{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297390"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297390","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου στην καρδιακή αμυλοείδωση. [Συστηματική μετανάλυση]","abstract":"Εισαγωγή: Η καρδιακή αμυλοείδωση (CA) είναι μια προοδευτική διηθητική μυοκαρδιοπάθεια που προκαλείται από την εξωκυττάρια εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς, συνήθως τρανσθυρετίνης (ATTR) ή ελαφρών αλυσίδων ανοσοσφαιρίνης (AL). Παρότι η εμπλοκή των κοιλιών είναι καλά τεκμηριωμένη, ο αριστερός κόλπος (LA) επηρεάζεται επίσης σημαντικά λόγω του λεπτού του τοιχώματος και της έκθεσης σε αυξημένες πιέσεις πλήρωσης. Η μέτρηση της παραμόρφωσης (strain) του LA μέσω speckle-tracking ηχωκαρδιογραφίας έχει καταστεί ένα πολύτιμο μη επεμβατικό εργαλείο για την αξιολόγηση της λειτουργίας του κόλπου, προσφέροντας πληροφορίες για τις φάσεις δεξαμενής, αγωγιμότητας και συστολής. Η τεχνική αυτή παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία σε σύγκριση με τις συμβατικές ογκομετρικές μετρήσεις και μπορεί να έχει διαγνωστική και προγνωστική αξία στην καρδιακή αμυλοείδωση. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθεί συστηματικά πώς επηρεάζεται το strain του LA στην καρδιακή αμυλοείδωση και αν μπορεί να ενσωματωθεί στην κλινική αξιολόγηση ασθενών με ή υπό υποψία για CA. Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε τρεις κύριες βάσεις δεδομένων για μελέτες που αξιολογούσαν τη λειτουργία του αριστερού κόλπου σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση μέσω ηχωκαρδιογραφικών μεθόδων παραμόρφωσης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το peak atrial longitudinal strain (PALS), μετρημένο με speckle-tracking. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τη διενέργεια συχνιστικής μετα-ανάλυσης δικτύου και τη συνδυασμένη αξιολόγηση άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων μεταξύ μελετών. Αποτελέσματα: Έντεκα μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, περιλαμβάνοντας συνολικά 1.782 ασθενείς. Οι πληθυσμοί των μελετών περιλάμβαναν ασθενείς με επιβεβαιωμένη ATTR ή AL αμυλοείδωση και ομάδες ελέγχου που περιλάμβαναν υγιή άτομα, ασθενείς με άλλες αιτίες υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας, ή με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή υπέρταση. Η ετερογένεια των μελετών ήταν υψηλή (I² ≈ 96%), κάτι που αποτελεί περιορισμό. Ωστόσο, το PALS βρέθηκε σημαντικά μειωμένο σε ασθενείς με αμυλοείδωση συγκριτικά με τους μάρτυρες. Η μέση διαφορά στο PALS μεταξύ αμυλοείδωσης (ATTR ή AL) και όλων των ομάδων ελέγχου ήταν −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68], ενώ για την ATTR αμυλοείδωση έναντι υγιών ατόμων ήταν −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Συμπέρασμα: Η κορυφαία επιμήκης παραμόρφωση του αριστερού κόλπου (PALS) είναι σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση σε σύγκριση τόσο με υγιείς πληθυσμούς όσο και με άλλες παθολογικές καταστάσεις που προκαλούν διαστολική δυσλειτουργία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την τακτική ενσωμάτωση της αξιολόγησης του LA strain στην κλινική πρακτική για τη διαγνωστική και προγνωστική προσέγγιση των ασθενών με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη CA.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η καρδιακή αμυλοείδωση (CA) είναι μια προοδευτική διηθητική μυοκαρδιοπάθεια που προκαλείται από την εξωκυττάρια εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς, συνήθως τρανσθυρετίνης (ATTR) ή ελαφρών αλυσίδων ανοσοσφαιρίνης (AL). Παρότι η εμπλοκή των κοιλιών είναι καλά τεκμηριωμένη, ο αριστερός κόλπος (LA) επηρεάζεται επίσης σημαντικά λόγω του λεπτού του τοιχώματος και της έκθεσης σε αυξημένες πιέσεις πλήρωσης. Η μέτρηση της παραμόρφωσης (strain) του LA μέσω speckle-tracking ηχωκαρδιογραφίας έχει καταστεί ένα πολύτιμο μη επεμβατικό εργαλείο για την αξιολόγηση της λειτουργίας του κόλπου, προσφέροντας πληροφορίες για τις φάσεις δεξαμενής, αγωγιμότητας και συστολής. Η τεχνική αυτή παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία σε σύγκριση με τις συμβατικές ογκομετρικές μετρήσεις και μπορεί να έχει διαγνωστική και προγνωστική αξία στην καρδιακή αμυλοείδωση. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθεί συστηματικά πώς επηρεάζεται το strain του LA στην καρδιακή αμυλοείδωση και αν μπορεί να ενσωματωθεί στην κλινική αξιολόγηση ασθενών με ή υπό υποψία για CA. Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε τρεις κύριες βάσεις δεδομένων για μελέτες που αξιολογούσαν τη λειτουργία του αριστερού κόλπου σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση μέσω ηχωκαρδιογραφικών μεθόδων παραμόρφωσης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το peak atrial longitudinal strain (PALS), μετρημένο με speckle-tracking. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τη διενέργεια συχνιστικής μετα-ανάλυσης δικτύου και τη συνδυασμένη αξιολόγηση άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων μεταξύ μελετών. Αποτελέσματα: Έντεκα μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, περιλαμβάνοντας συνολικά 1.782 ασθενείς. Οι πληθυσμοί των μελετών περιλάμβαναν ασθενείς με επιβεβαιωμένη ATTR ή AL αμυλοείδωση και ομάδες ελέγχου που περιλάμβαναν υγιή άτομα, ασθενείς με άλλες αιτίες υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας, ή με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή υπέρταση. Η ετερογένεια των μελετών ήταν υψηλή (I² ≈ 96%), κάτι που αποτελεί περιορισμό. Ωστόσο, το PALS βρέθηκε σημαντικά μειωμένο σε ασθενείς με αμυλοείδωση συγκριτικά με τους μάρτυρες. Η μέση διαφορά στο PALS μεταξύ αμυλοείδωσης (ATTR ή AL) και όλων των ομάδων ελέγχου ήταν −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68], ενώ για την ATTR αμυλοείδωση έναντι υγιών ατόμων ήταν −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Συμπέρασμα: Η κορυφαία επιμήκης παραμόρφωση του αριστερού κόλπου (PALS) είναι σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση σε σύγκριση τόσο με υγιείς πληθυσμούς όσο και με άλλες παθολογικές καταστάσεις που προκαλούν διαστολική δυσλειτουργία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την τακτική ενσωμάτωση της αξιολόγησης του LA strain στην κλινική πρακτική για τη διαγνωστική και προγνωστική προσέγγιση των ασθενών με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη CA.","abstract_has_math":false,"creators":["Αργυρίου Νικόλαος","Argyriou Nikolaos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297390"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297390","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297390","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297390","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297390","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αργυρίου Νικόλαος","Argyriou Nikolaos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297390","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297390"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η καρδιακή αμυλοείδωση (CA) είναι μια προοδευτική διηθητική μυοκαρδιοπάθεια που προκαλείται από την εξωκυττάρια εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς, συνήθως τρανσθυρετίνης (ATTR) ή ελαφρών αλυσίδων ανοσοσφαιρίνης (AL). Παρότι η εμπλοκή των κοιλιών είναι καλά τεκμηριωμένη, ο αριστερός κόλπος (LA) επηρεάζεται επίσης σημαντικά λόγω του λεπτού του τοιχώματος και της έκθεσης σε αυξημένες πιέσεις πλήρωσης. Η μέτρηση της παραμόρφωσης (strain) του LA μέσω speckle-tracking ηχωκαρδιογραφίας έχει καταστεί ένα πολύτιμο μη επεμβατικό εργαλείο για την αξιολόγηση της λειτουργίας του κόλπου, προσφέροντας πληροφορίες για τις φάσεις δεξαμενής, αγωγιμότητας και συστολής. Η τεχνική αυτή παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία σε σύγκριση με τις συμβατικές ογκομετρικές μετρήσεις και μπορεί να έχει διαγνωστική και προγνωστική αξία στην καρδιακή αμυλοείδωση. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθεί συστηματικά πώς επηρεάζεται το strain του LA στην καρδιακή αμυλοείδωση και αν μπορεί να ενσωματωθεί στην κλινική αξιολόγηση ασθενών με ή υπό υποψία για CA. Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε τρεις κύριες βάσεις δεδομένων για μελέτες που αξιολογούσαν τη λειτουργία του αριστερού κόλπου σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση μέσω ηχωκαρδιογραφικών μεθόδων παραμόρφωσης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το peak atrial longitudinal strain (PALS), μετρημένο με speckle-tracking. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τη διενέργεια συχνιστικής μετα-ανάλυσης δικτύου και τη συνδυασμένη αξιολόγηση άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων μεταξύ μελετών. Αποτελέσματα: Έντεκα μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, περιλαμβάνοντας συνολικά 1.782 ασθενείς. Οι πληθυσμοί των μελετών περιλάμβαναν ασθενείς με επιβεβαιωμένη ATTR ή AL αμυλοείδωση και ομάδες ελέγχου που περιλάμβαναν υγιή άτομα, ασθενείς με άλλες αιτίες υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας, ή με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή υπέρταση. Η ετερογένεια των μελετών ήταν υψηλή (I² ≈ 96%), κάτι που αποτελεί περιορισμό. Ωστόσο, το PALS βρέθηκε σημαντικά μειωμένο σε ασθενείς με αμυλοείδωση συγκριτικά με τους μάρτυρες. Η μέση διαφορά στο PALS μεταξύ αμυλοείδωσης (ATTR ή AL) και όλων των ομάδων ελέγχου ήταν −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68], ενώ για την ATTR αμυλοείδωση έναντι υγιών ατόμων ήταν −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Συμπέρασμα: Η κορυφαία επιμήκης παραμόρφωση του αριστερού κόλπου (PALS) είναι σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση σε σύγκριση τόσο με υγιείς πληθυσμούς όσο και με άλλες παθολογικές καταστάσεις που προκαλούν διαστολική δυσλειτουργία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την τακτική ενσωμάτωση της αξιολόγησης του LA strain στην κλινική πρακτική για τη διαγνωστική και προγνωστική προσέγγιση των ασθενών με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη CA.","Introduction: Cardiac amyloidosis (CA), a progressive infiltrative cardiomyopathy caused by the extracellular deposition of amyloid fibrils—most commonly transthyretin (ATTR) or light chain (AL)—affects not only the ventricles but also the atria. The left atrium is particularly vulnerable to amyloid infiltration due to its thin-walled structure and exposure to elevated filling pressures. Left atrial (LA) strain, assessed by speckle-tracking echocardiography, has emerged as a valuable non-invasive tool for evaluating atrial function in various cardiac diseases, including CA. LA strain imaging enables the quantification of atrial mechanical function by evaluating reservoir, conduit, and contractile phases, offering a more sensitive assessment than conventional volume-based measurements. Purpose: This study aimed to systematically assess how LA strain is altered in CA and to evaluate its potential integration into the routine diagnostic workup for patients with or at risk for CA. Methods:A comprehensive literature search was conducted in three major databases to identify studies evaluating LA function in cardiac amyloidosis using echocardiographic strain analysis. Only studies that reported left atrial strain parameters in CA patients were