{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297227"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297227","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Υπολογιστική δοσιμετρία σε απλές και ανθρωπόμορφες γεωμετρίες για τη μελέτη της επίδρασης ανομοιογενειών σε διαφορετικά κλινικά διαθέσιμα συστήματα MR-linacs","abstract":"Σκοπός της εργασίας αυτής αποτελεί η μελέτη των μεταβολών στις κατανομές δόσεων για τα υπάρχοντα κλινικά, ή υπό ανάπτυξη συστήματα MR-linac, για περιοχές κοιλοτήτων, αλλά και σε κλινικό ομοίωμα (ομοίωμα πραγματικής γεωμετρίας βασισμένο σε υπολογιστική τομογραφία, CT). Οι μεταβολές αυτές μελετήθηκαν με τη βοήθεια Monte Carlo προσομοιώσεων. Υπόβαθρο: Τα συστήματα MR-linac, είναι υβριδικά συστήματα ενός γραμμικού επιταχυντή (6 ή 7 MV στα υπάρχοντα συστήματα), συζευγμένα με ένα σύστημα απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού (MRI). Τα συστήματα δύνανται να έχουν είτε κάθετη, είτε παράλληλη διαμόρφωση του μαγνητικού πεδίου σε σχέση με την φορά διάδοσης της δέσμης φωτονίων του γραμμικού επιταχυντή. Οι διαταραχές που επιφέρει το μαγνητικό πεδίο στις κατανομές δόσεων σχετίζεται, ως επί το πλείστον, με περιοχές διεπιφανειών μεταξύ υλικών διαφορετικών πυκνοτήτων. Φαινόμενα όπως το ERE (Electron Return effect), ESE (Electron Stream Effect) και lateral scatter ERE, είναι γνωστά για τις μεταβολές που προκαλούν στις κατανομές δόσεων, και αποτελούν κομμάτι της διερεύνησης της παρούσας μελέτης. Μέθοδοι: Για τους υπολογισμούς και την εξαγωγή των κατανομών δόσεων χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας EGSnrc V2023a. Μέσω του κώδικα έγινε μοντελοποίηση ομοιογενούς κύβου νερού (30×30×30〖cm〗^3), εντός του οποίου τοποθετήθηκαν, σε βάθος 15 cm από την επιφάνεια του, κυβικές κοιλότητες αέρα, οστού και πνεύμονα διαστάσεων 2.4×2.4×2.4〖cm〗^3, καθώς επίσης έγινε μελέτη και απουσία κοιλότητας. Με τη βοήθεια της εφαρμογής ctcreate (ελεύθερα διαθέσιμο στον κώδικα EGSnrc) δημιουργήθηκε επίσης ομοίωμα θώρακος βασισμένο σε ανωνυποποιημένη CT ασθενούς. Οι παραπάνω γεωμετρίες ακτινοβολήθηκαν με αρχείο πηγής phase space που παραχωρήθηκε από τον κατασκευαστή για το σύστημα UNITY (7MV/1.5T MR-linac), για δύο διαφορετικά πεδία, 3×3〖cm〗^2 και 10×10〖cm〗^2, ενώ στο κλινικό ομοίωμα έγινε ακτινοβόληση μόνο με το 3×3〖cm〗^2 πεδίο με απλό πεδίο αλλά και με parallel opposed beams. Σε όλα τα ομοιώματα εφαρμόστηκαν τα ακόλουθα μαγνητικά πεδία: 0Τ, 1.5Τ και 0.35Τ κάθετα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης, 1Τ και 0.5Τ παράλληλα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης. Αποτελέσματα: Σε όλες σχεδόν τις γεωμετρίες παρουσιάστηκε συγκριτική υπεροχή των παράλληλων συστημάτων MR-linac, καθώς παρατηρήθηκαν μικρότερες αποκλίσεις από την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου, καθώς επίσης οι περιοχές υπερδοσιασμού και υποδοσιασμού εμφανίζονταν ως επί το πλείστων σε διεπιφάνειες υλικών παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων. Χαρακτηριστικά στην περίπτωση μελέτης κοιλότητας αέρα, στα διαγράμματα δόσης-βάθους, παρατηρήθηκε, παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων, η εμφάνιση θερμών περιοχών με δόση αυξημένη έως και 52%, και ψυχρές περιοχές