{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296949"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5296949","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Ο ρόλος του άξονα vWF-ADAMTS13 στην παθοφυσιολογία της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου. Τρέχουσες και μελλοντικές προοπτικές","abstract":"Το κλινικό χαρακτηριστικό της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου (ΔΚΝ) είναι τα αγγειοαποφρακτικά επεισόδια που πυροδοτούν βλάβη ισχαιμίας-επαναιμάτωσης των ιστών, επιδεινώνοντας την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Πυροδοτείται μια συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση που μπορεί να εξελιχθεί σε οξύ θωρακικό σύνδρομο (ΟΘΣ) ή/και σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες για τον περιορισμό ενός επώδυνου επεισοδίου και της βλάβης στα τελικά όργανα. Ο ρόλος του vWF στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου παραμένει προς μελέτη. Για να περιοριστεί το θεραπευτικό κενό στην πρόληψη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων, πειραματικά μοντέλα στρέφονται στην διόρθωση του άξονα ADAMTS13-vWF με στόχο την μειωμένη παραγωγή των μεγάλων πολυμερών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εξέλιξης των επώδυνων κρίσεων. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την άποψη ότι ο ενδοθηλιακός vWF συμβάλλει στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου και ότι η διαγραφή του θα μπορούσε να μειώσει τις φαινοτυπικές εκδηλώσεις. Με βάση τα δεδομένα μελετών, η διαταραχή του άξονα είναι αποτέλεσμα αυξημένης απελευθέρωσης vWF από το ενεργοποιημένο ενδοθήλιο και μειωμένης πρωτεόλυσης λόγω οξειδωτικού στρες, αυξημένων επιπέδων ελεύθερης αιμοσφαιρίνης ή/και TSP. Σε εξανθρωπισμένα ποντίκια με ΔΚΝ, η χρήση της ανασυνδυασμένης ADAMTS13 (rADAMTS13) περιόρισε την επαγόμενη από την υποξία-επαναοξυγόνωση έκταση της αιμόλυση, καθώς και τις φλεγμονώδεις και ισχαιμικές αλλοιώσεις σε όργανα στόχους, υποδηλώνοντας ότι η rADAMTS13 μπορεί να επηρεάσει ευεργετικά τη μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με τις αγγειοαποφρακτικές κρίσεις. Έχει δοκιμαστεί σε μια σειρά μελετών ασφάλειας και τοξικότητας σε αρουραίους και πιθήκους χωρίς να παρατηρηθούν ανεπιθύμητα συμβάντα, όπως αιμορραγικά επεισόδια ακόμη και στις υψηλότερες δόσεις που δοκιμάστηκαν. Νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η χορήγηση rADAMTS13, που στοχεύουν τον άξονα ADAMTS13-vWF σε ασθενείς με ΔΚΝ, θα μπορούσαν να μειώσουν τη συχνότητα και την εξέλιξη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων. Αποτελεί μια υποσχόμενη στρατηγική στην οποία πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών και το ενδεχόμενο να υπερισχύει της ανασταλτικής επίδρασης της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης στη δραστικότητα της rADAMTS13.","abstract_html":"Το κλινικό χαρακτηριστικό της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου (ΔΚΝ) είναι τα αγγειοαποφρακτικά επεισόδια που πυροδοτούν βλάβη ισχαιμίας-επαναιμάτωσης των ιστών, επιδεινώνοντας την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Πυροδοτείται μια συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση που μπορεί να εξελιχθεί σε οξύ θωρακικό σύνδρομο (ΟΘΣ) ή/και σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες για τον περιορισμό ενός επώδυνου επεισοδίου και της βλάβης στα τελικά όργανα. Ο ρόλος του vWF στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου παραμένει προς μελέτη. Για να περιοριστεί το θεραπευτικό κενό στην πρόληψη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων, πειραματικά μοντέλα στρέφονται στην διόρθωση του άξονα ADAMTS13-vWF με στόχο την μειωμένη παραγωγή των μεγάλων πολυμερών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εξέλιξης των επώδυνων κρίσεων. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την άποψη ότι ο ενδοθηλιακός vWF συμβάλλει στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου και ότι η διαγραφή του θα μπορούσε να μειώσει τις φαινοτυπικές εκδηλώσεις. Με βάση τα δεδομένα μελετών, η διαταραχή του άξονα είναι αποτέλεσμα αυξημένης απελευθέρωσης vWF από το ενεργοποιημένο ενδοθήλιο και μειωμένης πρωτεόλυσης λόγω οξειδωτικού στρες, αυξημένων επιπέδων ελεύθερης αιμοσφαιρίνης ή/και TSP. Σε εξανθρωπισμένα ποντίκια με ΔΚΝ, η χρήση της ανασυνδυασμένης ADAMTS13 (rADAMTS13) περιόρισε την επαγόμενη από την υποξία-επαναοξυγόνωση έκταση της αιμόλυση, καθώς και τις φλεγμονώδεις και ισχαιμικές αλλοιώσεις σε όργανα στόχους, υποδηλώνοντας ότι η rADAMTS13 μπορεί να επηρεάσει ευεργετικά τη μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με τις αγγειοαποφρακτικές κρίσεις. Έχει δοκιμαστεί σε μια σειρά μελετών ασφάλειας και τοξικότητας σε αρουραίους και πιθήκους χωρίς να παρατηρηθούν ανεπιθύμητα συμβάντα, όπως αιμορραγικά επεισόδια ακόμη και στις υψηλότερες δόσεις που δοκιμάστηκαν. Νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η χορήγηση rADAMTS13, που στοχεύουν τον άξονα ADAMTS13-vWF σε ασθενείς με ΔΚΝ, θα μπορούσαν να μειώσουν τη συχνότητα και την εξέλιξη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων. Αποτελεί μια υποσχόμενη στρατηγική στην οποία πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών και το ενδεχόμενο να υπερισχύει της ανασταλτικής επίδρασης της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης στη δραστικότητα της rADAMTS13.","abstract_has_math":false,"creators":["Λαρίση Αικατερίνη","Larissi Aikaterini"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296949"],"render_values":[{"text":"uoadl:5296949","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296949","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296949","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5296949","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Λαρίση Αικατερίνη","Larissi Aikaterini"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5296949","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296949"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Το κλινικό χαρακτηριστικό της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου (ΔΚΝ) είναι τα αγγειοαποφρακτικά επεισόδια που πυροδοτούν βλάβη ισχαιμίας-επαναιμάτωσης των ιστών, επιδεινώνοντας την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Πυροδοτείται μια συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση που μπορεί να εξελιχθεί σε οξύ θωρακικό σύνδρομο (ΟΘΣ) ή/και σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες για τον περιορισμό ενός επώδυνου επεισοδίου και της βλάβης στα τελικά όργανα. Ο ρόλος του vWF στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου παραμένει προς μελέτη. Για να περιοριστεί το θεραπευτικό κενό στην πρόληψη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων, πειραματικά μοντέλα στρέφονται στην διόρθωση του άξονα ADAMTS13-vWF με στόχο την μειωμένη παραγωγή των μεγάλων πολυμερών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εξέλιξης των επώδυνων κρίσεων. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την άποψη ότι ο ενδοθηλιακός vWF συμβάλλει στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου και ότι η διαγραφή του θα μπορούσε να μειώσει τις φαινοτυπικές εκδηλώσεις. Με βάση τα δεδομένα μελετών, η διαταραχή του άξονα είναι αποτέλεσμα αυξημένης απελευθέρωσης vWF από το ενεργοποιημένο ενδοθήλιο και μειωμένης πρωτεόλυσης λόγω οξειδωτικού στρες, αυξημένων επιπέδων ελεύθερης αιμοσφαιρίνης ή/και TSP. Σε εξανθρωπισμένα ποντίκια με ΔΚΝ, η χρήση της ανασυνδυασμένης ADAMTS13 (rADAMTS13) περιόρισε την επαγόμενη από την υποξία-επαναοξυγόνωση έκταση της αιμόλυση, καθώς και τις φλεγμονώδεις και ισχαιμικές αλλοιώσεις σε όργανα