{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300591"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300591","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"The genome architectural protein SMC1A as a nuclear sensor and mediator of the gene expression response in inflammation","abstract":"Η τρισδιάστατη οργάνωση του γονιδιώματος μέσα στον πυρήνα των κυττάρων παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, ειδικά σε καταστάσεις που το κύτταρο αποκρίνεται σε ερεθίσματα όπως η φλεγμονή. Αυτή η καλά συντονισμένη διάταξη εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μεταγραφικούς παράγοντες, επιγενετικούς ρυθμιστές και σύμπλοκα ματίσματος, όταν αυτό είναι απαραίτητο, με στόχο την ακριβή ενεργοποίηση ή καταστολή της γονιδιακής έκφρασης. Η SMC1A, μια σημαντική αρχιτεκτονική πρωτεΐνη και μέλος του συμπλόκου κοχεσίνης, παίζει κρίσιμο ρόλο στην οργάνωση της χρωματίνης, καθώς σχηματίζει βρόχους που βοηθούν στην αναδίπλωσή της. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου έδειξαν ότι η SMC1A απορρυθμίζεται με ασύμμετρο τρόπο ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες ασθενείς με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ), υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο στην παθογένεση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, η χωρική κατανομή της χρωματίνης συγκρίθηκε μεταξύ της κυτταρικής σειράς K562 και των ανθρώπινων μονοκυττάρων CD14+, οδηγώντας σε συμφωνία μεταξύ των δύο μοντέλων. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η συνολική οργάνωση της χρωματίνης σε πυρηνικό επίπεδο παραμένει σε μεγάλο βαθμό συντηρημένη, παρά τις διαφορές στον κυτταρικό τύπο ή την κατάσταση. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι διαφορετικά σύνολα γονιδίων παρουσιάζουν πρόσδεση από την SMC1A πριν και μετά από ερέθισμα που προσομοιάζει την φλεγμονή του ΣΕΛ, υποδεικνύοντας μια δυναμική ανακατανομή εξαρτώμενη από την κατάσταση που βρίσκονται τα κύτταρα. Πριν από τη διέγερση, η SMC1A ήταν κυρίως εμπλουτισμένη στο κέντρο του πυρήνα και συνδεδεμένη χωρικά με τα nuclear speckles, τα οποία εμπλέκονται στη μεταγραφή και την επεξεργασία του mRNA. Αντίθετα, κατά τη φλεγμονή, παρατηρήθηκε έντονη ανακατανομή της SMC1A προς την περιφέρεια του πυρήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι περιοχές πρόσδεσης της SMC1A ήταν εμπλουτισμένες σε γονίδια που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο μήκος, χαμηλότερο περιεχόμενο GC% και διαφορική αρχιτεκτονική εξονίων-εσωνίων —χαρακτηριστικά που ορίζουν περιφερικά εντοπισμένα γονίδια. Επιπλέον, μετά την εύρεση διαφοροποιημένα εκφραζόμενων παραγόντων ματίσματος (SF) κατά τη φλεγμονή τύπου ΣΕΛ, η ανάλυση εναλλακτικού ματίσματος αποκάλυψε υπεροχή intron retention events (IR) σε φυσιολογικές συνθήκες, ιδιαίτερα στο κέντρο του πυρήνα. Συνολικά, οι παρατηρήσεις αυτές σχετικά με τα χωρικά πρότυπα υποστηρίζουν ένα μοντέλο στο οποίο η SMC1A συμβάλλει τόσο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης όσο και στο μάτισμα υπό διαφορετικές συνθήκες, ενισχύοντας τον προτεινόμενο ρόλο της ως \"πυρηνικού αισθητήρα\".","abstract_html":"Η τρισδιάστατη οργάνωση του γονιδιώματος μέσα στον πυρήνα των κυττάρων παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, ειδικά σε καταστάσεις που το κύτταρο αποκρίνεται σε ερεθίσματα όπως η φλεγμονή. Αυτή η καλά συντονισμένη διάταξη εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μεταγραφικούς παράγοντες, επιγενετικούς ρυθμιστές και σύμπλοκα ματίσματος, όταν αυτό είναι απαραίτητο, με στόχο την ακριβή ενεργοποίηση ή καταστολή της γονιδιακής έκφρασης. Η SMC1A, μια σημαντική αρχιτεκτονική πρωτεΐνη και μέλος του συμπλόκου κοχεσίνης, παίζει κρίσιμο ρόλο στην οργάνωση της χρωματίνης, καθώς σχηματίζει βρόχους που βοηθούν στην αναδίπλωσή της. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου έδειξαν ότι η SMC1A απορρυθμίζεται με ασύμμετρο τρόπο ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες ασθενείς με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ), υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο στην παθογένεση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, η χωρική κατανομή της χρωματίνης συγκρίθηκε μεταξύ της κυτταρικής σειράς K562 και των ανθρώπινων μονοκυττάρων CD14+, οδηγώντας σε συμφωνία μεταξύ των δύο μοντέλων. