{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301189"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301189","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Κλινική αξία μιας νέας τροποποιημένης κλίμακας διαστρωμάτωσης κινδύνου σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο","abstract":"Εισαγωγή: Το Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ακριβή εργαλεία εκτίμησης κινδύνου. Η κλίμακα GRACE έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για την πρόγνωση ανεπιθύμητων εκβάσεων σε ασθενείς με ΟΣΣ, τόσο η αρχική έκδοση GRACE 2.0 όσο και η αναβαθμισμένη GRACE 3.0. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο τη σύγκριση της προγνωστικής ακρίβειας του κλασικού GRACE 2.0, του νεότερου GRACE 3.0 και μιας τροποποιημένης εκδοχής του GRACE 2.0 που ενσωματώνει τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης ως συνεχόμενη μεταβλητή. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 252 ασθενείς με ΟΣΣ που νοσηλεύθηκαν από το 2022 έως το 2024 στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Καταγράφηκαν δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, και υπολογίστηκαν οι τρεις κλίμακες κινδύνου. Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, η καρδιογενής καταπληξία και οι μείζονες αρρυθμίες. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το GRACE 3.0 υπερείχε στην πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας έναντι του GRACE 2.0 (p=0,041), ενώ η τροποποιημένη κλίμακα modGRACE παρουσίασε σημαντική βελτίωση στην επαναταξινόμηση κινδύνου για πολλαπλά τελικά σημεία (ενδονοσοκομειακός θάνατος p=0,015, καρδιογενές σοκ p=0,01, μείζονες αρρυθμίες p=0,02, MACE p=0,02 και MACE2 p=0,02). Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη επικύρωσης των εργαλείων πρόγνωσης σε πραγματικές συνθήκες, ιδίως σε ελληνικούς πληθυσμούς όπου τα δεδομένα είναι περιορισμένα. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση σύγχρονων βιοδεικτών και νέων μεθόδων προσφέρει προοπτικές βελτίωσης της ακρίβειας των υπαρχόντων εργαλείων πρόγνωσης σε ασθενείς με ΟΣΣ.","abstract_html":"Εισαγωγή: Το Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ακριβή εργαλεία εκτίμησης κινδύνου. Η κλίμακα GRACE έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για την πρόγνωση ανεπιθύμητων εκβάσεων σε ασθενείς με ΟΣΣ, τόσο η αρχική έκδοση GRACE 2.0 όσο και η αναβαθμισμένη GRACE 3.0. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο τη σύγκριση της προγνωστικής ακρίβειας του κλασικού GRACE 2.0, του νεότερου GRACE 3.0 και μιας τροποποιημένης εκδοχής του GRACE 2.0 που ενσωματώνει τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης ως συνεχόμενη μεταβλητή. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 252 ασθενείς με ΟΣΣ που νοσηλεύθηκαν από το 2022 έως το 2024 στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Καταγράφηκαν δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, και υπολογίστηκαν οι τρεις κλίμακες κινδύνου. Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, η καρδιογενής καταπληξία και οι μείζονες αρρυθμίες. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το GRACE 3.0 υπερείχε στην πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας έναντι του GRACE 2.0 (p=0,041), ενώ η τροποποιημένη κλίμακα modGRACE παρουσίασε σημαντική βελτίωση στην επαναταξινόμηση κινδύνου για πολλαπλά τελικά σημεία (ενδονοσοκομειακός θάνατος p=0,015, καρδιογενές σοκ p=0,01, μείζονες αρρυθμίες p=0,02, MACE p=0,02 και MACE2 p=0,02). Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη επικύρωσης των εργαλείων πρόγνωσης σε πραγματικές συνθήκες, ιδίως σε ελληνικούς πληθυσμούς όπου τα δεδομένα είναι περιορισμένα. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση σύγχρονων βιοδεικτών και νέων μεθόδων προσφέρει προοπτικές βελτίωσης της ακρίβειας των υπαρχόντων εργαλείων πρόγνωσης σε ασθενείς με ΟΣΣ.","abstract_has_math":false,"creators":["Ναστάτος Παναγιώτης","Nastatos Panagiotis"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301189"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301189","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301189","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301189","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301189","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ναστάτος Παναγιώτης","Nastatos Panagiotis"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301189"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Το Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ακριβή εργαλεία εκτίμησης κινδύνου. Η κλίμακα GRACE έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για την πρόγνωση ανεπιθύμητων εκβάσεων σε ασθενείς με ΟΣΣ, τόσο η αρχική έκδοση GRACE 2.0 όσο και η αναβαθμισμένη GRACE 3.0. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο τη σύγκριση της προγνωστικής ακρίβειας του κλασικού GRACE 2.0, του νεότερου GRACE 3.0 και μιας τροποποιημένης εκδοχής του GRACE 2.0 που ενσωματώνει τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης ως συνεχόμενη μεταβλητή. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 252 ασθενείς με ΟΣΣ που νοσηλεύθηκαν από το 2022 έως το 2024 στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Καταγράφηκαν δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, και υπολογίστηκαν οι τρεις κλίμακες κινδύνου. Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, η καρδιογενής καταπληξία και οι μείζονες αρρυθμίες. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το GRACE 3.0 υπερείχε στην πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας έναντι του GRACE 2.0 (p=0,041), ενώ η τροποποιημένη κλίμακα modGRACE παρουσίασε σημαντική βελτίωση στην επαναταξινόμηση κινδύνου για πολλαπλά τελικά σημεία (ενδονοσοκομειακός θάνατος p=0,015, καρδιογενές σοκ p=0,01, μείζονες αρρυθμίες p=0,02, MACE p=0,02 και MACE2 p=0,02). Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη επικύρωσης των εργαλείων πρόγνωσης σε πραγματικές συνθήκες, ιδίως σε ελληνικούς πληθυσμούς όπου τα δεδομένα είναι περιορισμένα. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση σύγχρονων βιοδεικτών και νέων μεθόδων προσφέρει προοπτικές βελτίωσης της ακρίβειας των υπαρχόντων εργαλείων πρόγνωσης σε ασθενείς με ΟΣΣ.","Introduction: Acute Coronary Syndrome (ACS) continues to be a major cause of morbidity and mortality worldwide, highlighting the need for accurate risk assessment tools. The GRACE scale has been widely used to predict adverse outcomes in patients with ΑCS, both the original GRACE 2.0 version and the upgraded GRACE 3.0. Aim: This study aimed to compare the predictive accuracy of the classic GRACE 2.0, the newer GRACE 3.0 and a modified version of GRACE 2.0 that incorporates high-sensitivity troponin values as a continuous variable. Methods: 252 patients with ACS hospitalized from 2022 to 2024 at Alexandra General Hospital were included in the study. Demographic, clinical and laboratory data were recorded, and the three risk scales were calculated. The main endpoints were in-hospital mortality, cardiogenic shock and major arrhythmias. Results: Data analysis showed that GRACE 3.0 was superior in predicting in-hospital mortality compared to GRACE 2.0(p=0.041), while the modified modGRACE scale showed significant improvement in risk reclassification for multiple endpoints (in-hospital death p=0.015, cardiogenic shock p=0.01, major arrhythmias p=0.02, MACE1 p=0.02 and MACE2 p=0.02). The study highlights the need to validate the prediction tools in real-life settings, especially in Greek populations where data are limited. Conclusions: The incorporation of modern biomarkers and new methods offers potential to improve the accuracy of existing prognostic tools in patients with ACS."