{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300487"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300487","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αναστολέων PD-1 στο μεταστατικό μελάνωμα, συστηματική ανασκόπηση","abstract":"Εισαγωγή: Οι αναστολείς των υποδοχέων PD-1 έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του μελανώματος και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με προχωρημένο/μεταστατικό μελάνωμα. Αυτά τα μονοκλωνικά αντισώματα ενισχύουν την αντικαρκινική ανοσολογική απόκριση των Τ-κυττάρων, οδηγώντας σε βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών, αλλά μπορούν να επάγουν και ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, που απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση και έγκαιρη αντιμετώπιση. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση κλινικών μελετών έχει σκοπό να παρουσιάσει τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας αυτών των φαρμάκων σε σχέση με προηγούμενες θεραπείες. Υλικά και μέθοδοι: Έγινε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και ClinicalTrials.gov έως την ημερομηνία 1/4/2025. Στα κριτήρια εισαγωγής περιλαμβάνονταν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ, σε ενήλικες (>18 ετών), με προχωρημένο ή μεταστατικό δερματικό μελάνωμα, στους οποίους χορηγήθηκε αναστολέας PD-1 ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό, σε σύγκριση με αναστολέα CTLA4, χημειοθεραπείας ή placebo. Οι μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια αξιολογήθηκαν ξεχωριστά ως προς την ποιότητα και την πιθανότητα ύπαρξης συστηματικού σφάλματος. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 12 κλινικές μελέτες με συνολικά 5.920 συμμετέχοντες. Οι περισσότερες μελέτες ανέδειξαν στατιστικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) με τη χορήγηση αναστολέων PD-1 σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου (ipilimumab, χημειοθεραπεία ή placebo). Η διάμεση PFS για τις ομάδες των αναστολέων PD-1 κυμαινόταν από 5 έως 17 μήνες. Οι αναστολείς PD-1 φάνηκε να βελτιώνουν σημαντικά και την συνολική επιβίωση (OS) σε μεγάλο μέρος των ασθενών, όταν χορηγούνται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ipilimumab ή στοχευμένη θεραπεία. Επιπλέον, οι αναστολείς PD-1 γίνονται καλύτερα ανεκτοί ως μονοθεραπεία, όμως ο συνδυασμός ipilimumab+nivolumab σχετίζεται με σημαντικά αυξημένη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων (grade>3), όπως κολίτιδα, ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα και ενδοκρινολογικές διαταραχές. Συζήτηση: Παρά την καλή αποτελεσματικότητα των αναστολέων PD-1, παραμένουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη βέλτιστη χρήση τους, όπως η επιλογή υποομάδων ασθενών με βάση συγκεκριμένους βιοδείκτες, η ακριβής αλληλουχία χορήγησής τους με άλλους παράγοντες και η αντιμετώπιση των ανοσολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Επιπλέον, παρατηρείται μεγάλη ετερογένεια των κλινικών μελετών, όσον αφορά στους πληθυσμούς ασθενών, στα θεραπευτικά σχήματα και στα σχήματα των ομάδων ελέγχου, περιορίζοντας τη δυνατότητα διενέργειας άμεσων συγκρίσεων.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι αναστολείς των υποδοχέων PD-1 έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του μελανώματος και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με προχωρημένο/μεταστατικό μελάνωμα. Αυτά τα μονοκλωνικά αντισώματα ενισχύουν την αντικαρκινική ανοσολογική απόκριση των Τ-κυττάρων, οδηγώντας σε βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών, αλλά μπορούν να επάγουν και ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, που απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση και έγκαιρη αντιμετώπιση. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση κλινικών μελετών έχει σκοπό να παρουσιάσει τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας αυτών των φαρμάκων σε σχέση με προηγούμενες θεραπείες. Υλικά και μέθοδοι: Έγινε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και ClinicalTrials.gov έως την ημερομηνία 1/4/2025. Στα κριτήρια εισαγωγής περιλαμβάνονταν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ, σε ενήλικες (&gt;18 ετών), με προχωρημένο ή μεταστατικό δερματικό μελάνωμα, στους οποίους χορηγήθηκε αναστολέας PD-1 ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό, σε σύγκριση με αναστολέα CTLA4, χημειοθεραπείας ή placebo. Οι μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια αξιολογήθηκαν ξεχωριστά ως προς την ποιότητα και την πιθανότητα ύπαρξης συστηματικού σφάλματος. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 12 κλινικές μελέτες με συνολικά 5.920 συμμετέχοντες. Οι περισσότερες μελέτες ανέδειξαν στατιστικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) με τη χορήγηση αναστολέων PD-1 σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου (ipilimumab, χημειοθεραπεία ή placebo). Η διάμεση PFS για τις ομάδες των αναστολέων PD-1 κυμαινόταν από 5 έως 17 μήνες. Οι αναστολείς PD-1 φάνηκε να βελτιώνουν σημαντικά και την συνολική επιβίωση (OS) σε μεγάλο μέρος των ασθενών, όταν χορηγούνται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ipilimumab ή στοχευμένη θεραπεία. Επιπλέον, οι αναστολείς PD-1 γίνονται καλύτερα ανεκτοί ως μονοθεραπεία, όμως ο συνδυασμός ipilimumab+nivolumab σχετίζεται με σημαντικά αυξημένη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων (grade&gt;3), όπως κολίτιδα, ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα και ενδοκρινολογικές διαταραχές. Συζήτηση: Παρά την καλή αποτελεσματικότητα των αναστολέων PD-1, παραμένουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη βέλτιστη χρήση τους, όπως η επιλογή υποομάδων ασθενών με βάση συγκεκριμένους βιοδείκτες, η ακριβής αλληλουχία χορήγησής τους με άλλους παράγοντες και η αντιμετώπιση των ανοσολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Επιπλέον, παρατηρείται μεγάλη ετερογένεια των κλινικών μελετών, όσον αφορά στους πληθυσμούς ασθενών, στα θεραπευτικά σχήματα και στα σχήματα των ομάδων ελέγχου, περιορίζοντας τη δυνατότητα διενέργειας άμεσων συγκρίσεων.","abstract_has_math":false,"creators":["Κουρής Νικόλαος Ιάσωνας","Kouris Nikolaos Iasonas"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:23Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300487"],"render_values":[{"text":"uoadl:5300487","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300487","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300487","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5300487","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Κουρής Νικόλαος Ιάσωνας","Kouris Nikolaos Iasonas"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300487","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300487"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι αναστολείς των υποδοχέων PD-1 έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του μελανώματος και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με προχωρημένο/μεταστατικό μελάνωμα. Αυτά τα μονοκλωνικά αντισώματα ενισχύουν την αντικαρκινική ανοσολογική απόκριση των Τ-κυττάρων, οδηγώντας σε βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών, αλλά μπορούν να επάγουν και ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, που απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση και έγκαιρη αντιμετώπιση. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση κλινικών μελετών έχει σκοπό να παρουσιάσει τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας αυτών των φαρμάκων σε σχέση με προηγούμενες θεραπείες. Υλικά και μέθοδοι: Έγινε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και ClinicalTrials.gov έως την ημερομηνία 1/4/2025. Στα κριτήρια εισαγωγής περιλαμβάνονταν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ, σε ενήλικες (>18 ετών), με προχωρημένο ή μεταστατικό δερματικό μελάνωμα, στους οποίους χορηγήθηκε αναστολέας PD-1 ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό, σε σύγκριση με αναστολέα CTLA4, χημειοθεραπείας ή placebo. Οι μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια αξιολογήθηκαν ξεχωριστά ως προς την ποιότητα και την πιθανότητα ύπαρξης συστηματικού σφάλματος. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 12 κλινικές μελέτες με συνολικά 5.920 συμμετέχοντες. Οι περισσότερες μελέτες ανέδειξαν στατιστικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) με τη χορήγηση αναστολέων PD-1 σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου (ipilimumab, χημειοθεραπεία ή placebo). Η διάμεση PFS για τις ομάδες των αναστολέων PD-1 κυμαινόταν από 5 έως 17 μήνες. Οι αναστολείς PD-1 φάνηκε να βελτιώνουν σημαντικά και την συνολική επιβίωση (OS) σε μεγάλο μέρος των ασθενών, όταν χορηγούνται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ipilimumab ή στοχευμένη θεραπεία. Επιπλέον, οι αναστολείς PD-1 γίνονται