{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5299098"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5299098","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Εξελίξεις στους αναστολείς του συμπληρώματος για τη θεραπεία της Παροξυντικής Νυκτερινής Αιμοσφαιρινουρίας","abstract":"Η Παροξυντική Νυκτερινή Αιμοσφαιρινουρία (ΠΝΑ) αποτελεί μία σπάνια, επίκτητη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή, κλωνική αιματολογική διαταραχή, η οποία προκαλείται από μία χαρακτηριστική σωματική μετάλλαξη των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο γονίδιο της βιοσύνθεσης της γλυκάνης της φωσφατιδυλινοσιτόλης τάξεως Α (PIGA), που εμποδίζει την έκφραση πρωτεϊνών στην κυτταρική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών πρωτεϊνών του συμπληρώματος CD55 και CD59. Η μειωμένη ή παντελής έλλειψη έκφρασης των CD55 και CD59 από την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα καθιστά ευάλωτα στην υπερενεργοποίηση και ανεξέλεγκτη δράση του καταρράκτη του συμπληρώματος, με τελικό αποτέλεσμα την ενδοαγγειακή αιμόλυση. Για πολλές δεκαετίες η νόσος σχετιζόταν με αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα με τη μεταμόσχευση μυελού των οστών να αποτελεί τη μοναδική θεραπευτική επιλογή γι’ αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο το θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει, καθώς διερευνάται ολοένα και περισσότερο η μοριακή παθογένειά της. Ανακαλύπτονται περισσότεροι στοχευμένοι παράγοντες που έρχονται στο προσκήνιο ως πολλά υποσχόμενα φάρμακα, καθώς μπλοκάρουν συγκεκριμένες οδούς του καταρράκτη του συμπληρώματος. Μία αδρή ταξινόμηση με τους ήδη εγκεκριμένους παράγοντες περιλαμβάνει τους αναστολείς της τερματικής (αναστολείς του τμήματος C5: eculizumab, ravulizumab, crovalimab) και της εγγύς οδού του συμπληρώματος (αναστολείς του τμήματος C3/C3b και pegcetacoplan), αλλά και της εναλλακτικής οδού (αναστολέας του παράγοντα Β: iptacopan, αναστολέας του παράγοντα D: danicopan). Παρά τις σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ανεκπλήρωτες ανάγκες στο θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ, γεγονός που ενισχύει τη συνεχιζόμενη έρευνα για την ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και κυρίως πιο στοχευμένων θεραπειών.","abstract_html":"Η Παροξυντική Νυκτερινή Αιμοσφαιρινουρία (ΠΝΑ) αποτελεί μία σπάνια, επίκτητη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή, κλωνική αιματολογική διαταραχή, η οποία προκαλείται από μία χαρακτηριστική σωματική μετάλλαξη των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο γονίδιο της βιοσύνθεσης της γλυκάνης της φωσφατιδυλινοσιτόλης τάξεως Α (PIGA), που εμποδίζει την έκφραση πρωτεϊνών στην κυτταρική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών πρωτεϊνών του συμπληρώματος CD55 και CD59. Η μειωμένη ή παντελής έλλειψη έκφρασης των CD55 και CD59 από την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα καθιστά ευάλωτα στην υπερενεργοποίηση και ανεξέλεγκτη δράση του καταρράκτη του συμπληρώματος, με τελικό αποτέλεσμα την ενδοαγγειακή αιμόλυση. Για πολλές δεκαετίες η νόσος σχετιζόταν με αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα με τη μεταμόσχευση μυελού των οστών να αποτελεί τη μοναδική θεραπευτική επιλογή γι’ αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο το θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει, καθώς διερευνάται ολοένα και περισσότερο η μοριακή παθογένειά της. Ανακαλύπτονται περισσότεροι στοχευμένοι παράγοντες που έρχονται στο προσκήνιο ως πολλά υποσχόμενα φάρμακα, καθώς μπλοκάρουν συγκεκριμένες οδούς του καταρράκτη του συμπληρώματος. Μία αδρή ταξινόμηση με τους ήδη εγκεκριμένους παράγοντες περιλαμβάνει τους αναστολείς της τερματικής (αναστολείς του τμήματος C5: eculizumab, ravulizumab, crovalimab) και της εγγύς οδού του συμπληρώματος (αναστολείς του τμήματος C3/C3b και pegcetacoplan), αλλά και της εναλλακτικής οδού (αναστολέας του παράγοντα Β: iptacopan, αναστολέας του παράγοντα D: danicopan). Παρά τις σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ανεκπλήρωτες ανάγκες στο θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ, γεγονός που ενισχύει τη συνεχιζόμενη έρευνα για την ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και κυρίως πιο στοχευμένων θεραπειών.","abstract_has_math":false,"creators":["Αποστολίδου