{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297965"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5297965","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Βιοδείκτες αυτοφαγίας στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα","abstract":"Τα Θυμικά Επιθηλιακά Νεοπλάσματα (Thymic Epithelial Neoplasms, TEΝs) αποτελούν τους πιο συχνούς όγκους του πρόσθιου μεσοθωρακίου και παρουσιάζουν κλινική και μοριακή ετερογένεια. Η αυτοφαγία, ως κυτταρικός μηχανισμός, συμμετέχει στην καρκινογένεση και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, παρέχοντάς τους προϊόντα του μεταβολισμού και ενεργοποιώντας ογκογονίδια. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει την κλινική και πιθανή προγνωστική σημασία πρωτεϊνών που συμμετέχουν στα μονοπάτια της αυτοφαγίας (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) στα TENs. Εκτιμήθηκε η ανοσοϊστοχημική (κυτταροπλασματική) έκφραση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 σε αρχειακό υλικό μονιμοποιημένων σε φορμόλη και σκηνωμένων σε παραφίνη ιστών χειρουργικών παρασκευασμάτων ασθενών με TENs και συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους (φύλο, ηλικία, ιστολογικός τύπος κατά WHO, στάδιο κατά Masaoka-Koga), με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Η υψηλή έκφραση των BECLIN και p62 συσχετίστηκε με το άρρεν φύλο. Υψηλή έκφραση του p62 παρατηρήθηκε σε Β3 θυμώματα και θυμικά καρκινώματα, ενώ η έκφραση της LC3b ανέδειξε οριακή στατιστική σημαντικότητα σε Β1 και Β2 θυμώματα. Η υψηλή έκφραση της πρωτεΐνης BECLIN συσχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο κατά Masaoka-Koga. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Συμπερασματικά, ο μηχανισμός της αυτοφαγίας, τόσο στα πρώιμα (LC3b) όσο και στα προχωρημένα (p62) στάδιά του, φαίνεται να επιδρά καθοριστικά στην παθογένεση ιδιαίτερα των επιθετικών ιστολογικών τύπων των TENs. Επιπλέον, η επαγωγική ρύθμιση της αυτοφαγίας (BECLIN) συμβαδίζει με προχωρημένο στάδιο των TENs. Περαιτέρω έρευνες απαιτούνται για τον καθορισμό του ρόλου της αυτοφαγίας στα TENs και την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών στόχων.","abstract_html":"Τα Θυμικά Επιθηλιακά Νεοπλάσματα (Thymic Epithelial Neoplasms, TEΝs) αποτελούν τους πιο συχνούς όγκους του πρόσθιου μεσοθωρακίου και παρουσιάζουν κλινική και μοριακή ετερογένεια. Η αυτοφαγία, ως κυτταρικός μηχανισμός, συμμετέχει στην καρκινογένεση και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, παρέχοντάς τους προϊόντα του μεταβολισμού και ενεργοποιώντας ογκογονίδια. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει την κλινική και πιθανή προγνωστική σημασία πρωτεϊνών που συμμετέχουν στα μονοπάτια της αυτοφαγίας (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) στα TENs. Εκτιμήθηκε η ανοσοϊστοχημική (κυτταροπλασματική) έκφραση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 σε αρχειακό υλικό μονιμοποιημένων σε φορμόλη και σκηνωμένων σε παραφίνη ιστών χειρουργικών παρασκευασμάτων ασθενών με TENs και συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους (φύλο, ηλικία, ιστολογικός τύπος κατά WHO, στάδιο κατά Masaoka-Koga), με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Η υψηλή έκφραση των BECLIN και p62 συσχετίστηκε με το άρρεν φύλο. Υψηλή έκφραση του p62 παρατηρήθηκε σε Β3 θυμώματα και θυμικά καρκινώματα, ενώ η έκφραση της LC3b ανέδειξε οριακή στατιστική σημαντικότητα σε Β1 και Β2 θυμώματα. Η υψηλή έκφραση της πρωτεΐνης BECLIN συσχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο κατά Masaoka-Koga. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Συμπερασματικά, ο μηχανισμός της αυτοφαγίας, τόσο στα πρώιμα (LC3b) όσο και στα προχωρημένα (p62) στάδιά του, φαίνεται να επιδρά καθοριστικά στην παθογένεση ιδιαίτερα των επιθετικών ιστολογικών τύπων των TENs. Επιπλέον, η επαγωγική ρύθμιση της αυτοφαγίας (BECLIN) συμβαδίζει με προχωρημένο στάδιο των TENs. Περαιτέρω έρευνες απαιτούνται για τον καθορισμό του ρόλου της αυτοφαγίας στα TENs και την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών στόχων.","abstract_has_math":false,"creators":["Υφαντή Χριστίνα","Yfanti