{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5298786"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5298786","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Infection after endovascular repair of complex aortic and thoracoabdominal aneurysms with fenestrated and branched devices","abstract":"Η λοίμωξη ενδομοσχεύματος είναι μια σπάνια επιπλοκή της ενδαγγειακής αποκατάστασης των θωρακοκοιλιακών και περίπλοκων αορτικών ανευρυσμάτων στην εποχή των ενδαγγειακών συσκευών που χρησιμοποιούν θυρίδες και κλάδους. Υπόβαθρο: Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την ιδανική αντιμετώπιση αυτής της επικίνδυνης για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκής, καθώς οι παράγοντες που συμβάλλουν στη θεραπευτική επιλογή είναι πολλαπλοί. Ο τύπος των μικροβίων, η συ-νοσηρότητα του ασθενούς, η αιμοδυναμική κατάσταση, η ανατομία της αορτής και οι δεξιότητες του χειρουργού μαζί με τον ιατρικό εξοπλισμό και τα διαθέσιμα υλικά του νοσοκομείου είναι κρίσιμοι παράγοντες για τον αλγόριθμο θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η παρουσίαση της τρέχουσας γνώσης όσον αφορά την λοίμωξη ενδομοσχευμάτων με θυρίδες και κλάδους καθώς τα δεδομένα στη βιβλιογραφία είναι περιορισμένα. Πρόκειται για μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης, τα αίτια, τα θεραπευτικά αποτελέσματα και την πρόγνωση της λοίμωξης ενδομοσχευμάτων. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπησης σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA Οι μελέτες ανασύρθηκαν με αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και έλεγχο βιβλιογραφικών παραπομπών από το έως τον Μάιο του 2025. Αποτελέσματα: Εντοπίσαμε 9 άρθρα που περιλάμβαναν συνολικά 14 ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν και αντιμετωπίστηκαν για λοίμωξη μοσχεύματος σε συσκευές F/BEVAR, εκ των οποίων οι 9 (64.2%) ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 74± 6 έτη. Οι τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στις επεμβάσεις ήταν 7 συσκευές FEVAR (50%) και 7 συσκευές F/BEVAR (50%). Θετικές καλλιέργειες ελήφθησαν σε 13 ασθενείς (92.8%), με 2 Gram θετικά και 7 Gram αρνητικά βακτήρια να απομονώνονται όπου αναφερόταν. Διενεργήθηκαν 8 (57.1%) επεμβάσεις ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης έναντι 6 (42.9%) συντηρητικών θεραπειών. Αορτοεντερικό συρίγγιο ανιχνεύθηκε και αντιμετωπίστηκε σε 5 ασθενείς (33,4%). Η μέση διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής ήταν 12.5± 4.1 εβδομάδες, με έναν ασθενή να συνεχίζει τη θεραπεία και μετά από 23 μήνες. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 23.28± 16.8 ημέρες, με ποσοστό θνητότητας 21.4% εντός 30 ημερών. Η μέση περίοδος παρακολούθησης των περιστατικών ήταν 16.3± 15.3 μήνες. Σε αυτό το διάστημα, όλοι οι ασθενείς αναφέρονταν ζωντανοί και χωρίς λοίμωξη μοσχεύματος. Η σειρά περιστατικών ανέφερε μέσο χρόνο επιβίωσης 6±9 μήνες, με 5 ασθενείς (83%) να καταλήγουν μετά τη διάγνωση λοίμωξης. Συμπέρασμα: Η συστηματική ανασκόπησή μας παρείχε μια εικόνα των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων της χειρουργικής ή συντηρητικής αντιμετώπισης των λοιμώξεων μοσχευμάτων σε συσκευές FEVAR και BEVAR. Παρόλο που δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες, η εκτίμηση της κατάστασης των ασθενών και η εφαρμογή των υφιστάμενων οδηγιών για τις λοιμώξεις αγγειακών μοσχευμάτων φαίνεται να οδηγεί σε ευνοϊκά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και υποτροπής της λοίμωξης, εάν αυτή αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Τα υψηλά ποσοστά θνητότητας όταν οι ασθενείς αντιμετωπίζονται συντηρητικά δείχνουν πως η συντηρητική αντιμετώπιση πρέπει να προσφέρεται σαν τελευταία λύση σε ασθενείς που αρνούνται την χειρουργική αποκατάσταση ή σαν παρηγορητική θεραπεία.","abstract_html":"Η λοίμωξη ενδομοσχεύματος είναι μια σπάνια επιπλοκή της ενδαγγειακής αποκατάστασης των θωρακοκοιλιακών και περίπλοκων αορτικών ανευρυσμάτων στην εποχή των ενδαγγειακών συσκευών που χρησιμοποιούν θυρίδες και κλάδους. Υπόβαθρο: Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την ιδανική αντιμετώπιση αυτής της επικίνδυνης για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκής, καθώς