{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301178"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301178","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η εμπειρία ενός κέντρου","abstract":"Εισαγωγή: Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις (ΕΜ) κατά τη διάγνωση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) επηρεάζουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την πρόγνωση των ασθενών. Η ιδιαίτερη ανατομική δομή του εγκεφάλου περιορίζει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και άλλων θεραπειών με μεγάλα μόρια. Επιπλέον, αυτή η κατηγορία ασθενών συχνά υποεκπροσωπείται ή αποκλείεται από κλινικές μελέτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει περιορισμένη τεκμηρίωση για τις βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές. Τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε πραγματικές συνθήκες για ασθενείς με ΕΜ κατά τη διάγνωση παραμένουν ανεπαρκή. Μέθοδος: Η αναδρομική αυτή μελέτη περιέλαβε 33 ασθενείς με ΜΜΚΠ και ΕΜ κατά τη διάγνωση, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν σε ένα κέντρο στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2019–2023. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη χορήγηση ή μη ανοσοθεραπείας στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή των ΕΜ εντός ενός έτους και η ανταπόκριση στη πρώτη φάση της αρχικής θεραπείας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η εξωπνευμονική υποτροπή και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τα κριτήρια RECIST 1.1, τις καμπύλες Kaplan-Meier και τα μοντέλα Cox regression. Αποτελέσματα: Ανοσοθεραπεία χορηγήθηκε σε 14 ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην υποτροπή των ΕΜ στο πρώτο έτος μεταξύ των ομάδων με και χωρίς ανοσοθεραπεία (21,4% έναντι 10%, p = 0,615). Η έγκαιρη τοπική θεραπεία των ΕΜ σχετίστηκε με βελτιωμένη ανταπόκριση στην αρχική θεραπεία (p = 0,029). Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συνολική επιβίωση. Επίσης, δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης PD-L1 και της επιβίωσης. Συμπεράσματα: Αν και δεν αποδείχθηκε σαφές όφελος στην επιβίωση από την ανοσοθεραπεία, η πρώιμη τοπική θεραπεία των εγκεφαλικών μεταστάσεων σχετίστηκε με καλύτερα ποσοστά αρχικής ανταπόκρισης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν οι βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές και η σειρά εφαρμογής τους σε αυτή τη σύνθετη ομάδα ασθενών.","abstract_html":"Εισαγωγή: Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις (ΕΜ) κατά τη διάγνωση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) επηρεάζουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την πρόγνωση των ασθενών. Η ιδιαίτερη ανατομική δομή του εγκεφάλου περιορίζει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και άλλων θεραπειών με μεγάλα μόρια. Επιπλέον, αυτή η κατηγορία ασθενών συχνά υποεκπροσωπείται ή αποκλείεται από κλινικές μελέτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει περιορισμένη τεκμηρίωση για τις βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές. Τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε πραγματικές συνθήκες για ασθενείς με ΕΜ κατά τη διάγνωση παραμένουν ανεπαρκή. Μέθοδος: Η αναδρομική αυτή μελέτη περιέλαβε 33 ασθενείς με ΜΜΚΠ και ΕΜ κατά τη διάγνωση, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν σε ένα κέντρο στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2019–2023. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη χορήγηση ή μη ανοσοθεραπείας στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή των ΕΜ εντός ενός έτους και η ανταπόκριση στη πρώτη φάση της αρχικής θεραπείας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η εξωπνευμονική υποτροπή και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τα κριτήρια RECIST 1.1, τις καμπύλες Kaplan-Meier και τα μοντέλα Cox regression. Αποτελέσματα: Ανοσοθεραπεία χορηγήθηκε σε 14 ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην υποτροπή των ΕΜ στο πρώτο έτος μεταξύ των ομάδων με και χωρίς ανοσοθεραπεία (21,4% έναντι 10%, p = 0,615). Η έγκαιρη τοπική θεραπεία των ΕΜ σχετίστηκε με βελτιωμένη ανταπόκριση στην αρχική θεραπεία (p = 0,029). Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συνολική επιβίωση. Επίσης, δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης PD-L1 και της επιβίωσης. Συμπεράσματα: Αν και δεν αποδείχθηκε σαφές όφελος στην επιβίωση από την ανοσοθεραπεία, η πρώιμη τοπική θεραπεία των εγκεφαλικών μεταστάσεων σχετίστηκε με καλύτερα ποσοστά αρχικής ανταπόκρισης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν οι βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές και η σειρά εφαρμογής τους σε αυτή τη σύνθετη ομάδα ασθενών.","abstract_has_math":false,"creators":["Ελευθεριάδου Ελένη","Eleftheriadou Eleni"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["English"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301178"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301178","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301178","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301178","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301178","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ελευθεριάδου Ελένη","Eleftheriadou Eleni"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["English"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301178","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301178"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις (ΕΜ) κατά τη διάγνωση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) επηρεάζουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την πρόγνωση των ασθενών. Η ιδιαίτερη ανατομική δομή του εγκεφάλου περιορίζει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και άλλων θεραπειών με μεγάλα μόρια. Επιπλέον, αυτή η κατηγορία ασθενών συχνά υποεκπροσωπείται ή αποκλείεται από κλινικές μελέτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει περιορισμένη τεκμηρίωση για τις βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές. Τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε πραγματικές συνθήκες για ασθενείς με ΕΜ κατά τη διάγνωση παραμένουν ανεπαρκή. Μέθοδος: Η αναδρομική αυτή μελέτη περιέλαβε 33 ασθενείς με ΜΜΚΠ και ΕΜ κατά τη διάγνωση, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν σε ένα κέντρο στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2019–2023. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη χορήγηση ή μη ανοσοθεραπείας στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή των ΕΜ εντός ενός έτους και η ανταπόκριση στη πρώτη φάση της αρχικής θεραπείας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η εξωπνευμονική υποτροπή και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τα κριτήρια RECIST 1.1, τις καμπύλες Kaplan-Meier και τα μοντέλα Cox regression. Αποτελέσματα: Ανοσοθεραπεία χορηγήθηκε σε 14 ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην υποτροπή των ΕΜ στο πρώτο έτος μεταξύ των ομάδων με και χωρίς ανοσοθεραπεία (21,4% έναντι 10%, p = 0,615). Η έγκαιρη τοπική θεραπεία των ΕΜ σχετίστηκε με βελτιωμένη ανταπόκριση στην αρχική θεραπεία (p = 0,029). Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συνολική επιβίωση. Επίσης, δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης PD-L1 και της επιβίωσης. Συμπεράσματα: Αν και δεν αποδείχθηκε σαφές όφελος στην επιβίωση από την ανοσοθεραπεία, η πρώιμη τοπική θεραπεία των εγκεφαλικών μεταστάσεων σχετίστηκε με καλύτερα ποσοστά αρχικής ανταπόκρισης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν οι βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές και η σειρά εφαρμογής τους σε αυτή τη σύνθετη ομάδα ασθενών.","Background: Brain metastases (BMs) at the time of diagnosis in patients with non-small cell lung cancer (NSCLC) significantly impact both quality of life and overall prognosis. The unique structure of the brain restricts the efficacy of chemotherapy and other large-molecule therapies. Furthermore, this patient subgroup is often underrepresented or excluded from clinical trials, leading to limited evidence regarding optimal treatment strategies. Data on the real-world effectiveness of immunotherapy in patients with BMs at diagnosis remain scarce. Methods: This retrospective study included 33 patients with NSCLC and BMs at diagnosis, treated at a single center in Greece between 2019 and 2023. Patients were divided into two groups based on whether they received immunotherapy as part of first-line treatment. The primary outcomes were brain metastasis recurrence within one year and response to the first phase of the initial treatment. Secondary endpoints included extrapulmonary relapse and overall survival (OS). Data were analyzed using RECIST 1.1 criteria, Kaplan-Meier survival curves, and Cox regression. Results: Immunotherapy was administered to 14 patients. No statistically significant difference was observed in 1-year BM recurrence between the immunotherapy and non-immunotherapy groups (21.4% vs. 10%, p = 0.615). Early local treatment of BMs was associated with improved initial treatment response (p = 0.029). OS differences between groups were not statistically significant. The study also found no significant correlation between PD-L1 expression and survival. Conclusion: Although no clear survival benefit from immunotherapy was demonstrated, early local treatment for brain metastases was associated with better initial response rates. Larger studies are needed to determine optimal treatment strategies and sequencing for this complex patient population."