{"id":{"repo_id":"athens","oai_identifier":"oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301657"},"canonical_url":"https://search.ndltd.org/etd/athens/oai:lib.uoa.gr:uoadl:5301657","repository":{"repo_id":"athens","name":"National and Kapodistrian University of Athens","base_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh"},"display":{"title":"Διαχείριση διαβητικής κετοξέωσης στη μονάδα εντατικής θεραπείας","abstract":"Εισαγωγή: Η Διαβητική Κετοξέωση (ΔΚΟ) αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, η οποία απαιτεί συχνά νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός: Η παρούσα μελέτη,σκοπό είχε την εκτίμηση της διαχείρησης της ΔΚΟ σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας[ΜΕΘ]. Επί μέρους σκοπός: Ποιές θεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ώστε να ειναι πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς στη διαχείριση της. Μεθοδολογία: Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση παρεμβατικών μελετών της τελευταίας δεκαετίας, με στόχο την καταγραφή, αξιολόγηση και σύγκριση των θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση της ΔΚΟ σε ενήλικες εντός ΜΕΘ. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed και Scopus με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, βάσει του μοντέλου PICO. Περιλήφθηκαν συνολικά 36 μελέτες. Αποτελέσματα:Η ανάλυση ανέδειξε την ετερογένεια στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, τόσο σε επίπεδο ινσουλινοθεραπείας (συνεχής έγχυση, υποδόρια χορήγηση, σταθερή ή μεταβλητή δόση), όσο και ως προς τα ενδοφλέβια υγρά (φυσιολογικός ορός, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). Η εφαρμογή τεχνολογικών εργαλείων (αλγόριθμοι τιτλοδότησης, rtCGM, ηλεκτρονικά πρωτόκολλα) φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε όρους ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, η έγκαιρη χορήγηση βασικής ινσουλίνης και η υιοθέτηση ισορροπημένων διαλυμάτων ενυδάτωσης συσχετίστηκαν με ταχύτερη αποκατάσταση και μείωση επιπλοκών. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε την ανάγκη για ομογενοποίηση των θεραπευτικών πρακτικών και ανάπτυξη καθολικών, τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών που να λαμβάνουν υπόψη τόσο την ηλικία όσο και τις ιδιαιτερότητες της εντατικής φροντίδας.","abstract_html":"Εισαγωγή: Η Διαβητική Κετοξέωση (ΔΚΟ) αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, η οποία απαιτεί συχνά νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός: Η παρούσα μελέτη,σκοπό είχε την εκτίμηση της διαχείρησης της ΔΚΟ σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας[ΜΕΘ]. Επί μέρους σκοπός: Ποιές θεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ώστε να ειναι πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς στη διαχείριση της. Μεθοδολογία: Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση παρεμβατικών μελετών της τελευταίας δεκαετίας, με στόχο την καταγραφή, αξιολόγηση και σύγκριση των θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση της ΔΚΟ σε ενήλικες εντός ΜΕΘ. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed και Scopus με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, βάσει του μοντέλου PICO. Περιλήφθηκαν συνολικά 36 μελέτες. Αποτελέσματα:Η ανάλυση ανέδειξε την ετερογένεια στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, τόσο σε επίπεδο ινσουλινοθεραπείας (συνεχής έγχυση, υποδόρια χορήγηση, σταθερή ή μεταβλητή δόση), όσο και ως προς τα ενδοφλέβια υγρά (φυσιολογικός ορός, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). Η εφαρμογή τεχνολογικών εργαλείων (αλγόριθμοι τιτλοδότησης, rtCGM, ηλεκτρονικά πρωτόκολλα) φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε όρους ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, η έγκαιρη χορήγηση βασικής ινσουλίνης και η υιοθέτηση ισορροπημένων διαλυμάτων ενυδάτωσης συσχετίστηκαν με ταχύτερη αποκατάσταση και μείωση επιπλοκών. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε την ανάγκη για ομογενοποίηση των θεραπευτικών πρακτικών και ανάπτυξη καθολικών, τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών που να λαμβάνουν υπόψη τόσο την ηλικία όσο και τις ιδιαιτερότητες της εντατικής φροντίδας.","abstract_has_math":false,"creators":["Ευθυμίου Ιωάννα","Efthymiou Ioanna"],"institution":null,"degree_name":null,"degree_level":null,"degree_discipline":null,"degree_department":null,"school":null,"contributors":[],"advisors":[],"committee_chairs":[],"committee_members":[],"year":2025,"date_issued":"2025","date_published":"2025","updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z","subjects":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"languages":["Ελληνικά","Greek"],"rights":[],"rights_urls":[],"identifier_entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301657"],"render_values":[{"text":"uoadl:5301657","href":null,"code":true}]}],"person_identifier_entries":[]},"links":{"outbound_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301657","outbound_label":"Repository