{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300596"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300596","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Σχέση μεταξύ δύναμης και ταχύτητας κίνησης στο ημικάθισμα και στο κυκλοεργόμετρο σε προσπάθειες με διαφορετικές αντιστάσεις","abstract":"Η συσχέτιση μεταξύ της αθλητικής απόδοσης σε αγωνίσματα που απαιτούν δύναμη, ταχύτητα και ισχύ, και των παραμέτρων της σχέσης δύναμης-ταχύτητας (F-V) είναι καλά τεκμηριωμένη. Παρά την πρακτική σημασία που θα είχε η εξαγωγή κοινών παραμέτρων της F-V μεταξύ διαφορετικών ασκήσεων που χρησιμοποιούνται στην αθλητική προπόνηση, το πεδίο αυτό παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητο. Ο προσδιορισμός της σχέσης F-V απαιτεί τη χρήση τουλάχιστον 3- 5 φορτίων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση των παραμέτρων της F-V μεταξύ δυο ασκήσεων κάτω άκρων, ημικάθισμα και μέγιστη επιτάχυνση σε κυκλοεργόμετρο. Η σχέση διερευνήθηκε τόσο μονοποδικά όσο και διποδικά. Επιπλέον, ως πρακτική εφαρμογή, διερευνήθηκε η δυνατότητα εκτίμησης της 1RM για την άσκηση του ημικαθίσματος από την αξιολόγηση στο κυκλοεργόμετρο. Στη μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, ηλικίας 23.7 ± 4.1 ετών, σωματικής μάζας 76.5 ± 8.4 kg και σωματικού αναστήματος 1.74 ± .1 m. Οι συμμετέχοντες είχαν κατ’ ελάχιστο δυο έτη προπονητική εμπειρία στην προπόνηση με αντιστάσεις κάτω άκρων. H δοκιμασία στο κυκλοεργόμετρο περιλάμβανε την εκτέλεση σπριντ διάρκειας 6-8 s (μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα) με τέσσερα διαφορετικά φορτία αντίστασης, ενώ στο ημικάθισμα εκτελέστηκαν μέγιστες προσπάθειες με έξι φορτία (15% - 85% της προβλεπόμενης 1RM) και δυο προσπάθειες για τον προσδιορισμό της 1RM. Ο τρόπος εκτέλεσης των προσπαθειών ήταν παρόμοιος για τις δυο ασκήσεις: μόνο μειομετρική κίνηση, βαλλιστική εκτέλεση, με ένα και δύο πόδια (για το ημικάθισμα), με έναρξη της προσπάθειας με γωνία γόνατος ~86ο στις δυο ασκήσεις και με ίδια απόσταση μεταξύ ισχίου και έξω σφυρού. Οι διαφορές των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκαν με έλεγχο t-test για εξαρτημένα δείγματα, ενώ η δυνατότητα γενίκευσης των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκε μέσω του συντελεστή συσχέτισης r (Pearson). Η δυνατότητα προσδιορισμού των παραμέτρων με ένα μόνο φορτίο στο κυκλοεργόμετρο κάτω άκρων διερευνήθηκε με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, όπου συγκρίθηκαν οι παράμετροι που προέκυψαν για κάθε φορτίο ξεχωριστά και για όλα μαζί. Η εκτίμηση της 1RM του ημικαθίσματος από τις παραμέτρους του κυκλοεργομέτρου έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Με βάση τα ευρήματα της παρούσας εργασίας φαίνεται πως το φορτίο της 1RM στο ημικάθισμα μπορεί να εκτιμηθεί με αποδεκτή ακρίβεια εκτελώντας μια μόνο μέγιστη επιτάχυνση στο κυκλοεργόμετρο, δηλαδή με την εκτέλεση μιας πιο εύκολης και πρακτικής αξιολόγησης σε σχέση με το να γίνει απευθείας προσδιορισμός της. Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται ώστε να προσδιοριστούν επιπλέον παράγοντες που θα βελτιώσουν την ακρίβεια της πρόβλεψης.","abstract_html":"Η συσχέτιση μεταξύ της αθλητικής απόδοσης σε αγωνίσματα που απαιτούν δύναμη, ταχύτητα και ισχύ, και των παραμέτρων της σχέσης δύναμης-ταχύτητας (F-V) είναι καλά τεκμηριωμένη. Παρά την πρακτική σημασία που θα είχε η εξαγωγή κοινών παραμέτρων της F-V μεταξύ διαφορετικών ασκήσεων που χρησιμοποιούνται στην αθλητική προπόνηση, το πεδίο αυτό παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητο. Ο προσδιορισμός της σχέσης F-V