{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5299964"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5299964","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Μικκυλίων μέσω του Πειραματικού Σχεδιασμού","abstract":"Τα μικκύλια (micelles) έχουν αναδειχθεί ως μία πρωτοποριακή κατηγορία νανοφορέων προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στη μεταφορά φαρμάκων. Η μοναδική αυτό-οργάνωσή (self-assembly) τους από αμφίφιλα συμπολυμερή επιτρέπει την ενσωμάτωση τόσο υδρόφοβων όσο υδρόφιλων μορίων, ξεπερνώντας, έτσι, σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τη διαλυτότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα. Επιπλέον, αυτή η δομική διάταξη προστατεύει τα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά από την ενζυματική αποικοδόμηση και παρέχει ελεγχόμενη αποδέσμευση, βελτιώνοντας συνολικά τη βιοδιαθεσιμότητα και τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Η ευελιξία των μικκυλιακών συστημάτων αναδεικνύεται επίσης από τη συμβατότητά τους με διάφορες οδούς χορήγησης, όπως της από του στόματος, της οφθαλμικής, της ενδορρινικής και της διαδερμικής χορήγησης. Αυτή η προσαρμοστικότητα, όχι μόνο διευρύνει το πεδίο των πιθανών θεραπευτικών εφαρμογών, αλλά επιτρέπει και την ανάπτυξη εξατομικευμένων στρατηγικών θεραπείας που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες κλινικές ανάγκες. Οι διαθέσιμες στο εμπόριο μικκυλιακές φαρμακοτεχνικές μορφές, όπως αυτές που έχουν αναπτυχθεί για αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και οφθαλμολογικές εφαρμογές, υπογραμμίζουν τον πρακτικό αντίκτυπο αυτής της τεχνολογίας και την προοπτική της στην προώθηση της εξατομικευμένης ιατρικής. Η ενσωμάτωση του Πειραματικού Σχεδιασμού (Design of Experiments, DoE) στο πλαίσιο της Ποιότητας μέσω Σχεδιασμού (Quality by Design, QbD) στη διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης των μικκυλιακών σκευασμάτων είναι καθοριστική για τη συνολική ποιότητά τους. Η QbD αποτελεί μια συστηματική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην ενσωμάτωση της ποιότητας ήδη από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού και ανάπτυξης, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε ελέγχους του τελικού προϊόντος. Αυτή η προσέγγιση περιλαμβάνει τον σαφή καθορισμό των Ιδανικών Χαρακτηριστικών Ποιότητας του Προϊόντος (Quality Target Product Profile, QTPP) και την αναγνώριση των Κρίσιμων Χαρακτηριστικών Ποιότητας (Critical Quality Attributes, CQAs), όπως του μεγέθους των σωματιδίων, της αποτελεσματικότητας ενσωμάτωσης, του ζ-δυναμικού και του δείκτη πολυδιασποράς. Μέσω της μεθοδολογίας QbD, η διαδικασία ανάπτυξης χαρτογραφείται με την καθιέρωση ενός Χώρου Σχεδιασμού (Design Space), όπου οι Κρίσιμες Παράμετροι της Διεργασίας (Critical Process Parameters, CPPs) και οι Κρίσιμες Ιδιότητες των Υλικών (Critical Materials Attributes, CMAs) συσχετίζονται μαθηματικά με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Αυτή η μεθοδολογία, όχι μόνο διασφαλίζει την ανθεκτικότητα και την ποιότητα του προϊόντος, αλλά διευκολύνει επίσης τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Στο παρόν πόνημα, εξετάζονται και εφαρμόζονται διάφοροι τύποι πειραματικών σχεδιασμών για την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων. Οι στρατηγικές σάρωσης και βελτιστοποίησης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της φαρμακοτεχνικής μορφής. Οι αρχικοί σχεδιασμοί σάρωσης βοηθούν στον εντοπισμό των πιο σημαντικών μεταβλητών, διασφαλίζοντας ότι οι κρίσιμες παράμετροι της διαδικασίας και τα κρίσιμα χαρακτηριστικά των υλικών που επηρεάζουν την ποιότητα, αναγνωρίζονται έγκαιρα. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η περιττή πειραματική πολυπλοκότητα, επιτρέποντας μια πιο αποδοτική προσέγγιση στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μεταβλητών. Αφού εντοπιστούν οι κρίσιμοι παράγοντες, οι σχεδιασμοί βελτιστοποίησης χρησιμοποιούνται για την περαιτέρω ακριβή ρύθμιση της φαρμακοτεχνικής μορφής. Αυτές οι προσεγγίσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση του βέλτιστου εύρους για τις παραμέτρους, εξασφαλίζοντας ότι τα επιθυμητά χαρακτηριστικά ποιότητας επιτυγχάνονται με συνέπεια. Αυτή η συστηματική βελτιστοποίηση, όχι μόνο βελτιώνει την απόδοση του προϊόντος, αλλά υποστηρίζει παράλληλα τη δυνατότητα κλιμάκωσης της παραγωγής και την αναπαραγωγιμότητα σε διάφορες θεραπευτικές εφαρμογές. Οι μελέτες περίπτωσης αναδεικνύουν επίσης ορισμένες από τις προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται στην τεχνολογία της μικκυλιακής μεταφοράς φαρμάκων. Παρόλο που η προσέγγιση η οποία βασίζεται στον DoE ενισχύει την ανθεκτικότητα της φαρμακοτεχνικής μορφής και τη αναπαραγωγιμότητα των διεργασιών, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που σχετίζονται με την παραγωγή μεγάλης κλίμακας, τη μακροχρόνια σταθερότητα και τη φυσιολογική μεταβλητότητα των ιστών-στόχων. Επισημαίνεται ότι, ενώ ο Πειραματικός Σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη διαδικασία ανάπτυξης και να διευκολύνει τον εντοπισμό των βέλτιστων συνθηκών, απαιτούνται τυποποιημένα πρωτόκολλα και περαιτέρω έρευνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν την παραγωγή και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Συνολικά, η στρατηγική ενσωμάτωση του DoE και της QbD στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προόδου στη νανοϊατρική. Αυτή η προσέγγιση παρέχει μια ισχυρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για τη βελτιστοποίηση των χαρακτηριστικών της φαρμακοτεχνικής μορφής, τη διασφάλιση της ποιότητας του προϊόντος και την αντιμετώπιση βασικών προκλήσεων στη χορήγηση φαρμάκων. Καθώς η έρευνα συνεχίζει να εξελίσσεται, οι συστηματικές μεθοδολογίες που συζητούνται στο παρόν έργο προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη βάση για την ανάπτυξη μίας νέας γενιάς νανοφορέων, οι οποίοι μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις των σύγχρονων θεραπευτικών προκλήσεων.","abstract_html":"Τα μικκύλια (micelles) έχουν αναδειχθεί ως μία πρωτοποριακή κατηγορία νανοφορέων προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στη μεταφορά φαρμάκων. Η μοναδική αυτό-οργάνωσή (self-assembly) τους από αμφίφιλα συμπολυμερή επιτρέπει την ενσωμάτωση τόσο υδρόφοβων όσο υδρόφιλων μορίων, ξεπερνώντας, έτσι, σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τη διαλυτότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα. Επιπλέον, αυτή η δομική διάταξη προστατεύει τα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά από την ενζυματική αποικοδόμηση και παρέχει ελεγχόμενη αποδέσμευση, βελτιώνοντας συνολικά τη βιοδιαθεσιμότητα και τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Η ευελιξία των μικκυλιακών συστημάτων αναδεικνύεται επίσης από τη συμβατότητά τους με διάφορες οδούς χορήγησης, όπως της από του στόματος, της οφθαλμικής, της ενδορρινικής και της διαδερμικής χορήγησης. Αυτή η προσαρμοστικότητα, όχι μόνο διευρύνει το πεδίο των πιθανών θεραπευτικών εφαρμογών, αλλά επιτρέπει και την ανάπτυξη εξατομικευμένων στρατηγικών θεραπείας που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες κλινικές ανάγκες. Οι διαθέσιμες στο εμπόριο μικκυλιακές φαρμακοτεχνικές μορφές, όπως αυτές που έχουν αναπτυχθεί για αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και οφθαλμολογικές εφαρμογές, υπογραμμίζουν τον πρακτικό αντίκτυπο αυτής της τεχνολογίας και την προοπτική της στην προώθηση της εξατομικευμένης ιατρικής. Η ενσωμάτωση του Πειραματικού Σχεδιασμού (Design of Experiments, DoE) στο πλαίσιο της Ποιότητας μέσω Σχεδιασμού (Quality by Design, QbD) στη διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης των μικκυλιακών σκευασμάτων είναι καθοριστική για τη συνολική ποιότητά τους. Η QbD αποτελεί μια συστηματική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην ενσωμάτωση της ποιότητας ήδη από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού και ανάπτυξης, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε ελέγχους του τελικού προϊόντος. Αυτή η προσέγγιση περιλαμβάνει τον σαφή καθορισμό των Ιδανικών Χαρακτηριστικών Ποιότητας του Προϊόντος (Quality Target Product Profile, QTPP) και