record","outbound_source":"dc:identifier","record_url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301657","record_label":"Repository record","record_kind":"record","record_source":"dc:identifier","download_url":null,"download_label":null,"download_source":null,"access_status":null,"embargo_until":null,"access_note":null},"source_record":{"url":"https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/frontend/oaipmh?verb=GetRecord&metadataPrefix=oai_dc&identifier=oai%3Alib.uoa.gr%3Auoadl%3A5301657","prefix":"oai_dc"},"metadata_groups":[{"id":"people","label":"People","entries":[{"key":"dc:creator","label":"Author","values":["Ευθυμίου Ιωάννα","Efthymiou Ioanna"]}]},{"id":"academic_context","label":"Academic Context","entries":[{"key":"dc:date","label":"Dc Date","values":["2025"]},{"key":"dc:type","label":"Dc Type","values":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]}]},{"id":"subjects_keywords","label":"Subjects and Keywords","entries":[{"key":"dc:subject","label":"Dc Subject","values":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"]}]},{"id":"language_rights","label":"Language and Rights","entries":[{"key":"dc:language","label":"Dc Language","values":["Ελληνικά","Greek"]}]},{"id":"identifiers","label":"Identifiers","entries":[{"key":"dc:identifier","label":"Identifier","values":["uoadl:5301657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301657"]}]},{"id":"additional","label":"Additional Metadata","entries":[{"key":"dc:description","label":"Description","values":["Εισαγωγή: Η Διαβητική Κετοξέωση (ΔΚΟ) αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, η οποία απαιτεί συχνά νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός: Η παρούσα μελέτη,σκοπό είχε την εκτίμηση της διαχείρησης της ΔΚΟ σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας[ΜΕΘ]. Επί μέρους σκοπός: Ποιές θεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ώστε να ειναι πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς στη διαχείριση της. Μεθοδολογία: Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση παρεμβατικών μελετών της τελευταίας δεκαετίας, με στόχο την καταγραφή, αξιολόγηση και σύγκριση των θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση της ΔΚΟ σε ενήλικες εντός ΜΕΘ. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed και Scopus με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, βάσει του μοντέλου PICO. Περιλήφθηκαν συνολικά 36 μελέτες. Αποτελέσματα:Η ανάλυση ανέδειξε την ετερογένεια στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, τόσο σε επίπεδο ινσουλινοθεραπείας (συνεχής έγχυση, υποδόρια χορήγηση, σταθερή ή μεταβλητή δόση), όσο και ως προς τα ενδοφλέβια υγρά (φυσιολογικός ορός, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). Η εφαρμογή τεχνολογικών εργαλείων (αλγόριθμοι τιτλοδότησης, rtCGM, ηλεκτρονικά πρωτόκολλα) φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε όρους ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, η έγκαιρη χορήγηση βασικής ινσουλίνης και η υιοθέτηση ισορροπημένων διαλυμάτων ενυδάτωσης συσχετίστηκαν με ταχύτερη αποκατάσταση και μείωση επιπλοκών. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε την ανάγκη για ομογενοποίηση των θεραπευτικών πρακτικών και ανάπτυξη καθολικών, τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών που να λαμβάνουν υπόψη τόσο την ηλικία όσο και τις ιδιαιτερότητες της εντατικής φροντίδας.","Introduction: Diabetic ketoacidosis (DKA) is a serious, life-threatening complication of diabetes mellitus, which often requires hospitalization in an Intensive Care Unit (ICU). Aim: The present study aims to evaluate the management of DKA in patients hospitalized in Intensive Care Units (ICUs). Specific objective: To identify which therapeutic interventions are applied in order to improve the effectiveness and safety of DKA management. Methodology: This is a systematic review of interventional studies from the last decade, aiming to record, evaluate, and compare therapeutic practices used in the management of DKA in adult patients in the ICU. The search is conducted in the PubMed and Scopus databases using predefined inclusion and exclusion criteria, based on the PICO model. A total of 36 studies are included. Results: The analysis reveals heterogeneity in therapeutic approaches, both in terms of insulin therapy (continuous infusion, subcutaneous administration, fixed or variable dose) and intravenous fluids (normal saline, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). The use of technological tools (titration algorithms, rtCGM, electronic protocols) appears to offer advantages in terms of safety and effectiveness. Additionally, the early administration of basal insulin and the adoption of balanced hydration solutions are associated with faster recovery and reduced complications. Conclusions: Overall, the study highlights the need for standardization of therapeutic practices and the development of universal, evidence-based clinical guidelines that take into account both age and the specific characteristics of intensive care."]