με δόση μειωμένη έως και 71%, συγκριτικά με την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου στη διεπιφάνεια. Αντίθετα στην περίπτωση των παράλληλων μαγνητικών πεδίων παρουσιάστηκε αυξημένη δόση εντός της κοιλότητας, χωρίς την εμφάνιση θερμών και ψυχρών περιοχών. Συμπεράσματα: Από κλινικής σκοπιάς, τα παράλληλα μαγνητικά πεδία φαίνεται να παρουσιάζουν δοσιμετρικά πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες συνθήκες, λόγω ηπιότερων επιδράσεων στην κατανομή δόσης, ιδιαίτερα κοντά σε διεπιφάνειες ή κρίσιμα όργανα. Αντίθετα, τα κάθετα πεδία προκαλούν ισχυρότερες μεταβολές, οι οποίες όμως μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά μέσω κατάλληλης μοντελοποίησης. Συνεπώς, η επιλογή του τύπου MR-linac (παράλληλης ή κάθετης διάταξης) θα πρέπει να προσαρμόζεται στο εκάστοτε κλινικό σενάριο, με βάση την ανατομία και τις δοσιμετρικές απαιτήσεις της περιοχής","abstract_html":"Σκοπός της εργασίας αυτής αποτελεί η μελέτη των μεταβολών στις κατανομές δόσεων για τα υπάρχοντα κλινικά, ή υπό ανάπτυξη συστήματα MR-linac, για περιοχές κοιλοτήτων, αλλά και σε κλινικό ομοίωμα (ομοίωμα πραγματικής γεωμετρίας βασισμένο σε υπολογιστική τομογραφία, CT). Οι μεταβολές αυτές μελετήθηκαν με τη βοήθεια Monte Carlo προσομοιώσεων. Υπόβαθρο: Τα συστήματα MR-linac, είναι υβριδικά συστήματα ενός γραμμικού επιταχυντή (6 ή 7 MV στα υπάρχοντα συστήματα), συζευγμένα με ένα σύστημα απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού (MRI). Τα συστήματα δύνανται να έχουν είτε κάθετη, είτε παράλληλη διαμόρφωση του μαγνητικού πεδίου σε σχέση με την φορά διάδοσης της δέσμης φωτονίων του γραμμικού επιταχυντή. Οι διαταραχές που επιφέρει το μαγνητικό πεδίο στις κατανομές δόσεων σχετίζεται, ως επί το πλείστον, με περιοχές διεπιφανειών μεταξύ υλικών διαφορετικών πυκνοτήτων. Φαινόμενα όπως το ERE (Electron Return effect), ESE (Electron Stream Effect) και lateral scatter ERE, είναι γνωστά για τις μεταβολές που προκαλούν στις κατανομές δόσεων, και αποτελούν κομμάτι της διερεύνησης της παρούσας μελέτης. Μέθοδοι: Για τους υπολογισμούς και την εξαγωγή των κατανομών δόσεων χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας EGSnrc V2023a. Μέσω του κώδικα έγινε μοντελοποίηση ομοιογενούς κύβου νερού (30×30×30〖cm〗^3), εντός του οποίου τοποθετήθηκαν, σε βάθος 15 cm από την επιφάνεια του, κυβικές κοιλότητες αέρα, οστού και πνεύμονα διαστάσεων 2.4×2.4×2.4〖cm〗^3, καθώς επίσης έγινε μελέτη και απουσία κοιλότητας. Με τη βοήθεια της εφαρμογής ctcreate (ελεύθερα διαθέσιμο στον κώδικα EGSnrc) δημιουργήθηκε επίσης ομοίωμα θώρακος βασισμένο σε ανωνυποποιημένη CT ασθενούς. Οι παραπάνω γεωμετρίες ακτινοβολήθηκαν με αρχείο πηγής phase space που παραχωρήθηκε από τον κατασκευαστή για το σύστημα UNITY (7MV/1.5T MR-linac), για δύο διαφορετικά πεδία, 3×3〖cm〗^2 και 10×10〖cm〗^2, ενώ στο κλινικό ομοίωμα έγινε ακτινοβόληση μόνο με το 3×3〖cm〗^2 πεδίο με απλό πεδίο αλλά και με parallel opposed beams. Σε όλα τα ομοιώματα εφαρμόστηκαν τα ακόλουθα μαγνητικά πεδία: 0Τ, 1.5Τ και 0.35Τ κάθετα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης, 1Τ και 0.5Τ παράλληλα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης. Αποτελέσματα: Σε όλες σχεδόν τις γεωμετρίες παρουσιάστηκε