Christina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:12Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297965"],"render_values":[{"text":"uoadl:5297965","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297965","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297965","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5297965","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Υφαντή Χριστίνα","Yfanti Christina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5297965","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297965"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα Θυμικά Επιθηλιακά Νεοπλάσματα (Thymic Epithelial Neoplasms, TEΝs) αποτελούν τους πιο συχνούς όγκους του πρόσθιου μεσοθωρακίου και παρουσιάζουν κλινική και μοριακή ετερογένεια. Η αυτοφαγία, ως κυτταρικός μηχανισμός, συμμετέχει στην καρκινογένεση και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, παρέχοντάς τους προϊόντα του μεταβολισμού και ενεργοποιώντας ογκογονίδια. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει την κλινική και πιθανή προγνωστική σημασία πρωτεϊνών που συμμετέχουν στα μονοπάτια της αυτοφαγίας (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) στα TENs. Εκτιμήθηκε η ανοσοϊστοχημική (κυτταροπλασματική) έκφραση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 σε αρχειακό υλικό μονιμοποιημένων σε φορμόλη και σκηνωμένων σε παραφίνη ιστών χειρουργικών παρασκευασμάτων ασθενών με TENs και συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους (φύλο, ηλικία, ιστολογικός τύπος κατά WHO, στάδιο κατά Masaoka-Koga), με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Η υψηλή έκφραση των BECLIN και p62 συσχετίστηκε με το άρρεν φύλο. Υψηλή έκφραση του p62 παρατηρήθηκε σε Β3 θυμώματα και θυμικά καρκινώματα, ενώ η έκφραση της LC3b ανέδειξε οριακή στατιστική σημαντικότητα σε Β1 και Β2 θυμώματα. Η υψηλή έκφραση της πρωτεΐνης BECLIN συσχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο κατά Masaoka-Koga. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Συμπερασματικά, ο μηχανισμός της αυτοφαγίας, τόσο στα πρώιμα (LC3b) όσο και στα προχωρημένα (p62) στάδιά του, φαίνεται να επιδρά καθοριστικά στην παθογένεση ιδιαίτερα των επιθετικών ιστολογικών τύπων των TENs. Επιπλέον, η επαγωγική ρύθμιση της αυτοφαγίας (BECLIN) συμβαδίζει με προχωρημένο στάδιο των TENs. Περαιτέρω έρευνες απαιτούνται για τον καθορισμό του ρόλου της αυτοφαγίας στα TENs και την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών στόχων.","Thymic Epithelial Neoplasms (TENs) are the most common tumors of the anterior mediastinum, exhibiting significant clinical and molecular heterogeneity. Autophagy, a crucial cellular mechanism, plays a role in carcinogenesis and influences the proliferation and survival of cancer cells by providing metabolic products and activating oncogenes. This study aims to investigate the clinical and potential prognostic significance of proteins involved in autophagy pathways (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) in TENs. The immunohistochemical (cytoplasmic) expression of LC3b, BECLIN, p62, ATG3 was evaluated in archived formalin-fixed and paraffin-embedded tissue from surgical specimens of patients with TENs. This expression was then correlated with various clinicopathological parameters, including gender, age, WHO histological type and Masaoka-Koga stage. Additionally, correlations were assessed with overall survival and the presence of relapses. High expression of BECLIN and p62 was associated with the male gender. Elevated p62 expression was observed in B3 thymomas and thymic carcinomas while LC3b expression showed marginal statistical significance in B1 and B2 thymomas. High expression of BECLIN protein was correlated with an advanced Masaoka-Koga stage. No correlation was observed between LC3b, BECLIN, p62, ATG3 and overall survival or the presence of relapses. In conclusion, the mechanism of autophagy, both in its early (LC3b) and advanced (p62) stages, appears to decisively influence the pathogenesis, particularly of aggressive histological types of TENs. Furthermore, the inductive regulation of autophagy (BECLIN) correlates with an advanced stage of TENs. Further research is required to fully elucidate the role of autophagy in TENs and to identify novel therapeutic targets."