την αναγνώριση των Κρίσιμων Χαρακτηριστικών Ποιότητας (Critical Quality Attributes, CQAs), όπως του μεγέθους των σωματιδίων, της αποτελεσματικότητας ενσωμάτωσης, του ζ-δυναμικού και του δείκτη πολυδιασποράς. Μέσω της μεθοδολογίας QbD, η διαδικασία ανάπτυξης χαρτογραφείται με την καθιέρωση ενός Χώρου Σχεδιασμού (Design Space), όπου οι Κρίσιμες Παράμετροι της Διεργασίας (Critical Process Parameters, CPPs) και οι Κρίσιμες Ιδιότητες των Υλικών (Critical Materials Attributes, CMAs) συσχετίζονται μαθηματικά με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Αυτή η μεθοδολογία, όχι μόνο διασφαλίζει την ανθεκτικότητα και την ποιότητα του προϊόντος, αλλά διευκολύνει επίσης τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Στο παρόν πόνημα, εξετάζονται και εφαρμόζονται διάφοροι τύποι πειραματικών σχεδιασμών για την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων. Οι στρατηγικές σάρωσης και βελτιστοποίησης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της φαρμακοτεχνικής μορφής. Οι αρχικοί σχεδιασμοί σάρωσης βοηθούν στον εντοπισμό των πιο σημαντικών μεταβλητών, διασφαλίζοντας ότι οι κρίσιμες παράμετροι της διαδικασίας και τα κρίσιμα χαρακτηριστικά των υλικών που επηρεάζουν την ποιότητα, αναγνωρίζονται έγκαιρα. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η περιττή πειραματική πολυπλοκότητα, επιτρέποντας μια πιο αποδοτική προσέγγιση στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μεταβλητών. Αφού εντοπιστούν οι κρίσιμοι παράγοντες, οι σχεδιασμοί βελτιστοποίησης χρησιμοποιούνται για την περαιτέρω ακριβή ρύθμιση της φαρμακοτεχνικής μορφής. Αυτές οι προσεγγίσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση του βέλτιστου εύρους για τις παραμέτρους, εξασφαλίζοντας ότι τα επιθυμητά χαρακτηριστικά ποιότητας επιτυγχάνονται με συνέπεια. Αυτή η συστηματική βελτιστοποίηση, όχι μόνο βελτιώνει την απόδοση του προϊόντος, αλλά υποστηρίζει παράλληλα τη δυνατότητα κλιμάκωσης της παραγωγής και την αναπαραγωγιμότητα σε διάφορες θεραπευτικές εφαρμογές. Οι μελέτες περίπτωσης αναδεικνύουν επίσης ορισμένες από τις προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται στην τεχνολογία της μικκυλιακής μεταφοράς φαρμάκων. Παρόλο που η προσέγγιση η οποία βασίζεται στον DoE ενισχύει την ανθεκτικότητα της φαρμακοτεχνικής μορφής και τη αναπαραγωγιμότητα των διεργασιών, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που σχετίζονται με την παραγωγή μεγάλης κλίμακας, τη μακροχρόνια σταθερότητα και τη φυσιολογική μεταβλητότητα των ιστών-στόχων. Επισημαίνεται ότι, ενώ ο Πειραματικός Σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη διαδικασία ανάπτυξης και να διευκολύνει τον εντοπισμό των βέλτιστων συνθηκών, απαιτούνται τυποποιημένα πρωτόκολλα και περαιτέρω έρευνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν την παραγωγή και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Συνολικά, η στρατηγική ενσωμάτωση του DoE και της QbD στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προόδου στη νανοϊατρική. Αυτή η προσέγγιση παρέχει μια ισχυρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για τη βελτιστοποίηση των χαρακτηριστικών της φαρμακοτεχνικής μορφής, τη διασφάλιση της ποιότητας του προϊόντος και την αντιμετώπιση βασικών προκλήσεων στη χορήγηση φαρμάκων. Καθώς η έρευνα συνεχίζει να εξελίσσεται, οι συστηματικές μεθοδολογίες που συζητούνται στο παρόν έργο προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη βάση για την ανάπτυξη μίας νέας γενιάς νανοφορέων, οι οποίοι μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις των σύγχρονων θεραπευτικών προκλήσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ-ΖΩΗ","PAPAVASILEIOU EIRINI-ZOI"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:21Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5299964"],"render_values":[{"text":"uoadl:5299964","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299964","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299964","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5299964","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ-ΖΩΗ","PAPAVASILEIOU