{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297046"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297046","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Νόσος Gaucher και αιμοστατικές διαταραχές","abstract":"Η νόσος Gaucher (GD) αποτελεί τo συχνότερο λυσοσωμικό αθροιστικό νόσημα και οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA1, το οποίο κωδικοποιεί το ένζυμο β-γλυκοκερεβροσιδάση (GCase). Η ενζυμική ανεπάρκεια οδηγεί στη συσσώρευση γλυκοκερεβροσίδης στα λυσοσώματα των μακροφάγων, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά κύτταρα Gaucher. Η νόσος χαρακτηρίζεται από πολυοργανική συμμετοχή και διακρίνεται σε τρεις κύριους τύπους. Ο τύπος 1, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή, χαρακτηρίζεται από ηπατοσπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοπενία και σοβαρή οστική νόσο, χωρίς νευρολογική συμμετοχή. Ο τύπος 2, που είναι η οξεία νευροπαθητική μορφή, εκδηλώνεται με σοβαρή νευροεκφύλιση και έχει θανατηφόρα πορεία σε βρεφική ηλικία. Ο τύπος 3, που είναι η χρόνια νευροπαθητική μορφή, περιλαμβάνει ενδιάμεσες εκδηλώσεις με σταδιακή επιδείνωση της νευρολογικής λειτουργίας και ποικίλα αιματολογικά και σπλαχνικά συμπτώματα. Οι αιμοστατικές διαταραχές αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές της νόσου και περιλαμβάνουν θρομβοπενία, λειτουργικές διαταραχές αιμοπεταλίων, ανεπάρκεια παραγόντων πήξης και αυξημένη ινωδόλυση. Η θρομβοπενία προκύπτει κυρίως λόγω υπερσπληνισμού και καταστολής της μεγακαρυοποίησης, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται και αυτοάνοση θρομβοπενία. Η δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων εκδηλώνεται με μειωμένη συγκόλληση και προσκόλληση. Οι ανεπάρκειες των παραγόντων πήξης περιλαμβάνουν κυρίως τους παράγοντες II, V, VII, IX, X, XI, XII, καθώς και τον παράγοντα von Willebrand, οδηγώντας σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγικών επιπλοκών. Παράλληλα, η ενεργοποίηση της ινωδόλυσης συμβάλλει στην εκδήλωση χρόνιων αιμορραγικών φαινομένων. Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στην επισκόπηση των αιμοστατικών διαταραχών στη νόσο Gaucher, εξετάζοντας τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.","abstract_html":"Η νόσος Gaucher (GD) αποτελεί τo συχνότερο λυσοσωμικό αθροιστικό νόσημα και οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA1, το οποίο κωδικοποιεί το ένζυμο β-γλυκοκερεβροσιδάση (GCase). Η ενζυμική ανεπάρκεια οδηγεί στη συσσώρευση γλυκοκερεβροσίδης στα λυσοσώματα των μακροφάγων, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά κύτταρα Gaucher. Η νόσος χαρακτηρίζεται από πολυοργανική συμμετοχή και διακρίνεται σε τρεις κύριους τύπους. Ο τύπος 1, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή, χαρακτηρίζεται από ηπατοσπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοπενία και σοβαρή οστική νόσο, χωρίς νευρολογική συμμετοχή. Ο τύπος 2, που είναι η οξεία νευροπαθητική μορφή, εκδηλώνεται με σοβαρή νευροεκφύλιση και έχει θανατηφόρα πορεία σε βρεφική ηλικία. Ο τύπος 3, που είναι η χρόνια νευροπαθητική μορφή, περιλαμβάνει ενδιάμεσες εκδηλώσεις με σταδιακή επιδείνωση της νευρολογικής λειτουργίας και ποικίλα αιματολογικά και σπλαχνικά συμπτώματα. Οι αιμοστατικές διαταραχές αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές της νόσου και περιλαμβάνουν θρομβοπενία, λειτουργικές διαταραχές αιμοπεταλίων, ανεπάρκεια παραγόντων πήξης και αυξημένη ινωδόλυση. Η θρομβοπενία προκύπτει κυρίως λόγω υπερσπληνισμού και καταστολής της μεγακαρυοποίησης, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται και αυτοάνοση θρομβοπενία. Η δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων εκδηλώνεται με μειωμένη συγκόλληση και προσκόλληση. Οι ανεπάρκειες των παραγόντων πήξης περιλαμβάνουν κυρίως τους παράγοντες II, V, VII, IX, X, XI, XII, καθώς και τον παράγοντα von Willebrand, οδηγώντας σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγικών επιπλοκών. Παράλληλα, η ενεργοποίηση της ινωδόλυσης συμβάλλει στην εκδήλωση χρόνιων αιμορραγικών φαινομένων. Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στην επισκόπηση των αιμοστατικών διαταραχών στη νόσο Gaucher, εξετάζοντας τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Καλογιάννη Άννα","Kalogianni Anna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297046"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297046","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297046","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297046","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297046","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Καλογιάννη Άννα","Kalogianni Anna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297046"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η νόσος Gaucher (GD) αποτελεί τo συχνότερο λυσοσωμικό αθροιστικό νόσημα και οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA1, το οποίο κωδικοποιεί το ένζυμο β-γλυκοκερεβροσιδάση (GCase). Η ενζυμική ανεπάρκεια οδηγεί στη συσσώρευση γλυκοκερεβροσίδης στα λυσοσώματα των μακροφάγων, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά κύτταρα Gaucher. Η νόσος χαρακτηρίζεται από πολυοργανική συμμετοχή και διακρίνεται σε τρεις κύριους τύπους. Ο τύπος 1, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή, χαρακτηρίζεται από ηπατοσπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοπενία και σοβαρή οστική νόσο, χωρίς νευρολογική συμμετοχή. Ο τύπος 2, που είναι η οξεία νευροπαθητική μορφή, εκδηλώνεται με σοβαρή νευροεκφύλιση και έχει θανατηφόρα πορεία σε βρεφική ηλικία. Ο τύπος 3, που είναι η χρόνια νευροπαθητική μορφή, περιλαμβάνει ενδιάμεσες εκδηλώσεις με σταδιακή επιδείνωση της νευρολογικής λειτουργίας και ποικίλα αιματολογικά και σπλαχνικά συμπτώματα. Οι αιμοστατικές διαταραχές αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές της νόσου και περιλαμβάνουν θρομβοπενία, λειτουργικές διαταραχές αιμοπεταλίων, ανεπάρκεια παραγόντων πήξης και αυξημένη ινωδόλυση. Η θρομβοπενία προκύπτει κυρίως λόγω υπερσπληνισμού και καταστολής της μεγακαρυοποίησης, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται και αυτοάνοση θρομβοπενία. Η δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων εκδηλώνεται με μειωμένη συγκόλληση και προσκόλληση. Οι ανεπάρκειες των παραγόντων πήξης περιλαμβάνουν κυρίως τους παράγοντες II, V, VII, IX, X, XI, XII, καθώς και τον παράγοντα von Willebrand, οδηγώντας σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγικών επιπλοκών. Παράλληλα, η ενεργοποίηση της ινωδόλυσης συμβάλλει στην εκδήλωση χρόνιων αιμορραγικών φαινομένων. Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στην επισκόπηση των αιμοστατικών διαταραχών στη νόσο Gaucher, εξετάζοντας τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.","Gaucher disease (GD) is the most common lysosomal storage disorder and is caused by mutations in the GBA1 gene, which encodes the enzyme beta-glucocerebrosidase (GCase). Enzyme deficiency leads to glycocerebroside accumulation in the lysosomes of macrophages, giving rise to the characteristic Gaucher cells. The disease is characterized by multiorgan involvement and is divided into three main types. Type 1, which is the most common form, is characterized by hepatosplenomegaly, anaemia, thrombocytopenia and severe bone disease without neurological involvement. Type 2, which is the acute neuropathic form, is manifested by severe neurodegeneration and is fatal in infancy. Type 3, which is the chronic neuropathic form, involves intermediate manifestations with gradual deterioration of neurological function and a variety of haematological and visceral symptoms. Haemostatic disorders are one of the major complications of the disease and include thrombocytopenia, platelet dysfunction, coagulation factor deficiency and increased fibrinolysis. Thrombocytopenia arises mainly due to hypersplenism and suppression of megakaryopoiesis, however, in some cases autoimmune thrombocytopenia is also observed. Platelet dysfunction is manifested by decreased platelet adhesion and adherence. Deficiencies of coagulation factors mainly include factors II, V, VII, IX, X, XI, XII, and von Willebrand factor, leading to an increased risk of bleeding complications. At the same time, activation of fibrinolysis leads to consumptive coagulation, contributing to chronic bleeding phenomena. This review aims to provide an overview of haemostatic disorders in Gaucher disease, examining the pathophysiological mechanisms, clinical manifestations and therapeutic approaches."