{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300893"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5300893","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διερεύνηση και Κλινική Αξιολόγηση της Έκφρασης του Γονιδίου της Ριβονουκλεάσης κ στον Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης","abstract":"Ο καρκίνος της ουροδόχου είναι μια μορφή καρκίνου που αφορά το ουροποιητικό σύστημα και εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά στους άνδρες, κυρίως μετά της ηλικία των 60 ετών. Πρόκειται για μια νεοπλασματική νόσο η οποία ξεκινάει από το ουροθήλιο και εξελίσσεται περεταίρω, αν δε γίνει σύντομα αντιληπτή. Ο κύριος τρόπος ταξινόμησης των μορφών του είναι σε μυοδιηθητικό και μη μυοδιηθητικό, με κύριο χαρακτηριστικό που τους διαφοροποιεί, πέρα από τη μυϊκή διήθηση και το μοριακό προφίλ, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης καθώς και η πιθανότητα υποτροπής. Στην παρούσα διπλωματική έγινε έλεγχος πιθανότητας διάγνωσης της νόσου με ένζυμα της οικογένειας των ριβονουκλεασών κ. Οι ριβονουκλεάσες έχουν ως ρόλο τη διάσπαση μορίων RNA, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν συσχετισθεί με αρκετές περιπτώσεις καρκινογένεσης. Στη συγκεκριμένη μελέτη ελέγχθηκαν πέρα από το κλασσικό μετάγραφο της ριβονουκλεάσης κ, τα 4,7,9,14,20. Σε πρώτο στάδιο, η μελέτη έλαβε χώρα σε καλλιέργειες των κυτταρικών σειρών HTB-9 και Τ24. Αφού βρέθηκε η βέλτιστη ποσότητα κυττάρων για επίστρωση, ακολούθησε η επώαση με διαφορετικές συγκεντρώσεις των παραγόντων cis-platin και gemcitabine, ώστε να βρεθεί το IC50, με επιλεγμένα διαστήματα τις 24 και 48 ώρες για το cis-platin και 72 ώρες για το gemcitabine. Για τις διαδικασίες αυτές έγινα χρήση του αντιδραστηρίου ΜΤΤ. Ακολούθησε απομόνωση και έλεγχος της ποιότητας του RNA και μετατροπή σε cDNA, με τη διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν Real-Time PCR, με χρήση SYBR Green, προκειμένου να μετρηθεί η έκφραση των μεταγράφων. Εν συνεχεία, έγινε στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, η οποία έδειξε μεταβολή- αύξηση της έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 και στα δυο χρονικά διαστήματα, 24 και 48 ώρες και τις δυο κυτταρικές σειρές όταν επωάζονται με cis-platin. Παράλληλα, μεταβολή-αύξηση παρατηρήθηκε στα ίδια μετάγραφα 4,9,14 και στις 72ώρες στην κυτταρική σειρά Τ24 με επώαση με τον παράγοντα gemcitabine. Λόγω των ανωτέρω παρατηρήσεων, ακολούθησε μελέτη έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 σε κλινικά δείγματα ασθενών με μυοδιηθητικό (MIBC) και μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστης (NMIBC). Έπειτα από βιοστατιστική ανάλυση και δημιουργία καμπυλών επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και χρήση της μονομεταβλητής ανάλυσης παλινδρόμησης κατά Cox, φάνηκε ότι τόσο το μετάγραφο 9 όσο και το 14 έχουν σημαντική κλινική αξία. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς με MIBC που είχαν μειωμένη έκφραση είτε του μεταγράφου 9 είτε του μεταγράφου 14, η πρόγνωση ήταν χειρότερη από αυτούς τους ασθενείς που εξέφραζαν σε αυξημένα επίπεδα αυτά τα μετάγραφα. Επίσης, η μειωμένη έκφραση του μεταγράφου 14 σε ασθενείς με NMIBC, συσχετίστηκε εξίσου με χειρότερη εξέλιξη της νόσου.","abstract_html":"Ο καρκίνος της ουροδόχου είναι μια μορφή καρκίνου που αφορά το ουροποιητικό σύστημα και εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά στους άνδρες, κυρίως μετά της ηλικία των 60 ετών. Πρόκειται για μια νεοπλασματική νόσο η οποία ξεκινάει από το ουροθήλιο και εξελίσσεται περεταίρω, αν δε γίνει σύντομα αντιληπτή. Ο κύριος τρόπος ταξινόμησης των μορφών του είναι σε μυοδιηθητικό και μη