απαιτεί τη χρήση τουλάχιστον 3- 5 φορτίων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση των παραμέτρων της F-V μεταξύ δυο ασκήσεων κάτω άκρων, ημικάθισμα και μέγιστη επιτάχυνση σε κυκλοεργόμετρο. Η σχέση διερευνήθηκε τόσο μονοποδικά όσο και διποδικά. Επιπλέον, ως πρακτική εφαρμογή, διερευνήθηκε η δυνατότητα εκτίμησης της 1RM για την άσκηση του ημικαθίσματος από την αξιολόγηση στο κυκλοεργόμετρο. Στη μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, ηλικίας 23.7 ± 4.1 ετών, σωματικής μάζας 76.5 ± 8.4 kg και σωματικού αναστήματος 1.74 ± .1 m. Οι συμμετέχοντες είχαν κατ’ ελάχιστο δυο έτη προπονητική εμπειρία στην προπόνηση με αντιστάσεις κάτω άκρων. H δοκιμασία στο κυκλοεργόμετρο περιλάμβανε την εκτέλεση σπριντ διάρκειας 6-8 s (μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα) με τέσσερα διαφορετικά φορτία αντίστασης, ενώ στο ημικάθισμα εκτελέστηκαν μέγιστες προσπάθειες με έξι φορτία (15% - 85% της προβλεπόμενης 1RM) και δυο προσπάθειες για τον προσδιορισμό της 1RM. Ο τρόπος εκτέλεσης των προσπαθειών ήταν παρόμοιος για τις δυο ασκήσεις: μόνο μειομετρική κίνηση, βαλλιστική εκτέλεση, με ένα και δύο πόδια (για το ημικάθισμα), με έναρξη της προσπάθειας με γωνία γόνατος ~86ο στις δυο ασκήσεις και με ίδια απόσταση μεταξύ ισχίου και έξω σφυρού. Οι διαφορές των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκαν με έλεγχο t-test για εξαρτημένα δείγματα, ενώ η δυνατότητα γενίκευσης των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκε μέσω του συντελεστή συσχέτισης r (Pearson). Η δυνατότητα προσδιορισμού των παραμέτρων με ένα μόνο φορτίο στο κυκλοεργόμετρο κάτω άκρων διερευνήθηκε με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, όπου συγκρίθηκαν οι παράμετροι που προέκυψαν για κάθε φορτίο ξεχωριστά και για όλα μαζί. Η εκτίμηση της 1RM του ημικαθίσματος από τις παραμέτρους του κυκλοεργομέτρου έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Με βάση τα ευρήματα της παρούσας εργασίας φαίνεται πως το φορτίο της 1RM στο ημικάθισμα μπορεί να εκτιμηθεί με αποδεκτή ακρίβεια εκτελώντας μια μόνο μέγιστη επιτάχυνση στο κυκλοεργόμετρο, δηλαδή με την εκτέλεση μιας πιο εύκολης και πρακτικής αξιολόγησης σε σχέση με το να γίνει απευθείας προσδιορισμός της. Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται ώστε να προσδιοριστούν επιπλέον παράγοντες που θα βελτιώσουν την ακρίβεια της πρόβλεψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Τσαπέ Παρασκευή","Tsape Paraskevi"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z","subjects":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300596"],"render_values":[{"text":"uoadl:5300596","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300596","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300596","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5300596","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Τσαπέ Παρασκευή","Tsape Paraskevi"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300596"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Η συσχέτιση μεταξύ της αθλητικής απόδοσης σε αγωνίσματα που απαιτούν δύναμη, ταχύτητα και ισχύ, και των παραμέτρων της σχέσης δύναμης-ταχύτητας (F-V) είναι καλά τεκμηριωμένη. Παρά την πρακτική σημασία που θα είχε η εξαγωγή κοινών παραμέτρων της F-V μεταξύ διαφορετικών ασκήσεων που χρησιμοποιούνται στην αθλητική προπόνηση, το πεδίο αυτό παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητο. Ο προσδιορισμός της σχέσης F-V απαιτεί τη χρήση τουλάχιστον 3- 5 φορτίων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση των παραμέτρων της F-V