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Κλινική αξία μιας νέας τροποποιημένης κλίμακας διαστρωμάτωσης κινδύνου σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ναστάτος Παναγιώτης","Nastatos Panagiotis"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Το Οξύ Στεφανιαίο Σύνδρομο (ΟΣΣ) εξακολουθεί να αποτελεί μείζον αίτιο νοσηρότητας και θνησιμότητας παγκοσμίως, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ακριβή εργαλεία εκτίμησης κινδύνου. Η κλίμακα GRACE έχει ευρέως χρησιμοποιηθεί για την πρόγνωση ανεπιθύμητων εκβάσεων σε ασθενείς με ΟΣΣ, τόσο η αρχική έκδοση GRACE 2.0 όσο και η αναβαθμισμένη GRACE 3.0. Σκοπός: Η παρούσα μελέτη είχε ως στόχο τη σύγκριση της προγνωστικής ακρίβειας του κλασικού GRACE 2.0, του νεότερου GRACE 3.0 και μιας τροποποιημένης εκδοχής του GRACE 2.0 που ενσωματώνει τιμές υψηλής ευαισθησίας τροπονίνης ως συνεχόμενη μεταβλητή. Υλικό και Μέθοδος: Στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν 252 ασθενείς με ΟΣΣ που νοσηλεύθηκαν από το 2022 έως το 2024 στο Γενικό Νοσοκομείο Αλεξάνδρα. Καταγράφηκαν δημογραφικά, κλινικά και εργαστηριακά δεδομένα, και υπολογίστηκαν οι τρεις κλίμακες κινδύνου. Τα κύρια καταληκτικά σημεία ήταν η ενδονοσοκομειακή θνητότητα, η καρδιογενής καταπληξία και οι μείζονες αρρυθμίες. Αποτελέσματα: Η ανάλυση των δεδομένων έδειξε ότι το GRACE 3.0 υπερείχε στην πρόβλεψη της ενδονοσοκομειακής θνητότητας έναντι του GRACE 2.0 (p=0,041), ενώ η τροποποιημένη κλίμακα modGRACE παρουσίασε σημαντική βελτίωση στην επαναταξινόμηση κινδύνου για πολλαπλά τελικά σημεία (ενδονοσοκομειακός θάνατος p=0,015, καρδιογενές σοκ p=0,01, μείζονες αρρυθμίες p=0,02, MACE p=0,02 και MACE2 p=0,02). Η μελέτη υπογραμμίζει την ανάγκη επικύρωσης των εργαλείων πρόγνωσης σε πραγματικές συνθήκες, ιδίως σε ελληνικούς πληθυσμούς όπου τα δεδομένα είναι περιορισμένα. Συμπεράσματα: Η ενσωμάτωση σύγχρονων βιοδεικτών και νέων μεθόδων προσφέρει προοπτικές βελτίωσης της ακρίβειας των υπαρχόντων εργαλείων πρόγνωσης σε ασθενείς με ΟΣΣ.","Introduction: Acute Coronary Syndrome (ACS) continues to be a major cause of morbidity and mortality worldwide, highlighting the need for accurate risk assessment tools. The GRACE scale has been widely used to predict adverse outcomes in patients with ΑCS, both the original GRACE 2.0 version and the upgraded GRACE 3.0. Aim: This study aimed to compare the predictive accuracy of the classic GRACE 2.0, the newer GRACE 3.0 and a modified version of GRACE 2.0 that incorporates high-sensitivity troponin values as a continuous variable. Methods: 252 patients with ACS hospitalized from 2022 to 2024 at Alexandra General Hospital were included in the study. Demographic, clinical and laboratory data were recorded, and the three risk scales were calculated. The main endpoints were in-hospital mortality, cardiogenic shock and major arrhythmias. Results: Data analysis showed that GRACE 3.0 was superior in predicting in-hospital mortality compared to GRACE 2.0(p=0.041), while the modified modGRACE scale showed significant improvement in risk reclassification for multiple endpoints (in-hospital death p=0.015, cardiogenic shock p=0.01, major arrhythmias p=0.02, MACE1 p=0.02 and MACE2 p=0.02). The study highlights the need to validate the prediction tools in real-life settings, especially in Greek populations where data are limited. Conclusions: The incorporation of modern biomarkers and new methods offers potential to improve the accuracy of existing prognostic tools in patients with ACS."],"dc:identifier":["uoadl:5301189","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301189"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Κλινική αξία μιας νέας τροποποιημένης κλίμακας διαστρωμάτωσης κινδύνου σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z"}