{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301112"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301112","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Παράγοντες που επιδρούν στην επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Η λοίμωξη από Clostridium difficile αποτελεί μία από τις συχνότερες και πιο σοβαρές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά για τους ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Ως εκ τούτου, η κατανόηση των παραγόντων αυτών είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας στις ΜΕΘ. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς ΜΕΘ, καθώς και η παρουσίαση των βέλτιστων πρακτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της λοίμωξης Υλικό και Μεθοδολογία: Για την πραγματοποίηση αυτής της συστηματικής ανασκόπησης, χρησιμοποιήθηκαν ως κύριες πηγές δεδομένων οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στην αναζήτηση περιλάμβαναν: \"Clostridium difficile\", \"ICU\", \"risk factors\", \"antibiotic use\", \"C. difficile prevention\", και \"infection control\". Η αναζήτηση περιορίστηκε σε μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 2013 έως το 2023 για να διασφαλιστεί η σύγχρονη βιβλιογραφία. Τα κριτήρια συμπερίληψης περιλάμβαναν μελέτες που εστίαζαν σε ασθενείς ΜΕΘ, εξέταζαν τους παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη C. difficile, και περιέγραφαν προληπτικές ή θεραπευτικές στρατηγικές. Μελέτες που εστίαζαν αποκλειστικά σε παιδιατρικούς ασθενείς ή σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανασκόπηση, καθώς και εκείνες που δεν παρείχαν πλήρη δεδομένα σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι μελέτες που επιλέχθηκαν για την ανασκόπηση αξιολογήθηκαν ως προς την ποιότητα τους, χρησιμοποιώντας το σύστημα PRISMA, με έμφαση στην εγκυρότητα των αποτελεσμάτων και την αναλυτική προσέγγιση. Τα δεδομένα που εξήχθησαν περιλάμβαναν τους βασικούς παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη, τις θεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στις ΜΕΘ, και την αποτελεσματικότητα των νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την πρόληψη και τη μείωση της λοίμωξης Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 22 μελετών που εξετάστηκαν παρέχει πολύτιμα δεδομένα σχετικά με τους βασικούς παράγοντες κινδύνου, τη μεθοδολογία των ερευνών και τις επιπτώσεις της CDI στους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της CDI είναι η χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, όπως οι φθοριοκινολόνες, οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς και η κλινδαμυκίνη. Αυτά τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα, επιτρέποντας στον C. difficile να πολλαπλασιαστεί. Η παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ (> 7 ημερών) αποτελεί έναν ακόμη καθοριστικό παράγοντα κινδύνου, καθώς αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης CDI, κυρίως λόγω της συνεχούς έκθεσης σε νοσοκομειακά παθογόνα, της χρήσης πολλαπλών φαρμάκων και της αυξημένης πιθανότητας επιπλοκών. Η ανοσοκαταστολή είναι επίσης ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την CDI. Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κορτικοστεροειδή ή χημειοθεραπεία, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της λοίμωξης. Η χρήση PPIs έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης CDI, καθώς η μεταβολή του γαστρικού pH διευκολύνει την και αποικίαση του C. difficile στο έντερο. Επιπλέον, οι συννοσηρότητες, όπως οι κακοήθειες, οι μεταβολικές διαταραχές ή το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, αυξάνουν την ευπάθεια των ασθενών σε λοιμώξεις από C. difficile. Τέλος, η ενδονοσοκομειακή μετάδοση αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα κινδύνου, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής υγιεινής. Οι ανεπαρκείς πρακτικές καθαριότητας, η επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και η μη σωστή απολύμανση εξοπλισμού αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης. Συμπεράσματα: Η CDI στις ΜΕΘ είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση. Η βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής, η προώθηση της έρευνας και η εφαρμογή νέων τεχνολογιών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του επιπολασμού και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς. Οι κλινικές και ερευνητικές προτάσεις που παρουσιάστηκαν αποτελούν ένα στρατηγικό πλαίσιο για τη διαχείριση της CDI, εστιάζοντας στην πρόληψη, τη θεραπεία και τη διαρκή βελτίωση των πρακτικών υγειονομικής περίθαλψης.