συγκριτική υπεροχή των παράλληλων συστημάτων MR-linac, καθώς παρατηρήθηκαν μικρότερες αποκλίσεις από την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου, καθώς επίσης οι περιοχές υπερδοσιασμού και υποδοσιασμού εμφανίζονταν ως επί το πλείστων σε διεπιφάνειες υλικών παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων. Χαρακτηριστικά στην περίπτωση μελέτης κοιλότητας αέρα, στα διαγράμματα δόσης-βάθους, παρατηρήθηκε, παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων, η εμφάνιση θερμών περιοχών με δόση αυξημένη έως και 52%, και ψυχρές περιοχές με δόση μειωμένη έως και 71%, συγκριτικά με την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου στη διεπιφάνεια. Αντίθετα στην περίπτωση των παράλληλων μαγνητικών πεδίων παρουσιάστηκε αυξημένη δόση εντός της κοιλότητας, χωρίς την εμφάνιση θερμών και ψυχρών περιοχών. Συμπεράσματα: Από κλινικής σκοπιάς, τα παράλληλα μαγνητικά πεδία φαίνεται να παρουσιάζουν δοσιμετρικά πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες συνθήκες, λόγω ηπιότερων επιδράσεων στην κατανομή δόσης, ιδιαίτερα κοντά σε διεπιφάνειες ή κρίσιμα όργανα. Αντίθετα, τα κάθετα πεδία προκαλούν ισχυρότερες μεταβολές, οι οποίες όμως μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά μέσω κατάλληλης μοντελοποίησης. Συνεπώς, η επιλογή του τύπου MR-linac (παράλληλης ή κάθετης διάταξης) θα πρέπει να προσαρμόζεται στο εκάστοτε κλινικό σενάριο, με βάση την ανατομία και τις δοσιμετρικές απαιτήσεις της περιοχής","abstract_has_math":false,"creators":["Πιλάτης Αθανάσιος","Pilatis Athanasios"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297227"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297227","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297227","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297227","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297227","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Πιλάτης Αθανάσιος","Pilatis Athanasios"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297227","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297227"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός της εργασίας αυτής αποτελεί η μελέτη των μεταβολών στις κατανομές δόσεων για τα υπάρχοντα κλινικά, ή υπό ανάπτυξη συστήματα MR-linac, για περιοχές κοιλοτήτων, αλλά και σε κλινικό ομοίωμα (ομοίωμα πραγματικής γεωμετρίας βασισμένο σε υπολογιστική τομογραφία, CT). Οι μεταβολές αυτές μελετήθηκαν με τη βοήθεια Monte Carlo προσομοιώσεων. Υπόβαθρο: Τα συστήματα MR-linac, είναι υβριδικά συστήματα ενός γραμμικού επιταχυντή (6 ή 7 MV στα υπάρχοντα συστήματα), συζευγμένα με ένα σύστημα απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού (MRI). Τα συστήματα δύνανται να έχουν είτε κάθετη, είτε παράλληλη διαμόρφωση του μαγνητικού πεδίου σε σχέση με την φορά διάδοσης της δέσμης φωτονίων του γραμμικού επιταχυντή. Οι διαταραχές που επιφέρει το μαγνητικό πεδίο στις κατανομές δόσεων σχετίζεται, ως επί το πλείστον, με περιοχές διεπιφανειών μεταξύ υλικών διαφορετικών πυκνοτήτων. Φαινόμενα όπως το ERE (Electron Return effect), ESE (Electron Stream Effect) και lateral scatter ERE, είναι γνωστά για τις μεταβολές που προκαλούν στις κατανομές δόσεων, και αποτελούν κομμάτι της