EIRINI-ZOI"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5299964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299964"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Τα μικκύλια (micelles) έχουν αναδειχθεί ως μία πρωτοποριακή κατηγορία νανοφορέων προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στη μεταφορά φαρμάκων. Η μοναδική αυτό-οργάνωσή (self-assembly) τους από αμφίφιλα συμπολυμερή επιτρέπει την ενσωμάτωση τόσο υδρόφοβων όσο υδρόφιλων μορίων, ξεπερνώντας, έτσι, σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τη διαλυτότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα. Επιπλέον, αυτή η δομική διάταξη προστατεύει τα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά από την ενζυματική αποικοδόμηση και παρέχει ελεγχόμενη αποδέσμευση, βελτιώνοντας συνολικά τη βιοδιαθεσιμότητα και τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Η ευελιξία των μικκυλιακών συστημάτων αναδεικνύεται επίσης από τη συμβατότητά τους με διάφορες οδούς χορήγησης, όπως της από του στόματος, της οφθαλμικής, της ενδορρινικής και της διαδερμικής χορήγησης. Αυτή η προσαρμοστικότητα, όχι μόνο διευρύνει το πεδίο των πιθανών θεραπευτικών εφαρμογών, αλλά επιτρέπει και την ανάπτυξη εξατομικευμένων στρατηγικών θεραπείας που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες κλινικές ανάγκες. Οι διαθέσιμες στο εμπόριο μικκυλιακές φαρμακοτεχνικές μορφές, όπως αυτές που έχουν αναπτυχθεί για αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και οφθαλμολογικές εφαρμογές, υπογραμμίζουν τον πρακτικό αντίκτυπο αυτής της τεχνολογίας και την προοπτική της στην προώθηση της εξατομικευμένης ιατρικής. Η ενσωμάτωση του Πειραματικού Σχεδιασμού (Design of Experiments, DoE) στο πλαίσιο της Ποιότητας μέσω Σχεδιασμού (Quality by Design, QbD) στη διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης των μικκυλιακών σκευασμάτων είναι καθοριστική για τη συνολική ποιότητά τους. Η QbD αποτελεί μια συστηματική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην ενσωμάτωση της ποιότητας ήδη από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού και ανάπτυξης, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε ελέγχους του τελικού προϊόντος. Αυτή η προσέγγιση περιλαμβάνει τον σαφή καθορισμό των Ιδανικών Χαρακτηριστικών Ποιότητας του Προϊόντος (Quality Target Product Profile, QTPP) και την αναγνώριση των Κρίσιμων Χαρακτηριστικών Ποιότητας (Critical Quality Attributes, CQAs), όπως του μεγέθους των σωματιδίων, της αποτελεσματικότητας ενσωμάτωσης, του ζ-δυναμικού και του δείκτη πολυδιασποράς. Μέσω της μεθοδολογίας QbD, η διαδικασία ανάπτυξης χαρτογραφείται με την καθιέρωση ενός Χώρου Σχεδιασμού (Design Space), όπου οι Κρίσιμες Παράμετροι της Διεργασίας (Critical Process Parameters, CPPs) και οι Κρίσιμες Ιδιότητες των Υλικών (Critical Materials Attributes, CMAs) συσχετίζονται μαθηματικά με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Αυτή η μεθοδολογία, όχι μόνο διασφαλίζει την ανθεκτικότητα και την ποιότητα του προϊόντος, αλλά διευκολύνει επίσης τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Στο παρόν πόνημα, εξετάζονται και εφαρμόζονται διάφοροι τύποι πειραματικών σχεδιασμών για την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων. Οι στρατηγικές σάρωσης και βελτιστοποίησης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της φαρμακοτεχνικής μορφής. Οι αρχικοί σχεδιασμοί σάρωσης βοηθούν στον εντοπισμό των πιο σημαντικών μεταβλητών, διασφαλίζοντας ότι οι κρίσιμες παράμετροι της διαδικασίας και τα κρίσιμα χαρακτηριστικά των υλικών που επηρεάζουν την ποιότητα, αναγνωρίζονται έγκαιρα. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η περιττή πειραματική πολυπλοκότητα, επιτρέποντας μια πιο αποδοτική προσέγγιση στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μεταβλητών. Αφού εντοπιστούν οι κρίσιμοι παράγοντες, οι σχεδιασμοί βελτιστοποίησης χρησιμοποιούνται για την περαιτέρω ακριβή ρύθμιση της φαρμακοτεχνικής μορφής. Αυτές οι προσεγγίσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση του βέλτιστου εύρους για τις παραμέτρους, εξασφαλίζοντας ότι τα επιθυμητά χαρακτηριστικά ποιότητας επιτυγχάνονται με συνέπεια. Αυτή η συστηματική βελτιστοποίηση, όχι μόνο βελτιώνει την απόδοση του προϊόντος, αλλά υποστηρίζει παράλληλα τη δυνατότητα κλιμάκωσης της παραγωγής και την αναπαραγωγιμότητα σε διάφορες θεραπευτικές εφαρμογές. Οι μελέτες περίπτωσης αναδεικνύουν επίσης ορισμένες από τις προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται στην τεχνολογία της μικκυλιακής μεταφοράς φαρμάκων. Παρόλο που η προσέγγιση η οποία βασίζεται στον DoE ενισχύει την ανθεκτικότητα της φαρμακοτεχνικής μορφής και τη αναπαραγωγιμότητα των διεργασιών, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που σχετίζονται με την παραγωγή μεγάλης κλίμακας, τη μακροχρόνια σταθερότητα και τη φυσιολογική μεταβλητότητα των ιστών-στόχων. Επισημαίνεται ότι, ενώ ο Πειραματικός Σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη διαδικασία ανάπτυξης και να διευκολύνει τον εντοπισμό των βέλτιστων συνθηκών, απαιτούνται τυποποιημένα πρωτόκολλα και περαιτέρω έρευνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν την παραγωγή και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Συνολικά, η στρατηγική ενσωμάτωση του DoE και της QbD στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προόδου στη νανοϊατρική. Αυτή η προσέγγιση παρέχει μια ισχυρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για τη βελτιστοποίηση των χαρακτηριστικών της φαρμακοτεχνικής μορφής, τη διασφάλιση της ποιότητας του προϊόντος και την αντιμετώπιση βασικών προκλήσεων στη χορήγηση φαρμάκων. Καθώς η έρευνα συνεχίζει να εξελίσσεται, οι συστηματικές μεθοδολογίες που συζητούνται στο παρόν έργο προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη βάση για την ανάπτυξη μίας νέας γενιάς νανοφορέων, οι οποίοι μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις των σύγχρονων θεραπευτικών προκλήσεων.","Micelles have emerged as a cutting‐edge class of nanocarriers, offering transformative advantages in drug delivery. Their unique self-assembly from amphiphilic copolymers enables the incorporation of both hydrophobic and hydrophilic molecules, thereby overcoming major challenges in solubility and bioavailability. Moreover, this structural arrangement protects active pharmaceutical ingredients from enzymatic degradation, and provides controlled release, thereby improving overall bioavailability and therapeutic outcomes. The versatility of micellar systems is also highlighted by their compatibility with various routes of administration, including oral, ocular, intranasal, and transdermal delivery. This adaptability not only broadens the scope of potential therapeutic applications but also enables tailored treatment strategies that meet specific clinical needs. Commercially available micellar formulations, such as those designed for antifungal, anticancer, and ophthalmic applications, underscore the practical impact of this technology and its promise in advancing personalized medicine. The integration of Design of Experiments (DoE) with the Quality by Design (QbD) framework to the design and development of micellar formulations is crucial for their overall quality. QbD is a systematic approach that emphasizes embedding quality into the design and development stages rather than relying solely on end-product testing. This paradigm involves clearly defining a Quality Target Product Profile (QTPP) and identifying Critical Quality Attributes (CQAs) such as particle size, encapsulation efficiency, zeta potential, and polydispersity index. Through the QbD approach, the formulation process is mapped out by establishing a Design Space where Critical Process Parameters (CPPs) and Critical Material Attributes (CMAs) are mathematically correlated to the desired product characteristics. This method not only ensures robust product quality but also facilitates regulatory compliance. Within the thesis, various types of experimental designs are reviewed and applied to the development of micellar drug delivery systems. Screening and optimization strategies play a crucial role in