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η λοίμωξη από Clostridium difficile αποτελεί μία από τις συχνότερες και πιο σοβαρές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά για τους ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Ως εκ τούτου, η κατανόηση των παραγόντων αυτών είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας στις ΜΕΘ. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς ΜΕΘ, καθώς και η παρουσίαση των βέλτιστων πρακτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της λοίμωξης Υλικό και Μεθοδολογία: Για την πραγματοποίηση αυτής της συστηματικής ανασκόπησης, χρησιμοποιήθηκαν ως κύριες πηγές δεδομένων οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στην αναζήτηση περιλάμβαναν: &quot;Clostridium difficile&quot;, &quot;ICU&quot;, &quot;risk factors&quot;, &quot;antibiotic use&quot;, &quot;C. difficile prevention&quot;, και &quot;infection control&quot;. Η αναζήτηση περιορίστηκε σε μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 2013 έως το 2023 για να διασφαλιστεί η σύγχρονη βιβλιογραφία. Τα κριτήρια συμπερίληψης περιλάμβαναν μελέτες που εστίαζαν σε ασθενείς ΜΕΘ, εξέταζαν τους παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη C. difficile, και περιέγραφαν προληπτικές ή θεραπευτικές στρατηγικές. Μελέτες που εστίαζαν αποκλειστικά σε παιδιατρικούς ασθενείς ή σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανασκόπηση, καθώς και εκείνες που δεν παρείχαν πλήρη δεδομένα σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι μελέτες που επιλέχθηκαν για την ανασκόπηση αξιολογήθηκαν ως προς την ποιότητα τους, χρησιμοποιώντας το σύστημα PRISMA, με έμφαση στην εγκυρότητα των αποτελεσμάτων και την αναλυτική προσέγγιση. Τα δεδομένα που εξήχθησαν περιλάμβαναν τους βασικούς παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη, τις θεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στις ΜΕΘ, και την αποτελεσματικότητα των νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την πρόληψη και τη μείωση της λοίμωξης Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 22 μελετών που εξετάστηκαν παρέχει πολύτιμα δεδομένα σχετικά με τους βασικούς παράγοντες κινδύνου, τη μεθοδολογία των ερευνών και τις επιπτώσεις της CDI στους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της CDI είναι η χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, όπως οι φθοριοκινολόνες, οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς και η κλινδαμυκίνη. Αυτά τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα, επιτρέποντας στον C. difficile να πολλαπλασιαστεί. Η παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ (&gt; 7 ημερών) αποτελεί έναν ακόμη καθοριστικό παράγοντα κινδύνου, καθώς αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης CDI, κυρίως λόγω της συνεχούς έκθεσης σε νοσοκομειακά παθογόνα, της χρήσης πολλαπλών φαρμάκων και της αυξημένης πιθανότητας επιπλοκών. Η ανοσοκαταστολή είναι επίσης ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την CDI. Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κορτικοστεροειδή ή χημειοθεραπεία, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της λοίμωξης. Η χρήση PPIs έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης CDI, καθώς η μεταβολή του γαστρικού pH διευκολύνει την και αποικίαση του C. difficile στο έντερο. Επιπλέον, οι συννοσηρότητες, όπως οι κακοήθειες, οι μεταβολικές διαταραχές ή το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, αυξάνουν την ευπάθεια των ασθενών σε λοιμώξεις από C. difficile. Τέλος, η ενδονοσοκομειακή μετάδοση αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα κινδύνου, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής υγιεινής. Οι ανεπαρκείς πρακτικές καθαριότητας, η επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και η μη σωστή απολύμανση εξοπλισμού αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης. Συμπεράσματα: Η CDI στις ΜΕΘ είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση. Η βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής, η προώθηση της έρευνας και η εφαρμογή νέων τεχνολογιών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του