διερεύνησης της παρούσας μελέτης. Μέθοδοι: Για τους υπολογισμούς και την εξαγωγή των κατανομών δόσεων χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας EGSnrc V2023a. Μέσω του κώδικα έγινε μοντελοποίηση ομοιογενούς κύβου νερού (30×30×30〖cm〗^3), εντός του οποίου τοποθετήθηκαν, σε βάθος 15 cm από την επιφάνεια του, κυβικές κοιλότητες αέρα, οστού και πνεύμονα διαστάσεων 2.4×2.4×2.4〖cm〗^3, καθώς επίσης έγινε μελέτη και απουσία κοιλότητας. Με τη βοήθεια της εφαρμογής ctcreate (ελεύθερα διαθέσιμο στον κώδικα EGSnrc) δημιουργήθηκε επίσης ομοίωμα θώρακος βασισμένο σε ανωνυποποιημένη CT ασθενούς. Οι παραπάνω γεωμετρίες ακτινοβολήθηκαν με αρχείο πηγής phase space που παραχωρήθηκε από τον κατασκευαστή για το σύστημα UNITY (7MV/1.5T MR-linac), για δύο διαφορετικά πεδία, 3×3〖cm〗^2 και 10×10〖cm〗^2, ενώ στο κλινικό ομοίωμα έγινε ακτινοβόληση μόνο με το 3×3〖cm〗^2 πεδίο με απλό πεδίο αλλά και με parallel opposed beams. Σε όλα τα ομοιώματα εφαρμόστηκαν τα ακόλουθα μαγνητικά πεδία: 0Τ, 1.5Τ και 0.35Τ κάθετα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης, 1Τ και 0.5Τ παράλληλα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης. Αποτελέσματα: Σε όλες σχεδόν τις γεωμετρίες παρουσιάστηκε συγκριτική υπεροχή των παράλληλων συστημάτων MR-linac, καθώς παρατηρήθηκαν μικρότερες αποκλίσεις από την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου, καθώς επίσης οι περιοχές υπερδοσιασμού και υποδοσιασμού εμφανίζονταν ως επί το πλείστων σε διεπιφάνειες υλικών παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων. Χαρακτηριστικά στην περίπτωση μελέτης κοιλότητας αέρα, στα διαγράμματα δόσης-βάθους, παρατηρήθηκε, παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων, η εμφάνιση θερμών περιοχών με δόση αυξημένη έως και 52%, και ψυχρές περιοχές με δόση μειωμένη έως και 71%, συγκριτικά με την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου στη διεπιφάνεια. Αντίθετα στην περίπτωση των παράλληλων μαγνητικών πεδίων παρουσιάστηκε αυξημένη δόση εντός της κοιλότητας, χωρίς την εμφάνιση θερμών και ψυχρών περιοχών. Συμπεράσματα: Από κλινικής σκοπιάς, τα παράλληλα μαγνητικά πεδία φαίνεται να παρουσιάζουν δοσιμετρικά πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες συνθήκες, λόγω ηπιότερων επιδράσεων στην κατανομή δόσης, ιδιαίτερα κοντά σε διεπιφάνειες ή κρίσιμα όργανα. Αντίθετα, τα κάθετα πεδία προκαλούν ισχυρότερες μεταβολές, οι οποίες όμως μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά μέσω κατάλληλης μοντελοποίησης. Συνεπώς, η επιλογή του τύπου MR-linac (παράλληλης ή κάθετης διάταξης) θα πρέπει να προσαρμόζεται στο εκάστοτε κλινικό σενάριο, με βάση την ανατομία και τις δοσιμετρικές απαιτήσεις της περιοχής","Purpose: This study investigates dose distribution variations in existing or under-development MR-linac systems, focusing on cavity regions and a clinical CT-based phantom. The impact of magnetic field orientation on these distributions was investigated using Monte Carlo simulations. Background: MR-linac systems combine a linear accelerator (typically 6 or 7 MV) with an MRI unit, forming a hybrid radiotherapy platform. Depending on system design, the magnetic field may be oriented either perpendicular or parallel to the