καλύτερα ανεκτοί ως μονοθεραπεία, όμως ο συνδυασμός ipilimumab+nivolumab σχετίζεται με σημαντικά αυξημένη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων (grade>3), όπως κολίτιδα, ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα και ενδοκρινολογικές διαταραχές. Συζήτηση: Παρά την καλή αποτελεσματικότητα των αναστολέων PD-1, παραμένουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη βέλτιστη χρήση τους, όπως η επιλογή υποομάδων ασθενών με βάση συγκεκριμένους βιοδείκτες, η ακριβής αλληλουχία χορήγησής τους με άλλους παράγοντες και η αντιμετώπιση των ανοσολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Επιπλέον, παρατηρείται μεγάλη ετερογένεια των κλινικών μελετών, όσον αφορά στους πληθυσμούς ασθενών, στα θεραπευτικά σχήματα και στα σχήματα των ομάδων ελέγχου, περιορίζοντας τη δυνατότητα διενέργειας άμεσων συγκρίσεων.","Introduction: PD-1 inhibitors have revolutionized the treatment of melanoma and are used as first-line treatment in advanced/metastatic melanoma. These monoclonal antibodies enhance the antitumor immune response of T-cells, leading to improved patient survival, but they can also induce immune-mediated adverse events that require careful monitoring and prompt treatment. This systematic review of clinical trials aims to present the available data on efficacy and safety outcomes of these drugs as compared to previous therapies. Materials and methods: The PubMed and ClinicalTrials.gov databases were searched for relevant bibliography up to 1/4/2025. Inclusion criteria included randomized phase II and III clinical trials, in adults (>18 years) with advanced or metastatic cutaneous melanoma, who received PD-1 inhibitor monotherapy or combination therapy, compared with CTLA-4 inhibitors, chemotherapy, or placebo. Eligible studies were assessed separately for quality and potential for bias. Results: Twelve clinical trials with a total of 5,920 participants were included in the study. Most studies demonstrated a statistically significant improvement in progress free survival (PFS) with the use of PD-1 inhibitors compared to control groups (ipilimumab, chemotherapy, or placebo). The median PFS for the PD-1 inhibitor groups ranged from 5 to 17 months. PD-1 inhibitors also appeared to significantly improve overall survival (OS) in a large proportion of patients, whether administered as monotherapy or in combination with ipilimumab or targeted therapy. Furthermore, PD-1 inhibitors are generally better tolerated as monotherapy, whereas the ipilimumab+nivolumab combination leads to an increased incidence of severe adverse events (grade >3), such as colitis, hepatitis, pneumonitis, and endocrine disorders. Discussion: Despite their efficacy, important questions remain regarding the optimal use of PD-1 inhibitors, such as the selection of patient subgroups based on specific biomarkers, the precise sequencing of their administration with other agents, and the management of immune-related adverse events. Moreover, there is significant heterogeneity among clinical trials in terms of patient populations, treatment and control regimens, which limits the ability to make direct comparisons."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αναστολέων PD-1 στο μεταστατικό μελάνωμα, συστηματική ανασκόπηση"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Κουρής Νικόλαος Ιάσωνας","Kouris Nikolaos Iasonas"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι αναστολείς των υποδοχέων PD-1 έχουν φέρει επανάσταση στη θεραπεία του μελανώματος και χρησιμοποιούνται ως θεραπεία πρώτης γραμμής σε ασθενείς με προχωρημένο/μεταστατικό μελάνωμα. Αυτά τα μονοκλωνικά αντισώματα ενισχύουν την αντικαρκινική ανοσολογική απόκριση των Τ-κυττάρων, οδηγώντας σε βελτίωση της επιβίωσης των ασθενών, αλλά μπορούν να επάγουν και ανοσολογικές ανεπιθύμητες ενέργειες, που απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση και έγκαιρη αντιμετώπιση. Αυτή η συστηματική ανασκόπηση κλινικών μελετών έχει σκοπό να παρουσιάσει τα διαθέσιμα δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας αυτών των φαρμάκων σε σχέση με προηγούμενες θεραπείες. Υλικά και μέθοδοι: Έγινε αναζήτηση της βιβλιογραφίας στις βάσεις δεδομένων PubMed και ClinicalTrials.gov έως την ημερομηνία 1/4/2025. Στα κριτήρια εισαγωγής περιλαμβάνονταν τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες φάσης ΙΙ και ΙΙΙ, σε ενήλικες (>18 ετών), με