included. The primary outcome was peak atrial longitudinal strain (PALS), measured by speckle-tracking echocardiography. A frequentist network meta-analysis with a random-effects model was performed to combine direct and indirect evidence across studies. Results: Eleven studies met inclusion criteria, encompassing a total of 1,782 patients. Study populations included patients with confirmed ATTR or AL amyloidosis and comparator groups consisting of healthy controls, patients with other causes of left ventricular hypertrophy, hypertrophic cardiomyopathy, hypertension. The overall heterogeneity of the included studies was high (I² ≈ 96%), which remains a limitation. Nevertheless, PALS was significantly reduced in patients with CA compared to controls. The mean difference in PALS between amyloidosis (ATTR or AL) and all control groups was −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68]. Specifically, in ATTR amyloidosis versus healthy individuals, the mean difference was −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Conclusion: Peak atrial longitudinal strain is significantly impaired in patients with cardiac amyloidosis compared to both healthy individuals and patients with other causes of diastolic dysfunction. These findings support the routine implementation of LA strain assessment in the diagnostic and follow-up evaluation of patients with suspected or confirmed CA."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου στην καρδιακή αμυλοείδωση. [Συστηματική μετανάλυση]"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αργυρίου Νικόλαος","Argyriou Nikolaos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η καρδιακή αμυλοείδωση (CA) είναι μια προοδευτική διηθητική μυοκαρδιοπάθεια που προκαλείται από την εξωκυττάρια εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς, συνήθως τρανσθυρετίνης (ATTR) ή ελαφρών αλυσίδων ανοσοσφαιρίνης (AL). Παρότι η εμπλοκή των κοιλιών είναι καλά τεκμηριωμένη, ο αριστερός κόλπος (LA) επηρεάζεται επίσης σημαντικά λόγω του λεπτού του τοιχώματος και της έκθεσης σε αυξημένες πιέσεις πλήρωσης. Η μέτρηση της παραμόρφωσης (strain) του LA μέσω speckle-tracking ηχωκαρδιογραφίας έχει καταστεί ένα πολύτιμο μη επεμβατικό εργαλείο για την αξιολόγηση της λειτουργίας του κόλπου, προσφέροντας πληροφορίες για τις φάσεις δεξαμενής, αγωγιμότητας και συστολής. Η τεχνική αυτή παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία σε σύγκριση με τις συμβατικές ογκομετρικές μετρήσεις και μπορεί να έχει διαγνωστική και προγνωστική αξία στην καρδιακή αμυλοείδωση. Σκοπός: Στόχος της παρούσας μελέτης ήταν να αξιολογηθεί συστηματικά πώς επηρεάζεται το strain του LA στην καρδιακή αμυλοείδωση και αν μπορεί να ενσωματωθεί στην κλινική αξιολόγηση ασθενών με ή υπό υποψία για CA. Μέθοδος: Διεξήχθη συστηματική αναζήτηση βιβλιογραφίας σε τρεις κύριες βάσεις δεδομένων για μελέτες που αξιολογούσαν τη λειτουργία του αριστερού κόλπου σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση μέσω ηχωκαρδιογραφικών μεθόδων παραμόρφωσης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το peak atrial longitudinal strain (PALS), μετρημένο με speckle-tracking. Χρησιμοποιήθηκε μοντέλο τυχαίων επιδράσεων για τη διενέργεια συχνιστικής μετα-ανάλυσης δικτύου και τη συνδυασμένη αξιολόγηση άμεσων και έμμεσων συγκρίσεων μεταξύ μελετών. Αποτελέσματα: Έντεκα μελέτες πληρούσαν τα κριτήρια ένταξης, περιλαμβάνοντας συνολικά 1.782 ασθενείς. Οι πληθυσμοί των μελετών περιλάμβαναν ασθενείς με επιβεβαιωμένη ATTR ή AL αμυλοείδωση και ομάδες ελέγχου που περιλάμβαναν υγιή άτομα, ασθενείς με άλλες αιτίες υπερτροφίας της αριστερής κοιλίας, ή με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια ή υπέρταση. Η ετερογένεια των μελετών ήταν υψηλή (I² ≈ 96%), κάτι που αποτελεί