{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297042"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297042","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"«Μελέτη καινοτόμων οξειδοαναγωγικών ενζύμων μυκητιακής προέλευσης και αξιοποίηση αυτών στη παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας από φουράνια που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα»","abstract":"Η φυτική λιγνοκυτταρινούχος βιομάζα αποτελεί μία από τις πλέον άφθονες ανανεώσιμες πηγές οργανικού υλικού στη φύση. Η διάσπαση της στα επιμέρους συστατικά της όπως - η κυτταρίνη, η ημικυτταρίνη και η λιγνίνη - δίνει την δυνατότητα παραγωγής ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες σε συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόδρομες ουσίες για την σύνθεση ποικίλων βιοπροϊόντων. Ανάμεσα στις ενώσεις αυτές ξεχωρίζουν τα φουράνια, τα οποία, μέσω χημικής ή/και βιοκαταλυτικής μετατροπής μπορούν να δώσουν σημαντικά παράγωγα με πληθώρα εφαρμογών στην βιομηχανία των προηγμένων υλικών, των πολυμερών και των βιοπλαστικών. Η βιοκατάλυση παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, έναντι της συμβατικής χημικής κατάλυσης, όπως υψηλή εκλεκτικότητα, χαμηλό σχηματισμό παραπροϊόντων και διεξαγωγή υπό ήπιες, φιλικές προς το περιβάλλον συνθήκες, καθιστώντας την μέθοδο με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Στα πλαίσια της αειφόρου βιοτεχνολογίας και της πράσινης χημείας, η εύρεση και αξιοποίηση νέων οξειδωτικών ενζύμων με ικανότητα τροποποίησης των φουρανικών υποστρωμάτων προς οξειδωμένα παράγωγα, καθίσταται επιθυμητή. Τα προϊόντα αυτά μπορούν να ενισχύσουν την σταδιακή αποκατάσταση των ουσιών χημικής με ενώσεις βιολογικής προέλευσης, οδεύοντας έτσι σε ευνοϊκότερες για το περιβάλλον λύσεις. Τέτοιου είδους οξειδωτικά ένζυμα, παράγονται και εκκρίνονται - εξωκυτταρικά - από διάφορα είδη μυκήτων, οι οποίοι έχουν εξελιχθεί και αναπτύξει ενζυμικούς μηχανισμούς, ιδιαιτέρως ικανούς στην αποικοδόμηση της φυτικής βιομάζας και των επιμέρους συστατικών της. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκε ο μύκητας λευκής σήψης Ganoderma lucidum, καθώς διαθέτει ένα ισχυρό οξειδωτικό ενζυμικό σύστημα για την αποικοδόμηση της λιγνίνης. Πιο συγκεκριμένα, διεξήχθη ετερόλογη έκφραση, παραγωγή, καθαρισμός και απομόνωση μιας πρωτεΐνης με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης (GlAAOx) από το μύκητα G. lucidum. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το ένζυμο επιλέχθηκε από την οικογένεια ΑΑ3_2, όπου εντοπίζονται τα ένζυμα με δράση οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, που καταλύουν οξειδωτικές τροποποιήσεις σε φουράνια και παράγωγα αυτών. Ύστερα από τη βιοπληροφορική ανάλυση για την πρόβλεψη του σηματοδοτικού πεπτιδίου, τη πρόβλεψη των φυσικοχημικών ιδιοτήτων της πρωτείνης και την εύρεση των θέσεων γλυκοζυλίωσης, ξεκίνησε η ετερόλογη έκφραση στο σύστημα έκφρασης που επιλέχθηκε, στον ζυμομύκητα P. pastoris. Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη παράχθηκε σε υγρή καλλιέργεια, καθαρίστηκε, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε βιοχημικά. Από την ηλεκτροφόρηση που πραγματοποιήθηκε σε πήκτωμα πολυακρυλαμίδης SDS-PAGE προέκυψε ότι το μοριακό βάρος της GlAAOx είναι 75 kDa. Η οξειδωτική της δράση εξετάστηκε στο φυσικό της υπόστρωμα (βερατρυλική αλκοόλη), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως δότης ηλεκτρονίων και το παραγόμενο H2O2 ανιχνεύθηκε από την υπεροξειδάση (HRP) μέσω συζευγμένης αντίδρασης οξείδωσης του ABTS (2,2'-αζινο-δις (3-αιθυλ βενζοθειαζολίνη-6-σουλφονικό διαμμώνιο). Η αξιολόγηση