Ελισάβετ","Apostolidou Elisavet"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:18Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5299098"],"render_values":[{"text":"uoadl:5299098","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299098","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299098","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5299098","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Αποστολίδου Ελισάβετ","Apostolidou Elisavet"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5299098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299098"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η Παροξυντική Νυκτερινή Αιμοσφαιρινουρία (ΠΝΑ) αποτελεί μία σπάνια, επίκτητη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή, κλωνική αιματολογική διαταραχή, η οποία προκαλείται από μία χαρακτηριστική σωματική μετάλλαξη των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο γονίδιο της βιοσύνθεσης της γλυκάνης της φωσφατιδυλινοσιτόλης τάξεως Α (PIGA), που εμποδίζει την έκφραση πρωτεϊνών στην κυτταρική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών πρωτεϊνών του συμπληρώματος CD55 και CD59. Η μειωμένη ή παντελής έλλειψη έκφρασης των CD55 και CD59 από την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα καθιστά ευάλωτα στην υπερενεργοποίηση και ανεξέλεγκτη δράση του καταρράκτη του συμπληρώματος, με τελικό αποτέλεσμα την ενδοαγγειακή αιμόλυση. Για πολλές δεκαετίες η νόσος σχετιζόταν με αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα με τη μεταμόσχευση μυελού των οστών να αποτελεί τη μοναδική θεραπευτική επιλογή γι’ αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο το θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει, καθώς διερευνάται ολοένα και περισσότερο η μοριακή παθογένειά της. Ανακαλύπτονται περισσότεροι στοχευμένοι παράγοντες που έρχονται στο προσκήνιο ως πολλά υποσχόμενα φάρμακα, καθώς μπλοκάρουν συγκεκριμένες οδούς του καταρράκτη του συμπληρώματος. Μία αδρή ταξινόμηση με τους ήδη εγκεκριμένους παράγοντες περιλαμβάνει τους αναστολείς της τερματικής (αναστολείς του τμήματος C5: eculizumab, ravulizumab, crovalimab) και της εγγύς οδού του συμπληρώματος (αναστολείς του τμήματος C3/C3b και pegcetacoplan), αλλά και της εναλλακτικής οδού (αναστολέας του παράγοντα Β: iptacopan, αναστολέας του παράγοντα D: danicopan). Παρά τις σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ανεκπλήρωτες ανάγκες στο θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ, γεγονός που ενισχύει τη συνεχιζόμενη έρευνα για την ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και κυρίως πιο στοχευμένων θεραπειών.","Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria (PNH) is a rare, acquired, and potentially life-threatening clonal hematologic disorder caused by a characteristic somatic mutation of hematopoietic stem cells. The mutation is located in the gene responsible for the biosynthesis of phosphatidylinositol glycan class A (PIGA), which prevents the expression of proteins on the cell surface, including the complement regulatory proteins CD55 and CD59. The reduced or complete absence of CD55 and CD59 expression on the surface of red blood cells renders them vulnerable to the hyperactivation and uncontrolled action of the complement cascade, ultimately resulting in intravascular hemolysis. For many decades, the disease was associated with increased morbidity and mortality, with bone marrow transplantation being the only therapeutic option for these patients. However, the therapeutic landscape of PNH has changed and continues to change, as its molecular pathogenesis is increasingly being investigated. More targeted agents are being discovered and are emerging as promising drugs, as they block specific pathways of the complement cascade. A broad classification of the already approved agents includes inhibitors of the terminal pathway (inhibitors of the C5 component: eculizumab, ravulizumab, crovalimab), of the proximal complement pathway (inhibitors of the C3/C3b component and pegcetacoplan), as well as of the alternative pathway (factor B inhibitor: iptacopan, factor D inhibitor: danicopan). Despite significant therapeutic advances, unmet needs remain in the therapeutic landscape of PNH, which reinforces ongoing research toward the development of new, more effective and, above all, more targeted treatments."