περιορισμό. Ωστόσο, το PALS βρέθηκε σημαντικά μειωμένο σε ασθενείς με αμυλοείδωση συγκριτικά με τους μάρτυρες. Η μέση διαφορά στο PALS μεταξύ αμυλοείδωσης (ATTR ή AL) και όλων των ομάδων ελέγχου ήταν −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68], ενώ για την ATTR αμυλοείδωση έναντι υγιών ατόμων ήταν −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Συμπέρασμα: Η κορυφαία επιμήκης παραμόρφωση του αριστερού κόλπου (PALS) είναι σημαντικά μειωμένη σε ασθενείς με καρδιακή αμυλοείδωση σε σύγκριση τόσο με υγιείς πληθυσμούς όσο και με άλλες παθολογικές καταστάσεις που προκαλούν διαστολική δυσλειτουργία. Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζουν την τακτική ενσωμάτωση της αξιολόγησης του LA strain στην κλινική πρακτική για τη διαγνωστική και προγνωστική προσέγγιση των ασθενών με ύποπτη ή επιβεβαιωμένη CA.","Introduction: Cardiac amyloidosis (CA), a progressive infiltrative cardiomyopathy caused by the extracellular deposition of amyloid fibrils—most commonly transthyretin (ATTR) or light chain (AL)—affects not only the ventricles but also the atria. The left atrium is particularly vulnerable to amyloid infiltration due to its thin-walled structure and exposure to elevated filling pressures. Left atrial (LA) strain, assessed by speckle-tracking echocardiography, has emerged as a valuable non-invasive tool for evaluating atrial function in various cardiac diseases, including CA. LA strain imaging enables the quantification of atrial mechanical function by evaluating reservoir, conduit, and contractile phases, offering a more sensitive assessment than conventional volume-based measurements. Purpose: This study aimed to systematically assess how LA strain is altered in CA and to evaluate its potential integration into the routine diagnostic workup for patients with or at risk for CA. Methods:A comprehensive literature search was conducted in three major databases to identify studies evaluating LA function in cardiac amyloidosis using echocardiographic strain analysis. Only studies that reported left atrial strain parameters in CA patients were included. The primary outcome was peak atrial longitudinal strain (PALS), measured by speckle-tracking echocardiography. A frequentist network meta-analysis with a random-effects model was performed to combine direct and indirect evidence across studies. Results: Eleven studies met inclusion criteria, encompassing a total of 1,782 patients. Study populations included patients with confirmed ATTR or AL amyloidosis and comparator groups consisting of healthy controls, patients with other causes of left ventricular hypertrophy, hypertrophic cardiomyopathy, hypertension. The overall heterogeneity of the included studies was high (I² ≈ 96%), which remains a limitation. Nevertheless, PALS was significantly reduced in patients with CA compared to controls. The mean difference in PALS between amyloidosis (ATTR or AL) and all control groups was −14.18 [95% CI: −17.68, −10.68]. Specifically, in ATTR amyloidosis versus healthy individuals, the mean difference was −18.56 [95% CI: −29.16, −7.96]. Conclusion: Peak atrial longitudinal strain is significantly impaired in patients with cardiac amyloidosis compared to both healthy individuals and patients with other causes of diastolic dysfunction. These findings support the routine implementation of LA strain assessment in the diagnostic and follow-up evaluation of patients with suspected or confirmed CA."],"dc:identifier":["uoadl:5297390","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297390"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η λειτουργικότητα του αριστερού κόλπου στην καρδιακή αμυλοείδωση. [Συστηματική μετανάλυση]"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:33:04Z"}