptomatology. Methods: We enrolled 40 consecutive and untreated patients presenting with a suspected IIM diagnosis based on the 2017 EULAR/ACR criteria for adult and juvenile IIM, who were referred to the Molecular and Applied Physiology Unit at the Medical School of Athens for the detection of myositis-associated and specific autoantibodies (MSAs, MAAs). For these patients, peripheral blood was collected from which leukocytes were isolated. The expression of Siglec-1 on monocyte subclasses was assessed using flow cytometry via a 7-colour panel on a FACSymphony A3 (BD Biosciences). RNA extraction, cDNA synthesis, and qPCR were performed on matched samples to quantify the gene expression levels of the following genes: SIGLEC1, MX1, ISG15, IFI6, PSMB8, GBP1, GBP2. The detection of myositis autoantibodies in the serum of patients was performed using the EUROLINE Autoimmune Inflammatory Myopathies 18 Ag LIA kit. Flow cytometry and qPCR were also performed for 10 healthy controls (HC). All patients and HC have given their written informed consent. Data analysis was performed in Python (version 3.13). Results: Siglec-1 expression on monocytes was increased in the patient cohort compared to HCs. Particularly, intermediate monocytes had the highest Siglec-1 expression (Pt median 9.5% vs HC median 3.8%, p = 0.0454), classical monocytes had moderate Siglec-1 expression (Pt median 1.3%, vs HC median 0.5%, p = 0.0079) while non-classical had low Siglec-1 expression (Pt median 0.7%, vs HC 0.9%, p = 0.8746). Regarding gene expression, MX1 (p = 0.0003), ISG15 (p = 0.0009), SIGLEC1 (p = 0.003), IFI6 (p = 0.0004), and GBP1 (p = 0.002) were upregulated in patients compared to HCs. Correlation analysis revealed that SIGLEC1 (r = 0.915), ISG15 (r = 0.828), and IFI6 (r = 0.740) genes are strongly correlated with Siglec-1 protein expression on classical monocytes. Additionally, the SIGLEC1 gene exhibited a strong positive correlation with Siglec-1 protein expression in non-classical monocytes (r = 0.803). Regarding MSA and MAA positivity, TIF-1γ-positive patients showed high expression of Siglec-1 on monocytes (classical: p = 0.0103, intermediate: p = 0.0506 (trend), and non-classical: p = 0.0231). Conclusion: In conclusion, Siglec-1 expression on monocytes was found to be highly correlated with type I IFN-induced genes in patients with a suspected IIM diagnosis. Additionally, the expression levels of Siglec-1 on monocyte subclasses, particularly on intermediate and classical monocytes, can be useful in monitoring disease activity or drug responses, given the pro-inflammatory characteristics and the known role of these monocyte subclasses at different stages of IIM disease. Therefore, Siglec-1 can be a candidate biomarker for assessing type I IFN activity."],"dc:identifier":["uoadl:5296869","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296869"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The role of Siglec-1 in the pathogenesis of idiopathic inflammatory myopathies"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}