οι παράγοντες που συμβάλλουν στη θεραπευτική επιλογή είναι πολλαπλοί. Ο τύπος των μικροβίων, η συ-νοσηρότητα του ασθενούς, η αιμοδυναμική κατάσταση, η ανατομία της αορτής και οι δεξιότητες του χειρουργού μαζί με τον ιατρικό εξοπλισμό και τα διαθέσιμα υλικά του νοσοκομείου είναι κρίσιμοι παράγοντες για τον αλγόριθμο θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η παρουσίαση της τρέχουσας γνώσης όσον αφορά την λοίμωξη ενδομοσχευμάτων με θυρίδες και κλάδους καθώς τα δεδομένα στη βιβλιογραφία είναι περιορισμένα. Πρόκειται για μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης, τα αίτια, τα θεραπευτικά αποτελέσματα και την πρόγνωση της λοίμωξης ενδομοσχευμάτων. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπησης σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA Οι μελέτες ανασύρθηκαν με αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και έλεγχο βιβλιογραφικών παραπομπών από το έως τον Μάιο του 2025. Αποτελέσματα: Εντοπίσαμε 9 άρθρα που περιλάμβαναν συνολικά 14 ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν και αντιμετωπίστηκαν για λοίμωξη μοσχεύματος σε συσκευές F/BEVAR, εκ των οποίων οι 9 (64.2%) ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 74± 6 έτη. Οι τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στις επεμβάσεις ήταν 7 συσκευές FEVAR (50%) και 7 συσκευές F/BEVAR (50%). Θετικές καλλιέργειες ελήφθησαν σε 13 ασθενείς (92.8%), με 2 Gram θετικά και 7 Gram αρνητικά βακτήρια να απομονώνονται όπου αναφερόταν. Διενεργήθηκαν 8 (57.1%) επεμβάσεις ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης έναντι 6 (42.9%) συντηρητικών θεραπειών. Αορτοεντερικό συρίγγιο ανιχνεύθηκε και αντιμετωπίστηκε σε 5 ασθενείς (33,4%). Η μέση διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής ήταν 12.5± 4.1 εβδομάδες, με έναν ασθενή να συνεχίζει τη θεραπεία και μετά από 23 μήνες. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 23.28± 16.8 ημέρες, με ποσοστό θνητότητας 21.4% εντός 30 ημερών. Η μέση περίοδος παρακολούθησης των περιστατικών ήταν 16.3± 15.3 μήνες. Σε αυτό το διάστημα, όλοι οι ασθενείς αναφέρονταν ζωντανοί και χωρίς λοίμωξη μοσχεύματος. Η σειρά περιστατικών ανέφερε μέσο χρόνο επιβίωσης 6±9 μήνες, με 5 ασθενείς (83%) να καταλήγουν μετά τη διάγνωση λοίμωξης. Συμπέρασμα: Η συστηματική ανασκόπησή μας παρείχε μια εικόνα των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων της χειρουργικής ή συντηρητικής αντιμετώπισης των λοιμώξεων μοσχευμάτων σε συσκευές FEVAR και BEVAR. Παρόλο που δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες, η εκτίμηση της κατάστασης των ασθενών και η εφαρμογή των υφιστάμενων οδηγιών για τις λοιμώξεις αγγειακών μοσχευμάτων φαίνεται να οδηγεί σε ευνοϊκά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και υποτροπής της λοίμωξης, εάν αυτή αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Τα υψηλά ποσοστά θνητότητας όταν οι ασθενείς αντιμετωπίζονται συντηρητικά δείχνουν πως η συντηρητική αντιμετώπιση πρέπει να προσφέρεται σαν τελευταία λύση σε ασθενείς που αρνούνται την χειρουργική αποκατάσταση ή σαν παρηγορητική θεραπεία.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσιμπούκης Ανδρέας","Tsimpoukis Andreas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5298786"],"render_values":[{"text":"uoadl:5298786","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5298786","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5298786","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5298786","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσιμπούκης Ανδρέας","Tsimpoukis Andreas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5298786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5298786"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η λοίμωξη ενδομοσχεύματος είναι μια σπάνια επιπλοκή της ενδαγγειακής αποκατάστασης των θωρακοκοιλιακών και περίπλοκων αορτικών ανευρυσμάτων στην εποχή των ενδαγγειακών συσκευών που χρησιμοποιούν θυρίδες και κλάδους. Υπόβαθρο: Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την ιδανική αντιμετώπιση αυτής της επικίνδυνης για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκής, καθώς οι παράγοντες που συμβάλλουν στη θεραπευτική επιλογή είναι πολλαπλοί. Ο τύπος των μικροβίων, η συ-νοσηρότητα του ασθενούς, η αιμοδυναμική κατάσταση, η ανατομία της αορτής και οι δεξιότητες του χειρουργού μαζί με τον ιατρικό εξοπλισμό και τα διαθέσιμα υλικά του νοσοκομείου είναι κρίσιμοι παράγοντες για τον αλγόριθμο θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η παρουσίαση της τρέχουσας γνώσης όσον αφορά την λοίμωξη ενδομοσχευμάτων με θυρίδες και κλάδους καθώς τα δεδομένα στη βιβλιογραφία είναι περιορισμένα. Πρόκειται για μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης, τα αίτια, τα θεραπευτικά αποτελέσματα και την πρόγνωση της λοίμωξης ενδομοσχευμάτων. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπησης σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA Οι μελέτες ανασύρθηκαν με αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και έλεγχο βιβλιογραφικών παραπομπών από το έως τον Μάιο του 2025. Αποτελέσματα: Εντοπίσαμε 9 άρθρα που περιλάμβαναν συνολικά 14 ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν και αντιμετωπίστηκαν για λοίμωξη μοσχεύματος σε συσκευές F/BEVAR, εκ των οποίων οι 9 (64.2%) ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 74± 6 έτη. Οι τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στις επεμβάσεις ήταν 7 συσκευές FEVAR (50%) και 7 συσκευές F/BEVAR (50%). Θετικές καλλιέργειες ελήφθησαν σε 13 ασθενείς (92.8%), με 2 Gram θετικά και 7 Gram αρνητικά βακτήρια να απομονώνονται όπου αναφερόταν. Διενεργήθηκαν 8 (57.1%) επεμβάσεις ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης έναντι 6 (42.9%) συντηρητικών θεραπειών. Αορτοεντερικό συρίγγιο ανιχνεύθηκε και αντιμετωπίστηκε σε 5 ασθενείς (33,4%). Η μέση διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής ήταν 12.5± 4.1 εβδομάδες, με έναν ασθενή να συνεχίζει τη θεραπεία και μετά από 23 μήνες. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 23.28± 16.8 ημέρες, με ποσοστό θνητότητας 21.4% εντός 30 ημερών. Η μέση περίοδος παρακολούθησης των περιστατικών ήταν 16.3± 15.3 μήνες. Σε αυτό το διάστημα, όλοι οι ασθενείς αναφέρονταν ζωντανοί και χωρίς λοίμωξη μοσχεύματος. Η σειρά περιστατικών ανέφερε μέσο χρόνο επιβίωσης 6±9 μήνες, με 5 ασθενείς (83%) να καταλήγουν μετά τη διάγνωση λοίμωξης. Συμπέρασμα: Η συστηματική ανασκόπησή μας παρείχε μια εικόνα των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων της χειρουργικής ή συντηρητικής αντιμετώπισης των λοιμώξεων μοσχευμάτων σε συσκευές FEVAR και BEVAR. Παρόλο που δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες, η εκτίμηση της κατάστασης των ασθενών και η εφαρμογή των υφιστάμενων οδηγιών για τις λοιμώξεις αγγειακών μοσχευμάτων φαίνεται να οδηγεί σε ευνοϊκά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και υποτροπής της λοίμωξης, εάν αυτή αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Τα υψηλά ποσοστά θνητότητας όταν οι ασθενείς αντιμετωπίζονται συντηρητικά δείχνουν πως η συντηρητική αντιμετώπιση πρέπει να προσφέρεται σαν τελευταία λύση σε ασθενείς που αρνούνται την χειρουργική αποκατάσταση ή σαν παρηγορητική θεραπεία.","Introduction: Endograft infection is a rare complication of the endovascular repair of thoracoabdominal and complex aortic aneurysms in the era of fenestrated and branched devices. Background: No specific guidelines exist regarding the ideal management of this life-threatening complication as many factors contribute to the decision making. Types of microbes, patient’s comorbidity, hemodynamic status, aortic anatomy and surgeon’s skills along with hospital’s facilities and resources are crucial factors for the treatment algorithm. Purpose: The aim of this study is to present updated information on the treatment of infection of F/BEVAR devices as the data in the literature are limited. It comprises a current literature review based on the recent evidence regarding the incidence, causes, treatment outcomes and prognosis of endograft infection. Methods: A review metanalysis was conducted according to the PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses) guidelines. Studies were identified by searching electronic databases and scanning bibliographic references up to May, 2025. Results: We identified 9 articles encompassing 14 patients in total that were diagnosed and treated for endograft infection of F/BEVAR devices, 9 (64.2%) of which were male. The mean age of the patients was 74 ± 6 years (standard deviation) The graft types that were used in the procedures were 7 FEVAR devices (50%) and 7 F/BEVAR devices (50%). Positive cultures were obtained in 13 patients (92.8%) with 2 gram positive and 7- gram negative bacteria isolated when stated. 