{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301495"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301495","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Αναζήτηση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανοσοθεραπεία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα.","abstract":"Αν και σπάνιες μορφές καρκίνου, τα θυμώματα και τα θυμικά καρκινώματα αποτελούν τα πιο κοινά νεοπλάσματα του πρόσθιου μεσοθωρακίου. Η πιο συχνή θεραπεία τους περιλαμβάνει τη χειρουργική εκτομή τους, ενώ όπου δεν είναι εφικτή ενδείκνυται χημειοθεραπεία με ή χωρίς ραδιοθεραπεία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές και παραμένει η ανάγκη για αναζήτηση νέων, αποδοτικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με μια από αυτές να είναι της ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία εμφανίζει περισσότερα θετικά αποτελέσματα και ελαχιστοποιημένες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την ικανότητα να αντικαταστήσει μεθόδους που έως τώρα επηρέαζαν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ειδικότερα, η χρήση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχει πολλαπλά οφέλη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους και έτσι η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην αναζήτηση νέων βιοδεικτών ανοσοθεραπείας καθώς η προγνωστική τους αξία δεν έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποδοτικότητα των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος σε άλλους τύπους καρκίνων αυξάνει την αξία διερεύνησης τους και στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα, ειδικά αν συνυπολογιστεί η σπουδαιότητα του θύμου αδένα στην επιλογή λειτουργικών Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα έρευνα οι βιοδείκτες που ελέγχονται είναι τα γονίδια PD-1, PD-L1 και CMTM6, καθώς αν και έχουν αναλυθεί εκτενώς σε άλλους τύπους καρκίνων, η βιβλιογραφία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα είναι περιορισμένη. Η έκφραση των γονιδίων ελέγχθηκε και αξιολογήθηκαν ως προς την συσχέτιση μεταξύ τους αλλά και με κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Διεξήχθη, δηλαδή, στατιστική ανάλυση ώστε να συσχετιστεί η έκφραση των παραπάνω γονιδίων με την ηλικία, το φύλο, το στάδιο της ασθένειας και την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 30 δείγματα FFPE ιστού προερχόμενα από 24 ασθενείς με θυμώματα και θυμικά καρκινώματα. Εξ αυτών, εξήχθη το ολικό RNA με τη χρήση του πρωτοκόλλου NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) και στη συνέχεια ελέγχθηκε η ποιότητα του RNA με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και φασματοφωτομετρία Nanodrop. Μετέπειτα, δημιουργήθηκε συμπληρωματικό DNA (cDNA) με το FIREScript RT cDNA Synthesis κιτ και πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός εκκινητών για την επακόλουθη αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RT-PCR). Με αυτόν τον τρόπο, ποσοτικοποιήθηκε η έκφραση των γονιδίων PD-1, PD-L1 και CMTM6 και διενεργήθηκαν οι στατιστικές αναλύσεις (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test) για συσχέτιση της έκφρασης των γονιδίων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα κλινικά στοιχεία των ασθενών. Μεταξύ των τριών γονιδίων παρατηρήθηκαν εμφανείς συσχετίσεις της έκφρασής τους στα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα. Επιπλέον, βρέθηκε ότι αυξημένη έκφραση των PD-L1, PD-1 και CMTM6 γονιδίων παρατηρείται στο αρσενικό φύλο σε σχέση με το θηλυκό, επισημαίνοντας έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο του φύλου στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Αν και το φύλο δεν έχει επίδραση στην καθαυτού ανάπτυξη των θυμωμάτων, εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, με περισσότερες περιπτώσεις διαγνωσμένων ηλικιωμένων γυναικών. Άλλη διάκριση μεταξύ των φύλων είναι πως το ανδρικό φύλο θεωρείται αρνητικός προγνωστικός παράγοντας στα θυμικά νεοπλάσματα. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν συσχετίσεις που αφορούν τη γονιδιακή έκφραση με την ηλικία, το στάδιο της νόσου ή την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Η συσχέτιση της έκφρασης των PD-1, PD-L1 και CMTM6 γονιδίων ενισχύει τη δυνητική τους αξία ως πιθανοί βιοδείκτες ανοσοθεραπείας. Η ύψιστη συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ του PD-L1 και του CMTM6 επιβεβαιώνει τις βιβλιογραφικές αναφορές ότι η πρωτεΐνη CMTM6 σταθεροποιεί την PD-L1 στην κυτταρική επιφάνεια, επισημαίνοντας την βιολογική της δράση διαφυγής από το ανοσοποιητικό όταν εκφράζεται στα νεοπλασματικά κύτταρα. Επιπρόσθετα, η υψηλότερη έκφραση των γονιδίων στους άνδρες επισημαίνει τις διαφορές που οφείλονται στη δράση του ανοσοποιητικού μεταξύ των φύλων που μπορεί να επηρεάσει την θεραπευτική έκβαση της ανοσοθεραπείας. Η αδυναμία συσχέτισης της έκφρασης των γονιδίων με τις λοιπές παραμέτρους είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υψηλή διασπορά που εντοπίστηκε σε τιμές των δειγμάτων, στην ετερογένεια που παρουσιάζουν τα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα και του σημείου δειγματοληψίας. Επίσης, αναλύσεις σε έναν μεγαλύτερο ελεγχόμενο πληθυσμό με περισσότερα παρεχόμενα δεδομένα θα μπορούσε να αποσαφηνίσει εάν υπάρχουν τέτοιες συσχετίσεις, αν και η σπανιότητα αυτών των κακοηθειών σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς ιστολογικούς υπότυπους και μικροπεριβάλλον του όγκου περιπλέκουν παρεμφερείς αναλύσεις.","abstract_html":"Αν και σπάνιες μορφές καρκίνου, τα θυμώματα και τα θυμικά καρκινώματα αποτελούν τα πιο κοινά νεοπλάσματα του πρόσθιου μεσοθωρακίου. Η πιο συχνή θεραπεία τους περιλαμβάνει τη χειρουργική εκτομή τους, ενώ όπου δεν είναι εφικτή ενδείκνυται χημειοθεραπεία με ή χωρίς ραδιοθεραπεία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές και παραμένει η ανάγκη για αναζήτηση νέων, αποδοτικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με μια από αυτές να είναι της ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία εμφανίζει περισσότερα θετικά αποτελέσματα και ελαχιστοποιημένες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την ικανότητα να αντικαταστήσει μεθόδους που έως τώρα επηρέαζαν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ειδικότερα, η χρήση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχει πολλαπλά οφέλη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους και έτσι η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην αναζήτηση νέων βιοδεικτών ανοσοθεραπείας καθώς η προγνωστική τους αξία δεν έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποδοτικότητα των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος σε άλλους τύπους καρκίνων αυξάνει την αξία διερεύνησης τους και στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα, ειδικά αν συνυπολογιστεί η σπουδαιότητα του θύμου αδένα στην επιλογή λειτουργικών Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα έρευνα οι βιοδείκτες που ελέγχονται είναι τα γονίδια PD-1, PD-L1 και CMTM6, καθώς αν και έχουν αναλυθεί εκτενώς σε άλλους τύπους καρκίνων, η βιβλιογραφία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα είναι περιορισμένη. Η έκφραση των γονιδίων ελέγχθηκε και αξιολογήθηκαν ως προς την συσχέτιση μεταξύ τους αλλά και με κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Διεξήχθη, δηλαδή, στατιστική ανάλυση ώστε να συσχετιστεί η έκφραση των παραπάνω γονιδίων με την ηλικία, το φύλο, το στάδιο της ασθένειας και την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 30 δείγματα FFPE ιστού προερχόμενα από 24 ασθενείς με θυμώματα και θυμικά καρκινώματα. Εξ αυτών, εξήχθη το ολικό RNA με τη χρήση του