στόχους, υποδηλώνοντας ότι η rADAMTS13 μπορεί να επηρεάσει ευεργετικά τη μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με τις αγγειοαποφρακτικές κρίσεις. Έχει δοκιμαστεί σε μια σειρά μελετών ασφάλειας και τοξικότητας σε αρουραίους και πιθήκους χωρίς να παρατηρηθούν ανεπιθύμητα συμβάντα, όπως αιμορραγικά επεισόδια ακόμη και στις υψηλότερες δόσεις που δοκιμάστηκαν. Νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η χορήγηση rADAMTS13, που στοχεύουν τον άξονα ADAMTS13-vWF σε ασθενείς με ΔΚΝ, θα μπορούσαν να μειώσουν τη συχνότητα και την εξέλιξη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων. Αποτελεί μια υποσχόμενη στρατηγική στην οποία πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών και το ενδεχόμενο να υπερισχύει της ανασταλτικής επίδρασης της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης στη δραστικότητα της rADAMTS13.","Vaso-occlusive episodes (VOE) are the hallmark of sickle cell disease (SCD) that triggers tissue ischemia-reperfusion injury, exacerbating endothelial dysfunction and oxidative stress. A systemic inflammatory response can progress to acute chest syndrome and/or multiorgan dysfunction syndrome. Currently, there are no targeted therapies to limit a painful episode and end-organ damage. The role of vWF in the pathogenesis of vaso-occlusive episodes remains to be elucidated. To narrow the therapeutic gap in the prevention of vaso-occlusive episodes, experimental models are focusing on balancing ADAMTS13-vWF axis by reducing the UL- vWF release, in an attempt to limit the progression of VOE. Based on significant data, endothelial vWF contributes to VOE pathogenesis and the deletion of its expression could reduce VOE-related phenotypes. According to studies evidence, the vWF-ADAMTS13 dysregulation is a result of increased vWF release from activated endothelium and reduced vWF proteolysis due to oxidative stress, circulating extracellular free hemoglobin and/or TSP. In humanized SCD mice, administration of rADAMTS13 was shown to reduce hypoxia/reoxygenation induced hemolysis, as well as inflammatory and ischemic alterations in target organs, suggesting that rADAMTS13 can beneficially affect microangiopathy related to VOEs. Safety and toxicity studies of rADAMTS13 administration in rats and monkeys did not show any adverse events, such as bleeding episodes, even at the highest doses tested. New therapeutic interventions, such as rADAMTS13 administration, targeting ADAMTS13-vWF axis in SCD patients could diminish frequence and progression of VOEs. As a promising strategy, possibility of bleeding complications as well as overriding the inhibitory effect of free hemoglobin on rADAMTS13 activity should be investigated."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Ο ρόλος του άξονα vWF-ADAMTS13 στην παθοφυσιολογία της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου. Τρέχουσες και μελλοντικές προοπτικές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Λαρίση Αικατερίνη","Larissi Aikaterini"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Το κλινικό χαρακτηριστικό της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου (ΔΚΝ) είναι τα αγγειοαποφρακτικά επεισόδια που πυροδοτούν βλάβη ισχαιμίας-επαναιμάτωσης των ιστών, επιδεινώνοντας την ενδοθηλιακή δυσλειτουργία και το οξειδωτικό στρες. Πυροδοτείται μια συστηματική φλεγμονώδης αντίδραση που μπορεί να εξελιχθεί σε οξύ θωρακικό σύνδρομο (ΟΘΣ) ή/και σύνδρομο πολυοργανικής ανεπάρκειας. Επί του παρόντος, δεν υπάρχουν στοχευμένες θεραπείες για τον περιορισμό ενός επώδυνου επεισοδίου και της βλάβης στα τελικά όργανα. Ο ρόλος του vWF στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου παραμένει προς μελέτη. Για να περιοριστεί το θεραπευτικό κενό στην πρόληψη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων, πειραματικά