{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297174"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297174","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Χρόνια κνίδωση και αυτοανοσία: κλινικές, εργαστηριακές και μοριακές συσχετίσεις","abstract":"Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση πιθανής συμβολής αυτοανόσων μηχανισμών στην παθογένεση της χρόνιας κνίδωσης. Για το σκοπό αυτό 40 ασθενείς με χρόνια κνίδωση υπεβλήθησαν σε ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο στα πλαίσια εξωτερικού αλλεργιολογικού ιατρείου. Για όλους τους συμμετέχοντες ασθενείς πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, καθώς επίσης και δεδομένων από το ατομικό, κοινωνικό και οικογενειακό αναμνηστικό. Επιπλέον κατεγράφησαν αλλεργικές και συστηματικές αυτοάνοσες κλινικές εκδηλώσεις, βασικές αιματολογικές και βιοχημικές παράμετροι, δείκτες συστηματικής φλεγμονής, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, ποσοτικός προσδιορισμός ανοσοσφαιρινών και ανοσολογικό προφίλ συμπεριλαμβανομένου του τίτλοι αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) ορού. Ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ στον ορό τους (σε αραίωση ≥1/160) (27.5%, n=11) είχαν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε σχέση με αυτούς με αρνητικούς τίτλους (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p=0.045). Περαιτέρω ανάλυση ανέδειξε ότι ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ σε αραίωση ≥1/320 (5.0%, n=2) παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά χρόνιας κόπωσης (50.0% vs 2.6%) (p=0.003), αρθραλγιών/μυαλγιών (100.0% vs 2.6%) (p&lt;0.001), αρθρίτιδας (50.0% vs 0.0%) (p&lt;0.001) ενώ χαμηλότερα επίπεδα IgE (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p=0.003) σε σχέση με ασθενείς με αρνητικούς τίτλους ΑΝΑ. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης πιθανόν υποδηλώνουν πως η παρουσία υψηλότερων θετικών τίτλων ΑΝΑ (σε αραίωση ≥1/320) στα πλαίσια της χρόνιας κνίδωσης συσχετίζονται με διακριτούς κλινικούς και εργαστηριακούς φαινοτύπους υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο αυτοάνοσων παθογενετικών μηχανισμών στην παθοφυσιολογία της νόσου. Περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων κρίνονται αναγκαίες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων μας.","abstract_html":"Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση πιθανής συμβολής αυτοανόσων μηχανισμών στην παθογένεση της χρόνιας κνίδωσης. Για το σκοπό αυτό 40 ασθενείς με χρόνια κνίδωση υπεβλήθησαν σε ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο στα πλαίσια εξωτερικού αλλεργιολογικού ιατρείου. Για όλους τους συμμετέχοντες ασθενείς πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, καθώς επίσης και δεδομένων από το ατομικό, κοινωνικό και οικογενειακό αναμνηστικό. Επιπλέον κατεγράφησαν αλλεργικές και συστηματικές αυτοάνοσες κλινικές εκδηλώσεις, βασικές αιματολογικές και βιοχημικές παράμετροι, δείκτες συστηματικής φλεγμονής, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, ποσοτικός προσδιορισμός ανοσοσφαιρινών και ανοσολογικό προφίλ συμπεριλαμβανομένου του τίτλοι αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) ορού. Ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ στον ορό τους (σε αραίωση ≥1/160) (27.5%, n=11) είχαν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε σχέση με αυτούς με αρνητικούς τίτλους (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p=0.045). Περαιτέρω ανάλυση ανέδειξε ότι ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ σε αραίωση ≥1/320 (5.0%, n=2) παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά χρόνιας κόπωσης (50.0% vs 2.6%) (p=0.003), αρθραλγιών/μυαλγιών (100.0% vs 2.6%) (p&amp;lt;0.001), αρθρίτιδας (50.0% vs 0.0%) (p&amp;lt;0.001) ενώ χαμηλότερα επίπεδα IgE (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p=0.003) σε σχέση με ασθενείς με αρνητικούς τίτλους ΑΝΑ. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης πιθανόν υποδηλώνουν πως η παρουσία υψηλότερων θετικών τίτλων ΑΝΑ (σε αραίωση ≥1/320) στα πλαίσια της χρόνιας κνίδωσης συσχετίζονται με διακριτούς κλινικούς και εργαστηριακούς φαινοτύπους υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο αυτοάνοσων παθογενετικών μηχανισμών στην παθοφυσιολογία της νόσου. Περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων κρίνονται αναγκαίες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων μας.