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Βιοδείκτες αυτοφαγίας στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Υφαντή Χριστίνα","Yfanti Christina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα Θυμικά Επιθηλιακά Νεοπλάσματα (Thymic Epithelial Neoplasms, TEΝs) αποτελούν τους πιο συχνούς όγκους του πρόσθιου μεσοθωρακίου και παρουσιάζουν κλινική και μοριακή ετερογένεια. Η αυτοφαγία, ως κυτταρικός μηχανισμός, συμμετέχει στην καρκινογένεση και επηρεάζει τον πολλαπλασιασμό και την επιβίωση των καρκινικών κυττάρων, παρέχοντάς τους προϊόντα του μεταβολισμού και ενεργοποιώντας ογκογονίδια. Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει την κλινική και πιθανή προγνωστική σημασία πρωτεϊνών που συμμετέχουν στα μονοπάτια της αυτοφαγίας (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) στα TENs. Εκτιμήθηκε η ανοσοϊστοχημική (κυτταροπλασματική) έκφραση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 σε αρχειακό υλικό μονιμοποιημένων σε φορμόλη και σκηνωμένων σε παραφίνη ιστών χειρουργικών παρασκευασμάτων ασθενών με TENs και συσχετίστηκε με κλινικοπαθολογοανατομικές παραμέτρους (φύλο, ηλικία, ιστολογικός τύπος κατά WHO, στάδιο κατά Masaoka-Koga), με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Η υψηλή έκφραση των BECLIN και p62 συσχετίστηκε με το άρρεν φύλο. Υψηλή έκφραση του p62 παρατηρήθηκε σε Β3 θυμώματα και θυμικά καρκινώματα, ενώ η έκφραση της LC3b ανέδειξε οριακή στατιστική σημαντικότητα σε Β1 και Β2 θυμώματα. Η υψηλή έκφραση της πρωτεΐνης BECLIN συσχετίστηκε με προχωρημένο στάδιο κατά Masaoka-Koga. Δεν παρατηρήθηκε συσχέτιση των LC3b, BECLIN, p62, ATG3 με την ολική επιβίωση και την παρουσία υποτροπών. Συμπερασματικά, ο μηχανισμός της αυτοφαγίας, τόσο στα πρώιμα (LC3b) όσο και στα προχωρημένα (p62) στάδιά του, φαίνεται να επιδρά καθοριστικά στην παθογένεση ιδιαίτερα των επιθετικών ιστολογικών τύπων των TENs. Επιπλέον, η επαγωγική ρύθμιση της αυτοφαγίας (BECLIN) συμβαδίζει με προχωρημένο στάδιο των TENs. Περαιτέρω έρευνες απαιτούνται για τον καθορισμό του ρόλου της αυτοφαγίας στα TENs και την ανακάλυψη νέων θεραπευτικών στόχων.","Thymic Epithelial Neoplasms (TENs) are the most common tumors of the anterior mediastinum, exhibiting significant clinical and molecular heterogeneity. Autophagy, a crucial cellular mechanism, plays a role in carcinogenesis and influences the proliferation and survival of cancer cells by providing metabolic products and activating oncogenes. This study aims to investigate the clinical and potential prognostic significance of proteins involved in autophagy pathways (LC3b, BECLIN, p62, ATG3) in TENs. The immunohistochemical (cytoplasmic) expression of LC3b, BECLIN, p62, ATG3 was evaluated in archived formalin-fixed and paraffin-embedded tissue from surgical specimens of patients with TENs. This expression was then correlated with various clinicopathological parameters, including gender, age, WHO histological type and Masaoka-Koga stage. Additionally, correlations were assessed with overall survival and the presence of relapses. High expression of BECLIN and p62 was associated with the male gender. Elevated p62 expression was observed in B3 thymomas and thymic carcinomas while LC3b expression showed marginal statistical significance in B1 and B2 thymomas. High expression of BECLIN protein was correlated with an advanced Masaoka-Koga stage. No correlation was observed between LC3b, BECLIN, p62, ATG3 and overall survival or the presence of relapses. In conclusion, the mechanism of autophagy, both in its early (LC3b) and advanced (p62) stages, appears to decisively influence the pathogenesis, particularly of aggressive histological types of TENs. Furthermore, the inductive regulation of autophagy (BECLIN) correlates with an advanced stage of TENs. Further research is required to fully elucidate the role of autophagy in TENs and to identify novel therapeutic targets."],"dc:identifier":["uoadl:5297965","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5297965"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Βιοδείκτες αυτοφαγίας στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:12Z"}