{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297305"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297305","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Comparison of different techniques for removal of calcium hydroxide from straight root canals: an in vitro study","abstract":"Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά την αποτελεσματικότητα διαφόρων τεχνικών απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου από ευθείς ριζικούς σωλήνες σε πειραματικό περιβάλλον in vitro. Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ευρέως ως ενδορριζικό φάρμακo κατά την ενδοδοντική θεραπεία λόγω των αντιμικροβιακών του ιδιοτήτων, ωστόσο η πλήρης απομάκρυνσή του πριν την έμφραξη των ριζικών σωλήνων παραμένει πρόκληση. Σκοπός αυτης της μελέτης είναι να συγκρίνει μεθόδους μηχανικής, ηχητικής και υπερηχητικής ενεργοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, UC One, EndoActivator, XP-Endo Finisher, και το κύριο ακρορριζικό εργαλειο (Master apical file). Τρία είδη του υδροξειδίου του ασβεστίου χρησιμοποιήθηκαν στην μελέτη: καθαρή σκόνη, Ultracal XS και το Calcipast. Μεθοδολογία: Για αυτην την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά ενδοδοντικά blocks από συνθετική ρητίνη με τυποποιημένες ακρορριζικές αύλακες, προκειμένου να προσομοιωθούν οι κλινικές συνθήκες και να επιτραπεί η ελεγχόμενη αξιολόγηση. Τα υπολείμματα υδροξειδίου του ασβεστίου αξιολογήθηκαν ποσοτικά μέσω ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και στατιστικής μοντελοποίησης. Αποτελεσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τεχνικές PUI, Eddy και UC One ήταν οι πιο αποτελεσματικές στην απομάκρυνση του υδροξειδίου του ασβεστίου, απο το ακρορριζικό τριτημόριο του ριζικού σωλήνα, ενώ οι MAF, Endo Activator και XP-Endo Finisher εμφάνισαν χαμηλότερη αποτελεσματικότητα. Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των μεθόδων και των υλικών, υπογραμμίζοντας την επίδραση της μορφής του υδροξειδίου του ασβεστίου στην αποτελεσματικότητα της απομάκρυνσής του. Η συζήτηση αναδεικνύει τη σημασία των προαναφερθέντων τεχνικών ενεργοποιήσης των υγρών διακλυσμών για την απολύμανσης του ριζικού σωλήνα και απομάκρυνση των ενδορριζικών φαρμάκων, τόσο η παρουσία υπολειμμάτων υδροξειδίου του ασβεστίου όσο και για την διείσδυση του εμφρακτικού υλικού και την πρόγνωση της θεραπείας. Παρά την αυξημένη αποτελεσματικότητα των υπερηχητικών και ηχητικών μεθόδων ενεργοποίησης, καμία από τις εξεταζόμενες τεχνικές δεν πέτυχε την πλήρη απομάκρυνση, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για περισσότερη ερεύνα. Συμπερασματα Η μελέτη επισημαίνει περιορισμούς, όπως η χρήση τεχνητών μοντέλων in vitro που δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως τις κλινικές συνθήκες. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διερευνήσουν βέλτιστους χρόνους ενεργοποίησης, εναλλακτικά διαλύματα διακλυσμών και συνδυασμένες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου και την ενίσχυση των κλινικών αποτελεσμάτων στην ενδοδοντική θεραπεία.","abstract_html":"Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά την αποτελεσματικότητα διαφόρων τεχνικών απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου από ευθείς ριζικούς σωλήνες σε πειραματικό περιβάλλον in vitro. Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ευρέως ως ενδορριζικό φάρμακo κατά την ενδοδοντική θεραπεία λόγω των αντιμικροβιακών του ιδιοτήτων, ωστόσο η πλήρης απομάκρυνσή του πριν την έμφραξη των ριζικών σωλήνων παραμένει πρόκληση. Σκοπός αυτης της μελέτης είναι να συγκρίνει μεθόδους μηχανικής, ηχητικής και υπερηχητικής ενεργοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, UC One, EndoActivator, XP-Endo Finisher, και το κύριο ακρορριζικό εργαλειο (Master apical file). Τρία είδη του υδροξειδίου του ασβεστίου χρησιμοποιήθηκαν στην μελέτη: καθαρή σκόνη, Ultracal XS και το Calcipast. Μεθοδολογία: Για αυτην την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά ενδοδοντικά blocks από συνθετική ρητίνη με τυποποιημένες ακρορριζικές αύλακες, προκειμένου να προσομοιωθούν οι κλινικές συνθήκες και να επιτραπεί η ελεγχόμενη αξιολόγηση. Τα υπολείμματα υδροξειδίου του ασβεστίου αξιολογήθηκαν ποσοτικά μέσω ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και στατιστικής μοντελοποίησης. Αποτελεσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τεχνικές PUI, Eddy και UC One ήταν οι πιο αποτελεσματικές στην απομάκρυνση του υδροξειδίου του ασβεστίου, απο το ακρορριζικό τριτημόριο του ριζικού σωλήνα, ενώ οι MAF, Endo Activator και XP-Endo Finisher εμφάνισαν χαμηλότερη αποτελεσματικότητα. Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των μεθόδων και των υλικών, υπογραμμίζοντας την επίδραση της μορφής του υδροξειδίου του ασβεστίου στην αποτελεσματικότητα της απομάκρυνσής του. Η συζήτηση αναδεικνύει τη σημασία των προαναφερθέντων τεχνικών ενεργοποιήσης των υγρών διακλυσμών για την απολύμανσης του ριζικού σωλήνα και απομάκρυνση των ενδορριζικών φαρμάκων, τόσο η παρουσία υπολειμμάτων υδροξειδίου του ασβεστίου όσο και για την διείσδυση του εμφρακτικού υλικού και την πρόγνωση της θεραπείας. Παρά την αυξημένη αποτελεσματικότητα των υπερηχητικών και ηχητικών μεθόδων ενεργοποίησης, καμία από τις εξεταζόμενες τεχνικές δεν πέτυχε την πλήρη απομάκρυνση, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για περισσότερη ερεύνα. Συμπερασματα Η μελέτη επισημαίνει περιορισμούς, όπως η χρήση τεχνητών μοντέλων in vitro που δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως τις κλινικές συνθήκες. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διερευνήσουν βέλτιστους χρόνους ενεργοποίησης, εναλλακτικά διαλύματα διακλυσμών και συνδυασμένες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου και την ενίσχυση των κλινικών αποτελεσμάτων στην ενδοδοντική θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Ρεβαζισβίλη Νάντια","Revazishvili Natia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297305"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297305","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297305","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297305","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297305","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ρεβαζισβίλη Νάντια","Revazishvili Natia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297305","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297305"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά την αποτελεσματικότητα διαφόρων τεχνικών απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου από ευθείς ριζικούς σωλήνες σε πειραματικό περιβάλλον in vitro. Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ευρέως ως ενδορριζικό φάρμακo κατά την ενδοδοντική θεραπεία λόγω των αντιμικροβιακών του ιδιοτήτων, ωστόσο η πλήρης απομάκρυνσή του πριν την έμφραξη των ριζικών σωλήνων παραμένει πρόκληση. Σκοπός αυτης της μελέτης είναι να συγκρίνει μεθόδους μηχανικής, ηχητικής και υπερηχητικής ενεργοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, UC One, EndoActivator, XP-Endo Finisher, και το κύριο ακρορριζικό εργαλειο (Master apical file). Τρία είδη του υδροξειδίου του ασβεστίου χρησιμοποιήθηκαν στην μελέτη: καθαρή σκόνη, Ultracal XS και το Calcipast. Μεθοδολογία: Για αυτην την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά ενδοδοντικά blocks από συνθετική ρητίνη με τυποποιημένες ακρορριζικές αύλακες, προκειμένου να προσομοιωθούν οι κλινικές συνθήκες και να επιτραπεί η ελεγχόμενη αξιολόγηση. Τα υπολείμματα υδροξειδίου του ασβεστίου αξιολογήθηκαν ποσοτικά μέσω ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και στατιστικής μοντελοποίησης. Αποτελεσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τεχνικές PUI, Eddy και UC One ήταν οι πιο αποτελεσματικές στην απομάκρυνση του υδροξειδίου του ασβεστίου, απο το ακρορριζικό τριτημόριο του ριζικού σωλήνα, ενώ οι MAF, Endo Activator και XP-Endo Finisher εμφάνισαν χαμηλότερη αποτελεσματικότητα. Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των μεθόδων και των υλικών, υπογραμμίζοντας την επίδραση της μορφής του υδροξειδίου του ασβεστίου στην αποτελεσματικότητα της απομάκρυνσής του. Η συζήτηση αναδεικνύει τη σημασία των προαναφερθέντων τεχνικών ενεργοποιήσης των υγρών διακλυσμών για την απολύμανσης του ριζικού σωλήνα και απομάκρυνση των ενδορριζικών φαρμάκων, τόσο η παρουσία υπολειμμάτων υδροξειδίου του ασβεστίου όσο και για την διείσδυση του εμφρακτικού υλικού και την πρόγνωση της θεραπείας. Παρά την αυξημένη αποτελεσματικότητα των υπερηχητικών και ηχητικών μεθόδων ενεργοποίησης, καμία από τις εξεταζόμενες τεχνικές δεν πέτυχε την πλήρη απομάκρυνση, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για περισσότερη ερεύνα. Συμπερασματα Η μελέτη επισημαίνει περιορισμούς, όπως η χρήση τεχνητών μοντέλων in vitro που δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως τις κλινικές συνθήκες. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διερευνήσουν βέλτιστους χρόνους ενεργοποίησης, εναλλακτικά διαλύματα διακλυσμών και συνδυασμένες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου και την ενίσχυση των κλινικών αποτελεσμάτων στην ενδοδοντική θεραπεία.","Aim: This study examines the effectiveness of different techniques for removing calcium hydroxide from straight artificial root canals in an in vitro setting. The research compares manual, mechanical, sonic, and ultrasonic activation methods, including Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, EndoActivator, UC One, XP-Endo Finisher, and the Master Apical File (MAF) technique, in removing calcium hydroxide. Three different calcium hydroxide formulations were used: pure powder, Calasept, and Ultracal XS. Methodology: 180 endodontic resin blocks with standardized grooves were used to simulate clinical conditions and allow controlled assessment. Endodontic blocks were filled with CH and incubated at 37°C with 100% humidity for one week to simulate inter-appointment dressing. Following the removal of the root canal dressing, residual material was quantitatively evaluated using digital image processing and statistical modeling. The null hypothesis was that there would be no differences among the various irrigation devices in terms of the removal of calcium hydroxide from the apical grooves. Results: The findings indicate that PUI, Eddy, and UC One were the most effective in removing calcium hydroxide from the apical third, whereas EndoActivator, MAF, XP-Endo Finisher demonstrated lower efficiency. Statistical analysis revealed significant differences between methods and materials, emphasizing the impact of calcium hydroxide formulation on removal efficacy. Conclusion: Despite the enhanced efficacy of ultrasonic and sonic activation methods, none of the tested techniques achieved complete removal, reinforcing the need for improved irrigation activation strategies. The study identifies limitations, including the use of in vitro artificial models that may not fully replicate clinical conditions, and suggests further in vivo studies to validate findings. Future research should explore optimized activation times, alternative irrigants, and also other activation approaches to enhance calcium hydroxide removal efficiency and improve clinical outcomes in root canal therapy."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Comparison of different techniques for removal of calcium hydroxide from straight root canals: an in vitro study"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ρεβαζισβίλη Νάντια","Revazishvili Natia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Σκοπός: Η παρούσα μελέτη διερευνά την αποτελεσματικότητα διαφόρων τεχνικών απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου από ευθείς ριζικούς σωλήνες σε πειραματικό περιβάλλον in vitro. Το υδροξείδιο του ασβεστίου χρησιμοποιείται ευρέως ως ενδορριζικό φάρμακo κατά την ενδοδοντική θεραπεία λόγω των αντιμικροβιακών του ιδιοτήτων, ωστόσο η πλήρης απομάκρυνσή του πριν την έμφραξη των ριζικών σωλήνων παραμένει πρόκληση. Σκοπός αυτης της μελέτης είναι να συγκρίνει μεθόδους μηχανικής, ηχητικής και υπερηχητικής ενεργοποίησης, συμπεριλαμβανομένων των Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, UC One, EndoActivator, XP-Endo Finisher, και το κύριο ακρορριζικό εργαλειο (Master apical file). Τρία είδη του υδροξειδίου του ασβεστίου χρησιμοποιήθηκαν στην μελέτη: καθαρή σκόνη, Ultracal XS και το Calcipast. Μεθοδολογία: Για αυτην την έρευνα χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά ενδοδοντικά blocks από συνθετική ρητίνη με τυποποιημένες ακρορριζικές