8 (57.1%) open surgical repairs where performed versus 6 (42.9%) conservative treatments. Aortoenteric fistula was discovered and treated in 5 patients. (35.7%) The mean duration of antibiotics therapy was 12.5± 4.1 weeks with one patient on ongoing therapy after 23 months. The mean length of stay was 23.28± 16.8 days with a 30-day mortality rate of 21.4%. The mean follow up of the case reports was 16.3± 15.3 months. In this time, all patients reported alive and free of endograft infection. The case series reported a mean survival time of 6±9 months with 5 patients (83%) dying after infection diagnose. Conclusion: Our systematic review provided an insight of the possibilities and outcomes of surgical or conservative treatment of endograft infection of FEVAR and BEVAR devices. While specific guidelines does not exist, regarding patients status and following guidelines on vascular graft infections seems to deem favorable results with low mortality and re-infection rates, if treated surgically. High mortality rates on conservative therapy show that this type of treatment should be left as a last resort on patients that refuse open surgery or as a palliative treatment."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Infection after endovascular repair of complex aortic and thoracoabdominal aneurysms with fenestrated and branched devices"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσιμπούκης Ανδρέας","Tsimpoukis Andreas"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η λοίμωξη ενδομοσχεύματος είναι μια σπάνια επιπλοκή της ενδαγγειακής αποκατάστασης των θωρακοκοιλιακών και περίπλοκων αορτικών ανευρυσμάτων στην εποχή των ενδαγγειακών συσκευών που χρησιμοποιούν θυρίδες και κλάδους. Υπόβαθρο: Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες σχετικά με την ιδανική αντιμετώπιση αυτής της επικίνδυνης για τη ζωή του ασθενούς επιπλοκής, καθώς οι παράγοντες που συμβάλλουν στη θεραπευτική επιλογή είναι πολλαπλοί. Ο τύπος των μικροβίων, η συ-νοσηρότητα του ασθενούς, η αιμοδυναμική κατάσταση, η ανατομία της αορτής και οι δεξιότητες του χειρουργού μαζί με τον ιατρικό εξοπλισμό και τα διαθέσιμα υλικά του νοσοκομείου είναι κρίσιμοι παράγοντες για τον αλγόριθμο θεραπείας. Σκοπός: Σκοπός αυτής της μελέτης είναι η παρουσίαση της τρέχουσας γνώσης όσον αφορά την λοίμωξη ενδομοσχευμάτων με θυρίδες και κλάδους καθώς τα δεδομένα στη βιβλιογραφία είναι περιορισμένα. Πρόκειται για μια ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με τη συχνότητα εμφάνισης, τα αίτια, τα θεραπευτικά αποτελέσματα και την πρόγνωση της λοίμωξης ενδομοσχευμάτων. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ανασκόπησης σύμφωνα με τις οδηγίες του PRISMA Οι μελέτες ανασύρθηκαν με αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων και έλεγχο βιβλιογραφικών παραπομπών από το έως τον Μάιο του 2025. Αποτελέσματα: Εντοπίσαμε 9 άρθρα που περιλάμβαναν συνολικά 14 ασθενείς οι οποίοι διαγνώστηκαν και αντιμετωπίστηκαν για λοίμωξη μοσχεύματος σε συσκευές F/BEVAR, εκ των οποίων οι 9 (64.2%) ήταν άνδρες. Η μέση ηλικία των ασθενών ήταν 74± 6 έτη. Οι τύποι μοσχευμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στις επεμβάσεις ήταν 7 συσκευές FEVAR (50%) και 7 συσκευές F/BEVAR (50%). Θετικές καλλιέργειες ελήφθησαν σε 13 ασθενείς (92.8%), με 2 Gram θετικά και 7 Gram αρνητικά βακτήρια να απομονώνονται όπου αναφερόταν. Διενεργήθηκαν 8 (57.1%) επεμβάσεις ανοιχτής χειρουργικής αποκατάστασης έναντι 6 (42.9%) συντηρητικών θεραπειών. Αορτοεντερικό συρίγγιο ανιχνεύθηκε και αντιμετωπίστηκε σε 5 ασθενείς (33,4%). Η μέση διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής ήταν 12.5± 4.1 εβδομάδες, με έναν ασθενή να συνεχίζει τη θεραπεία και μετά από 23 μήνες. Η μέση διάρκεια νοσηλείας ήταν 23.28± 16.8 ημέρες, με ποσοστό θνητότητας 