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η συνολική οργάνωση της χρωματίνης σε πυρηνικό επίπεδο παραμένει σε μεγάλο βαθμό συντηρημένη, παρά τις διαφορές στον κυτταρικό τύπο ή την κατάσταση. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι διαφορετικά σύνολα γονιδίων παρουσιάζουν πρόσδεση από την SMC1A πριν και μετά από ερέθισμα που προσομοιάζει την φλεγμονή του ΣΕΛ, υποδεικνύοντας μια δυναμική ανακατανομή εξαρτώμενη από την κατάσταση που βρίσκονται τα κύτταρα. Πριν από τη διέγερση, η SMC1A ήταν κυρίως εμπλουτισμένη στο κέντρο του πυρήνα και συνδεδεμένη χωρικά με τα nuclear speckles, τα οποία εμπλέκονται στη μεταγραφή και την επεξεργασία του mRNA. Αντίθετα, κατά τη φλεγμονή, παρατηρήθηκε έντονη ανακατανομή της SMC1A προς την περιφέρεια του πυρήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι περιοχές πρόσδεσης της SMC1A ήταν εμπλουτισμένες σε γονίδια που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο μήκος, χαμηλότερο περιεχόμενο GC% και διαφορική αρχιτεκτονική εξονίων-εσωνίων —χαρακτηριστικά που ορίζουν περιφερικά εντοπισμένα γονίδια. Επιπλέον, μετά την εύρεση διαφοροποιημένα εκφραζόμενων παραγόντων ματίσματος (SF) κατά τη φλεγμονή τύπου ΣΕΛ, η ανάλυση εναλλακτικού ματίσματος αποκάλυψε υπεροχή intron retention events (IR) σε φυσιολογικές συνθήκες, ιδιαίτερα στο κέντρο του πυρήνα. Συνολικά, οι παρατηρήσεις αυτές σχετικά με τα χωρικά πρότυπα υποστηρίζουν ένα μοντέλο στο οποίο η SMC1A συμβάλλει τόσο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης όσο και στο μάτισμα υπό διαφορετικές συνθήκες, ενισχύοντας τον προτεινόμενο ρόλο της ως &quot;πυρηνικού αισθητήρα&quot;.","abstract_has_math":false,"creators":["Μαρούλη Μαριάνθη","Marouli Marianthi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300591"],"render_values":[{"text":"uoadl:5300591","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300591","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300591","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5300591","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Μαρούλη Μαριάνθη","Marouli Marianthi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300591"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η τρισδιάστατη οργάνωση του γονιδιώματος μέσα στον πυρήνα των κυττάρων παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, ειδικά σε καταστάσεις που το κύτταρο αποκρίνεται σε ερεθίσματα όπως η φλεγμονή. Αυτή η καλά συντονισμένη διάταξη εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μεταγραφικούς παράγοντες, επιγενετικούς ρυθμιστές και σύμπλοκα ματίσματος, όταν αυτό είναι απαραίτητο, με στόχο την ακριβή ενεργοποίηση ή καταστολή της γονιδιακής έκφρασης. Η SMC1A, μια σημαντική αρχιτεκτονική πρωτεΐνη και μέλος του συμπλόκου κοχεσίνης, παίζει κρίσιμο ρόλο στην οργάνωση της χρωματίνης, καθώς σχηματίζει βρόχους που βοηθούν στην αναδίπλωσή της. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου έδειξαν ότι η SMC1A απορρυθμίζεται με ασύμμετρο τρόπο ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες ασθενείς με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ), υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο στην παθογένεση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, η χωρική κατανομή της χρωματίνης συγκρίθηκε μεταξύ της κυτταρικής σειράς K562 και των ανθρώπινων μονοκυττάρων CD14+, οδηγώντας σε συμφωνία μεταξύ των δύο μοντέλων. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η συνολική οργάνωση της χρωματίνης σε πυρηνικό επίπεδο παραμένει σε μεγάλο βαθμό συντηρημένη, παρά τις διαφορές στον κυτταρικό τύπο ή την κατάσταση. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι διαφορετικά σύνολα γονιδίων παρουσιάζουν πρόσδεση από την SMC1A πριν και μετά από ερέθισμα που προσομοιάζει την φλεγμονή του ΣΕΛ, υποδεικνύοντας μια δυναμική ανακατανομή εξαρτώμενη από την κατάσταση που βρίσκονται τα κύτταρα. Πριν από τη διέγερση, η SMC1A ήταν κυρίως εμπλουτισμένη στο κέντρο του πυρήνα και συνδεδεμένη χωρικά με τα nuclear speckles, τα οποία εμπλέκονται στη μεταγραφή και την επεξεργασία του mRNA. Αντίθετα, κατά τη φλεγμονή, παρατηρήθηκε έντονη ανακατανομή της SMC1A προς την περιφέρεια του πυρήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι περιοχές πρόσδεσης της SMC1A ήταν εμπλουτισμένες σε γονίδια που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο μήκος, χαμηλότερο περιεχόμενο GC% και διαφορική αρχιτεκτονική εξονίων-εσωνίων —χαρακτηριστικά που ορίζουν περιφερικά εντοπισμένα γονίδια. Επιπλέον, μετά την εύρεση διαφοροποιημένα εκφραζόμενων παραγόντων ματίσματος (SF) κατά τη φλεγμονή τύπου ΣΕΛ, η ανάλυση εναλλακτικού ματίσματος αποκάλυψε υπεροχή intron retention events (IR) σε φυσιολογικές συνθήκες, ιδιαίτερα στο κέντρο του πυρήνα. Συνολικά, οι παρατηρήσεις αυτές σχετικά με τα χωρικά πρότυπα υποστηρίζουν ένα μοντέλο στο οποίο η SMC1A συμβάλλει τόσο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης όσο και στο μάτισμα υπό διαφορετικές συνθήκες, ενισχύοντας τον προτεινόμενο ρόλο της ως \"πυρηνικού αισθητήρα\".","Spatial 3D sub-nuclear organization of the genome plays a crucial role in gene regulation, particularly in dynamic cellular responses such as inflammation. This well-orchestrated setting ensures precision in accessibility to transcription factors, epigenetic and splicing complexes, facilitating chromatin remodeling and gene activation or suppression. SMC1A, an important architectural protein and member of the cohesin complex, plays a critical role in chromatin organization through the formation of chromatin loops. Previous findings of the lab have shown that SMC1A is asymmetrically deregulated in female patients with Systemic Lupus Erythematosus (SLE), hinting at a possible role in disease pathogenesis. In this study, chromatin spatial distribution was compared between K562 cell line and CD14+ human monocytes and led to agreement between the two models, suggesting that overall chromatin organization at the nuclear level remains largely conserved, despite differences in cell type or condition. In parallel, it was revealed that distinct sets of genes display SMC1A binding before and after SLE-like inflammatory stimulation, indicating a dynamic and condition-specific regulatory profile. Prior to stimulation, SMC1A was predominantly enriched in the nuclear center and spatially associated with nuclear speckles, which are involved in transcription and RNA processing. Upon inflammation, a marked redistribution of SMC1A towards the nuclear periphery was observed. In this context, SMC1A binding was enriched at genes characterized by longer genomic lengths, lower GC% content, and peripheral exon-intron architecture—features that define peripherally located genes. Moreover, after the identification of differentially expressed splicing factors upon SLE-like inflammation, alternative splicing analysis revealed a predominance of intron retention (IR) events under naïve conditions, particularly in the nuclear center. Overall, these observations regarding spatial patterns support a model in which SMC1A contributes to both the regulation of gene expression and splicing under different conditions, supporting its proposed role as a nuclear sensor."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["The genome architectural protein SMC1A as a nuclear sensor and mediator of the gene expression response in inflammation"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Μαρούλη Μαριάνθη","Marouli Marianthi"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η τρισδιάστατη οργάνωση του γονιδιώματος μέσα στον πυρήνα των κυττάρων παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης, ειδικά σε καταστάσεις που το κύτταρο αποκρίνεται σε ερεθίσματα όπως η φλεγμονή. Αυτή η καλά συντονισμένη διάταξη εξασφαλίζει την πρόσβαση σε μεταγραφικούς παράγοντες, επιγενετικούς ρυθμιστές και σύμπλοκα ματίσματος, όταν αυτό είναι απαραίτητο, με στόχο την ακριβή ενεργοποίηση ή καταστολή της γονιδιακής έκφρασης. Η SMC1A, μια σημαντική αρχιτεκτονική πρωτεΐνη και μέλος του συμπλόκου κοχεσίνης, παίζει κρίσιμο ρόλο στην οργάνωση της χρωματίνης, καθώς σχηματίζει βρόχους που βοηθούν στην αναδίπλωσή της. Προηγούμενα ευρήματα του εργαστηρίου έδειξαν ότι η SMC1A απορρυθμίζεται με ασύμμετρο τρόπο ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες ασθενείς με Συστηματικό Ερυθηματώδη Λύκο (ΣΕΛ), υποδηλώνοντας έναν πιθανό ρόλο στην παθογένεση της νόσου. Στην παρούσα μελέτη, η χωρική κατανομή της χρωματίνης συγκρίθηκε μεταξύ της κυτταρικής σειράς K562 και των ανθρώπινων μονοκυττάρων CD14+, οδηγώντας σε συμφωνία μεταξύ των δύο μοντέλων. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η συνολική οργάνωση της χρωματίνης σε πυρηνικό επίπεδο παραμένει σε μεγάλο βαθμό συντηρημένη, παρά τις διαφορές στον κυτταρικό τύπο ή την κατάσταση. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι διαφορετικά σύνολα γονιδίων παρουσιάζουν πρόσδεση από την SMC1A πριν και μετά από ερέθισμα που προσομοιάζει την φλεγμονή του ΣΕΛ, υποδεικνύοντας μια δυναμική ανακατανομή εξαρτώμενη από την κατάσταση που βρίσκονται τα κύτταρα. Πριν από τη διέγερση, η SMC1A ήταν κυρίως εμπλουτισμένη στο κέντρο του πυρήνα και συνδεδεμένη χωρικά με τα nuclear speckles, τα οποία εμπλέκονται στη μεταγραφή και την επεξεργασία του mRNA. Αντίθετα, κατά τη φλεγμονή, παρατηρήθηκε έντονη ανακατανομή της SMC1A προς την περιφέρεια του πυρήνα. Σε αυτό το πλαίσιο, οι περιοχές πρόσδεσης της SMC1A ήταν εμπλουτισμένες σε γονίδια που χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο μήκος, χαμηλότερο περιεχόμενο GC% και διαφορική αρχιτεκτονική εξονίων-εσωνίων —χαρακτηριστικά που ορίζουν περιφερικά εντοπισμένα γονίδια. Επιπλέον, μετά την εύρεση διαφοροποιημένα εκφραζόμενων παραγόντων ματίσματος (SF) κατά τη φλεγμονή τύπου ΣΕΛ, η ανάλυση εναλλακτικού ματίσματος αποκάλυψε υπεροχή intron retention events (IR) σε φυσιολογικές συνθήκες, ιδιαίτερα στο κέντρο του πυρήνα. Συνολικά, οι παρατηρήσεις αυτές σχετικά με τα χωρικά πρότυπα υποστηρίζουν ένα μοντέλο στο οποίο η SMC1A συμβάλλει τόσο στη ρύθμιση της γονιδιακής έκφρασης όσο και στο μάτισμα υπό διαφορετικές συνθήκες, ενισχύοντας τον προτεινόμενο ρόλο της ως \"πυρηνικού αισθητήρα\".","Spatial 3D sub-nuclear organization of the genome plays a crucial role in gene regulation, particularly in dynamic cellular responses such as inflammation. This well-orchestrated setting ensures precision in accessibility to transcription factors, epigenetic and splicing complexes, facilitating chromatin remodeling and gene activation or suppression. SMC1A, an important architectural protein and member of the cohesin complex, plays a critical role in chromatin organization through the formation of chromatin loops. Previous findings of the lab have shown that SMC1A is asymmetrically deregulated in female patients with Systemic Lupus Erythematosus (SLE), hinting at a possible role in disease pathogenesis. In this study, chromatin spatial distribution was compared between K562 cell line and CD14+ human monocytes and led to agreement between the two models, suggesting that overall chromatin organization at the nuclear level remains largely conserved, despite differences in cell type or condition. In parallel, it was revealed that distinct sets of genes display SMC1A binding before and after SLE-like inflammatory stimulation, indicating a dynamic and condition-specific regulatory profile. Prior to stimulation, SMC1A was predominantly enriched in the nuclear center and spatially associated with nuclear speckles, which are involved in transcription and RNA processing. Upon inflammation, a marked redistribution of SMC1A towards the nuclear periphery was observed. In this context, SMC1A binding was enriched at genes characterized by longer genomic lengths, lower GC% content, and peripheral exon-intron architecture—features that define peripherally located genes. Moreover, after the identification of differentially expressed splicing factors upon SLE-like inflammation, alternative splicing analysis revealed a predominance of intron retention (IR) events under naïve conditions, particularly in the nuclear center. Overall, these observations regarding spatial patterns support a model in which SMC1A contributes to both the regulation of gene expression and splicing under different conditions, supporting its proposed role as a nuclear sensor."],"dc:identifier":["uoadl:5300591","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300591"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["The genome architectural protein SMC1A as a nuclear sensor and mediator of the gene expression response in inflammation"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z"}