της δραστικότητας στα υποστρώματα φουρανίων έγινε μεμονωμένα για τη GlAAOx και σε συνέργεια με το ένζυμο υπεροξειδάση. Από τα αποτελέσματα αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ενεργό ένζυμο που παρουσιάζει καταλυτική δράση, με σαφή εξειδίκευση στην οξείδωση του DFF (2,5-Diformylfuran) σε FFCA (5-Formyl-2-furancarboxylic acid) και σε μικρότερο βαθμό του FFCA σε FDCA (2,5-Furandicarboxylic acid). Σε όλες τις περιπτώσεις, η παρουσία της HRP δεν φάνηκε να ευνοεί την αντίδραση, αλλά αντιθέτως δρούσε ανασταλτικά. Εν κατακλείδι, το ένζυμο GlAAOx αποτελεί μια νέα πρωτεΐνη με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, η οποία είναι ικανή να οξειδώσει υποστρώματα φουρανίων που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα προς την παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πληθώρα εφαρμογών σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς.","abstract_html":"Η φυτική λιγνοκυτταρινούχος βιομάζα αποτελεί μία από τις πλέον άφθονες ανανεώσιμες πηγές οργανικού υλικού στη φύση. Η διάσπαση της στα επιμέρους συστατικά της όπως - η κυτταρίνη, η ημικυτταρίνη και η λιγνίνη - δίνει την δυνατότητα παραγωγής ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες σε συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόδρομες ουσίες για την σύνθεση ποικίλων βιοπροϊόντων. Ανάμεσα στις ενώσεις αυτές ξεχωρίζουν τα φουράνια, τα οποία, μέσω χημικής ή/και βιοκαταλυτικής μετατροπής μπορούν να δώσουν σημαντικά παράγωγα με πληθώρα εφαρμογών στην βιομηχανία των προηγμένων υλικών, των πολυμερών και των βιοπλαστικών. Η βιοκατάλυση παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, έναντι της συμβατικής χημικής κατάλυσης, όπως υψηλή εκλεκτικότητα, χαμηλό σχηματισμό παραπροϊόντων και διεξαγωγή υπό ήπιες, φιλικές προς το περιβάλλον συνθήκες, καθιστώντας την μέθοδο με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Στα πλαίσια της αειφόρου βιοτεχνολογίας και της πράσινης χημείας, η εύρεση και αξιοποίηση νέων οξειδωτικών ενζύμων με ικανότητα τροποποίησης των φουρανικών υποστρωμάτων προς οξειδωμένα παράγωγα, καθίσταται επιθυμητή. Τα προϊόντα αυτά μπορούν να ενισχύσουν την σταδιακή αποκατάσταση των ουσιών χημικής με ενώσεις βιολογικής προέλευσης, οδεύοντας έτσι σε ευνοϊκότερες για το περιβάλλον λύσεις. Τέτοιου είδους οξειδωτικά ένζυμα, παράγονται και εκκρίνονται - εξωκυτταρικά - από διάφορα είδη μυκήτων, οι οποίοι έχουν εξελιχθεί και αναπτύξει ενζυμικούς μηχανισμούς, ιδιαιτέρως ικανούς στην αποικοδόμηση της φυτικής βιομάζας και των επιμέρους συστατικών της. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκε ο μύκητας λευκής σήψης Ganoderma lucidum, καθώς διαθέτει ένα ισχυρό οξειδωτικό ενζυμικό σύστημα για την αποικοδόμηση της λιγνίνης. Πιο συγκεκριμένα, διεξήχθη ετερόλογη έκφραση, παραγωγή, καθαρισμός και απομόνωση μιας πρωτεΐνης με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης (GlAAOx) από το μύκητα G. lucidum. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το ένζυμο επιλέχθηκε από την οικογένεια ΑΑ3_2, όπου εντοπίζονται τα ένζυμα με δράση οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, που καταλύουν οξειδωτικές τροποποιήσεις σε φουράνια και παράγωγα αυτών. Ύστερα από τη βιοπληροφορική ανάλυση για την πρόβλεψη του σηματοδοτικού πεπτιδίου, τη πρόβλεψη των φυσικοχημικών ιδιοτήτων της πρωτείνης και την εύρεση των θέσεων γλυκοζυλίωσης, ξεκίνησε η ετερόλογη έκφραση στο σύστημα έκφρασης που επιλέχθηκε, στον ζυμομύκητα P. pastoris. Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη παράχθηκε σε υγρή καλλιέργεια, καθαρίστηκε, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε βιοχημικά. Από την ηλεκτροφόρηση που πραγματοποιήθηκε σε πήκτωμα πολυακρυλαμίδης SDS-PAGE προέκυψε ότι το μοριακό βάρος της GlAAOx είναι 75 kDa. Η οξειδωτική της δράση εξετάστηκε στο φυσικό της υπόστρωμα (βερατρυλική αλκοόλη), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως δότης ηλεκτρονίων και το παραγόμενο H2O2 ανιχνεύθηκε από την υπεροξειδάση (HRP) μέσω συζευγμένης αντίδρασης οξείδωσης του ABTS (2,2&#x27;-αζινο-δις (3-αιθυλ βενζοθειαζολίνη-6-σουλφονικό διαμμώνιο). Η αξιολόγηση της δραστικότητας στα υποστρώματα φουρανίων έγινε μεμονωμένα για τη GlAAOx και σε συνέργεια με το ένζυμο υπεροξειδάση. Από τα αποτελέσματα αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ενεργό ένζυμο που παρουσιάζει καταλυτική δράση, με σαφή εξειδίκευση στην οξείδωση του DFF (2,5-Diformylfuran) σε FFCA (5-Formyl-2-furancarboxylic acid) και σε μικρότερο βαθμό του FFCA σε FDCA (2,5-Furandicarboxylic acid). Σε όλες τις περιπτώσεις, η παρουσία της HRP δεν φάνηκε να ευνοεί την αντίδραση, αλλά αντιθέτως δρούσε ανασταλτικά. Εν κατακλείδι, το ένζυμο GlAAOx αποτελεί μια νέα πρωτεΐνη με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, η οποία είναι ικανή να οξειδώσει υποστρώματα φουρανίων που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα προς την παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πληθώρα εφαρμογών σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς.","abstract_has_math":false,"creators":["Μπαρτσώκα Κερασία-Βασιλεία","Bartsoka Kerasia-Vasileia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297042"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297042","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297042","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297042","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297042","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μπαρτσώκα Κερασία-Βασιλεία","Bartsoka Kerasia-Vasileia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297042","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297042"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η φυτική λιγνοκυτταρινούχος βιομάζα αποτελεί μία από τις πλέον άφθονες ανανεώσιμες πηγές οργανικού υλικού στη φύση. Η διάσπαση της στα επιμέρους συστατικά της όπως - η κυτταρίνη, η ημικυτταρίνη και η λιγνίνη - δίνει την δυνατότητα παραγωγής ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες σε συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόδρομες ουσίες για την σύνθεση ποικίλων βιοπροϊόντων. Ανάμεσα στις ενώσεις αυτές ξεχωρίζουν τα φουράνια, τα οποία, μέσω χημικής ή/και βιοκαταλυτικής μετατροπής μπορούν να δώσουν σημαντικά παράγωγα με πληθώρα εφαρμογών στην βιομηχανία των προηγμένων υλικών, των πολυμερών και των βιοπλαστικών. Η βιοκατάλυση παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, έναντι της συμβατικής χημικής κατάλυσης, όπως υψηλή εκλεκτικότητα, χαμηλό σχηματισμό παραπροϊόντων και διεξαγωγή υπό ήπιες, φιλικές προς το περιβάλλον συνθήκες, καθιστώντας την μέθοδο με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Στα πλαίσια της αειφόρου βιοτεχνολογίας και της πράσινης χημείας, η εύρεση και αξιοποίηση νέων οξειδωτικών ενζύμων με ικανότητα τροποποίησης των φουρανικών υποστρωμάτων προς οξειδωμένα παράγωγα, καθίσταται επιθυμητή. Τα προϊόντα αυτά μπορούν να ενισχύσουν την σταδιακή αποκατάσταση των ουσιών χημικής με ενώσεις βιολογικής προέλευσης, οδεύοντας έτσι σε ευνοϊκότερες για το περιβάλλον λύσεις. Τέτοιου είδους οξειδωτικά ένζυμα, παράγονται και εκκρίνονται - εξωκυτταρικά - από διάφορα είδη μυκήτων, οι οποίοι έχουν εξελιχθεί και αναπτύξει ενζυμικούς μηχανισμούς, ιδιαιτέρως ικανούς στην αποικοδόμηση της φυτικής βιομάζας και των επιμέρους συστατικών της. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκε ο μύκητας λευκής σήψης Ganoderma lucidum, καθώς διαθέτει ένα ισχυρό οξειδωτικό ενζυμικό σύστημα για την αποικοδόμηση της λιγνίνης. Πιο συγκεκριμένα, διεξήχθη ετερόλογη έκφραση, παραγωγή, καθαρισμός και απομόνωση μιας πρωτεΐνης με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης (GlAAOx) από το μύκητα G. lucidum. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το ένζυμο επιλέχθηκε από την οικογένεια ΑΑ3_2, όπου εντοπίζονται τα ένζυμα με δράση οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, που καταλύουν οξειδωτικές τροποποιήσεις σε φουράνια και παράγωγα αυτών. Ύστερα από τη βιοπληροφορική ανάλυση για την πρόβλεψη του σηματοδοτικού πεπτιδίου, τη πρόβλεψη των φυσικοχημικών ιδιοτήτων της πρωτείνης και την εύρεση των θέσεων γλυκοζυλίωσης, ξεκίνησε η ετερόλογη έκφραση στο σύστημα έκφρασης που επιλέχθηκε, στον ζυμομύκητα P. pastoris. Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη παράχθηκε σε υγρή καλλιέργεια, καθαρίστηκε, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε βιοχημικά. Από την ηλεκτροφόρηση που πραγματοποιήθηκε σε πήκτωμα πολυακρυλαμίδης SDS-PAGE προέκυψε ότι το μοριακό βάρος της GlAAOx είναι 75 kDa. Η οξειδωτική της δράση εξετάστηκε στο φυσικό της υπόστρωμα (βερατρυλική αλκοόλη), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως δότης ηλεκτρονίων και το παραγόμενο H2O2 ανιχνεύθηκε από την υπεροξειδάση (HRP) μέσω συζευγμένης αντίδρασης οξείδωσης του ABTS (2,2'-αζινο-δις (3-αιθυλ βενζοθειαζολίνη-6-σουλφονικό διαμμώνιο). Η αξιολόγηση της δραστικότητας στα υποστρώματα φουρανίων έγινε μεμονωμένα για τη GlAAOx και σε συνέργεια με το ένζυμο υπεροξειδάση. Από τα αποτελέσματα αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ενεργό ένζυμο που παρουσιάζει καταλυτική δράση, με σαφή εξειδίκευση στην οξείδωση του DFF (2,5-Diformylfuran) σε FFCA (5-Formyl-2-furancarboxylic acid) και σε μικρότερο βαθμό του FFCA σε FDCA (2,5-Furandicarboxylic acid). Σε όλες τις περιπτώσεις, η παρουσία της HRP δεν φάνηκε να ευνοεί την αντίδραση, αλλά αντιθέτως δρούσε ανασταλτικά. Εν κατακλείδι, το ένζυμο GlAAOx αποτελεί μια νέα πρωτεΐνη με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, η οποία είναι ικανή να οξειδώσει υποστρώματα φουρανίων που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα προς την παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πληθώρα εφαρμογών σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς.","Plant lignocellulosic biomass is one of the most abundant renewable sources of organic material in nature. Its decomposition into its individual components - cellulose, hemicellulose, and lignin - enables the production of high value-added compounds, which can subsequently be used as precursors for the synthesis of various bioproducts. Among these compounds, furans stand out, as they can be converted through chemical and/or biocatalytic processes into significant derivatives with numerous applications in the industries of advanced materials, polymers, and bioplastics. Biocatalysis offers notable advantages over conventional chemical catalysis, including high selectivity, reduced formation of by-products, and operation under mild, environmentally friendly conditions, making it a low-impact method. Within the framework of sustainable biotechnology and green chemistry, the discovery and utilization of new oxidative enzymes capable of modifying furan-based substrates into oxidized