μυοδιηθητικό, με κύριο χαρακτηριστικό που τους διαφοροποιεί, πέρα από τη μυϊκή διήθηση και το μοριακό προφίλ, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης καθώς και η πιθανότητα υποτροπής. Στην παρούσα διπλωματική έγινε έλεγχος πιθανότητας διάγνωσης της νόσου με ένζυμα της οικογένειας των ριβονουκλεασών κ. Οι ριβονουκλεάσες έχουν ως ρόλο τη διάσπαση μορίων RNA, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν συσχετισθεί με αρκετές περιπτώσεις καρκινογένεσης. Στη συγκεκριμένη μελέτη ελέγχθηκαν πέρα από το κλασσικό μετάγραφο της ριβονουκλεάσης κ, τα 4,7,9,14,20. Σε πρώτο στάδιο, η μελέτη έλαβε χώρα σε καλλιέργειες των κυτταρικών σειρών HTB-9 και Τ24. Αφού βρέθηκε η βέλτιστη ποσότητα κυττάρων για επίστρωση, ακολούθησε η επώαση με διαφορετικές συγκεντρώσεις των παραγόντων cis-platin και gemcitabine, ώστε να βρεθεί το IC50, με επιλεγμένα διαστήματα τις 24 και 48 ώρες για το cis-platin και 72 ώρες για το gemcitabine. Για τις διαδικασίες αυτές έγινα χρήση του αντιδραστηρίου ΜΤΤ. Ακολούθησε απομόνωση και έλεγχος της ποιότητας του RNA και μετατροπή σε cDNA, με τη διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν Real-Time PCR, με χρήση SYBR Green, προκειμένου να μετρηθεί η έκφραση των μεταγράφων. Εν συνεχεία, έγινε στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, η οποία έδειξε μεταβολή- αύξηση της έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 και στα δυο χρονικά διαστήματα, 24 και 48 ώρες και τις δυο κυτταρικές σειρές όταν επωάζονται με cis-platin. Παράλληλα, μεταβολή-αύξηση παρατηρήθηκε στα ίδια μετάγραφα 4,9,14 και στις 72ώρες στην κυτταρική σειρά Τ24 με επώαση με τον παράγοντα gemcitabine. Λόγω των ανωτέρω παρατηρήσεων, ακολούθησε μελέτη έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 σε κλινικά δείγματα ασθενών με μυοδιηθητικό (MIBC) και μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστης (NMIBC). Έπειτα από βιοστατιστική ανάλυση και δημιουργία καμπυλών επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και χρήση της μονομεταβλητής ανάλυσης παλινδρόμησης κατά Cox, φάνηκε ότι τόσο το μετάγραφο 9 όσο και το 14 έχουν σημαντική κλινική αξία. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς με MIBC που είχαν μειωμένη έκφραση είτε του μεταγράφου 9 είτε του μεταγράφου 14, η πρόγνωση ήταν χειρότερη από αυτούς τους ασθενείς που εξέφραζαν σε αυξημένα επίπεδα αυτά τα μετάγραφα. Επίσης, η μειωμένη έκφραση του μεταγράφου 14 σε ασθενείς με NMIBC, συσχετίστηκε εξίσου με χειρότερη εξέλιξη της νόσου.","abstract_has_math":false,"creators":["Σοφρά Καραντή Γεωργία","Sofra Karanti Georgia"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300893"],"render_values":[{"text":"uoadl:5300893","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300893","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300893","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5300893","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Σοφρά Καραντή Γεωργία","Sofra Karanti Georgia"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5300893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300893"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Ο καρκίνος της ουροδόχου είναι μια μορφή καρκίνου που αφορά το ουροποιητικό σύστημα και εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά στους άνδρες, κυρίως μετά της ηλικία των 60 ετών. Πρόκειται για μια νεοπλασματική νόσο η οποία ξεκινάει από το ουροθήλιο και εξελίσσεται περεταίρω, αν δε γίνει σύντομα αντιληπτή. Ο κύριος τρόπος ταξινόμησης των μορφών του είναι σε μυοδιηθητικό και μη μυοδιηθητικό, με κύριο χαρακτηριστικό που τους διαφοροποιεί, πέρα από τη μυϊκή διήθηση και το