πρωτοκόλλου NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) και στη συνέχεια ελέγχθηκε η ποιότητα του RNA με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και φασματοφωτομετρία Nanodrop. Μετέπειτα, δημιουργήθηκε συμπληρωματικό DNA (cDNA) με το FIREScript RT cDNA Synthesis κιτ και πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός εκκινητών για την επακόλουθη αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RT-PCR). Με αυτόν τον τρόπο, ποσοτικοποιήθηκε η έκφραση των γονιδίων PD-1, PD-L1 και CMTM6 και διενεργήθηκαν οι στατιστικές αναλύσεις (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test) για συσχέτιση της έκφρασης των γονιδίων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα κλινικά στοιχεία των ασθενών. Μεταξύ των τριών γονιδίων παρατηρήθηκαν εμφανείς συσχετίσεις της έκφρασής τους στα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα. Επιπλέον, βρέθηκε ότι αυξημένη έκφραση των PD-L1, PD-1 και CMTM6 γονιδίων παρατηρείται στο αρσενικό φύλο σε σχέση με το θηλυκό, επισημαίνοντας έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο του φύλου στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Αν και το φύλο δεν έχει επίδραση στην καθαυτού ανάπτυξη των θυμωμάτων, εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, με περισσότερες περιπτώσεις διαγνωσμένων ηλικιωμένων γυναικών. Άλλη διάκριση μεταξύ των φύλων είναι πως το ανδρικό φύλο θεωρείται αρνητικός προγνωστικός παράγοντας στα θυμικά νεοπλάσματα. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν συσχετίσεις που αφορούν τη γονιδιακή έκφραση με την ηλικία, το στάδιο της νόσου ή την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Η συσχέτιση της έκφρασης των PD-1, PD-L1 και CMTM6 γονιδίων ενισχύει τη δυνητική τους αξία ως πιθανοί βιοδείκτες ανοσοθεραπείας. Η ύψιστη συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ του PD-L1 και του CMTM6 επιβεβαιώνει τις βιβλιογραφικές αναφορές ότι η πρωτεΐνη CMTM6 σταθεροποιεί την PD-L1 στην κυτταρική επιφάνεια, επισημαίνοντας την βιολογική της δράση διαφυγής από το ανοσοποιητικό όταν εκφράζεται στα νεοπλασματικά κύτταρα. Επιπρόσθετα, η υψηλότερη έκφραση των γονιδίων στους άνδρες επισημαίνει τις διαφορές που οφείλονται στη δράση του ανοσοποιητικού μεταξύ των φύλων που μπορεί να επηρεάσει την θεραπευτική έκβαση της ανοσοθεραπείας. Η αδυναμία συσχέτισης της έκφρασης των γονιδίων με τις λοιπές παραμέτρους είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υψηλή διασπορά που εντοπίστηκε σε τιμές των δειγμάτων, στην ετερογένεια που παρουσιάζουν τα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα και του σημείου δειγματοληψίας. Επίσης, αναλύσεις σε έναν μεγαλύτερο ελεγχόμενο πληθυσμό με περισσότερα παρεχόμενα δεδομένα θα μπορούσε να αποσαφηνίσει εάν υπάρχουν τέτοιες συσχετίσεις, αν και η σπανιότητα αυτών των κακοηθειών σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς ιστολογικούς υπότυπους και μικροπεριβάλλον του όγκου περιπλέκουν παρεμφερείς αναλύσεις.","abstract_has_math":false,"creators":["Δάνος Κωνσταντίνος-Στυλιανός","Danos Konstantinos-Stylianos"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z","subjects":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301495"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301495","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301495","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301495","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301495","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Δάνος Κωνσταντίνος-Στυλιανός","Danos Konstantinos-Stylianos"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Θετικές Επιστήμες","Science"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301495"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Αν και σπάνιες μορφές καρκίνου, τα θυμώματα και