formulation development. Initial screening designs help identify the most influential variables, ensuring that the key process parameters and material attributes affecting quality are recognized. By focusing on the most critical factors, unnecessary experimental complexity is reduced, enabling a more efficient pathway to understanding how these variables interact. Once the critical factors are identified, optimization designs are used to fine-tune the formulation. These approaches help establish an optimal range for the parameters, ensuring that the desired quality attributes are consistently achieved. This systematic refinement not only enhances product performance but also supports scalability and reproducibility across various therapeutic applications. The case studies also underscore some of the challenges that persist in micellar drug delivery. Although the DoE-driven approach enhances formulation robustness and process reproducibility, issues related to large-scale production, long-term stability, and the physiological variability of target tissues remain significant hurdles. The thesis emphasizes that while experimental design can markedly streamline the formulation process and facilitate the identification of optimal conditions, standardized protocols and further research are necessary to overcome manufacturing and regulatory barriers. Overall, the strategic integration of DoE and QbD in the design and development of micellar drug delivery systems represents a significant leap forward in nanomedicine. This approach provides a robust, scientifically grounded pathway for optimizing formulation characteristics, ensuring product quality, and addressing key challenges in drug delivery. As research continues to evolve, the systematic methodologies discussed herein offer a promising foundation for the development of next-generation nanocarriers that can effectively meet the demands of modern therapeutic challenges."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Μικκυλίων μέσω του Πειραματικού Σχεδιασμού"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΕΙΡΗΝΗ-ΖΩΗ","PAPAVASILEIOU EIRINI-ZOI"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Τα μικκύλια (micelles) έχουν αναδειχθεί ως μία πρωτοποριακή κατηγορία νανοφορέων προσφέροντας σημαντικά πλεονεκτήματα στη μεταφορά φαρμάκων. Η μοναδική αυτό-οργάνωσή (self-assembly) τους από αμφίφιλα συμπολυμερή επιτρέπει την ενσωμάτωση τόσο υδρόφοβων όσο υδρόφιλων μορίων, ξεπερνώντας, έτσι, σημαντικές προκλήσεις που σχετίζονται με τη διαλυτότητα και τη βιοδιαθεσιμότητα. Επιπλέον, αυτή η δομική διάταξη προστατεύει τα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά από την ενζυματική αποικοδόμηση και παρέχει ελεγχόμενη αποδέσμευση, βελτιώνοντας συνολικά τη βιοδιαθεσιμότητα και τα θεραπευτικά αποτελέσματα. Η ευελιξία των μικκυλιακών συστημάτων αναδεικνύεται επίσης από τη συμβατότητά τους με διάφορες οδούς χορήγησης, όπως της από του στόματος, της οφθαλμικής, της ενδορρινικής και της διαδερμικής χορήγησης. Αυτή η προσαρμοστικότητα, όχι μόνο διευρύνει το πεδίο των πιθανών θεραπευτικών εφαρμογών, αλλά επιτρέπει και την ανάπτυξη εξατομικευμένων στρατηγικών θεραπείας που ανταποκρίνονται σε συγκεκριμένες κλινικές ανάγκες. Οι διαθέσιμες στο εμπόριο μικκυλιακές φαρμακοτεχνικές μορφές, όπως αυτές που έχουν αναπτυχθεί για αντιμυκητιακές, αντικαρκινικές και οφθαλμολογικές εφαρμογές, υπογραμμίζουν τον πρακτικό αντίκτυπο αυτής της τεχνολογίας και την προοπτική της στην προώθηση της εξατομικευμένης ιατρικής. Η ενσωμάτωση του Πειραματικού Σχεδιασμού (Design of Experiments, DoE) στο πλαίσιο της Ποιότητας μέσω Σχεδιασμού (Quality by Design, QbD) στη διαδικασία σχεδιασμού και ανάπτυξης των μικκυλιακών σκευασμάτων είναι καθοριστική για τη συνολική ποιότητά τους. Η QbD αποτελεί μια συστηματική προσέγγιση που δίνει έμφαση στην ενσωμάτωση της ποιότητας ήδη από τα αρχικά στάδια σχεδιασμού και ανάπτυξης, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε ελέγχους του τελικού προϊόντος. Αυτή η προσέγγιση περιλαμβάνει τον σαφή καθορισμό των Ιδανικών