μοντέλα στρέφονται στην διόρθωση του άξονα ADAMTS13-vWF με στόχο την μειωμένη παραγωγή των μεγάλων πολυμερών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εξέλιξης των επώδυνων κρίσεων. Τα αποτελέσματα ενισχύουν την άποψη ότι ο ενδοθηλιακός vWF συμβάλλει στην παθογένεση του αγγειοαποφρακτικού επεισοδίου και ότι η διαγραφή του θα μπορούσε να μειώσει τις φαινοτυπικές εκδηλώσεις. Με βάση τα δεδομένα μελετών, η διαταραχή του άξονα είναι αποτέλεσμα αυξημένης απελευθέρωσης vWF από το ενεργοποιημένο ενδοθήλιο και μειωμένης πρωτεόλυσης λόγω οξειδωτικού στρες, αυξημένων επιπέδων ελεύθερης αιμοσφαιρίνης ή/και TSP. Σε εξανθρωπισμένα ποντίκια με ΔΚΝ, η χρήση της ανασυνδυασμένης ADAMTS13 (rADAMTS13) περιόρισε την επαγόμενη από την υποξία-επαναοξυγόνωση έκταση της αιμόλυση, καθώς και τις φλεγμονώδεις και ισχαιμικές αλλοιώσεις σε όργανα στόχους, υποδηλώνοντας ότι η rADAMTS13 μπορεί να επηρεάσει ευεργετικά τη μικροαγγειοπάθεια που σχετίζεται με τις αγγειοαποφρακτικές κρίσεις. Έχει δοκιμαστεί σε μια σειρά μελετών ασφάλειας και τοξικότητας σε αρουραίους και πιθήκους χωρίς να παρατηρηθούν ανεπιθύμητα συμβάντα, όπως αιμορραγικά επεισόδια ακόμη και στις υψηλότερες δόσεις που δοκιμάστηκαν. Νέες θεραπευτικές παρεμβάσεις, όπως η χορήγηση rADAMTS13, που στοχεύουν τον άξονα ADAMTS13-vWF σε ασθενείς με ΔΚΝ, θα μπορούσαν να μειώσουν τη συχνότητα και την εξέλιξη των αγγειοαποφρακτικών επεισοδίων. Αποτελεί μια υποσχόμενη στρατηγική στην οποία πρέπει να διερευνηθεί η πιθανότητα αιμορραγικών επιπλοκών και το ενδεχόμενο να υπερισχύει της ανασταλτικής επίδρασης της ελεύθερης αιμοσφαιρίνης στη δραστικότητα της rADAMTS13.","Vaso-occlusive episodes (VOE) are the hallmark of sickle cell disease (SCD) that triggers tissue ischemia-reperfusion injury, exacerbating endothelial dysfunction and oxidative stress. A systemic inflammatory response can progress to acute chest syndrome and/or multiorgan dysfunction syndrome. Currently, there are no targeted therapies to limit a painful episode and end-organ damage. The role of vWF in the pathogenesis of vaso-occlusive episodes remains to be elucidated. To narrow the therapeutic gap in the prevention of vaso-occlusive episodes, experimental models are focusing on balancing ADAMTS13-vWF axis by reducing the UL- vWF release, in an attempt to limit the progression of VOE. Based on significant data, endothelial vWF contributes to VOE pathogenesis and the deletion of its expression could reduce VOE-related phenotypes. According to studies evidence, the vWF-ADAMTS13 dysregulation is a result of increased vWF release from activated endothelium and reduced vWF proteolysis due to oxidative stress, circulating extracellular free hemoglobin and/or TSP. In humanized SCD mice, administration of rADAMTS13 was shown to reduce hypoxia/reoxygenation induced hemolysis, as well as inflammatory and ischemic alterations in target organs, suggesting that rADAMTS13 can beneficially affect microangiopathy related to VOEs. Safety and toxicity studies of rADAMTS13 administration in rats and monkeys did not show any adverse events, such as bleeding episodes, even at the highest doses tested. New therapeutic interventions, such as rADAMTS13 administration, targeting ADAMTS13-vWF axis in SCD patients could diminish frequence and progression of VOEs. As a promising strategy, possibility of bleeding complications as well as overriding the inhibitory effect of free hemoglobin on rADAMTS13 activity should be investigated."],"dc:identifier":["uoadl:5296949","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5296949"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Ο ρόλος του άξονα vWF-ADAMTS13 στην παθοφυσιολογία της Δρεπανοκυτταρικής Νόσου. Τρέχουσες και μελλοντικές προοπτικές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}