},{"key":"dc:title","label":"Title","values":["Διαχείριση διαβητικής κετοξέωσης στη μονάδα εντατικής θεραπείας"]}]}],"canonical_facts":{"dc:creator":["Ευθυμίου Ιωάννα","Efthymiou Ioanna"],"dc:date":["2025"],"dc:description":["Εισαγωγή: Η Διαβητική Κετοξέωση (ΔΚΟ) αποτελεί μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του σακχαρώδη διαβήτη, η οποία απαιτεί συχνά νοσηλεία σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Σκοπός: Η παρούσα μελέτη,σκοπό είχε την εκτίμηση της διαχείρησης της ΔΚΟ σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας[ΜΕΘ]. Επί μέρους σκοπός: Ποιές θεραπευτικές παρεμβάσεις εφαρμόζονται ώστε να ειναι πιο αποτελεσματικές και ασφαλείς στη διαχείριση της. Μεθοδολογία: Πρόκειται για συστηματική ανασκόπηση παρεμβατικών μελετών της τελευταίας δεκαετίας, με στόχο την καταγραφή, αξιολόγηση και σύγκριση των θεραπευτικών πρακτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση της ΔΚΟ σε ενήλικες εντός ΜΕΘ. Η αναζήτηση πραγματοποιήθηκε στις βάσεις PubMed και Scopus με προκαθορισμένα κριτήρια ένταξης και αποκλεισμού, βάσει του μοντέλου PICO. Περιλήφθηκαν συνολικά 36 μελέτες. Αποτελέσματα:Η ανάλυση ανέδειξε την ετερογένεια στις θεραπευτικές προσεγγίσεις, τόσο σε επίπεδο ινσουλινοθεραπείας (συνεχής έγχυση, υποδόρια χορήγηση, σταθερή ή μεταβλητή δόση), όσο και ως προς τα ενδοφλέβια υγρά (φυσιολογικός ορός, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). Η εφαρμογή τεχνολογικών εργαλείων (αλγόριθμοι τιτλοδότησης, rtCGM, ηλεκτρονικά πρωτόκολλα) φαίνεται να προσφέρει πλεονεκτήματα σε όρους ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Επιπλέον, η έγκαιρη χορήγηση βασικής ινσουλίνης και η υιοθέτηση ισορροπημένων διαλυμάτων ενυδάτωσης συσχετίστηκαν με ταχύτερη αποκατάσταση και μείωση επιπλοκών. Συμπεράσματα: Συνολικά, η μελέτη ανέδειξε την ανάγκη για ομογενοποίηση των θεραπευτικών πρακτικών και ανάπτυξη καθολικών, τεκμηριωμένων κατευθυντήριων οδηγιών που να λαμβάνουν υπόψη τόσο την ηλικία όσο και τις ιδιαιτερότητες της εντατικής φροντίδας.","Introduction: Diabetic ketoacidosis (DKA) is a serious, life-threatening complication of diabetes mellitus, which often requires hospitalization in an Intensive Care Unit (ICU). Aim: The present study aims to evaluate the management of DKA in patients hospitalized in Intensive Care Units (ICUs). Specific objective: To identify which therapeutic interventions are applied in order to improve the effectiveness and safety of DKA management. Methodology: This is a systematic review of interventional studies from the last decade, aiming to record, evaluate, and compare therapeutic practices used in the management of DKA in adult patients in the ICU. The search is conducted in the PubMed and Scopus databases using predefined inclusion and exclusion criteria, based on the PICO model. A total of 36 studies are included. Results: The analysis reveals heterogeneity in therapeutic approaches, both in terms of insulin therapy (continuous infusion, subcutaneous administration, fixed or variable dose) and intravenous fluids (normal saline, Ringer’s lactate, Plasma-Lyte). The use of technological tools (titration algorithms, rtCGM, electronic protocols) appears to offer advantages in terms of safety and effectiveness. Additionally, the early administration of basal insulin and the adoption of balanced hydration solutions are associated with faster recovery and reduced complications. Conclusions: Overall, the study highlights the need for standardization of therapeutic practices and the development of universal, evidence-based clinical guidelines that take into account both age and the specific characteristics of intensive care."],"dc:identifier":["uoadl:5301657","https://pergamos.lib.uoa.gr/uoa/dl/object/5301657"],"dc:language":["Ελληνικά","Greek"],"dc:subject":["Επιστήμες Υγείας","Health Sciences"],"dc:title":["Διαχείριση διαβητικής κετοξέωσης στη μονάδα εντατικής θεραπείας"],"dc:type":["born_digital_postgraduate_thesis","Διπλωματική Εργασία","Postgraduate Thesis"]},"updated_at":"2026-11-19T06:37:27Z"}