Χαρακτηριστικών Ποιότητας του Προϊόντος (Quality Target Product Profile, QTPP) και την αναγνώριση των Κρίσιμων Χαρακτηριστικών Ποιότητας (Critical Quality Attributes, CQAs), όπως του μεγέθους των σωματιδίων, της αποτελεσματικότητας ενσωμάτωσης, του ζ-δυναμικού και του δείκτη πολυδιασποράς. Μέσω της μεθοδολογίας QbD, η διαδικασία ανάπτυξης χαρτογραφείται με την καθιέρωση ενός Χώρου Σχεδιασμού (Design Space), όπου οι Κρίσιμες Παράμετροι της Διεργασίας (Critical Process Parameters, CPPs) και οι Κρίσιμες Ιδιότητες των Υλικών (Critical Materials Attributes, CMAs) συσχετίζονται μαθηματικά με τα επιθυμητά χαρακτηριστικά του προϊόντος. Αυτή η μεθοδολογία, όχι μόνο διασφαλίζει την ανθεκτικότητα και την ποιότητα του προϊόντος, αλλά διευκολύνει επίσης τη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Στο παρόν πόνημα, εξετάζονται και εφαρμόζονται διάφοροι τύποι πειραματικών σχεδιασμών για την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων. Οι στρατηγικές σάρωσης και βελτιστοποίησης διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη της φαρμακοτεχνικής μορφής. Οι αρχικοί σχεδιασμοί σάρωσης βοηθούν στον εντοπισμό των πιο σημαντικών μεταβλητών, διασφαλίζοντας ότι οι κρίσιμες παράμετροι της διαδικασίας και τα κρίσιμα χαρακτηριστικά των υλικών που επηρεάζουν την ποιότητα, αναγνωρίζονται έγκαιρα. Με αυτόν τον τρόπο, μειώνεται η περιττή πειραματική πολυπλοκότητα, επιτρέποντας μια πιο αποδοτική προσέγγιση στην κατανόηση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ των μεταβλητών. Αφού εντοπιστούν οι κρίσιμοι παράγοντες, οι σχεδιασμοί βελτιστοποίησης χρησιμοποιούνται για την περαιτέρω ακριβή ρύθμιση της φαρμακοτεχνικής μορφής. Αυτές οι προσεγγίσεις συμβάλλουν στη διαμόρφωση του βέλτιστου εύρους για τις παραμέτρους, εξασφαλίζοντας ότι τα επιθυμητά χαρακτηριστικά ποιότητας επιτυγχάνονται με συνέπεια. Αυτή η συστηματική βελτιστοποίηση, όχι μόνο βελτιώνει την απόδοση του προϊόντος, αλλά υποστηρίζει παράλληλα τη δυνατότητα κλιμάκωσης της παραγωγής και την αναπαραγωγιμότητα σε διάφορες θεραπευτικές εφαρμογές. Οι μελέτες περίπτωσης αναδεικνύουν επίσης ορισμένες από τις προκλήσεις που εξακολουθούν να υφίστανται στην τεχνολογία της μικκυλιακής μεταφοράς φαρμάκων. Παρόλο που η προσέγγιση η οποία βασίζεται στον DoE ενισχύει την ανθεκτικότητα της φαρμακοτεχνικής μορφής και τη αναπαραγωγιμότητα των διεργασιών, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά εμπόδια που σχετίζονται με την παραγωγή μεγάλης κλίμακας, τη μακροχρόνια σταθερότητα και τη φυσιολογική μεταβλητότητα των ιστών-στόχων. Επισημαίνεται ότι, ενώ ο Πειραματικός Σχεδιασμός μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τη διαδικασία ανάπτυξης και να διευκολύνει τον εντοπισμό των βέλτιστων συνθηκών, απαιτούνται τυποποιημένα πρωτόκολλα και περαιτέρω έρευνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αφορούν την παραγωγή και τις κανονιστικές απαιτήσεις. Συνολικά, η στρατηγική ενσωμάτωση του DoE και της QbD στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη μικκυλιακών συστημάτων μεταφοράς φαρμάκων αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προόδου στη νανοϊατρική. Αυτή η προσέγγιση παρέχει μια ισχυρή και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο για τη βελτιστοποίηση των χαρακτηριστικών της φαρμακοτεχνικής μορφής, τη διασφάλιση της ποιότητας του προϊόντος και την αντιμετώπιση βασικών προκλήσεων στη χορήγηση φαρμάκων. Καθώς η έρευνα συνεχίζει να εξελίσσεται, οι συστηματικές μεθοδολογίες που συζητούνται στο παρόν έργο προσφέρουν μια πολλά υποσχόμενη βάση για την ανάπτυξη μίας νέας γενιάς νανοφορέων, οι οποίοι μπορούν να ανταποκριθούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις των σύγχρονων θεραπευτικών προκλήσεων.","Micelles have emerged as a cutting‐edge class of nanocarriers, offering transformative advantages in drug delivery. Their unique self-assembly from amphiphilic copolymers enables the incorporation of both hydrophobic and hydrophilic molecules, thereby overcoming major challenges in solubility and bioavailability. Moreover, this structural arrangement