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η εμπειρία ενός κέντρου"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ελευθεριάδου Ελένη","Eleftheriadou Eleni"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Οι εγκεφαλικές μεταστάσεις (ΕΜ) κατά τη διάγνωση σε ασθενείς με μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ) επηρεάζουν σημαντικά τόσο την ποιότητα ζωής όσο και την πρόγνωση των ασθενών. Η ιδιαίτερη ανατομική δομή του εγκεφάλου περιορίζει την αποτελεσματικότητα της χημειοθεραπείας και άλλων θεραπειών με μεγάλα μόρια. Επιπλέον, αυτή η κατηγορία ασθενών συχνά υποεκπροσωπείται ή αποκλείεται από κλινικές μελέτες, με αποτέλεσμα να υπάρχει περιορισμένη τεκμηρίωση για τις βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές. Τα δεδομένα για την αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε πραγματικές συνθήκες για ασθενείς με ΕΜ κατά τη διάγνωση παραμένουν ανεπαρκή. Μέθοδος: Η αναδρομική αυτή μελέτη περιέλαβε 33 ασθενείς με ΜΜΚΠ και ΕΜ κατά τη διάγνωση, οι οποίοι αντιμετωπίστηκαν σε ένα κέντρο στην Ελλάδα κατά την περίοδο 2019–2023. Οι ασθενείς χωρίστηκαν σε δύο ομάδες ανάλογα με τη χορήγηση ή μη ανοσοθεραπείας στην πρώτη γραμμή θεραπείας. Κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η υποτροπή των ΕΜ εντός ενός έτους και η ανταπόκριση στη πρώτη φάση της αρχικής θεραπείας. Δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η εξωπνευμονική υποτροπή και η συνολική επιβίωση (OS). Η ανάλυση των δεδομένων έγινε με τα κριτήρια RECIST 1.1, τις καμπύλες Kaplan-Meier και τα μοντέλα Cox regression. Αποτελέσματα: Ανοσοθεραπεία χορηγήθηκε σε 14 ασθενείς. Δεν παρατηρήθηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στην υποτροπή των ΕΜ στο πρώτο έτος μεταξύ των ομάδων με και χωρίς ανοσοθεραπεία (21,4% έναντι 10%, p = 0,615). Η έγκαιρη τοπική θεραπεία των ΕΜ σχετίστηκε με βελτιωμένη ανταπόκριση στην αρχική θεραπεία (p = 0,029). Δεν καταγράφηκε στατιστικά σημαντική διαφορά στη συνολική επιβίωση. Επίσης, δεν διαπιστώθηκε συσχέτιση μεταξύ της έκφρασης PD-L1 και της επιβίωσης. Συμπεράσματα: Αν και δεν αποδείχθηκε σαφές όφελος στην επιβίωση από την ανοσοθεραπεία, η πρώιμη τοπική θεραπεία των εγκεφαλικών μεταστάσεων σχετίστηκε με καλύτερα ποσοστά αρχικής ανταπόκρισης. Απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες για να καθοριστούν οι βέλτιστες θεραπευτικές στρατηγικές και η σειρά εφαρμογής τους σε αυτή τη σύνθετη ομάδα ασθενών.","Background: Brain metastases (BMs) at the time of diagnosis in patients with non-small cell lung cancer (NSCLC) significantly impact both quality of life and overall prognosis. The unique structure of the brain restricts the efficacy of chemotherapy and other large-molecule therapies. Furthermore, this patient subgroup is often underrepresented or excluded from clinical trials, leading to limited evidence regarding optimal treatment strategies. Data on the real-world effectiveness of immunotherapy in patients with BMs at diagnosis remain scarce. Methods: This retrospective study included 33 patients with NSCLC and BMs at diagnosis, treated at a single center in Greece between 2019 and 2023. Patients were divided into two groups based on whether they received immunotherapy as part of first-line treatment. The primary outcomes were brain metastasis recurrence within one year and response to the first phase of the initial treatment. Secondary endpoints included extrapulmonary relapse and overall survival (OS). Data were analyzed using RECIST 1.1 criteria, Kaplan-Meier survival curves, and Cox regression. Results: Immunotherapy was administered to 14 patients. No statistically significant difference was observed in 1-year BM recurrence between the immunotherapy and non-immunotherapy groups (21.4% vs. 10%, p = 0.615). Early local treatment of BMs was associated with improved initial treatment response (p = 0.029). OS differences between groups were not statistically significant. The study also found no significant correlation between PD-L1 expression and survival. Conclusion: Although no clear survival benefit from immunotherapy was demonstrated, early local treatment for brain metastases was associated with better initial response rates. Larger studies are needed to determine optimal treatment strategies and sequencing for this complex patient population."],"dc:identifier":["uoadl:5301178","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301178"],"dc:language":["English"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Η αποτελεσματικότητα της ανοσοθεραπείας σε ασθενείς με καρκίνο πνεύμονα και εγκεφαλικές μεταστάσεις. Η εμπειρία ενός κέντρου"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z"}