τα θυμικά καρκινώματα αποτελούν τα πιο κοινά νεοπλάσματα του πρόσθιου μεσοθωρακίου. Η πιο συχνή θεραπεία τους περιλαμβάνει τη χειρουργική εκτομή τους, ενώ όπου δεν είναι εφικτή ενδείκνυται χημειοθεραπεία με ή χωρίς ραδιοθεραπεία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές και παραμένει η ανάγκη για αναζήτηση νέων, αποδοτικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με μια από αυτές να είναι της ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία εμφανίζει περισσότερα θετικά αποτελέσματα και ελαχιστοποιημένες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την ικανότητα να αντικαταστήσει μεθόδους που έως τώρα επηρέαζαν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ειδικότερα, η χρήση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχει πολλαπλά οφέλη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους και έτσι η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην αναζήτηση νέων βιοδεικτών ανοσοθεραπείας καθώς η προγνωστική τους αξία δεν έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποδοτικότητα των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος σε άλλους τύπους καρκίνων αυξάνει την αξία διερεύνησης τους και στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα, ειδικά αν συνυπολογιστεί η σπουδαιότητα του θύμου αδένα στην επιλογή λειτουργικών Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα έρευνα οι βιοδείκτες που ελέγχονται είναι τα γονίδια PD-1, PD-L1 και CMTM6, καθώς αν και έχουν αναλυθεί εκτενώς σε άλλους τύπους καρκίνων, η βιβλιογραφία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα είναι περιορισμένη. Η έκφραση των γονιδίων ελέγχθηκε και αξιολογήθηκαν ως προς την συσχέτιση μεταξύ τους αλλά και με κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Διεξήχθη, δηλαδή, στατιστική ανάλυση ώστε να συσχετιστεί η έκφραση των παραπάνω γονιδίων με την ηλικία, το φύλο, το στάδιο της ασθένειας και την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 30 δείγματα FFPE ιστού προερχόμενα από 24 ασθενείς με θυμώματα και θυμικά καρκινώματα. Εξ αυτών, εξήχθη το ολικό RNA με τη χρήση του πρωτοκόλλου NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) και στη συνέχεια ελέγχθηκε η ποιότητα του RNA με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και φασματοφωτομετρία Nanodrop. Μετέπειτα, δημιουργήθηκε συμπληρωματικό DNA (cDNA) με το FIREScript RT cDNA Synthesis κιτ και πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός εκκινητών για την επακόλουθη αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RT-PCR). Με αυτόν τον τρόπο, ποσοτικοποιήθηκε η έκφραση των γονιδίων PD-1, PD-L1 και CMTM6 και διενεργήθηκαν οι στατιστικές αναλύσεις (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test) για συσχέτιση της έκφρασης των γονιδίων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα κλινικά στοιχεία των ασθενών. Μεταξύ των τριών γονιδίων παρατηρήθηκαν εμφανείς συσχετίσεις της έκφρασής τους στα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα. Επιπλέον, βρέθηκε ότι αυξημένη έκφραση των PD-L1, PD-1 και CMTM6 γονιδίων παρατηρείται στο αρσενικό φύλο σε σχέση με το θηλυκό, επισημαίνοντας έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο του φύλου στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Αν και το φύλο δεν έχει επίδραση στην καθαυτού ανάπτυξη των θυμωμάτων, εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, με περισσότερες περιπτώσεις διαγνωσμένων ηλικιωμένων γυναικών. Άλλη διάκριση μεταξύ των φύλων είναι πως το ανδρικό φύλο θεωρείται αρνητικός προγνωστικός παράγοντας στα θυμικά νεοπλάσματα. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν συσχετίσεις που αφορούν τη γονιδιακή έκφραση με την ηλικία, το στάδιο της νόσου ή την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Η συσχέτιση της έκφρασης των PD-1, PD-L1 και CMTM6 γονιδίων ενισχύει τη δυνητική τους αξία ως πιθανοί βιοδείκτες ανοσοθεραπείας. Η ύψιστη συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ του PD-L1 και του CMTM6 επιβεβαιώνει τις βιβλιογραφικές αναφορές ότι η πρωτεΐνη CMTM6 σταθεροποιεί την PD-L1 στην κυτταρική επιφάνεια, επισημαίνοντας την βιολογική της δράση διαφυγής από το ανοσοποιητικό όταν εκφράζεται στα νεοπλασματικά κύτταρα. Επιπρόσθετα, η υψηλότερη έκφραση των γονιδίων στους άνδρες επισημαίνει τις διαφορές που οφείλονται στη δράση του ανοσοποιητικού μεταξύ των φύλων που μπορεί να επηρεάσει την θεραπευτική έκβαση της ανοσοθεραπείας. Η αδυναμία συσχέτισης της έκφρασης των γονιδίων με τις λοιπές παραμέτρους είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υψηλή διασπορά που εντοπίστηκε σε τιμές των δειγμάτων, στην ετερογένεια που παρουσιάζουν τα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα και του σημείου δειγματοληψίας. Επίσης, αναλύσεις σε έναν μεγαλύτερο ελεγχόμενο πληθυσμό με περισσότερα παρεχόμενα δεδομένα θα μπορούσε να αποσαφηνίσει εάν υπάρχουν τέτοιες συσχετίσεις, αν και η σπανιότητα αυτών των κακοηθειών σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς ιστολογικούς υπότυπους και μικροπεριβάλλον του όγκου περιπλέκουν παρεμφερείς αναλύσεις.","Despite being rare malignancies, thymomas and thymic carcinomas are the most common neoplasms of the anterior mediastinum. The frequent course of treatment includes surgical excision, although when not possible, chemotherapy is required combined with or without radiation therapy. These interventions are not always effective, so new, more efficient therapeutical approaches are deemed necessary, one of which is immunotherapy. Immunotherapy exhibits promising results with less harmful impacts on the body, as it can replace methods that can negatively affect the quality of life of patients. It is worth mentioning that the efficiency of immune checkpoint inhibitors in other types of cancers enhances the value of investigating them in thymic epithelial neoplasms, especially when considering the importance of the thymus gland in the selection of functional T lymphocytes. More specifically, the use of immune checkpoint inhibitors provides several advantages over conventional techniques, hence research has focused on identifying new biomarkers to improve their prognostic value which has not yet been fully decoded. The purpose of this study was to uncover immunotherapy biomarkers in thymic epithelial malignancies. Τhe biomarkers inspected in this study are the PD-1, PD-L1 and CMTM6 genes, which are extensively analyzed in other types of cancers but the bibliography is limited in epithelial thymic neoplasms. The gene expressions were then assessed in terms of correlation between them and with clinical characteristics of the patients. In order to link the expressions of the genes with age, sex, disease stage and existence of myasthenia gravis, statistical analysis was conducted. A total of 30 FFPE tissues samples were derived from 24 individuals with thymomas and thymic carcinomas. From these, the total RNA was extracted using the NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) protocol and RNA quality was then assessed by agarose gel electrophoresis and Nanodrop spectrophotometry. Afterwards, complementary DNA was generated with The FIREScript RT cDNA Synthesis kit followed by designing of primers for the real-time polymerase chain reaction (RT-PCR). Therefore, the gene expressions were quantified for each gene and statistical analysis (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test), was performed to correlate the expressions between each other and with the clinical parameters of the patients. Among the three genes, significant correlations were observed suggesting their