προχωρημένο ή μεταστατικό δερματικό μελάνωμα, στους οποίους χορηγήθηκε αναστολέας PD-1 ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό, σε σύγκριση με αναστολέα CTLA4, χημειοθεραπείας ή placebo. Οι μελέτες που πληρούσαν τα κριτήρια αξιολογήθηκαν ξεχωριστά ως προς την ποιότητα και την πιθανότητα ύπαρξης συστηματικού σφάλματος. Αποτελέσματα: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 12 κλινικές μελέτες με συνολικά 5.920 συμμετέχοντες. Οι περισσότερες μελέτες ανέδειξαν στατιστικά σημαντική επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) με τη χορήγηση αναστολέων PD-1 σε σύγκριση με τις ομάδες ελέγχου (ipilimumab, χημειοθεραπεία ή placebo). Η διάμεση PFS για τις ομάδες των αναστολέων PD-1 κυμαινόταν από 5 έως 17 μήνες. Οι αναστολείς PD-1 φάνηκε να βελτιώνουν σημαντικά και την συνολική επιβίωση (OS) σε μεγάλο μέρος των ασθενών, όταν χορηγούνται ως μονοθεραπεία ή σε συνδυασμό με ipilimumab ή στοχευμένη θεραπεία. Επιπλέον, οι αναστολείς PD-1 γίνονται καλύτερα ανεκτοί ως μονοθεραπεία, όμως ο συνδυασμός ipilimumab+nivolumab σχετίζεται με σημαντικά αυξημένη συχνότητα σοβαρών ανεπιθύμητων συμβάντων (grade>3), όπως κολίτιδα, ηπατίτιδα, πνευμονίτιδα και ενδοκρινολογικές διαταραχές. Συζήτηση: Παρά την καλή αποτελεσματικότητα των αναστολέων PD-1, παραμένουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη βέλτιστη χρήση τους, όπως η επιλογή υποομάδων ασθενών με βάση συγκεκριμένους βιοδείκτες, η ακριβής αλληλουχία χορήγησής τους με άλλους παράγοντες και η αντιμετώπιση των ανοσολογικών ανεπιθύμητων ενεργειών. Επιπλέον, παρατηρείται μεγάλη ετερογένεια των κλινικών μελετών, όσον αφορά στους πληθυσμούς ασθενών, στα θεραπευτικά σχήματα και στα σχήματα των ομάδων ελέγχου, περιορίζοντας τη δυνατότητα διενέργειας άμεσων συγκρίσεων.","Introduction: PD-1 inhibitors have revolutionized the treatment of melanoma and are used as first-line treatment in advanced/metastatic melanoma. These monoclonal antibodies enhance the antitumor immune response of T-cells, leading to improved patient survival, but they can also induce immune-mediated adverse events that require careful monitoring and prompt treatment. This systematic review of clinical trials aims to present the available data on efficacy and safety outcomes of these drugs as compared to previous therapies. Materials and methods: The PubMed and ClinicalTrials.gov databases were searched for relevant bibliography up to 1/4/2025. Inclusion criteria included randomized phase II and III clinical trials, in adults (>18 years) with advanced or metastatic cutaneous melanoma, who received PD-1 inhibitor monotherapy or combination therapy, compared with CTLA-4 inhibitors, chemotherapy, or placebo. Eligible studies were assessed separately for quality and potential for bias. Results: Twelve clinical trials with a total of 5,920 participants were included in the study. Most studies demonstrated a statistically significant improvement in progress free survival (PFS) with the use of PD-1 inhibitors compared to control groups (ipilimumab, chemotherapy, or placebo). The median PFS for the PD-1 inhibitor groups ranged from 5 to 17 months. PD-1 inhibitors also appeared to significantly improve overall survival (OS) in a large proportion of patients, whether administered as monotherapy or in combination with ipilimumab or targeted therapy. Furthermore, PD-1 inhibitors are generally better tolerated as monotherapy, whereas the ipilimumab+nivolumab combination leads to an increased incidence of severe adverse events (grade >3), such as colitis, hepatitis, pneumonitis, and endocrine disorders. Discussion: Despite their efficacy, important questions remain regarding the optimal use of PD-1 inhibitors, such as the selection of patient subgroups based on specific biomarkers, the precise sequencing of their administration with other agents, and the management of immune-related adverse events. Moreover, there is significant heterogeneity among clinical trials in terms of patient populations, treatment and control regimens, which limits the ability to make direct comparisons."],"dc:identifier":["uoadl:5300487","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300487"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Αποτελεσματικότητα και ασφάλεια αναστολέων PD-1 στο μεταστατικό μελάνωμα, συστηματική ανασκόπηση"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:23Z"}