derivatives is highly desirable. These products can contribute to the gradual replacement of chemically derived compounds with biologically sourced ones, thus promoting more eco-friendly solutions. Such oxidative enzymes are produced and secreted extracellularly by various fungal species, which have evolved enzymatic mechanisms particularly effective in the degradation of plant biomass and its constituents. In the present study, the white-rot fungus Ganoderma lucidum was selected due to its robust oxidative enzymatic system for lignin degradation. Specifically, heterologous expression, production, purification, and isolation of an aryl-alcohol oxidase enzyme (GlAAOx) from G. lucidum were carried out. The gene encoding this enzyme was selected from the AA3_2 family, which includes enzymes exhibiting aryl-alcohol oxidase activity and catalyzing oxidative modifications of furans and their derivatives. Following bioinformatic analysis for the prediction of the signal peptide, the physicochemical properties of the protein, and the identification of glycosylation sites, heterologous expression was initiated in the selected expression system, the yeast Pichia pastoris. The recombinant protein was produced in liquid culture, purified, isolated, and biochemically characterized. SDS-PAGE electrophoresis revealed that the molecular weight of GlAAOx is approximately 75 kDa. The enzyme's oxidative activity was evaluated on its natural substrate (veratryl alcohol), used as the electron donor, while the generated H₂O₂ was detected via horseradish peroxidase (HRP) through a coupled reaction involving the oxidation of ABTS (2,2'-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonic acid) diammonium salt). The activity of GlAAOx on furan substrates was assessed both individually and in synergy with HRP. The results demonstrated that GlAAOx is a catalytically active enzyme with distinct specificity for the oxidation of DFF (2,5-diformylfuran) into FFCA (5-formyl-2-furancarboxylic acid), and to a lesser extent, of FFCA into FDCA (2,5-furandicarboxylic acid). In all cases, the presence of HRP did not enhance the reaction and instead appeared to exert an inhibitory effect. In conclusion, GlAAOx is a novel aryl-alcohol oxidase exhibiting the ability to oxidize furan-derived substrates originating from lignocellulosic biomass into high-value-added compounds with a wide range of potential applications in various industrial sectors."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["«Μελέτη καινοτόμων οξειδοαναγωγικών ενζύμων μυκητιακής προέλευσης και αξιοποίηση αυτών στη παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας από φουράνια που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα»"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μπαρτσώκα Κερασία-Βασιλεία","Bartsoka Kerasia-Vasileia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η φυτική λιγνοκυτταρινούχος βιομάζα αποτελεί μία από τις πλέον άφθονες ανανεώσιμες πηγές οργανικού υλικού στη φύση. Η διάσπαση της στα επιμέρους συστατικά της όπως - η κυτταρίνη, η ημικυτταρίνη και η λιγνίνη - δίνει την δυνατότητα παραγωγής ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι οποίες σε συνέχεια μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόδρομες ουσίες για την σύνθεση ποικίλων βιοπροϊόντων. Ανάμεσα στις ενώσεις αυτές ξεχωρίζουν τα φουράνια, τα οποία, μέσω χημικής ή/και βιοκαταλυτικής μετατροπής μπορούν να δώσουν σημαντικά παράγωγα με πληθώρα εφαρμογών στην βιομηχανία των προηγμένων υλικών, των πολυμερών και των βιοπλαστικών. Η βιοκατάλυση παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα, έναντι της συμβατικής χημικής κατάλυσης, όπως υψηλή εκλεκτικότητα, χαμηλό σχηματισμό παραπροϊόντων και διεξαγωγή υπό ήπιες, φιλικές προς το περιβάλλον συνθήκες, καθιστώντας την μέθοδο με χαμηλό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Στα πλαίσια της αειφόρου βιοτεχνολογίας και της πράσινης χημείας, η εύρεση και αξιοποίηση νέων οξειδωτικών ενζύμων με ικανότητα τροποποίησης των φουρανικών υποστρωμάτων προς οξειδωμένα παράγωγα, καθίσταται επιθυμητή. Τα προϊόντα αυτά μπορούν να ενισχύσουν την σταδιακή αποκατάσταση των ουσιών χημικής με ενώσεις βιολογικής προέλευσης, οδεύοντας έτσι σε ευνοϊκότερες για το περιβάλλον λύσεις. Τέτοιου είδους οξειδωτικά ένζυμα, παράγονται και εκκρίνονται - εξωκυτταρικά - από διάφορα είδη μυκήτων, οι οποίοι έχουν εξελιχθεί και αναπτύξει ενζυμικούς μηχανισμούς, ιδιαιτέρως ικανούς στην αποικοδόμηση της φυτικής βιομάζας και των επιμέρους συστατικών της. Στην παρούσα μελέτη επιλέχθηκε ο μύκητας λευκής σήψης Ganoderma lucidum, καθώς διαθέτει ένα ισχυρό οξειδωτικό ενζυμικό σύστημα για την αποικοδόμηση της λιγνίνης. Πιο συγκεκριμένα, διεξήχθη ετερόλογη έκφραση, παραγωγή, καθαρισμός και απομόνωση μιας πρωτεΐνης με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης (GlAAOx) από το μύκητα G. lucidum. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το ένζυμο επιλέχθηκε από την οικογένεια ΑΑ3_2, όπου εντοπίζονται τα ένζυμα με δράση οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, που καταλύουν οξειδωτικές τροποποιήσεις σε φουράνια και παράγωγα αυτών. Ύστερα από τη βιοπληροφορική ανάλυση για την πρόβλεψη του σηματοδοτικού πεπτιδίου, τη πρόβλεψη των φυσικοχημικών ιδιοτήτων της πρωτείνης και την εύρεση των θέσεων γλυκοζυλίωσης, ξεκίνησε η ετερόλογη έκφραση στο σύστημα έκφρασης που επιλέχθηκε, στον ζυμομύκητα P. pastoris. Η ανασυνδυασμένη πρωτεΐνη παράχθηκε σε υγρή καλλιέργεια, καθαρίστηκε, απομονώθηκε και χαρακτηρίστηκε βιοχημικά. Από την ηλεκτροφόρηση που πραγματοποιήθηκε σε πήκτωμα πολυακρυλαμίδης SDS-PAGE προέκυψε ότι το μοριακό βάρος της GlAAOx είναι 75 kDa. Η οξειδωτική της δράση εξετάστηκε στο φυσικό της υπόστρωμα (βερατρυλική αλκοόλη), το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως δότης ηλεκτρονίων και το παραγόμενο H2O2 ανιχνεύθηκε από την υπεροξειδάση (HRP) μέσω συζευγμένης αντίδρασης οξείδωσης του ABTS (2,2'-αζινο-δις (3-αιθυλ βενζοθειαζολίνη-6-σουλφονικό διαμμώνιο). Η αξιολόγηση της δραστικότητας στα υποστρώματα φουρανίων έγινε μεμονωμένα για τη GlAAOx και σε συνέργεια με το ένζυμο υπεροξειδάση. Από τα αποτελέσματα αποδείχθηκε ότι πρόκειται για ένα ενεργό ένζυμο που παρουσιάζει καταλυτική δράση, με σαφή εξειδίκευση στην οξείδωση του DFF (2,5-Diformylfuran) σε FFCA (5-Formyl-2-furancarboxylic acid) και σε μικρότερο βαθμό του FFCA σε FDCA (2,5-Furandicarboxylic acid). Σε όλες τις περιπτώσεις, η παρουσία της HRP δεν φάνηκε να ευνοεί την αντίδραση, αλλά αντιθέτως δρούσε ανασταλτικά. Εν κατακλείδι, το ένζυμο GlAAOx αποτελεί μια νέα πρωτεΐνη με ενεργότητα οξειδάσης της αρυλικής αλκοόλης, η οποία είναι ικανή να οξειδώσει υποστρώματα φουρανίων που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα προς την παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας με πληθώρα εφαρμογών σε διαφορετικούς βιομηχανικούς τομείς.","Plant lignocellulosic biomass is one of the most abundant renewable sources of organic material in nature. Its decomposition into its individual components - cellulose, hemicellulose, and lignin - enables the production of high value-added compounds, which can subsequently be used as