interdependence in epithelial thymic neoplasms. Furthermore, it was found that increased expression of PD-L1, PD-1 and CMTM6 is observed in the male sex compared to the female, pointing to a possible regulatory role of gender in the tumor microenvironment. Although gender does not influence the development of thymomas per se, differences appear between men and women, with more cases diagnosed in older women. Another distinction between genders is that the male gender is considered a negative prognostic factor in thymic neoplasms. However, no correlations were found between gene expression and age, disease stage, or the presence of myasthenia gravis. The correlation of PD-1, PD-L1 and CMTM6 expressions reinforces their potential value as immunotherapy biomarkers. The highest correlation observed between PD-L1 and CMTM6 confirms literature reports that CMTM6 protein stabilizes PD-L1 on the cell surface, enhancing its biological immune evasion activity when expressed on neoplastic cells. In addition, greater gene expression in males highlights differences in immune function between sexes that may influence the therapeutic outcomes of immunotherapy. The inability to correlate the expressions with the other parameters is multifactorial and may be due to the high distribution detected in the values of the samples, the heterogeneity of the thymic epithelial neoplasms and the sampling site. Also, analysis in a larger controlled population with more data provided could clarify whether such correlations exist, but the rarity of these malignancies in combination with the different histological subtypes and tumour microenvironment complicate similar studies."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Αναζήτηση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανοσοθεραπεία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα."]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Δάνος Κωνσταντίνος-Στυλιανός","Danos Konstantinos-Stylianos"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Αν και σπάνιες μορφές καρκίνου, τα θυμώματα και τα θυμικά καρκινώματα αποτελούν τα πιο κοινά νεοπλάσματα του πρόσθιου μεσοθωρακίου. Η πιο συχνή θεραπεία τους περιλαμβάνει τη χειρουργική εκτομή τους, ενώ όπου δεν είναι εφικτή ενδείκνυται χημειοθεραπεία με ή χωρίς ραδιοθεραπεία. Οι παρεμβάσεις αυτές δεν είναι πάντα αποτελεσματικές και παραμένει η ανάγκη για αναζήτηση νέων, αποδοτικότερων θεραπευτικών προσεγγίσεων, με μια από αυτές να είναι της ανοσοθεραπείας. Η ανοσοθεραπεία εμφανίζει περισσότερα θετικά αποτελέσματα και ελαχιστοποιημένες αρνητικές επιπτώσεις στον οργανισμό, με την ικανότητα να αντικαταστήσει μεθόδους που έως τώρα επηρέαζαν αρνητικά την ποιότητα ζωής των ασθενών. Ειδικότερα, η χρήση αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος παρέχει πολλαπλά οφέλη σε σύγκριση με τις συμβατικές μεθόδους και έτσι η έρευνα έχει επικεντρωθεί στην αναζήτηση νέων βιοδεικτών ανοσοθεραπείας καθώς η προγνωστική τους αξία δεν έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί. Αξίζει να αναφερθεί ότι η αποδοτικότητα των αναστολέων σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος σε άλλους τύπους καρκίνων αυξάνει την αξία διερεύνησης τους και στα θυμικά επιθηλιακά νεοπλάσματα, ειδικά αν συνυπολογιστεί η σπουδαιότητα του θύμου αδένα στην επιλογή λειτουργικών Τ λεμφοκυττάρων. Στην παρούσα έρευνα οι βιοδείκτες που ελέγχονται είναι τα γονίδια PD-1, PD-L1 και CMTM6, καθώς αν και έχουν αναλυθεί εκτενώς σε άλλους τύπους καρκίνων, η βιβλιογραφία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα είναι περιορισμένη. Η έκφραση των γονιδίων ελέγχθηκε και αξιολογήθηκαν ως προς την συσχέτιση μεταξύ τους αλλά και με κλινικές παραμέτρους των ασθενών. Διεξήχθη, δηλαδή, στατιστική ανάλυση ώστε να συσχετιστεί η έκφραση των παραπάνω