primary beam propagation axis. Dose perturbations caused by the magnetic field are primarily observed at interfaces between materials of various densities and compositions. Effects such as the Electron Return Effect (ERE), Electron Streaming Effect (ESE), and lateral ERE are known contributors to dose modification and are examined in this study. Methods: The EGSnrc V2023a code was used to model a homogeneous water phantom (30×30×30 cm³) containing 2.4×2.4×2.4 cm³ cubic air, bone, and lung cavities at a depth of 15 cm, as well as a no-cavity scenario. Additionally, a CT-based clinical phantom was created using the ctcreate tool, available in the EGSnrc software package. All geometries were irradiated using a manufacturer-provided phase space file for the UNITY system (7 MV/1.5 T MR-linac), under two field sizes: 3×3 cm² and 10×10 cm². The clinical phantom was irradiated only with the 3×3 cm² field, using both single and parallel opposed beams. Magnetic fields applied included: 0 T, 1.5 T, and 0.35 T (perpendicular), and 0.5 T and 1.0 T (parallel) to the beam direction. Results: Across most geometric scenarios, parallel MR-linac configurations demonstrated superior dosimetric performance, exhibiting smaller deviations from the reference (0 T) distributions. Dose perturbations such as hot and cold spots were predominantly observed at material interfaces under perpendicular magnetic fields. For instance, in the air cavity case, depth-dose profiles under perpendicular fields showed localized dose enhancements of up to 52% and reductions up to 71% near the interface, compared to the 0 T case. In contrast, parallel magnetic fields resulted in more uniform dose distributions within the cavity, with elevated dose levels but without the formation of distinct hot or cold spots. Conclusion: From a clinical perspective, parallel magnetic fields may offer dosimetric advantages in specific treatment scenarios, due to their milder influence on dose distribution, especially near interfaces or organs at risk. While perpendicular fields introduce stronger perturbations, these can potentially be exploited therapeutically through accurate modeling and beam arrangement. Therefore, the selection of MR-linac configuration (parallel vs. perpendicular field orientation) should be tailored to the anatomical and dosimetric demands of each clinical case."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Υπολογιστική δοσιμετρία σε απλές και ανθρωπόμορφες γεωμετρίες για τη μελέτη της επίδρασης ανομοιογενειών σε διαφορετικά κλινικά διαθέσιμα συστήματα MR-linacs"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Πιλάτης Αθανάσιος","Pilatis Athanasios"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός της εργασίας αυτής αποτελεί η μελέτη των μεταβολών στις κατανομές δόσεων για τα υπάρχοντα κλινικά, ή υπό ανάπτυξη συστήματα MR-linac, για περιοχές κοιλοτήτων, αλλά και σε κλινικό ομοίωμα (ομοίωμα πραγματικής γεωμετρίας βασισμένο σε υπολογιστική τομογραφία, CT). Οι μεταβολές αυτές μελετήθηκαν με τη βοήθεια Monte Carlo προσομοιώσεων. Υπόβαθρο: Τα συστήματα MR-linac, είναι υβριδικά συστήματα ενός γραμμικού επιταχυντή (6 ή 7 MV στα υπάρχοντα συστήματα), συζευγμένα με ένα