precursors for the synthesis of various bioproducts. Among these compounds, furans stand out, as they can be converted through chemical and/or biocatalytic processes into significant derivatives with numerous applications in the industries of advanced materials, polymers, and bioplastics. Biocatalysis offers notable advantages over conventional chemical catalysis, including high selectivity, reduced formation of by-products, and operation under mild, environmentally friendly conditions, making it a low-impact method. Within the framework of sustainable biotechnology and green chemistry, the discovery and utilization of new oxidative enzymes capable of modifying furan-based substrates into oxidized derivatives is highly desirable. These products can contribute to the gradual replacement of chemically derived compounds with biologically sourced ones, thus promoting more eco-friendly solutions. Such oxidative enzymes are produced and secreted extracellularly by various fungal species, which have evolved enzymatic mechanisms particularly effective in the degradation of plant biomass and its constituents. In the present study, the white-rot fungus Ganoderma lucidum was selected due to its robust oxidative enzymatic system for lignin degradation. Specifically, heterologous expression, production, purification, and isolation of an aryl-alcohol oxidase enzyme (GlAAOx) from G. lucidum were carried out. The gene encoding this enzyme was selected from the AA3_2 family, which includes enzymes exhibiting aryl-alcohol oxidase activity and catalyzing oxidative modifications of furans and their derivatives. Following bioinformatic analysis for the prediction of the signal peptide, the physicochemical properties of the protein, and the identification of glycosylation sites, heterologous expression was initiated in the selected expression system, the yeast Pichia pastoris. The recombinant protein was produced in liquid culture, purified, isolated, and biochemically characterized. SDS-PAGE electrophoresis revealed that the molecular weight of GlAAOx is approximately 75 kDa. The enzyme's oxidative activity was evaluated on its natural substrate (veratryl alcohol), used as the electron donor, while the generated H₂O₂ was detected via horseradish peroxidase (HRP) through a coupled reaction involving the oxidation of ABTS (2,2'-azino-bis(3-ethylbenzothiazoline-6-sulfonic acid) diammonium salt). The activity of GlAAOx on furan substrates was assessed both individually and in synergy with HRP. The results demonstrated that GlAAOx is a catalytically active enzyme with distinct specificity for the oxidation of DFF (2,5-diformylfuran) into FFCA (5-formyl-2-furancarboxylic acid), and to a lesser extent, of FFCA into FDCA (2,5-furandicarboxylic acid). In all cases, the presence of HRP did not enhance the reaction and instead appeared to exert an inhibitory effect. In conclusion, GlAAOx is a novel aryl-alcohol oxidase exhibiting the ability to oxidize furan-derived substrates originating from lignocellulosic biomass into high-value-added compounds with a wide range of potential applications in various industrial sectors."],"dc:identifier":["uoadl:5297042","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297042"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["«Μελέτη καινοτόμων οξειδοαναγωγικών ενζύμων μυκητιακής προέλευσης και αξιοποίηση αυτών στη παραγωγή ενώσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας από φουράνια που προέρχονται από τη λιγνοκυτταρινούχο βιομάζα»"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}