γονιδίων με την ηλικία, το φύλο, το στάδιο της ασθένειας και την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Συνολικά αξιοποιήθηκαν 30 δείγματα FFPE ιστού προερχόμενα από 24 ασθενείς με θυμώματα και θυμικά καρκινώματα. Εξ αυτών, εξήχθη το ολικό RNA με τη χρήση του πρωτοκόλλου NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) και στη συνέχεια ελέγχθηκε η ποιότητα του RNA με ηλεκτροφόρηση σε πήκτωμα αγαρόζης και φασματοφωτομετρία Nanodrop. Μετέπειτα, δημιουργήθηκε συμπληρωματικό DNA (cDNA) με το FIREScript RT cDNA Synthesis κιτ και πραγματοποιήθηκε σχεδιασμός εκκινητών για την επακόλουθη αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης πραγματικού χρόνου (RT-PCR). Με αυτόν τον τρόπο, ποσοτικοποιήθηκε η έκφραση των γονιδίων PD-1, PD-L1 και CMTM6 και διενεργήθηκαν οι στατιστικές αναλύσεις (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test) για συσχέτιση της έκφρασης των γονιδίων, τόσο μεταξύ τους όσο και με τα κλινικά στοιχεία των ασθενών. Μεταξύ των τριών γονιδίων παρατηρήθηκαν εμφανείς συσχετίσεις της έκφρασής τους στα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα. Επιπλέον, βρέθηκε ότι αυξημένη έκφραση των PD-L1, PD-1 και CMTM6 γονιδίων παρατηρείται στο αρσενικό φύλο σε σχέση με το θηλυκό, επισημαίνοντας έναν πιθανό ρυθμιστικό ρόλο του φύλου στο μικροπεριβάλλον του όγκου. Αν και το φύλο δεν έχει επίδραση στην καθαυτού ανάπτυξη των θυμωμάτων, εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες, με περισσότερες περιπτώσεις διαγνωσμένων ηλικιωμένων γυναικών. Άλλη διάκριση μεταξύ των φύλων είναι πως το ανδρικό φύλο θεωρείται αρνητικός προγνωστικός παράγοντας στα θυμικά νεοπλάσματα. Ωστόσο, δεν βρέθηκαν συσχετίσεις που αφορούν τη γονιδιακή έκφραση με την ηλικία, το στάδιο της νόσου ή την ύπαρξη μυασθένειας Gravis. Η συσχέτιση της έκφρασης των PD-1, PD-L1 και CMTM6 γονιδίων ενισχύει τη δυνητική τους αξία ως πιθανοί βιοδείκτες ανοσοθεραπείας. Η ύψιστη συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ του PD-L1 και του CMTM6 επιβεβαιώνει τις βιβλιογραφικές αναφορές ότι η πρωτεΐνη CMTM6 σταθεροποιεί την PD-L1 στην κυτταρική επιφάνεια, επισημαίνοντας την βιολογική της δράση διαφυγής από το ανοσοποιητικό όταν εκφράζεται στα νεοπλασματικά κύτταρα. Επιπρόσθετα, η υψηλότερη έκφραση των γονιδίων στους άνδρες επισημαίνει τις διαφορές που οφείλονται στη δράση του ανοσοποιητικού μεταξύ των φύλων που μπορεί να επηρεάσει την θεραπευτική έκβαση της ανοσοθεραπείας. Η αδυναμία συσχέτισης της έκφρασης των γονιδίων με τις λοιπές παραμέτρους είναι πολυπαραγοντική και μπορεί να οφείλεται σε υψηλή διασπορά που εντοπίστηκε σε τιμές των δειγμάτων, στην ετερογένεια που παρουσιάζουν τα επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα και του σημείου δειγματοληψίας. Επίσης, αναλύσεις σε έναν μεγαλύτερο ελεγχόμενο πληθυσμό με περισσότερα παρεχόμενα δεδομένα θα μπορούσε να αποσαφηνίσει εάν υπάρχουν τέτοιες συσχετίσεις, αν και η σπανιότητα αυτών των κακοηθειών σε συνδυασμό με τους διαφορετικούς ιστολογικούς υπότυπους και μικροπεριβάλλον του όγκου περιπλέκουν παρεμφερείς αναλύσεις.","Despite being rare malignancies, thymomas and thymic carcinomas are the most common neoplasms of the anterior mediastinum. The frequent course of treatment includes surgical excision, although when not possible, chemotherapy is required combined with or without radiation therapy. These interventions are not always effective, so new, more efficient therapeutical approaches are deemed necessary, one of which is immunotherapy. Immunotherapy exhibits promising results with less harmful impacts on the body, as it can replace methods that can negatively affect the quality of life of patients. It is worth mentioning that the efficiency of immune checkpoint inhibitors in other types of cancers enhances the value of investigating