μοριακό προφίλ, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης καθώς και η πιθανότητα υποτροπής. Στην παρούσα διπλωματική έγινε έλεγχος πιθανότητας διάγνωσης της νόσου με ένζυμα της οικογένειας των ριβονουκλεασών κ. Οι ριβονουκλεάσες έχουν ως ρόλο τη διάσπαση μορίων RNA, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν συσχετισθεί με αρκετές περιπτώσεις καρκινογένεσης. Στη συγκεκριμένη μελέτη ελέγχθηκαν πέρα από το κλασσικό μετάγραφο της ριβονουκλεάσης κ, τα 4,7,9,14,20. Σε πρώτο στάδιο, η μελέτη έλαβε χώρα σε καλλιέργειες των κυτταρικών σειρών HTB-9 και Τ24. Αφού βρέθηκε η βέλτιστη ποσότητα κυττάρων για επίστρωση, ακολούθησε η επώαση με διαφορετικές συγκεντρώσεις των παραγόντων cis-platin και gemcitabine, ώστε να βρεθεί το IC50, με επιλεγμένα διαστήματα τις 24 και 48 ώρες για το cis-platin και 72 ώρες για το gemcitabine. Για τις διαδικασίες αυτές έγινα χρήση του αντιδραστηρίου ΜΤΤ. Ακολούθησε απομόνωση και έλεγχος της ποιότητας του RNA και μετατροπή σε cDNA, με τη διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν Real-Time PCR, με χρήση SYBR Green, προκειμένου να μετρηθεί η έκφραση των μεταγράφων. Εν συνεχεία, έγινε στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, η οποία έδειξε μεταβολή- αύξηση της έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 και στα δυο χρονικά διαστήματα, 24 και 48 ώρες και τις δυο κυτταρικές σειρές όταν επωάζονται με cis-platin. Παράλληλα, μεταβολή-αύξηση παρατηρήθηκε στα ίδια μετάγραφα 4,9,14 και στις 72ώρες στην κυτταρική σειρά Τ24 με επώαση με τον παράγοντα gemcitabine. Λόγω των ανωτέρω παρατηρήσεων, ακολούθησε μελέτη έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 σε κλινικά δείγματα ασθενών με μυοδιηθητικό (MIBC) και μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστης (NMIBC). Έπειτα από βιοστατιστική ανάλυση και δημιουργία καμπυλών επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και χρήση της μονομεταβλητής ανάλυσης παλινδρόμησης κατά Cox, φάνηκε ότι τόσο το μετάγραφο 9 όσο και το 14 έχουν σημαντική κλινική αξία. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς με MIBC που είχαν μειωμένη έκφραση είτε του μεταγράφου 9 είτε του μεταγράφου 14, η πρόγνωση ήταν χειρότερη από αυτούς τους ασθενείς που εξέφραζαν σε αυξημένα επίπεδα αυτά τα μετάγραφα. Επίσης, η μειωμένη έκφραση του μεταγράφου 14 σε ασθενείς με NMIBC, συσχετίστηκε εξίσου με χειρότερη εξέλιξη της νόσου.","Bladder cancer is a type of cancer that affects the urinary system and occurs extremely often in men, especially after the age of 60. It is a neoplastic disease that starts in the urothelium and progresses further if the detection is not immediate. The main classification of bladder cancer is non-muscle invasive (NMIBC) and muscle-invasive (MIBC), with the main feature that differentiates them—apart from muscle infiltration and molecular profile—being the way of treatment and the probability of relapse. In the present thesis, we investigate whether the members of the ribonuclease κ family have any difference in expression, so they can be used as biomarkers. The biological role that ribonucleases have is the cleavage of RNA molecules, while in recent years, they have been associated with several cases of carcinogenesis. In this study, in addition to the classical transcript of ribonuclease κ, transcripts 4, 7, 9, 14, and 20 were tested. Initially, the study took place in cultures of HTB-9 and T24 cell lines. After determining the optimal number of cells for plating, incubation with different concentrations of cisplatin and gemcitabine followed to find the IC50, with selected intervals of 24 and 48 hours for cisplatin