επιπολασμού και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς. Οι κλινικές και ερευνητικές προτάσεις που παρουσιάστηκαν αποτελούν ένα στρατηγικό πλαίσιο για τη διαχείριση της CDI, εστιάζοντας στην πρόληψη, τη θεραπεία και τη διαρκή βελτίωση των πρακτικών υγειονομικής περίθαλψης.","abstract_has_math":false,"creators":["Δημογιάννη Αθηνά","Dhimojani Athina"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301112"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301112","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301112","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301112","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301112","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δημογιάννη Αθηνά","Dhimojani Athina"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301112","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301112"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η λοίμωξη από Clostridium difficile αποτελεί μία από τις συχνότερες και πιο σοβαρές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά για τους ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Ως εκ τούτου, η κατανόηση των παραγόντων αυτών είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας στις ΜΕΘ. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς ΜΕΘ, καθώς και η παρουσίαση των βέλτιστων πρακτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της λοίμωξης Υλικό και Μεθοδολογία: Για την πραγματοποίηση αυτής της συστηματικής ανασκόπησης, χρησιμοποιήθηκαν ως κύριες πηγές δεδομένων οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στην αναζήτηση περιλάμβαναν: \"Clostridium difficile\", \"ICU\", \"risk factors\", \"antibiotic use\", \"C. difficile prevention\", και \"infection control\". Η αναζήτηση περιορίστηκε σε μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 2013 έως το 2023 για να διασφαλιστεί η σύγχρονη βιβλιογραφία. Τα κριτήρια συμπερίληψης περιλάμβαναν μελέτες που εστίαζαν σε ασθενείς ΜΕΘ, εξέταζαν τους παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη C. difficile, και περιέγραφαν προληπτικές ή θεραπευτικές στρατηγικές. Μελέτες που εστίαζαν αποκλειστικά σε παιδιατρικούς ασθενείς ή σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανασκόπηση, καθώς και εκείνες που δεν παρείχαν πλήρη δεδομένα σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι μελέτες που επιλέχθηκαν για την ανασκόπηση αξιολογήθηκαν ως προς την ποιότητα τους, χρησιμοποιώντας το σύστημα PRISMA, με έμφαση στην εγκυρότητα των αποτελεσμάτων και την αναλυτική προσέγγιση. Τα δεδομένα που εξήχθησαν περιλάμβαναν τους βασικούς παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη, τις θεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στις ΜΕΘ, και την αποτελεσματικότητα των νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την πρόληψη και τη μείωση της λοίμωξης Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 22 μελετών που εξετάστηκαν παρέχει πολύτιμα δεδομένα σχετικά με τους βασικούς παράγοντες κινδύνου, τη μεθοδολογία των ερευνών και τις επιπτώσεις της CDI στους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της CDI είναι η χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, όπως οι φθοριοκινολόνες, οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς και η κλινδαμυκίνη. Αυτά τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα, επιτρέποντας στον C. difficile να πολλαπλασιαστεί. Η παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ (> 7 ημερών) αποτελεί έναν ακόμη καθοριστικό παράγοντα κινδύνου, καθώς αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης CDI, κυρίως λόγω της συνεχούς έκθεσης σε νοσοκομειακά παθογόνα, της χρήσης πολλαπλών φαρμάκων και της αυξημένης πιθανότητας επιπλοκών. Η ανοσοκαταστολή είναι επίσης ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την CDI. Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κορτικοστεροειδή ή χημειοθεραπεία, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της λοίμωξης. Η χρήση PPIs έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης CDI, καθώς η μεταβολή του γαστρικού pH διευκολύνει την και αποικίαση του C. difficile στο έντερο. Επιπλέον, οι συννοσηρότητες, όπως οι κακοήθειες, οι μεταβολικές διαταραχές ή το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, αυξάνουν την ευπάθεια των ασθενών σε λοιμώξεις από C. difficile. Τέλος, η ενδονοσοκομειακή μετάδοση αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα κινδύνου, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής υγιεινής. Οι ανεπαρκείς πρακτικές καθαριότητας, η επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και η μη σωστή απολύμανση εξοπλισμού αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης. Συμπεράσματα: Η CDI στις ΜΕΘ είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση. Η βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής, η προώθηση της έρευνας και η εφαρμογή νέων τεχνολογιών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του επιπολασμού και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς. Οι κλινικές και ερευνητικές προτάσεις που παρουσιάστηκαν αποτελούν ένα στρατηγικό πλαίσιο για τη διαχείριση της CDI, εστιάζοντας στην πρόληψη, τη θεραπεία και τη διαρκή βελτίωση των πρακτικών υγειονομικής περίθαλψης.","Overview: Clostridium difficile infection is one of the most common and serious nosocomial infections, especially for patients in the Intensive Care Unit (ICU). Therefore, understanding these factors is crucial for developing prevention strategies and reducing morbidity and mortality in ICUs. Aim: The purpose of this systematic review is to investigate the factors that influence the incidence of Clostridium difficile infection in ICU patients, as well as to present best practices for the prevention and treatment of the infection Materials and Methods: To carry out this systematic review, the PubMed, Scopus and Google Scholar databases were used as main data sources. The keywords used in the search included: \"Clostridium difficile\", \"ICU\", \"risk factors\", \"antibiotic use\", \"C. difficile prevention\", and \"infection control\". The search was limited to studies published between 2013 and 2023 to ensure up-to-date literature. Inclusion criteria included studies that focused on ICU patients, examined risk factors for C. difficile infection, and described preventive or therapeutic strategies. Studies that focused exclusively on pediatric patients or non-hospitalized patients were excluded from the review, as were those that did not provide complete data on treatment. Studies selected for the review were assessed for quality using the PRISMA system, with emphasis on the validity of the results and the analytical approach. The extracted data included key risk factors for infection, therapeutic approaches used in the ICU, and the effectiveness of nursing interventions to prevent and reduce infection Results: The analysis of the 22 studies reviewed provides valuable data on key risk factors, research methodology, and the impact of CDI on patients and healthcare systems. One of the most important risk factors for the occurrence of CDI is the use of broad-spectrum antibiotics, such as fluoroquinolones, third-generation cephalosporins, and clindamycin. These antibiotics disrupt the normal intestinal microflora, allowing C. difficile to multiply. Prolonged ICU stay (> 7 days) is another determining risk factor, as it significantly increases the likelihood of developing CDI, mainly due to continuous exposure to hospital-acquired pathogens, the use of multiple medications and the increased likelihood of complications. Immunosuppression is also one of the most critical risk factors for CDI. Patients receiving immunosuppressive drugs, such as corticosteroids or chemotherapy, are at higher risk of developing the infection. The use of PPIs has been associated with an increased risk of developing CDI, as the change in gastric pH facilitates the colonization of C. difficile in the intestine. In addition, comorbidities, such as malignancies, metabolic disorders or a history of stroke, increase the vulnerability of patients to C. difficile infections. Finally, nosocomial transmission is another critical risk factor, which highlights the importance of good hygiene. Inadequate cleaning practices, contact with contaminated surfaces, and inadequate disinfection of equipment increase the risk of infection transmission. Conclusions: CDI in ICUs is a complex problem that requires an integrated approach. Optimizing clinical practice, promoting research, and implementing new technologies can contribute to reducing the prevalence and improving patient outcomes. The clinical and research proposals presented constitute a strategic framework for the management of CDI, focusing on prevention, treatment, and continuous improvement of healthcare practices."