μεταξύ δυο ασκήσεων κάτω άκρων, ημικάθισμα και μέγιστη επιτάχυνση σε κυκλοεργόμετρο. Η σχέση διερευνήθηκε τόσο μονοποδικά όσο και διποδικά. Επιπλέον, ως πρακτική εφαρμογή, διερευνήθηκε η δυνατότητα εκτίμησης της 1RM για την άσκηση του ημικαθίσματος από την αξιολόγηση στο κυκλοεργόμετρο. Στη μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, ηλικίας 23.7 ± 4.1 ετών, σωματικής μάζας 76.5 ± 8.4 kg και σωματικού αναστήματος 1.74 ± .1 m. Οι συμμετέχοντες είχαν κατ’ ελάχιστο δυο έτη προπονητική εμπειρία στην προπόνηση με αντιστάσεις κάτω άκρων. H δοκιμασία στο κυκλοεργόμετρο περιλάμβανε την εκτέλεση σπριντ διάρκειας 6-8 s (μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα) με τέσσερα διαφορετικά φορτία αντίστασης, ενώ στο ημικάθισμα εκτελέστηκαν μέγιστες προσπάθειες με έξι φορτία (15% - 85% της προβλεπόμενης 1RM) και δυο προσπάθειες για τον προσδιορισμό της 1RM. Ο τρόπος εκτέλεσης των προσπαθειών ήταν παρόμοιος για τις δυο ασκήσεις: μόνο μειομετρική κίνηση, βαλλιστική εκτέλεση, με ένα και δύο πόδια (για το ημικάθισμα), με έναρξη της προσπάθειας με γωνία γόνατος ~86ο στις δυο ασκήσεις και με ίδια απόσταση μεταξύ ισχίου και έξω σφυρού. Οι διαφορές των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκαν με έλεγχο t-test για εξαρτημένα δείγματα, ενώ η δυνατότητα γενίκευσης των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκε μέσω του συντελεστή συσχέτισης r (Pearson). Η δυνατότητα προσδιορισμού των παραμέτρων με ένα μόνο φορτίο στο κυκλοεργόμετρο κάτω άκρων διερευνήθηκε με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, όπου συγκρίθηκαν οι παράμετροι που προέκυψαν για κάθε φορτίο ξεχωριστά και για όλα μαζί. Η εκτίμηση της 1RM του ημικαθίσματος από τις παραμέτρους του κυκλοεργομέτρου έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Με βάση τα ευρήματα της παρούσας εργασίας φαίνεται πως το φορτίο της 1RM στο ημικάθισμα μπορεί να εκτιμηθεί με αποδεκτή ακρίβεια εκτελώντας μια μόνο μέγιστη επιτάχυνση στο κυκλοεργόμετρο, δηλαδή με την εκτέλεση μιας πιο εύκολης και πρακτικής αξιολόγησης σε σχέση με το να γίνει απευθείας προσδιορισμός της. Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται ώστε να προσδιοριστούν επιπλέον παράγοντες που θα βελτιώσουν την ακρίβεια της πρόβλεψης.","The association between athletic performance in sports requiring strength, speed and power, and the parameters of the force-velocity (F-V) relationship is well established. Despite the practical value of deriving common F-V parameters between different exercises commonly used in sports training, the generalisability of these parameters across exercises remains underexplored. The determination of the F-V relationship consists of the application of multiple (3-5) loads. The aim of this study was to explore the relationship of F-V parameters between two lower- body exercises, the squat and maximal acceleration on a cycle ergometer. The F-V relationship was explored both unilaterally and bilaterally. Moreover, as a practical application, the possibility of predicting squat one-repetition maximum (1RM) from the assessment on the cycle ergometer was investigated. Twelve males, aged 23.7 ± 4.1 years, body mass 76.5 ± 8.4 kg and body height 1.74 ± .1 m took part in the study. Participants possessed a minimum of two years’ experience in resistance training. They performed 6-8 s (until maximum speed was attained) maximal efforts on the cycle ergometer against four different loads, maximal efforts in the squat exercise against six loads (15-85% of predicted 1RM) and two attempts to determine true