σύστημα απεικόνισης μαγνητικού συντονισμού (MRI). Τα συστήματα δύνανται να έχουν είτε κάθετη, είτε παράλληλη διαμόρφωση του μαγνητικού πεδίου σε σχέση με την φορά διάδοσης της δέσμης φωτονίων του γραμμικού επιταχυντή. Οι διαταραχές που επιφέρει το μαγνητικό πεδίο στις κατανομές δόσεων σχετίζεται, ως επί το πλείστον, με περιοχές διεπιφανειών μεταξύ υλικών διαφορετικών πυκνοτήτων. Φαινόμενα όπως το ERE (Electron Return effect), ESE (Electron Stream Effect) και lateral scatter ERE, είναι γνωστά για τις μεταβολές που προκαλούν στις κατανομές δόσεων, και αποτελούν κομμάτι της διερεύνησης της παρούσας μελέτης. Μέθοδοι: Για τους υπολογισμούς και την εξαγωγή των κατανομών δόσεων χρησιμοποιήθηκε ο κώδικας EGSnrc V2023a. Μέσω του κώδικα έγινε μοντελοποίηση ομοιογενούς κύβου νερού (30×30×30〖cm〗^3), εντός του οποίου τοποθετήθηκαν, σε βάθος 15 cm από την επιφάνεια του, κυβικές κοιλότητες αέρα, οστού και πνεύμονα διαστάσεων 2.4×2.4×2.4〖cm〗^3, καθώς επίσης έγινε μελέτη και απουσία κοιλότητας. Με τη βοήθεια της εφαρμογής ctcreate (ελεύθερα διαθέσιμο στον κώδικα EGSnrc) δημιουργήθηκε επίσης ομοίωμα θώρακος βασισμένο σε ανωνυποποιημένη CT ασθενούς. Οι παραπάνω γεωμετρίες ακτινοβολήθηκαν με αρχείο πηγής phase space που παραχωρήθηκε από τον κατασκευαστή για το σύστημα UNITY (7MV/1.5T MR-linac), για δύο διαφορετικά πεδία, 3×3〖cm〗^2 και 10×10〖cm〗^2, ενώ στο κλινικό ομοίωμα έγινε ακτινοβόληση μόνο με το 3×3〖cm〗^2 πεδίο με απλό πεδίο αλλά και με parallel opposed beams. Σε όλα τα ομοιώματα εφαρμόστηκαν τα ακόλουθα μαγνητικά πεδία: 0Τ, 1.5Τ και 0.35Τ κάθετα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης, 1Τ και 0.5Τ παράλληλα στην κύρια διεύθυνση διάδοσης της δέσμης. Αποτελέσματα: Σε όλες σχεδόν τις γεωμετρίες παρουσιάστηκε συγκριτική υπεροχή των παράλληλων συστημάτων MR-linac, καθώς παρατηρήθηκαν μικρότερες αποκλίσεις από την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου, καθώς επίσης οι περιοχές υπερδοσιασμού και υποδοσιασμού εμφανίζονταν ως επί το πλείστων σε διεπιφάνειες υλικών παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων. Χαρακτηριστικά στην περίπτωση μελέτης κοιλότητας αέρα, στα διαγράμματα δόσης-βάθους, παρατηρήθηκε, παρουσία κάθετων μαγνητικών πεδίων, η εμφάνιση θερμών περιοχών με δόση αυξημένη έως και 52%, και ψυχρές περιοχές με δόση μειωμένη έως και 71%, συγκριτικά με την περίπτωση απουσίας μαγνητικού πεδίου στη διεπιφάνεια. Αντίθετα στην περίπτωση των παράλληλων μαγνητικών πεδίων παρουσιάστηκε αυξημένη δόση εντός της κοιλότητας, χωρίς την εμφάνιση θερμών και ψυχρών περιοχών. Συμπεράσματα: Από κλινικής σκοπιάς, τα παράλληλα μαγνητικά πεδία φαίνεται να παρουσιάζουν δοσιμετρικά πλεονεκτήματα σε συγκεκριμένες συνθήκες, λόγω ηπιότερων επιδράσεων στην κατανομή δόσης, ιδιαίτερα κοντά σε διεπιφάνειες ή κρίσιμα όργανα. Αντίθετα, τα κάθετα πεδία προκαλούν ισχυρότερες μεταβολές, οι οποίες όμως μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά μέσω κατάλληλης μοντελοποίησης. Συνεπώς, η επιλογή του τύπου MR-linac (παράλληλης ή κάθετης διάταξης) θα πρέπει να προσαρμόζεται στο εκάστοτε κλινικό σενάριο, με βάση την ανατομία και τις δοσιμετρικές απαιτήσεις της περιοχής","Purpose: This study investigates dose distribution variations