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Παράγοντες που επιδρούν στην επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δημογιάννη Αθηνά","Dhimojani Athina"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η λοίμωξη από Clostridium difficile αποτελεί μία από τις συχνότερες και πιο σοβαρές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ειδικά για τους ασθενείς της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Ως εκ τούτου, η κατανόηση των παραγόντων αυτών είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη στρατηγικών πρόληψης και τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας στις ΜΕΘ. Σκοπός: Ο σκοπός αυτής της συστηματικής ανασκόπησης είναι η διερεύνηση των παραγόντων που επηρεάζουν την επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς ΜΕΘ, καθώς και η παρουσίαση των βέλτιστων πρακτικών για την πρόληψη και αντιμετώπιση της λοίμωξης Υλικό και Μεθοδολογία: Για την πραγματοποίηση αυτής της συστηματικής ανασκόπησης, χρησιμοποιήθηκαν ως κύριες πηγές δεδομένων οι βάσεις δεδομένων PubMed, Scopus και Google Scholar. Οι λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιήθηκαν στην αναζήτηση περιλάμβαναν: \"Clostridium difficile\", \"ICU\", \"risk factors\", \"antibiotic use\", \"C. difficile prevention\", και \"infection control\". Η αναζήτηση περιορίστηκε σε μελέτες που δημοσιεύτηκαν από το 2013 έως το 2023 για να διασφαλιστεί η σύγχρονη βιβλιογραφία. Τα κριτήρια συμπερίληψης περιλάμβαναν μελέτες που εστίαζαν σε ασθενείς ΜΕΘ, εξέταζαν τους παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη C. difficile, και περιέγραφαν προληπτικές ή θεραπευτικές στρατηγικές. Μελέτες που εστίαζαν αποκλειστικά σε παιδιατρικούς ασθενείς ή σε μη νοσηλευόμενους ασθενείς αποκλείστηκαν από την ανασκόπηση, καθώς και εκείνες που δεν παρείχαν πλήρη δεδομένα σχετικά με τη θεραπευτική αντιμετώπιση. Οι μελέτες που επιλέχθηκαν για την ανασκόπηση αξιολογήθηκαν ως προς την ποιότητα τους, χρησιμοποιώντας το σύστημα PRISMA, με έμφαση στην εγκυρότητα των αποτελεσμάτων και την αναλυτική προσέγγιση. Τα δεδομένα που εξήχθησαν περιλάμβαναν τους βασικούς παράγοντες κινδύνου για τη λοίμωξη, τις θεραπευτικές προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στις ΜΕΘ, και την αποτελεσματικότητα των νοσηλευτικών παρεμβάσεων για την πρόληψη και τη μείωση της λοίμωξης Αποτελέσματα: Η ανάλυση των 22 μελετών που εξετάστηκαν παρέχει πολύτιμα δεδομένα σχετικά με τους βασικούς παράγοντες κινδύνου, τη μεθοδολογία των ερευνών και τις επιπτώσεις της CDI στους ασθενείς και τα συστήματα υγείας. Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση της CDI είναι η χρήση αντιβιοτικών ευρέος φάσματος, όπως οι φθοριοκινολόνες, οι κεφαλοσπορίνες τρίτης γενιάς και η κλινδαμυκίνη. Αυτά τα αντιβιοτικά διαταράσσουν τη φυσιολογική εντερική μικροχλωρίδα, επιτρέποντας στον C. difficile να πολλαπλασιαστεί. Η παρατεταμένη παραμονή στη ΜΕΘ (> 7 ημερών) αποτελεί έναν ακόμη καθοριστικό παράγοντα κινδύνου, καθώς αυξάνει σημαντικά την πιθανότητα εμφάνισης CDI, κυρίως λόγω της συνεχούς έκθεσης σε νοσοκομειακά παθογόνα, της χρήσης πολλαπλών φαρμάκων και της αυξημένης πιθανότητας επιπλοκών. Η ανοσοκαταστολή είναι επίσης ένας από τους πιο κρίσιμους παράγοντες κινδύνου για την CDI. Ασθενείς που λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως κορτικοστεροειδή ή χημειοθεραπεία, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της λοίμωξης. Η χρήση PPIs έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης CDI, καθώς η μεταβολή του γαστρικού pH διευκολύνει την και αποικίαση του C. difficile στο έντερο. Επιπλέον, οι συννοσηρότητες, όπως οι κακοήθειες, οι μεταβολικές διαταραχές ή το ιστορικό εγκεφαλικού επεισοδίου, αυξάνουν την ευπάθεια των ασθενών σε λοιμώξεις από C. difficile. Τέλος, η ενδονοσοκομειακή μετάδοση αποτελεί έναν ακόμη κρίσιμο παράγοντα κινδύνου, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της σωστής υγιεινής. Οι ανεπαρκείς πρακτικές καθαριότητας, η επαφή με μολυσμένες επιφάνειες και η μη σωστή απολύμανση εξοπλισμού αυξάνουν τον κίνδυνο μετάδοσης της λοίμωξης. Συμπεράσματα: Η CDI στις ΜΕΘ είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση. Η βελτιστοποίηση