αύλακες, προκειμένου να προσομοιωθούν οι κλινικές συνθήκες και να επιτραπεί η ελεγχόμενη αξιολόγηση. Τα υπολείμματα υδροξειδίου του ασβεστίου αξιολογήθηκαν ποσοτικά μέσω ψηφιακής επεξεργασίας εικόνας και στατιστικής μοντελοποίησης. Αποτελεσματα: Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι τεχνικές PUI, Eddy και UC One ήταν οι πιο αποτελεσματικές στην απομάκρυνση του υδροξειδίου του ασβεστίου, απο το ακρορριζικό τριτημόριο του ριζικού σωλήνα, ενώ οι MAF, Endo Activator και XP-Endo Finisher εμφάνισαν χαμηλότερη αποτελεσματικότητα. Η στατιστική ανάλυση αποκάλυψε σημαντικές διαφορές μεταξύ των μεθόδων και των υλικών, υπογραμμίζοντας την επίδραση της μορφής του υδροξειδίου του ασβεστίου στην αποτελεσματικότητα της απομάκρυνσής του. Η συζήτηση αναδεικνύει τη σημασία των προαναφερθέντων τεχνικών ενεργοποιήσης των υγρών διακλυσμών για την απολύμανσης του ριζικού σωλήνα και απομάκρυνση των ενδορριζικών φαρμάκων, τόσο η παρουσία υπολειμμάτων υδροξειδίου του ασβεστίου όσο και για την διείσδυση του εμφρακτικού υλικού και την πρόγνωση της θεραπείας. Παρά την αυξημένη αποτελεσματικότητα των υπερηχητικών και ηχητικών μεθόδων ενεργοποίησης, καμία από τις εξεταζόμενες τεχνικές δεν πέτυχε την πλήρη απομάκρυνση, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη για περισσότερη ερεύνα. Συμπερασματα Η μελέτη επισημαίνει περιορισμούς, όπως η χρήση τεχνητών μοντέλων in vitro που δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως τις κλινικές συνθήκες. Μελλοντικές έρευνες θα πρέπει να διερευνήσουν βέλτιστους χρόνους ενεργοποίησης, εναλλακτικά διαλύματα διακλυσμών και συνδυασμένες προσεγγίσεις για τη βελτίωση της απομάκρυνσης του υδροξειδίου του ασβεστίου και την ενίσχυση των κλινικών αποτελεσμάτων στην ενδοδοντική θεραπεία.","Aim: This study examines the effectiveness of different techniques for removing calcium hydroxide from straight artificial root canals in an in vitro setting. The research compares manual, mechanical, sonic, and ultrasonic activation methods, including Passive Ultrasonic Irrigation (PUI), Eddy, EndoActivator, UC One, XP-Endo Finisher, and the Master Apical File (MAF) technique, in removing calcium hydroxide. Three different calcium hydroxide formulations were used: pure powder, Calasept, and Ultracal XS. Methodology: 180 endodontic resin blocks with standardized grooves were used to simulate clinical conditions and allow controlled assessment. Endodontic blocks were filled with CH and incubated at 37°C with 100% humidity for one week to simulate inter-appointment dressing. Following the removal of the root canal dressing, residual material was quantitatively evaluated using digital image processing and statistical modeling. The null hypothesis was that there would be no differences among the various irrigation devices in terms of the removal of calcium hydroxide from the apical grooves. Results: The findings indicate that PUI, Eddy, and UC One were the most effective in removing calcium hydroxide from the apical third, whereas EndoActivator, MAF, XP-Endo Finisher demonstrated lower efficiency. Statistical analysis revealed significant differences between methods and materials, emphasizing the impact of calcium hydroxide formulation on removal efficacy. Conclusion: Despite the enhanced efficacy of ultrasonic and sonic activation methods, none of the tested techniques achieved complete removal, reinforcing the need for improved irrigation activation strategies. The study identifies limitations, including the use of in vitro artificial models that may not fully replicate clinical conditions, and suggests further in vivo studies to validate findings. Future research should explore optimized activation times, alternative irrigants, and also other activation approaches to enhance calcium hydroxide removal efficiency and improve clinical outcomes in root canal therapy."],"dc:identifier":["uoadl:5297305","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297305"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Comparison of different techniques for removal of calcium hydroxide from straight root canals: an in vitro study"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z"}