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Νόσος Gaucher και αιμοστατικές διαταραχές"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Καλογιάννη Άννα","Kalogianni Anna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η νόσος Gaucher (GD) αποτελεί τo συχνότερο λυσοσωμικό αθροιστικό νόσημα και οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο GBA1, το οποίο κωδικοποιεί το ένζυμο β-γλυκοκερεβροσιδάση (GCase). Η ενζυμική ανεπάρκεια οδηγεί στη συσσώρευση γλυκοκερεβροσίδης στα λυσοσώματα των μακροφάγων, δημιουργώντας τα χαρακτηριστικά κύτταρα Gaucher. Η νόσος χαρακτηρίζεται από πολυοργανική συμμετοχή και διακρίνεται σε τρεις κύριους τύπους. Ο τύπος 1, που αποτελεί την πιο συχνή μορφή, χαρακτηρίζεται από ηπατοσπληνομεγαλία, αναιμία, θρομβοπενία και σοβαρή οστική νόσο, χωρίς νευρολογική συμμετοχή. Ο τύπος 2, που είναι η οξεία νευροπαθητική μορφή, εκδηλώνεται με σοβαρή νευροεκφύλιση και έχει θανατηφόρα πορεία σε βρεφική ηλικία. Ο τύπος 3, που είναι η χρόνια νευροπαθητική μορφή, περιλαμβάνει ενδιάμεσες εκδηλώσεις με σταδιακή επιδείνωση της νευρολογικής λειτουργίας και ποικίλα αιματολογικά και σπλαχνικά συμπτώματα. Οι αιμοστατικές διαταραχές αποτελούν μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές της νόσου και περιλαμβάνουν θρομβοπενία, λειτουργικές διαταραχές αιμοπεταλίων, ανεπάρκεια παραγόντων πήξης και αυξημένη ινωδόλυση. Η θρομβοπενία προκύπτει κυρίως λόγω υπερσπληνισμού και καταστολής της μεγακαρυοποίησης, ωστόσο σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται και αυτοάνοση θρομβοπενία. Η δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων εκδηλώνεται με μειωμένη συγκόλληση και προσκόλληση. Οι ανεπάρκειες των παραγόντων πήξης περιλαμβάνουν κυρίως τους παράγοντες II, V, VII, IX, X, XI, XII, καθώς και τον παράγοντα von Willebrand, οδηγώντας σε αυξημένο κίνδυνο αιμορραγικών επιπλοκών. Παράλληλα, η ενεργοποίηση της ινωδόλυσης συμβάλλει στην εκδήλωση χρόνιων αιμορραγικών φαινομένων. Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στην επισκόπηση των αιμοστατικών διαταραχών στη νόσο Gaucher, εξετάζοντας τους παθοφυσιολογικούς μηχανισμούς, τις κλινικές εκδηλώσεις και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις.","Gaucher disease (GD) is the most common lysosomal storage disorder and is caused by mutations in the GBA1 gene, which encodes the enzyme beta-glucocerebrosidase (GCase). Enzyme deficiency leads to glycocerebroside accumulation in the lysosomes of macrophages, giving rise to the characteristic Gaucher cells. The disease is characterized by multiorgan involvement and is divided into three main types. Type 1, which is the most common form, is characterized by hepatosplenomegaly, anaemia, thrombocytopenia and severe bone disease without neurological involvement. Type 2, which is the acute neuropathic form, is manifested by severe neurodegeneration and is fatal in infancy. Type 3, which is the chronic neuropathic form, involves intermediate manifestations with gradual deterioration of neurological function and a variety of haematological and visceral symptoms. Haemostatic disorders are one of the major complications of the disease and include thrombocytopenia, platelet dysfunction, coagulation factor deficiency and increased fibrinolysis. Thrombocytopenia arises mainly due to hypersplenism and suppression of megakaryopoiesis, however, in some cases autoimmune thrombocytopenia is also observed. Platelet dysfunction is manifested by decreased platelet adhesion and adherence. Deficiencies of coagulation factors mainly include factors II, V, VII, IX, X, XI, XII, and von Willebrand factor, leading to an increased risk of bleeding complications. At the same time, activation of fibrinolysis leads to consumptive coagulation, contributing to chronic bleeding phenomena. This review aims to provide an overview of haemostatic disorders in Gaucher disease, examining the pathophysiological mechanisms, clinical manifestations and therapeutic approaches."],"dc:identifier":["uoadl:5297046","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297046"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Νόσος Gaucher και αιμοστατικές διαταραχές"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:03Z"}