της κλινικής πρακτικής, η προώθηση της έρευνας και η εφαρμογή νέων τεχνολογιών μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του επιπολασμού και στη βελτίωση των αποτελεσμάτων για τους ασθενείς. Οι κλινικές και ερευνητικές προτάσεις που παρουσιάστηκαν αποτελούν ένα στρατηγικό πλαίσιο για τη διαχείριση της CDI, εστιάζοντας στην πρόληψη, τη θεραπεία και τη διαρκή βελτίωση των πρακτικών υγειονομικής περίθαλψης.","Overview: Clostridium difficile infection is one of the most common and serious nosocomial infections, especially for patients in the Intensive Care Unit (ICU). Therefore, understanding these factors is crucial for developing prevention strategies and reducing morbidity and mortality in ICUs. Aim: The purpose of this systematic review is to investigate the factors that influence the incidence of Clostridium difficile infection in ICU patients, as well as to present best practices for the prevention and treatment of the infection Materials and Methods: To carry out this systematic review, the PubMed, Scopus and Google Scholar databases were used as main data sources. The keywords used in the search included: \"Clostridium difficile\", \"ICU\", \"risk factors\", \"antibiotic use\", \"C. difficile prevention\", and \"infection control\". The search was limited to studies published between 2013 and 2023 to ensure up-to-date literature. Inclusion criteria included studies that focused on ICU patients, examined risk factors for C. difficile infection, and described preventive or therapeutic strategies. Studies that focused exclusively on pediatric patients or non-hospitalized patients were excluded from the review, as were those that did not provide complete data on treatment. Studies selected for the review were assessed for quality using the PRISMA system, with emphasis on the validity of the results and the analytical approach. The extracted data included key risk factors for infection, therapeutic approaches used in the ICU, and the effectiveness of nursing interventions to prevent and reduce infection Results: The analysis of the 22 studies reviewed provides valuable data on key risk factors, research methodology, and the impact of CDI on patients and healthcare systems. One of the most important risk factors for the occurrence of CDI is the use of broad-spectrum antibiotics, such as fluoroquinolones, third-generation cephalosporins, and clindamycin. These antibiotics disrupt the normal intestinal microflora, allowing C. difficile to multiply. Prolonged ICU stay (> 7 days) is another determining risk factor, as it significantly increases the likelihood of developing CDI, mainly due to continuous exposure to hospital-acquired pathogens, the use of multiple medications and the increased likelihood of complications. Immunosuppression is also one of the most critical risk factors for CDI. Patients receiving immunosuppressive drugs, such as corticosteroids or chemotherapy, are at higher risk of developing the infection. The use of PPIs has been associated with an increased risk of developing CDI, as the change in gastric pH facilitates the colonization of C. difficile in the intestine. In addition, comorbidities, such as malignancies, metabolic disorders or a history of stroke, increase the vulnerability of patients to C. difficile infections. Finally, nosocomial transmission is another critical risk factor, which highlights the importance of good hygiene. Inadequate cleaning practices, contact with contaminated surfaces, and inadequate disinfection of equipment increase the risk of infection transmission. Conclusions: CDI in ICUs is a complex problem that requires an integrated approach. Optimizing clinical practice, promoting research, and implementing new technologies can contribute to reducing the prevalence and improving patient outcomes. The clinical and research proposals presented constitute a strategic framework for the management of CDI, focusing on prevention, treatment, and continuous improvement of healthcare practices."],"dc:identifier":["uoadl:5301112","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301112"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Παράγοντες που επιδρούν στην επίπτωση της λοίμωξης Clostridium difficile σε ασθενείς της μονάδας εντατικής θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:25Z"}