squat 1RM. The exercises were executed in a similar fashion: concentric-only, ballistic, with one and two legs (for the squat), starting knee angle ~86o and same distance between the hip and outer malleolus. A paired-samples t- test was used to evaluate differences in F-V parameters between the exercises, whilst the generalisability of the parameters between exercises was tested using Pearson’s correlations. The feasibility of determining the F-V parameters using a single load on the cycle ergometer was investigated with one-way repeated measures ANOVA, comparing the parameters derived from each load separately and the combination of all loads. The estimation of squat 1RM from the parameters derived using the cycle ergometer was performed using a linear regression model. Based on the findings of the present study, it appears that the squat 1RM load can be estimated with acceptable accuracy by performing only one maximal acceleration on the cycle ergometer—that is, by conducting a much simpler and time-efficient assessment compared to its direct determination. Further research is warranted to identify potential factors that could improve the accuracy of the prediction."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Σχέση μεταξύ δύναμης και ταχύτητας κίνησης στο ημικάθισμα και στο κυκλοεργόμετρο σε προσπάθειες με διαφορετικές αντιστάσεις"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Τσαπέ Παρασκευή","Tsape Paraskevi"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Η συσχέτιση μεταξύ της αθλητικής απόδοσης σε αγωνίσματα που απαιτούν δύναμη, ταχύτητα και ισχύ, και των παραμέτρων της σχέσης δύναμης-ταχύτητας (F-V) είναι καλά τεκμηριωμένη. Παρά την πρακτική σημασία που θα είχε η εξαγωγή κοινών παραμέτρων της F-V μεταξύ διαφορετικών ασκήσεων που χρησιμοποιούνται στην αθλητική προπόνηση, το πεδίο αυτό παραμένει σχεδόν ανεξερεύνητο. Ο προσδιορισμός της σχέσης F-V απαιτεί τη χρήση τουλάχιστον 3- 5 φορτίων. Σκοπός της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τη σχέση των παραμέτρων της F-V μεταξύ δυο ασκήσεων κάτω άκρων, ημικάθισμα και μέγιστη επιτάχυνση σε κυκλοεργόμετρο. Η σχέση διερευνήθηκε τόσο μονοποδικά όσο και διποδικά. Επιπλέον, ως πρακτική εφαρμογή, διερευνήθηκε η δυνατότητα εκτίμησης της 1RM για την άσκηση του ημικαθίσματος από την αξιολόγηση στο κυκλοεργόμετρο. Στη μελέτη συμμετείχαν 12 άνδρες, ηλικίας 23.7 ± 4.1 ετών, σωματικής μάζας 76.5 ± 8.4 kg και σωματικού αναστήματος 1.74 ± .1 m. Οι συμμετέχοντες είχαν κατ’ ελάχιστο δυο έτη προπονητική εμπειρία στην προπόνηση με αντιστάσεις κάτω άκρων. H δοκιμασία στο κυκλοεργόμετρο περιλάμβανε την εκτέλεση σπριντ διάρκειας 6-8 s (μέχρι να επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα) με τέσσερα διαφορετικά φορτία αντίστασης, ενώ στο ημικάθισμα εκτελέστηκαν μέγιστες προσπάθειες με έξι φορτία (15% - 85% της προβλεπόμενης 1RM) και δυο προσπάθειες για τον προσδιορισμό της 1RM. Ο τρόπος εκτέλεσης των προσπαθειών ήταν παρόμοιος για τις δυο ασκήσεις: μόνο μειομετρική κίνηση, βαλλιστική εκτέλεση, με ένα και δύο πόδια (για το ημικάθισμα), με έναρξη της προσπάθειας με γωνία γόνατος ~86ο στις δυο ασκήσεις και με ίδια απόσταση μεταξύ ισχίου και έξω σφυρού. Οι διαφορές των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκαν με έλεγχο t-test για εξαρτημένα δείγματα, ενώ η δυνατότητα γενίκευσης των παραμέτρων μεταξύ των ασκήσεων εξετάστηκε μέσω του συντελεστή συσχέτισης r (Pearson). Η δυνατότητα προσδιορισμού των παραμέτρων με ένα μόνο φορτίο στο κυκλοεργόμετρο κάτω άκρων διερευνήθηκε με ανάλυση διακύμανσης