21.4% εντός 30 ημερών. Η μέση περίοδος παρακολούθησης των περιστατικών ήταν 16.3± 15.3 μήνες. Σε αυτό το διάστημα, όλοι οι ασθενείς αναφέρονταν ζωντανοί και χωρίς λοίμωξη μοσχεύματος. Η σειρά περιστατικών ανέφερε μέσο χρόνο επιβίωσης 6±9 μήνες, με 5 ασθενείς (83%) να καταλήγουν μετά τη διάγνωση λοίμωξης. Συμπέρασμα: Η συστηματική ανασκόπησή μας παρείχε μια εικόνα των δυνατοτήτων και των αποτελεσμάτων της χειρουργικής ή συντηρητικής αντιμετώπισης των λοιμώξεων μοσχευμάτων σε συσκευές FEVAR και BEVAR. Παρόλο που δεν υπάρχουν συγκεκριμένες κατευθυντήριες οδηγίες, η εκτίμηση της κατάστασης των ασθενών και η εφαρμογή των υφιστάμενων οδηγιών για τις λοιμώξεις αγγειακών μοσχευμάτων φαίνεται να οδηγεί σε ευνοϊκά αποτελέσματα, με χαμηλά ποσοστά θνητότητας και υποτροπής της λοίμωξης, εάν αυτή αντιμετωπιστεί χειρουργικά. Τα υψηλά ποσοστά θνητότητας όταν οι ασθενείς αντιμετωπίζονται συντηρητικά δείχνουν πως η συντηρητική αντιμετώπιση πρέπει να προσφέρεται σαν τελευταία λύση σε ασθενείς που αρνούνται την χειρουργική αποκατάσταση ή σαν παρηγορητική θεραπεία.","Introduction: Endograft infection is a rare complication of the endovascular repair of thoracoabdominal and complex aortic aneurysms in the era of fenestrated and branched devices. Background: No specific guidelines exist regarding the ideal management of this life-threatening complication as many factors contribute to the decision making. Types of microbes, patient’s comorbidity, hemodynamic status, aortic anatomy and surgeon’s skills along with hospital’s facilities and resources are crucial factors for the treatment algorithm. Purpose: The aim of this study is to present updated information on the treatment of infection of F/BEVAR devices as the data in the literature are limited. It comprises a current literature review based on the recent evidence regarding the incidence, causes, treatment outcomes and prognosis of endograft infection. Methods: A review metanalysis was conducted according to the PRISMA (Preferred Reporting Items for Systematic Reviews and Meta-Analyses) guidelines. Studies were identified by searching electronic databases and scanning bibliographic references up to May, 2025. Results: We identified 9 articles encompassing 14 patients in total that were diagnosed and treated for endograft infection of F/BEVAR devices, 9 (64.2%) of which were male. The mean age of the patients was 74 ± 6 years (standard deviation) The graft types that were used in the procedures were 7 FEVAR devices (50%) and 7 F/BEVAR devices (50%). Positive cultures were obtained in 13 patients (92.8%) with 2 gram positive and 7- gram negative bacteria isolated when stated. 8 (57.1%) open surgical repairs where performed versus 6 (42.9%) conservative treatments. Aortoenteric fistula was discovered and treated in 5 patients. (35.7%) The mean duration of antibiotics therapy was 12.5± 4.1 weeks with one patient on ongoing therapy after 23 months. The mean length of stay was 23.28± 16.8 days with a 30-day mortality rate of 21.4%. The mean follow up of the case reports was 16.3± 15.3 months. In this time, all patients reported alive and free of endograft infection. The case series reported a mean survival time of 6±9 months with 5 patients (83%) dying after infection diagnose. Conclusion: Our systematic review provided an insight of the possibilities and outcomes of surgical or conservative treatment of endograft infection of FEVAR and BEVAR devices. While specific guidelines does not exist, regarding patients status and following guidelines on vascular graft infections seems to deem favorable results with low mortality and re-infection rates, if treated surgically. High mortality rates on conservative therapy show that this type of treatment should be left as a last resort on patients that refuse open surgery or as a palliative treatment."],"dc:identifier":["uoadl:5298786","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5298786"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Infection after endovascular repair of complex aortic and thoracoabdominal aneurysms with fenestrated and branched devices"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:18Z"}