in existing or under-development MR-linac systems, focusing on cavity regions and a clinical CT-based phantom. The impact of magnetic field orientation on these distributions was investigated using Monte Carlo simulations. Background: MR-linac systems combine a linear accelerator (typically 6 or 7 MV) with an MRI unit, forming a hybrid radiotherapy platform. Depending on system design, the magnetic field may be oriented either perpendicular or parallel to the primary beam propagation axis. Dose perturbations caused by the magnetic field are primarily observed at interfaces between materials of various densities and compositions. Effects such as the Electron Return Effect (ERE), Electron Streaming Effect (ESE), and lateral ERE are known contributors to dose modification and are examined in this study. Methods: The EGSnrc V2023a code was used to model a homogeneous water phantom (30×30×30 cm³) containing 2.4×2.4×2.4 cm³ cubic air, bone, and lung cavities at a depth of 15 cm, as well as a no-cavity scenario. Additionally, a CT-based clinical phantom was created using the ctcreate tool, available in the EGSnrc software package. All geometries were irradiated using a manufacturer-provided phase space file for the UNITY system (7 MV/1.5 T MR-linac), under two field sizes: 3×3 cm² and 10×10 cm². The clinical phantom was irradiated only with the 3×3 cm² field, using both single and parallel opposed beams. Magnetic fields applied included: 0 T, 1.5 T, and 0.35 T (perpendicular), and 0.5 T and 1.0 T (parallel) to the beam direction. Results: Across most geometric scenarios, parallel MR-linac configurations demonstrated superior dosimetric performance, exhibiting smaller deviations from the reference (0 T) distributions. Dose perturbations such as hot and cold spots were predominantly observed at material interfaces under perpendicular magnetic fields. For instance, in the air cavity case, depth-dose profiles under perpendicular fields showed localized dose enhancements of up to 52% and reductions up to 71% near the interface, compared to the 0 T case. In contrast, parallel magnetic fields resulted in more uniform dose distributions within the cavity, with elevated dose levels but without the formation of distinct hot or cold spots. Conclusion: From a clinical perspective, parallel magnetic fields may offer dosimetric advantages in specific treatment scenarios, due to their milder influence on dose distribution, especially near interfaces or organs at risk. While perpendicular fields introduce stronger perturbations, these can potentially be exploited therapeutically through accurate modeling and beam arrangement. Therefore, the selection of MR-linac configuration (parallel vs. perpendicular field orientation) should be tailored to the anatomical and dosimetric demands of each clinical case."],"dc:identifier":["uoadl:5297227","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297227"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Υπολογιστική δοσιμετρία σε απλές και ανθρωπόμορφες γεωμετρίες για τη μελέτη της επίδρασης ανομοιογενειών σε διαφορετικά κλινικά διαθέσιμα συστήματα MR-linacs"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z"}