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημητρίου Αναστασία","Dimitriou Anastasia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297174"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297174","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297174","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297174","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297174","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημητρίου Αναστασία","Dimitriou Anastasia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297174","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297174"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση πιθανής συμβολής αυτοανόσων μηχανισμών στην παθογένεση της χρόνιας κνίδωσης. Για το σκοπό αυτό 40 ασθενείς με χρόνια κνίδωση υπεβλήθησαν σε ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο στα πλαίσια εξωτερικού αλλεργιολογικού ιατρείου. Για όλους τους συμμετέχοντες ασθενείς πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, καθώς επίσης και δεδομένων από το ατομικό, κοινωνικό και οικογενειακό αναμνηστικό. Επιπλέον κατεγράφησαν αλλεργικές και συστηματικές αυτοάνοσες κλινικές εκδηλώσεις, βασικές αιματολογικές και βιοχημικές παράμετροι, δείκτες συστηματικής φλεγμονής, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, ποσοτικός προσδιορισμός ανοσοσφαιρινών και ανοσολογικό προφίλ συμπεριλαμβανομένου του τίτλοι αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) ορού. Ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ στον ορό τους (σε αραίωση ≥1/160) (27.5%, n=11) είχαν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε σχέση με αυτούς με αρνητικούς τίτλους (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p=0.045). Περαιτέρω ανάλυση ανέδειξε ότι ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ σε αραίωση ≥1/320 (5.0%, n=2) παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά χρόνιας κόπωσης (50.0% vs 2.6%) (p=0.003), αρθραλγιών/μυαλγιών (100.0% vs 2.6%) (p&lt;0.001), αρθρίτιδας (50.0% vs 0.0%) (p&lt;0.001) ενώ χαμηλότερα επίπεδα IgE (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p=0.003) σε σχέση με ασθενείς με αρνητικούς τίτλους ΑΝΑ. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης πιθανόν υποδηλώνουν πως η παρουσία υψηλότερων θετικών τίτλων ΑΝΑ (σε αραίωση ≥1/320) στα πλαίσια της χρόνιας κνίδωσης συσχετίζονται με διακριτούς κλινικούς και εργαστηριακούς φαινοτύπους υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο αυτοάνοσων παθογενετικών μηχανισμών στην παθοφυσιολογία της νόσου. Περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων κρίνονται αναγκαίες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων μας.","The present study aims to investigate the possible involvement of autoimmune mechanisms in the pathogenesis of chronic urticaria. For this purpose, 40 consecutive patients with chronic urticaria underwent thorough clinical and laboratory evaluation at an outpatient allergy clinic. For all participants, demographic data were systematically recorded, along with information from personal, social, and family medical histories. Additionally, allergic and systemic autoimmune clinical manifestations were documented, as well as basic hematological and biochemical parameters, markers of systemic inflammation, protein electrophoresis, quantitative determination of immunoglobulins, and antinuclear antibody (ANA) titers. Patients with positive ANA titers in their serum (at a dilution ≥1:160) (27.5%, n=11) had lower hemoglobin levels compared to those with negative ANA titers (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p = 0.045). Further analysis revealed that patients with higher ANA titers (≥1:320) (5.0%, n=2) exhibited increased rates of chronic fatigue (50.0% vs 2.6%) (p = 0.003), arthralgia/myalgia (100.0% vs 2.6%) (p &lt; 0.001), and arthritis (50.0% vs 0.0%) (p &lt; 0.001), as well as lower IgE levels (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p = 0.003), compared to patients with negative ANA titers. The findings of this study may suggest that the presence of higher ANA titers (≥1:320) in the context of chronic urticaria is associated with distinct clinical and laboratory phenotypes, highlighting the significant role of autoimmune pathogenic mechanisms in the disease&#39;s pathophysiology. Further studies with larger participant numbers are deemed necessary to confirm our findings."