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Εξελίξεις στους αναστολείς του συμπληρώματος για τη θεραπεία της Παροξυντικής Νυκτερινής Αιμοσφαιρινουρίας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Αποστολίδου Ελισάβετ","Apostolidou Elisavet"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η Παροξυντική Νυκτερινή Αιμοσφαιρινουρία (ΠΝΑ) αποτελεί μία σπάνια, επίκτητη και δυνητικά απειλητική για τη ζωή, κλωνική αιματολογική διαταραχή, η οποία προκαλείται από μία χαρακτηριστική σωματική μετάλλαξη των αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο γονίδιο της βιοσύνθεσης της γλυκάνης της φωσφατιδυλινοσιτόλης τάξεως Α (PIGA), που εμποδίζει την έκφραση πρωτεϊνών στην κυτταρική επιφάνεια, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών πρωτεϊνών του συμπληρώματος CD55 και CD59. Η μειωμένη ή παντελής έλλειψη έκφρασης των CD55 και CD59 από την επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα καθιστά ευάλωτα στην υπερενεργοποίηση και ανεξέλεγκτη δράση του καταρράκτη του συμπληρώματος, με τελικό αποτέλεσμα την ενδοαγγειακή αιμόλυση. Για πολλές δεκαετίες η νόσος σχετιζόταν με αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα με τη μεταμόσχευση μυελού των οστών να αποτελεί τη μοναδική θεραπευτική επιλογή γι’ αυτούς τους ασθενείς. Ωστόσο το θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει, καθώς διερευνάται ολοένα και περισσότερο η μοριακή παθογένειά της. Ανακαλύπτονται περισσότεροι στοχευμένοι παράγοντες που έρχονται στο προσκήνιο ως πολλά υποσχόμενα φάρμακα, καθώς μπλοκάρουν συγκεκριμένες οδούς του καταρράκτη του συμπληρώματος. Μία αδρή ταξινόμηση με τους ήδη εγκεκριμένους παράγοντες περιλαμβάνει τους αναστολείς της τερματικής (αναστολείς του τμήματος C5: eculizumab, ravulizumab, crovalimab) και της εγγύς οδού του συμπληρώματος (αναστολείς του τμήματος C3/C3b και pegcetacoplan), αλλά και της εναλλακτικής οδού (αναστολέας του παράγοντα Β: iptacopan, αναστολέας του παράγοντα D: danicopan). Παρά τις σημαντικές θεραπευτικές εξελίξεις, εξακολουθούν να υπάρχουν ανεκπλήρωτες ανάγκες στο θεραπευτικό τοπίο της ΠΝΑ, γεγονός που ενισχύει τη συνεχιζόμενη έρευνα για την ανάπτυξη νέων, πιο αποτελεσματικών και κυρίως πιο στοχευμένων θεραπειών.","Paroxysmal nocturnal hemoglobinuria (PNH) is a rare, acquired, and potentially life-threatening clonal hematologic disorder caused by a characteristic somatic mutation of hematopoietic stem cells. The mutation is located in the gene responsible for the biosynthesis of phosphatidylinositol glycan class A (PIGA), which prevents the expression of proteins on the cell surface, including the complement regulatory proteins CD55 and CD59. The reduced or complete absence of CD55 and CD59 expression on the surface of red blood cells renders them vulnerable to the hyperactivation and uncontrolled action of the complement cascade, ultimately resulting in intravascular hemolysis. For many decades, the disease was associated with increased morbidity and mortality, with bone marrow transplantation being the only therapeutic option for these patients. However, the therapeutic landscape of PNH has changed and continues to change, as its molecular pathogenesis is increasingly being investigated. More targeted agents are being discovered and are emerging as promising drugs, as they block specific pathways of the complement cascade. A broad classification of the already approved agents includes inhibitors of the terminal pathway (inhibitors of the C5 component: eculizumab, ravulizumab, crovalimab), of the proximal complement pathway (inhibitors of the C3/C3b component and pegcetacoplan), as well as of the alternative pathway (factor B inhibitor: iptacopan, factor D inhibitor: danicopan). Despite significant therapeutic advances, unmet needs remain in the therapeutic landscape of PNH, which reinforces ongoing research toward the development of new, more effective and, above all, more targeted treatments."],"dc:identifier":["uoadl:5299098","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299098"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Εξελίξεις στους αναστολείς του συμπληρώματος για τη θεραπεία της Παροξυντικής Νυκτερινής Αιμοσφαιρινουρίας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:18Z"}