them in thymic epithelial neoplasms, especially when considering the importance of the thymus gland in the selection of functional T lymphocytes. More specifically, the use of immune checkpoint inhibitors provides several advantages over conventional techniques, hence research has focused on identifying new biomarkers to improve their prognostic value which has not yet been fully decoded. The purpose of this study was to uncover immunotherapy biomarkers in thymic epithelial malignancies. Τhe biomarkers inspected in this study are the PD-1, PD-L1 and CMTM6 genes, which are extensively analyzed in other types of cancers but the bibliography is limited in epithelial thymic neoplasms. The gene expressions were then assessed in terms of correlation between them and with clinical characteristics of the patients. In order to link the expressions of the genes with age, sex, disease stage and existence of myasthenia gravis, statistical analysis was conducted. A total of 30 FFPE tissues samples were derived from 24 individuals with thymomas and thymic carcinomas. From these, the total RNA was extracted using the NucleoSpin® totalRNA FFPE (XS) protocol and RNA quality was then assessed by agarose gel electrophoresis and Nanodrop spectrophotometry. Afterwards, complementary DNA was generated with The FIREScript RT cDNA Synthesis kit followed by designing of primers for the real-time polymerase chain reaction (RT-PCR). Therefore, the gene expressions were quantified for each gene and statistical analysis (Spearman’s Rank Order Correlation, Wilcoxon Rank Sum Test), was performed to correlate the expressions between each other and with the clinical parameters of the patients. Among the three genes, significant correlations were observed suggesting their interdependence in epithelial thymic neoplasms. Furthermore, it was found that increased expression of PD-L1, PD-1 and CMTM6 is observed in the male sex compared to the female, pointing to a possible regulatory role of gender in the tumor microenvironment. Although gender does not influence the development of thymomas per se, differences appear between men and women, with more cases diagnosed in older women. Another distinction between genders is that the male gender is considered a negative prognostic factor in thymic neoplasms. However, no correlations were found between gene expression and age, disease stage, or the presence of myasthenia gravis. The correlation of PD-1, PD-L1 and CMTM6 expressions reinforces their potential value as immunotherapy biomarkers. The highest correlation observed between PD-L1 and CMTM6 confirms literature reports that CMTM6 protein stabilizes PD-L1 on the cell surface, enhancing its biological immune evasion activity when expressed on neoplastic cells. In addition, greater gene expression in males highlights differences in immune function between sexes that may influence the therapeutic outcomes of immunotherapy. The inability to correlate the expressions with the other parameters is multifactorial and may be due to the high distribution detected in the values of the samples, the heterogeneity of the thymic epithelial neoplasms and the sampling site. Also, analysis in a larger controlled population with more data provided could clarify whether such correlations exist, but the rarity of these malignancies in combination with the different histological subtypes and tumour microenvironment complicate similar studies."],"dc:identifier":["uoadl:5301495","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301495"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Θετικές Επιστήμες","Science"],"dc:title":["Αναζήτηση βιοδεικτών που σχετίζονται με την ανοσοθεραπεία σε επιθηλιακά θυμικά νεοπλάσματα."],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z"}