επαναλαμβανόμενων μετρήσεων, όπου συγκρίθηκαν οι παράμετροι που προέκυψαν για κάθε φορτίο ξεχωριστά και για όλα μαζί. Η εκτίμηση της 1RM του ημικαθίσματος από τις παραμέτρους του κυκλοεργομέτρου έγινε με γραμμική παλινδρόμηση. Με βάση τα ευρήματα της παρούσας εργασίας φαίνεται πως το φορτίο της 1RM στο ημικάθισμα μπορεί να εκτιμηθεί με αποδεκτή ακρίβεια εκτελώντας μια μόνο μέγιστη επιτάχυνση στο κυκλοεργόμετρο, δηλαδή με την εκτέλεση μιας πιο εύκολης και πρακτικής αξιολόγησης σε σχέση με το να γίνει απευθείας προσδιορισμός της. Περαιτέρω έρευνα χρειάζεται ώστε να προσδιοριστούν επιπλέον παράγοντες που θα βελτιώσουν την ακρίβεια της πρόβλεψης.","The association between athletic performance in sports requiring strength, speed and power, and the parameters of the force-velocity (F-V) relationship is well established. Despite the practical value of deriving common F-V parameters between different exercises commonly used in sports training, the generalisability of these parameters across exercises remains underexplored. The determination of the F-V relationship consists of the application of multiple (3-5) loads. The aim of this study was to explore the relationship of F-V parameters between two lower- body exercises, the squat and maximal acceleration on a cycle ergometer. The F-V relationship was explored both unilaterally and bilaterally. Moreover, as a practical application, the possibility of predicting squat one-repetition maximum (1RM) from the assessment on the cycle ergometer was investigated. Twelve males, aged 23.7 ± 4.1 years, body mass 76.5 ± 8.4 kg and body height 1.74 ± .1 m took part in the study. Participants possessed a minimum of two years’ experience in resistance training. They performed 6-8 s (until maximum speed was attained) maximal efforts on the cycle ergometer against four different loads, maximal efforts in the squat exercise against six loads (15-85% of predicted 1RM) and two attempts to determine true squat 1RM. The exercises were executed in a similar fashion: concentric-only, ballistic, with one and two legs (for the squat), starting knee angle ~86o and same distance between the hip and outer malleolus. A paired-samples t- test was used to evaluate differences in F-V parameters between the exercises, whilst the generalisability of the parameters between exercises was tested using Pearson’s correlations. The feasibility of determining the F-V parameters using a single load on the cycle ergometer was investigated with one-way repeated measures ANOVA, comparing the parameters derived from each load separately and the combination of all loads. The estimation of squat 1RM from the parameters derived using the cycle ergometer was performed using a linear regression model. Based on the findings of the present study, it appears that the squat 1RM load can be estimated with acceptable accuracy by performing only one maximal acceleration on the cycle ergometer—that is, by conducting a much simpler and time-efficient assessment compared to its direct determination. Further research is warranted to identify potential factors that could improve the accuracy of the prediction."],"dc:identifier":["uoadl:5300596","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300596"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Εκπαίδευση – Αθλητισμός","Education - Sport science"],"dc:title":["Σχέση μεταξύ δύναμης και ταχύτητας κίνησης στο ημικάθισμα και στο κυκλοεργόμετρο σε προσπάθειες με διαφορετικές αντιστάσεις"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z"}