protects active pharmaceutical ingredients from enzymatic degradation, and provides controlled release, thereby improving overall bioavailability and therapeutic outcomes. The versatility of micellar systems is also highlighted by their compatibility with various routes of administration, including oral, ocular, intranasal, and transdermal delivery. This adaptability not only broadens the scope of potential therapeutic applications but also enables tailored treatment strategies that meet specific clinical needs. Commercially available micellar formulations, such as those designed for antifungal, anticancer, and ophthalmic applications, underscore the practical impact of this technology and its promise in advancing personalized medicine. The integration of Design of Experiments (DoE) with the Quality by Design (QbD) framework to the design and development of micellar formulations is crucial for their overall quality. QbD is a systematic approach that emphasizes embedding quality into the design and development stages rather than relying solely on end-product testing. This paradigm involves clearly defining a Quality Target Product Profile (QTPP) and identifying Critical Quality Attributes (CQAs) such as particle size, encapsulation efficiency, zeta potential, and polydispersity index. Through the QbD approach, the formulation process is mapped out by establishing a Design Space where Critical Process Parameters (CPPs) and Critical Material Attributes (CMAs) are mathematically correlated to the desired product characteristics. This method not only ensures robust product quality but also facilitates regulatory compliance. Within the thesis, various types of experimental designs are reviewed and applied to the development of micellar drug delivery systems. Screening and optimization strategies play a crucial role in formulation development. Initial screening designs help identify the most influential variables, ensuring that the key process parameters and material attributes affecting quality are recognized. By focusing on the most critical factors, unnecessary experimental complexity is reduced, enabling a more efficient pathway to understanding how these variables interact. Once the critical factors are identified, optimization designs are used to fine-tune the formulation. These approaches help establish an optimal range for the parameters, ensuring that the desired quality attributes are consistently achieved. This systematic refinement not only enhances product performance but also supports scalability and reproducibility across various therapeutic applications. The case studies also underscore some of the challenges that persist in micellar drug delivery. Although the DoE-driven approach enhances formulation robustness and process reproducibility, issues related to large-scale production, long-term stability, and the physiological variability of target tissues remain significant hurdles. The thesis emphasizes that while experimental design can markedly streamline the formulation process and facilitate the identification of optimal conditions, standardized protocols and further research are necessary to overcome manufacturing and regulatory barriers. Overall, the strategic integration of DoE and QbD in the design and development of micellar drug delivery systems represents a significant leap forward in nanomedicine. This approach provides a robust, scientifically grounded pathway for optimizing formulation characteristics, ensuring product quality, and addressing key challenges in drug delivery. As research continues to evolve, the systematic methodologies discussed herein offer a promising foundation for the development of next-generation nanocarriers that can effectively meet the demands of modern therapeutic challenges."],"dc:identifier":["uoadl:5299964","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5299964"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Μικκυλίων μέσω του Πειραματικού Σχεδιασμού"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:21Z"}