and 72 hours for gemcitabine. For these procedures, the MTT assay was used. Subsequently, RNA was isolated and subjected to quality control, followed by conversion to cDNA through reverse transcription. Real-time PCR was then conducted using SYBR Green to measure the transcript expression of each variant. Statistical analysis of the results revealed an increase in the expression of transcripts 4, 9, and 14 at both time intervals—24 and 48 hours—in both cell lines when incubated with cisplatin. In parallel, a similar increase was observed in transcripts 4, 9, and 14 at 72 hours in the T24 cell line when incubated with gemcitabine. Taking these results into account, a study of the expression of transcripts 4, 9, and 14 in clinical samples of patients with muscle-invasive (MIBC) and non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC) followed. After biostatistical analysis, Kaplan-Meier survival curves, and Cox regression analysis, both transcripts 9 and 14 were shown to have significant clinical value. Specifically, in patients with MIBC who had reduced expression of either transcript 9 or transcript 14, the prognosis was worse than in those patients who expressed these transcripts. Additionally, reduced expression of transcript 14 in patients with NMIBC was equally associated with worse disease progression."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διερεύνηση και Κλινική Αξιολόγηση της Έκφρασης του Γονιδίου της Ριβονουκλεάσης κ στον Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Σοφρά Καραντή Γεωργία","Sofra Karanti Georgia"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Ο καρκίνος της ουροδόχου είναι μια μορφή καρκίνου που αφορά το ουροποιητικό σύστημα και εμφανίζεται εξαιρετικά συχνά στους άνδρες, κυρίως μετά της ηλικία των 60 ετών. Πρόκειται για μια νεοπλασματική νόσο η οποία ξεκινάει από το ουροθήλιο και εξελίσσεται περεταίρω, αν δε γίνει σύντομα αντιληπτή. Ο κύριος τρόπος ταξινόμησης των μορφών του είναι σε μυοδιηθητικό και μη μυοδιηθητικό, με κύριο χαρακτηριστικό που τους διαφοροποιεί, πέρα από τη μυϊκή διήθηση και το μοριακό προφίλ, είναι ο τρόπος αντιμετώπισης καθώς και η πιθανότητα υποτροπής. Στην παρούσα διπλωματική έγινε έλεγχος πιθανότητας διάγνωσης της νόσου με ένζυμα της οικογένειας των ριβονουκλεασών κ. Οι ριβονουκλεάσες έχουν ως ρόλο τη διάσπαση μορίων RNA, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν συσχετισθεί με αρκετές περιπτώσεις καρκινογένεσης. Στη συγκεκριμένη μελέτη ελέγχθηκαν πέρα από το κλασσικό μετάγραφο της ριβονουκλεάσης κ, τα 4,7,9,14,20. Σε πρώτο στάδιο, η μελέτη έλαβε χώρα σε καλλιέργειες των κυτταρικών σειρών HTB-9 και Τ24. Αφού βρέθηκε η βέλτιστη ποσότητα κυττάρων για επίστρωση, ακολούθησε η επώαση με διαφορετικές συγκεντρώσεις των παραγόντων cis-platin και gemcitabine, ώστε να βρεθεί το IC50, με επιλεγμένα διαστήματα τις 24 και 48 ώρες για το cis-platin και 72 ώρες για το gemcitabine. Για τις διαδικασίες αυτές έγινα χρήση του αντιδραστηρίου ΜΤΤ. Ακολούθησε απομόνωση και έλεγχος της ποιότητας του RNA και μετατροπή σε cDNA, με τη διαδικασία της αντίστροφης μεταγραφής. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκαν Real-Time PCR, με χρήση SYBR Green, προκειμένου να μετρηθεί η έκφραση των μεταγράφων. Εν συνεχεία, έγινε στατιστική επεξεργασία των αποτελεσμάτων, η οποία έδειξε μεταβολή- αύξηση της έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 και στα δυο χρονικά διαστήματα, 24 και 48 ώρες και τις δυο κυτταρικές σειρές όταν επωάζονται με cis-platin. Παράλληλα, μεταβολή-αύξηση παρατηρήθηκε στα ίδια μετάγραφα 4,9,14 και στις 72ώρες στην κυτταρική σειρά Τ24 με επώαση με τον παράγοντα gemcitabine. Λόγω των ανωτέρω παρατηρήσεων, ακολούθησε μελέτη έκφρασης των μεταγράφων 4,9 και 14 σε κλινικά δείγματα ασθενών με μυοδιηθητικό (MIBC) και μη μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστης (NMIBC). Έπειτα από βιοστατιστική ανάλυση και δημιουργία καμπυλών επιβίωσης Kaplan-Meier καθώς και χρήση της μονομεταβλητής ανάλυσης παλινδρόμησης κατά Cox, φάνηκε ότι τόσο το μετάγραφο 9 όσο και το 14 έχουν σημαντική κλινική αξία. Συγκεκριμένα, σε ασθενείς με MIBC που είχαν μειωμένη έκφραση είτε του μεταγράφου 9 είτε του μεταγράφου 14, η πρόγνωση ήταν χειρότερη από αυτούς τους ασθενείς που εξέφραζαν σε αυξημένα επίπεδα αυτά τα μετάγραφα. Επίσης, η μειωμένη έκφραση του μεταγράφου 14 σε ασθενείς με NMIBC, συσχετίστηκε εξίσου με χειρότερη εξέλιξη της νόσου.","Bladder cancer is a type of cancer that affects the urinary system and occurs extremely often in men, especially after the age of 60. It is a neoplastic disease that starts in the urothelium and progresses further if the detection is not immediate. The main classification of bladder cancer is non-muscle invasive (NMIBC) and muscle-invasive (MIBC), with the main feature that differentiates them—apart from muscle infiltration and molecular profile—being the way of treatment and the probability of relapse. In the present thesis, we investigate whether the members of the ribonuclease κ family have any difference in expression, so they can be used as biomarkers. The biological role that ribonucleases have is the cleavage of RNA molecules, while in recent years, they have been associated with several cases of carcinogenesis. In this study, in addition to the classical transcript of ribonuclease κ, transcripts 4, 7, 9, 14, and 20 were tested. Initially, the study took place in cultures of HTB-9 and T24 cell lines. After determining the optimal number of cells for plating, incubation with different concentrations of cisplatin and gemcitabine followed to find the IC50, with selected intervals of 24 and 48 hours for cisplatin and 72 hours for gemcitabine. For these procedures, the MTT assay was used. Subsequently, RNA was isolated and subjected to quality control, followed by conversion to cDNA through reverse transcription. Real-time PCR was then conducted using SYBR Green to measure the transcript expression of each variant. Statistical analysis of the results revealed an increase in the expression of transcripts 4, 9, and 14 at both time intervals—24 and 48 hours—in both cell lines when incubated with cisplatin. In parallel, a similar increase was observed in transcripts 4, 9, and 14 at 72 hours in the T24 cell line when incubated with gemcitabine. Taking these results into account, a study of the expression of transcripts 4, 9, and 14 in clinical samples of patients with muscle-invasive (MIBC) and non-muscle-invasive bladder cancer (NMIBC) followed. After biostatistical analysis, Kaplan-Meier survival curves, and Cox regression analysis, both transcripts 9 and 14 were shown to have significant clinical value. Specifically, in patients with MIBC who had reduced expression of either transcript 9 or transcript 14, the prognosis was worse than in those patients who expressed these transcripts. Additionally, reduced expression of transcript 14 in patients with NMIBC was equally associated with worse disease progression."],"dc:identifier":["uoadl:5300893","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5300893"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Διερεύνηση και Κλινική Αξιολόγηση της Έκφρασης του Γονιδίου της Ριβονουκλεάσης κ στον Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z"}