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Χρόνια κνίδωση και αυτοανοσία: κλινικές, εργαστηριακές και μοριακές συσχετίσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημητρίου Αναστασία","Dimitriou Anastasia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η παρούσα μελέτη αποσκοπεί στη διερεύνηση πιθανής συμβολής αυτοανόσων μηχανισμών στην παθογένεση της χρόνιας κνίδωσης. Για το σκοπό αυτό 40 ασθενείς με χρόνια κνίδωση υπεβλήθησαν σε ενδελεχή κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο στα πλαίσια εξωτερικού αλλεργιολογικού ιατρείου. Για όλους τους συμμετέχοντες ασθενείς πραγματοποιήθηκε συστηματική καταγραφή δημογραφικών στοιχείων, καθώς επίσης και δεδομένων από το ατομικό, κοινωνικό και οικογενειακό αναμνηστικό. Επιπλέον κατεγράφησαν αλλεργικές και συστηματικές αυτοάνοσες κλινικές εκδηλώσεις, βασικές αιματολογικές και βιοχημικές παράμετροι, δείκτες συστηματικής φλεγμονής, ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών, ποσοτικός προσδιορισμός ανοσοσφαιρινών και ανοσολογικό προφίλ συμπεριλαμβανομένου του τίτλοι αντιπυρηνικών αντισωμάτων (ΑΝΑ) ορού. Ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ στον ορό τους (σε αραίωση ≥1/160) (27.5%, n=11) είχαν χαμηλότερα επίπεδα αιμοσφαιρίνης σε σχέση με αυτούς με αρνητικούς τίτλους (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p=0.045). Περαιτέρω ανάλυση ανέδειξε ότι ασθενείς με θετικούς τίτλους ΑΝΑ σε αραίωση ≥1/320 (5.0%, n=2) παρουσίαζαν αυξημένα ποσοστά χρόνιας κόπωσης (50.0% vs 2.6%) (p=0.003), αρθραλγιών/μυαλγιών (100.0% vs 2.6%) (p&lt;0.001), αρθρίτιδας (50.0% vs 0.0%) (p&lt;0.001) ενώ χαμηλότερα επίπεδα IgE (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p=0.003) σε σχέση με ασθενείς με αρνητικούς τίτλους ΑΝΑ. Τα ευρήματα της παρούσας μελέτης πιθανόν υποδηλώνουν πως η παρουσία υψηλότερων θετικών τίτλων ΑΝΑ (σε αραίωση ≥1/320) στα πλαίσια της χρόνιας κνίδωσης συσχετίζονται με διακριτούς κλινικούς και εργαστηριακούς φαινοτύπους υπογραμμίζοντας τον σημαντικό ρόλο αυτοάνοσων παθογενετικών μηχανισμών στην παθοφυσιολογία της νόσου. Περαιτέρω μελέτες με μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων κρίνονται αναγκαίες για την επιβεβαίωση των ευρημάτων μας.","The present study aims to investigate the possible involvement of autoimmune mechanisms in the pathogenesis of chronic urticaria. For this purpose, 40 consecutive patients with chronic urticaria underwent thorough clinical and laboratory evaluation at an outpatient allergy clinic. For all participants, demographic data were systematically recorded, along with information from personal, social, and family medical histories. Additionally, allergic and systemic autoimmune clinical manifestations were documented, as well as basic hematological and biochemical parameters, markers of systemic inflammation, protein electrophoresis, quantitative determination of immunoglobulins, and antinuclear antibody (ANA) titers. Patients with positive ANA titers in their serum (at a dilution ≥1:160) (27.5%, n=11) had lower hemoglobin levels compared to those with negative ANA titers (13.06 ± 0.94 vs 13.84 ± 1.05) (p = 0.045). Further analysis revealed that patients with higher ANA titers (≥1:320) (5.0%, n=2) exhibited increased rates of chronic fatigue (50.0% vs 2.6%) (p = 0.003), arthralgia/myalgia (100.0% vs 2.6%) (p &lt; 0.001), and arthritis (50.0% vs 0.0%) (p &lt; 0.001), as well as lower IgE levels (5.00 ± 2.83 vs 272.92 ± 305.05) (p = 0.003), compared to patients with negative ANA titers. The findings of this study may suggest that the presence of higher ANA titers (≥1:320) in the context of chronic urticaria is associated with distinct clinical and laboratory phenotypes, highlighting the significant role of autoimmune pathogenic mechanisms in the disease&#39;s pathophysiology. Further studies with larger participant numbers are deemed necessary to confirm our findings."],"dc:identifier":["uoadl:5297174","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297174"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Χρόνια κνίδωση και αυτοανοσία: κλινικές, εργαστηριακές και μοριακές συσχετίσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z"}